<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>ChristenUnie bijdrage
Kaderbrief/Jaarrekening

11 juli 2019



‘Sociale gelijkheid en rechtvaardigheid dragen meer bij aan mentale gezondheid dan therapie en
medicatie. Overheden zouden veel kunnen doen om psychische ziekten te voorkomen. Daarvoor
zouden zij in plaats van de nadruk op medische/therapeutische insteek, moeten kiezen voor meer
rechtvaardigheid’. Kortom, zo stelde deze hoge VN rapporteur Puras 24 juni 2019 in de Britse
kwaliteitskrant The Guardian: “we moeten ons richten op relaties in plaats van individuen.” Op
relaties en op verbondenheid in plaats van individuele behandelingen. Een heldere waarschuwing uit
de hoe van de VN en wat ons betreft nemen wij deze ook in Assen ter harte.

Die verschuiving van focus, van individu naar context, vormt de kern van de transformatie. Daarom
zijn we tevreden met het feit dat het college blijft investeren in preventie en het preventiefonds. Dat
moeten we samen blijven doen. Niet de vraag: hoe zorgen we dat elk individu gezond blijft, maar
vooral: hoe zorgen we voor elkaar dat we gezond blijven en iedereen erbij hoort. Gezondheid en
welbevinden is niet de verantwoordelijkheid van het individu. Een uitgangspunt dat we terugzien in
het programma Assen als dementievriendelijke stad.

Assen moet een stad zijn waar inwoners goed kunnen wonen. En daarom voorzitter, vragen wij
aandacht voor de volgende drie zaken: cultuur, ontmoetingsplekken in de wijken en sociale
huurwoningen.

In oktober zou er een cultuurvisie liggen. Maar we maken ons zorgen. We begrepen dat er een
cultuurmakelaar aan de slag is. Extern gefinancierd. Maar met welke opdracht? En waaraan meet de
wethouder straks nu af of het werk van de makelaar geslaagd is? Zoals bekend mag zijn; wij maken
ons zorgen over de culturele toekomst van Assen. Kinderen en jongeren komen, onder meer door
het fantastische initiatief van ‘Meer muziek in de klas’ en theatervoorstellingen, wel in aanraking met
cultuur. Maar vaak blijft het daarbij. Muzieklessen, cultuurlessen blijven voor veel mensen gewoon te
duur. Onze ambitie ligt echt hoger. Als de cultuurvisie er ligt kunnen we ook eindelijk het gesprek
eens voeren over de rol van de instellingen in Assen. Daarbij dan ook nog de bekende cultuursubsidie
voor jeugdleden. Deze aanpak en manier van subsidieverlening werkte niet en wordt dus niet
verlengd. Maar de vraag nu is: wat wel? Graag bij de begroting duidelijkheid daarover.

We hebben in het coalitieakkoord afgesproken dat er geld is voor onderhoud aan speel- en
ontmoetingsplekken in de wijken. Daarop willen we de komende tijd graag actie. We zouden graag
zien dat bij de begroting hierop een goed plan beschikbaar is. Graag een toezegging daarop, zodat we
bij de begroting de juiste middelen vrij kunnen maken.

Qua woningen gaat het goed als het gaat om de uitbreiding van Kloosterveen (plan Kloosterakkers)
en ook in de binnenstad zien we het aantal woningen toenemen. Tegelijk is het aantal sociale
huurwoningen echt te weinig, er is zelfs sprake van een daling. Hoe staat het met de planvorming en
welke acties zet het college daar nu op richting de begroting van 2020?

Dan naar de financiën van onze gemeente. Assen heeft gewoon een goed financieel jaar gedraaid als
we even buiten het sociaal domein rekenen. En de ontwikkeling van de stad staat niet stil. Zo lezen
we in de jaarrekening dat de Florijn-as binnen het budget wordt afgerond. En dat is een prachtige
prestatie en verdient waardering voor het college en de ambtenaren die hier zo hard aan hebben
gewerkt.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>We vinden dat het college op een goede manier de uitkomsten van het debat in mei heeft verwerkt
in deze kaderbrief. Wij vonden het bijvoorbeeld belangrijk dat er niet meer bezuinigd zou worden op
onderhoud en dat gaat dan nu ook niet gebeuren. We snappen dat de OZB verhoogd wordt,
begrijpen ook dat de gemeente gebruik maakt van de mogelijkheid die het Rijk biedt de
meerjarenbeleidsbegroting op jeugd niet geheel sluitend te laten zijn, zonder dat daar tegenover
staat dat we onder toezicht komen te staan van de provincie. Met een verhoging van de
toeristenbelasting kunnen we in principe instemmen, maar het college moet nog wel met de sector
in gesprek over goede verdeling (differentiatie / % van de overnachtingsprijs). In beantwoording op
onze technische vragen blijkt ook dat het college dit gaat doen.

Wij kijken naast tevredenheid, op basis van de jaarrekening, ook terug op een roerige tijd in de
coalitie. We hebben binnen een jaar afscheid genomen van twee wethouders, twee collega’s. Dat
hadden wij zelf echt anders voorzien toen we aan deze periode begonnen. We hopen en werken aan
een stabiele periode de komende tijd om samen met u te werken aan de ambities van onze mooie
stad.

In deze tijd denken we terug dat 75 jaar geleden de geallieerde invasie in West Europa startte. Het is
goed om daarbij stil te staan. Vrijheid is bevochten en moet nog steeds bevochten worden. Voor
Dittrich Bonhoeffer kwam de bevrijding te laat. Deze theoloog werd in april ’45 ter dood gebracht
vanwege zijn hulp aan Joden. Toch inspireert Bonhoeffer nog steeds. Onder meer met deze prachtige
spreuk: ‘misschien is er geen gevoel dat groter geluk geeft dan dat men voor andere mensen iets kan
betekenen’. En zo is het, het is tijd dat we zien dat het nodig is om de aandacht te verschuiven van de
individu naar de relaties tussen mensen. Van de individuele verantwoordelijkheid naar de
gemeenschappelijke verantwoordelijkheid. Misschien is dat wel de grootste opgave van deze tijd.



https://www.theguardian.com/society/2019/jun/24/austerity-and-inequality-fuelling-mental-illness-
says-top-un-envoy
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>