<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>








































Zaaknr : 24Z00743 
Documentnr : 24.0015356 
 
Onderwerp : Re-integratieverordening gemeente Losser 2024 
 
 
De raad van de gemeente Losser; 
 
gelet op de artikelen: 7,  8a, eerste lid, aanhef en onder a, c, d en e, en tweede lid, en 10b, vijfde en 
zevende lid van de Participatiewet; 
 
gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 5 november 2024; 
 
 
B e s l u i t  
 
 

De Re-integratieverordening gemeente Losser 2024 vast te stellen. 
 
 
HOOFDSTUK1  Algemene bepalingen 
 
Artikel 1. Begrippen 
1. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven, 

hebben dezelfde betekenis als in de Participatiewet, de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en de 
Gemeentewet. 

2. In deze verordening wordt verstaan onder: 
a. de wet: de Participatiewet; 
b. het college: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Losser; 
c. de raad: de gemeenteraad van de gemeente Losser; 
d. doelgroep: personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a, van de wet; 
e. korte afstand tot de arbeidsmarkt: deelname aan de arbeidsmarkt is redelijkerwijs 

mogelijk binnen één jaar; 
f. grote afstand tot de arbeidsmarkt: deelname aan de arbeidsmarkt is redelijkerwijs niet 

mogelijk binnen één jaar; 
g. interne werkbegeleiding: door een collega geboden dagelijkse werkbegeleiding op de 

werkvloer omdat de werknemer anders niet in staat is zijn werkzaamheden uit te voeren, 
en waarbij sprake is van meer dan de gebruikelijke begeleiding van een werknemer op 
een werkplek; 

h. jobcoaching: door een erkende deskundige geboden methodische ondersteuning aan 
personen met een arbeidsbeperking en aan werkgevers, gericht op het vinden en 
behouden van werk; 

i. overige voorzieningen: voorzieningen als bedoeld in artikel 8a, tweede lid, onder f, van 
de wet; 

j. persoonlijke ondersteuning bij werk: ondersteuning als bedoeld in artikel 10, eerste en 
derde lid, van de wet en begeleiding op de werkplek als bedoeld in artikel 10da van de 
wet;  

k. praktijkroute: het proces om de persoon, behorend tot de doelgroep, toegang tot het 
doelgroepenregister te laten verkrijgen op basis van loonwaardevaststelling op de 
werkplek; 



l. voorziening: door het college noodzakelijk geachte voorziening, gericht op 
arbeidsinschakeling waaronder mede wordt begrepen persoonlijke ondersteuning bij het 
verrichten van opgedragen taken;  

m. werkgever: degene die op basis van een arbeidsovereenkomst de bevoegdheid heeft om 
de arbeid van een werknemer gedurende een overeengekomen periode aan te wenden 
in zijn organisatie; 

n. werknemer: persoon die op basis van een arbeidsovereenkomst arbeid verricht bij de 
werkgever, daaronder begrepen een persoon als bedoeld in artikel 10d eerste of tweede 
lid van de wet met wie de werkgever een dienstbetrekking is aangegaan, dan wel dit van 
plan is;  

 
 
HOOFDSTUK 2  Beleid en evaluatie 
 
Artikel 2. Evenwichtige verdeling en financiering 
1. Het college kan aan een persoon die behoort tot de doelgroep ondersteuning bij de 

arbeidsinschakeling en voor zover het college dat noodzakelijk acht een voorziening gericht op 
arbeidsinschakeling aanbieden. 

2. Het college kan de voorzieningen, bedoeld in hoofdstuk 4, aanbieden aan alle personen die 
behoren tot de doelgroep, zowel met een korte als met een grote afstand tot de arbeidsmarkt. 

3. Het college kan de voorzieningen, bedoeld in hoofdstuk 5, aanbieden aan personen met een 
arbeidsbeperking, die behoren tot de doelgroep loonkostensubsidie 

4. Het college kan de voorzieningen, bedoeld in hoofdstuk 6, aanbieden aan personen die behoren 
tot de doelgroep met een grote afstand tot de arbeidsmarkt.  

5. Het college houdt bij het aanbieden van de in deze verordening opgenomen voorzieningen 
rekening met de omstandigheden en functionele beperkingen van een persoon. De 
omstandigheden hebben in ieder geval betrekking op zorgtaken van die persoon en de 
mogelijkheid dat hij behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie of gebruik maakt van de 
voorziening beschut werk. Onder zorgtaken wordt in ieder geval verstaan: 

a. de opvang van ten laste komende kinderen tot vijf jaar, en 
b. de noodzakelijkheid van het verrichten van mantelzorg. 

6. Het college biedt jaarlijks aan de raad informatie aan over de effecten van deze verordening in de 
praktijk. De informatie gaat onder meer over:  

a. de aard en omvang van het bijstandsbestand; 
b. de inzet van beschut werk; 
c. de inzet van loonkostensubsidies;  

 
HOOFDSTUK 3 Algemene bepalingen over voorzieningen 
 
Artikel 3. Algemene bepalingen over voorzieningen 
 
1. Het college biedt de goedkoopst adequate voorziening aan, houdt bij het voorzieningenaanbod 

rekening met andere voorzieningen die in het kader van het sociaal domein beschikbaar zijn en 
stemt het aanbod, als dat nodig is, intern af zodat het optimaal bijdraagt aan een integrale 
ondersteuning van de persoon. Het college houdt bij de afstemming ook rekening met 
voorzieningen op grond van andere wettelijke regelingen en stemt dit af in het plan van aanpak, 
bedoeld in artikel 44a van de wet. 

2. Het college kan een voorziening weigeren als: 
a. de persoon ten behoeve van wie de voorziening zou worden verstrekt niet behoort tot 

de doelgroep; 
b. de persoon onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek dat nodig is voor het 

beoordelen van het recht op de voorziening; 



c. de persoon een beroep kan doen op een voorziening op basis van een andere wettelijke 
regeling, waardoor er sprake is van een voorliggende voorziening;  

d. de voorziening naar het oordeel van het college onvoldoende bijdraagt aan de 
arbeidsinschakeling; of 

e. er niet wordt voldaan aan de voorwaarden die in deze verordening worden gesteld om in 
aanmerking te komen voor die voorziening.  

3. Het college kan een voorziening beëindigen als: 
a. de persoon die aan de voorziening deelneemt zijn verplichting als bedoeld in de artikelen 

9 en 17 van de wet, de artikelen 13 en 37 van de Wet inkomensvoorziening oudere en 
gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de artikelen 13 en 37 van de 
Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen 
zelfstandigen niet nakomt; 

b. de persoon die aan de voorziening deelneemt niet meer behoort tot de doelgroep; 
c. de persoon die aan de voorziening deelneemt algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt 

waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een in deze verordening genoemde 
voorzieningen, tenzij het betreft een persoon als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a, 
van de wet; 

d. de voorziening naar het oordeel van het college onvoldoende bijdraagt aan een snelle 
arbeidsinschakeling; 

e. de voorziening naar het oordeel van het college niet meer geschikt is voor de persoon die 
gebruik maakt van de voorziening; 

f. de persoon die aan de voorziening deelneemt niet naar behoren gebruik maakt van de 
aangeboden voorziening; 

g. de persoon die aan de voorziening deelneemt niet meer voldoet aan de voorwaarden die 
in deze verordening worden gesteld om in aanmerking te komen voor die voorziening. 

 
 
HOOFDSTUK 4 Algemene voorzieningen gericht op uitstroom naar regulier werk 
 
Artikel 4. Werkstage/werkervaringsplek 
1. Het college kan een persoon een werkstage/werkervaringsplek gericht op arbeidsinschakeling 

aanbieden als deze: 
a. behoort tot de doelgroep, en 
b. nog niet actief is geweest op de arbeidsmarkt of een afstand tot de arbeidsmarkt heeft 

door langdurige werkloosheid. 
2. Het doel van een werkstage/werkervaringsplek is het opdoen van werkervaring of het leren 

functioneren in een arbeidsrelatie. 
3. De duur van de werkstage/werkervaringsplek is maximaal drie maanden en kan éénmalig met 

maximaal drie maanden bij dezelfde werkgever worden verlengd. 
4. Het college plaatst de persoon uitsluitend als hierdoor de concurrentieverhoudingen niet 

onverantwoord worden beïnvloed en er geen verdringing op de arbeidsmarkt plaatsvindt. 
5. Er wordt een schriftelijke overeenkomst opgesteld met de werkgever die de 

werkstage/werkervaringsplek aanbiedt en de persoon die de werkstage/werkervaringsplek gaat 
verrichten. In de overeenkomst worden in ieder geval het doel van de werkstage en de wijze 
waarop de begeleiding plaatsvindt vastgelegd. 

6. Het college vergewist zich ervan voor de plaatsing dat de aansprakelijkheids- en ongevallen 
risico’s ten behoeve van de persoon zijn afgedekt. 

 
Artikel 5. Proefplaats 
1. Het college kan, als dit door hem noodzakelijk wordt geacht, een persoon als bedoeld in artikel 7, 

eerste lid, onder a, van de wet die algemene bijstand ontvangt, toestemming verlenen om op 



een proefplaats bij een werkgever onbeloonde werkzaamheden te verrichten met behoud van 
uitkering. 

2. Het doel van een proefplaatsing is het voor een beperkte duur opdoen van werkervaring in een 
specifieke functie of de inschakeling van de persoon in arbeid bij een werkgever te bevorderen. 
De proefplaats wordt ingezet voor de duur van twee maanden, met de mogelijkheid tot 
verlenging met maximaal vier maanden. 

3. Voor een proefplaats wordt uitsluitend toestemming verleend als: 
a. de persoon, gelet op zijn vaardigheden en capaciteiten, tot de werkzaamheden in staat 

is; 
b. het college verwacht dat de plaatsing bijdraagt aan het vergroten van de kans op 

arbeidsinschakeling; 
c. als hierdoor de concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en 

geen verdringing op de arbeidsmarkt plaatsvindt; 
d. de werkzaamheden van de persoon niet al eerder onbeloond door hem bij die 

werkgever, of diens rechtsvoorganger, zijn verricht; en 
e. de werkgever bij aanvang van de proefplaats schriftelijk de intentie heeft uitgesproken 

dat hij de persoon, bij gebleken geschiktheid, direct aansluitend aan zijn proefplaatsing, 
voor minimaal zes maanden, zonder proeftijd, in dienst zal nemen. 

4. Het college weigert de toestemming, bedoeld in het eerste lid, als redelijkerwijs kan worden 
aangenomen dat de persoon ook zonder proefplaatsing kan worden aangenomen voor dat werk 
of als direct na de proefplaatsing sprake is van een dienstverband met forfaitaire 
loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d, vijfde lid, van de wet.  

5. Als de werkzaamheden op de proefplaats wegens ziekte worden onderbroken, dan wordt deze 
periode voor de toepassing van de maximale periode, bedoeld in het eerste lid, buiten 
beschouwing gelaten.  

6. Het college kan een persoon op een proefplaats persoonlijke ondersteuning bij werk en overige 
voorzieningen toekennen overeenkomstig de bepalingen van Hoofdstuk 5 

7. Er wordt een schriftelijke overeenkomst opgesteld met de beoogde werkgever en de persoon die 
op de proefplaats wordt geplaatst. In de overeenkomst worden de invulling van de proefplaats 
en de wijze van begeleiding vastgelegd. 

8. Het college vergewist zich ervan voor de plaatsing dat de aansprakelijkheids- en ongevallen 
risico’s ten behoeve van de persoon zijn afgedekt. 

 
Artikel 6. Detacheringsbaan 
1. Het college kan door detachering zorgen voor toeleiding van een persoon die behoort tot de 

doelgroep naar een dienstverband met een werkgever (zoals een detacheringsbedrijf of 
uitzendbureau), gericht op arbeidsinschakeling.  

2. Voor zover het gaat om een persoon met een arbeidsbeperking, die behoort tot de doelgroep 
loonkostensubsidie, kan de gemeente zelf als werkgever optreden in het kader van de CAO Aan 
de slag, en de persoon vervolgens detacheren bij een onderneming. 

3. De werknemer wordt voor het verrichten van arbeid gedetacheerd bij een onderneming. De 
detachering wordt vastgelegd in een schriftelijke overeenkomst tussen zowel de werkgever en 
inlenende organisatie als tussen de werknemer en inlenende organisatie. 

4. Een werknemer wordt uitsluitend geplaatst als hierdoor de concurrentieverhoudingen niet 
onverantwoord worden beïnvloed en er geen verdringing op de arbeidsmarkt plaatsvindt. 

 
Artikel 7. Scholing 
1. Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep een scholingstraject aanbieden. 
2. Een scholingstraject voldoet in ieder geval aan de volgende eisen: 

a. de persoon moet de mogelijkheden en capaciteiten hebben om de scholing binnen de 
gestelde termijn met goed gevolg af te kunnen ronden, en 

b. de scholing vergroot de kansen op de arbeidsmarkt. 



3. Het eerste lid is niet van toepassing op personen als bedoeld in artikel 7, derde lid, onder a, van 
de wet. 

 
Artikel 8. Ondersteuning bij leer-werktraject 
Het college kan ondersteuning aanbieden aan een persoon uit de doelgroep ten aanzien van wie het 
college van oordeel is dat een leer-werktraject nodig is, voor zover deze ondersteuning nodig is voor 
het volgen van een leer-werktraject en het personen betreft: 

a. van 16 of 17 jaar van wie de leerplicht of de kwalificatieplicht, bedoeld in de 
Leerplichtwet 1969, nog niet is geëindigd, of  

b. van 18 tot 27 jaar die nog geen startkwalificatie hebben behaald. 
 
Artikel 9. Persoonlijke ondersteuning bij werk  
1. Het college kan persoonlijke ondersteuning bij werk aanbieden aan personen behorend tot de 

doelgroep. 
2. Persoonlijke ondersteuning bij werk als bedoeld in het eerste lid wordt, onverminderd het 

bepaalde in artikel 3, verstrekt overeenkomstig de bepalingen van Hoofdstuk 5. 
 
Artikel 10. Verwervingskosten 
Het college kan aan een persoon die behoort tot de doelgroep een bijdrage verstrekken in 
aantoonbare en reële directe en voorwaardenscheppende kosten die gemaakt moeten worden in het 
kader van het re-integratietraject. 
 
 
HOOFDSTUK 5 Specifieke voorzieningen gericht op regulier werk voor de doelgroep met een 
arbeidsbeperking 
 
Paragraaf 5-1: administratief proces aanvragen Breed Offensief 
 
Artikel 11. Aanvraagproces loonkostensubsidie 
1. Het college verstrekt overeenkomstig artikel 10d, van de wet, ambtshalve of op aanvraag, 

loonkostensubsidie aan de werkgever die voornemens is een dienstbetrekking aan te gaan met 
een persoon die behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie. In geval van een aanvraag zijn het 
tweede tot en met het vijfde lid van dit artikel van toepassing.  

2. Het college bevestigt de ontvangst van de aanvraag schriftelijk aan de werkgever, of als de  
aanvraag wordt gedaan door de persoon, aan de werkgever en de persoon. 

3. Een aanvraag voor loonkostensubsidie wordt, als het een persoon betreft die nog niet behoort 
tot de doelgroep loonkostensubsidie, ook beschouwd als een aanvraag om vast te stellen of de 
persoon behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie, bedoeld in artikel 10c, eerste lid, onder a, 
van de wet. Als deze aanvraag is gedaan na het begin van de dienstbetrekking voor een persoon 
als bedoeld in artikel 10d, tweede lid, van de wet, wordt de vaststelling of de persoon behoort 
tot de doelgroep loonkostensubsidie bepaald door middel van de Praktijkroute.  

4. Het college stelt binnen 8 weken na ontvangst van de aanvraag de loonwaarde vast, tenzij in 
overleg met de werkgever toepassing wordt gegeven aan artikel 10d, vijfde lid, van de wet.  

5. Het college neemt bij het verstrekken van de loonkostensubsidie het preferente proces 
loonkostensubsidie in acht. 

 
Artikel 12. Voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen  
1. Het college kan persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen verstrekken ten 

behoeve van een persoon met een arbeidsbeperking. 
2. Bij de toekenning van persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen gelden, 

onverminderd het bepaalde in artikel 3, de volgende voorwaarden: 



a. de persoon behoort tot de doelgroep en is minimaal achttien jaar oud, tenzij hij 
VSO/PRO-onderwijs heeft genoten; 

b. de persoon kan zonder deze vorm van ondersteuning niet aan het arbeidsproces 
deelnemen; 

c. de werkgever biedt een dienstbetrekking aan van minimaal zes maanden, met een 
minimale arbeidsduur van 12 uur per week; 

d. het betreft geen Arbo-taak waarvoor de werkgever verantwoordelijk is; 
e. het betreft geen meeneembare voorziening die tot de standaarduitrusting van de 

werkgever behoort of algemeen gebruikelijk is in een organisatie; 
f. er is naar het oordeel van het college geen sprake van een werkplekaanpassing die in zijn 

algemeenheid van de werkgever kan worden verlangd; en 
g. de kosten van de voorziening(en) zijn naar het oordeel van het college proportioneel, dat 

wil zeggen dat de investering in de voorziening moet opwegen tegen de 
maatschappelijke opbrengsten van uitstroom naar werk.  

 
Artikel 13. Aanvraagprocedure persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen 
1. Een aanvraag om persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen kan bij het 

college worden ingediend door de persoon of zijn werkgever. Het college kan hiervoor een 
aanvraagformulier vaststellen.  

2. Het college onderzoekt, zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk binnen 8 weken na de aanvraag, de 
mogelijkheden en ondersteuningsbehoefte van de persoon.  

3. Het college kan een deskundig oordeel en advies inwinnen, als de beoordeling van een aanvraag 
dit vereist. 

4. Het college bepaalt na overleg met de persoon, en indien van toepassing met de werkgever, 
welke ondersteuning of voorziening(en) het beste kunnen bijdragen aan de arbeidsinschakeling.  

5. Het college onderzoekt, voor zover nodig en gelet op de omstandigheden van de persoon, in 
daartoe voorkomende gevallen de mogelijkheden om door samenwerking met andere partijen, 
onder meer op het gebied van (publieke) gezondheid, jeugdhulp, maatschappelijke 
ondersteuning, onderwijs, schuldhulpverlening, welzijn en wonen, te komen tot een zo goed 
mogelijk afgestemde integrale dienstverlening met het oog op de arbeidsinschakeling, bedoeld in 
artikel 8a, tweede lid, onder g, onderdeel 1, of de wijze van voortgezette persoonlijke 
ondersteuning, bedoeld in artikel 8a, tweede lid, onder g, onderdeel 2, van de wet.  

6. Het college maakt binnen 20 werkdagen na afronding van het onderzoek, een schriftelijke 
weergave van de uitkomsten van het onderzoek dat wordt neergelegd in een onderzoeksverslag. 

7. Op basis van het onderzoeksverslag neemt het college een besluit en zendt dit aan de persoon of 
zijn gemachtigde en, indien van toepassing, aan de werkgever.  

 
Artikel 14. Inhoud beschikking persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen 
Het college geeft in een beschikking tot toekenning van persoonlijke ondersteuning of een overige 
voorziening in ieder geval aan: 

a. welke persoonlijke ondersteuning of overige voorziening wordt verstrekt; 
b. als subsidie wordt verstrekt, wat de omvang is van het subsidiebedrag; 
c. de duur en intensiteit van de ondersteuning;  
d. de ingangsdatum van de ondersteuning of overige voorziening;  
e. als de verstrekking afwijkt van wat is aangevraagd, wat de reden is van afwijking; en 
f. voor zover van toepassing, welke andere ondersteuning of voorziening relevant is, of kan 

zijn, waaronder de wijze waarop de persoon integraal kan worden ondersteund.  
 
Paragraaf 5-2 Specifieke bepalingen persoonlijke ondersteuning bij werk  
 
Artikel 15. Persoonlijke ondersteuning bij werk 



1. Het college kan persoonlijke ondersteuning bij werk in de vorm van jobcoaching in natura 
verstrekken door middel van een jobcoach die werkzaam is in een dienstverband bij of in 
opdracht van de gemeente Losser of een derde, waarbij de gemeente de uitvoering van de 
jobcoaching heeft ingekocht. 

2. Het college kan persoonlijke ondersteuning bij werk in de vorm van een subsidie toekennen aan 
de werkgever voor:  

a. jobcoaching; of 
b. interne werkbegeleiding door een interne werkbegeleider.  

3. De in het eerste of tweede lid genoemde ondersteuning kan ook worden aangeboden met het 
oog op het verrichten van werkzaamheden, anders dan in dienstverband, zoals bij een 
proefplaats, een leer-werktraject of een werkstage. 

 
Artikel 16. Specifieke voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk 
1. De aanvraag voor persoonlijke ondersteuning bij werk moet binnen 8 weken na de ingangsdatum 

van de dienstbetrekking zijn ontvangen, tenzij voorafgaand aan of op het moment van aanvang 
van het dienstverband de noodzaak voor die ondersteuning redelijkerwijs nog niet bekend kon 
zijn.  

2. Het college besluit op basis van individueel maatwerk, waarbij de aard, omvang, duur en 
intensiteit van de persoonlijke ondersteuning wordt gewogen.  

 
Artikel 17. Jobcoaching 
1. Een jobcoach die de persoonlijke ondersteuning bij werk verzorgt moet voldoen aan de 

kwaliteitseisen zoals opgenomen in Bijlage 1. 
2. Voor het bepalen van de duur en intensiteit van de in te zetten jobcoaching wordt uitgegaan van 

de begeleidingsregiems licht, midden of intensief (zoals omschreven in artikel 2.4 van de 
Beleidsregel Protocol Jobcoach UWV 2019). De nadere voorwaarden hiervoor en de hoogte van 
de vergoedingen wordt door het college uitgewerkt in nadere beleidsregels, waarbij gestreefd 
wordt naar regionale afstemming binnen de arbeidsmarktregio.   

3. Het college kan van de in het tweede lid bedoelde regiems en voorwaarden afwijken voor zover 
toepassing daarvan, gelet op het belang dat beoogt te worden beschermd, leidt tot onbillijkheid 
van overwegende aard.  

4. Als de gemeente een of meer jobcoaches zelf in dienst of gecontracteerd heeft, kan het college 
deze bij voorrang aanbieden. 

5. Voordat het college de jobcoaching beëindigt verricht het college onderzoek. Wanneer de 
beëindiging plaatsvindt met instemming van de werkgever en de werknemer kan het college van 
dit onderzoek afzien. 

 
Artikel 18. Jobcoaching in natura 
1. Het college kan ambtshalve, of op aanvraag, jobcoaching in natura aanbieden. 
2. Bij aanvragen om jobcoaching in natura en de voorbereiding van een beschikking op de aanvraag 

is het bepaalde in de artikelen 12 tot en met 17 van overeenkomstige toepassing.  
 
Artikel 19. Subsidie voor het organiseren van jobcoaching 
1. Het college kan op aanvraag subsidie voor het organiseren van jobcoaching verlenen aan de 

werkgever.  
2. Subsidie voor het organiseren van jobcoaching kan, met inachtneming van het bepaalde in de 

artikelen 12 tot en met 17, worden verleend als:  
a. de jobcoaching bestaande uit een individueel trainings- of inwerkprogramma en een 

systematische begeleiding van de persoon behorend tot de doelgroep, gericht op het 
kunnen uitvoeren van de aan hem opgedragen taken, wordt geborgd door middel van 
een coachingsplan;  

b. de omvang en de kwaliteit van de georganiseerde jobcoaching passend is; 



c. de continuïteit van de jobcoaching geborgd is; en 
d. de persoon voor wie de subsidie wordt gevraagd daarvan op de hoogte is en schriftelijk 

instemt met het organiseren van jobcoaching door de werkgever.  
3. Het college kan voor jobcoaching een maximumtarief per uur hanteren dat toereikend is voor de 

organisatie van jobcoaching, waarbij het college streeft naar regionale afstemming binnen de 
arbeidsmarktregio en zorgdraagt voor de kenbaarheid van de voor het betreffende jaar van 
toepassing zijnde tarieven.  

4. Het college kan in beleidsregels uitwerken:  
a. aan welke eisen het coachingsplan moet voldoen;  
b. welke activiteiten een jobcoach moet kunnen uitvoeren; 
c. hoe de continuïteit van de jobcoaching geborgd moet zijn; of 
d. hoe de evaluatie van de jobcoaching plaatsvindt. 

5. Met instemming van de werkgever en de werknemer voor wie de subsidie wordt verleend, kan 
de jobcoach mede:  

a. ondersteuning geven gericht op het vinden van werk; of 
b. integrale ondersteuning geven bij de overgang van werk naar werk en van werk naar 

onderwijs.  
 
Artikel 20. Interne werkbegeleiding 
1. Als een persoon uit de doelgroep voor het kunnen verrichten van werk is aangewezen op 

begeleiding die de gebruikelijke begeleiding door de werkgever en andere werknemers 
aanzienlijk te boven gaat, kan het college een subsidie verlenen aan de werkgever voor de 
aangetoonde meerkosten die verbonden zijn aan het organiseren van de interne 
werkbegeleiding. Desgewenst kan het college hiervoor nadere regels vaststellen. 

2. Het college kan aan de werkgever ambtshalve of op aanvraag een training aanbieden voor een of 
meer medewerkers om hen in staat te stellen aan personen behorend tot de doelgroep interne 
werkbegeleiding te bieden. 

 
Paragraaf 5-3. Specifieke bepalingen overige voorzieningen  
 
Artikel 21. Specifieke voorwaarden toekenning vervoersvoorziening 
1. Het college kan een vervoersvoorziening toekennen aan een persoon die door zijn beperking niet 

zelfstandig naar zijn werkplek, proefplaats of opleidingslocatie kan reizen. Deze 
vervoersvoorziening kan zowel in natura als in de vorm van een vergoeding in geld worden 
verstrekt. 

2. Het college biedt een vervoersvoorziening aan als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: 
a. de persoon kan door zijn beperking niet zelfstandig reizen of gebruik maken van het 

openbaar vervoer; en 
b. het vervoer is beperkt tot woon-werkverkeer. 

3. De hoogte van de vergoeding in geld hangt af van het aantal dagen dat moet worden gewerkt en 
bedraagt het in de markt reguliere tarief voor een taxi of een andere vorm van vervoer. 

4. Het college brengt een eventueel bedrag voor een vervoersvoorziening van de werkgever aan de 
werknemer in mindering op de te verstrekken vervoersvoorziening.  

 
Artikel 22. Specifieke voorwaarden noodzakelijke intermediaire activiteit bij visuele of motorische 
handicap 
1. Het college kan een voorziening in de vorm van een intermediaire activiteit toekennen die 

gericht is op de vervanging of ondersteuning van een door ziekte of gebrek geheel of gedeeltelijk 
ontbrekende visuele of motorische lichaamsfunctie.  

2. Het college kan in beleidsregels nader uitwerken hoe het de omvang van de noodzakelijke 
intermediaire activiteit bepaalt. 

 



 
Artikel 23. Specifieke voorwaarden meeneembare voorzieningen 
1. Het college kan een meeneembare voorziening toekennen, als dit nodig is voor de persoon om te 

kunnen werken.  
2. Er is geen limitatieve lijst van voorzieningen. In principe kan elk product als een meeneembare 

voorziening worden beschouwd als de noodzaak en meerwaarde in de werksfeer aantoonbaar is. 
3. De meeneembare voorziening wordt in principe in bruikleen beschikbaar gesteld. In bijzondere 

gevallen kan het college besluiten de voorziening in eigendom te verstrekken. 
4. Het college kan in beleidsregels nader uitwerken hoe het de noodzaak en meerwaarde in de 

werksfeer bepaalt. 
 
Artikel 24. Specifieke voorwaarden werkplekaanpassingen  
Het college kan een aanpassing van de werkplek toekennen aan een persoon, als dit noodzakelijk is 
om zijn werk uit te voeren. In beginsel kan daarbij elk product als een werkplekaanpassing worden 
beschouwd als de noodzaak en meerwaarde in de werksfeer aantoonbaar zijn. 
 
 
HOOFDSTUK 6 Voorzieningen niet gericht op regulier werk 
 
Artikel 25. Participatievoorziening beschut werk 
1. Het college biedt ambtshalve of op verzoek de participatievoorziening beschut werk aan, aan een 

persoon van wie is vastgesteld dat deze door een arbeidsbeperking een zodanige mate van 
begeleiding op en aanpassingen van de werkplek nodig heeft dat hij/zij alleen in een beschutte 
omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft, en 
deze persoon behoort tot de doelgroep zoals omschreven in art. 7 eerste lid sub a, of artikel 10-b 
eerste lid van de wet; 

2. Het college gaat voor de realisatie en invulling van beschut werk uit van de door de rijksoverheid 
vastgestelde minimum taakstelling. Het college kan uit de personen uit de doelgroep een 
voorselectie maken en wint bij het UWV advies in voor de beoordeling of zij uitsluitend in een 
beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie 
hebben.  

3. Het college draagt zorg voor het beheer van de wachtlijst van de door het UWV geïndiceerde 
ingezetenen die geen beschutte dienstbetrekking hebben en beschikbaar zijn om een dergelijke 
dienstbetrekking te aanvaarden, en kan hiervoor nadere uitvoeringsregels vaststellen.  

4. In aanvulling op het aantal ten minste te realiseren dienstbetrekkingen, bedoeld in artikel 10b, 
vierde lid, van de wet, kan het college besluiten additionele dienstbetrekkingen beschikbaar te 
stellen. 

5. Om de in artikel 10b, eerste lid, van de wet, bedoelde werkzaamheden mogelijk te maken 
worden de volgende ondersteunende voorzieningen op de arbeidsinschakeling aangeboden: 
a. fysieke aanpassingen van de werkplek of de werkomgeving; 
b. uitsplitsing van taken; of  
c.   aanpassingen in de wijze van werkbegeleiding, werktempo of arbeidsduur.  

6. Voor zover nodig kan één van de volgende voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling worden 
aangeboden tot het moment dat de dienstbetrekking beschut werk aanvangt: 

 a. deelname aan vrijwilligerswerk; 
  b. (arbeidsmatige) dagbesteding in de zin van de Wet maatschappelijke ondersteuning; 
 c. scholing als bedoeld in artikel 7; 
 d. sociale activering als bedoeld in artikel 27; 
 e.         persoonlijke ondersteuning als bedoeld in artikel 9;  
 f.         schuldhulpverlening als bedoeld in de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening; of 
 g.        andere voorzieningen die bijdragen aan het participeren in de samenleving. 
 



 
Artikel 26. Participatieplaats 
1. Het college kan een persoon van 27 jaar of ouder met recht op algemene bijstand die vooralsnog 

niet bemiddelbaar is op de arbeidsmarkt, in overeenstemming met artikel 10a van de wet 
onbeloonde additionele werkzaamheden laten verrichten voor zover dit gezien zijn afstand tot 
de arbeidsmarkt passend is. 

2. De duur van de participatieplaats is maximaal twee jaar, met de mogelijkheid van verlenging van 
twee maal één jaar. 

3. Er wordt een schriftelijke overeenkomst opgesteld met de werkgever die de participatieplaats 
aanbiedt en de persoon die de onbeloonde additionele werkzaamheden gaat verrichten. In de 
overeenkomst worden in ieder geval de uit te voeren werkzaamheden en de wijze waarop de 
begeleiding plaatsvindt vastgelegd. 

4. Het college vergewist zich ervan voor de plaatsing dat de aansprakelijkheids- en ongevallen 
risico’s ten behoeve van de persoon zijn afgedekt. 

5. De premie, als bedoeld in artikel 10a, zesde lid, van de wet bedraagt € 300,- per 6 maanden bij 
meer dan 20 uur inzet per week of € 150,- per 6 maanden bij meer dan 10 uur inzet per week. De 
premie wordt alleen uitgekeerd indien naar het oordeel van het college voldoende is 
meegewerkt aan het vergroten van de kans op inschakeling in het arbeidsproces.  

 
Artikel 27. Sociale activering 
1. Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep activiteiten aanbieden in het kader 

van sociale activering, voor zover de mogelijkheid bestaat dat hij op enig moment algemeen 
geaccepteerde arbeid kan verkrijgen waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een voorziening 

2. Het college stemt de duur van de in het eerste lid bedoelde activiteiten af op de mogelijkheden 
en capaciteiten van die persoon. 

3. Het college biedt de activiteiten uitsluitend aan als hierdoor de concurrentieverhoudingen niet 
onverantwoord worden beïnvloed en er geen verdringing op de arbeidsmarkt plaatsvindt. 

 
 
HOOFDSTUK 7  Slotbepalingen 
  
Artikel 28. Hardheidsclausule 
Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende afwijken van de 
bepalingen in deze verordening, indien toepassing van de verordening tot onbillijkheden van 
overwegende aard leidt. 
 
Artikel 29. Beslissing college in gevallen waarin de verordening niet voorziet 
In gevallen, de uitvoering van deze verordening betreffende, waarin deze verordening niet voorziet, 
beslist het college. 
 
Artikel 30. Inwerkingtreding en overgangsrecht 
1. Deze verordening treedt in werking met ingang van de dag volgende op die van haar 

bekendmaking en werkt terug tot 1 juli 2023 onder gelijktijdige intrekking van de Re-
integratieverordening Participatiewet gemeente Losser 2017. 

2. Een persoon die gebruik maakt van een toegekende voorziening op grond van de Re-
integratieverordening Participatiewet gemeente Losser 2017, die moet worden beëindigd op 
grond van deze verordening, behoudt deze voorziening, voor zover wordt voldaan aan de 
voorwaarden uit de Re-integratieverordening gemeente Losser 2017, voor de duur:  

a. van 12 maanden, gerekend vanaf de inwerkingtreding van deze verordening; of 
b.   dat deze is verstrekt, als dat korter is dan de periode, bedoeld in onderdeel a. 
3. Het college kan na afloop van de in het tweede lid, onderdeel a, bedoelde periode, besluiten of 

een voorziening in verband met een bijzondere individuele situatie wordt voortgezet. 



4. De Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Losser 2017 blijft van toepassing ten 
aanzien van een voortgezette voorziening als bedoeld in het tweede en derde lid. 

 
Artikel 31. Citeertitel 
Deze verordening wordt aangehaald als Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Losser 
2024. 
 
 
 
Vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 10 december 2024, 
 
de griffier      de voorzitter  



Bijlage 1 behorende bij artikel 17, eerste lid Re-integratieverordening Participatiewet gemeente 
Losser 2024 
 
De gemeente Losser hanteert als kwaliteitseis voor een in te schakelen jobcoach dat wordt voldaan 
aan de eisen zoals vastgelegd in paragraaf 2.4 van de Beleidsregel Erkennings- en intrekkingskader 
uitvoering persoonlijke ondersteuning UWV: ‘het Erkenningskader’.  
Ook dient een jobcoach zich te conformeren aan de Leidraad Jobcoach van het Arbeidsdeskundig 
Kennis Centrum (AKC). U vindt de leidraad op arbeidsdeskundigen.nl 
 
 
Behorende bij raadsbesluit van 10 december 2024 
 
De griffier van Losser, 
 
 
 
 
 
 
  



Toelichting 
 
Inleiding  
 
Deze verordening is de opvolger van de Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Losser 
2017. De wijzigingen ten opzichte van deze oude verordening komen met name voort uit verplichte 
aanpassingen naar aanleiding van wetswijziging ‘Breed offensief’. 
 
Bij brief van 7 september 2018 heeft de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid 
onder de noemer “Breed offensief” maatregelen aangekondigd om meer mensen met een 
arbeidsbeperking aan het werk te helpen. Voor een deel was daar een wetswijziging voor nodig. In 
de wet “Wijziging van de Participatiewet en enkele andere wetten in verband met het verbeteren 
van de regeling voor loonkostensubsidie en enkele andere wijzigingen (uitvoeren breed offensief)” is 
het juridisch raamwerk rondom deze maatregelen neergelegd. Het doel van de maatregelen is dat 
meer mensen met een arbeidsbeperking aan het werk komen en blijven. Het gaat om mensen met 
een beperking die niet zelfstandig het minimumloon kunnen verdienen en vallen onder de doelgroep 
banenafspraak of die zijn aangewezen op beschut werk.  
 
De bij verordening te regelen uitwerking van deze maatregelen, opgenomen in artikel 8a, tweede lid, 
onder c tot en met g, van de Participatiewet, is met name neergelegd in hoofdstuk 5 van deze 
verordening. Deze bepalingen hebben vooral betrekking op de verstrekking van de wettelijke 
loonkostensubsidie, de invulling van persoonlijke ondersteuning, de jobcoaching en de 
werkbegeleiding voor de doelgroep met een arbeidsbeperking en het verstrekken van specifieke 
voorzieningen zoals vervoer of werkplekaanpassingen. Daarmee wordt het uit de wet voortvloeiende 
belang van het bieden van specifieke ondersteuning voor deze doelgroep duidelijk geborgd. 
 
Omdat op grond van de wet regionaal wordt samengewerkt ten aanzien van de inzet van 
voorzieningen om werkzoekenden bij werkgevers te plaatsen, heeft over de inhoud van deze 
verordening regionale afstemming plaatsgevonden binnen de arbeidsmarktregio Twente.  
 
Verder heeft regionale afstemming plaatsgevonden ten aanzien van de jobcoaching en 
werkbegeleiding voor personen met een arbeidsbeperking. Voor de kwaliteitseisen wordt 
aangesloten bij de opleidingseisen uit het protocol interne jobcoaching van het UWV. Voor het 
vaststellen van de duur en intensiteit van de jobcoaching gelden de begeleidingsregimes licht, 
midden en intensief uit het protocol interne jobcoaching van het UWV als uitgangspunt. Aan het 
college wordt opgedragen de nadere voorwaarden hiervoor en de hoogte van de vergoedingen uit te 
werken in beleidsregels, waarbij gestreefd wordt naar regionale afstemming. 
 
Verder wordt het aan de afzonderlijke gemeenten overgelaten om eventuele uitstroompremies of 
andere premies aan werkzoekenden op te nemen.  Daarbij geldt alleen voor deelname van 
werkzoekenden aan een participatieplaats de wettelijke verplichting voor de raad om de hoogte van 
de premie te regelen in een verordening.   
 
Voor het overige is inhoudelijk zoveel mogelijk aangesloten op de model-verordening van de VNG. 
Voor de overzichtelijkheid in deze verordening is wel onderscheid gemaakt tussen: 
• Algemene voorzieningen gericht op regulier werk (hoofdstuk 4, voor de gehele doelgroep (art. 7 

Participatiewet), zowel met een korte als met een grote afstand tot de arbeidsmarkt),  
• Specifieke voorzieningen gericht op regulier werk voor de doelgroep met een arbeidsbeperking 

(hoofdstuk 5, voor de doelgroep loonkostensubsidie, waarin de vereisten van het “Breed 
offensief” zijn verwerkt) en  

• voorzieningen niet gericht op regulier werk (hoofdstuk 6, alleen voor personen met grote afstand 
tot de arbeidsmarkt).  



 
Deze indeling sluit (behoudens de artikel-volgorde) aan bij het VNG-model. Daarmee wordt 
duidelijker dat bij voorbeeld een werkstage in onze gemeente kan worden aangeboden aan de 
gehele doelgroep, en niet beperkt blijft tot personen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Een 
ander gevolg is dat een detacheringsbaan, die in het VNG-model beperkt blijft tot personen met een 
korte afstand tot de arbeidsmarkt, in onze gemeente ook kan worden ingezet voor b.v. aanstelling en 
detachering van personen met een indicatie banenafspraak via de CAO aan de slag mogelijk (hiervoor 
is in art. 6 een 2e lid toegevoegd). Verder maakt deze indeling helder dat de voorziening beschut 
werk, de participatieplaats en de sociale activering alleen wordt ingezet voor personen met een grote 
afstand tot de arbeidsmarkt.  
 
Verder is veelal uitgegaan van de bestaande kaders van de vorige Re-integratieverordening 
Participatiewet 2017.   
 
 
Algemeen 
 
Er is gekozen voor een algemene, globale verordening. Dit heeft te maken met de aard van de 
opdracht die de raad heeft gekregen, te weten het bij verordening regels stellen waarin het beleid 
van de gemeente ten aanzien van haar re-integratietaak wordt neergelegd. Hieruit moet onder 
andere aandacht blijken voor de in de Participatiewet onderscheiden doelgroepen en de daarbinnen 
te onderscheiden subgroepen. Dit leent zich niet tot het formuleren van gedetailleerde regels die op 
iedere situatie van toepassing zijn. Immers, re-integratie is maatwerk. Het is afhankelijk van iemands 
mogelijkheden en beperkingen wat in het concrete geval een passend re-integratietraject is. Daarom 
wordt aan het college de bevoegdheid gegeven om op een aantal punten eigen afwegingen te 
maken. Artikel 10 van de Participatiewet bepaalt dat personen uit de doelgroep aanspraak hebben 
op ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en de door het college noodzakelijk geachte 
voorzieningen. Het is daarbij van belang dat kenbaar is welke voorzieningen en 
ondersteuningsmogelijkheden er zijn. Daarom is ervoor gekozen in de verordening de voorzieningen 
vast te leggen die het college aanbiedt. 
 
Met betrekking tot de volgende voorzieningen is de gemeenteraad verplicht om regels op te nemen 
in deze verordening: 
• persoonlijke ondersteuning bij het verrichten van opgedragen taken (artikelen 8a, eerste lid, 

onderdeel a, en tweede lid, onderdeel a en e, en 10, eerste lid, van de Participatiewet); 
• scholing of opleiding, als bedoeld in artikel 10a, vijfde lid, van de Participatiewet (artikel 8a, 

eerste lid, onderdeel c, en tweede lid, onderdeel b, van de Participatiewet); 
• de premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, van de Participatiewet (artikel 8a, eerste lid, 

onderdeel d, en tweede lid, onderdeel b, van de Participatiewet);  
• participatievoorziening beschut werk, als bedoeld in artikel 10b van de Participatiewet (artikelen 

8a, eerste lid, onderdeel e, en 10b, vijfde en zevende lid, van de Participatiewet);  
• loonkostensubsidie, als bedoeld in artikel 10d, van de Participatiewet, voor zover het gaat om de 

vormgeving van het administratieve proces tot verstrekking hiervan (artikel 8a, tweede lid, 
onderdeel c, van de Participatiewet); 

• proefplaats (artikel 8a, tweede lid, onderdeel d, van de Participatiewet); 
• vervoersvoorziening, als bedoeld in artikel 10, eerste lid, van de Participatiewet, die ertoe strekt 

dat de persoon zijn werkplek, proefplaats of opleidingslocatie kan bereiken (artikel 8a, tweede 
lid, onderdeel f, van de Participatiewet); 

• intermediaire activiteit, als bedoeld in artikel 10, eerste lid, van de Participatiewet, die 
noodzakelijk is in verband met een visuele of motorische handicap (artikel 8a, tweede lid, 
onderdeel f, van de Participatiewet); 



• meeneembare voorziening, als bedoeld in artikel 10, eerste lid, van de Participatiewet, voor de 
inrichting van de werkplek, de productie- en werkmethoden, de inrichting van de 
opleidingslocatie of de proefplaats en de bij het werk of opleiding te gebruiken hulpmiddelen 
(artikel 8a, tweede lid, onderdeel f, van de Participatiewet); 

 
De regels dienen aandacht te besteden aan de wijze waarop, rekening houdende met de persoonlijke 
omstandigheden, ten behoeve van de doelgroep en doelgroep loonkostensubsidie, wordt voorzien in 
de integraliteit van de geboden ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en de continuïteit van de 
geboden ondersteuning bij de overgang van onderwijs naar werk, van werk naar onderwijs en van 
werk naar werk (artikel 8a, eerste lid, onderdeel a en tweede lid, onderdelen a en g, en 10 eerste lid, 
van de Participatiewet). 
 
Artikelsgewijze toelichting 
Enkel die bepalingen die verdere toelichting behoeven worden hieronder behandeld. 
 
Artikel 1. Definities 
Begrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet, de Algemene wet bestuursrecht (Awb) of de 
Gemeentewet worden niet afzonderlijk gedefinieerd in deze verordening. Deze zijn vanzelfsprekend 
van toepassing op deze verordening. 
 
Doelgroep 
De doelgroep wordt gevormd door personen zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a, van de 
Participatiewet. Het betreft: 
• personen die algemene bijstand ontvangen; 
• personen als bedoeld in de artikelen 34a, vijfde lid, onderdeel b, 35, vierde lid, onderdeel b, en 

36, derde lid, onderdeel b, van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (hierna: WIA) tot 
het moment dat het inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten 
jaren ten minste het minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren 
geen loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d, van de Participatiewet is verleend; 

• personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de Participatiewet; 
• personen met een nabestaanden- of wezenuitkering op grond van de Algemene 

nabestaandenwet (hierna: ANW); 
• personen met een uitkering door, vanwege de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk 

arbeidsongeschikte werkloze werknemers (hierna: IOAW); 
• personen met een uitkering door, vanwege de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk 

arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (hierna: IOAZ); 
• personen zonder uitkering (nuggers); 
en, die voor de arbeidsinschakeling zijn aangewezen op een door het college aangeboden 
voorziening. 
 
Korte afstand tot de arbeidsmarkt 
Onder een korte afstand tot de arbeidsmarkt wordt verstaan dat een persoon, naar redelijke 
maatstaven gemeten, binnen één jaar geschikt is voor deelname aan de arbeidsmarkt. Zie verder de 
toelichting bij artikel 2. 
 
Grote afstand tot de arbeidsmarkt 
Onder een grote afstand tot de arbeidsmarkt wordt verstaan dat een persoon redelijkerwijs niet 
binnen één jaar geschikt is voor deelname aan de arbeidsmarkt. Zie verder de toelichting bij artikel 2. 
 
 
 



Interne werkbegeleiding 
Interne werkbegeleiding is een vorm van persoonlijke ondersteuning bij werk die wordt geboden 
door een interne werkbegeleider. Een interne werkbegeleider is een directe collega van een 
werknemer met een beperking die hem bij de dagelijkse werkzaamheden begeleidt omdat hij zonder 
die begeleiding niet in staat is zijn werkzaamheden uit te voeren. Het moet hierbij gaan om, in 
verband met de beperking, meer dan gebruikelijke begeleiding. Om als interne werkbegeleider in het 
kader van de verordening te kunnen worden beschouwd is het noodzakelijk dat men de 
vaardigheden heeft om de begeleiding op een kwalitatief verantwoorde manier te kunnen bieden. 
De wetgever spreekt in dit verband van opgeleide collega’s, niet zijnde jobcoaches, die persoonlijke 
ondersteuning op de werkvloer verlenen (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 56). Zie verder 
de toelichting bij artikel 20. 
 
Jobcoaching 
Jobcoaching is een vorm van persoonlijke ondersteuning bij werk die wordt geboden door een 
jobcoach. Een jobcoach is een erkende deskundige die een werknemer met een beperking en/of zijn 
werkgever methodische ondersteuning biedt, zodat de werknemer een passende baan kan vinden en 
behouden. Om als jobcoach in het kader van de verordening te kunnen worden beschouwd is het 
noodzakelijk dat men voldoet aan een aantal eisen die erop zijn gericht om de professionaliteit en de 
kwaliteit van de jobcoaching te waarborgen. Zie verder de toelichting bij artikel 17. 
 
Overige voorzieningen 
Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel f, van de Participatiewet moeten er in de verordening 
regels opgenomen worden voor een drietal specifieke voorzieningen die bedoeld zijn voor personen 
met een arbeidsbeperking. Het gaat om vervoersvoorzieningen, noodzakelijke intermediaire 
activiteiten en meeneembare voorzieningen. Deze voorzieningen samen worden in deze verordening 
aangeduid met het begrip ‘overige voorzieningen’. 
 
Persoonlijke ondersteuning bij werk 
Onder persoonlijke ondersteuning bij werk wordt begrepen een door het college noodzakelijk 
geachte voorziening gericht op het verkrijgen, verrichten en behouden van arbeid (zie de artikelen 
10, eerste en derde lid van de wet in samenhang met artikel 8a, tweede lid, onderdeel e en artikel 
10da van de wet). In de memorie van toelichting bij artikel 8a, tweede lid, onderdeel e, van de 
Participatiewet wordt eerst aangegeven dat de gemeenteraad een breed aanbod van beschikbare 
instrumenten moet opnemen in de verordening. Vervolgens wordt alleen nader ingegaan op de 
jobcoach. De begrippen persoonlijke ondersteuning en jobcoach zijn evenwel niet identiek. Het 
begrip persoonlijke ondersteuning is ruimer. Het kan bij persoonlijke ondersteuning zowel gaan om 
een gekwalificeerde expert (jobcoach) als om een getrainde persoon die binnen het bedrijf 
zorgdraagt voor de dagelijkse werkbegeleiding.  
 
Praktijkroute 
Opname in het doelgroepenregister kan op verschillende manieren plaatsvinden. Naast de 
aanvraagroute via het UWV is er ook een route die loopt via de gemeente. Deze route staat bekend 
als de praktijkroute en volgt uit artikel 38b, eerste lid, onderdeel a, van de Wet financiering sociale 
verzekeringen. Het is een procesroute waarbij het college door middel van een loonwaardemeting op 
de werkplek vaststelt dat de loonwaarde van een werknemer bij voltijdse arbeid minder bedraagt 
dan het wettelijk minimumloon, welke vaststelling leidt tot opname in het doelgroepenregister. Deze 
route kan alleen worden gevolgd op het moment dat iemand al een werkplek heeft. 
 
Artikel 2. Evenwichtige verdeling en evaluatie 
Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel a, van de Participatiewet moet de gemeenteraad in 
de verordening aangeven onder welke voorwaarden welke personen, bedoeld in artikel 7, eerste lid, 
onderdeel a, van de Participatiewet, en werkgevers van deze personen, in aanmerking komen voor in 



de verordening omschreven voorzieningen en hoe deze rekening houdend met omstandigheden, 
zoals de zorgtaken, en het feit, dat die persoon tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort of 
gebruik maakt van de voorziening beschut werk, of een andere structurele functionele beperking 
heeft, evenwichtig over deze personen worden verdeeld. Hierin ligt besloten dat de gemeenteraad 
ook rekening houdt met de omstandigheden en functionele beperkingen van personen met een 
handicap. Dit is in overeenstemming met het VN-verdrag over de rechten van personen met een 
handicap. De doelstelling van dit verdrag is het bevorderen, beschermen en waarborgen van het 
volledige genot door alle personen met een handicap van alle mensenrechten en fundamentele 
vrijheden op voet van gelijkheid en het bevorderen van de eerbiediging van hun inherente 
waardigheid. In dit artikel is aan het voorgaande uitvoering gegeven. 
 
Er wordt onderscheid gemaakt tussen voorzieningen gericht op directe instroom in regulier werk 
(hoofdstuk 4), specifieke voorzieningen voor de doelgroep Breed Offensief (hoofdstuk 5) en andere 
voorzieningen die niet direct gericht zijn op regulier werk (hoofdstuk 6). Dit onderscheid wordt onder 
meer gebaseerd op de afstand van de persoon tot de arbeidsmarkt, waarbij wij onderscheiden: 

• Korte afstand tot arbeidsmarkt 
Onder een korte afstand tot de arbeidsmarkt wordt verstaan dat een persoon redelijkerwijs binnen 
één jaar geschikt is voor deelname aan de arbeidsmarkt. 

• Grote afstand tot arbeidsmarkt 
Onder een grote afstand tot de arbeidsmarkt wordt verstaan dat een persoon redelijkerwijs niet 
binnen één jaar geschikt is voor deelname aan de arbeidsmarkt. 
 
Overige voorzieningen 
Voor de overige voorzieningen, volgt al uit de doelgroepomschrijving aan wie het college deze 
voorzieningen kan aanbieden. Het gaat om: werkstage (artikel 4), proefplaats (artikel 5), 
detacheringsbaan (artikel 6), scholing (artikel 7), ondersteuning bij leer-werktrajecten (artikel 8), 
persoonlijke ondersteuning bij werk (artikel 9), participatievoorziening beschut werk (artikel 25), 
participatieplaats (artikel 26) en sociale activering (artikel 27). 
 
Rekening houden met omstandigheden en beperkingen 
Het college moet bij de inzet van de voorzieningen rekening houden met de omstandigheden en 
functionele beperkingen van een persoon. In artikel 2, vijfde lid, is opgenomen waarmee het college 
in ieder geval rekening moet houden.  
 
Verslag doeltreffendheid 
Het college informeert de gemeenteraad periodiek over de effecten van de verordening en de 
doeltreffendheid van het re-integratiebeleid in de praktijk (zesde lid).  
 
Artikel 3. Algemene bepalingen over voorzieningen 
De Participatiewet schrijft niet uitputtend voor welke voorzieningen het college aan moet bieden. 
Het enige criterium is dat de voorziening gericht moet zijn op de arbeidsinschakeling en moet 
bijdragen aan het (op termijn) mogelijk maken van reguliere arbeid door een persoon. Al naar gelang 
de afstand van een persoon tot de arbeidsmarkt kan een voorziening gericht zijn op bijvoorbeeld 
sociale activering en het voorkomen van isolement (zoals het doen van vrijwilligerswerk met behoud 
van uitkering), het leren van vaardigheden of kennis, of het opdoen van werkervaring (bijvoorbeeld 
via gesubsidieerd werk).  
 
Afstemming 
Het eerste lid regelt het uitgangspunt dat het college, afgestemd op de situatie van de persoon, de 
goedkoopst adequate voorziening verstrekt. De wet stelt dat het ontbreken van financiële middelen 
alleen geen reden kan zijn voor de afwijzing van een aanvraag. De gemeente dient na te gaan welke 
andere, goedkopere alternatieven er beschikbaar zijn. Dit houdt dus in dat er geen algemeen plafond 



ingesteld kan worden. Wel kan per voorziening een plafond ingebouwd worden; dit laat de 
mogelijkheid open dat er naar een andere voorziening wordt uitgeweken. 
Dit betekent dat de voorziening goed genoeg moet zijn om een verantwoorde oplossing te bieden. 
Die oplossing hoeft dus niet noodzakelijkerwijs de meest optimale oplossing te zijn. Zijn er meerdere 
adequate opties om de klant te ondersteunen, dan zullen de kosten van de oplossingen 
doorslaggevend zijn. Deze afweging wordt per (individuele) persoon gemaakt. 
 
Het eerste lid regelt ook de afstemming binnen het gemeentelijke sociale domein. Op grond van 
artikel 8a, tweede lid, onderdeel g, van de Participatiewet dienen er regels opgenomen te worden 
over de samenwerking binnen het gehele sociale domein als dat nodig is voor een integrale 
ondersteuning van de persoon (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 56). Het gaat zowel om de 
integraliteit van de geboden ondersteuning bij de arbeidsinschakeling als de continuïteit van de 
geboden ondersteuning bij de overgang van onderwijs naar werk, van werk naar onderwijs en van 
werk naar werk. Het is belangrijk om hier bij de inzet van voorzieningen rekening mee te houden en 
dit te benoemen in het plan van aanpak. Deze bepaling biedt ook een grondslag voor het uitwisselen 
van de noodzakelijke informatie binnen het sociaal domein om tot de integrale aanpak te kunnen 
komen. 
 
Weigeringsgronden 
Het tweede lid geeft aan dat het college een voorziening kan weigeren en in welke gevallen dat kan. 
De weigeringsgronden in deze bepaling zijn niet uitputtend, omdat voor een aantal voorzieningen er 
ook weigeringsgronden zijn die voortvloeien uit de specifieke aard van die voorziening. Die gronden 
vloeien voort uit de artikelen in deze verordening die specifiek betrekking hebben op die 
voorzieningen. Ook zal het college bij de beoordeling van het recht op een voorziening de in artikel 2 
opgenomen verdeling over verschillende doelgroepen in acht moeten nemen. 
 
Het betreft hier een “kan-bepaling”, zodat het college altijd een afweging moet maken of een 
weigering in een individuele situatie al dan niet op zijn plaats is. Hoewel het weigeren van een 
voorziening, als een afwijzingsgrond zich voordoet, wel het uitgangspunt vormt, is dit geen 
automatisme. Dit hangt samen met het feit dat re-integratie vraagt om maatwerk. 
 
Beëindigingsgronden 
Het derde lid geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in welke gevallen dat kan. 
Onder beëindigen wordt hierbij ook verstaan het stopzetten van de subsidie aan een werkgever of 
het opzeggen van de arbeidsovereenkomst bij een detacheringsbaan. Bij deze laatste wijze van 
beëindigen dienen vanzelfsprekend de toepasselijke bepalingen uit het arbeidsrecht en de eventueel 
aanwezige rechtspositieregeling in acht te worden genomen. 
 
Het college kan een voorziening beëindigen in de gevallen zoals opgenomen in artikel 3, derde lid. 
Een voorziening wordt bijvoorbeeld beëindigd als een persoon algemeen geaccepteerde arbeid 
aanvaardt. Voor de persoon zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a onder 2, van de 
Participatiewet wordt op dit punt een uitzondering gemaakt. Het gaat om de persoon als bedoeld in 
de artikelen 34a, vijfde lid, onderdeel b, 35, vierde lid, onderdeel b, en 36, derde lid, onderdeel b, van 
de WIA tot het moment dat het inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee 
aaneengesloten jaren ten minste het minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in die 
twee jaren geen loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d is verleend. Voor deze doelgroep geldt 
dat het college ondersteuning bij de arbeidsinschakeling moet bieden tot het moment dat het 
inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten jaren ten minste het 
minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen loonkostensubsidie 
als bedoeld in artikel 10d van de Participatiewet is verstrekt. 
 



Deelname aan re-integratie is niet vrijblijvend. De belanghebbende die deelneemt aan een 
voorziening is gehouden te voldoen aan de verplichtingen die voortvloeien uit de wet, evenals aan de 
verplichtingen die het college aan de aangeboden voorziening heeft verbonden. Indien een 
uitkeringsgerechtigde die deelneemt aan een voorziening, hier niet aan voldoet, kan het college een 
maatregel opleggen conform wat hierover is bepaald in de maatregelenverordening Participatiewet.  
 
Voor personen zonder uitkering (nuggers of anw-ers) die gebruik maken van een voorziening, en niet 
voldoen aan de vastgestelde verplichtingen, kan het college de kosten van de voorziening dan wel de 
subsidie geheel of gedeeltelijk terugvorderen. De Participatiewet voorziet echter niet in een 
terugvorderingsgrond van re-integratiekosten die onnodig zijn gemaakt. Noch van een 
bijstandsgerechtigde, noch van een niet bijstandsgerechtigde kunnen die kosten worden 
teruggevorderd (Rechtbank Arnhem 14-09-2006, nr. AWB 06/999, ECLI:NL:RBARN:2006:AZ3540). 
Terugvordering dient te geschieden op grond van het Burgerlijk Wetboek. 
 
Algemene voorzieningen gericht op regulier werk  
 
Artikel 4. Werkstage/werkervaringsplek 
Een werkstage onderscheidt zich van een gewone arbeidsovereenkomst. Bij een beoordeling of er al 
dan niet sprake is van een arbeidsovereenkomst toetst de rechter aan de drie criteria voor het 
bestaan van een arbeidsovereenkomst: persoonlijk verrichten van arbeid, loon en gezagsverhouding. 
Daarbij wordt gekeken naar een aantal aspecten zoals de bedoeling van de partijen en wat al dan 
niet schriftelijk is overeengekomen. De rechter besteedt vooral aandacht aan de feitelijke invulling 
van de overeenkomst. 
 
Werkstage is gericht op uitbreiden kennis en ervaring 
De Hoge Raad heeft bepaald dat er bij werkstages weliswaar sprake is van het persoonlijk verrichten 
van arbeid, maar dat dit overwegend gericht is op het uitbreiden van de kennis en ervaring van de 
werknemer. Daarnaast is bij een werkstage in de regel geen sprake van beloning. Terughoudend zijn 
met het verstrekken van een gerichte stagevergoeding ligt daarom voor de hand. Er kan wel een 
onkostenvergoeding worden gegeven, mits er daadwerkelijk sprake is van een vergoeding van 
gemaakte kosten. 
 
Doelgroep aanbieden werkstage 
Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep een werkstage aanbieden voor zover hij 
een afstand tot de arbeidsmarkt heeft. Verder is vereist dat een persoon nog niet actief is geweest 
op de arbeidsmarkt of een afstand tot de arbeidsmarkt heeft door langdurige werkloosheid (artikel 4, 
eerste lid, onderdeel b). Van langdurige werkloosheid is sprake als een persoon gedurende twaalf 
aaneengesloten maanden of langer is aangewezen geweest op een uitkering. In een dergelijk geval 
kan sprake zijn van een afstand tot de arbeidsmarkt, maar dit hoeft niet altijd het geval te zijn. Heeft 
een persoon gedurende vijf jaren geen inkomsten uit arbeid verworven, dan kan worden 
aangenomen dat hij een afstand tot de arbeidsmarkt heeft. In dat geval is het college bevoegd hem 
een werkstage aan te bieden. 
 
Doel van de werkstage 
Het tweede lid geeft nog eens specifiek aan wat het doel is van de werkstage, om het verschil met 
een normale arbeidsverhouding aan te geven. Dit is vooral van belang om te voorkomen dat een 
persoon claimt dat sprake is van een arbeidsovereenkomst en bij de rechter loonbetaling afdwingt. 
De werkstage kan twee doelen hebben. Op de eerste plaats kan het gaan om het opdoen van 
specifieke werkervaring. Dit is vergelijkbaar met de zogenaamde ‘snuffelstage’, waarbij een persoon 
de gelegenheid krijgt om te bezien of het soort werk als passend kan worden beschouwd. Op de 
tweede plaats kan het gaan om het leren werken in een arbeidsrelatie. In de werkstage kan een 
persoon wennen aan aspecten als gezag, op tijd komen, werkritme en samenwerken met collega’s. 



 
Opstellen schriftelijke overeenkomst 
In het vijfde lid is bepaald dat voor de werkstage een schriftelijke overeenkomst wordt opgesteld. 
Hierin kan expliciet het doel van de stage worden opgenomen, evenals de wijze van begeleiding. 
Door deze schriftelijke overeenkomst kan nog eens worden gewaarborgd dat het bij een werkstage 
niet gaat om een reguliere arbeidsverhouding. 
 
Geen verdringing 
In het derde lid is bepaald dat de werkstage uitsluitend wordt verstrekt als er geen verdringing op de 
arbeidsmarkt plaatsvindt. Het opvullen van een vacature is alleen toegestaan als de vacature niet is 
ontstaan door afvloeiing, maar door ontslag op grond van een van de volgende redenen: 
- eigen initiatief van de werknemer; 
- handicap; 
- ouderdomspensioen; 
- vermindering van werktijd op initiatief van de werknemer, of 
- gewettigd ontslag om dringende redenen. 
 
Artikel 5. Proefplaats 
Volgens artikel 8a, tweede lid, onder d, van de Participatiewet moet de gemeente in de verordening 
de voorwaarden aangeven waaronder “het college toestemming verleent aan een persoon als 
bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de wet die algemene bijstand ontvangt, om op een 
proefplaats gedurende twee maanden met de mogelijkheid tot verlenging met maximaal vier 
maanden, werkzaamheden te verrichten”. Het doel van deze verplichting is om meer harmonisatie 
tot stand te brengen. Voor de termijn is aangesloten bij de wetgeving die wordt uitgevoerd door het 
UWV en het door het UWV gevoerde beleid (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 55). Artikel 5 
geeft hier invulling aan.  
 
Het na een proefplaatsing inzetten van een dienstverband met een forfaitaire loonkostensubsidie als 
bedoeld in artikel 10d, vijfde lid, van de Participatiewet is onwenselijk. Partijen in de (landelijke) 
Werkkamer hebben zich in die zin ook expliciet uitgesproken. Als het noodzakelijk is om de 
werkzaamheden uit te voeren, kan het college persoonlijke ondersteuning toekennen aan de 
persoon op de proefplaats (zesde lid). 
 
Artikel 6. Detacheringsbaan 
De Participatiewet biedt de mogelijkheid personen uit de doelgroep een dienstverband aan te bieden 
om op detacheringsbasis werkervaring op te doen. In de verordening zijn de randvoorwaarden 
vastgelegd waarbinnen de banen vormgegeven worden. 
Het eerste lid biedt de mogelijkheid tot het aangaan van het dienstverband. Het college zorgt ervoor 
dat een persoon een dienstverband krijgt aangeboden door een derde, de werkgever. Die derde kan 
bijvoorbeeld een detacheringsbureau zijn.  
 
In het tweede lid is een bepaling toegevoegd waardoor een detacheringsbaan ook voor personen 
met een grote afstand tot de arbeidsmarkt kan worden ingezet, zoals mensen met een indicatie 
banenafspraak, waarbij gebruik gemaakt kan worden van de CAO Aan de slag. In dat geval kan de 
gemeente zelf als werkgever en detacheerder optreden.  
 
In het derde lid wordt bepaald dat het gaat om detachering. Daarbij worden op twee vlakken 
afspraken gemaakt. Ten eerste tussen het inlenende bedrijf en de werkgever. Hierin worden zaken 
geregeld als de verhouding tot de werkgever, de hoogte van de inleenvergoeding en de wijze waarop 
de begeleiding wordt vormgegeven. In de overeenkomst tussen werknemer en inlener worden 
afspraken gemaakt over werktijden, verlof en de inhoud van het werk. 
Voor het vierde lid wordt verwezen naar de toelichting bij het artikel over werkstages. 



 
Artikel 7. Scholing 
Startkwalificatie 
Onder startkwalificatie wordt verstaan een havo of Vwo-diploma of een diploma van het middelbaar 
beroepsonderwijs (mbo), niveau twee (artikel 1, onder f, van de Leerplichtwet 1969). Scholing kan 
worden aangeboden aan personen met of zonder een dergelijke startkwalificatie. Vooral voor 
personen zonder startkwalificatie kan scholing noodzakelijk zijn voor de re-integratie.  
Het college kan bij uitvoeringsbesluit nadere regels stellen ten aanzien van de noodzakelijkheid van 
de scholing, de duur en de maximaal te vergoeden kosten. Daarbij kan ook bezien worden of scholing 
alleen als kortdurend en gericht op de werkervaringsplek of proefplaats wordt ingezet, of ook los 
daarvan. 
 
Jongeren 
Personen jonger dan 27 jaar die nog mogelijkheden hebben binnen het uit 's Rijks kas bekostigde 
onderwijs kunnen sinds 1 juli 2012 geen voorziening ontvangen die hen ondersteunt bij de 
arbeidsinschakeling (artikel 7, derde lid, onderdeel a, van de Participatiewet). Dit is voor de 
volledigheid opgenomen in het derde lid. 
 
Scholing in combinatie met participatieplaats 
Wanneer een persoon die in aanmerking is gebracht voor een participatieplaats niet over een 
startkwalificatie beschikt, dient het college aan deze persoon scholing of opleiding aan te bieden. Dit 
geldt vanaf zes maanden na aanvang van de werkzaamheden op de participatieplaats. De scholing of 
opleiding moet zijn gericht op vergroting van de kansen op de arbeidsmarkt. Het college hoeft aan 
een persoon alleen geen scholing of opleiding aan te bieden als dergelijke scholing of opleiding naar 
zijn oordeel de krachten of bekwaamheden van de persoon te boven gaan of als naar zijn oordeel 
scholing of opleiding niet bijdraagt aan vergroting van de kans op inschakeling van de persoon in het 
arbeidsproces. Dit volgt uit artikel 10a, vijfde lid, van de Participatiewet. 
Zie artikel 26 over de voorziening participatieplaatsen. 
 
Artikel 8. Ondersteuning bij leer-werktraject 
Personen uit de doelgroep kunnen in aanmerking komen voor de voorziening ondersteuning bij leer-
werktrajecten. Het college moet dan wel van oordeel zijn dat een leer-werktraject nodig is en dat de 
ondersteuning nodig is voor het volgen van dat leer-werktraject. Dit is geregeld in artikel 10 en volgt 
uit artikel 10f van de Participatiewet. 
Artikel 10f van de Participatiewet bepaalt voorts dat het college uitsluitend ondersteuning bij een 
leer-werktraject kan aanbieden aan personen: 
- van 16 of 17 jaar van wie de leerplicht of de kwalificatieplicht, bedoeld in de Leerplichtwet 1969, 
nog niet is geëindigd; of 
- van 18 tot 27 jaar die nog geen startkwalificatie hebben behaald. 
 
De voorziening ondersteuning bij leer-werktrajecten is inzetbaar voor jongeren van 16 of 17 jaar oud 
die dreigen uit te vallen uit school, maar met een leer/werktraject alsnog een startkwalificatie 
kunnen behalen. Om te voorkomen dat jongeren onnodig uitvallen, wordt de mogelijkheid geboden 
extra ondersteuning te bieden. Deze voorziening kan ook worden ingezet ter voorkoming van 
schooluitval bij jongeren van 18 tot 27 jaar die door een leer-werktraject alsnog een startkwalificatie 
kunnen behalen. 
 
Bijstandsgerechtigden jonger dan 27 jaar die uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs kunnen volgen, zijn 
uitgesloten van ondersteuning op grond van artikel 7, derde lid, onder a, van de Participatiewet. Voor 
de conclusie dat een jongere uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs kan volgen is vereist dat de jongere 
uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs volgt of daarvoor in aanmerking komt (Kamerstukken II 2010/11, 
32 815, nr. 3, p. 49). In het kader van artikel 7, derde lid, onder a, van de Participatiewet betekent dit 



dat het college vanaf het moment dat de jongere uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs volgt geen 
ondersteuning bij de arbeidsinschakeling kan bieden. 
 
In artikel 10f van de Participatiewet is bepaald dat het college onder omstandigheden ondersteuning 
kan bieden aan personen jonger dan 18 jaar en aan personen van 18 tot 27 jaar die nog geen 
startkwalificatie hebben behaald en voor wie een leer-werktraject nodig is. Er wordt vanuit gegaan 
dat het mogelijk is een leer-werktraject aan te bieden aan personen die voldoen aan het bepaalde in 
de artikelen 10 en 10f van de Participatiewet, in afwijking van artikel 7, derde lid, onder a, van de 
Participatiewet. 
 
Artikel 9. Persoonlijke ondersteuning bij werk 
De voorziening persoonlijke ondersteuning bij werk is nader uitgewerkt in hoofdstuk 3A. Deze 
bepaling verwijst daarom naar dit hoofdstuk, waarbij ook wordt verwezen naar de uit artikel 3 
voortvloeiende algemene voorwaarden die gelden voor alle op grond van deze verordening te 
verstrekken voorzieningen. 
 
Artikel 10. Verwervingskosten 
Deze voorziening beoogt het college de mogelijkheid te geven om aantoonbare en reële kosten die 
ten laste van de persoon uit de doelgroep komen en die een belemmering vormen voor het 
deelnemen aan een re-integratietraject of het uitstromen naar betaalde arbeid te vergoeden. Soms is 
het niet hebben van een fiets of iets dergelijks een blokkade voor indiensttreding. Deze voorziening 
biedt daarvoor een oplossing. Verder kan het hierbij gaan om verhuiskosten, kosten voor 
kinderopvang, kosten van werkaanvaarding en dergelijke. Op deze voorziening kan geen aanspraak 
worden gemaakt indien er een beroep kan worden gedaan op een voorliggende voorziening, die 
gezien haar aard en doel wordt geacht voor belanghebbende toereikend en passend te zijn. 
 
Specifieke voorzieningen gericht op regulier werk voor de doelgroep met een arbeidsbeperking 
 
Artikel 11. Specifiek aanvraagproces loonkostensubsidie  
Dit artikel is een uitwerking van de wettelijke verplichting voor gemeenten om bij verordening te 
bepalen hoe het administratief proces met betrekking tot het verstrekken van loonkostensubsidie is 
vormgegeven (artikel 8a, eerste lid en tweede lid, onder c, van de Participatiewet). Door in de 
verordening naar het werkproces te verwijzen beoogt de wetgever ervoor te zorgen dat werkgevers, 
in het kader van transparantie, beter weten waar zij aan toe zijn (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, 
nr. 3, p. 54-55). 
 
Het tweede lid maakt duidelijk dat het rechtssubject van de loonkostensubsidie de werkgever is, ook 
op het moment dat de werknemer de aanvraag indient. Dit volgt ook uit artikel 10d, eerste lid, van 
de Participatiewet waarin staat dat de subsidie wordt verleend aan de werkgever. 
 
Omdat alleen personen die behoren tot de doelgroep loonkostensubsidie hiervoor in aanmerking 
komen regelt het derde lid dat op het moment dat er een aanvraag binnenkomt met betrekking tot 
een persoon ten aanzien van wie nog niet is vastgesteld dat deze onder de doelgroep valt, de 
aanvraag mede moet worden gezien als een aanvraag om onder de doelgroep te worden gebracht. 
Het onder de doelgroep brengen gebeurt volgens de in artikel 1 gedefinieerde praktijkroute. 
Opgemerkt wordt dat door de nieuwe formulering van art. 10d 2e lid van de Participatiewet deze 
mogelijkheid niet alleen geldt voor de schoolverlaters van het VSO/Pro/Entree-onderwijs, maar ook 
voor andere werkzoekenden uit de doelgroep bij wie sprake is van een niet volledige loonwaarde 
vanwege een arbeidsbeperking. 
 
Het vierde lid regelt de termijn waarbinnen de loonwaarde wordt vastgesteld. 
 



Het vijfde lid verwijst naar het administratieve werkproces dat door het college wordt gevolgd. Dit 
betreft het preferente proces loonkostensubsidie. Hiermee wordt gedoeld op het proces zoals dat 
door “De normaalste zaak”, een netwerk van bijna 700 werkgevers die samen aan de inclusieve 
arbeidsmarkt bouwen, is ontwikkeld. Doel was om de lasten voor werkgevers als gevolg van 
verschillende werkwijzen door gemeenten te verminderen, door het creëren van één administratief 
uitvoeringsproces voor het verstrekken van loonkostensubsidie. Door hierbij aan te sluiten en het 
makkelijker te maken voor werkgevers wordt beoogd dat meer personen met een 
loonkostensubsidie aan het werk kunnen komen. 
 
Artikel 12. Voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen  
Dit artikel bevat een aantal voorwaarden voor de toekenning van persoonlijke ondersteuning bij 
werk en overige voorzieningen aan personen met een arbeidsbeperking. Het betreft een aantal 
specifieke voorwaarden die verband houden met de aard van deze voorzieningen. Het artikel vormt 
daarmee een aanvulling op de in artikel 3 opgenomen algemene voorwaarden om in aanmerking te 
komen voor een re-integratievoorziening. Deze voorwaarden dragen bij aan een evenwichtige 
verdeling van de beschikbare voorzieningen over de doelgroep, zoals bedoeld in artikel 8a, tweede 
lid, onderdeel a, van de Participatiewet. 
 
Vereist is dat de persoon behoort tot de doelgroep, bedoeld in artikel 7 van de Participatiewet, 
waarbij er voor personen die VSO/PRO-onderwijs hebben genoten een uitzondering wordt gemaakt, 
waardoor zij ook voor persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen in aanmerking 
kunnen komen (a). Het is van belang dat de inzet van de persoonlijke ondersteuning en/of overige 
voorziening noodzakelijk is om het werk uit te kunnen voeren (b). Om een doelmatige inzet van de 
re-integratiemiddelen te waarborgen is er een minimale omvang verbonden aan de dienstbetrekking 
(c). Op het moment dat het gaat om een voorziening waarvan verwacht mag worden dat de 
werkgever hiervoor zelf zorgdraagt, omdat dit bijvoorbeeld voortvloeit uit de Arbo-regels, wordt de 
voorziening niet verstrekt op grond van deze verordening (d, e en f). De aan de voorziening(en) 
verbonden kosten kunnen in uitzonderlijke gevallen leiden tot het afwijzen van de gevraagde 
voorziening(en), op het moment dat deze kosten in geen verhouding staan tot de maatschappelijke 
baten die verbonden zijn aan de verstrekking van de voorziening(en) (g). 
 
Artikel 13. Aanvraagprocedure persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen  
Dit artikel regelt de aanvraagprocedure voor persoonlijke ondersteuning bij werk en overige 
voorzieningen. Uiteraard is de aanvraagmogelijkheid geen verplichting; het college kan ook zelf 
ambtshalve – dat wil zeggen zonder aanvraag – beoordelen wat nodig is. In de praktijk zal veelal ook 
sprake zijn van een ambtshalve beoordeling. Het college zorgt dan zelf voor een goede match met 
een werkgever, met passende ondersteuning. Het hoeft meestal niet tot een aanvraag te komen 
(Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 11). 
 
In dit artikel worden de verschillende stappen beschreven die het college moet doorlopen om tot 
een zorgvuldig onderzocht en onderbouwd besluit te komen. Het artikel vloeit voort uit artikel 8a, 
tweede lid, onderdeel f, van de Participatiewet “op welke wijze het college voorzieningen als bedoeld 
in artikel 10, eerste lid, verstrekt” en onderdeel g “op welke wijze waar nodig voor een persoon als 
bedoeld in de artikelen 7, eerste lid, onderdeel a, of 10d, tweede lid, wordt voorzien in integrale en 
voortgezette (persoonlijke) ondersteuning”.  
  
Bij het onderzoek houdt het college rekening met de persoonlijke omstandigheden van de aanvrager 
en met zijn wensen en die van de werkgever. Als dat nodig is, wint het college een specifiek 
deskundig oordeel in.  
 
In artikel 8a, tweede lid, onder g, van de Participatiewet is bepaald dat in de verordening ook moet 
worden opgenomen op welke wijze wordt voorzien in integrale ondersteuning. In het zesde lid is 



daartoe bepaald dat het college tijdens het onderzoek, als dat nodig is, ook voorzieningen uit andere 
wetten (jeugdhulp, Wmo, schuldhulpverlening, enz.) betrekt bij de afweging en zo komt tot een zo 
goed mogelijk afgestemde integrale dienstverlening. 
 
Artikel 14. Inhoud beschikking persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen 
Een beschikking dient te voldoen aan de eisen die de Algemene wet bestuursrecht en de 
Participatiewet daaraan stellen. In dit artikel is bepaald welke concrete informatie minimaal in een 
beschikking moet worden opgenomen. Het betreft een nadere uitwerking van de wettelijke eisen, 
die niet afdoet aan de plicht om aan de eisen die rechtstreeks voortvloeien uit de Algemene wet 
bestuursrecht en de Participatiewet te voldoen. 
 
Artikel 15. Persoonlijke ondersteuning bij werk  
Persoonlijke ondersteuning bij werk omvat zowel jobcoaching als interne werkbegeleiding. Deze 
twee vormen van persoonlijke ondersteuning worden beide benoemd. Het eerste en tweede lid 
geven aan op welke wijze het college zorgdraagt voor het verstrekken van persoonlijke 
ondersteuning aan de doelgroep in natura en in de vorm van een subsidie (artikel 8a, tweede lid, 
onder e, sub 1, van de Participatiewet).  
De gemeente kan een eigen jobcoach inzetten, of een jobcoach inhuren en die aan een werkgever 
toekennen. Ook is mogelijk dat een werkgever zelf een eigen jobcoach in dienst heeft (interne 
jobcoach) of een jobcoach inhuurt (externe jobcoach). De werkgever kan ook een collega van de 
werknemer inzetten om hem te begeleiden (interne werkbegeleider). In het artikel worden de 
verschillende mogelijkheden benoemd. 
 
Het derde lid maakt duidelijk dat de in het eerste en tweede lid bedoelde ondersteuning ook kan 
worden aangeboden op het moment dat er geen sprake is van een dienstverband. Dit vormt een 
uitbreiding op de wettelijke basisplicht om deze ondersteuning aan te bieden ten behoeve van 
opgedragen taken die worden verricht in het kader van een dienstverband bij een werkgever. 
 
Artikel 16. Specifieke voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk 
Het eerste lid bevat een termijn waarbinnen een aanvraag om persoonlijke ondersteuning in beginsel 
moet zijn ingediend, gerekend vanaf de datum van indiensttreding. Deze termijn houdt verband met 
de aard van de voorziening. Persoonlijke ondersteuning bij werk is een voorziening die wordt 
verstrekt als deze noodzakelijk is voor de persoon om de aan hem opgedragen taken uit te voeren. 
Bij een aanvraag die pas na het verstrijken van een ruime periode na indiensttreding wordt 
ingediend, kan de vraag worden gesteld in hoeverre het verstrekken van deze voorziening nog 
noodzakelijk is, nu men kennelijk al geruime tijd zonder deze persoonlijke ondersteuning de 
werkzaamheden al heeft verricht. In die situatie rechtvaardigt dat de conclusie dat, tenzij er sprake is 
van een bijzondere situatie, het verstrekken van persoonlijke ondersteuning op aanvraag in beginsel 
niet noodzakelijk is. 
 
Het tweede lid bevat de basisaspecten waarmee het college rekening moet houden bij het 
verstrekken van individuele ondersteuning en benadrukt het belang van het leveren van maatwerk.  
 
Artikel 17. Jobcoaching 
Het eerste lid is een uitwerking van artikel 8a, tweede lid, onder e, onderdeel 2, van de 
Participatiewet, waarin de opdracht is neergelegd om in de verordening aan te geven welke 
kwaliteitseisen het college stelt aan de jobcoach en hoe deze eisen worden gewaarborgd. Dit is 
relevant omdat kwaliteit, en kwaliteitseisen, een waarborg (kunnen) zijn voor een goede inzet van de 
jobcoach. De eisen zijn vastgelegd in bijlage 1. 
 
Het tweede lid is een uitwerking van de uit artikel 8a, tweede lid, onder e, sub 1, van de 
Participatiewet voortvloeiende verordeningsplicht. De in te zetten jobcoaching wordt bepaald op 



basis van de begeleidingsregiems licht, midden of intensief. De nadere voorwaarden en de hoogte 
van de vergoedingen wordt vastgelegd in beleidsregels, waarbij gestreefd wordt naar regionale 
afstemming binnen de arbeidsmarktregio. Het bepalen van de duur en de intensiteit van de 
jobcoaching is maatwerk.  
 
Het derde lid bevat een mogelijkheid om in bijzondere situaties af te wijken van het in het tweede lid 
gegeven beoordelingskader. Hiermee wordt het recht op passende ondersteuning te allen tijde 
gewaarborgd. De afwijking kan zowel bestaan uit het bieden van meer of intensievere jobcoaching, 
alsook uit het verlengen daarvan. 
 
Artikel 18. Jobcoaching in natura 
Artikel 8a, tweede lid, onder e, onderdeel 1, van de Participatiewet bepaalt onder andere dat in de 
verordening moet worden geregeld hoe het college ook zorgdraagt voor het verstrekken van 
persoonlijke ondersteuning (jobcoaching) in natura. Dit artikel voorziet hierin. 
 
Artikel 19. Subsidie voor het organiseren van jobcoaching 
Artikel 8a, tweede lid, onder e, onderdeel 1, van de Participatiewet bepaalt onder andere dat in de 
verordening moet worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van persoonlijke 
ondersteuning door middel van subsidieverstrekking, waaronder jobcoaching. Dit artikel voorziet 
hierin. 
 
In het tweede lid zijn de randvoorwaarden opgenomen om voor subsidieverlening in aanmerking te 
komen. Bij de keuze voor deze voorwaarden is, met het oog op het realiseren van een zo uniform 
mogelijk kader, aansluiting gezocht bij door het UWV gehanteerde voorwaarden op grond van artikel 
12 van het Reïntegratiebesluit en de beleidsregel Protocol Interne Jobcoach UWV 2019. 
 
Het derde lid geeft aan op welke wijze de hoogte van de subsidie voor jobcoaching door het college 
kenbaar wordt gemaakt. Het college moet er voor zorgen dat de tarieven voor een bepaald jaar 
vindbaar en kenbaar zijn voor werkgevers en de doelgroep. Dat kan bijvoorbeeld door de tarieven te 
vermelden op de website van de gemeente. Daarbij is als eis opgenomen dat het door het college 
vastgestelde tarief toereikend moet zijn om jobcoaching in te kopen. Dit betekent dat het college 
moet onderzoeken in de markt wat een toereikend tarief is. Het feit dat een persoon of werkgever 
een beroep wenst te doen op een duurdere jobcoach betekent niet dat het college gehouden is het 
meerdere te verstrekken. Er is immers een maximumtarief waarvan vaststaat dat dit toereikend is 
om passende jobcoaching in te kopen. 
 
Het vierde lid maakt transparant dat het college de in de verordening gestelde eisen nader uit kan 
werken in beleidsregels. 
 
Met het vijfde lid wordt duidelijk gemaakt dat het college niet alleen subsidie kan verlenen voor 
jobcoaching die is bedoeld om de persoon in staat te stellen om de aan hem opgedragen taken in het 
kader van de arbeidsovereenkomst uit te voeren, maar dat de gesubsidieerde jobcoach ook een 
breder takenpakket kan uitvoeren. 
 
Artikel 20. Interne werkbegeleiding 
Artikel 8a, tweede lid, onder e, onderdeel 1, van de Participatiewet in combinatie met artikel 10, 
derde lid, onder b, van de Participatiewet bepaalt onder andere dat in de verordening moet worden 
geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van persoonlijke ondersteuning in de vorm 
van een interne werkbegeleider door middel van subsidieverstrekking. Dit artikel regelt hoe dit 
mogelijk is en op welke wijze de hoogte van de subsidie hiervoor wordt bepaald. Het college kan 
hiervoor nadere regels vaststellen.  
 



In het tweede lid wordt geregeld dat het aanbod van het college ook een training voor de collega van 
de persoon kan bevatten, zodat deze de begeleiding op een verantwoorde wijze kan bieden. Hierbij 
kan bijvoorbeeld gedacht worden aan een “Harrie-training” (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, 
p. 20). 
 
Artikel 21. Specifieke voorwaarden toekenning vervoersvoorziening 
Artikel 8a, tweede lid, onder f, onderdeel 1, van de Participatiewet bepaalt dat in de verordening 
moet worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van een vervoersvoorziening 
die ertoe strekt dat de persoon zijn werkplek, proefplaats of opleidingslocatie kan bereiken. Dit 
artikel regelt, in aanvulling op de artikelen 3 en 14, onder welke voorwaarden dit mogelijk is en op 
welke wijze de hoogte van de vergoeding hiervoor wordt bepaald als het college het vervoer niet zelf 
(in natura) organiseert. Bij de bepaling van de vergoeding wordt uitgegaan van het reguliere tarief in 
de markt, waarbij, in lijn met artikel 3, derde lid, de goedkoopst adequate oplossing het uitgangspunt 
vormt. Het bedrag dat de werknemer voor vervoer ontvangt van zijn werkgever, bijvoorbeeld een 
reiskostenvergoeding op grond van de arbeidsovereenkomst, wordt door het college in mindering 
gebracht op de te verstrekken vervoersvoorziening. 
 
Artikel 22. Specifieke voorwaarden noodzakelijke intermediaire activiteit bij visuele of motorische 
handicap 
Artikel 8a, tweede lid, onder f, onderdeel 2, van de Participatiewet bepaalt dat in de verordening 
moet worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van een noodzakelijke 
intermediaire activiteit in het geval er sprake is van een visuele of motorische handicap. Dit artikel 
regelt dat het college de, als gevolg van een geheel of gedeeltelijk ontbrekende visuele of motorische 
lichaamsfunctie noodzakelijke, voorziening(en) verstrekt die nodig zijn ter vervanging of 
ondersteuning van de persoon. De specifieke aard van de voorziening is niet opgenomen, omdat dit 
sterk afhankelijk is van de behoefte van de persoon. Wel gelden de voorwaarden zoals opgenomen in 
de artikelen 3 en 14. Het college kan dit in beleidsregels verder uitwerken. 
 
Artikel 23. Specifieke voorwaarden meeneembare voorzieningen 
Artikel 8a, tweede lid, onder f, onderdeel 3, van de Participatiewet bepaalt dat in de verordening 
moet worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van meeneembare 
voorzieningen voor de inrichting van de werkplek, de productie- en werkmethoden, de inrichting van 
de opleidingslocatie of de proefplaats en bij het werk of opleiding te gebruiken hulpmiddelen. 
Hiervoor is geen limitatieve lijst. Gedacht kan worden aan een aangepaste bureaustoel, toetsenbord, 
koptelefoon, enzovoort. Wat een passende voorziening is, is sterk afhankelijk van de individuele 
behoefte van de persoon. Dit vraagt om maatwerk. Wel gelden de voorwaarden zoals opgenomen in 
de artikelen 3 en 14. Het uitgangspunt is dat de voorzieningen in bruikleen beschikbaar worden 
gesteld en dus weer bij het college worden ingeleverd op het moment dat deze niet langer nodig zijn. 
Het college kan de wijze waarop het de noodzaak en meerwaarde van een voorziening bepaalt in 
beleidsregels verder uitwerken. 
 
Artikel 24. Specifieke voorwaarden werkplekaanpassingen  
In artikel 8a, tweede lid, onder f, onderdeel 3, van de Participatiewet wordt uitsluitend gesproken 
van meeneembare voorzieningen. In sommige gevallen zijn er andere voorzieningen nodig op de 
werkplek om ervoor te zorgen dat de persoon hier kan werken. Hierbij kan gedacht worden aan een 
aangepast toilet, een entree met automatische deuropener of een traplift. Dit artikel regelt de 
mogelijkheid om ook in deze behoefte te voorzien door het toekennen van een werkplekaanpassing. 
Daarmee wordt aansluiting gezocht bij de wetsgeschiedenis, waarin wel wordt gesproken van 
werkplekaanpassingen in plaats van meeneembare voorzieningen (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, 
nr. 3, p. 20). 
 
 



Voorzieningen niet gericht op regulier werk voor de doelgroep met een grote afstand tot de 
arbeidsmarkt 
 
Artikel 25. Participatievoorziening beschut werk 
Algemeen 
Met ingang van 1 januari 2017 is het college verplicht beschut werk aan te bieden aan personen van 
wie het college, op advies van UWV, heeft vastgesteld dat zij uitsluitend in een beschutte omgeving 
onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben (artikel 10b, eerste 
lid, van de Participatiewet). Die verplichting is begrensd: het aantal jaarlijks te realiseren beschutte 
werkplekken wordt bij ministeriële regeling bepaald. Bij een lager aantal positieve adviezen van UWV 
blijft de verplichting beperkt tot dat aantal afgegeven positieve adviezen. Bij een hoger aantal 
positieve adviezen van UWV blijven de aantallen zoals neergelegd in de ministeriële regeling van 
toepassing.    
 
De gemeenteraad is, gelet op artikel 10b, zevende lid, van de Participatiewet, verplicht om bij 
verordening in elk geval vast te stellen: 
a. welke voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling worden aangeboden om adequaat 

functioneren op een beschutte werkplek mogelijk te maken; en 
b. welke voorzieningen worden aangeboden tot het moment dat de dienstbetrekking aanvangt.  
 
Tevens kan bij verordening worden geregeld dat een hoger aantal te realiseren dienstbetrekkingen 
wordt vastgesteld dan op grond van de ministeriële regeling is bepaald (artikel 10b, vijfde lid, van de 
Participatiewet). Als daarvoor wordt gekozen, dient de gemeenteraad in de verordening ook aan te 
geven hoe dit aantal extra plekken wordt bepaald en welke criteria dan gelden voor plaatsing op 
deze extra plekken (ook dit volgt uit artikel 10b, vijfde lid). Om deze reden is in de aanhef van deze 
verordening ook het vijfde lid van artikel 10b genoemd als grondslag. 
 
Artikel 25, tweede en vierde lid 
In het tweede lid wordt aangegeven dat in beginsel wordt uitgegaan van de taakstelling van het 
ministerie van SZW. In het vierde lid staat dat het college kan besluiten om additionele 
dienstbetrekkingen beschikbaar te stellen.  
  
Artikel 25, vijfde lid 
In dit artikel is tot uitdrukking gebracht dat aanspraak bestaat op de genoemde ondersteunende 
voorzieningen (gericht op de arbeidsinschakeling). Daarmee wordt uitvoering gegeven aan artikel 
10b, zevende lid, van de Participatiewet.  
 
Artikel 25, zesde lid 
Nadat het college heeft vastgesteld dat iemand tot de doelgroep voor beschut werk behoort, dient 
deze persoon geplaatst te worden op een beschut werkplek. In de wetenschap dat een plaatsing 
afgestemd dient te worden op de persoonlijke eigenschappen en omstandigheden van de persoon, 
dient dit een vorm van maatwerk te zijn, die niet altijd direct tot plaatsing op een geschikte werkplek 
zal leiden. Het college is verplicht om ter overbrugging van de periode tot de plaatsing voorzieningen 
aan te bieden die bijdragen aan een succesvolle plaatsing. De voorzieningen die hiervoor 
aangeboden worden zijn genoemd in dit zesde lid. Welke (combinatie van) voorziening(en) in een 
concreet geval ingezet wordt zal gezien het maatwerkkarakter van dat geval afhangen. 
 
Naast voorzieningen die bijdragen aan de arbeidsinschakeling en hun grondslag vinden in de Re-
integratieverordening, worden ook andere voorzieningen genoemd. Dergelijke – perifere – 
voorzieningen kunnen op grond van andere regelingen, zoals de Wet maatschappelijke 
ondersteuning 2015 of de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening, worden verstrekt en bijdragen 
aan een geslaagde plaatsing.  



 
Artikel 26. Participatieplaats 
Een participatieplaats is bedoeld voor personen met een grotere afstand tot de arbeidsmarkt. Voor 
personen jonger dan 27 jaar is ondersteuning in de vorm van een participatieplaats niet mogelijk 
(artikel 7, achtste lid, van de Participatiewet en het eerste lid van artikel 8). Het college kan dan ook 
enkel aan personen van 27 jaar of ouder met recht op algemene bijstand een participatieplaats 
aanbieden. 
 
Additionele werkzaamheden 
Op een participatieplaats worden additionele werkzaamheden verricht. Niet de te verrichten 
werkzaamheden staan centraal maar het leren werken of het (opnieuw) wennen aan werken. 
Aspecten als omgaan met gezag, op tijd komen, werkritme en samenwerking met collega’s zijn 
allemaal zaken waaraan in een participatieplaats gewerkt kan worden. Ook kan hiermee worden 
beoordeeld of het werkterrein past bij de capaciteiten van de uitkeringsgerechtigde, zodat een 
persoon bijvoorbeeld een opleiding op het betreffende terrein kan gaan volgen en daarmee voor 
zichzelf een duurzaam perspectief op arbeid kan realiseren.  
De duur van de participatieplaats is wettelijk beperkt tot maximaal vier jaar (artikel 10a van de 
Participatiewet). Na negen maanden wordt beoordeeld door het college of de participatieplaats de 
kans op arbeidsinschakeling heeft vergroot (artikel 10a, achtste lid, van de Participatiewet). Zo niet 
dan wordt de participatieplaats beëindigd. Uiterlijk 24 maanden na aanvang van de participatieplaats 
wordt opnieuw beoordeeld of de participatieplaats wordt voorgezet. Als de gemeente concludeert 
dat voortzetting van de participatieplaats met het oog op in de persoon gelegen factoren 
aanmerkelijk bijdraagt tot de arbeidsinschakeling, dan kan de participatieplaats nog één jaar 
verlengd worden. Echter in dat geval dient een andere werkomgeving geboden te worden (artikel 
10a, negende lid, van de Participatiewet). Na 36 maanden vindt opnieuw een dergelijke beoordeling 
plaats (artikel 10a, tiende lid, van de Participatiewet). 
 
Premie 
De persoon die werkzaamheden verricht op een participatieplaats heeft recht op een premie voor 
het eerst na zes maanden en vervolgens iedere zes maanden na aanvang van de additionele 
werkzaamheden (artikel 10a, zesde lid, van de Participatiewet). Voorwaarde is dat de persoon naar 
het oordeel van het college voldoende heeft meegewerkt aan het vergroten van zijn kansen op de 
arbeidsmarkt. De hoogte van de premie moet in de verordening vastgelegd worden (artikel 8a, 
eerste lid, onderdeel d, van de Participatiewet). De premie wordt vrijgelaten op grond van artikel 31, 
tweede lid, onderdeel j, van de Participatiewet. In verband hiermee is de hoogte van de premie 
begrensd door het in de vrijlatingsbepaling genoemde bedrag. Daarnaast moeten bij het bepalen van 
de hoogte van de premie ook de risico's van de armoedeval worden betrokken (Kamerstukken II 
2007/08, 31 577, nr. 3, p. 12). 
 
Artikel 27. Sociale activering 
Volgens de Participatiewet dient ook sociale activering uiteindelijk gericht te zijn op 
arbeidsinschakeling. Voor bepaalde doelgroepen is arbeidsinschakeling echter een te hoog gegrepen 
doel. Voor deze personen staat dan ook niet re-integratie, maar participatie voorop. 
 
Begrip sociale activering 
Onder 'sociale activering' wordt verstaan: het verrichten van onbeloonde maatschappelijk zinvolle 
activiteiten gericht op arbeidsinschakeling of, als arbeidsinschakeling nog niet mogelijk is, op 
zelfstandige maatschappelijke participatie (artikel 6, eerste lid, onderdeel c, van de Participatiewet). 
Bij activiteiten in het kader van sociale activering kan worden gedacht aan het zelfstandig, zonder 
externe begeleiding, verrichten van vrijwilligerswerk of deelnemen aan activiteiten in de wijk of 
buurt (Kamerstukken II 2002/03, 28 870, nr. 3, p. 35). 
 



Doelgroep sociale activering 
Voor de verplichting om op grond van artikel 9, eerste lid, onderdeel b, van de Participatiewet 
gebruik te maken van een voorziening gericht op sociale activering is vereist dat de mogelijkheid 
bestaat dat een persoon op enig moment algemeen geaccepteerde arbeid kan verkrijgen waarbij 
geen gebruik wordt gemaakt van een voorziening. Bestaat die mogelijkheid niet, dan kan een 
persoon niet worden verplicht gebruik te maken van een dergelijke voorziening. Sociale activering 
heeft tot doel personen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt terug te leiden naar de 
arbeidsmarkt, of als dit nog niet mogelijk is, als tussendoel te bevorderen dat personen zelfstandig 
kunnen deelnemen aan het maatschappelijk leven. Hieruit volgt dat als het einddoel, 
arbeidsinschakeling, niet kan worden bereikt, er geen grond is die persoon te verplichten om gebruik 
te maken van een voorziening gericht op sociale activering (CRvB 24-04-2012, nr. 11/2062 WWB, 
ECLI:NL:CRVB:2012:BW4400). 
 
College stemt duur activiteiten af op de persoon 
Het tweede lid geeft het college de mogelijkheid om de duur van activiteiten in het kader van sociale 
activering nader te bepalen. Het college moet de duur afstemmen op de mogelijkheden en 
capaciteiten van een persoon. Gezien de mogelijk sterk verschillende behoeften op dit gebied, zal 
een al te rigide termijn moeilijk zijn. 
 
Geen verdringing 
Zie wat hierover is opgemerkt bij artikel 4. 
 
Artikel 28. Hardheidsclausule 
Dit artikel behoeft geen verdere toelichting. 
 
Artikel 29. Beslissing college in gevallen waarin de verordening niet voorziet 
Dit artikel behoeft geen verdere toelichting. 
 
Artikel 30. Inwerkingtreding en overgangsrecht 
In dit artikel is het intrekken van de oude re-integratieverordening geregeld. Ook is in dit artikel het 
overgangsrecht neergelegd. Het kan voorkomen dat personen een voorziening toegekend hebben 
gekregen op grond van de oude re-integratieverordening, die niet meer voldoet aan de voorwaarden 
uit deze verordening. Hierbij kan worden gedacht aan de situatie waarin de oude re-
integratieverordening voorzieningen bevat die na inwerkingtreding van deze verordening niet meer 
worden verstrekt. Ook is het denkbaar dat een persoon op grond van de oude re-
integratieverordening wel in aanmerking zou komen voor een voorziening, maar door 
inwerkingtreding van deze verordening niet meer. De toegekende voorziening zou dan op grond van 
artikel 3, tweede lid moeten worden beëindigd. Om dit te voorkomen is in dit artikel in het tweede 
lid, geregeld dat dergelijke voorzieningen worden behouden voor ten hoogste de duur van 12 
maanden of - als dit eerder is - voor de duur dat deze is verstrekt. Dit uiteraard voor zover wordt 
voldaan aan de voorwaarden uit de Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Losser 2017. 
Wordt niet meer aan die voorwaarden voldaan, dan moet de voorziening worden beëindigd, 
bijvoorbeeld als een belanghebbende geen aanspraak meer heeft op ondersteuning bij de 
arbeidsinschakeling. De periode van 12 maanden begint te lopen vanaf het moment van 
inwerkingtreding van deze verordening. 
 
Voortzetten toegekende voorzieningen 
Toegekende voorzieningen op grond van de Re-integratieverordening Participatiewet gemeente 
Losser 2017 worden dus in beginsel behouden tot 12 maanden na inwerkingtreding van deze 
verordening. Na afloop van die periode kan het college besluiten of een voorziening wordt 
voortgezet (derde lid). Hierbij kan het college rekening houden met al gesloten overeenkomsten. 
Voortzetting van een voorziening ligt bijvoorbeeld voor de hand als het college is gehouden de 



kosten van een dergelijke voorziening te voldoen, ongeacht of een persoon nog gebruik maakt van 
de voorziening. Lopende re-integratievoorzieningen kunnen in beginsel ná inwerkingtreding van deze 
verordening worden afgerond volgens, in overeenstemming met de overeenkomst. 
 
Voortzetting is niet mogelijk 
Voortzetting van een toegekende voorziening na 12 maanden is niet mogelijk als de voorziening 
binnen die periode is beëindigd wegens het niet meer voldoen aan de voorwaarden voor die 
voorziening of als de voorziening is toegekend voor een kortere duur dan 12 maanden na 
inwerkingtreding van de verordening. Een voorziening dient immers niet langer te worden voortgezet 
dan de duur van de oorspronkelijke toekenning. Ten aanzien van die voorziening blijft de Re-
integratieverordening Participatiewet gemeente Losser 2017 van toepassing (vierde lid). 
 
Artikel 31. Citeertitel 
Dit artikel behoeft geen verdere toelichting. 
 
 
 
 
 
 


</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>