<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Geacht college van B en W en gemeenteraad Weststellingwerf                       19 feb 2023


Op de website van uw gemeente staat dat de gemeente zich heeft laten informeren over
monovergisters (april 2023). Op de huidige website staat dat “de gemeente graag wil dat zo veel
mogelijk boeren duurzaam gaan werken” maar “dat dit niet ten koste moet gaan van landschap en
natuur” en dat de gemeente graag ziet dat “alle energie die we nodig hebben duurzaam opgewekt
moet worden”. Verder staat er “we zullen waarschijnlijk alle manieren om energie op te wekken
moeten gebruiken. Dat kan ingrijpend zijn”. De www bevat ook een uitnodiging: “de gemeente heeft
daarom graag dat dorpen en inwoners zelf met plannen komen. Het gaat tenslotte om hun eigen
omgeving”. Ongeveer 20 jaar lang ben ik inwoner geweest van Weststellingwerf; nu woon ik in
Ooststellingwerf. Desalniettemin ga ik graag in op die uitnodiging en bij deze neem ik de vrijheid u te
voorzien van de onderliggende wetenschap; de biochemie; mijn vakgebied.
Bovenstaande citaten zijn duidelijk een weerspiegeling van een zoekende gemeenschap. Wat
ontbreekt is inzicht in de biochemische samenhang tussen ammoniak en CO2-uitstoot;
energietransitie en methaanproductie en de rol van de agrarische sector in dit alles (dit geldt
overigens ook voor de landelijke politiek). Desalniettemin is het de biochemie waarin al deze
onderwerpen geworteld zijn. Dit slechte begrip van de biochemische ondergrond heeft in de
afgelopen halve eeuw geleid tot allerlei twijfelachtige beslissingen van de overheden gevolgd door
investeringen door veehouders. Grote investeringen, vooral in stalvloeren en
mestmanagementsystemen op basis van beloftes van o.a. leveranciers (in termen van
ammoniakemissiereducties; RAV-waarden e.d.). Het resultaat van dat alles is de huidige
ammoniakcrisis (de “stikstofcrisis”). Nu dreigt weer hetzelfde te gebeuren; nieuwe hypes; nieuwe
beloftes en imposante termen voor nieuwe systemen: stikstofkrakers, ammoniak reductie via
struviet, mestrobots en mestvergistingsinstallaties. Vaak met hulp van overheidssubsidies worden
veehouders nogmaals aangemoedigd grote investeringen te plegen ook nu met gerede kans op
nieuwe teleurstellingen en tegenvallers en systemen die over een paar jaar op de schroothoop liggen
zonder aanmerkelijke verbetering van natuur, grond, biodiversiteit, bodemgesteldheid enzovoort.
Ik wil met dit schrijven, zie bijlage, het college en de raad, enige biochemische steun geven bij het
zoeken en implementeren van regionaal beleid inzake genoemde onderwerpen. Veehouders zijn
praktiserende biochemici en dat vergt ook biochemisch inzicht in wat er uit de dieren komt en wat er
daarna gebeurt. Leven is biochemie en dat betreft ook de excrementen.
Ammoniak emissieproblematiek en energietransitie kwesties lijken, op wereldschaal, nauwelijks aan
elkaar gekoppeld. Maar dat is niet zo. De koppeling is buitengewoon groot (zie bijlage). De koppeling
zit in de kunstmestproductie en -aanwending op het land. Drijfmestvergisters, met hun “groene”
reputatie, lossen qua energietransitie aspecten niets op maar versterken wel andere problemen die
van regionaal belang zijn (zie bijlage). Hier en daar wordt al geopperd dat we straks te weinig
drijfmest hebben t.b.v. “groen” gasproductie. Op de Weststellingwerf website staat, n.a.v. een
werkbezoek op 22 april 2023: “zo kwam ook het gesprek over monovergisters als mogelijkheid voor
reductie van stikstof, methaan en opwekking van duurzame energie”. Dit getuigt van onbegrip ter
zake. Dat wordt duidelijk gemaakt in de bijlage “Anaerobe koemestvergisting: een ammoniakale
vergissing”.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Er zijn veel redenen om wereldwijd de consumptie van dierlijke producten drastisch te minderen
maar, i.t.t. wat zo vaak gemeld wordt, is dit niet vanwege de ammoniak emissieproblematiek maar
wel vanwege kunstmestproductie (ver weg) en -aanwending, lokaal. Om die redenen hoeven er geen
veehouderijbedrijven in onze regio te verdwijnen. In plaats daarvan kan onze regio een
voorbeeldfunctie gaan vervullen door implementatie van aanpassingen in mest en urine
managementsystemen. Zie www.boerenbiochemie.nl en de bijlage. Daarmee kunnen
melkveehouderijen, ook die pal naast aangrenzende natuurgebieden liggen, blijven bestaan zonder
dat er enige schade berokkend wordt aan nabijgelegen natuur. De koe moet bij de horens gevat
worden zodat het achtereind van de dieren aangepakt kan worden met in achtneming van de wetten
van de biochemie.
De bijlage is ook te vinden op de openingspagina van www.boerenbiochemie.nl (de button
rechtsonder). Daar is de tekst voorzien van actieve hyperlinks die naar de bron verwijzen.


Prof. Dr. Herman de Boer, em. hoogleraar medische biotechnologie
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>