<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning en
jeugdhulp Almelo
Het college van burgemeester en wethouders van de Gemeente Almelo;

gelet op de verschillende bepalingen in de Verordening maatschappelijke ondersteuning en
jeugdhulp Almelo;

gezien het advies van de Wmo Adviesraad en de aanbevelingen uit de evaluatie van de
Verordening en Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Almelo
2015;

besluit:

vast te stellen de Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp Almelo.


Inleiding
Op 1 januari 2015 zijn de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Jeugdwet in werking
getreden. Eind oktober 2014 is de Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp
gemeente Almelo 2015 door de gemeenteraad vastgesteld. In deze verordening was, geheel in lijn
met het uitgangspunt dat de gemeenteraad de kaders stelt, bepaald dat het college in de
beleidsregels nadere regels dient vast te stellen. Dit uitgangspunt is gehandhaafd bij de opzet van de
nieuwe verordening en beleidsregels. De nieuwe verordening en beleidsregels zijn het resultaat van
een in 2016 uitgevoerde evaluatie; de aanbevelingen uit deze evaluatie betreffende de
rechtmatigheid en uitvoerbaarheid van de lokale regelgeving zijn verwerkt in deze beleidsregels en de
hieraan ten grondslag liggende verordening.
In de beleidsregels is dezelfde structuur voor wat betreft de artikelnummering gehanteerd als in de
verordening. De artikelen uit de verordening worden eerst toegelicht en vervolgens nader uitgewerkt.
Bij het opstellen van de verordening is de ruimte voor de professional als één van de uitgangspunten
genomen. Deze beleidsregels borduren daar op voort. Dit betekent dat is gekozen voor het zo globaal
mogelijk beschrijven van de te verstrekken voorzieningen en criteria om voor deze voorzieningen in
aanmerking te komen. Alleen waar in de uitvoeringspraktijk een aanscherping van begrippen gewenst
is om interpretatieverschillen te voorkomen, zijn deze begrippen nader gedefinieerd. Als tegenwicht,
tegen te veel vrijheid van handelen van de professional, is het proces van toeleiding en toegang (zie
hoofdstuk 1) en de kwaliteit van de ondersteuning (hoofdstuk 7) uitgebreider beschreven en met
meer waarborgen omkleed.
In plaats van het opstellen van een financieel besluit is gekozen voor het opnemen van de tarieven
van de verschillende voorzieningen en andere voor de uitvoering van de Wet maatschappelijke
ondersteuning 2015 relevante bedragen in de bijlagen. Daarnaast zijn in de bijlagen de beleidskaders
beschermd wonen en opvang opgenomen. De beleidsregels inclusief de bijlagen vormen daarmee
tevens een leidraad of handboek voor de uitvoering.

Transformatie en experimenten
In de verordening en de beleidsregels wordt met name geregeld wanneer inwoners aanspraak kunnen
maken op individuele ondersteuning in het kader van de Jeugdwet of de Wet maatschappelijke
ondersteuning. Dit kan het geval zijn als er aantoonbaar sprake is van fysieke, psychische of
verstandelijke beperkingen of als er zich problemen voordoen in de ontwikkeling of opvoeding van
een jeugdige. Een op het individu toegesneden voorziening is een vangnetvoorziening. Dit betekent
dat deze alleen kan worden toegekend als er geen andere adequate oplossingen gevonden kunnen
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>worden. Andere oplossingen zijn het gebruik maken van de eigen kracht of de inzet van het sociale
netwerk, maar ook het gebruik maken van bijvoorbeeld ook algemene voorzieningen.

Bij het verstrekken van een op het individu toegesneden voorziening is maatwerk geboden. Dit
betekent dat er ruimte is voor de professional om samen met de ondersteuningsvrager te zoeken
naar een voor de ondersteuningsvrager adequate en toereikende voorziening. Deze voorziening mag
afwijken van de voorzieningen die in deze beleidsregels beschreven zijn. Dit betekent dat ten aanzien
van het aanbod aan voorzieningen geëxperimenteerd mag worden. Voorwaarde hierbij is dat ook dan
de voorziening een bijdrage moet leveren aan bijvoorbeeld het vergroten van de zelfredzaamheid
en/of het bevorderen van maatschappelijke deelname. Bovendien mag de experimentele voorziening
niet duurder zijn dan de meer traditionele voorzieningen die in deze beleidsregels zijn beschreven.

In de dienstverlening aan inwoners met een ondersteuningsbehoefte wordt aandacht besteed aan het
mogelijk inzetten van het sociale netwerk en zo mogelijk versterken van dit netwerk. Dit wordt ook
gevraagd van de door de gemeente gecontracteerde aanbieders van de op het individu toegesneden
voorzieningen. De inspanningen van de gemeente zijn gericht op het uitbouwen van het aanbod aan
algemene voorzieningen in Almelo. Een voorbeeld hiervan is het uitbreiden van
dagbestedingsactiviteiten bij welzijnsinstellingen voor inwoners met (lichtere) beperkingen. Hierdoor
kan een beroep op een op het individu toegesneden voorziening worden uitgesteld of mogelijk
worden voorkomen. Maar belangrijker is dat hierdoor inwoners met beperkingen niet langer zijn
aangewezen op de specifiek voor hen georganiseerde dagbestedingsactiviteiten die alleen met een
indicatie toegankelijk zijn. Deze transformatie draagt bij aan het idee van de inclusieve samenleving
dat het doel is van het VN Verdrag inzake rechten van personen met een handicap.



Hoofdstuk 1:            Algemene bepalingen
1.1        Begripsbepalingen

Artikel 1.1   Begripsbepalingen
Voor de betekenis van de gebruikte begrippen wordt verwezen naar de begripsbepalingen in de Wmo
2015, de Jeugdwet en de Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp Almelo. Indien
nodig worden de gehanteerde begrippen nader toegelicht en gedefinieerd in de beleidsregels.


1.2        Toeleiding en toegang tot voorzieningen

Artikel 1.2      Toegang voorzieningen maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp
    1.           Het college regelt in de beleidsregels op welke wijze in samenspraak met de
                 ondersteuningsvrager, eventueel na vragen van advies aan een door het college
                 aangewezen adviesinstantie, wordt vastgesteld of deze voor een op het individu
                 toegesneden voorziening voor zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen,
                 opvang, of jeugdhulp in aanmerking komt.
      2.         Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door de
                 huisarts, medisch specialist of jeugdarts naar een jeugdhulpaanbieder, als en voor
                 zover genoemde jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is.

1.2.1           Toeleiding en toegang algemeen
In de procedure voor toegang en toeleiding zijn de uitgangspunten van het beleidsplan ‘Samen mee(r)
doen, vanuit vijf transities naar één transformatie’ verwerkt. Zo is de procedure gericht op individuele
maatwerkoplossingen bij ondersteuningsvragen. In de procedure worden ondersteuningsvragers zo
veel mogelijk aangesproken op hun eigen verantwoordelijkheid. Alleen als dit noodzakelijk is, wordt
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>ondersteuning via een op het individu toegesneden voorziening ingezet. De procedure van toegang
en toeleiding kenmerkt zich door effectief samenwerken en resultaatgerichte oplossingen. Dat
vertaalt zich naar ondersteuningsplannen die de oorzaak aanpakken, omdat er maatwerk en indien
mogelijk en gewenst het ‘5x-zo’ principe (zo dichtbij, snel, kort, licht en zorgvuldig mogelijk) is
toegepast.

De procedure voor toeleiding en toegang bestaat uit vier onderdelen, namelijk:
   a. melding,
   b. onderzoek
   c. aanvraag en
   d. besluitvorming.

Termijnen
De termijn van melding tot en met het besluit op een aanvraag in de Wmo 2015 is in principe
bepaald op maximaal 8 weken (namelijk 6 weken voor de onderzoeksfase gevolgd door 2 weken
voor de beslissing op een aanvraag). Voor voorzieningen in het kader van de Jeugdwet zijn de
termijnen niet gegeven in de wet zelf en geldt dus de redelijke termijn voor het beslissen op
aanvragen op grond van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Volgens constante jurisprudentie
bedraagt deze termijn in het algemeen ook 8 weken. Voor de uniformiteit in de procedure voor
toeleiding en toegang is voor voorzieningen op grond van de Jeugdwet dezelfde benadering gekozen
als de meer gedetailleerde regeling in de Wmo 2015.

In de Wmo 2015 is geregeld dat de onderzoeksfase (van melding tot afronding van het onderzoek)
maximaal zes weken mag duren. Het onderzoek, bij voorkeur via een keukentafelgesprek, kan leiden
tot het indien van een aanvraag voor een op het individu toegesneden voorziening. De aanvraag kan
worden ingediend nadat het onderzoek is afgerond. Tussen het afronden van het onderzoek en het
ontvangen van het aanvraagformulier (datum waarop formeel de aanvraag is ingediend) kan,
bijvoorbeeld door het niet onmiddellijk verzenden van het aanvraagformulier door de
ondersteuningsvrager, enige tijd zitten. Deze tijd wordt niet in mindering gebracht op de
beslistermijn.

De besluitvormingsfase is alleen van toepassing als er een besluit moet komen op een aanvraag voor
een op het individu toegesneden voorziening. De termijn tussen het indienen van de aanvraag (na
ontvangst van het aanvraagformulier) en het besluit is maximaal twee weken.

In de praktijk kan tijdens het onderzoek blijken dat er meer tijd nodig is om tot een goede beoordeling
van de situatie te komen. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn als moet worden gewacht op informatie
van derden, en als, in het geval van een woningaanpassing, niet duidelijk is of de noodzakelijke
vergunningen wel kunnen worden afgegeven. In overleg met de ondersteuningsvrager kan dan
afgeweken worden van de onderzoekstermijn van maximaal zes weken. Dit dient wel schriftelijk te
worden vastgelegd.

Ook kan de beslistermijn, bij wijze van uitzondering op grond van artikel 4:14 Awb, één keer met een
redelijke termijn worden verlengd. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn als de gegevens op het
aanvraagformulier afwijken van de informatie die is gegeven tijdens het (keukentafel)gesprek.

Indien van de standaardtermijnen wordt afgeweken, moet de ondersteuningsvrager worden
geïnformeerd.

Hieronder worden de onderdelen nader toegelicht.

a.     Melding
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>Een melding begint met een eerste contact. Bij dit contact met het Klant Contact Centrum (KCC) of
de Centrale intake maatschappelijke ondersteuning en beschermd wonen Twente (Cimot) moet
worden beoordeel of er mogelijk sprake is van een melding of dat er sprake is van een vraag om
advies of informatie

Het KCC is het centrale meldpunt voor ondersteuningsvragers, het sociale netwerk of dienst- en
hulpverleners voor vragen op het gebied van welzijn, zorg, inkomensondersteuning, wonen en
jeugdhulp. Daarnaast kan door professionals (onder andere huisartsen, kinderartsen,
wijkverpleegkundigen) direct contact worden opgenomen met deskundige medewerkers over de
verschillende ondersteuningsvormen en voorzieningen in het sociale domein.

Het Cimot is het meldpunt voor ondersteuningsvragen op het gebied van beschermd wonen en
maatschappelijke opvang (de zogenaamde centrumgemeentetaken) en tijdelijk beschermend wonen
lvb. Voor ondersteuningsvragers die in mogelijk in aanmerking komen voor de voorziening beschermd
wonen geldt dat aanbieders die de ondersteuning verlenen rechtstreeks een melding kunnen doen via
een digitaal meldingsformulier.

Tijdens het contact wordt beoordeeld of de vraag om informatie of advies direct afdoende en naar
tevredenheid kan worden beantwoord. Bij twijfel of als uit het contact blijkt dat er een onderzoek
moet plaatsvinden, wordt de melding geregistreerd. Het onderzoek kan bestaan uit:
1       een telefonisch onderzoek tijdens het (eerste) contact waarna een verwijzing volgt naar
        bijvoorbeeld een andere voorziening (bijvoorbeeld een algemene voorziening);
2       een uitgebreid onderzoek waarin beoordeeld wordt welke voorziening toereikend en passend
        is, het zogenaamde (keukentafel)gesprek.

In het eerste geval (telefonisch onderzoek) wordt de melding wel geregistreerd maar wordt geen
ondersteuningsplan geschreven. In het tweede geval krijgt de ondersteuningsvrager (als deze zelf het
contact heeft gezocht) of degene voor wie ondersteuning wordt gevraagd een regisseur toegewezen.
Als regisseur kunnen optreden een wijkcoach, een consulent zorg of een medewerker Wmo. Dit
onderzoek mondt uit in een ondersteuningsplan.

Onafhankelijke cliëntondersteuning
Bij de registratie van de melding wordt de ondersteuningsvrager gewezen op de mogelijkheid om
gebruik te maken van onafhankelijke cliëntondersteuning. De onafhankelijke cliëntondersteuner staat
de ondersteuningsvrager met raad en daad bij en helpt mee de vraag te verduidelijken. De
cliëntondersteuner maakt geen deel uit van het proces van toeleiding en toegang en heeft geen rol in
de besluitvorming. De onafhankelijke cliëntondersteuner is een goed opgeleide vrijwilliger die ervaring
heeft met belangenbehartiging en een goede kennis heeft van de verschillende voorzieningen en
ondersteuningsmogelijkheden binnen het sociale domein.

Mantelzorgers en ouders/verzorgers van jeugdigen
Als er sprake is van een mantelzorgsituatie, dan wordt deze mantelzorger nadrukkelijk betrokken bij
het proces van toegang en toeleiding. Tijdens de melding zal dan ook beoordeeld moeten worden of
er sprake is van een vorm van mantelzorg. Indien dat het geval is, zal de ondersteuningsvrager
gevraagd worden of de mantelzorger ook bij het gesprek aanwezig kan zijn. Overigens geldt
hetzelfde voor een jeugdige die zich meldt met een ondersteuningsvraag: in dat geval zal doorgaans
ook gevraagd worden of de ouders of verzorgers bij het gesprek aanwezig kunnen zijn.

b.      Onderzoek
Het onderzoek heeft als doel de ondersteuningsvraag te verhelderen, maar meer nog het samen met
de ondersteuningsvrager verkennen van de mogelijkheden, kansen en wensen waardoor de
zelfredzaamheid en het kunnen deelnemen aan de maatschappij kunnen worden vergroot. Voor het
verhelderen van de vraag en het zoeken naar een adequate oplossing kan het nodig zijn een
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>(medisch) advies in te winnen bij een externe adviesinstantie of adviseur. In het proces wordt tevens
gekeken naar mogelijkheden waarmee de mantelzorger(s) of de ouder(s) of verzorger(s) langer of
beter in staat zijn (mantel)zorg te verlenen.

(Keukentafel)gesprek
De regisseur voert één of meerdere (keukentafel)gesprekken met de ondersteuningsvrager (die
daarbij kan worden ondersteund door de onafhankelijke cliëntondersteuner, mantelzorger, ouder of
andere belangenbehartiger) en stelt op basis daarvan een ondersteuningsplan op. Het
ondersteuningsplan is tevens een schriftelijke weergave van het (keukentafel)gesprek. Tijdens het
gesprek wordt uitgebreid gekeken naar het functioneren van de ondersteuningsvrager op de
verschillende leefgebieden. Uitgangspunt is immers integrale dienstverlening. Steeds wordt
beoordeeld of de ondersteuningsvrager zelf (eigen kracht) in staat is de ondersteuning te organiseren
of met de hulp van het sociale netwerk. Indien dat niet het geval is, wordt gekeken naar de
verschillende voorzieningen, waarbij de op het individu toegesneden voorziening als vangnet dient.
Dat wil zeggen dat deze voorziening alleen wordt verstrekt als andere voorzieningen niet toereikend
zijn om in de noodzakelijke ondersteuning te voorzien. Bij andere voorzieningen moet worden
gedacht aan een algemene of algemeen gebruikelijke voorziening of een voorziening op grond van
een andere wet.

(Medisch) advies
Om de ondersteuningsbehoefte helder te krijgen is het soms nodig advies in te winnen bij een
onafhankelijk deskundige. Eén van de deskundigen die kan worden ingeschakeld is een medisch
adviseur (keuringsarts).

Bij twijfel over de (mate van) beperkingen of als een voorziening mogelijk invaliderend kan werken,
zal een medisch adviseur (keuringsarts) moeten worden ingeschakeld. Dit is ook het geval als niet
duidelijk is of het inzetten van een op het individu toegesneden voorziening medisch noodzakelijk is
vanwege de ondervonden beperkingen. Een onafhankelijk oordeel van de medisch adviseur is
noodzakelijk als een aanvraag om medische redenen waarschijnlijk moet worden afgewezen.

Ondersteuningsplan
De regisseur en de ondersteuningsvrager formuleren na het verhelderen van de vraag en de
mogelijkheden, kansen en wensen, de resultaten die bereikt zouden moeten worden met de
ondersteuning. De ondersteuning(svormen) en het beoogde resultaat worden vastgelegd in het
ondersteuningsplan. De ondersteuning(svormen) kunnen bestaan uit ondersteuning die op eigen
kracht kan worden gerealiseerd of met behulp van het sociale netwerk, andere voorzieningen of op
het individu toegesneden voorzieningen of een combinatie van deze. Als er sprake is van een op het
individu toegesneden voorziening (behalve een toekenning in het kader van de Jeugdwet, zie
hiervoor hoofdstuk 5) zal er door of namens het college een besluit moeten worden genomen nadat
de ondersteuningsvrager hiervoor een aanvraag heeft ingediend. Indien het resultaat alleen kan
worden bereikt met een op het individu toegesneden voorziening, zal ook aan de orde moeten komen
in welke vorm, in natura of een persoonsgebonden budget, deze verstrekt kan worden (zie hiervoor
hoofdstuk 3). Ook zal, als hiervan sprake is, moeten worden gemeld dat er een inkomensafhankelijke
eigen bijdrage wordt opgelegd.

Uitvoering ondersteuningsplan
Tijdens het (keukentafel)gesprek wordt, indien de ondersteuning bestaat uit een op het individu
toegesneden voorziening, beoordeeld bij welke (zorg)aanbieder het beoogde resultaat het best kan
worden bereikt. De ondersteuningsvrager wordt actief begeleid naar deze (zorg)aanbieder; er is dus
sprake van een warme overdracht, waarbij het ondersteuningsplan gedeeld kan worden met de
(zorg)aanbieder.
Het zorgplan (trajectplan, hulpverleningsplan of iets dergelijks) van de aanbieder zal moeten
aansluiten bij de resultaten die geformuleerd zijn in het ondersteuningsplan. In het plan van de
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>aanbieder zullen de resultaten verder worden uitgewerkt. Indien de voorkeur uit gaat naar
ondersteuning in de vorm van een persoonsgebonden budget moet het zorgplan voordat het besluit
wordt genomen, worden overgelegd. Het zorgplan wordt in het kader van het waarborgen van de
kwaliteit van de geboden ondersteuning betrokken bij de besluitvorming. Gecontracteerde aanbieders
die zorg in natura mogen leveren, zijn op grond van het contract gebonden aan het leveren van
kwalitatief goede ondersteuning en het opstellen van een zorgplan. Een toets vooraf is bij
ondersteuning in natura dan ook niet nodig.

Evaluatie
De beoogde resultaten die in het ondersteuningsplan zijn geformuleerd, worden periodiek door de
regisseur in samenspraak met de ondersteuningsvrager geëvalueerd. Een evaluatie vindt sowieso
plaats als de ondersteuning eindigt en de ondersteuningsvrager te kennen heeft gegeven nog
ondersteuning nodig te hebben. De evaluatie kan leiden tot bijstelling van het ondersteuningsplan,
maar ook als de afgesproken en vastgelegde resultaten door de aanbieder niet worden bereikt tot
een wisseling van aanbieder. Het evaluatieplan maakt onderdeel uit van het ondersteuningsplan.

c.      Aanvraag
Tijdens de onderzoeksfase (zie hiervoor onder b.) wordt beoordeeld of de ondersteuning moet
bestaan uit een op het individu toegesneden voorziening. Als dat het geval is, zal, voordat een
besluit kan worden genomen, er een aanvraag moeten worden ingediend door de
ondersteuningsvrager. Dit kan pas nadat het onderzoek is afgerond en de ondersteuningsvrager
gewezen is op de voorwaarden die samenhangen met het verstrekken van een op het individu
toegesneden voorziening. Tussen het afronden van het onderzoek en het daadwerkelijk aanvragen
van de op het individu toegesneden voorziening(en) kan enige tijd zitten. Als aanvraagdatum wordt
aangemerkt de datum waarop het aanvraagformulier is ontvangen. Vanaf de datum van ontvangst
van het aanvraagformulier gaat de termijn van twee weken om een besluit te nemen lopen.

d.      Besluitvorming
Indien uit het ondersteuningsplan blijkt dat het beoogde resultaat zou moeten worden bereikt met
een op het individu toegesneden voorziening, moet de oplossing getoetst worden aan de Wmo 2015
of de Jeugdwet (waaronder de verordening en de beleidsregels). Na toetsing geeft het college, indien
nodig, een beschikking af ten aanzien van de op het individu toegesneden voorziening(en). Voor de
inhoud van de beschikking wordt verwezen naar hoofdstuk 5 van deze beleidsregels. In hoofdstuk 5
wordt aangegeven aan welke eisen een beschikking moet voldoen en welke inhoudelijke elementen
deze bevat.

Spoed en crisis
Onvermijdelijk zullen er zich situaties voordoen waarbij direct handelen is vereist: bijvoorbeeld in die
gevallen waarin de veiligheid van een ingezetene in het geding is. De gangbare, hiervoor beschreven,
procedure zal dan opzij moeten worden geschoven. Door de betrokken organisaties is bij de
toeleiding en toegang een spoedprocedure in het leven geroepen. Bij gebruik van de spoedprocedure
kunnen direct, zonder een uitgebreide onderzoek, de noodzakelijke acties worden ondernomen.

In situaties waarin sprake is van (een vermoeden van) kindermishandeling of huiselijk geweld, kan 24
uur per dag gedurende 7 dagen in de week een beroep worden gedaan op Veilig Thuis Twente
(voorheen Advies- en Meldpunt Kindermishandeling en Steunpunt Huiselijk Geweld). Veilig Thuis
Twente kan adviseren bij vermoedens van mishandeling en huiselijk geweld en registreert de
meldingen.

Naast de hiervoor genoemde mogelijkheid om Veilig Thuis Twente in te schakelen, zijn met
betrekking tot de zorgstructuur samenwerkingsafspraken gemaakt over escalatie. In deze
samenwerkingsafspraken is de doorzettingsmacht van de gemeente geregeld als een situatie
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>ontspoort of dreigt te ontsporen. Daarnaast worden in het calamiteitenprotocol werkafspraken
gemaakt over het omgaan met calamiteiten.


1.2.2          Toegang via huisartsen en kinderartsen
Met huisartsen en kinderartsen zijn afspraken gemaakt over de toeleiding en toegang tot
voorzieningen in het kader van de Jeugdwet. Daar waar geen of niet in overwegende mate sprake is
van onderliggende medische problematiek, worden jeugdigen (en ouders) verwezen naar het centrale
meldpunt of meldt de huis- of kinderarts de jeugdige bij het centrale meldpunt. Vervolgens wordt het
proces doorlopen zoals hiervoor beschreven. Nadat het onderzoek heeft plaatsgevonden, worden de
bevindingen (en eventueel geboden ondersteuning) gemeld bij de huis- of kinderarts.



Hoofdstuk 2:           Soorten voorzieningen
2.1    Voorzieningen

Artikel 2.1    Voorzieningen
        1.     De op het individu toegesneden voorzieningen op grond van de Wmo 2015 bestaan
               uit voorzieningen die gericht zijn op:
               a.      het bevorderen of in stand houden van de zelfredzaamheid of de
                       mogelijkheid om te kunnen deelnemen aan het maatschappelijk verkeer en
                       zo lang mogelijk in eigen leefomgeving te kunnen blijven wonen, of
               b.      het leveren van een passende bijdrage aan het voorzien in de behoefte aan
                       beschermd wonen of opvang en aan het realiseren van een situatie waarin de
                       ondersteuningsvrager in staat wordt gesteld zich zo snel mogelijk weer op
                       eigen kracht te handhaven in de samenleving.
       2.      De op het individu toegesneden voorzieningen op grond van de Jeugdwet bestaan uit
               voorzieningen die gericht zijn op:
               a.      het bevorderen van het zelfstandig functioneren en het kunnen deelnemen aan
                       het maatschappelijk verkeer,
               b.      het ondersteunen bij of het overnemen van activiteiten op het gebied van
                       persoonlijke verzorging gericht op het opheffen van een tekort aan
                       zelfredzaamheid, en
               c.      het ondersteunen van en hulp en zorg aan jeugdigen en hun ouders bij het
                       verminderen, stabiliseren, behandelen en opheffen van of omgaan met de
                       gevolgen van problemen, stoornissen en beperkingen van de jeugdige of
                       opvoedingsproblemen van ouders.
       3.      Het college regelt in de beleidsregels welke op het individu toegesneden
               voorzieningen op basis van het eerste en tweede lid en welke algemene voorzieningen
               op grond van de Jeugdwet beschikbaar zijn.

2.1.1 Voorzieningen Wet maatschappelijke ondersteuning 2015
Hieronder wordt een niet limitatieve opsomming gegeven van de op het individu toegesneden
voorzieningen en het resultaat dat met het verstrekken van de voorziening wordt beoogd. Deze
voorbeelden van voorzieningen komen pas in beeld als andere oplossingen en voorzieningen
onvoldoende kunnen bijdragen aan het bevorderen of in stand houden van de zelfredzaamheid of de
mogelijkheid om te kunnen deelnemen aan de maatschappij.

Niet de voorziening maar het te bereiken resultaat staat centraal. Dit betekent dat er ruimte is voor
pilots en experimenten onder de voorwaarde dat met de experimentele voorzieningen dezelfde
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>resultaten bereikt kunnen worden als met hieronder genoemde meer traditionele voorzieningen. Ook
mogen de experimentele voorzieningen niet duurder zijn dan de meer traditionele voorzieningen.

Beleidsregel 2.1-1     Voorzieningen Wmo
De volgende op het individu toegesneden voorzieningen kunnen bij wijze van voorbeeld worden
verstrekt:
        a.      Ondersteuning zelfstandig leven
        b.      Ondersteuning maatschappelijke deelname
        c.      Ondersteuning mantelzorg door kortdurend verblijf
        d.      Huishoudelijke ondersteuning
        e.      Ondersteuning zelfstandig wonen
        f.      Ondersteuning mobiliteit

Hieronder wordt per voorziening aangegeven wat onder de voorziening wordt verstaan en wat het
beoogd resultaat zou kunnen zijn van het verstrekken van de voorziening.

a.      Ondersteuning zelfstandig leven
De voorziening ondersteuning zelfstandig leven bestaat uit de oude Awbz functies individuele
begeleiding en het deel van de functie persoonlijke verzorging waarvoor de gemeente na de
decentralisatie verantwoordelijk is geworden. Het gaat om het deel van de persoonlijke verzorging
dat samenhangt met het zich niet kunnen verzorgen in verband met cognitieve beperkingen. Voor het
overige deel is de functie persoonlijke verzorging overgeheveld naar de Zorgverzekeringswet.

Doel van de voorziening Ondersteuning zelfstandig leven is het bevorderen of in stand houden van de
zelfredzaamheid door ondersteuning te bieden bij praktische vaardigheden (zoals boodschappen doen
en koken, omgaan met geld, zichzelf te verzorgen), sociale vaardigheden en aanbrengen van een
dagstructuur.

Het resultaat van het inzetten van deze voorziening kan zijn dat, indien mogelijk, de
ondersteuningsvrager in staat is op de kortere dan wel langere termijn om:
    • zelfstandig of thuis te blijven wonen;
    • te voorzien in de eerste levensbehoeften;
    • taken uit te voeren rondom het huis;
    • de eigen algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) zo veel mogelijk zelf te verrichten;
    • gezond te leven en hiernaar te handelen (voeding en beweging);
    • zichzelf te verzorgen;
    • de financiële situatie gezond te houden;
    • op een passende manier voor zichzelf op te komen;
    • zinvol invulling te geven aan de dag;
    • stabiel te functioneren en te participeren in de samenleving;
    • besluiten te nemen;
    • ook kan tot de resultaten behoren dat de omgeving van de cliënt in staat is met (de gevolgen
       van) de beperking van de cliënt om te kunnen gaan

Let op: de opsomming is niet limitatief. Indien een ontwikkeling naar meer zelfredzaamheid vanwege
de beperkingen (bijvoorbeeld bij progressieve aandoeningen) van de ondersteuningsvrager niet
mogelijk is, kan het resultaat ook worden geformuleerd in termen van het zo goed en langdurig
mogelijk in stand houden van bovenstaande activiteiten.

b.      Ondersteuning maatschappelijke deelname
De voorziening Ondersteuning maatschappelijke deelname is vergelijkbaar met de oude Awbz functie
begeleiding groep. Deze voorziening kan meer gericht zijn op het ontlasten van mantelzorgers,
waardoor zij de zorg van een naaste langer kunnen volhouden, dan het bevorderen van deelname aan
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>het maatschappelijk verkeer. De voorziening heeft verder als doel ondersteuning te bieden bij een
zinvolle invulling van de dag en het mogelijk maken sociale contacten aan te gaan. Voor sommige
ondersteuningsvragers (met name mensen met een lichte verstandelijke beperking en psychische
stoornissen) zal moeten worden beoordeeld of trajecten gericht op arbeidsinschakeling op grond van
de Participatiewet mogelijk een oplossing zijn.

Het resultaat van de voorziening Ondersteuning maatschappelijke deelname zou kunnen zijn dat
ondersteuningsvragers in staat worden gesteld om:
    • mensen te ontmoeten door sociale activiteiten buitenshuis;
    • deel te nemen aan activiteiten ter ontspanning (recreatief);
    • deel te nemen aan activiteiten die de zelfredzaamheid kunnen vergroten;
    • deel te nemen aan arbeidsmatige activiteiten;
    • werknemersvaardigheden aan te leren;
    • routine en structuur voor de dag aan te brengen.

Hierboven wordt een niet limitatieve opsomming gegeven. Een ander resultaat van het inzetten van
Ondersteuning maatschappelijke deelname zou ook kunnen zijn het voorkomen van verwaarlozing of
een opname. Ook kan het resultaat gericht zijn op de mantelzorger(s). Door de inzet van
Ondersteuning maatschappelijke deelname kan de mantelzorger worden ontlast waardoor degene die
verzorgd moet worden langer thuis of zelfstandig kan blijven wonen.

Indien noodzakelijk wordt ook vervoer van en naar de plaats waar deze vorm van ondersteuning
wordt geboden, toegekend. Dit kan het geval zijn als de ondersteuningsvrager niet op eigen kracht of
niet met de hulp van het sociale netwerk deze plaats kan bereiken.

Twee niveaus ondersteuning zelfstandig leven en maatschappelijke deelname
Ondersteuning zelfstandig leven en ondersteuning maatschappelijke deelname kennen elk twee
niveaus, weergegeven met de cijfers 1 en 2. Met Ondersteuning zelfstandig leven en
maatschappelijke deelname 1 wordt ondersteuning op basisniveau bedoeld. De meer intensieve
vormen van ondersteuning vallen onder Ondersteuning zelfstandig leven 2 en maatschappelijke
deelname 2.

Bij Ondersteuning zelfstandig leven en maatschappelijke deelname 1 is de ondersteuningsvrager zelf
in staat om hulp of ondersteuning te vragen en heeft inzicht in het functioneren op de verschillende
leefgebieden. De ondersteuning is voornamelijk gericht op stimuleren, toezicht en helpen bij
waardoor de ondersteuningsvrager in staat is om zijn of haar (sociale) leven zelfstandig vorm te
geven maar bij sommige activiteiten steun nodig heeft. Doorgaans hoeven taken niet te worden
overgenomen, bijvoorbeeld bij de dagelijkse routine. Het woord doorgaans betekent hier dat de
ondersteuning in voorkomende gevallen wel kan richten op het overnemen van taken door een
professional. Voor Ondersteuning maatschappelijke deelname geldt nog dat de ondersteuning
structuur biedt en een adequate invulling geeft aan de dag.

Het gaat bij Ondersteuning zelfstandig leven 1 om planbare zorg. De ondersteuningsvrager is zich
ervan bewust dat begeleiding op vaste dagen en tijdstippen langs komt om de ondersteuning te
verlenen. De ondersteuningsvraag kan worden uitgesteld. Mocht er een ad hoc situatie ontstaan dan
weet de cliënt hier zelf mee om te gaan of brengt dit in bij de volgende afspraak met de begeleiding

Bij Ondersteuning zelfstandig leven en maatschappelijke deelname 2 is de ondersteuning onder
andere gericht op het aanleren van vaardigheden om op (langere) termijn meer zelfstandig te kunnen
functioneren. Ondersteuning wordt geboden aan ondersteuningsvragers die zelf niet in staat zijn tot
het oplossen van problemen, het zelfstandig nemen van beslissingen, het regelen van eenvoudige
dagelijkse bezigheden en de dagelijkse routine (gebrek aan dag- en nachtritme). Ook als er sprake is
van communicatieproblemen omdat niet begrepen wordt wat anderen zeggen of omdat de
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>ondersteuningsvrager moeite heeft zich uit te drukken kan dit niveau van ondersteuning worden
ingezet. De ondersteuning kan zich ook richten op het (tijdelijk) overnemen tot en met het aanleren
van taken door een professional. Het kan dan vooral gaan om ondersteuning bij voor de cliënt
complexere activiteiten. Dit kán ook voor eenvoudige taken gelden. In de ondersteuning wordt er
rekening mee gehouden dat mogelijk meer interventies nodig zijn vanwege bijvoorbeeld
gedragsproblemen.

Bij Ondersteuning zelfstandig leven 2 gaat het om zowel planbare als niet planbare zorg. De cliënt
heeft naast één of meerdere vaste dagen en tijdstippen begeleiding ook ondersteuning nodig
wanneer zich een ad hoc situatie voordoet. De cliënt heeft dan direct ondersteuning nodig
(telefonisch/oproepbaar).

c.     Ondersteuning mantelzorg door kortdurend verblijf
Ondersteuning mantelzorg door kortdurend verblijf is vergelijkbaar met de oude Awbz functie
kortdurende verblijf. Het doel van deze voorziening is het bieden van ondersteuning aan de
mantelzorger(s) door tijdelijk verblijf (inclusief dagbesteding) buitenshuis van degene die van zorg
afhankelijk is, mogelijk te maken. Het resultaat moet dan ook zijn dat de mantelzorger wordt ontlast
waardoor ondersteuningsvrager langer thuis of zelfstandig kan blijven wonen.

Bij de zorgaanbieder waar de cliënt kortdurend verblijft, wordt de dagelijkse zorg overgenomen. Het
kortdurend verblijf omvat in ieder geval bed, bad, maaltijden (3 per dag) en verblijf.

Kortdurend verblijf is geen integrale voorziening. Ondersteuning maatschappelijke deelname en
Ondersteuning zelfstandig leven moeten apart worden geïndiceerd. Als ook verpleging of persoonlijke
verzorging noodzakelijk is, moet een indicatie op grond van de Zorgverzekeringswet worden
verkregen.

De ondersteuningsvrager in principe zelf verantwoordelijk voor vervoer van en naar de instelling voor
kortdurend verblijf. Hiervoor kan gebruik gemaakt worden van eigen vervoer of van hulp uit het eigen
netwerk. Is de ondersteuningsvrager hiertoe niet in staat, dan wordt het vervoer geïndiceerd en door
de aanbieder georganiseerd.

De omvang van KDV is 1, 2 of 3 etmalen per week; afhankelijk van wat noodzakelijk is in de
specifieke situatie van de ondersteuningsvrager of diens mantelzorger(s). Er is een maximum van 3
etmalen (72 uur) per week gesteld omdat het logeren betreft. Bij meer dan 3 etmalen in een instelling
is er sprake van opname waarvoor een intramurale indicatie op grond van de Wet langdurige zorg
(Wlz) moet worden gesteld. Het is denkbaar dat hierop in specifieke situaties een uitzondering kan
worden gemaakt om bijvoorbeeld verblijf van een week mogelijk te maken, zodat de mantelzorger(s)
op vakantie kan/kunnen gaan.

Een belangrijke voorwaarde bij kortdurend verblijf is dat de ondersteuningsvrager geen beroep kan
doen op een vorm van respijtzorg op grond van zijn of haar zorgverzekering.
Als richtlijn voor Ondersteuning maatschappelijke deelname wordt uitgegaan van 2 dagdelen per
etmaal. Indien individuele begeleiding noodzakelijk is kan Ondersteuning zelfstandig leven geïndiceerd
worden (denk aan 1 op 1 begeleiding bij eten of bepaalde activiteiten). Beoordeeld moet dan worden
hoeveel ondersteuning en welke vorm van ondersteuning nodig is tijdens het kortdurend verblijf.
Hiervoor kan geen algemene richtlijn worden gegeven.

d.     Huishoudelijke ondersteuning
Begin 2017 wordt in de regio Twente het nieuwe beleidskader voor huishoudelijke ondersteuning
vastgesteld. Tot die tijd gelden onderstaande beleidsregels. Door het toepassen van maatwerk wordt
rekening gehouden met de uitspraken van de Centrale Raad van Beroep.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>Het doel van huishoudelijke ondersteuning is het bevorderen of in stand houden van de
zelfredzaamheid en mogelijkheid om te kunnen deelnemen aan het maatschappelijk verkeer door
ondersteuning te bieden bij het uitvoeren van huishoudelijke taken. Het resultaat van de inzet van
deze voorziening is dat de ondersteuningsvrager langer in staat is om zelfstandig te wonen in een
huishouden dat op orde is en daardoor ook in staat is om deel te nemen aan het maatschappelijk
verkeer.

Het resultaat van de ondersteuning is dat de betrokkene beschikt over een “huishouden op orde”. Dit
betekent dat men gebruik moet kunnen maken van een schone woonkamer, dagelijks in gebruik
zijnde ruimtes, de keuken, sanitaire ruimtes en gang/trap. De hiervoor genoemde ruimtes dienen met
enige regelmaat schoongemaakt te worden en, indien noodzakelijk, kan de was worden verzorgd..
Hierdoor moet een zo algemeen aanvaard basisniveau van schoon worden bereikt.
De volgende taken kunnen worden aangemerkt als aandachtsgebieden om een “huishouden op orde”
te realiseren:
    • Licht huishoudelijk werk: hieronder verstaan wij o.a. kamers opruimen, stof afnemen op
         ooghoogte, bedden opmaken, afwassen;
    • Zwaar huishoudelijk werk: hieronder verstaan wij o.a. stofzuigen, dweilen, schoonmaken van
         sanitair en keuken, bedden verschonen, hoog en laag stof afnemen;
    • Het doen van de (strijk)was (alleen als een voorliggende voorziening ontoereikend is);
    • Boodschappen (alleen als een voorliggende voorziening ontoereikend is);
    • Maaltijdbereiding (alleen als een voorliggende voorziening ontoereikend is);
    • Overname van de regie over het huishouden

Huishoudelijke ondersteuning kent twee varianten. Het standaardpakket huishoudelijke ondersteuning
en het pluspakket. Het standaardpakket omvat de ondersteuning om te komen tot een huishouden
dat op orde is. Het pluspakket huishoudelijke ondersteuning kan aanvullend op het onderdeel
‘huishoudelijke ondersteuning’ worden ingezet. Dit pluspakket kan worden ingezet als verzorging van
minderjarige kinderen aan de orde is en/of als sprake is van regieproblematiek ten aanzien van het
huishouden. Het pluspakket wordt in principe niet verstrekt in combinatie met de voorziening
ondersteuning zelfstandig leven.

Maaltijdbereiding en maaltijdvoorziening
Bijzondere aandacht verdient de maaltijdvoorziening. Dit geldt zowel voor de broodmaaltijden als de
warme maaltijden. De maaltijdbereiding en de maaltijdvoorziening kunnen vallen onder Huishoudelijke
ondersteuning, Ondersteuning zelfstandig leven en de functie Persoonlijke verzorging in de
Zorgverzekeringswet. Daar waar ondersteuningsvragers nog zelfstandig kunnen eten en dit uit eigen
beweging ook doen, valt de maaltijdbereiding en de maaltijdvoorziening onder Huishoudelijke
ondersteuning. Als ondersteuningsvragers weliswaar zelfstandig kunnen eten, maar gestimuleerd
moeten worden om ook daadwerkelijk te gaan eten en toegezien moet worden op inname van de
maaltijd, valt de maaltijdbereiding en de maaltijdvoorziening onder Ondersteuning zelfstandig leven.
Persoonlijke verzorging (Zvw) wordt geïndiceerd als een ondersteuningsvrager niet langer in staat is
zelf te eten of als zelf eten bij bijvoorbeeld slikproblemen een gevaar van verstikking kan opleveren.
De ondersteuningsvrager moet dan gevoed worden.

Het bereiden van warme maaltijden zal in het algemeen niet op grond van de Wmo geïndiceerd
worden. Voor warme maaltijden kan verwezen worden naar diverse aanbieders van warme
maaltijden of koelverse maaltijden die alleen opgewarmd hoeven te worden. Deze algemene
voorziening, ook bij de meest uiteenlopende dieetwensen, zal in het algemeen passend en toereikend
zijn. Voor de meerkosten van deze maaltijden, kan bij een laag inkomen, mogelijk bijzondere bijstand
worden verstrekt.

Voor broodmaaltijden kan niet worden verwezen naar een algemene voorziening. Er zijn wel
aanbieders van broodmaaltijden (denk aan bakkers) maar dit betreffen de meer luxe en uitgebreide
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>ontbijten en lunches. Dit kan dan ook niet worden aangemerkt als een algemene voorziening omdat
dit in het algemeen het gangbare bestedingspatroon van ondersteuningsvragers ver te boven zullen
gaan. Het verstrekken van bijzondere bijstand voor de meerkosten van dergelijke maaltijden is dan
ook niet aan de orde. Dit betekent dat, indien een broodmaaltijd door een ondersteuningsvrager niet
zelf bereid kan worden (of als deze wel bereid kan worden door de ondersteuningsvrager maar deze
doet dat vanwege zijn beperkingen niet of hij gaat niet uit eigen beweging aan het eten), het
verzorgen van de broodmaaltijd verstrekt kan worden op grond van de Wmo. Daar waar de
ondersteuningsvrager niet zelf de broodmaaltijd kan nuttigen, zal een beroep moeten worden gedaan
op de functie Persoonlijke verzorging.

Soms komt het voor dat op het moment dat het tijd is om een broodmaaltijd te nuttigen ook een
verzorgende (persoonlijke verzorging) of een wijkverpleegkundige aanwezig is bij de
ondersteuningsvrager. Een mooie oplossing zou dan zijn dat zij dan de broodmaaltijd mogen bereiden.
Vanuit de gemeente bestaat hier geen bezwaar tegen, mits dit niet leidt tot meerkosten. Afspraken
hierover moeten lopen via de contractmanagers.

e.      Ondersteuning zelfstandig wonen
De woonvoorzieningen (Wmo oud) vallen na het inwerkingtreden van de Wmo 2015 onder
Ondersteuning zelfstandig wonen. Het doel van deze voorziening is het in stand houden van de
zelfredzaamheid door ondersteuning te bieden bij het langer zelfstandig en veilig thuis kunnen blijven
wonen. Daarnaast kan het doel zijn het bevorderen of in stand houden van de mogelijkheid om
sociale contacten te kunnen blijven onderhouden met ouder(s) of kind(eren) door het bezoekbaar
maken van een woning.

Het resultaat van de inzet van deze voorziening zou moeten zijn dat de ondersteuningsvrager langer
zelfstandig kan blijven wonen door het realiseren van aanpassingen in de woning of langer
zelfstandig kan blijven wonen door te verhuizen naar een andere meer geschikte woning gelet op de
beperkingen van betrokkene. Een verhuizing naar een andere woning is aan de orde als de huidige
woning niet adequaat aangepast kan worden of als een woningaanpassing, gelet op de
omstandigheden van de ondersteuningsvrager, niet doelmatig is en er binnen een afzienbare termijn
een aangepaste of eenvoudig aanpasbare woning voorhanden is. Het resultaat van het bezoekbaar
maken van de woning is dat ouders (of kinderen) het kind (of de ouder) met beperkingen thuis
ontvangen waardoor degene met beperkingen deze sociale contacten kan blijven onderhouden.

f.     Ondersteuning mobiliteit
Onder Ondersteuning mobiliteit vallen de oude Wmo vervoersvoorziening en rolstoelen. Het
bevorderen of in stand houden van de zelfredzaamheid en de mogelijkheid om te kunnen deelnemen
aan het maatschappelijk verkeer door ondersteuning te bieden bij vervoer of verplaatsingen is het
doel van de deze voorziening.

Het resultaat van de inzet van de voorziening Ondersteuning mobiliteit is gericht op:
    • het vergroten van de mogelijkheden sociale contacten aan te gaan en te onderhouden
    • zo zelfstandig mogelijk voort te bewegen

Naast vervoermiddelen (onder andere scootmobielen, aangepaste tweewielers en driewielfietsen) kan
onder voorwaarden een financiële tegemoetkoming in de vervoerskosten worden toegekend voor
verplaatsingen in de direct woon- of leefomgeving. Er moet dan in ieder geval om medische redenen
geen gebruik kunnen worden gemaakt van het openbaar vervoer of het collectief vervoer. Bij hoge
uitzondering kan een financiële tegemoetkoming voor verplaatsingen buiten de directe woon- en
leefomgeving worden toegekend. Dit kan alleen als de cliënt in een sociaal isolement dreigt te
geraken als gevolg van het wegvallen van de bovenregionale contacten en deze contacten uitsluitend
zijn te handhaven door middel van persoonlijke bezoeken. Bovendien moet er voor het onderhouden
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>van deze bovenregionale contacten geen gebruik kunnen worden gemaakt van een bovenregionaal
vervoerssysteem (Valys).

Speciaal voor teamsporters met een ernstige (lichamelijke) beperking bestaat er de vervoersregeling
van Special Heroes. Daardoor kan door het hele land gezamenlijk getraind worden en aan competities
bij een sportbond worden deelgenomen. De sportvervoersregeling wordt gefinancierd door VWS.
Special Heroes kent de vervoerregeling toe op basis van criteria en voorwaarden. Transvision is het
vervoersbedrijf dat het sportvervoer uitvoert.


2.1.2          Beschermd wonen en maatschappelijke opvang (centrumgemeentetaken)
Bij de hiervoor genoemde voorzieningen is het doel het bevorderen of in stand houden van de
zelfredzaamheid en/of de mogelijkheid om te kunnen deelnemen aan de maatschappij. Met de
invoering van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 worden gemeenten ook verantwoordelijk
voor de voorziening beschermd wonen. Hierbij is beschermd wonen gedefinieerd als wonen in een
accommodatie van een instelling met daarbij behorende toezicht en begeleiding, gericht op het
bevorderen van zelfredzaamheid en participatie, het psychisch en psychosociaal functioneren,
stabilisatie van een psychiatrisch ziektebeeld, het voorkomen van verwaarlozing of maatschappelijke
overlast of het afwenden van gevaar voor de cliënt of anderen, bestemd voor personen met
psychische of psychosociale problemen, die niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de
samenleving.

Vooralsnog is, via een bestuurlijke afspraak, voor de uitvoering van de voorziening beschermd wonen
gekozen voor de centrumgemeenteconstructie zoals we die al kenden voor de opvang. Dit betekent
dat in Twente de gemeenten Enschede en Almelo verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van
beschermd wonen en opvang. Voor de vrouwenopvang (opvang na huiselijk geweld) is alleen
Enschede aangewezen als centrumgemeente.

Ten aanzien van beschermd wonen zijn op regionaal niveau afspraken gemaakt. De afspraken (over
de uitvoering en de inzet van middelen) zijn opgenomen in een convenant en de beleidsmatige
uitgangspunten zijn opgenomen in een beleidskader beschermd wonen. Daarnaast is er een
gedragscode opgesteld voor aanbieders van de voorziening beschermd wonen.

Voor de opvang zijn de landelijk geldende uitgangspunten opgenomen in de model-beleidsregels
landelijke toegankelijkheid en regiobinding maatschappelijke opvang (zie bijlage 4). Het beleidskader
beschermd wonen is opgenomen in bijlage 3 van deze beleidsregels. Hierbij dient wel te worden
opgemerkt dat de gemeente Almelo deels andere keuzes heeft gemaakt dan vermeld in het
beleidskader. Zo is in Almelo de voorziening beschermd wonen aangemerkt als een op het individu
toegesneden voorziening (in plaats van de in het beleidskader vermelde algemene voorziening). Een
consequentie hiervan is dat voor beschermd wonen zo nodig een persoonsgebonden budget kan
worden verstrekt. Indien er sprake is van conflicterende uitgangspunten zijn de beleidsregels van de
gemeente Almelo leidend en worden de uitgangspunten genoemd in het beleidskader terzijde
geschoven.

Voor beschermd wonen is een afwijkend overgangsrecht van toepassing. De bestaande indicaties
gelden nog minimaal gedurende vijf jaar na inwerkingtreding van de Wmo 2015. Hoewel in de wet
wordt aangegeven dat beschermd wonen een intramurale voorziening is, zien we in de praktijk dat
de verschillende functies die deel uit maken van beschermd wonen (begeleiding individueel,
begeleiding groep, persoonlijke verzorging en soms verpleging) vaak extramuraal worden verzilverd.
Voor inwoners die voor 1 januari 2015 een indicatie voor beschermd wonen hadden, blijft de huidige
indicatie op grond van het overgangsrecht bestaan. Voor inwoners met psychische stoornissen of
psychiatrische aandoeningen die voor het eerst een beroep doen op deze maatwerkvoorziening zal
worden beoordeeld of een combinatie van andere maatwerkvoorzieningen (ondersteuning zelfstandig
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>leven en ondersteuning maatschappelijke deelname) voldoende compensatie bieden. Als dat het
geval is, wordt niet de voorziening beschermd wonen maar een combinatie van verschillende
maatwerkvoorzieningen toegekend.


Beleidsregel 2.1-2            Voorzieningen beschermd wonen en opvang
De volgende voorzieningen op het gebied van beschermd wonen en opvang kunnen worden
verstrekt:
        a.      Maatschappelijke opvang
        b.      Beschermd wonen

a.      Maatschappelijke opvang
Het betreft hier de oude Wmo functie opvang. Het doel van deze voorziening is het tijdelijk bieden
van onderdak en ondersteuning aan personen die de thuissituatie hebben verlaten, al dan niet in
verband met risico’s voor hun veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, en die niet in staat zijn zich
op eigen kracht te handhaven in de maatschappij. Het resultaat van de inzet van deze voorziening is
dat de ondersteuningsvrager op kortere termijn in staat is, om al dan niet met ondersteuning, veilig
zelfstandig te wonen.

Uitgangspunt is voor maatschappelijke opvang is regiobinding. Degene die op opvang is aangewezen,
wordt opgevangen in de regio waar de voorwaarden voor een succesvol traject voor de cliënt
optimaal zijn of waar de cliënt aantoonbare binding heeft . Indien hierover geen duidelijkheid
ontstaat, is de centrumgemeente van aanmelding de aangewezen centrumgemeente die de cliënt
toelaat tot de maatschappelijke opvang. De centrumgemeente waarbij de voorwaarden optimaal zijn
of aantoonbare binding is, is de aangewezen centrumgemeente die de cliënt toelaat tot de
maatschappelijke opvang. Voor de beoordelingscriteria wordt verwezen naar bijlage 4 model-
beleidsregels landelijke toegankelijkheid en regiobinding maatschappelijke opvang. In deze model-
beleidsregels is ook een regeling opgenomen met betrekking tot de overdracht van dak- en thuislozen
van de ene naar de andere centrumgemeente.

b.      Beschermd wonen
Beschermd wonen is een gedecentraliseerde Awbz voorziening. Het doel van deze voorziening is het
bieden van onderdak, toezicht en ondersteuning aan personen die vooralsnog niet in staat zijn zich
op eigen kracht te handhaven in de maatschappij. Het resultaat zou moeten zijn dat de
ondersteuningsvrager op kortere dan wel langere termijn in staat is zelfstandig te wonen, zonder
zichzelf te verwaarlozen, overlast te veroorzaken en gevaar op te leveren voor zichzelf of de
omgeving. Veelal zal dit alleen bereikt kunnen worden door ondersteuning te blijven bieden ook als
betrokkene zelfstandig is gaan wonen.

De voorziening beschermd wonen kan bestaan uit de volgende voorzieningen:
    • Ondersteuning maatschappelijke deelname (dagbesteding inclusief vervoer van en naar de
        dagbesteding);
    • Ondersteuning zelfstandig leven (persoonlijke verzorging, individuele begeleiding en toezicht);
    • Verpleging;
    • Verblijf.

De voorzieningen worden indien noodzakelijk toegekend. Zo wordt ondersteuning maatschappelijke
deelname alleen verstrekt indien voorliggende voorzieningen (onder andere vrijwilligerswerk of
dagbesteding binnen een algemene voorziening niet adequaat, passend of toereikend is). De
voorziening verpleging kan worden toegekend als er in verband met de psychiatrische aandoening
medicijnen moeten worden toegediend of andere (psychiatrisch) verpleegkundige handelingen
moeten worden verricht. De voorziening ondersteuning zelfstandig leven maakt altijd deel uit van de
voorziening beschermd wonen. Hierin zijn twee varianten mogelijk:
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>       1        Standaard begeleiding, persoonlijke verzorging en toezicht
       2       Intensieve begeleiding, persoonlijke verzorging en permanent toezicht

Bij permanent toezicht wordt verondersteld dat de zorgaanbieder op elk moment van de dag weet
waar de ondersteuningsvrager verblijft. Bovendien wordt van de zorgaanbieder dan verwacht dat
deze direct ingrijpt als de ondersteuningsvrager een gevaar vormt voor zichzelf of de omgeving of
overlast veroorzaakt.

Onder voorwaarden kan aan aanbieders beschermd wonen de stimuleringstoeslag scheiden wonen
en zorg worden toegekend. Deze stimuleringstoeslag bedraagt voor 2016 maximaal € 6.000 per
ondersteuningsvrager. De toeslag wordt in 2017 en 2018 in twee stappen van € 1.000 verlaagd
naar € 4.000. Daarnaast kan in uitzonderingssituaties aan aanbieders die aan ondersteuningsvragers
met een dubbeldiagnose hoog complexe zorg verlenen een toeslag worden toegekend. Hierbij gaat
het bijvoorbeeld om ondersteuningsvragers met een psychiatrische aandoening in combinatie met
een verstandelijke beperking of een psychiatrische aandoening en een lichamelijke beperking
waarvoor opname in een verpleeghuis noodzakelijk is. Deze toeslag bedraagt maximaal € 5.000 per
ondersteuningsvrager.

Voor elk van de hierboven genoemde voorzieningen is een maximum tarief vastgesteld. Deze zijn
opgenomen in bijlage 1: Tarieven op het individu toegesneden voorzieningen. Voor de berekening
van het persoonsgebonden budget verwijzen we naar beleidsregel 3.2-1.

Afwezigheidsdagen beschermd wonen
Ondersteuningsvragers kunnen om verschillende redenen gedurende een kortere of langere tijd geen
gebruik kunnen of willen maken van de voorziening beschermd wonen met verblijf. Omdat het hier
doorgaans om zeer kwetsbare ondersteuningsvragers gaat, moet worden beoordeeld of
ondersteuning wel voldoende is gewaarborgd en of sommige vormen van ondersteuning wel
beschikbaar moeten blijven tijdens de periode van afwezigheid. Dit zal met name het geval zijn als de
ondersteuningsvrager op vakantie wil gaan.

In andere gevallen, bijvoorbeeld bij een gedwongen opname of detentie, zal niet zozeer de noodzaak
tot ondersteuning centraal staan maar zal meer het beschikbaar houden van een plaats binnen de
instelling voor beschermd wonen voor de ondersteuningsvrager moeten worden beoordeeld.
Vanwege de beperkte capaciteit binnen deze instellingen en de vraag naar beschermd wonen met
verblijf, kan een plaats niet onbeperkt onbezet blijven. De hoofdregel is dan ook dat een plaats
maximaal drie maanden wordt vrijgehouden voor de ondersteuningsvrager. In overleg met de
aanbieder kan door het Cimot worden bepaald dat, in het belang van de ondersteuningsvrager, bij
wijze van uitzondering de termijn van drie maanden moet worden verlengd of sommige vormen van
ondersteuning beschikbaar moeten blijven tijdens de periode van afwezigheid.


Beleidsregel 2.1-3            Melding afwezigheidsdagen beschermd wonen
Gelet op het belang van ondersteuning voor de specifieke doelgroep die voor beschermd wonen met
verblijf in aanmerking komt en het beperkte aantal intramurale plaatsen bij aanbieders van beschermd
wonen, moet een afwezigheid van de ondersteuningsvrager van twee aaneengesloten weken of meer
worden gemeld bij het Cimot.


Beschermend wonen licht verstandelijk beperkten
Als gevolg van de extramuralisering van de zorgzwaartepakketten, de invoering van de Wlz en de
Wmo 2015 komen alleen mensen die blijvend zijn aangewezen op permanent toezicht of 24 uur per
dag zorg in de nabijheid in aanmerking voor de Wlz. Andere ondersteuningsvragen vallen onder de
Wmo 2015. Dit geldt ook voor inwoners die tijdelijk zijn aangewezen op een beschermende
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>woonomgeving om een problematische situatie te stabiliseren of om zich te ontwikkelen richting
zelfstandig wonen.

Voor beschermend wonen licht verstandelijk beperkten moet worden voldaan aan alle vier
kenmerken:
       •     de ondersteuningsvrager is meerderjarig (18 jaar of ouder).
       •     er is een (vermoeden van een) licht verstandelijke beperking, dat wil zeggen een IQ
             tussen de 50 en 85 met een beperkt sociaal aanpassingsvermogen en bijkomende
             problematiek.
       •     er is behoefte aan een beschermende woonomgeving om verslechtering van de
             situatie te voorkomen en/of verbetering te bereiken. Ambulante begeleiding en
             dagbesteding zijn hiervoor onvoldoende. De ondersteuningsvrager heeft een
             woonomgeving nodig waar toezicht en begeleiding aanwezig of in de nabijheid is.
       •     Deze beschermende woonomgeving is tijdelijk nodig, of er kan nog niet worden
             vastgesteld dat de behoefte aan toezicht blijvend is. Een afwijzing voor een Wlz-
             indicatie kan dit onderstrepen, maar hoeft niet persé aanwezig te zijn.

Het beoordelen van de omvang en de noodzaak van de ondersteuningsbehoefte vertoont enige
gelijkenis met de voorziening beschermd wonen. Mogelijk is er ook sprake van een overlap in beide
doelgroepen omdat de bijkomende problematiek ook kan bestaan uit psychische stoornissen. Voor de
toeleiding en de toegang tot deze voorziening wordt dan ook aangesloten bij het systeem dat
gehanteerd wordt voor de voorziening beschermd wonen. Dit geldt ook voor de
financieringssystematiek en de daaraan ten grondslag liggende bedragen waarbij ten aanzien van de
bedragen soms mogelijk maatwerk moet worden geboden. Dit betekent dat de bedragen vermeld in
bijlage 1 onder beschermd wonen ook van toepassing zijn op de voorziening beschermend wonen.

Beschermend wonen licht verstandelijk beperkten is een tijdelijke voorziening. Indien blijkt dat de
ondersteuningsvrager permanent aangewezen is op toezicht, zal een indicatie op grond van de Wlz
moeten plaatsvinden. Bij een combinatie van de grondslagen psychische stoornis/psychiatrische
aandoening en licht verstandelijk gehandicapt is de laatste grondslag leidend omdat deze beperking
per definitie blijvend is. Ondersteuningsvragers met een lichte verstandelijke beperking en een
psychische stoornis/psychiatrische aandoening komen dan ook in eerste instantie in aanmerking voor
beschermend wonen licht verstandelijk beperkten. Alleen wanneer vast staat dat de
ondersteuningsvrager blijvend is aangewezen op toezicht, vanwege de psychische stoornis of
psychiatrische aandoening, kan de voorziening beschermd wonen worden toegekend.

Beschermend wonen licht verstandelijk beperkten is geen centrumgemeentetaak.
Ondersteuningsvragers die voldoen aan de hierboven beschreven criteria moeten dan ook worden
verwezen naar de gemeente van herkomst.


2.1.2 Voorzieningen Jeugdwet

Vrijwillig en gedwongen kader
De op het individu toegesneden voorzieningen in het kader van de Jeugdwet kunnen worden
onderscheiden in voorzieningen binnen het vrijwillig en het gedwongen kader. Vrijwillig wil zeggen
dat de jeugdige en de ouders het nut en de noodzaak inzien van de ondersteuning en ook meewerken
aan het bereiken van het tijdens het onderzoek geformuleerde resultaat. Gedwongen betekent dat
ook zonder toestemming van de jeugdige en/of de ouders een voorziening kan worden getroffen. Te
denken hierbij valt aan een jeugdbeschermingsmaatregel (als bijvoorbeeld de veiligheid van de
jeugdige in het geding is) of jeugdreclassering (als de jeugdige in aanraking is gekomen met justitie).
Voorzieningen in het gedwongen kader worden opgelegd na onderzoek door de Raad voor de
Kinderbescherming. Het daaropvolgende advies wordt voorgelegd aan de kinderrechter die op basis
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>van dit advies een uitspraak doet. Indien de uitspraak luidt dat er een maatregel in het kader van de
jeugdbescherming of jeugdreclassering moet worden opgelegd dan zal de kinderrechter een
gecertificeerde instelling aanwijzen die de maatregel uitvoert. Het college kan niet besluiten tot het
opleggen van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering: de maatregelen en de
procedure worden dan ook niet beschreven in de verordening of verder uitgewerkt in de
beleidsregels. Voor de maatregelen en de procedure wordt verwezen naar hoofdstuk 3 van de
Jeugdwet.

2.1.2.1 Voorzieningen vrijwillig kader
De gemeente is verantwoordelijk voor de toegang tot de voorzieningen binnen het vrijwillig kader.
Voor deze voorzieningen in het kader van de Jeugdwet gelden dezelfde algemene uitgangspunten als
voor de voorzieningen in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.
Hieronder wordt dan ook een niet limitatieve opsomming gegeven van voorzieningen die op basis van
de Jeugdwet verstrekt kunnen worden en het resultaat dat met het verstrekken van de voorziening
wordt beoogd.


Beleidsregel 2.1-3              Voorzieningen Jeugdwet
De volgende op het individu toegesneden voorzieningen kunnen bij wijze van voorbeeld worden
verstrekt:
        a.      Ondersteuning zelfstandig leven
        b.      Ondersteuning maatschappelijke deelname
        c.      Behandeling
        d.      Persoonlijke verzorging
        e.      Ondersteuning mantelzorg door kortdurend verblijf
        f.      Jeugd GGZ basis (generalistische GGZ)
        g.      Jeugd GGZ specialistisch (specialistische GGZ)
        h.      Gespecialiseerde jeugdhulp
        i.      Pleegzorg (vrijwillig)

De voorzieningen worden hieronder nader toegelicht.

a.      Ondersteuning zelfstandig leven
Het doel van de voorziening Ondersteuning zelfstandig leven (vergelijkbaar met de oude Awbz
functie begeleiding individueel) is het bevorderen of in stand houden van het zelfstandig functioneren
door ondersteuning te bieden bij praktische vaardigheden (zoals boodschappen doen en koken,
plannen huiswerk maken, omgaan met geld) en sociale vaardigheden, maar ook het ondersteunen
van de omgeving om met de beperkingen van de jeugdige om te gaan. Voor de te behalen resultaten
wordt verwezen naar de beschrijving Ondersteuning zelfstandig leven onder beleidsregel 2.1-1
voorzieningen Wmo.

Ook kan het resultaat van deze vorm van ondersteuning gericht zijn op de ouder(s)/verzorger(s). De
voorziening wordt dan verstrekt om de ouder in staat te stellen (handvatten te geven) om met de
beperkingen van de jeugdige om te gaan waardoor deze langer thuis kan blijven wonen.

b.     Ondersteuning maatschappelijke deelname
Bevorderen of in stand houden van de mogelijkheid om te kunnen deelnemen aan de maatschappij is
het doel van deze voorziening. Met ondersteuning maatschappelijke deelname wordt ondersteuning
geboden bij een zinvolle invulling van de dag en het aangaan van sociale contacten. De voorziening
kan ook worden verstrekt om mantelzorgers te ontlasten. Voor de te behalen resultaten wordt
verwezen naar de beschrijving van Ondersteuning maatschappelijke deelname onder beleidsregel 2.1-
1 voorzieningen Wmo.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>Een ander resultaat kan zijn dat de ouder(s)/verzorger(s) word(t)(en) ontlast waardoor de jeugdige
langer thuis kan blijven wonen.

Indien noodzakelijk wordt ook vervoer van en naar de plaats waar deze vorm van ondersteuning
wordt geboden, toegekend. Dit kan het geval zijn als de jeugdige niet op eigen kracht of niet met de
hulp van de ouder(s)/verzorger(s) deze plaats kan bereiken.

Twee niveaus ondersteuning zelfstandig leven en maatschappelijke deelname
Net als bij de volwassen variant op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning kennen de
voorzieningen Ondersteuning zelfstandig leven en ondersteuning maatschappelijke deelname voor
jeugdigen elk twee niveaus, weergegeven met de cijfers 1 en 2. Met Ondersteuning zelfstandig leven
en maatschappelijke deelname 1 wordt ondersteuning op basisniveau bedoeld. De meer intensieve
vormen van ondersteuning vallen onder Ondersteuning zelfstandig leven en maatschappelijke
deelname 2. Voor het onderscheid tussen de niveaus wordt verwezen naar paragraaf 2.1.1.

c.      Behandeling
Alleen jeugdigen met een (licht) verstandelijke beperking komen in aanmerking voor de voorziening
behandeling in het kader van de Jeugdwet. Doel is het aanleren van nieuwe vaardigheden of gedrag.
Het resultaat zou moeten zijn dat de jeugdige met een (licht) verstandelijke beperking nieuwe
vaardigheden leert of gedrag aanleert waardoor de zelfredzaamheid wordt vergroot en de
maatschappelijke deelname wordt bevorderd.

Indien noodzakelijk wordt ook vervoer van en naar de plaats waar deze vorm van ondersteuning
wordt geboden, toegekend. Dit kan het geval zijn als de jeugdige niet op eigen kracht of niet met de
hulp van de ouder(s)/verzorger(s) deze plaats kan bereiken.

Naschoolse dagbehandeling licht verstandelijke beperkten met ernstig probleemgedrag
Er moet sprake zijn van dusdanige gedragsproblematiek van het kind dat een intensieve interventie
buiten de gezinssituatie noodzakelijk is. Tevens is er een verstoorde draaglast/draagkracht
verhouding binnen het gezin. Deze verhouding is dermate verstoord dat specifieke behandeling nodig
is om tot een positieve ontwikkeling te kunnen komen.

Doel van de dagbehandeling is gericht op de ontwikkeling van het kind, op het vergroten van de
zelfredzaamheid, beheersing van de gedragsproblematiek en voorkomen van een uithuisplaatsing.
Daarnaast is het doel voor de ouder(s) het inzicht in de problematiek van hun kind te vergroten,
handreikingen geven voor de opvoeding van het kind, en de draagkracht binnen het gezin te
vergroten. Het programma vindt plaats in groepsverband met daarbinnen individuele leertrajecten,
met een structuur biedend klimaat. Het programma wordt aangeboden in aansluiting op schooltijden.

Een deel van deze doelgroep zit op de scheidslijn van Jeugdwet en Wet langdurige zorg (Wlz). Als
blijkt dat de jeugdige blijvende behoefte aan permanent toezicht of 24 uur zorg in de nabijheid nodig
heeft, wordt in overleg met ouders/verzorgenden bekeken of de jeugdige in aanmerking komt voor de
Wlz.

d.      Persoonlijke verzorging
Het doel van de voorziening persoonlijke verzorging is het bevorderen of in stand houden van de
zelfredzaamheid door het bieden van persoonlijke zorg op het gebied van de dagelijkse
levensverrichtingen (opstaan, douchen, toiletgang, aankleden). Wanneer meer sprake is van
‘aansturen’ dan van ‘overnemen’ is de voorziening ondersteuning zelfstandig aan de orde. Het
resultaat van deze voorziening kan zowel op de jeugdige als op de ouder(s)/verzorger(s) gericht zijn.
Enerzijds gaat het dan om de zelfredzaamheid van de jeugdige in stand te houden, anderzijds om het
ontlasten van de ouder(s)/verzorger(s) waardoor de jeugdige mogelijk langer thuis kan blijven wonen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>e.      Ondersteuning mantelzorg door kortdurend verblijf
Het bieden van ondersteuning aan ouder(s)/verzorger(s) is het doel van de voorziening ondersteuning
mantelzorg door kortdurend verblijf. Door tijdelijk verblijf (inclusief dagbesteding) buitenshuis, van de
jeugdige die van zorg afhankelijk is, mogelijk te maken, worden de ouder(s)/verzorger(s) in staat
gesteld op adem te komen. Het resultaat van deze voorziening is dan ook dat ouder(s)/verzorger(s)
worden ontlast waardoor de jeugdige langer thuis kan blijven wonen.

Ondersteuning mantelzorg door kortdurend verblijf is uitgebreid beschreven onder beleidsregel 2.1-1
voorzieningen Wmo. Voor deze voorziening geldt in afwijking van de beschrijving onder 2.1-1 dat als
persoonlijke verzorging noodzakelijk is dit valt onder de voorzieningen Jeugdwet. Indien verpleging
noodzakelijk is tijdens het kortdurend verblijf zal een beroep moeten worden gedaan op de
Zorgverzekeringswet.

Indien noodzakelijk wordt ook vervoer van en naar de plaats waar deze vorm van ondersteuning
wordt geboden, toegekend. Dit kan het geval zijn als de jeugdige niet op eigen kracht of niet met de
hulp van de ouder(s)/verzorger(s) deze plaats kan bereiken.

f.       Jeugd GGZ basis (generalistische GGZ)
Het doel is het behandelen van jeugdigen met lichte tot matige, niet-complexe psychische problemen
of jeugdigen met stabiele chronische problematiek. De zorgvraagzwaarte bepaalt welke zorg iemand
krijgt (door middel van intake bij de GGZ-aanbieder). Daarbij is ruimte voor verschillende
behandelcomponenten zoals diagnostiek, eHealth en consultatie van een specialist.
Het resultaat van behandeling is dat de jeugdige in staat is om te gaan met de psychische
problematiek en deze te hanteren binnen de eigen leefomgeving (stabilisatie).

g.     Jeugd GGZ specialistisch (specialistische GGZ)
Het doel en het resultaat van de specialistische GGZ is gelijk aan die van de generalistische GGZ.
De specialistische GGZ behandelt echter jeugdigen met ernstige, complexe of vaker terugkerende
klachten (eventueel in klinische setting).

h.      Gespecialiseerde jeugdhulp
Het doel van de gespecialiseerde jeugdhulp is het hanteerbaar maken van opgroei- en
opvoedingsproblemen voor jeugdigen en hun ouder(s)/verzorger(s) Het kan hier gaan om ambulante
zorg, semi-residentiële en/of residentiële zorg.
Het resultaat kan zijn dat ouder(s)/verzorger(s) in staat zijn om de regie te voeren (zelf de opvoeding
vormgeven, problemen signaleren, hulp vragen wanneer nodig) over hun eigen leven en
opvoedsituatie. Het resultaat kan ook zijn dat de jeugdige kan omgaan met de problematiek en deze
kan hanteren binnen de eigen leefomgeving.

i.      Pleegzorg (vrijwillig)
Als er problemen met kinderen zijn in een gezin, wordt altijd eerst gekeken of deze thuis opgelost
kunnen worden. Kan dat niet, dan is pleegzorg de eerste keus. Het is de opvangvorm die het dichtst
bij de natuurlijke gezinssituatie blijft. Het doel van pleegzorg is dat de ouders zelf de opvoeding weer
op zich nemen. Als blijkt dat dit onmogelijk is, nemen pleegouders de opvoeding van het kind voor
langere tijd op zich. Hierbij worden pleegouders ondersteund. De relatie met de eigen ouders blijft
voor kinderen echter altijd van belang. Het resultaat van pleegzorg kan zijn dat:
     • het contact tussen ouder(s) en kind intact blijft of wordt hersteld
     • Ouders in staat worden gesteld weer de regie te voeren (zelf de opvoeding vormgeven,
        problemen signaleren, hulp vragen wanneer nodig) over hun eigen leven en opvoedsituatie
     • de jeugdige kan omgaan met de problematiek en deze hanteren binnen de eigen
        leefomgeving.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>2.1.2.2         Voorzieningen gedwongen kader
Kenmerkend voor deze voorzieningen is dat de toegang niet bepaald wordt door de gemeente. De
procedure die gevolgd moet worden om tot het treffen van deze voorziening te komen, is uitgebreid
in de Jeugdwet beschreven. Hier wordt dan ook volstaan met het beschrijven van de voorziening.
Het is overigens niet zo dat de gemeente bij deze voorzieningen helemaal buitenspel staat. Immers
als door bijvoorbeeld het sociale wijkteam wordt geconstateerd dat een voorziening in het
gedwongen kader noodzakelijk is, kan het college een verzoek doen aan de Raad voor de
Kinderbescherming om de situatie te onderzoeken. In sommige situaties waarbij een verzoek moet
worden gedaan ter verkrijging van een machtiging (waaronder ook een voorwaardelijke of een
spoedmachtiging) voor gesloten jeugdhulp, moet het college rechtstreeks het verzoek indienen bij de
kinderrechter (zie hoofdstuk 6 van de Jeugdwet). De afspraken met de Raad voor de
Kinderbescherming zijn vormgegeven in een protocol.
Wanneer de Raad na onderzoek besluit om geen maatregel te vragen, deelt de Raad voor de
Kinderbescherming dit schriftelijk mee aan de verzoeker en het Stedelijk Jeugdoverleg. Desgewenst
zal de Raad de uitkomst van zijn onderzoek aan deze verzoeker toelichten. Via de procesmanager kan
de casus voorgelegd worden aan de burgemeester. De burgemeester heeft de mogelijkheid om de
zaak via de Raad voor te leggen aan de kinderrechter voor een oordeel over de noodzaak van een
kinderbeschermingsmaatregel. Dit dient binnen twee weken te gebeuren.

Na een advies van de Raad voor de Kinderbescherming kan de (kinder)rechter onderstaande
voorzieningen treffen:
       a.      Jeugdreclassering
       b.      Jeugdbescherming
       c.      JeugdzorgPlus

a.     Jeugdreclassering
De jeugdreclassering heeft als doel dat de jongere niet opnieuw met politie of justitie in aanraking
komt. Resultaten van de inzet van jeugdreclassering kunnen zijn dat:
    • de jeugdige komt niet opnieuw met politie of justitie in aanraking
    • de jeugdige leert om te gaan met de problematiek en deze te hanteren binnen de eigen
       leefomgeving.

b.      Jeugdbescherming
Doel van een jeugdbeschermingsmaatregel is kinderen en jongeren te beschermen tegen invloeden
die voor hun zo negatief uitwerken dat hun ontwikkeling in gevaar komt. Resultaat zou moeten zijn
dat:
     • Ouders (weer) in staat zijn de regie te voeren (zelf de opvoeding vormgeven, problemen
        signaleren, hulp vragen wanneer nodig) over hun eigen leven en opvoedsituatie.
     • Jeugdige kan omgaan met de problematiek en deze hanteren binnen de eigen leefomgeving.

c.     JeugdzorgPlus
Doel van JeugdzorgPlus is jongeren met zeer ernstige gedragsproblemen succesvol te laten
terugkeren in de samenleving. Het gaat om jongeren die door de rechter 'onder toezicht' zijn gesteld.
Het resultaat van de inzet van JeugdzorgPlus zou moeten zijn dat de Jeugdige kan omgaan met de
problematiek en deze hanteren binnen de eigen leefomgeving.


2.1.3 Algemene voorzieningen
In paragrafen 2.1.1 en 2.1.2 is uitgebreid ingegaan op de op het individu toegesneden voorzieningen
(Jeugdwet en Wmo 2015), maar ook beschermd wonen en opvang. Naast deze voorzieningen kent
de gemeente Almelo algemene voorzieningen die op een adequate wijze in de
ondersteuningsbehoefte kunnen voorzien. Het kenmerk van deze algemene voorzieningen is dat deze
(vrijwel) drempelloos toegankelijk zijn. Voor de toegang tot deze voorzieningen is geen besluit van
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre>het college vereist. De uitvoeringskosten, voor zo ver het de toeleiding naar en de toegang tot deze
algemene voorzieningen betreft, zijn dan ook zeer laag. De algemene voorzieningen zullen op termijn
dan ook worden uitgebouwd. Hieronder wordt een niet uitputtend overzicht van algemene
voorzieningen gegeven.

Overzicht algemene voorzieningen

Voorzieningen jeugd
   • ·Kinder-, tiener- en jongerenwerk (Scoop)
   • Opvoedondersteuning (Loes-loket, functie gaat op in sociale wijkteams)
   • ·Schoolmaatschappelijk werk (functie gaat op in sociale wijkteams)

Voorzieningen alle leeftijden
   • ·Onafhankelijke cliëntondersteuning (Almelo Sociaal)
   • Dagactiviteiten (licht) verstandelijk gehandicapten (De Klup)
   • Activiteiten georganiseerd in wijkcentra
   • Mantelzorgondersteuning

Voorzieningen volwassenen
   • Licht ambulante hulp (Scoop en maatschappelijk werk)
   • Dagactiviteiten ouderen (Scoop)
   • Thuisadministratie (Scoop)
   • Vervoers- en oppasdienst (Steunpunt Mantelzorg Almelo)
   • Vrijwillige ouderenadviseur (Cosbo)


2. 2 Criteria verstrekking op het individu toegesneden voorziening

2.2.1          Doelgroepen

Artikel 2.2    Criteria
        1.     Een ondersteuningsvrager komt in aanmerking voor een op het individu toegesneden
                        voorziening als:
               a.       deze behoort tot de doelgroep van de Wmo 2015 respectievelijk de
                        Jeugdwet, en
               b.       eigen kracht, gebruikelijke hulp, mantelzorg, hulp van andere personen uit
                        het sociale netwerk, algemeen gebruikelijke voorzieningen, algemene
                        voorzieningen of andere voorzieningen geen adequate oplossing bieden voor
                        de ondervonden problemen of beperkingen.
        2.     Als een op het individu toegesneden voorziening noodzakelijk is, verstrekt het college
               de goedkoopst adequate voorziening.
        3.     De doelgroepen van de Wmo 2015 en de Jeugdwet zijn nader gedefinieerd in de
               Beleidsregels.

Het uitgebreid tot in de detail beschrijven van de criteria om voor een op het individu toegesneden
voorziening in aanmerking te komen, verhoudt zich niet goed tot het uitgangspunt om meer ruimte te
creëren voor de professional om, in samenspraak met degene die ondersteuning behoeft, te zoeken
naar een adequate oplossing of adequate ondersteuning. Volstaan wordt met het beschrijven van de
doelgroepen die op grond van de Jeugdwet en de Wmo 2015 mogelijk in aanmerking kunnen komen
voor een op het individu toegesneden voorziening en een aantal basis- en aanvullende criteria.
Daarnaast worden de uitsluitingsgronden nader toegelicht.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 22 ======================================================================

<pre>Om te bepalen of iemand tot de doelgroep behoort van de Wmo 2015 of de Jeugdwet moet worden
gekeken naar de woonplaats en in het geval van de voorzieningen op grond van de Jeugdwet naar
de leeftijd. Daarnaast is niet onbelangrijk dat er sprake moet zijn van specifieke problemen of
beperkingen die worden ondervonden en waarvoor in het kader van de beide wetten ondersteuning
kan worden geboden.

2.2.1.1         Woonplaats
In het algemeen geldt dat alleen ingezetenen van de gemeente Almelo in aanmerking komen voor een
op het individu toegesneden voorziening; voor jeugdigen is de woonplaats van de ouders of
degene(n) die het gezag over de jeugdige uitoefende(n) bepalend. Er zijn echter uitzonderingen:
·voor beschermd wonen en opvang (Wmo 2015) geldt dat iedere ingezetene van Nederland in
aanmerking kan komen voor deze voorzieningen.

Als het gezag over de jeugdige berust bij een instelling (instellingsvoogdij) of bij een pleegoudervoogd
is de woonplaats van degene die voorafgaand aan de voogdij door de instelling of pleegouder het
gezag uitoefende bepalend.

2.2.1.2        Leeftijd
Voor een op het individu toegesneden voorziening in het kader van de Jeugdwet geldt dat de
doelgroep in het algemeen beperkt is tot degenen die de leeftijd van 18 jaar nog niet hebben bereikt.
Hierop zijn enkele uitzonderingen:
    • noodzakelijk voortzetten of hervatten (binnen 6 maanden na beëindiging van de jeugdhulp die
        voor het bereiken van de leeftijd van 18 jaar was aangevangen) van de jeugdzorg;
    • voortzetting jeugdhulp na de leeftijd van 18 jaar in verband met arbeidsmarkttoeleiding;
    • bij gebruik van de verwijsindex risicojongeren (VIR);
    • bij toepassing van het jeugdstrafrecht.

In bovenstaande situaties kan, totdat de leeftijd van 23 jaar is bereikt, een voorziening in het kader
van de Jeugdwet worden verstrekt. Dit geldt niet voor voorzieningen waarvoor op basis van andere
wettelijke regelingen vanaf de leeftijd van 18 jaar aanspraak kan worden gemaakt. Dit geldt onder
andere voor de op het individu toegesneden voorzieningen op grond van de Wmo 2015 (zie
beleidsregel 2.1-1) maar ook de voorzieningen op grond van de Zorgverzekeringswet.

2.2.1.3          Specifieke problemen of beperkingen
In de Wmo 2015 wordt de doelgroep afgebakend tot ingezetenen die in verband met een beperking,
chronisch psychische of psychosociale problemen niet voldoende zelfredzaam zijn of niet in staat zijn
tot participatie. Voor de voorziening beschermd wonen is de doelgroep verder beperkt tot
ingezetenen die in verband met psychische of psychosociale problemen of licht verstandelijke
beperkingen in combinatie met ernstige gedragsstoornissen niet in staat zijn zich zelfstandig te
handhaven in de samenleving. Voor de voorziening opvang geldt dat de ingezetene niet in staat is
zich te handhaven in de maatschappij en de thuissituatie moet hebben verlaten, al dan niet in
verband met risico’s voor de veiligheid als gevolg van huiselijk geweld.

De doelgroep in het kader van de Jeugdwet is minder afgebakend. Jeugdigen en ouders vallen onder
de werking van de Jeugdwet als er bij de jeugdige sprake is van:
   • (chronisch) psychische problemen, stoornissen en aandoeningen;
   • psychosociale problemen;
   • gedragsproblemen;
   • verstandelijke beperkingen;
   • lichamelijke beperkingen;
   • somatische aandoeningen;
   • zintuigelijke beperkingen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 22 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 23 ======================================================================

<pre>Of als er bij de ouder(s) sprake is van:
    • ·opvoedingsproblemen.

Waar in de Wmo 2015 duidelijk een link wordt gelegd met beperkingen en stoornissen is dat in de
Jeugdwet niet het geval: gedrags- en opvoedingsproblemen zijn wat dat betreft rekbare begrippen en
breed uit te leggen. Dit betekent dat de gemeente ten aanzien van jeugdigen een zeer uitgebreide
verantwoordelijkheid heeft.

Als problemen worden ondervonden als gevolg van verminderde mobiliteit zal onderzocht moeten
worden of ondanks de beperkingen geen gebruik kan worden gemaakt van het openbaar vervoer of
van (algemene) voorzieningen dichter bij huis die ondanks de beperkingen zonder op het individu
toegesneden voorzieningen wel bereikbaar zijn. In het algemeen geldt binnen Almelo dat de afstand
tussen woonadres en bushalte maximaal 400 meter bedraagt. Indien vastgesteld wordt dat een
ondersteuningsvrager in 20 minuten meer dan 400 meter kan lopen, is geen sprake van een
beperking waarvoor een op het individu toegesneden voorziening in het kader van ondersteuning
mobiliteit noodzakelijk is.

Voor de Wmo voorzieningen in het kader van ondersteuning zelfstandig wonen en ondersteuning
mobiliteit geldt bovendien dat de beperkingen blijvend moeten zijn. Verstrekking van een voorziening
vindt alleen plaats als dit langdurig nodig is. Een uitzondering op deze hoofdregel kan worden
gemaakt voor roerende voorzieningen en vervoermiddelen als geen of niet langer gebruik kan worden
gemaakt van de mogelijkheid tot het lenen van deze voorzieningen en middelen bij een
thuiszorgwinkel. Dit kan het geval zijn als de revalidatie na een operatie langer duurt dan 26 weken.
Echter bij sommige thuiszorgorganisaties of ledenverenigingen en ziektekostenverzekeraars is een
langere leentermijn van toepassing. Ook kan in individuele gevallen een uitzondering worden gemaakt
voor vervoermiddelen die alleen gehuurd kunnen worden bij een thuiszorgwinkel. Dit kan het geval
zijn als het vervoermiddel noodzakelijk is om te kunnen deelnemen aan de maatschappij of om de
zelfredzaamheid te vergroten en de huur van het vervoermiddel (gedurende een langere periode) niet
in het bestedingspatroon van de ondersteuningsvrager past.

Indien een uitzondering op de hoofdregel wordt gemaakt en de voorziening bij wijze van uitzondering
toch wordt verstrekt, wordt de voorziening altijd in bruikleen dus in natura verstrekt. Een
persoonsgebonden budget is in deze situatie niet aan de orde.


2.2.2 Op het individu toegesneden voorziening als vangnet

Eigen kracht
De op het individu toegesneden voorziening is aan de orde als andere oplossingen niet adequaat zijn.
De beoordeling of andere oplossingen dan de op het individu toegesneden voorziening voldoende
soelaas bieden om de zelfredzaamheid te vergroten of de maatschappelijke deelname te bevorderen,
vindt plaats in overleg met de ondersteuningsvrager. Hierbij wordt steeds gekeken of de
ondersteuningsvrager zelf, op eigen kracht, een oplossing kan realiseren. Wanneer het vermogen om
zelf oplossingen te bedenken voor de eigen problemen (eigen kracht) ontoereikend is, wordt
beoordeeld of en hoe dit vermogen om zelf oplossingen te bedenken voor de ondervonden problemen
door de ondersteuningsvrager vergroot kan worden. Bij het aanspreken van de eigen kracht moet dan
ook meer gedacht worden aan het versterken of aanleren van de vaardigheden (bijvoorbeeld het leren
ordenen van de administratie of het leren koken) dan aan iets materieels (het beschikken over een
aanmerkelijk inkomen of vermogen). Bij het op eigen kracht kunnen realiseren van een oplossing mag
niet worden gekeken naar de financiële positie van de ondersteuningsvrager. De financiële positie
wordt beoordeeld bij het opleggen van de eigen bijdrage.

Gebruikelijke hulp, mantelzorg en hulp uit sociale netwerk
</pre>

====================================================================== Einde pagina 23 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 24 ======================================================================

<pre>Als op eigen kracht geen oplossing kan worden gerealiseerd, wordt gekeken of binnen het sociale
netwerk (waaronder gebruikelijke hulp en mantelzorg) voorzien kan worden in de
ondersteuningsbehoefte. Ten aanzien van gebruikelijke hulp zijn nadere regels gesteld (beleidsregels
2.2-1 tot en met 2.2-3). Bij de beoordeling of een beroep kan worden gedaan op het sociale netwerk
zal ook moeten worden beoordeeld of er geen overbelasting dreigt te ontstaan of dat er al sprake is
van overbelasting van personen uit het sociale netwerk. Tijdens het onderzoek (zie hoofdstuk 1) zal
dan ook een netwerkanalyse moeten plaatsvinden.


Beleidsregel 2.2-1     Gebruikelijke hulp
Onder gebruikelijke hulp wordt verstaan de normale dagelijkse hulp die de partner en andere
huisgenoten ( waaronder kinderen ) geacht worden elkaar te bieden omdat ze een gezamenlijke
verantwoordelijkheid hebben voor het functioneren van het huishouden. Het niet gewend zijn om
huishoudelijke , ondersteunende (toezicht en begeleiding) en verzorgende taken uit te voeren, is geen
reden om van deze regel af te wijken.


Beleidsregel 2.2-2      Gebruikelijke hulp begrensd in tijd
De gebruikelijke hulp is begrensd in tijd voor de werkende en/of de studerende partner of huisgenoot.
Zij worden geacht in ieder geval 11,5 uren per week aan huishoudelijke, ondersteunende en
verzorgende taken te kunnen uitvoeren. Bij huisgenoten onder de 18 jaar moet rekening worden
gehouden met de leeftijd voor wat betreft het uitvoeren van huishoudelijke en verzorgende taken.


Beleidsregel 2.2-3     Hulp ouders aan kinderen
Als het gaat om de hulp van ouders aan kinderen kan voor gebruikelijke hulp een onderscheid
worden gemaakt naar de leeftijd van het kind, waarbij de gebruikelijke hulp voor kinderen tot 4 jaar
vrijwel onbegrensd is en de gebruikelijke hulp voor kinderen vanaf 12 jaar langzaam afneemt naar het
aantal uren per week in de vorige beleidsregel:
    • tot 4 jaar is het kind volledig op de hulp van de ouders aangewezen;
    • van 4 tot 12 jaar is het kind voor wat betreft het toezicht en begeleiding bij de ontwikkeling
        nog volledig op de ouders aangewezen maar bij de persoonlijke verzorging is nog maar
        beperkt hulp nodig en de dagbesteding bestaat uit het volgen van onderwijs (tot 25 uur per
        week);
    • van 12 tot 18 jaar is geen voortdurend toezicht meer nodig en er is geen hulp meer nodig bij
        de persoonlijke verzorging; wel is nog begeleiding nodig bij ontplooiing en ontwikkeling en de
        dagbesteding bestaat uit het volgen van onderwijs.

Dezelfde leeftijdsgrenzen gelden voor de voorzieningen in het kader van ondersteuning mobiliteit
   • tot 4 jaar is het kind volledig op de hulp van ouders aangewezen en heeft het geen
       zelfstandige vervoersbehoefte;
   • van 4 tot 12 jaar kan er bij het kind sprake zijn van een beperkte vervoersbehoefte, de
       ondersteuning wordt hierop afgestemd;
   • vanaf 12 jaar kan er sprake zijn van een zelfstandige vervoersbehoefte.

Algemeen gebruikelijke voorzieningen
Van een andere orde is de vraag of in de ondersteuningsbehoefte kan worden voorzien door
algemeen gebruikelijke voorzieningen. Kenmerkend voor een dergelijke voorziening is dat deze:
    • niet speciaal bedoeld is voor mensen met een beperking;
    • in de reguliere handel verkrijgbaar is;
    • in prijs vergelijkbaar is met soortgelijke producten;
    • past in het gangbare gebruiks- dan wel bestedingspatroon van de ondersteuningsvrager, ook
       al heeft deze een inkomen op minimumniveau.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 24 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 25 ======================================================================

<pre>Vrijwel alle tweewielers (met uitzondering van een elektrische fiets voor jongeren jonger dan 16
jaar), auto(accessoires) en de kosten van het gebruik van een auto, verbeteringen aan, in of bij een
woning kunnen worden aangemerkt als algemeen gebruikelijk. Hierop zijn enkele uitzonderingen
mogelijk (zie beleidsregel 2.2-4). Soms is hieraan een afschrijvingstermijn gekoppeld (zie beleidsregel
2.2-5).

Ook als algemeen gebruikelijk wordt aangemerkt een verhuizing waarbij de ondersteuningsvrager
voor het eerst zelfstandig gaat wonen


Beleidsregel 2.2-4      Verstrekking algemeen gebruikelijke voorziening
Een algemeen gebruikelijke voorziening kan bij wijze van uitzondering als een op het individu
toegesneden voorziening worden aangemerkt en verstrekt als de ondersteuningsvrager niet heeft
kunnen reserveren voor de kosten van de voorziening.
Hiervan is in ieder geval sprake als :
    • het inkomen van de ondersteuningsvrager door de aanschaf van een algemeen gebruikelijke
        voorziening, rekening houdend met de afschrijvingstermijn, minder gaat bedragen dan de
        voor de ondersteuningsvrager geldende bijstandsnorm, tenzij
    • een vergelijkbare voorziening tot het gangbare bestedings- en gebruikspatroon van een
        persoon met een minimuminkomen behoort.


Beleidsregel 2.2-5             Afschrijvingstermijnen
Voor een woningaanpassing in de vorm van een aanbouw, keuken en badkamer geldt een
afschrijvingstermijn van 10 jaren en voor alle overige voorzieningen in het kader van ondersteuning
zelfstandig wonen en ondersteuning mobiliteit geldt een afschrijvingstermijn van 7 jaren.


Algemene voorziening
Als geen beroep kan worden gedaan op de eigen kracht of het sociale netwerk en in de
ondersteuningsbehoefte kan ook niet worden voorzien door middel van een algemeen gebruikelijke
voorziening, moet beoordeeld worden of een algemene voorziening toereikend kan zijn. Voorbeelden
van algemene voorzieningen zijn te vinden in paragraaf 2.1.4. Indien de inschatting is dat de cliënt
redelijkerwijs gebruik kan maken van een algemene voorziening, maar de cliënt bedenkingen heeft,
kan een proefperiode worden overwogen. Gedurende deze periode kan de cliënt wennen aan de
algemene voorziening. Als in of na deze periode blijkt dat de algemene voorziening geen oplossing
biedt voor de ondervonden problemen of beperkingen, vindt opnieuw een gesprek met de
ondersteuningsvrager plaats.

Andere voorzieningen
Mocht een algemene voorziening niet toereikend of niet beschikbaar zijn, dan zal moeten worden
bekeken of er mogelijk aanspraak kan worden gemaakt op andere voorzieningen dan voorzieningen in
het kader van de Jeugdwet of de Wmo 2015. Deze andere voorzieningen zijn vrijwel altijd
voorliggend aan de op het individu toegesneden voorzieningen. Te denken valt hierbij aan
voorzieningen in het kader van de Zorgverzekeringswet (Zvw) en de Wet langdurige zorg (Wlz), maar
ook op voorzieningen op grond van de Participatiewet (re-integratie in plaats van arbeidsmatige
dagbesteding) en Wet passend onderwijs.

Indien nu tijdens het onderzoek blijkt dat alleen in de ondersteuningsbehoefte kan worden voorzien
door het verstrekken van een op het individu toegesneden voorziening, zal moeten worden
beoordeeld welke voorziening of samenstel van voorzieningen het beste kan bijdragen aan het
beoogde resultaat. Voorzieningen gericht op het versterken van de eigen kracht (bijvoorbeeld een
</pre>

====================================================================== Einde pagina 25 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 26 ======================================================================

<pre>vaardigheidstraining die overigens ook binnen een algemene voorziening kan worden vormgegeven)
geniet daarbij de voorkeur boven het overnemen van taken.


2.2.3 Goedkoopst adequate voorziening
Alleen de goedkoopst adequate voorzieningen kunnen in principe worden verstrekt. Adequaat
betekent dat de voorziening bruikbaar en toereikend moet zijn en dat de voorziening kwalitatief goed
en veilig is. Niet adequaat is een verhuizing naar woonruimte die niet geschikt is om het hele jaar
door bewoond te worden. Ook is een vervoermiddel niet adequaat als door functiebeperkingen
deelname aan het verkeer onverantwoord is of als de ondersteuningsvrager niet zelfstandig gebruik
kan maken van het vervoermiddel. Een ondersteuningsvrager die een duurdere voorziening wenst
dan de goedkoopst adequate voorziening, betaalt de meerkosten zelf. Bij vervoer van en naar
dagbesteding (ondersteuning maatschappelijke deelname) kan dit betekenen dat de meerkosten van
het vervoer, als wordt gekozen voor dagbesteding buiten de directe leefomgeving terwijl er een
toereikende en passende vorm van dagbesteding in de directe leefomgeving voorhanden is, voor
eigen rekening van de ondersteuningsvrager komt.


2.3     Aanvullende criteria

2.3.1          Ondersteuning vermijdbaar en voorzienbaar

Artikel 2.3            Aanvullende criteria
        1.     Een ondersteuningsvrager komt niet in aanmerking voor een op het individu
               toegesneden voorziening met betrekking tot zelfredzaamheid en participatie als:
               a.      de noodzaak tot ondersteuning vermijdbaar was, en
               b.      de voorziening voorzienbaar was en maatregelen konden worden getroffen om
                       de hulpvraag overbodig te maken;
               c.      de melding is gedaan op een zodanig moment dat een objectieve beoordeling
                       van de noodzaak voor of de wijze van ondersteuning niet kan plaats vinden.
        2.     Als een op het individu toegesneden voorziening noodzakelijk is ter vervanging van
               een eerder door het college verstrekte voorziening, wordt deze alleen verstrekt als de
               eerder verstrekte voorziening technisch is afgeschreven,
               a.      tenzij de eerder verstrekte voorziening niet opzettelijk door eigen toedoen
                       verloren is gegaan;
               b.      tenzij de veroorzaakte kosten worden betaald, of
               c.      als de eerder verstrekte voorziening niet langer een adequate oplossing biedt
                       in de ondersteuningsbehoefte.

Als redelijkerwijze door de ondersteuningsvrager is te voorzien dat het handelen of juist het nalaten
leidt tot een beroep op ondersteuning, kan de gevraagde voorziening worden afgewezen.

Vermijdbaar
Onder vermijdbaar wordt in ieder geval verstaan het niet als een goed huisvader omgaan met een
verstrekte voorziening. De op het individu toegesneden voorzieningen worden, tenzij het diensten
betreft en tenzij in de beschikking anders bepaald, in bruikleen verstrekt. Als de (in bruikleen)
verstrekte voorziening niet goed wordt onderhouden (nalaten) en daardoor eerder technisch
afgeschreven dan gebruikelijk is (zie afschrijvingstermijnen in beleidsregel 2.2-5), komt de
ondersteuningsvrager in principe niet voor een nieuwe voorziening in aanmerking.

Voorzienbaar
Onder voorzienbaar wordt in ieder geval verstaan een verhuizing naar een, gelet op de beperkingen
van betrokkene, niet adequate woning (door dit handelen kon betrokkene voorzien aangewezen te
</pre>

====================================================================== Einde pagina 26 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 27 ======================================================================

<pre>raken op een voorziening in het kader van ondersteuning zelfstandig wonen). Een voorziening wordt
dan niet verstrekt, omdat de ondersteuningsvrager ook had kunnen verhuizen naar een adequate
woning. Hetzelfde geldt als een ondersteuningsvrager, zonder het college daarvan in kennis te
stellen, kiest voor een dure in plaats van een passende en toereikende betaalbare voorziening
(bijvoorbeeld een woningaanpassing in plaats van een verhuizing naar een gelijkvloerse woning).

Tijdig melden
Van de ondersteuningsvrager wordt verwacht dat deze zich tijdig meldt met een vraag voor
ondersteuning. Het college moet vervolgens een onderzoek doen naar de ondersteuningsbehoefte en
de wijze waarop de ondersteuning wordt vormgegeven. In het algemeen kan ondersteuning dan ook
pas worden geboden op het moment dat er een besluit is genomen op de aanvraag. Alleen als
achteraf nog te bepalen is dat de reeds ingezette ondersteuning noodzakelijk en de goedkoopst
adequate vorm van ondersteuning is, kan worden afgeweken van de hoofdregel dat ondersteuning
niet met terugwerkende wordt toegekend.

2.3.2 Vervanging voorziening
In artikel 2.3 lid 2 gaat het om een voorziening die volledig verloren is gegaan of economisch gezien
niet meer verantwoord gerepareerd kan worden. De hoofdregel is dat een voorziening alleen kan
worden verstrekt als deze is afgeschreven; hiervoor geldt minimaal de termijn genoemd in
beleidsregel 2.2-5. Hierop zijn enkele uitzonderingen mogelijk: bijvoorbeeld als de voorziening is
vernield of beschadigd door derden. Er moet dan echter wel aangifte zijn gedaan bij de politie.

Ook als de voorziening door eigen toedoen niet meer te gebruiken is, kan, als de schade door de
ondersteuningsvrager wordt vergoed, opnieuw een voorziening worden verstrekt. Voor berekening
van de schade wordt verwezen naar beleidsregel 2.3-1.

Indien de voorziening niet langer adequaat is, zal opnieuw moeten worden beoordeeld of en in welke
vorm ondersteuning moet worden geboden. In dat geval worden uiteraard geen kosten in rekening
gebracht bij de ondersteuningsvrager.


Beleidsregel 2.3-1      Berekening schadebedrag
De schade wordt, als de voorziening door eigen toedoen niet meer te gebruiken is, gesteld op :
            • (10 jaar -x jaar )/10 jaar * nieuwwaarde van de voorziening die verloren is gegaan,
                waarbij
            •    de restwaarde (ook als de voorziening ouder is dan 9 jaar) minimaal 10% van de
                nieuwwaarde bedraagt. .
De hierboven vermelde 10 jaar is gelijk aan de afschrijvingstermijn die gehanteerd wordt bij het
volledig verloren gaan van de voorziening en x is gelijk aan het aantal volle jaren dat verstreken is
vanaf de aanschafdatum van de voorziening. .



Hoofdstuk 3:           Vorm verstrekking voorziening
3.1    Verstrekking in natura, financiële tegemoetkoming en persoonsgebonden budget

Artikel 3.1 Keuzevrijheid
        1.     Een op het individu toegesneden voorziening kan worden verstrekt in natura, als
               financiële tegemoetkoming of als persoonsgebonden budget.
        2.     Het college regelt in de beleidsregels in welke vorm en onder welke voorwaarden een
               op het individu toegesneden voorziening wordt verstrekt.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 27 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 28 ======================================================================

<pre>       3.      Het college regelt in de beleidsregels aan welke voorwaarden professionele
               aanbieders moeten voldoen om bij deze aanbieders ondersteuning met een
               persoonsgebonden budget te mogen inkopen; in ieder geval worden voorwaarden
               gesteld aan:
               a.      de financiële administratie van de aanbieder;
               b.      het optreden van de aanbieder als belangenbehartiger van de
                       ondersteuningsvrager;
               c.      het zorgplan van de aanbieder.

Natura
Bij een voorziening in natura koopt de gemeente de voorziening in en zorgt dat deze aan de
ondersteuningsvrager geleverd wordt.

Financiële tegemoetkoming
Een verstrekking in de vorm van een financiële tegemoetkoming vindt plaats als sprake is van een
forfaitaire tegemoetkoming. Een financiële tegemoetkoming kan alleen worden toegekend als de
ondersteuningsvrager het voorstel steunt.
Het kan hierbij gaan om een financiële tegemoetkoming:
     • in de vervoerskosten (Ondersteuning mobiliteit);
     • in de verhuis- en inrichtingskosten (Ondersteuning zelfstandig wonen);
     • in de kosten van het bezoekbaar maken van een woning (Ondersteuning zelfstandig wonen).

Persoonsgebonden budget
Bij een persoonsgebonden budget kent het college een budget toe aan de ondersteuningsvrager. De
ondersteuningsvrager kan daarmee zelf de benodigde ondersteuning inkopen. De Sociale
Verzekeringsbank voert voor de gemeente de betaling van de geleverde ondersteuning uit (het
zogenaamde trekkingsrecht). Niet alle vormen van ondersteuning kunnen worden ingekocht met een
persoonsgebonden budget. Daarnaast worden er voorwaarden gesteld aan de inkoop van de
ondersteuning en de bekwaamheid van de ondersteuningsaanvrager. Dit wordt hieronder nader
uitgewerkt.

Een beperkt aantal vormen van ondersteuning lijken minder geschikt voor inkoop met een
persoonsgebonden budget in relatie tot de bekwaamheid van de ondersteuningsvrager en het niet
kunnen terugvallen op het sociale netwerk of een vertegenwoordiger. Denk hierbij aan:
    • Beschermd wonen;
    • Ondersteuning maatschappelijke deelname of ondersteuning zelfstandig leven op grond van
       een verstandelijke beperking.

In deze situaties dient terughoudend te worden omgegaan met het verstrekken van een
persoonsgebonden budget.

Uitgesloten van inkoop met een persoonsgebonden budget zijn de volgende voorzieningen:
    • De op het individu toegesneden voorzieningen in het gedwongen kader (Jeugdwet);
    • Behandeling (Jeugdwet);
    • Voorzieningen tweedelijns GGZ (Jeugdwet);
    • Collectief vervoer.

Ook als onmiddellijk een voorziening moet worden getroffen (spoed- en crisiszorg) kan dat niet in de
vorm van een persoonsgebonden budget.


3.1.1 Voorwaarden persoonsgebonden budget
</pre>

====================================================================== Einde pagina 28 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 29 ======================================================================

<pre>Er zijn drie voorwaarden waar ondersteuningsvragers en de voorzieningen aan moeten voldoen, wil
aanspraak kunnen worden gemaakt op een persoonsgebonden budget, namelijk:
    • moet op eigen kracht voldoende in staat zijn (of met hulp sociale netwerk of zijn
         vertegenwoordiger) tot een redelijke waardering van zijn belangen en moet de aan een
         persoonsgebonden budget verbonden taken op verantwoorde wijze kunnen uitvoeren;
    • zal moeten motiveren dat de op het individu toegesneden voorziening die wordt geleverd
         door een aanbieder, door hem niet passend wordt geacht (Jeugdwet) of als
         persoonsgebonden budget geleverd wenst te krijgen (Wmo 2015);
    • waarborg dat de op het individu toegesneden voorzieningen, van goede kwaliteit (veilig,
         doeltreffend en cliëntgericht) is;

Daarnaast worden er eisen gesteld ten aanzien van de professionele aanbieder van een voorziening
op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning of Jeugdwet. De aanbieder moet een
deugdelijke administratie voeren,

Deze voorwaarden worden hieronder verder uitgewerkt.

3.1.1.1 Bekwaamheid van de ondersteuningsvrager
Om ondersteuning te kunnen inkopen met een persoonsgebonden budget moet de
ondersteuningsvrager zelfstandig tot een redelijke waardering van zijn belangen in staat zijn. De
ondersteuningsvrager zal dan ook moeten kunnen aangeven welke problemen worden ondervonden,
hoe deze zijn ontstaan en welke ondersteuning deze denkt nodig te hebben.
Ook wordt van de ondersteuningsvrager verwacht dat deze de aan het persoonsgebonden budget
verbonden taken op een verantwoorde wijze kan uitvoeren. Bij deze taken kan gedacht worden aan
het kiezen van geschikte aanbieder, het aangaan van een contract, het in de praktijk aansturen van
de zorgverlener en het bijhouden van een juiste administratie.
Bij jeugdigen onder de 16 jaar zijn het de ouders die over de bekwaamheid moeten beschikken om
zorg in te kopen. Bij jeugdigen tussen de 16 en 18 jaar kan het echter voorkomen dat de jeugdige
zelf het contract aangaat.

Hiervoor is de bekwaamheid in relatie tot de zorginkoop aan de orde geweest. Daarnaast moet de
ondersteuningsvrager in staat zijn de aan het persoonsgebonden budget verbonden taken op een
verantwoorde wijze uit te voeren. Vanaf 1 januari 2015 geldt een trekkingsrecht: het budget wordt
niet rechtstreeks aan de ondersteuningsvrager overgemaakt maar aan de Sociale Verzekeringsbank.
Het budget kan en mag alleen besteed worden voor de overeengekomen vorm van ondersteuning en
wordt betaalbaar gesteld na het overleggen van facturen of declaraties aan de zorgverlener. De
ondersteuningsvrager moet inzicht hebben in de gefactureerde of gedeclareerde bedragen en zal
hierover verantwoording moeten kunnen afleggen. Daarnaast moet de ondersteuningsvrager in staat
zijn om aan te geven of de resultaten die werden beoogd met de inkoop van de ondersteuning ook
zijn behaald en of de kwaliteit van de geboden ondersteuning voldoende is.
Het oordeel van de gemeente is leidend als het gaat om de bekwaamheid. Mocht de gemeente van
oordeel zijn dat de ondersteuningsvrager (dan wel met hulp uit zijn sociale netwerk of van zijn
vertegenwoordiger) niet bekwaam is dan kan de gemeente het persoonsgebonden budget weigeren.
Dat is een beslissing waartegen bezwaar kan worden gemaakt.

3.1.1.2        Motivering door ondersteuningsvrager
Op grond van de Wmo 2015 dient door de ondersteuningsvrager gemotiveerd te worden dat deze
een op het individu toegesneden voorziening in de vorm van een persoonsgebonden wil ontvangen.
De motivering in het kader van de Jeugdwet dient wat dat betreft krachtiger te zijn: door de
ondersteuningsvrager moet gemotiveerd worden dat het bestaande aanbod van zorg in natura niet
passend is en dat daarom een persoonsgebonden budget gewenst wordt.
Met de argumentatie moet duidelijk worden dat de aanvrager zich voldoende heeft georiënteerd op
de voorziening in natura. Wanneer een persoon de onderbouwing in redelijkheid heeft
</pre>

====================================================================== Einde pagina 29 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 30 ======================================================================

<pre>beargumenteerd mag het college de aanvraag niet weigeren. Niet het oordeel van het college is
leidend, maar het oordeel van de aanvrager. Als wordt voldaan aan de voorwaarden die zijn gesteld
aan de bekwaamheid (zie paragraaf 3.1.1.1) en aan de voorwaarden die zijn gesteld aan de kwaliteit
(zie volgende paragraaf) kan het college een persoonsgebonden budget niet weigeren vanwege het
onvoldoende motiveren van de wens een persoonsgebonden budget te willen ontvangen.

3.1.1.3         Waarborgen kwaliteit voorziening
De kwaliteit van voorziening die met een persoonsgebonden budget wordt ingekocht, moet zijn
gewaarborgd. Hiervoor gelden dezelfde kwaliteitseisen als voor voorzieningen die in natura worden
verstrekt. De kwaliteitseisen voor de op het individu gerichte voorzieningen in het kader van de
Jeugdwet zijn geregeld in de wet zelf (zie hoofdstuk 4 Jeugdwet). Voor de op het individu gerichte
voorzieningen in het kader van de Wmo zijn de kwaliteitseisen te vinden in hoofdstuk 7 van de
beleidsregels. Deze kwaliteitseisen komen grotendeels overeen met de kwaliteitseisen genoemd in de
Jeugdwet.

De kwaliteitseisen die gesteld worden aan de voorzieningen die in natura worden verstrekt, gelden in
principe ook voor voorzieningen die worden ingekocht met een persoonsgebonden budget. Zo zal de
voorziening, als deze wordt ingekocht met een persoonsgebonden budget, in ieder geval veilig,
doeltreffend en cliëntgericht moeten zijn. Met een persoonsgebonden budget kunnen ook
voorzieningen worden ingekocht bij aanbieders die niet voldoen aan alle eisen om voor een contract
met de gemeente om zorg in natura te mogen leveren in aanmerking komen. Met name zal dat het
geval zijn als de ondersteuning wordt geleverd door een zelfstandige zonder personeel (zzp’er). In dat
geval wordt een uitzondering gemaakt op de bepalingen in Hoofdstuk 7 ten aanzien van het
klachtrecht en medezeggenschap. Bovendien kan in dat geval een uitzondering worden gemaakt ten
aanzien van een salaris conform de voor de sector gebruikelijke cao-schaal en vervanging tijdens
ziekte. Een persoonsgebonden budget kan in voorkomende gevallen worden gebruikt om
ondersteuning in te kopen bij personen uit het sociale netwerk. Overigens moet dit ook dan wel
verantwoord zijn en moet ook dan een bijdrage worden geleverd aan, zo mogelijk, het vergroten van
de zelfredzaamheid en het bevorderen van de maatschappelijke deelname. Voorkomen moet worden
dat, als de zorg wordt geleverd door een persoon uit het sociale netwerk, er een te sterke
afhankelijkheidsrelatie ontstaat als gevolg van de inkoop van de voorziening door middel van een
persoonsgebonden budget.

3.1.1.4 Eisen aan de aanbieder
Aan de aanbieder worden algemene, zorginhoudelijke en administratieve eisen gesteld. Alleen als aan
deze eisen wordt voldaan, mag een ondersteuningsvrager bij deze aanbieder ondersteuning met een
persoonsgebonden budget inkopen. Door het voldoen aan deze eisen kan worden voorkomen dat de
ondersteuningsvrager met een terugvordering van het persoonsgebonden budget wordt
geconfronteerd omdat het persoonsgebonden budget niet is aangewend voor het doel waarvoor deze
is verstrekt. In dit licht moet ook de eis ten aanzien van het niet toestaan van het behartigen van de
belangen van de ondersteuningsvrager door een zorgaanbieder worden gezien.

Algemene eisen
Om te voorkomen dat de zorgaanbieder, als direct belanghebbende, invloed heeft op het
(keukentafel)gesprek en door een niet geheel juiste voorstelling van zaken ondersteuning (of een
zwaardere vorm van ondersteuning of een grotere omvang van ondersteuning) wil bewerkstelligen,
wordt het gesprek met de ondersteuningsvrager niet gevoerd in het bijzijn van de zorgaanbieder. Het
alternatief is dat de ondersteuningsvrager wordt gewezen op de mogelijkheid van onafhankelijke
cliëntondersteuning via Almelo Sociaal. Ook mag de aanbieder niet optreden als beheerder van het
persoonsgebonden budget.
Van aanbieders en zorgverleners wordt verwacht dat zij voorbeeldgedrag tonen in de communicatie
en andere contacten met onder andere medewerkers die belast zijn met de toeleiding en toegang tot
voorzieningen. Elementaire fatsoensnormen en correcte omgangsvormen dienen in acht te worden
</pre>

====================================================================== Einde pagina 30 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 31 ======================================================================

<pre>genomen om gewenst gedrag bij ondersteuningsvragers te stimuleren. Maatschappelijke deelname en
met name het bevorderen hiervan is één van de doelen van de Wet maatschappelijke ondersteuning
en de Jeugdwet. Een basisvoorwaarde om te kunnen deelnemen aan de maatschappij is juist het
fatsoenlijk en correct kunnen omgaan met anderen. Door het niet fatsoenlijk of niet correct omgaan
met anderen kan de aanbieder bij ondersteuningsvragers ongewenst gedrag in de hand werken
waardoor deelname aan de maatschappij mogelijk wordt belemmerd in plaats van bevorderd.
Ondersteuning in de vorm van een persoonsgebonden budget kan dan worden geweigerd.

Eisen aan administratie
Naast het voeren van een deugdelijke financiële administratie waaruit de inkomsten en uitgaven van
de zorgaanbieder blijken, moet ook een deugdelijke cliëntenadministratie worden gevoerd. Uit de
cliëntenadministratie moet tenminste blijken op welke tijdstippen/dagdelen de ondersteuningsvrager
ondersteuning heeft ontvangen en de duur van deze ondersteuning. De administratie moet op ons
verzoek onmiddellijk kunnen worden overgelegd. Door eisen te stellen aan de administratie van de
zorgaanbieder kan worden voorkomen dat geen ondersteuning of veel minder ondersteuning wordt
geboden dan verantwoord is.

Zorgplan
Om te kunnen bepalen of de met een persoonsgebonden budget in te kopen voorziening of
ondersteuning kwalitatief verantwoord is, wordt voorafgaand aan de toekenning van het
persoonsgebonden budget beoordeeld of het zorgplan garanties biedt op een verantwoorde kwaliteit
van de te leveren voorziening of ondersteuning. In het zorgplan komen in ieder geval de volgende
aspecten aan de orde:
    • welke activiteiten op welk moment worden ingezet om de afgesproken resultaten met
       degene die ondersteuning nodig heeft te behalen;
    • de deskundigheid van de professionele zorgverlener, blijkend uit opleiding en ervaring;
    • vervanging van de zorgverlener bij ziekte of verlof indien de ondersteuning wordt geboden
       door een professionele zorgaanbieder die aangeeft te voldoen aan alle eisen die ook van
       toepassing zijn op gecontracteerde aanbieders.

Verklaring omtrent gedrag
Om de veiligheid van ondersteuningsvragers te waarborgen moet degene die de ondersteuning levert,
beschikken over een verklaring omtrent gedrag. De verklaring omtrent gedrag is ook verplicht gesteld
voor bestuurders van zorgorganisaties. Alleen als de ondersteuning wordt geboden door een persoon
uit het sociale netwerk, kan ervoor worden gekozen geen verklaring omtrent gedrag te eisen. Bij
directe familie (familie in de eerste of tweede graad) zal dit eerder het geval zijn dan bij personen die
verder van de ondersteuningsvrager af staan (denk aan kennissen) die de ondersteuning leveren. De
verklaring omtrent gedrag moet zijn afgegeven uiterlijk zes maanden voordat de zorgverlener voor de
eerste keer in Almelo aan een ondersteuningsvrager ondersteuning gaat verlenen.

Ondersteuningsplan
Bij het beoordelen van de kwaliteit wordt meegewogen of de met het persoonsgebonden budget in
te kopen op het individu toegesneden voorzieningen in alle redelijkheid geschikt zijn om de met de
ondersteuningsvrager afgesproken resultaten te behalen. Om de kwaliteit te borgen wordt, indien
een op het individu toegesneden voorziening met een persoonsgebonden budget wordt ingekocht, in
het ondersteuningsplan inzichtelijk gemaakt:
     • bij wie of welke aanbieder de ondersteuning wordt ingekocht,
     • op welke manier deze ondersteuning bijdraagt aan zijn participatie en zelfredzaamheid, en
     • hoe de veiligheid, doeltreffendheid en cliëntgerichtheid van de ondersteuning is gewaarborgd.

Tenzij de ondersteuning wordt geleverd door een persoon uit het sociale netwerk, moet de
ondersteuning worden geleverd door personen die kunnen handelen overeenkomstig de professionele
standaard.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 31 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 32 ======================================================================

<pre>3.1.2 Weigeren persoonsgebonden budget
In de vorige paragrafen zijn al enkele weigeringsgronden aangegeven. Het persoonsgebonden budget
wordt geweigerd als:
    • blijkt dat de ondersteuningsvrager onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de
        verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;
    • de ondersteuningsvrager, de zorgaanbieder en/of de voorziening niet voldoet aan de aan het
        toekennen van een persoonsgebonden budget verbonden voorwaarden.

De voorwaarden waaraan een ondersteuningsvrager, de zorgaanbieder en/of de voorzieningen
moeten voldoen om de ondersteuning in de vorm van een persoonsgebonden budget verstrekt te
krijgen, zijn verwoord in paragraaf (en subparagrafen) 3.1.1.


3.2    Hoogte persoonsgebonden budget

Artikel 3.2           Persoonsgebonden budget
        1.     Het persoonsgebonden budget bedraagt maximaal de kostprijs van de goedkoopst
               adequate voorziening in natura.
       2.      De hoogte van het persoonsgebonden budget wordt afgeleid van het tarief dat
               gecontracteerde aanbieders krijgen en is:
               a.     gelijk aan het tarief voor gecontracteerde aanbieders (100% van het
                      tarief) als de ondersteuning wordt geleverd door een aanbieder die
                      voldoet aan alle criteria om voor een contract met de gemeente in
                      aanmerking te komen om zorg in natura te mogen leveren;
               b.     85% van het tarief voor gecontracteerde aanbieders als de
                      ondersteuning wordt geleverd door andere professionele aanbieders
                      dan onder 1 vermeld;
               c.     50% van het onder 2 vermelde tarief als de voorziening wordt
                      geleverd door iemand uit het sociale netwerk die niet kan worden
                      aangemerkt als een professionele aanbieder, waarbij het tarief is
                      gebaseerd op de lichtste vorm van ondersteuning.
       3.      Het persoonsgebonden budget wordt uitbetaald op declaratiebasis.

Hoogte persoonsgebonden budget op basis van goedkoopst adequate voorziening
Het gedeeltelijk weigeren van een persoonsgebonden budget is aan de orde als de voorziening die
wordt ingekocht met een persoonsgebonden budget duurder is dan de kosten van een vergelijkbare
voorziening die in natura wordt verstrekt. De weigering betreft dan dat deel van het gevraagde
budget dat hoger is dan de voorziening die in natura verstrekt zou worden.

Hoogte afgeleid van tarieven voorzieningen die in natura worden verstrekt
Het persoonsgebonden budget moet toereikend zijn om een voorziening in te kopen bij verschillende
zorgaanbieders. Daarnaast is de mogelijkheid open gehouden om de voorziening te laten leveren door
een persoon uit het sociale netwerk. Op basis van deze uitgangspunten is gekozen voor drie tarieven
voor het persoonsgebonden budget die afgeleid zijn van tarief dat de gemeente betaalt voor
voorzieningen die worden geleverd in natura. De tarieven voor de verschillende op het individu
toegesneden voorzieningen zijn opgenomen in de bijlage.

In Almelo is gekozen voor een drietal tarieven. Een 100% tarief (een tarief gelijk aan het tarief dat
wordt betaald aan gecontracteerde aanbieders) als de hulp wordt geleverd door een professionele
aanbieder die voldoet aan alle voorwaarden die ook gelden voor gecontracteerde aanbieders (zie
hoofdstuk 7). Het tarief van 85% wordt betaald aan aanbieders die voldoen aan de professionele
</pre>

====================================================================== Einde pagina 32 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 33 ======================================================================

<pre>standaard maar niet alle kosten hebben die professionele aanbieders die voldoen aan de voorwaarden
om voor het 100% tarief in aanmerking te komen. Veelal betreft dit zelfstandigen zonder personeel
waarbij er geen sprake is van overheadkosten, geen directe vervanging bij ziekte of verlof is en/of
niet voldaan hoeft te worden aan salariëring conform de voor de bedrijfstak geldende CAO. Ook
kosten van het organiseren van medezeggenschap en een klachtenregeling ontbreken hier veelal. Dit
voordeel is (conservatief) berekend op 15%. Voor personen uit het sociale netwerk die
ondersteuning bieden en niet in aanmerking komen voor het 85% of 100% tarief (de persoon kan
niet worden aangemerkt als een professionele aanbieder), geldt het lage tarief. Dit (mantelzorg)tarief
is bedoeld als tegemoetkoming in de kosten die een mantelzorger maakt om de ondersteuning te
kunnen blijven leveren. Voor het bepalen van het percentage van het tarief is gekeken naar het tarief
dat in de Awbz werd gehanteerd voor de functie begeleiding individueel als deze werd geleverd door
iemand uit het sociale netwerk. Het nu vastgestelde (mantelzorg)tarief benadert het oude Awbz
tarief voor individuele begeleiding. Om de uniformiteit in tarieven voor persoonsgebonden budgetten
te handhaven, is gekozen om het percentage consequent voor alle voorzieningen toe te passen.

In tegenstelling tot enkele andere wettelijke regelingen, is voor de verstrekking van een op het
individu toegesneden voorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget geen
verantwoordingsvrije bedrag van toepassing. In beleidsregel 3.2-1 is aangegeven voor welke kosten
het persoonsgebonden budget mag worden aangewend. De besteding van het gehele budget moet
op verzoek direct verantwoord kunnen worden.


Beleidsregel 3.2-1    Betalingen uit het persoonsgebonden budget
Het persoonsgebonden budget moet worden besteed aan een op het individu toegesneden
voorziening waarmee het afgesproken resultaat kan worden bereikt. Uit het budget mogen de
volgende kosten worden voldaan:
    • salaris en werkgeverslasten voor zorgverleners met een arbeidsovereenkomst en wettelijk
        toegestane vergoedingen, zoals reiskostenvergoeding woon-werkverkeer, verlofregelingen,
        pensioenvoorziening en spaarloon;

Niet uit het persoonsgebonden budget mogen worden betaald:
    • kosten voor bemiddeling;
    • kosten voor het voeren van een pgb-administratie;
    • kosten voor ondersteuning bij aanvragen en beheren van het persoonsgebonden budget;
    • contributie voor lidmaatschap belangenorganisaties, kosten voor volgen van cursussen en
         informatiemateriaal;
    • de eigen bijdrage.


3.3 Aanvullende criteria

Artikel 3.3    Aanvullende criteria
        1.     Het college verstrekt geen persoonsgebonden budget voor zover de aanvraag
               betrekking heeft op kosten die de ondersteuningsvrager voorafgaand aan de indiening
               van de aanvraag heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de ingekochte
               voorziening noodzakelijk was.
       2.      Het persoonsgebonden budget wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding
               voor onderhoud en verzekering van de voorziening.

Voorziening al aangeschaft
Een voorziening die reeds is gerealiseerd of aangeschaft door de ondersteuningsvrager komt in het
algemeen niet voor verstrekking in aanmerking. Het college wordt dan de mogelijkheid ontnomen te
</pre>

====================================================================== Einde pagina 33 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 34 ======================================================================

<pre>zoeken naar de goedkoopst adequate oplossing. Alleen als de noodzaak, adequaatheid en
passendheid van de voorziening nog kan worden vastgesteld, kan de voorziening verstrekt worden.

Instandhoudingskosten
Voor de kosten van instandhouding van een op het individu toegesneden voorziening kan een
persoonsgebonden budget worden verstrekt. Met instandhoudingskosten worden de volgende kosten
bedoeld:
    • onderhoud- en reparatiekosten (voor zo ver niet vallend onder de garantie);
    • kosten van een verplichte WA-verzekering (voor vervoermiddelen met een motor en
       elektrische rolstoel).

Voor andere verzekeringen (met name tegen brand en diefstal) wordt geen persoonsgebonden
budget toegekend. Immers ook een cliënt die een voorziening in natura verstrekt krijgt, moet deze
kosten zelf betalen.
Voor de hoogte van het bedrag van de instandhoudingskosten wordt aangesloten bij het bedrag dat
de gemeente jaarlijks betaalt voor het onderhoud en reparatie, en in voorkomende gevallen de WA-
verzekering, van voorzieningen die in bruikleen worden verstrekt.



Hoofdstuk 4:                 Eigen bijdrage
4.1 Eigen bijdrage op het individu toegesneden voorziening

Artikel 4.1   Bijdrage in de kosten
        1.    Voor een op het individu toegesneden voorziening is de maximale bijdrage in de
              kosten, zoals bepaald in het Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning,
              verschuldigd.
       2.     De bijdrage in de kosten is afhankelijk van het inkomen en vermogen van de
              ondersteuningsvrager en zijn partner of echtgenoot.
       3.     De bijdrage in de kosten bedraagt maximaal de kostprijs van de voorziening per
              periode van 4 weken, waarbij:
                      a.       de kostprijs van een eenmalige persoonsgebonden budget per periode
                               gelijk is aan de hoogte van het toegekende persoonsgebonden budget
                               gedeeld door de afschrijvingstermijn;
                      b.       de kostprijs van een periodiek verstrekte persoonsgebonden budget
                               gelijk is aan de hoogte van het persoonsgebonden budget dat per
                               periode is toegekend;
                      c.       de kostprijs van een eenmalig verstrekte maatwerkvoorziening per
                               periode gelijk is aan de vergoeding die de gemeente hiervoor
                               verschuldigd is gedeeld door de afschrijvingstermijn;
                      d.       de kostprijs van een periodiek verstrekte maatwerkvoorziening gelijk is
                               aan de vergoeding die de gemeente hiervoor per periode verschuldigd
                               is.
       4.     Een bijdrage in de kosten van een op het individu toegesneden voorziening is
              verschuldigd zolang van deze voorziening gebruik wordt gemaakt of korter, bij een
              eenmalige persoonsgebonden budget of verstrekking, als eerder het bedrag van de
              kostprijs is bereikt.
       5.     Als de bijdrage ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige is
              verschuldigd, is de bijdrage verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders,
              daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het
              Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen en degene die anders dan als
              ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over de minderjarige.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 34 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 35 ======================================================================

<pre>       6.      Geen eigen bijdrage is verschuldigd voor rolstoelen, het collectief vervoer, een
               doventolk en het doven maatschappelijk werk.
       7.      De bijdragen voor opvang worden vastgesteld en geïnd door de instelling waar de
               ondersteuningsvrager verblijft, voor zo ver het college deze niet zelf vaststelt en int.
       8.      De in lid 5 sub a. en c. vermelde afschrijvingstermijnen zijn bepaald op 130 perioden
               van 4 weken voor een woningaanpassing in de vorm van een aanbouw, keuken of
               badkamer en 91 perioden van 4 weken voor overige voorzieningen in het kader van
               Ondersteuning zelfstandig wonen en Ondersteuning mobiliteit.

Uitgangspunt voor het opleggen van een eigen bijdrage is de maximale bijdrage zoals bepaald in het
door het rijk vastgestelde Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning. Daarin is bepaald dat
de eigen bijdrage gebaseerd is op het inkomen en vermogen van de ondersteuningsvrager en zijn
partner of echtgenoot. De eigen bijdrage is verschuldigd zolang van een voorziening gebruik wordt
gemaakt, maar deze mag niet meer bedragen dan de kostprijs van de voorziening (zie volgende
paragraaf). Ook als een woningaanpassing wordt gerealiseerd voor een minderjarige is een eigen
bijdrage verschuldigd. In dat geval wordt gekeken naar het inkomen en vermogen van de ouders of
degene die samen met de ouder het gezag uitoefent over de minderjarige.


4.1.1 Kostprijs voorziening

Bepalen van de kostprijs
De kostprijs van een op het individu toegesneden voorziening die in de vorm van een
persoonsgebonden budget wordt verstrekt, is gelijk aan het bedrag van het persoonsgebonden
budget. De kostprijs van een voorziening die in natura wordt verstrekt is gelijk aan het bedrag dat de
gemeente betaalt voor deze voorziening aan de aanbieder die door de gemeente gecontracteerd is.
Voor hulpmiddelen (ondersteuning zelfstandig wonen en ondersteuning mobiliteit) wordt uitgegaan
van de kostenopgave van de door de gemeente gecontracteerde leverancier.
De kostprijs zal vervolgens moeten worden berekend naar een periode van vier weken (in aansluiting
op de eigen bijdrage periode die door het CAK wordt gehanteerd). De wijze waarop de toerekening
naar een periode van vier weken plaatsvindt, is afhankelijk van de verstrekte voorziening. Er zijn vier
situaties mogelijk:
    • voor de voorziening is een uur- of dagdeeltarief van toepassing;
    • de voorziening wordt ineens betaald (ondersteuning mobiliteit of ondersteuning zelfstandig
         wonen);
    • er is sprake van resultaatfinanciering (huishoudelijke ondersteuning);
    • werkelijke kosten van de voorziening.

Uur- en dagdeeltarief
Indien een voorziening wordt toegekend in uren of dagdelen per week wordt de kostprijs als volgt
berekend:
        uurtarief (of dagdeeltarief) x aantal uren (dagdelen) per week ondersteuning x 4

Voor de van toepassing zijnde uurtarieven voor de verschillende voorzieningen wordt verwezen naar
de bijlage.

Hulpmiddelen ( ondersteuning zelfstandig leven en ondersteuning mobiliteit)
Indien een hulpmiddel wordt toegekend waarvoor een bedrag ineens moet worden betaald (hetzij
door de gemeente als de voorziening in natura wordt verstrekt hetzij door de ondersteuningsvrager
als de voorziening wordt verstrekt in de vorm van een persoonsgebonden budget, wordt de kostprijs
als volgt berekend:
        aankoopbedrag voorziening / afschrijvingstermijn
</pre>

====================================================================== Einde pagina 35 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 36 ======================================================================

<pre>De afschrijvingstermijn in jaren is geregeld in beleidsregel 2.2-5. De afschrijvingstermijn in jaren
wordt vermenigvuldigd met dertien (per jaar zijn er namelijk dertien perioden van vier weken): dit is
het aantal perioden waarover het aankoopbedrag wordt afgeschreven (dit is economische
levensduur). Het berekende bedrag is het maximale bedrag van de eigen bijdrage per periode.
Indien op basis van het inkomen en vermogen een lagere eigen bijdrage wordt vastgesteld dan het
berekende maximale bedrag per periode van vier weken, wordt de eigen bijdrage voortgezet totdat
het aankoopbedrag is bereikt. De eigen bijdrage wordt beëindigd als geen gebruik meer wordt
gemaakt van de voorziening.

Resultaatfinanciering (huishoudelijke ondersteuning)
De kostprijs is gelijk aan het bedrag dat de aanbieder per periode van vier weken voor een
ondersteuningsvrager ontvangt voor het leveren van de voorziening. Voor financiële
tegemoetkomingen geldt dezelfde berekeningsmethode voor het bepalen van de kostprijs.

Werkelijke kosten
Indien de werkelijke kosten van een voorziening bekend zijn en de kosten niet goed toegedeeld
kunnen worden naar een uur- of dagdeeltarief, wordt uitgegaan van de werkelijke kosten per periode
van 4 weken om te bepalen hoe hoog de eigen bijdrage maximaal mag zijn.


4.1.2 Geen eigen bijdrage
Het uitgangspunt is dat voor alle op het individu gerichte voorzieningen een eigen bijdrage wordt
geheven. Een uitzondering hierop is het verstrekken van rolstoelen. Het heffen van een eigen bijdrage
is op grond van het Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning niet toegestaan. Ook wordt
geen eigen bijdrage geheven als door de ondersteuningsvrager gebruik moet worden gemaakt van
een doventolk of als gebruik wordt gemaakt van het doven maatschappelijk werk. Voor inwoners die
niet auditief beperkt zijn, wordt het maatschappelijk werk aangemerkt als een algemene voorziening
waarvoor geen eigen bijdrage verschuldigd is. Het specifiek op doven en slechthorenden gerichte
maatschappelijk werk en de inzet van een doventolk om bijvoorbeeld de ondersteuningsbehoefte
duidelijk te kunnen maken, worden hiermee gelijkgesteld. Een andere uitzondering betreft de
verstrekking van een vervoerspas (een individuele vervoersvoorziening). Met een vervoerspas kunnen
cliënten tegen een gereduceerd tarief gebruik maken van de regiotaxi (collectief vervoer). Cliënten
betalen al voor deze voorziening door middel van het gereduceerde tarief.


4.1.3 Eigen bijdrage opvang
Ten aanzien van de voorziening opvang is gekozen voor voortzetting van de werkwijze waarbij de
eigen bijdrage door de instelling zelf wordt vastgesteld en geïnd, voor zo ver het college niet zelf de
bijdrage vaststelt en int (bij ondersteuningsvragers met een uitkering op grond van de
Participatiewet). Overigens moet door de gemeente aan het CAK wel worden medegedeeld dat er
een eigen bijdrage is opgelegd. Zo kan het CAK er voor zorgen dat er geen cumulatie optreedt van
bijdragen die in het kader van de Wmo 2015 en Wet langdurige zorg (Wlz) kunnen worden opgelegd.

Hoogte eigen bijdrage opvang
De hoogte van de eigen bijdrage is zodanig dat de ondersteuningsvrager na afdracht van de bijdrage,
van zijn bijdrageplichtig inkomen omgerekend een bedrag overhoudt dat overeenkomt met de zak- en
kleedgeldnorm (zoals omschreven in artikel 23 lid 1 Participatiewet) vermeerderd met de
standaardpremie voor zorg (artikel 1 lid 1 sub g Wet op de zorgtoeslag) gecorrigeerd met de
zorgtoeslag (de tegemoetkoming als bedoeld in artikel 1 Wet op de zorgtoeslag).


4.2    Bijdrage kosten algemene voorzieningen
</pre>

====================================================================== Einde pagina 36 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 37 ======================================================================

<pre>Artikel 4.2   Bijdrage in de kosten van algemene voorzieningen
        1.    Geen eigen bijdrage is verschuldigd voor cliëntondersteuning.
        2.    Het college regelt in de beleidsregels voor welke andere algemene voorzieningen een
              ondersteuningsvrager een bijdrage is verschuldigd en per algemene voorziening wat
              de hoogte van deze bijdrage is.

In het algemeen wordt er geen eigen bijdrage opgelegd voor algemene voorzieningen. Uitgangspunt
van het gemeentelijk beleid is dat het gebruik van algemene voorzieningen zoveel mogelijk wordt
gestimuleerd. De door de gemeente gesubsidieerde algemene voorzieningen kennen dan ook geen
bijdrage anders dan een vergoeding van de kosten voor materialen die worden gebruikt voor de
activiteiten. Ook de kosten van versnaperingen komen voor rekening van de deelnemer tenzij door de
instelling anders is bepaald.



Hoofdstuk 5:          Beschikking
5.1 Vastleggen in beschikking

Artikel 5.1    Inhoud beschikking
        1.    Een beschikking voor een op het individu toegesneden voorziening in het kader van
              de Jeugdwet wordt afgegeven, als:
              a.       de ondersteuningsvrager hierom vraagt;
              b.       de ondersteuningsvrager het niet eens is met het aanbod;
              c.       er specifieke rechten en plichten worden verbonden aan de verstrekking van
                       een voorziening.
       2.     In de beschikking tot verstrekking van een op het individu toegesneden voorziening
              wordt in ieder geval aangegeven of deze in natura of als persoonsgebonden budget
              wordt verstrekt en wordt tevens aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan
              worden gemaakt.
       3.     Als sprake is van een te betalen eigen bijdrage wordt de ondersteuningsvrager
              daarover in de beschikking geïnformeerd.
       4.     Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de beschikking in ieder
              geval vastgelegd:
              a.       welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan
                       is;
              b.       wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is;
              c.       hoe de voorziening wordt verstrekt, en indien van toepassing;
              d.       welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn.
       5.     Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget
              wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd:
              a.       voor welk resultaat deze moet worden aangewend;
              b.       de kwaliteitseisen die gelden voor de besteding van het budget;
              c.       wat de hoogte van het budget is en hoe hiertoe is gekomen;
              d.       wat de duur is van de verstrekking;
              e.       de wijze van verantwoording van de besteding, en indien van toepassing;
              f.       welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn.

Wanneer een beschikking?
Alleen daar waar een beschikking vereist is, wordt een beschikking afgegeven. Een beschikking is op
grond van de Jeugdwet niet vereist als er sprake is van het toekennen van een op het individu
toegesneden voorziening waaraan verder geen specifieke rechten of plichten zijn verbonden. Voor de
</pre>

====================================================================== Einde pagina 37 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 38 ======================================================================

<pre>op het individu toegesneden voorzieningen op grond van de Wmo 2015 geldt dit niet: in de Wmo
2015 is bepaald dat dan altijd een beschikking moet worden afgegeven.

Vorm van verstrekking en bezwaarmogelijkheid
In de beschikking moet in ieder geval worden aangegeven in welke vorm de voorziening verstrekt
wordt: zorg in natura of persoonsgebonden budget (in voorkomende gevallen een financiële
tegemoetkoming). Daarnaast dient altijd de mogelijkheid om bezwaar te kunnen indien tegen het
besluit te worden opgenomen in de beschikking.

Eigen bijdrage
Als er sprake is van een te betalen bijdrage (dit kan zijn een eigen bijdrage op grond van de Wmo
2015 of een ouderbijdrage op grond van de Jeugdwet) moet dit worden opgenomen in de
beschikking. Het niet opnemen van deze verplichting, betekent dat het CAK de bijdrage niet kan
innen.

Beschikking bij voorziening in natura
Het vierde lid geeft aan wat er moet worden vastgelegd als de voorziening in natura wordt verstrekt.
In de beschikking wordt de te verstrekken voorziening en het beoogde resultaat vastgelegd. Voor het
beoogde resultaat kan worden aangesloten bij de omschrijvingen van de beoogde resultaten in
paragraaf 2.1. Van belang kan nog zijn in de beschikking te vermelden of een voorziening (met name
als het gaat om vervoermiddelen of hulpmiddelen) in bruikleen of in eigendom wordt verstrekt.
Omdat uit wordt gegaan van integrale dienstverlening, moet, indien van toepassing, ook in de
beschikking worden aangegeven of en welke andere voorzieningen relevant (kunnen) zijn.

Beschikking bij voorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget
Zie vorige paragraaf; aan de beschikking voor een voorziening in de vorm van een persoonsgebonden
budget gelden dezelfde eisen als aan een beschikking bij een voorziening die in natura wordt
verstrekt. Echter bij de verstrekking van een voorziening in de vorm van een persoonsgebonden
budget moeten ook de kwaliteitseisen worden opgenomen die gelden voor de voorziening die met
een persoonsgebonden budget wordt ingekocht en moet worden aangegeven hoe de besteding van
het persoonsgebonden moet worden verantwoord. In het algemeen zal hierbij worden verwezen naar
de rol van de Sociale Verzekeringsbank die tot uitbetaling van het persoonsgebonden budget
overgaat na het overleggen van een factuur of declaratie.

Algemene verplichtingen
Naast de hierboven genoemde meer specifieke punten in de beschikking worden de algemene
verplichtingen opgenomen zoals het tijdig informeren bij wijzigingen. Deze algemene verplichtingen
zijn beschreven in hoofdstuk 6.



Hoofdstuk 6:           Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening,
                       intrekking en terugvordering
Artikel 6.1 Informatieplicht, herzien, intrekken en terugvorderen
        1.      De ondersteuningsvrager doet op verzoek of onverwijld uit eigen beweging aan het
                college mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan redelijkerwijs
                duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een
                beslissing aangaande een op het individu toegesneden voorziening.
        2.      Het college kan een beslissing aangaande een op het individu toegesneden
                voorziening herzien dan wel intrekken als is vastgesteld dat:
                a.       er onjuiste of onvolledige gegevens zijn verstrekt en de verstrekking van juiste
                         of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;
</pre>

====================================================================== Einde pagina 38 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 39 ======================================================================

<pre>               b.      de ondersteuningsvrager niet langer op deze voorziening is aangewezen;
               c.      deze voorziening niet meer toereikend is;
               d.      er niet meer voldaan wordt aan de voorwaarden verbonden aan de
                       verstrekking van deze voorziening, of
               e.      de op het individu toegesneden voorziening of het persoonsgebonden budget
                       niet wordt gebruikt dan waarvoor het is bestemd;
               f.      de op het individu toegesneden voorziening of het persoonsgebonden budget
                       voor een ander doel wordt gebruikt dan waarvoor het is bestemd.
       3.      Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, d, e en f, heeft
               ingetrokken kan het college van de ondersteuningsvrager en degene die
               daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de
               geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten op het individu toegesneden
               voorziening of persoonsgebonden budget.
       4.      Ingeval het recht op een in eigendom of in bruikleen verstrekte op het individu
               toegesneden voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden
               teruggevorderd.
       5.      Een beslissing tot verlening van een persoonsgebonden budget kan worden
               ingetrokken als blijkt dat deze binnen zes maanden na verstrekking niet is aangewend
               voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden.
       6.      Het college onderzoekt mede uit het oogpunt van kwaliteit van de geleverde zorg, al
               dan niet steekproefsgewijs, de bestedingen van persoonsgebonden budgetten.


6.1    Informatieplicht in beschikking
In de beschikking worden, naast wat op grond van artikel 5.1 moet worden vastgelegd, in ieder
geval de volgende feiten en omstandigheden vermeld waarvan de ondersteuningsvrager direct een
mededeling moet doen:
    • verhuizing naar een andere gemeente of naar een instelling gericht op het verstrekken van
        zorg;
    • een vakantie van meer dan 4 weken (behalve als er sprake is van ondersteuning zelfstandig
        wonen);

In bovenstaande situaties wordt de ondersteuningsvrager in ieder geval geacht te weten dat de
beslissing tot het verstrekken van een voorziening kan worden heroverwogen. Daarnaast kan in de
beschikking, afhankelijk van de op het individu toegesneden voorziening die wordt verstrekt, nog
aangegeven worden dat direct moet worden gemeld:
    • ziekte of verslechtering in de gezondheidssituatie waardoor de voorziening langer dan drie
        maanden niet kan worden gebruikt;
    • aanmerkelijke verbetering in de gezondheidssituatie waardoor de voorziening niet langer
        noodzakelijk is;
    • een wijziging in de woonsituatie (inwoning of verhuizing van een persoon);
    • een ontzegging van de rijbevoegdheid indien een vervoermiddel met hulpmotor of
        elektromotor is toegekend;
    • beëindiging van een verzekering door de verzekeringsmaatschappij als gevolg van het gedrag
        van de persoon aan wie de voorziening is verstrekt;
    • een zodanige beschadiging van de voorziening dat herstel ervan niet zinvol is.


6.2    Herziening en intrekking
In het tweede lid van artikel 6.1 worden de gronden voor het herzien of het intrekken van de
beslissing tot het verstrekken van een op het individu toegesneden voorziening genoemd. Een
beslissing wordt in het algemeen herzien of ingetrokken als de grondslag voor de verstrekking van
een voorziening komt te vervallen. Soms is dat omdat de voorziening niet langer noodzakelijk is;
</pre>

====================================================================== Einde pagina 39 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 40 ======================================================================

<pre>vaker zal er sprake zijn van het niet langer kunnen gebruiken van een voorziening. De voorziening is
dan niet toereikend meer. Incidenteel komt het voor dat de voorziening niet langer adequaat is,
omdat de persoon aan wie de voorziening is toegekend bijvoorbeeld door een rechterlijke uitspraak
niet meer mag deelnemen aan het verkeer met een gemotoriseerd vervoermiddel. Het niet langer
adequaat zijn van een voorziening kan ook blijken uit het beëindigen van een verzekering door een
verzekeringsmaatschappij. Dit kan het geval zijn als de persoon aan wie de voorziening is verstrekt in
korte tijd een aantal schademeldingen heeft gedaan.

Een voorziening wordt ook ingetrokken als er sprake is van het niet of niet tijdig informeren (er wordt
dan niet voldaan aan de voorwaarden verbonden aan de verstrekking) of het geven van een onjuiste
voorstelling van zaken. Ook als achteraf blijkt dat voor het doel waarvoor de voorziening is verstrekt,
tevens een vergoeding wordt toegekend door bijvoorbeeld een verzekeringsmaatschappij (op grond
van een privaatrechtelijke overeenkomst of verbintenis), wordt de voorziening herzien of ingetrokken.
Betrokkene heeft dan zelf kunnen voorzien in de op het individu toegesneden voorziening en is niet
langer aangewezen op een op het individu toegesneden voorziening op grond van de Jeugdwet of
Wmo 2015. Overigens is met een groot aantal verzekeraars door de VNG (ook namens de gemeente
Almelo) een akkoord gesloten met betrekking tot het regresrecht. Dit betekent dat het college, ook
als de schade is veroorzaakt door een derde, de kosten van de voorziening niet gaat verhalen op de
verzekering van de schadeveroorzaker mits de verzekeraar het akkoord met de VNG heeft
ondertekend. De gemeente ontvangt voor de afkoop van het regresrecht een vergoeding van de
verzekeraars via de VNG.


6.3    Terugvordering
In het algemeen zal er, als een voorziening wordt ingetrokken of herzien, een vordering ontstaan. De
terugvordering bestaat of uit de waarde van de ten onrechte of te veel genoten op het individu
toegesneden voorziening in geld of persoonsgebonden budget (zie artikel 6.1 lid 3) of het innemen
van de in eigendom of in bruikleen verstrekte voorziening (zie artikel 6.1 lid 4).

De bepaling met betrekking tot terugvordering is gebaseerd op artikel 2.4.1 van de Wet
maatschappelijke ondersteuning 2015. Het besluit tot herziening of intrekking en daaraan gekoppelde
terugvordering levert een executoriale titel op. Het terug te vorderen bedrag kan dan ook bij
dwangbevel worden ingevorderd. Dit geldt overigens alleen voor ondersteuningsvragers. In artikel
6.1 lid 3 is ook de mogelijkheid opgenomen een bedrag terug te vorderen bij de aanbieder
bijvoorbeeld als er te weinig of geen zorg wordt geleverd. Indien tot terugvordering bij de aanbieder
wordt overgegaan, kan dat niet met een executoriale titel. Dit geldt ook voor voorzieningen op
grond van de Jeugdwet. In de Jeugdwet is geen bepaling met betrekking tot terugvordering
opgenomen. Indien er sprake is van een terugvordering van een voorziening op grond van de
Jeugdwet, zal dat gebaseerd moeten zijn op het Burgerlijk Wetboek (onverschuldigde betaling).

Voordat tot terugvordering wordt overgegaan, moet duidelijk zijn welk bedrag ten onrechte of teveel
is betaald. Bij het vaststellen van de vordering wordt rekening gehouden met de door de cliënt
betaalde eigen bijdragen.

Schade
Als er schade is ontstaan aan een in bruikleen verstrekte voorziening, zullen de kosten van reparatie
van de schade worden teruggevorderd. Als de voorziening geheel verloren is gegaan of als reparatie
van de schade te veel gaat kosten, wordt het terug te vorderen bedrag vastgesteld zoals bepaald in
beleidsregel 2.3-1. Een zelfde benadering geldt ook als de voorziening in de vorm van een
persoonsgebonden budget is verstrekt en het recht op de voorziening is ingetrokken of beëindigd.
Voor het bepalen van het terug te vorderen bedrag, indien er geen sprake is van schade, vindt er een
evenredige toerekening naar het aantal jaren dat de voorziening oud is plaats. Als een voorziening in
7 jaar is afgeschreven (zie voor afschrijvingstermijnen beleidsregel 2.2-5), wordt als de voorziening
</pre>

====================================================================== Einde pagina 40 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 41 ======================================================================

<pre>verloren is gegaan tussen het 3de en 4de jaar, 3/7 deel van de aanschafkosten van de voorziening
teruggevorderd. Voor het berekenen van het terug te vorderen bedrag wordt uitgegaan van het
aantal volle jaren dat de voorziening nog mee had moeten gaan, gedeeld door de afschrijvingstermijn
en vermenigvuldigd met het bedrag van de aanschafkosten van de voorziening.


6.4    Intrekking persoonsgebonden budget als deze niet direct wordt gebruikt
Als blijkt dat een persoonsgebonden budget niet binnen zes maanden is of wordt besteed aan het
doel waarvoor deze is toegekend, kan in het algemeen niet meer worden gesproken van een
voorziening die noodzakelijk is. Hetzelfde geldt voor een financiële tegemoetkoming (bijvoorbeeld in
de verhuiskosten). Mogelijk is er dan op een andere wijze voorzien in de gevraagde ondersteuning. Er
zal dan opnieuw naar de situatie moeten worden gekeken. Ten aanzien van de financiële
tegemoetkoming in de verhuiskosten kan nog worden opgemerkt dat verstrekking vrijwel alleen
plaatsvindt vanwege een onverwacht optredende noodzaak tot verhuizen. Dit veronderstelt dan ook
dat de aanvrager binnen een korte periode na toekenning van de financiële tegemoetkoming
daadwerkelijk verhuist. De op het individu toegesneden voorziening is bij het niet binnen zes
maanden aanwenden, niet gebruikt voor het doel waarvoor deze bestemd is.


6.5    Handhaving, fraudepreventie en toezicht op kwaliteit geleverde zorg
Naast de beoordeling van de kwaliteit van de voorzieningen die door gecontracteerde aanbieders
worden geleverd (zie volgende hoofdstuk), moet ook de kwaliteit van de geleverde zorg en
ondersteuning die wordt ingekocht met een persoonsgebonden budget worden gecontroleerd. Voor
de kwaliteit van de geleverde zorg en ondersteuning die met een persoonsgebonden budget worden
ingekocht, gelden, als de aanbieder het 100% tarief ontvangt, dezelfde eisen als voor zorg of
ondersteuning in natura. Voor deze aanbieder gelden alle kwaliteitseisen zoals beschreven in
hoofdstuk 7. Voor aanbieders die het 85% tarief ontvangen of personen uit het sociale netwerk
gelden deels andere (kwaliteits)eisen. Altijd moet beoordeeld worden of het tussen de regisseur en
de ondersteuningsvrager afgesproken resultaat wel wordt bereikt. Voor het toezicht op de kwaliteit
wordt een toezichthouder door het college aangewezen.

Naast het toezicht op de kwaliteit zal toezicht worden gehouden op de besteding van
persoonsgebonden budgetten en de geleverde prestaties door aanbieders. Voor het
persoonsgebonden budget geldt nog dat het budget moet worden aangewend voor het doel
waarvoor deze verstrekt is. De besteding van het budget moet leiden tot het afgesproken resultaat.
Indien dat resultaat niet wordt bereikt doordat geen of onvoldoende zorg wordt geboden, kan het
persoonsgebonden budget worden teruggevorderd. In artikel 6.1 lid 3 is aangegeven dat
terugvordering dan ook kan plaatsvinden bij de aanbieder. In het algemeen zal een onderzoek naar de
besteding van het persoonsgebonden budget plaatsvinden naar aanleiding van een of meerdere
signalen dat het budget niet goed wordt besteed of naar aanleiding van een melding over (niet)
geleverde zorg door een aanbieder. Daarnaast zal steekproefsgewijs (waarbij de omvang van de
steekproef kan oplopen tot 100%) een controle plaatsvinden op de besteding van het
persoonsgebonden budget. Afhankelijk van de controle door de Sociale Verzekeringsbank op de door
de ondersteuningsvrager ingediende declaraties en facturen, kunnen we gebruik gaan maken van
verantwoordingsformulieren. Uit de verantwoordingsformulieren dient de besteding van het
persoonsgebonden budget duidelijk te worden. Onduidelijkheden kunnen vervolgens leiden tot een
nader onderzoek.



Hoofdstuk 7:          Kwaliteit en nadere eisen
7.1    Verhouding prijs en kwaliteit
</pre>

====================================================================== Einde pagina 41 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 42 ======================================================================

<pre>Artikel 7.1    Verhouding prijs en kwaliteit
        1.     Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de
               vaststelling van de tarieven voor diensten en voorzieningen in het kader van de
               Jeugdwet en Wmo 2015, in ieder geval rekening met:
               a.      de aard en omvang van de te verrichten taken;
               b.      de voor de sector toepasselijke CAO-schalen in relatie tot de zwaarte van de
                       functie;
               c.      een redelijke toeslag voor overheadkosten;
               d.      een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het personeel als
                       gevolg van verlof, ziekte, scholing en werkoverleg, en;
               e.      de eventuele extra taken die in verband met de verstrekking van een
                       voorziening van de aanbieders worden gevraagd.

De diensten en voorzieningen die worden uitgevoerd in het kader van de Wmo 2015 en de Jeugdwet
worden in regionaal verband ingekocht, met uitzondering van de voorzieningen in het kader van
ondersteuning zelfstandig wonen en mobiliteit. Deze laatste voorzieningen worden lokaal ingekocht.
Zowel bij de lokale als de regionale inkoop van diensten en voorzieningen wordt rekening gehouden
met bovenstaande uitgangspunten. Overeenkomsten worden alleen gesloten met aanbieders die
voldoen aan de gestelde eisen.
·

7.2    Kwaliteitseisen aanbieders

Artikel 7.2 Kwaliteitseisen aanbieders
        1.     Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van de op het individu toegesneden
               voorzieningen, verstrekt op grond van de Wmo 2015, door:
               a.       het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de
                        ondersteuningsvrager;
               b.       het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg;
               c.       erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader
                        van het leveren van voorzieningen handelen in overeenstemming met de
                        professionele standaard;
        2.     Het college kan in de beleidsregels bepalen welke verdere eisen worden gesteld aan
               de kwaliteit van de op het individu toegesneden voorzieningen en de deskundigheid
               van beroepskrachten.
        3.     Voor aanbieders van voorzieningen in het kader van de Jeugdwet gelden de
               kwaliteitseisen zoals bepaald in deze wet.

In de Jeugdwet zijn bepalingen met betrekking tot de kwaliteitseisen opgenomen in artikelen 4.1.1
tot en met 4.1.8.

Naast de hieronder geformuleerde kwaliteitseisen gelden voor aanbieders die zorg in natura mogen
leveren ook de eisen van paragraaf 3.1.1.4 onder het kopje algemene eisen. De zorgaanbieder mag
dan ook niet optreden als belangenbehartiger van de ondersteuningsvrager en het keukentafelgesprek
wordt niet gevoerd in het bijzijn van de zorgaanbieder. Daarnaast wordt van de zorgaanbieders of
zorgverleners verwacht dat zij voorbeeldgedrag tonen in de communicatie en andere contacten met
onder andere medewerkers die belast zijn met de toeleiding en toegang tot voorzieningen.

Met betrekking tot de kwaliteit van de op het individu toegesneden voorzieningen wordt een
driedeling gehanteerd en wel:
1.      Eisen aan het resultaat van de dienstverlening
2.      Eisen aan de organisatie
</pre>

====================================================================== Einde pagina 42 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 43 ======================================================================

<pre>3.      Eisen aan de beroepskracht

7.2.1          Eisen aan het resultaat van de ondersteuning
Het spreekt voor zich dat de ondersteuning een bijdrage dient te leveren aan het bevorderen of in
stand houden van de zelfredzaamheid of de mogelijkheid om te kunnen deelnemen aan het
maatschappelijk verkeer zoals verwoord in het ondersteuningsplan. Daarnaast moet de ondersteuning
zo mogelijk een bijdrage leveren aan het versterken van het sociale netwerk van de
ondersteuningsvrager waardoor deze voor ondersteuning minder afhankelijk wordt van professionals.
In het ondersteuningsplan worden de resultaten geformuleerd die met de ondersteuning zouden
moeten worden bereikt. De regisseur monitort of evalueert periodiek of het afgesproken resultaat
met de gekozen vorm van ondersteuning wel wordt behaald.

7.2.2          Eisen aan de organisatie
Naast eisen ten aanzien van het resultaat van de ondersteuning, worden eisen gesteld aan de
organisatie. De volgende eisen worden gesteld aan de organisatie:
    • Zorgplan, trajectplan of iets soortgelijks per cliënt;
               De aanbieder stelt per cliënt een plan op. Dit plan sluit aan op ondersteuningsplan en
               is afgestemd op de persoonlijke situatie (persoon en omgeving) van de cliënt, waarbij
               aandacht wordt besteed aan de afstemming tussen professionele hulp en informele
               zorg.
    • ·Samenwerking met andere partijen in de keten;
               Aanbieders stemmen periodiek af met andere partijen in de keten (partijen die
               betrokken zijn bij instroom/uitstroom) ter voorkoming van het ontstaan van
               wachtlijsten en stagnatie in de keten.
    • Samenwerking met andere partijen voor integrale hulpverlening;
               Wanneer sprake is van meerdere hulpverleners spreken partijen af wie het eerste
               aanspreekpunt is voor specifieke onderdelen.
    • De beloning van (top)functionarissen is maximaal het bedrag genoemd in de Wet normering
        bezoldiging topfunctionarissen publieke en semipublieke sector (WNT)
    • Opstellen/uitvoeren kwaliteitsbeleid;
               De aanbieder beschikt over kwaliteitsbeleid, waardoor ze zicht heeft op de prestaties
               en continu werkt aan verbetering. Bij voorkeur wordt gewerkt met het instrument “De
               menselijke maat”
    • Opleveren jaardocument en accountantsverklaring;
               De aanbieder levert de gemeente jaarlijks een jaarverslag en een
               accountantsverklaring aan.
    • Meten van effect bij de cliënt;
               De aanbieder is ervoor verantwoordelijk om inzichtelijk te maken hoe het gesteld is
               met de zelfredzaamheid en participatie van haar cliënten en hoe die zich door de
               geboden ondersteuning ontwikkelt.
    • Meten welke bijdrage de dienstverlening levert aan resultaat;
               De aanbieder is er voor verantwoordelijk om inzichtelijk te maken welke bijdrage de
               geboden dienstverlening levert aan de zelfredzaamheid en participatie van haar
               cliënten.
    • Meten van cliëntervaring;
               De aanbieder levert de gemeente jaarlijks de resultaten van een cliëntervaringsmeting
               en de daaraan gekoppeld acties die op basis van de ervaringsmeting ingezet worden.
    • Aanbieders beschikken over een verklaring omtrent gedrag als bedoeld in artikel 28 van de
        Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens voor beroepskrachten en andere personen die
        beroepsmatig met zijn cliënten in aanraking kunnen komen.

7.2.3          Eisen aan de beroepskracht
</pre>

====================================================================== Einde pagina 43 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 44 ======================================================================

<pre>Het resultaat van de ondersteuning is in grote mate afhankelijk van de inzet van diegenen die het
werk in de praktijk moeten uitvoeren. Daarom worden de volgende eisen gesteld aan de
beroepskrachten die bij de aanbieder in dienst zijn:
    • handelen tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van voorzieningen in
        overeenstemming met de professionele standaard;
    • zijn adequaat opgeleid;
    • moeten een geldige verklaring omtrent gedrag kunnen overleggen.


7.3    Klachten over de voorziening

Artikel 7.3    Klachtregeling
        1.     Aanbieders stellen een regeling vast voor de afhandeling van klachten van
               ondersteuningsvragers ten aanzien van alle op het individu toegesneden
               voorzieningen op grond van de Wmo 2015.
       2.      Voor aanbieders van voorzieningen in het kader van de Jeugdwet geldt de regeling
               met betrekking tot het klachtrecht zoals bepaald in deze wet.

In de Jeugdwet is de klachtregeling geregeld in artikelen 4.2.1 tot en met 4.2.3.
De eis dat de aanbieder een klachtenregeling moet opstellen, zal worden vastgelegd in de contracten
die we met aanbieders aangaan. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college
toe op de naleving van de klachtregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de
aanbieders en door hieraan aandacht te besteden in het jaarlijks cliënttevredenheidsonderzoek.
Indien een cliënt niet tevreden is over de afhandeling van een klacht, kan op grond van de
gemeentelijke klachtenregeling, een klacht worden ingediend bij de gemeentelijke
klachtenfunctionaris sociaal domein.


7.4    Medezeggenschap gebruikers voorzieningen

Artikel 7.4    Medezeggenschap
        1.     Aanbieders van de op het individu toegesneden voorzieningen in het kader van de
               Wmo 2015 stellen een regeling vast voor de medezeggenschap over voorgenomen
               besluiten die voor de gebruikers van belang zijn.
       2.      Voor aanbieders van voorzieningen in het kader van de Jeugdwet geldt de regeling
               met betrekking tot de medezeggenschap zoals bepaald in deze wet.

In de Jeugdwet zijn de bepalingen te vinden in artikelen 4.2.4 tot en met 4.2.12.
De eis om de medezeggenschap te regelen, zal worden vastgelegd in de contracten die we met
aanbieders aangaan. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de
naleving van de medezeggenschapsregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met
aanbieders en door hieraan aandacht te besteden in het jaarlijks cliënttevredenheidsonderzoek.


7.5    Overleg aanbieders en cliëntervaringsonderzoek

Artikel 7.5    Overleg met aanbieders en cliëntervaringsonderzoek
        1.     Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de kwaliteit
               en de naleving van de nadere eisen door periodieke overleggen met de aanbieders van
               op het individu toegesneden voorzieningen en het zo nodig in overleg met de
               ondersteuningsvrager ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen.
       2.      Het college ziet toe op een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek naar de ervaringen met
               de verstrekking van op het individu toegesneden voorzieningen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 44 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 45 ======================================================================

<pre>In paragraaf 6.1.6 is de toezichthoudende rol met betrekking tot de kwaliteit al beschreven. Naast
deze formele toezichthoudende taak wordt periodiek toegezien op de kwaliteit van de geleverde
voorzieningen door in de periodieke overleggen met de aanbieders aandacht te besteden aan de
hiervoor beschreven kwaliteitseisen. Indien uit het overleg blijkt dat nader onderzoek nodig is, wordt
melding gemaakt bij de toezichthouder.

Ervaringen van ondersteuningsvragers bieden een goed inzicht in de kwaliteit van de ondersteuning
geboden door aanbieders en de kwaliteit van het proces van toeleiding en toegang. Een jaarlijks
onderzoek naar deze ervaringen van ondersteuningsvragers (het cliëntervaringsonderzoek) is dan ook
wettelijk verplicht gesteld.


7.6    Meldingen calamiteiten en geweld

Artikel 7.6    Meldingsregeling calamiteiten en geweld
        1.     Het college treft een regeling voor het melden van calamiteiten en geweldsincidenten
               bij de verstrekking van een op het individu toegesneden voorziening op grond van de
               Wmo 2015 door een aanbieder en wijst een toezichthoudend ambtenaar aan.
       2.      Aanbieders melden iedere calamiteit en ieder geweldsincident dat zich heeft
               voorgedaan bij de verstrekking van een op het individu toegesneden voorziening op
               grond van de Wmo 2015 onverwijld aan de toezichthoudend ambtenaar.
       3.      De toezichthoudend ambtenaar doet onderzoek naar de calamiteiten en
               geweldsincidenten en adviseert het college over het voorkomen van verdere
               calamiteiten en het bestrijden van geweld.
       4.      Het college kan in de beleidsregels bepalen welke verdere eisen gelden voor het
               melden van calamiteiten en geweld.
       5.      Voor aanbieders van voorzieningen in het kader van de Jeugdwet geldt de regeling
               voor het melden van calamiteiten en geweldsincidenten zoals bepaald in deze wet.

In de Jeugdwet is in artikel 4.1.7 een bepaling opgenomen betreffende het melden van calamiteiten
en geweldsincidenten.
Het college moet op basis van de Wmo 2015 een regeling treffen voor het melden van calamiteiten
en geweldsincidenten. Op grond van lid 4 kunnen eisen worden gesteld aan het melden van
calamiteiten en geweld. In onderstaande beleidsregels worden de nadere eisen bepaald.


Beleidsregel 7.6-1      Melding calamiteit of geweld
De melding van een calamiteit of geweld bevat:
        1.      De naam van de zorgaanbieder en de functie van de melder;
        2.      De dagtekening van de melding;
        3.      De vermelding dat de melding betrekking heeft op een calamiteit als bedoeld in de
                Wmo 2015;
        4.      De naam en de contactgegevens van de betrokken beroepsbeoefenaar;
        5.      De naam, de contactgegevens en de geboortedatum van de betrokken cliënt;
        6.      Een feitelijke omschrijving van de calamiteit en de datum waarop deze heeft
                plaatsgehad;
        7.      De naam, de contactgegevens en de functie van de personen, anders dan de
                betrokken cliënt, die bij de calamiteit waren betrokken ;
        8.      Een beknopte omschrijving van de acties die door of namens de aanbieder zijn en
                zullen worden genomen, en de termijn waarbinnen een en ander zal plaatsvinden;
        9.      Of de calamiteit in verband met een redelijk vermoeden van het plegen van een
                strafbaar feit ter kennis is of zal worden gebracht van het openbaar ministerie.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 45 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 46 ======================================================================

<pre>Beleidsregel 7.6-2      Nadere bepalingen onderzoek en advies toezichthouder
Nadere bepalingen met betrekking onderzoek en advies toezichthoudend ambtenaar:
        1.      De aanbieder verstrekt na de melding desgevraagd aan de toezichthoudend
                ambtenaar alle gegevens die deze nodig heeft voor het onderzoeken van de melding;
        2.      Na de beëindiging van het onderzoek legt de toezichthoudend ambtenaar de relevante
                feiten vast in een concept-rapport;
        3.      Een concept-rapport wordt zo spoedig mogelijk ter kennis gebracht van de melder, de
                aanbieder en natuurlijke personen die gehoord zijn tijdens het onderzoek;
        4.      Degenen aan wie het concept - rapport ter kennis is gebracht, krijgen de gelegenheid
                binnen vier weken schriftelijk of elektronisch t e reageren op de inhoud hiervan;
        5.      Zo spoedig mogelijk na ontvangst van de reacties, doch in ieder geval binnen vier
                weken na het verstrijken van de in lid 4 genoemde termijn stelt de toezichthoudend
                ambtenaar een rapport vast omtrent het onderzoek van de melding. Het rapport bevat
                de relevante feiten, en het advies aan het college;
        6.      Indien degenen aan wie het conceptrapport ter kennis is gebracht wezenlijk met de
                toezichthoudend ambtenaar van mening verschillen over de relevante feiten zoals
                vastgelegd in het concept-rapport, en de toezichthoudend ambtenaar een reactie niet
                of niet geheel overneemt deelt deze dit schriftelijk of elektronisch gemotiveerd aan de
                betrokkene mede.



Hoofdstuk 8:           Waardering mantelzorgers
Artikel 8.1    Jaarlijkse waardering
Het college regelt in de beleidsregels de jaarlijkse blijk van waardering voor mantelzorgers van
ondersteuningsvragers in de gemeente.

De inzet van mantelzorgers verdient steun en waardering. Zij maken de participatiesamenleving tot
werkelijkheid. Van waardering gaat bovendien een positieve werking uit. Waardering wordt door de
meeste mantelzorgers belangrijk gevonden. Voor de jaarlijks waardering komen mantelzorgers in
aanmerking die inwoners van de gemeente Almelo verzorgen. De mantelzorger hoeft niet in Almelo
te wonen om in aanmerking komen voor de jaarlijkse waardering. Om de waardering voor
mantelzorgers tot uitdrukking te brengen, is gekozen voor het organiseren van goede ondersteunende
activiteiten. Daarbij valt te denken aan activiteiten gericht op:
    • erkenning/herkenning
                organiseren van themabijeenkomsten, alzheimer- en mantelzorgcafés, mantelzorgdiner
                en de dag van de mantelzorg;
    • preventie van overbelasting
                organiseren van gespreksgroepen en cursussen;
    • materiële en immateriële hulp
                uitvoeren geluksroute voor mantelzorgers, begeleid vervoer door vrijwilligers,
                respijtzorg door oppasdienst aan huis, de mogelijkheid bieden van kortdurend verblijf
                en ondersteuning maatschappelijke deelname.

Met deze activiteiten worden mantelzorgers tevens ondersteund bij de uitvoering van de zorgtaken.
De activiteiten worden grotendeels uitgevoerd door de Stichting Informele Zorg Twente.

Naast de hierboven genoemde activiteiten worden tijdelijk, op basis van het door het Ministerie van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport beschikbaar gestelde bedrag voor behoud van werkgelegenheid
van helpenden in de huishouding, aan mantelzorgers waardebonnen verstrekt voor huishoudelijke
</pre>

====================================================================== Einde pagina 46 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 47 ======================================================================

<pre>ondersteuning. Hiermee kunnen mantelzorgers worden ontlast. Deze waardebonnen worden
beschikbaar gesteld zolang de voorraad strekt.



Hoofdstuk 9:          Burgerparticipatie
Artikel 9.1    Betrekken van ingezetenen bij het beleid
        1.     Het college betrekt ingezetenen van de gemeente, waaronder in ieder geval
               ondersteuningsvragers of hun vertegenwoordigers, bij de voorbereiding van het beleid
               betreffende maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp, overeenkomstig de
               krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de
               wijze waarop inspraak wordt verleend.
       2.      Het college stelt ingezetenen vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid
               betreffende maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp te doen, advies uit te
               brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende
               maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp, en voorziet hen van ondersteuning om
               hun rol effectief te kunnen vervullen.
       3.      Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg,
               waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden
               voorzien van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en
               ondersteuning.
       4.      Het college regelt in de beleidsregels de uitvoering van het tweede en derde lid.

De gemeente Almelo kent drie adviesorganen binnen het sociale domein. Deze drie adviesorganen
zijn:
     • Kliëntenraad Almelo (KRA)
     • Wmo-adviesraad
     • Beleidsadviescommissie maatschappelijke aangelegenheden (Bacma)

Deze adviesorganen bestaan uit maatschappelijk betrokken inwoners van de gemeente Almelo. De
Kliëntenraad Almelo adviseert het college voornamelijk op het terrein van de Participatiewet. De
Wmo-adviesraad adviseert het college met name op het gebied van de Jeugdwet en de Wet
maatschappelijke ondersteuning. De Beleidsadviescommissie adviseert het college op het brede
sociale terrein. De Beleidsadviescommissie wordt dan ook gevraagd te adviseren op beleidsplannen
die meerdere beleidsterreinen bestrijken.

Voor wat betreft de verordening en de beleidsvoornemens op het terrein van de Jeugdwet en de Wet
maatschappelijke ondersteuning is er een adviserende taak weggelegd voor de Wmo-adviesraad. De
Wmo-adviesraad wordt periodiek (minimaal eens per zes weken) op de hoogte gebracht van de
ontwikkelingen en beleidsvoorstellen of –voornemens. Doel van deze overleggen is dat de adviesraad
in een vroegtijdig stadium wordt betrokken bij het te voeren beleid en zelf onderwerpen kan
agenderen en tijdig, op het moment dat het er nog toe doet, advies kan geven. De adviesraden
worden ambtelijk ondersteund (bij verslaglegging van overleggen met gemeente maar ook in de sfeer
van informatieverstrekking).

Alle adviesraden adviseren overigens gevraagd en ongevraagd. De uitbreiding van de zorgtaken van
de gemeente en de grote veranderingen die hiermee gepaard gaan, vragen om een breder gesprek
over de uitvoering van het beleid. Door het college zal nader worden gekeken naar de organisatie van
de inspraak en advisering en het zo nodig en mogelijk breder betrekken van inwoners bij de
totstandkoming van beleid.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 47 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 48 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 10: Slotbepalingen
10.1           Evaluatie verordening en beleidsregels

Artikel 10.1   Evaluatie
Het door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt elke twee jaar na inwerkingtreding van deze
verordening geëvalueerd. Het college zendt hiertoe aan de gemeenteraad een verslag over de
doeltreffendheid en de effecten van de verordening en de daarbij horende beleidsregels in de praktijk.
Het gemeentelijk beleid dat nader is uitgewerkt in de verordening en de beleidsregels dient periodiek
geëvalueerd te worden. In de evaluatie wordt in ieder geval aandacht besteed aan de
doeltreffendheid en de effecten van de verordening en daarop gebaseerde beleidsregels. Zo nodig
worden de bepalingen in de verordening en beleidsregels gewijzigd.

De uitvoering van het beleid zal met een hogere frequentie gemonitord worden. Het gaat hierbij
onder andere om de instroom van ondersteuningsvragers en de uitgaven per voorziening. Specifiek
zal aandacht worden besteed aan verstrekkingen in de vorm van een persoonsgebonden budget.


10.2           Intrekking verordening en beleidsregels
Artikel 10.2    Intrekking verordening
      1.     De Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Almelo 2015
             wordt ingetrokken.
      2.     Een ondersteuningsvrager houdt recht op een voorziening verstrekt voor inwerkingtreden
             van deze Verordening, totdat het college een nieuw besluit heeft genomen waarbij het
             besluit waarmee deze voorziening is verstrekt, wordt ingetrokken.


Beleidsregel 10.2-1   Intrekking beleidsregels
De Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Almelo 2015 worden
ingetrokken.

De oude Verordening en Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente
Almelo 2015 komen met het inwerkingtreden van deze nieuwe verordening te vervallen.

Overgangsrecht
Ondersteuningsvragers die een voorziening verstrekt hebben gekregen op grond van de Verordening
maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Almelo 2015 blijven, zo lang er geen besluit
is genomen op grond van de nieuwe Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp
Almelo.

Het overgangsrecht met betrekking tot een ongewijzigde aanspraak op een voorziening in 2015 is
met ingang van 1 januari 2016 komen te vervallen. Hierop is één uitzondering, namelijk beschermd
wonen. Voor beschermd wonen geldt op grond van de Wmo 2015 een overgangsperiode van
minimaal 5 jaren als voldaan is aan de volgende voorwaarden:
    • de toekenning heeft plaatsgevonden voor 1 januari 2015;
    • er is sprake van een verstrekking in natura;
    • er is sprake van een niet onderbroken verstrekking, dat wil zeggen dat de indicatie voor de
       voorziening in de tussentijd niet beëindigd mag zijn geweest of dat er in de tussentijd een
       herindicatie heeft plaatsgevonden.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 48 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 49 ======================================================================

<pre>Op grond van de nieuwe verordening gaat geen nieuw overgangsrecht ontstaan. Bestaande
aanspraken op voorzieningen blijven bestaan totdat het college een nieuw besluit heeft genomen.


10.3           Inwerkingtreding

Artikel 10.3  Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de dag na bekendmaking.

Beleidsregel 10.3-1    Inwerkingtreding beleidsregels
Deze beleidsregels treden in werking op dezelfde dag als de verordening.


10.4           Citeertitel

Artikel 10.4   Citeertitel
Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp
Almelo.

Beleidsregel 10.4-1   Citeertitel beleidsregels
Deze beleidsregels worden aangehaald als: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning en
jeugdhulp Almelo.



Bijlagen
1      Tarieven op het individu toegesneden voorzieningen
2      Overzicht bedragen financiële tegemoetkomingen
3      Beleidskader beschermd wonen Twente
4      Model-beleidsregels landelijke toegankelijkheid en regiobinding maatschappelijke
       opvang


Bijlage 1:             Tarieven op het individu toegesneden voorzieningen

Tarieven zorg in natura 2017

Jeugdhulp

Ondersteuning zelfstandig leven 1                           € 50,00 per uur
Ondersteuning zelfstandig leven 2                           € 60,00 per uur

Ondersteuning maatschappelijke deelname 1                   € 50,00 per dagdeel
Ondersteuning maatschappelijke deelname 2                   € 60,00 per dagdeel

Ondersteuning mantelzorg door kortdurend verblijf           € 70,00 per etmaal

Naschoolse dagbehandeling (lvb)                             € 120,00 per dagdeel

Persoonlijke verzorging                                     € 44,53 per uur
Persoonlijke verzorging extra                               € 47,70 per uur
Nachtverzorging                                             € 41,41 per dagdeel
</pre>

====================================================================== Einde pagina 49 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 50 ======================================================================

<pre>Vervoer (OMD, KDV en Naschoolse behandeling)              € 20,00 per retour


Wmo

Ondersteuning zelfstandig leven 1                         € 45,00 per uur
Ondersteuning zelfstandig leven 2                         € 60,00 per uur

Ondersteuning maatschappelijke deelname 1                 € 30,00 per dagdeel
Ondersteuning maatschappelijke deelname 2                 € 40,00 per dagdeel

Ondersteuning mantelzorg door kortdurend verblijf         € 65,00 per etmaal

Vervoer rolstoel (OMD)                                    € 19,00 per retour
Vervoer overig (OMD)                                      € 8,00 per retour

Huishoudelijke ondersteuning basis                        € 176,70 per 4 weken
Huishoudelijke ondersteuning plus                         € 257,47 per 4 weken


Bedragen beschermd wonen (per jaar)

Ondersteuning maatschappelijke deelname (inclusief vervoer) € 10.900

Ondersteuning zelfstandig leven standaard                 € 22.200
Ondersteuning zelfstandig leven intensief                 € 27.100

Verpleging                                                € 11.350

Verblijf                                                  € 15.900


Toeslagen beschermd wonen

Stimuleringstoeslag scheiden wonen en zorg                € 5.000

Toeslag hoog complexe zorg                                € 5.000


PDC (Samen14)
In deze bijlage zijn de bedragen opgenomen van voorzieningen die ook in de vorm van een
persoonsgebonden budget kunnen worden verstrekt. Voor de tarieven van de hier niet genoemde
voorzieningen wordt verwezen naar de Producten Diensten Catalogus (PDC) van Samen14.


Bijlage 2:            Overzicht bedragen financiële tegemoetkomingen

Ondersteuning zelfstandig wonen

Verhuis- en inrichtingskosten                             € 2.500,00.

Bezoekbaar maken woning                                   € 1.500,00
</pre>

====================================================================== Einde pagina 50 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 51 ======================================================================

<pre>Ondersteuning mobiliteit

Vervoerskosten                                                      € 580,00 per jaar
(Bedrag gebaseerd op lokale verplaatsingen met een omvang van
2000 kilometer tegen een vergoeding van € 0,29 per kilometer.)

Vervoerskosten (verplaatsing buiten directe woon- en leefomgeving) € 0,29 per kilometer



Bijlage 3:            Beleidskader beschermd wonen

                    BELEIDSKADER BESCHERMD WONEN TWENTE 2015

Samenwerking:         De centrumgemeenten Almelo en Enschede werken samen en komen tot
                      één eensluidend beleid voor Beschermd wonen (BW) in Twente. Het gaat
                      hierbij om mensen die op basis van een ZZP GGZ-C indicatie zorg
                      ontvangen. Er zijn wel mogelijkheden tot accentverschillen in de
                      implementatie van deze taak binnen de centrumgemeenten Almelo en
                      Enschede.

Continuïteit ZIN:     Voor de huidige cliënten met een indicatie voor beschermd wonen die
                      geldig is tot een datum na 1 januari 2015 en deze verzilveren in natura
                      (ZIN) geldt dat de beide centrumgemeenten als uitgangspunt nemen dat
                      de zorg aan deze cliënten wordt gecontinueerd tot uiterlijk 31 december
                      2019, of einde indicatiedatum (afhankelijk van de duur van de indicatie).
                      Dit met dien verstande dat in overleg met de cliënt periodiek tussentijds
                      zal worden bepaald of er aanpassingen nodig en wenselijk zijn.

Continuïteit PGB:     Voor de huidige cliënten met een indicatie voor beschermd wonen die
                      geldig is tot een datum na 1 januari 2015 en deze verzilveren in de vorm
                      van een PGB geldt dat de beide centrumgemeenten als uitgangspunt
                      nemen dat de zorg aan deze cliënten wordt gecontinueerd, maar dat de
                      huidige PGB constructie niet wordt gehandhaafd. Dit met dien verstande
                      dat vóór 1 januari 2015 in overleg met de cliënt en de PGB aanbieder
                      gezocht wordt naar een alternatief zoals zorg in natura of de verstrekking
                      van vouchers. Periodiek zal tussentijds worden bepaald of er aanpassingen
                      nodig zijn in de zorg.

Relatie BW en MO:     Onder beschermd wonen wordt in de Wmo 2015 verstaan: het wonen in
                      een accommodatie van een instelling met daarbij horend toezicht en
                      begeleiding, gericht op het bevorderen van zelfredzaamheid en participatie,
                      het psychisch en psychosociaal functioneren, stabilisatie van een
                      psychiatrisch ziektebeeld, het voorkomen van verwaarlozing of
                      maatschappelijke overlast of het afwenden van gevaar voor de cliënt of
                      anderen, bestemd voor personen met psychische of psychosociale
                      problemen, die niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de
                      samenleving. Onder Opvang wordt in de Wmo 2015 verstaan: onderdak
                      en begeleiding voor personen die de thuissituatie hebben verlaten, al dan
                      niet in verband met risico’s voor hun veiligheid als gevolg van huiselijk
                      geweld, en niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de
</pre>

====================================================================== Einde pagina 51 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 52 ======================================================================

<pre>                       samenleving. Het betreft in beide gevallen de meest kwetsbare mensen in
                       de samenleving ofwel ‘zij die niet in staat zijn zich op eigen kracht te
                       handhaven in de samenleving’. In de praktijk bestaan er bij een deel van
                       deze doelgroepen sterke overeenkomsten. In Twente willen we het beleid
                       voor Opvang en beschermd wonen nauw met elkaar laten samenhangen.
                       Daarom zal de toegang tot zowel opvang als beschermd wonen vanuit één
                       centraal intakepunt wordt uitgevoerd.

Toegang BW en MO: De toegang tot zowel Opvang als beschermd wonen wordt geregeld door
                  een van de aanbieders onafhankelijke organisatie: de centrale toegang
                  opvang én beschermd wonen Twente (Cimot). Deze organisatie wordt
                  gefinancierd en gemandateerd vanuit de twee centrumgemeenten. Deze
                  organisatie heeft tevens een taak met betrekking tot - het beoordelen van
                  de kwaliteit van geleverde prestatie van aanbieders - het monitoren van
                  het verloop van de zorgplannen - het signaleren en waar mogelijk
                  wegnemen van belemmeringen inzake doorstroom Voor de Opvang toetst
                  het Cimot achteraf of opname in de Opvang door een aanbieder terecht
                  was. Voor beschermd wonen toetst het Cimot voorafgaand aan opname
                  of de cliënt is aangewezen op beschermd wonen (in een
                  accommodatie van een instelling) en waar een plaats beschikbaar
                  is c.q. kan komen, waarbij rekening wordt gehouden met de
                  voorkeuren van de cliënt.

Toegangscriteria:      Er zullen specifiek toegangscriteria worden uitgewerkt voor
                       beschermd wonen. Op dit moment worden landelijk criteria
                       uitgewerkt voor de afbakening van de Wlz ten opzichte van onder
                       andere beschermd wonen. De toegangscriteria voor beschermd
                       wonen Twente zullen daarbij aansluiten.

Landelijke toegankelijkheid:   De afspraken die landelijk gemaakt worden met betrekking tot
                               landelijke toegankelijkheid en regiobinding zullen onderdeel uitmaken
                               van de vast te stellen regels en criteria voor toegang tot
                               maatschappelijke opvang en beschermd wonen in Twente.

PGB:                           Voor de doelgroep van beschermd wonen en maatschappelijke opvang
                               geldt in zeer veel gevallen dat zij voor het adequaat beheren en correct
                               besteden van een persoonsgebonden budget (PGB) niet altijd zélf over
                               de daarvoor benodigde kennis en vaardigheden beschikken. De
                               centrumgemeenten Almelo en Enschede stellen daarom geen PGB
                               beschikbaar voor beschermd wonen. Wel kunnen zorgaanbieders met
                               hun cliënten afspraken maken over het budget waarover de cliënt zelf
                               kan beschikken.

Zak- en kleedgeld:             Bewoners van opvang en beschermd wonen betalen een eigen
                               bijdrage. Bij beschermd wonen wordt deze –voorlopig- door het CAK
                               vastgesteld en geïnd. Cliënt dient zelf te allen tijde over een budget ter
                               hoogte van het zak- en kleedgeld zoals geregeld in de WWB te kunnen
                               beschikken.

Theoretisch concept: Het niet hebben van onderdak en een stabiel/toereikend inkomen heeft
                     zoveel impact, dat mensen daardoor vaak minder verstandige korte termijn
                     beslissingen nemen en niet -in staat zijn- naar hun toekomst –te- kijken.
                     Bij opvang en beschermd wonen zal daarom altijd eerst naar deze
</pre>

====================================================================== Einde pagina 52 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 53 ======================================================================

<pre>                      aspecten worden gekeken. Door deze zorgen (belemmeringen) tijdelijk weg
                      te nemen, ontstaat ruimte bij de cliënt om te werken aan zijn ontwikkeling
                      en nieuwe mogelijkheden te ontdekken.

                      Dit betekent dat het Cimot dit concept als uitgangspunt zal nemen bij
                      aanvragen van potentiele cliënten. Het bijvoorbeeld eerst wegnemen van
                      zorgen om geld en onderdak levert vervolgens de basis voor begeleiding
                      tot het terugwinnen van eigen kracht. De nadruk komt daarmee te liggen
                      op wonen en het geen dagelijkse zorgen hebben om geld. De
                      centrumgemeenten zullen streven naar het beschikbaar hebben van
                      woonruimte en het in eerste instantie wegnemen van financiële zorgen
                      van burgers. Vaste lasten zullen zoveel mogelijk worden doorbetaald. Een
                      woning kan in natura worden verstrekt. De cliënt houdt in eerste instantie
                      zelf de beschikking over zak en kleedgeld, geld voor een
                      ziektekostenverzekering en zo mogelijk voor voeding, de rest wordt
                      geregeld. Daarna volgt begeleiding tot zelfredzaamheid en participatie en
                      het beheer over een (steeds groter wordend deel van het) eigen budget.

Voorwaarden BW:       In de definitie van beschermd wonen in de Wmo 2015 staat onder andere
                      ‘stabilisatie van een psychiatrisch ziektebeeld’ en vervolgens ‘bestemd
                      voor personen met psychische of psychosociale problemen’ Uit de eerste
                      geciteerde zin zou afgeleid kunnen worden dat sprake moet zijn van een
                      gediagnosticeerd psychiatrisch ziektebeeld. De tweede geciteerde zin
                      geeft aan dat ook mensen met alleen psychische of psychosociale
                      problemen kunnen worden opgenomen. Beschermd wonen, zoals geboden
                      door de centrumgemeenten, is bedoeld voor mensen met psychische of
                      psychosociale problemen, waarbij vaak sprake zal zijn van een
                      psychiatrisch ziektebeeld en/of verslavingsproblematiek.

Verschillende voorzieningen:   De centrumgemeenten maken onderscheid tussen verschillende
                               voorzieningen, namelijk:
                                      -       Beschermd wonen (zoals hiervoor omschreven)
                                      -       Opvang: voor mensen die geen enkele vorm van
                                              onderdak hebben en niet in staat zijn het noodzakelijke
                                              onderdak zelf te verwerven en behouden; opvang is
                                              altijd tijdelijk (max. 9 maanden)
                                      -       Begeleid wonen: hierbij is sprake van wonen in een aan
                                              de opvang of beschermd wonen gerelateerde
                                              accommodatie met extramurale begeleiding en toezicht
                                              op afstand, gericht op het bevorderen van
                                              zelfredzaamheid en participatie.
                                              Alle voorzieningen zijn gericht op verbeteringen c.q.
                                              het wegnemen van belemmeringen en doorstroom naar
                                              een meer zelfstandige vorm van wonen. Indien een
                                              cliënt naar verwachting niet (meer) zelfstandig kan
                                              functioneren is hij/zij aangewezen op verblijf binnen de
                                              financiering van de Wet langdurige zorg (Wlz). In dat
                                              geval wordt een aanvraag Wlz voorbereid.

Dagbesteding:         Dagbesteding wordt als onderdeel van opvang en wonen geregeld door de
                      zorgaanbieder die daarbij zoveel mogelijk gebruik maakt van algemene
                      voorzieningen en de mogelijkheden van de cliënt om als vrijwilliger, in
                      arbeidsmatige werkprojecten of in een beschutte omgeving
</pre>

====================================================================== Einde pagina 53 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 54 ======================================================================

<pre>                    werkzaamheden te verrichten. Dagbesteding zal ook vaker dan nu vorm
                    worden gegeven als vrijwilligerswerk. Vrijwilligerswerk dat aansluit bij de
                    mogelijkheden van de cliënt, en met een reële onkostenvergoeding, binnen
                    de normen die daarvoor gelden. Bij dagbesteding in groepen wordt niet bij
                    voorbaat onderscheid gemaakt naar doelgroepen. We gaan uit van zo veel
                    mogelijk integrale vormen van dagbesteding met een centrale regie. Hierbij
                    zullen ook het welzijnswerk en vrijwilligersorganisaties betrokken worden
                    alsmede participatie initiatieven Dat betekent dat in een periode van één
                    tot twee jaar zo veel mogelijk vormen van arbeidsmatige, semi
                    arbeidsmatige en niet arbeidsmatige dagbesteding die nu bij verschillende
                    organisaties bestaan, daarvan ‘losgeweekt’ worden en onder één regie
                    worden gebracht en vervolgens integraal inzetbaar zijn.

Inloop:             Dagbesteding (arbeidsmatig, of niet arbeidsmatig of inloop) zien we als
                    een essentieel element om verwaarlozing van algemene dagelijkse
                    levensverrichtingen (ADL), toenemend contact mijden en terugval of
                    heropname te voorkomen.

Zelfstandig wonen   Beschermd wonen onder de Wmo is bedoeld voor mensen waarvan
                    verwacht mag worden dat zij, onder voorwaarden, in een meer
                    zelfstandige vorm kunnen functioneren en mogelijk ook wonen. Mensen
                    die (begeleid) zelfstandig kunnen wonen moeten voldoen aan een aantal
                    voorwaarden zoals:
                            1.      Cliënt is geen gevaar voor zichzelf of zijn omgeving.
                            2.      Er is sprake van een vast dagritme of dagstructuur door
                                    bijvoorbeeld (on)betaald werk, dagbesteding, school of vrije
                                    tijdbesteding.
                            3.      Cliënt heeft inzicht in zijn situatie. Hij weet wanneer hij hulp
                                    moet vragen en vraagt om hulp indien nodig. Deze hulp hoeft
                                    niet acuut te worden geboden.
                            4.      De cliënt is zelf in staat om contacten aan te gaan en deze te
                                    onderhouden. De cliënt beschikt over enige mate van
                                    assertiviteit en is in staat om grenzen aan te geven en voor
                                    zichzelf op te komen.
                            5.      Cliënten die ook hun eigen financieel beheer kunnen regelen
                                    zullen daarnaast ook met geld moeten kunnen omgaan, vaste
                                    lasten tijdig kunnen voldoen, het inkomen weten te verdelen
                                    over alle kostenposten en schulden kunnen voorkomen.
                            Andere belangrijke factoren zijn:
                            -       Ondersteuning en draagkracht vanuit een familie – of sociaal
                                    netwerk of vanuit de buurt. een vertrouwde omgeving met
                                    vaste gezichten.
                           -       Fysiek: zoals goede afspraken met woning corporatie,
                                   woningaanpassing, hulpmiddelen, een veilig en schoon huis.
                           -       Soms zijn bepaalde voorzieningen nodig, zoals steunpunt of
                                   wijkteam op korte afstand, hulp bij post en financiën en
                                   uiteraard vormen van begeleiding.
                           Er zal een set criteria worden uitgewerkt waarmee de overgang van
                           beschermd wonen naar meer zelfstandige vormen van wonen zoals
                           groepswonen, satelliet wonen, begeleid wonen en begeleid zelfstandig
                           wonen kan worden bepaald.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 54 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 55 ======================================================================

<pre>                               Dit kan betekenen dat een cliënt die overgaat naar een meer
                               zelfstandige woonvorm, niet meer is aangewezen op beschermd of
                               begeleid wonen zoals hiervoor omschreven en onder de taak van
                               centrumgemeenten valt, maar gewoon onder de Wmo komt en de
                               verantwoordelijkheid is van de woongemeente.

Aanbieders ZIN:         Gezien de vereiste continuering van zorg voor cliënten met een indicatie
                        met een geldigheid na 1 januari 2015 en de eis dat zo veel mogelijk
                        bestaande relaties tussen cliënten en directe hulpverleners in stand blijven,
                        zullen in het najaar van 2014 subsidieafspraken worden gemaakt met alle
                        aanbieders die deze cliënten op dat moment in zorg hebben voor ten
                        minste dat volume dat overeenkomt met de geldigheidsduur van indicaties
                        van de betreffende cliënten. Voor cliënten die buiten de GGZ sector zijn
                        geplaatst (de zogenoemde sectorvreemden) wordt met de instellingen op
                        cliëntniveau een afspraak gemaakt over de continuering van de zorg en de
                        financiering hiervan. Daarnaast worden subsidie afspraken gemaakt voor
                        te verwachten volumes aan nieuwe instroom in de loop van 2015. Hierbij
                        kan het aantal aanbieders worden beperkt, hetgeen betekent dat
                        aanbieders waarmee géén afspraken worden gemaakt voor nieuwe
                        instroom ook geen nieuwe cliënten voor beschermd wonen kunnen
                        opnemen. Subsidierelaties betreffen steeds een bepaald volume waarop
                        maandelijks bevoorschotting plaatsvindt. Afrekening vindt een maal per
                        jaar plaats op basis van werkelijk gemaakte kosten. Tussentijds (tenminste
                        2 x per jaar) wordt gerapporteerd over eventuele afwijkingen t.o.v. de
                        activiteiten waarvoor subsidie is verleend en de begroting. Het bedrag dat
                        beschikbaar is voor dagbesteding wordt apart zichtbaar gemaakt en
                        verantwoord.

Aanbieders PGB:         Met de huidige aanbieders PGB zal voor zover zij geen winstoogmerk
                        hebben eveneens een subsidierelatie worden aangegaan. Hun bewoners
                        (PGB houders) zullen worden benaderd om af te spreken op welke wijze
                        hun PGB kan worden omgezet in zorg in natura, te verzilveren bij hun
                        huidige zorgaanbieder. Voor PGB-houders die hun zorg niet via een PGB-
                        aanbieder laten lopen zullen op individueel niveau afspraken worden
                        gemaakt voor het overgangsjaar 2015. Centrumgemeenten treden voor
                        dat jaar in de plaats van het zorgkantoor, en nemen de afspraken en
                        verplichtingen van het zorgkantoor voor deze cliënten over.

Algemene voorziening:          Beschermd wonen is evenals opvang een algemene (collectieve)
                               voorziening. Indien iemand is aangewezen op beschermd wonen, wat
                               blijkt uit het onderzoek en het op basis daarvan opgestelde
                               ondersteuningsplan, kan deze toegang krijgen tot beschermd wonen
                               en zal een geschikte plaats worden gezocht, afgestemd met de
                               wensen en mogelijkheden van de cliënt, de mantelzorger c.q. de
                               betrokken verwijzer.

Keuzevrijheid:          Een cliënt die aangewezen is op beschermd wonen kan zijn voorkeur
                        uitspreken voor een van de aanbieders waarmee een subsidierelatie
                        bestaat. Een aanbieder die plaats heeft is verplicht de cliënt die zich –via
                        het Cimot- bij hem meldt op te nemen.

Cliëntondersteuning:    Zorgaanbieders en cliënten signaleren een behoefte aan een onafhankelijk
                        adviespunt, specifiek voor mensen met een psychische beperking en
</pre>

====================================================================== Einde pagina 55 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 56 ======================================================================

<pre>                      mensen met een verslavingsachtergrond. Vanuit zo’n adviespunt kan ook
                      de cliëntondersteuning worden vormgegeven. Centrumgemeenten
                      overwegen een onafhankelijk adviespunt in te richten dat informatie en
                      ondersteuning biedt aan cliënten op het gebied van geestelijke
                      gezondheidszorg, Opvang en verslavingszorg. Dit adviespunt wordt
                      bemenst door ‘ervaringsdeskundigen’ met ieder een eigen specifieke
                      achtergrond. In plaats van één fysiek punt kan gedacht worden aan
                      spreekuren op verschillende locaties. Voor een deel van de cliënten
                      kunnen deze activiteiten in de vorm van dagbesteding en vrijwilligerswerk
                      worden gegoten. In de loop van 2015 zal zo’n adviespunt nader worden
                      uitgewerkt.

Mantelzorg/maatjes:   Mensen met psychiatrische en of psychosociale problematiek hebben
                      veelal geen of een zeer beperkt sociaal netwerk of mantelzorgers. Indien
                      dit wel aanwezig is wordt door de zorgaanbieder inzet gepleegd op
                      ondersteuning van dit netwerk en of van mantelzorgers. Dit om hen
                      enerzijds te stimuleren en anderzijds overbelasting te voorkomen. Indien
                      een cliënt niet beschikt over een sociaal netwerk of mantelzorgers en er is
                      acceptatie door de cliënt dan wordt ingezet op het koppelen van vrijwillige
                      ‘maatjes’ als sociaal netwerk.

Instroom-uitstroom:   Het beleid is gericht op het bevorderen van de doorstroom. Immers het
                      gaat om personen die op termijn meer zelfstandig kunnen gaan
                      functioneren. De beschermde woonvoorziening met beschermende
                      maatregelen is geen eindstation. Dit betekent dat de gemeenten alle
                      mogelijkheden inzet om doorstroom te bevorderen. Mogelijkheden hierbij
                      zijn bijvoorbeeld
                               ●      zorg voor het in natura beschikbaar stellen van woningen (al
                                      dan niet ingericht) met doorbetaling van vaste lasten
                             ●       zorgen voor huurovereenkomsten gekoppeld aan
                                     zorgovereenkomsten
                             ●       zorgen voor participatie in de vorm van vrijwilligerswerk met
                                     kleine vergoeding
                             ●       zorgen dat de cliënt geen zorgen heeft om huisvesting en
                                     financiën met een beperkt maar vrij besteedbaar inkomen.
                             ●       zorg dragen voor contact: maatjes, buurt, netwerk
                             ●       bevorderen van het ontwikkelen van talenten die leiden tot
                                     waardering van de omgeving en verhoging van eigenwaarde

Opvangwonen:          Met woningcorporaties worden afspraken gemaakt over het beschikbaar
                      stellen van tenminste één woning per gemeente die gebruikt kan worden
                      voor tijdelijk wonen. Hiermee wordt bevorderd dat cliënten die tijdelijk
                      onderdak nodig hebben, in de gemeente van herkomst kunnen worden
                      opgevangen. De toeleiding naar deze woningen loopt (na melding door de
                      regiogemeente) via het Cimot.

Pensionwonen:         In verschillende plaatsen in Nederland wordt geëxperimenteerd met
                      vormen van pensionwonen in leegkomende accommodaties van
                      verzorgingshuizen. Deze instellingen komen met een aanbod van wonen
                      en zorg, dat ook voor een deel van de huidige beschermd wonen cliënten
                      erg aantrekkelijk kan zijn, evenals voor mensen die verzorgd/veilig zouden
                      willen wonen maar geen indicatie hebben voor een verzorgingshuis (lage
</pre>

====================================================================== Einde pagina 56 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 57 ======================================================================

<pre>                    ZZP’s). Naar verwachting komen in 2015-2016 ook Twentse huizen met
                    een aanbod.

Sociale pensions:   In Almelo en Enschede bestaan sociale pensions van particuliere
                    aanbieders. Hebben mensen geen zorg, of alleen extramurale zorg nodig,
                    en zouden zij graag willen wonen in zo’n sociaal pension, dan is dat voor
                    hen een goede oplossing. Ook bij deze sociale pensions zullen bewoners,
                    na het betalen van een eigen bijdrage, minimaal een bedrag ter hoogte van
                    zak- en kleedgeld en de kosten van een zorgverzekering over moeten
                    houden. Het wonen in een sociaal pension kan een goed alternatief zijn
                    voor beschermd wonen. Zo nodig wordt vanuit de
                    centrumgemeentemiddelen bijgedragen in de kosten van dit wonen.

Medezeggenschap:    Hierbij zal aangesloten worden op de binnenkort door de VNG te
                    publiceren handreiking Medezeggenschap en Klachtrecht. Voorlopig geldt:
                    Organisaties die beschermd wonen aanbieden en waarmee een
                    subsidierelatie wordt aangegaan moeten beschikken over een actief en
                    werkzaam beleid ‘medezeggenschap’. Daarin moet ten minste worden
                    aangegeven
                             ●      Dat het management medezeggenschap van cliënten en
                                    verwanten stimuleert en ondersteunt met middelen.
                           ●       Dat er een formeel medezeggenschapsorgaan is voor
                                   cliënten/bewoners en verwanten dat de volgende
                                   bevoegdheden heeft:
                                   — om gevraagd en ongevraagd advies uit te brengen.
                                   — om structurele klachten van alle cliënten in behandeling te
                                     nemen.
                                   — om gevraagd en ongevraagd advies te verstrekken aan
                                     cliënten en verwanten
                                   — om informatie in te winnen.
                                   — om bijeenkomsten te beleggen
                           ●       Dat er ten minste 4 maal per jaar een overleg is tussen
                                   management en medezeggenschapsorgaan.
                           ●       Dat het management het medezeggenschapsorgaan ten minst
                                   betrekt bij:
                                   — Het formuleren van beleid ten aanzien van Kwaliteit en
                                      veiligheid.
                                   — Het evalueren van kwaliteit en veiligheid.

Klachtrecht:        Hierbij zal aangesloten worden op de binnenkort door de VNG te
                    publiceren handreiking Medezeggenschap en Klachtrecht. Voorlopig geldt:
                    Organisaties die beschermd wonen aanbieden en waarmee een
                    subsidierelatie wordt aangegaan moeten beschikken over een actief en
                    werkzaam beleid met betrekking tot het signaleren en afhandelen van
                    klachten. Dit betekent:
                             ●      Een voor de gemeenten inzichtelijke en transparante
                                    klachtenregistratie.
                             ●      Een effectieve en laagdrempelige klachtenbehandeling.
                             ●      Aansluiten bij de onafhankelijke vertrouwenspersoon die door
                                    de centrumgemeenten zal worden aangesteld. Dit betekent
</pre>

====================================================================== Einde pagina 57 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 58 ======================================================================

<pre>                                      verwijzen en de vertrouwenspersoon gelegenheid geven
                                      zijn/haar werk te doen.

Kwaliteitsbeleid:     Hierbij zal aangesloten worden op de binnenkort door de
                      VNG te publiceren handreiking Kwaliteit. Voorlopig geldt: De
                      centrumgemeente zullen in overleg met ervaringsdeskundigen en
                      aanbieders kwaliteitseisen formuleren en stellen aan de te leveren
                      diensten. Deze eisen zijn vervolgens van toepassing voor de
                      betreffende organisaties die beschermd wonen aanbieden en waarmee
                      een subsidierelatie wordt aangegaan. Voor alle organisaties die
                      beschermd wonen aanbieden en waarmee een subsidierelatie wordt
                      aangegaan geldt:
                               ●      Een meldplicht calamiteiten en geweld.
                               ●      Dat voor elke cliënt bij aanvang een plan van aanpak (zorg,
                                      begeleiding ondersteuning) wordt opgesteld in overleg met de
                                      betreffende cliënt en of zijn/haar vertegenwoordiger. Dit plan
                                      wordt regelmatig geëvalueerd en bijgesteld.
                               ●      Structurele evaluatie van resultaten bij cliënten in relatie tot de
                                      aanpak en hierover rapporteren aan gemeenten.
                               ●      Het op peil houden van kwaliteit van personeel via opleiding,
                                      supervisie en intervisie en hierover verantwoording afleggen
                                      aan gemeenten.
                               ●      Het voeren van intervisie/benchmark met andere gelijksoortige
                                      organisaties en met elkaar delen en overnemen van best
                                      practices.

Samenwerking:         Er bestaat reeds een convenant met Menzis als zorgverzekeraar. Ook zijn
                      er convenanten met alle regiogemeenten. Deze convenanten zullen op
                      onderdelen worden geactualiseerd in het kader van de Wmo 2015 waarin
                      ook beschermd wonen tot het gemeentedomein behoort.




Bijlage 4:            Model-beleidsregels Landelijke toegankelijkheid en regiobinding
                      maatschappelijke opvang

Aanmelding en onderzoek
1.    Elke centrumgemeente zorgt er voor dat iedere dak- en thuisloze persoon zich kan
      aanmelden voor maatschappelijke opvang.

2.     Elke centrumgemeente draagt er zorg voor dat na de aanmelding: nagegaan wordt of
       iemand tot de doelgroep behoort en er zo spoedig mogelijk een onderzoek wordt
       uitgevoerd om te bepalen in welke centrumgemeente de maatschappelijke opvang van de
       cliënt het beste kan plaatsvinden.
       Dat is in eerste instantie de centrumgemeente of regio waar de voorwaarden voor een
       succesvol traject voor de cliënt optimaal zijn of waar de cliënt aantoonbare binding heeft.
       Indien over beide zaken geen duidelijkheid ontstaat, is de centrumgemeente van
       aanmelding de aangewezen centrumgemeente die de cliënt toelaat tot de maatschappelijke
       opvang.
       De centrumgemeente waarbij de voorwaarden optimaal zijn of aantoonbare binding is, is de
       aangewezen centrumgemeente die de cliënt toelaat tot de maatschappelijke opvang.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 58 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 59 ======================================================================

<pre>3.     Om vast te stellen waar een cliënt het beste maatschappelijke opvang kan krijgen, worden de
       volgende beoordelingscriteria aanbevolen, die toegepast worden bij de centrumgemeente van
       aanmelding: centrumgemeente A. Dit in overleg met zowel de cliënt als de eventueel
       beoogde centrumgemeente B waar de voorwaarden voor een succesvol traject voor de cliënt
       optimaal zijn.
       Om dit te kunnen bepalen, wordt gekeken naar de volgende feiten en omstandigheden:
              •       De aanwezigheid van een positief sociaal netwerk (familie en vrienden);
              •       Voorwaarden voor een succesvol traject zoals bijvoorbeeld: actieve
                      schuldhulpverlening, bestaande relatie met GGZ, CJG, MO e.a. in de
                      betreffende regio;
              •       Gegronde redenen om tegemoet te komen aan de wens van de cliënt om
                      in een bepaalde gemeente/regio te worden opgevangen. Deze redenen
                      moeten voor alle betrokken partijen aanvaardbaar zijn.
              •       Bekendheid bij de politie in de betreffende regio;
              •       De cliënt heeft gedurende drie jaar voorafgaand aan het moment van
                      aanmelding minimaal twee jaar aantoonbaar zijn of haar hoofdverblijf in de
                      centrumgemeente of regio gehad. Dit moet blijken uit inschrijving in de
                      basisregistratie personen of het bekend en geregistreerd zijn bij
                      zorginstellingen;
              •       Als contra-indicatie om een cliënt te plaatsen in een bepaalde regio gelden
                      redenen om de cliënt uit zijn oude sociale netwerk te halen, of agressie
                      tegen medewerkers van betrokken partijen in de betreffende regio.
              •       Dit onderzoek naar beste plaatsing wordt in principe binnen twee weken
                      afgerond.

Overdracht van cliënten
4.     Als uit het onderzoek bij de centrumgemeente van aanmelding (centrumgemeente A)
       volgt dat de maatschappelijke opvang het beste in een andere centrumgemeente B kan
       plaatsvinden, neemt de aangewezen contactpersoon van de centrum gemeente A contact op
       met de aangewezen contactpersoon van de andere centrumgemeente B voor het organiseren
       van een (warme) overdracht van de cliënt. Gedurende de periode dat de cliënt in afwachting
       is van overdracht, zal de centrumgemeente A zo nodig onderdak en ondersteuning bieden.
       Centrumgemeente A zorgt ervoor dat centrumgemeente B op de hoogte wordt gebracht en
       betrokken wordt bij het bepalen van het resultaat van het onderzoek zoals beschreven onder
       punt 3.
5.     De overdracht van een cliënt vindt plaats onder regie van de centrumgemeenten en hierbij
       worden in elk geval afspraken gemaakt over:
               •      de datum van overdracht,
               •      overbruggingsopvang in regio A indien er in regio B nog geen plaats is
               •      de instelling die de cliënt opneemt,
               •      de wijze van vervoer en eventuele reisbegeleiding,
               •      de overdracht van de persoonlijke gegevens en

6.     De financiering van overdracht ligt bij centrumgemeente A en de financiering van tijdelijke
       overbruggingsopvang ligt bij de ontvangende centrumgemeente B.

Verantwoordelijkheid
7.     Als na onderzoek zoals onder punt 3 aangegeven, in goed overleg blijkt dat de cliënt in
       centrumgemeente B het best kan worden opgevangen in de maatschappelijke opvang,
       dan is centrumgemeente B vervolgens verantwoordelijk om de cliënt opvang aan te bieden.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 59 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 60 ======================================================================

<pre>8.     Besluiten worden ondersteund door formele beschikkingen waar van toepassing door
       centrumgemeente A en of door centrumgemeente B.

9.     Indien de contactpersonen van de centrumgemeenten A en B niet tot akkoord kunnen
       komen leggen zij dit voor aan de door de VNG en FO ingestelde geschillencommissie,
       waarvan het besluit vervolgens bindend is.

Vertrouwenspersoon
10.    De cliënt mag zich laten bijstaan door een vertrouwenspersoon. De gemeente draagt zorg
       voor goede en voldoende voorlichting over de rechten en plichten, zowel mondeling als
       schriftelijk.

Evaluatie
11.     De handreiking wordt in 2016 geëvalueerd. In de loopt van 2015 en 2016 zal VWS
        zorgdragen voor het monitoren van afspraken met betrekking tot toegang en overdracht. In
        verband hiermee registreert elke centrumgemeente de volgende gegevens:
               •       aantal aangemelde cliënten (ook cliënten die duidelijk tot de eigen regio
                       behoren),
               •       datum van aanmelding,
               •       aantal cliënten zonder binding in de eigen regio die tijdelijk opvang wordt
                       geboden,
               •       aantal cliënten waarbij na onderzoek blijkt dat er geen enkele
                       voorkeursregio blijkt en die vervolgens in de eigen regio zijn opgenomen.
               •       datum overdracht naar een andere regio van een centrumgemeente,
               •       naar welke centrumgemeente is overgedragen en
               •       naar welke instelling en
               •       op grond van welke argumenten en
               •       of de overdracht goed is verlopen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 60 =================================================================

<br><br>