<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Verordening jeugdhulp Urk 2015
Wetstechnische informatie
Gegevens van de regeling
Overheidsorganisatie                Gemeente Urk
Officiële naam regeling             Verordening jeugdhulp Gemeente Urk 2015
Citeertitel                         Verordening jeugdhulp
Besloten door                       Gemeenteraad
Deze versie is geldig tot (als de
vervaldatum is vastgesteld)
Onderwerp                           Zorg voor jeugd

Opmerkingen m.b.t. de regeling
Geen.

Grondslagen
1. Jeugdwet.

Regelgeving die op deze regeling is gebaseerd (gedelegeerde regelgeving)
1. Geen.

Overzicht van in de tekst verwerkte wijzigingen
Datum       Terug-      Betreft           Ontstaansbron:       Inwerkingtreding:   Voorstel
inwerking- werkende                       datum                datum               gemeenteraa
treding     kracht                        ondertekening;       ondertekening;      d
                                          bron                 bron
                                          bekendmaking         bekendmaking
01-01-2015              Nieuwe            25-09-2014           01-01-2015          25-09-2014
                        verordening




                                                                                     1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Geconsolideerde tekst van de regeling

De raad van de gemeente Urk,


gelezen het voorstel van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Urk 26
augustus 2014


gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.12 en 8.1.1, vierde lid, van de Jeugdwet,


gezien het advies van commissie II, d.d 10 september 2014


gelet op de artikelen overwegende dat de Jeugdwet de verantwoordelijkheid voor het
organiseren van goede en toegankelijke jeugdhulp bij de gemeente heeft belegd, waarbij
het nadrukkelijk uitgangspunt is dat de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig
opgroeien van jeugdigen allereerst bij de ouders en de jeugdige zelf ligt,

overwegende dat het noodzakelijk is om regels vast te stellen over:
   - de door het college te verlenen individuele voorzieningen en algemene
      voorzieningen;
   - de voorwaarden voor toekenning en de wijze van beoordeling van, en de
      afwegingsfactoren bij een individuele voorziening;
   - de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele
      voorziening wordt afgestemd met algemene voorzieningen
   - de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt
      vastgesteld;
   - de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele voorziening of
      een persoonsgebonden budget alsmede misbruik en oneigenlijk gebruik van de
      wet;
   - de waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van
      jeugdhulp of de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of
      jeugdreclassering en de eisen die worden gesteld aan de kwaliteit daarvan,



besluit vast te stellen de


Verordening jeugdhulp Urk 2015



                                                                                    2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 1. Algemene bepalingen

Artikel 1. Begripsbepalingen
In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
- Algemene voorziening: voorziening op grond van de wet en op grond van deze
    verordening die geen individuele voorziening is. Een algemene voorziening is vrij
    toegankelijk zonder toegangsbeoordeling.
- Andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet, op het
    gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen.
- Hulpvraag: behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan jeugdhulp in verband met
    opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen, als
    bedoeld in artikel 2.3, eerste lid, van de wet.
- Individuele voorziening: op de jeugdige of zijn ouders toegesneden niet vrij
    toegankelijke voorziening als bedoeld in artikel 2, tweede lid.
- Jeugdhulp, jeugdhulp als bedoeld in de wet.
- Pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de wet, zijnde een
    door het college verstrekt budget aan een jeugdige of zijn ouders, dat hen in staat
    stelt de jeugdhulp die tot de individuele voorziening behoort van derden te betrekken.
- Wet: Jeugdwet.

Artikel 2. Vormen van jeugdhulp
1. De volgende vormen van algemene voorzieningen zijn beschikbaar:
 Informatie en (opvoed)advies
 Cursussen en trainingen gericht op opvoeden/opgroeien
 Schoolmaatschappelijk werk
 Algemeen maatschappelijk werk
 Jongerencoaching en participatiebevordering
2. De volgende vormen van individuele voorzieningen zijn beschikbaar:
 Hulp, ondersteuning en behandeling van of omgaan met psychische problemen en/of
    stoornissen
 Hulp, ondersteuning bij psychosociale problemen, of bij een verstandelijke beperking
    van de jeugdige
 Ondersteuning bij opvoedingsproblemen van de ouders of bij adoptie gerelateerde
    problemen
 Bevorderen van de deelname aan het maatschappelijk verkeer ondanks beperkingen
 Crisisopvang
 Gesloten jeugdhulp
 Gedwongen jeugdhulp (ter uitvoering van een jeugdbescherming- of
    jeugdreclasseringmaatregel)
 Pleegzorg
 (Semi)residentiële hulp in vrijwillig kader
 Specialistische dagbehandeling en verzorging
3. Het college stelt bij nadere regeling vast welke algemene en individuele voorzieningen
op basis van het eerste en tweede lid beschikbaar zijn.
4. Het college draagt zorg voor een goede afstemming van de verschillende vormen van
jeugdhulp op andere voorzieningen op het terrein van maatschappelijke ondersteuning,
participatie, werk en inkomen en onderwijs.




                                                                                        3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 2. Procedure

Artikel 3. Toegang jeugdhulp via de gemeente
1. Het college stelt bij nadere regeling regels met betrekking tot de voorwaarden voor
toekenning en de wijze van beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij een individuele
voorziening. Het college geeft daarbij aan op welke wijze hij jeugdigen en ouders
informeert over de mogelijkheid en het belang om in bepaalde gevallen een beroep op
jeugdhulp te doen.
2. In de nadere regeling zoals bedoeld in lid 1 wordt in ieder geval opgenomen dat
ouders en jeugdigen zich ten allen tijde met een hulpvraag tot het college kunnen
wenden en dat zo spoedig mogelijk een gesprek plaats vindt met de jeugdige en/of zijn
ouders met het doel de hulpvraag nader te verkennen.
3. In de nadere regeling zoals bedoeld in lid 1 wordt eveneens opgenomen dat het
college in spoedeisende gevallen zo spoedig mogelijk een passende tijdelijke maatregel
treft, of een machtiging gesloten jeugdzorg aanvraagt zoals bedoeld in hoofdstuk 6 van
de wet.

Artikel 4. Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts
1. Het college draagt zorg voor de inzet van niet vrij toegankelijke jeugdhulp na een
verwijzing door de huisarts, medisch specialist en jeugdarts naar een
jeugdhulpaanbieder, als en voor zover genoemde jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat
inzet van jeugdhulp nodig is.
2. Het college draagt er zorg voor dat regelmatig, doch minimaal eenmaal per jaar,
afstemming plaats vindt met de huisartsen, medisch specialisten en jeugdartsen in de
gemeente, over de verlening van toegang tot de niet vrij toegankelijke jeugdhulp.
3. Als de jeugdige en/of zijn ouders hierom verzoeken, legt het college de op basis van
dit artikel te verlenen individuele voorziening, dan wel het afwijzen daarvan, vast in een
beschikking als bedoeld in artikel 6.


Hoofdstuk 3. Afweging en voorwaarden individuele voorzieningen

Artikel 5. Toekenning individuele voorzieningen
Het college kent een individuele voorziening toe indien het college vaststelt dat de
hulpvraag of het probleem van de jeugdige en/of zijn ouders de jeugdige belemmert om
gezond en veilig op te groeien, dan wel om te groeien naar zelfstandigheid, dan wel om
voldoende zelfredzaam te zijn én de jeugdige en zijn ouders:
a. Op eigen kracht of met andere personen uit zijn naaste omgeving geen oplossing
voor hun probleem en/of hulpvraag kunnen vinden
b. Geen oplossing kunnen vinden voor hun hulpvraag of probleem door, al dan niet
gedeeltelijk, gebruik te maken van een andere voorziening
c. Geen oplossing kunnen vinden voor hun hulpvraag of probleem door, al dan niet
gedeeltelijk, gebruik te maken van een algemene voorziening.

Artikel 6. Inhoud beschikking
1. Indien het college in de beschikking die op grond van de aanvraag om jeugdhulp
wordt genomen, een of meer individuele voorzieningen verstrekt, worden in de
beschikking ook de met de jeugdige en/of zijn ouders gemaakte afspraken vastgelegd.
2. In de beschikking waarin op de aanvraag om jeugdhulp wordt beslist, wordt ook
aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt.



                                                                                        4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 4. Overige bepalingen

Artikel 7. Regels voor pgb
1. Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1 van de wet.
2. Het college bepaalt bij nadere regeling op welke wijze de hoogte van een pgb wordt
vastgesteld.
3. Het college bepaalt bij nadere regeling onder welke expliciete voorwaarden de
persoon aan wie een pgb wordt verstrekt, de jeugdhulp kan betrekken van een persoon
die behoort tot het sociale netwerk.

Artikel 8. Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of
terugvordering
1. Onverminderd artikel 8.1.2 van de wet doen een jeugdige en/of zijn ouders op
verzoek of onverwijld uit eigen beweging aan het college mededeling van alle feiten en
omstandigheden, waarvan hun redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding
kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande een individuele
voorziening of een pgb.
2. Onverminderd artikel 8.1.4 van de wet kan het college een beslissing aangaande een
individuele voorziening herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat:
a. De jeugdige en/of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens hebben verstrekt en
de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben
geleid
b. De jeugdige en/of zijn ouders niet langer op de individuele voorziening of op het pgb
zijn aangewezen
c. De individuele voorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten
d. De jeugdige en/of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van de individuele
voorziening of het pgb, of
e. De jeugdige en/of zijn ouders de individuele voorziening of het pgb niet of voor een
ander doel gebruiken dan waarvoor de voorziening of het pgb zijn verleend.
3. Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken
en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft
plaatsgevonden, kan het college van degene die opzettelijk onjuiste of onvolledige
gegevens heeft verschaft geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten
onrechte genoten individuele voorziening of het ten onrechte genoten pgb.
4. Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb
binnen drie maanden na uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de
voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Indien kan worden
aangetoond dat de aanwending nog niet heeft plaatsgevonden in verband met een
wachtlijst voor de beoogde voorziening, kan het college besluiten om de termijn van drie
maanden te verlengen en deze af te stemmen op de betreffende wachtlijst.
5. Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de geleverde zorg, al dan
niet steekproefsgewijs, de bestedingen van pgb’s.




                                                                                       5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>Artikel 9. Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering
Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de
vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren jeugdhulp of uit
te voeren kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, rekening met:
a. De aard en omvang van de te verrichten taken
b. De voor de sector toepasselijke arbeidsvoorwaarden in relatie tot de zwaarte van de
functie
c. Een redelijke toeslag voor overheadkosten
d. Een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het personeel als gevolg van
verlof, ziekte, scholing, werkoverleg en bereikbaarheid en beschikbaarheid in verband
met crisis en noodhulp
e. Kosten voor bijscholing van het personeel

Artikel 10. Vertrouwenspersoon
1. Het college draagt er zorg voor dat voor zover het betreft de toeleiding naar,
advisering over en de bepaling en het inzetten van de aangewezen voorziening als
bedoeld in deze verordening, een onafhankelijke          vertrouwenspersoon in de
gelegenheid wordt gesteld zijn taak uit te oefenen.
2. Het college wijst jeugdigen en ouders erop dat zij zich desgewenst kunnen laten
bijstaan door een onafhankelijke vertrouwenspersoon.

Artikel 11. Klachtregeling
Het college sluit aan bij de bestaande klachtenregeling van de gemeente voor de
afhandeling van klachten van jeugdigen en ouders die betrekking hebben op de wijze
van toeleiding naar, advisering over en op de bepaling en het inzetten van de
aangewezen voorziening als bedoeld in deze verordening.

Artikel 12. Inspraak en medezeggenschap
1. Het college betrekt de ingezetenen van de gemeente bij de voorbereiding van het
beleid betreffende jeugdhulp overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de
Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt
verleend.
2. Het college stelt cliënten en vertegenwoordigers van cliëntgroepen vroegtijdig in de
gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende jeugdhulp te doen, advies uit te
brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende
jeugdhulp, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen.
3. Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg,
waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien
van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en
ondersteuning.
4. Het college stelt nadere regels vast ter uitvoering van het tweede en derde lid.

Artikel 13. Hardheidsclausule
Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de jeugdige en/of zijn ouders
afwijken van de bepalingen in deze verordening, als toepassing van deze verordening
tot gevolg zou hebben dat ouders en/of jeugdigen verstoken blijven van de jeugdhulp die
zij dringend behoeven.




                                                                                        6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Artikel 14. Nadere regels
Voor zover noodzakelijk voor de uitvoering van deze verordening, kan het college
nadere regels stellen.

Artikel 15. Inwerkingtreding en citeertitel
1. Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.
2. Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening jeugdhulp gemeente Urk 2015.


Aldus besloten in de openbare vergadering van de raad der gemeente Urk, gehouden
op 25 september 2014,


de griffier,                                               de voorzitter,




                                                                                     7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>Toelichting

Algemeen
Deze verordening geeft uitvoering aan de Jeugdwet. Deze wet maakt onderdeel uit van
de bestuurlijke en financiële decentralisatie naar gemeenten van de jeugdzorg, de
jeugd-ggz, de zorg voor verstandelijk beperkte jeugdigen en de begeleiding en
persoonlijke verzorging van jeugdigen. Daarnaast wordt met deze wet een omslag
gemaakt van een stelsel gebaseerd op een wettelijk recht op zorg (aanspraak) naar een
stelsel op basis van een ondersteuningsplicht voor gemeente, op een wijze zoals eerder
is gebeurd met de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Het wettelijke recht op
jeugdzorg en individuele aanspraken op jeugdzorg worden hierbij vervangen door een
ondersteuningsplicht waarvan de aard en omvang in beginsel door de gemeente worden
bepaald (maatwerk). Het doel van het jeugdzorgstelsel blijft echter onverminderd
overeind: jeugdigen en ouders krijgen waar nodig tijdig bij hun situatie passende hulp,
met als beoogd doel ervoor te zorgen de eigen kracht van de jongere en zijn ouders en
het zorgend en probleemoplossend vermogen van het gezin te versterken.

      De verordening bevat een uitwerking van alle bepalingen die volgens de wet
       verplicht zijn (zie de artikelen 2.9, 2.10 en 2.12 Jeugdwet).

Artikel 2.9 van de Jeugdwet biedt verder ruimte om met inachtneming van het bepaalde
bij of krachtens de Jeugdwet andere regels te stellen. Deze verordening maakt hier
spaarzaam gebruik van. Daarnaast kan op grond van artikel 8.1.1, vierde lid, bij
verordening bepaald worden onder welke expliciete voorwaarden de persoon aan wie
een persoonsgebonden budget wordt verstekt, de jeugdhulp kan betrekken van een
persoon die behoort tot zijn sociale netwerk.

Deze verordening kan niet los worden gezien van het beleidsplan, dat de raad op grond
van artikel 2.2 van de Jeugdwet eveneens dient vast te stellen. In dit beleidsplan wordt
het door het gemeentebestuur te voeren beleid vastgelegd met betrekking tot preventie
en jeugdhulp, de uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering.

Toeleiding naar de jeugdhulp
De toeleiding naar de jeugdhulp kan op verschillende manieren plaatsvinden.

Vrij toegankelijk
In de verordening is onderscheid gemaakt tussen algemene en individuele
voorzieningen op het gebied van jeugdhulp (zie artikel 2, eerste, respectievelijk tweede
lid). Voor een deel van de hulpvragen zal volstaan kunnen worden met een algemene
voorziening. Hier kunnen de jeugdige en zijn ouders gebruik van maken zonder dat zij
daarvoor een verwijzing of een besluit van de gemeente nodig hebben. De jeugdige en
zijn ouders kunnen zich voor deze jeugdhulp dus rechtstreeks tot de jeugdhulpaanbieder
wenden.

Toegang jeugdhulp via de gemeente
Ook kan een hulpvraag van een jeugdige of zijn ouder binnenkomen bij de gemeente.
De beslissing door de gemeente welke zorg een jeugdige of zijn ouder precies nodig
heeft, komt vervolgens tot stand in overleg met die jeugdige en zijn ouders. In een
gesprek tussen een door de gemeente ingezette deskundige en de jeugdige en zijn
ouders zal gekeken worden wat de jeugdige en zijn ouders eventueel zelf of met behulp
van hun netwerk kunnen doen aan het probleem.


                                                                                      8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>Als aanvullend daarop een voorziening op het gebied van jeugdhulp nodig is, dan zal
eerst gekeken worden of dit een algemene voorziening is of een individuele voorziening.
Is het laatste het geval dan neemt deze deskundige, namens het college, een besluit en
verwijst hij de jeugdige door naar de jeugdhulpaanbieder die volgens de deskundige de
aangewezene is om de betreffende problematiek aan te pakken.

Toegang via de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist
De Jeugdwet regelt daarnaast dat de jeugdhulp toegankelijk is na een verwijzing door de
huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist. Na een dergelijke verwijzing staat echter
nog niet vast welke specifieke behandelvorm van jeugdhulp (dus bijvoorbeeld welke
therapie) een jeugdige of zijn ouder precies nodig heeft. Een jeugdige kan op dat
moment terecht bij de jeugdhulpaanbieders die de gemeente heeft ingekocht. In de
praktijk zal het de jeugdhulpaanbieder zelf zijn die op basis van zijn professionele
autonomie na de verwijzing beoordeelt welke voorziening precies nodig is (de
behandelvorm), hoe vaak iemand moet komen (de omvang) en hoe lang (de duur). Bij
deze beoordeling dient de jeugdhulpaanbieder zich te houden aan de afspraken die hij
daarover met de gemeente heeft gemaakt in het kader van de contract- of
subsidierelatie. Deze afspraken zien toe op hoe de gemeente haar regierol kan
waarmaken en op de omvang van het pakket. Deze afspraken zullen verder ook ingaan
op hoe de artsen en de gemeentelijke toegang goed van elkaar op de hoogte zijn van de
doorverwijzing of behandeling van een kind, zodat de integrale benadering rond het kind
en het principe van 1Gezin1Plan, met name bij multiproblematiek, kan worden geborgd
en er geen nieuwe ‘verkokering’ zal plaatsvinden, waarbij professionals niet goed van
elkaar weten dat zij bij het gezin betrokken zijn. Daarnaast zal de jeugdhulpaanbieder
rekening moeten houden met de regels die de gemeente bij verordening heeft gesteld.
Deze verordening regelt welk aanbod van de gemeente alleen via verwijzing of met een
besluit van de gemeente toegankelijk is (zie artikel 2). Omdat de gemeente verder geen
nadrukkelijke rol speelt bij de toegang via de huisarts, de jeugdarts en de medisch
specialist, regelt deze slechts een enkel aspect met betrekking tot het proces (zie artikel
4). Artikel 5 en verder zijn wel van overeenkomstige toepassing.

Toegang via de gecertificeerde instelling, de kinderrechter, het openbaar ministerie en
de directeur of de selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting
Een andere ingang tot de jeugdhulp is via de gecertificeerde instelling, de kinderrechter
(via een kinderbeschermingsmaatregel of een maatregel tot jeugdreclassering), het
openbaar ministerie en de directeur of de selectiefunctionaris van de justitiële
jeugdinrichting. De gecertificeerde instelling is verplicht om bij de bepaling van de in te
zetten jeugdhulp in het kader van een door de rechter opgelegde
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering te overleggen met de gemeente.
Uiteraard kan bij dit overleg een kostenafweging plaatsvinden. De gemeente is op haar
beurt vervolgens gehouden de jeugdhulp in te zetten die deze partijen nodig achten ter
uitvoering van de kinderbeschermingsmaatregel of de jeugdreclassering. Deze
leveringsplicht van de gemeente vloeit voort uit het feit dat uitspraken van rechters te
allen tijde moeten worden uitgevoerd om rechtsgelijkheid en rechtszekerheid te kunnen
garanderen. Ook hier geldt dat de gecertificeerde instelling in beginsel gebonden is aan
de jeugdhulp die de gemeente heeft ingekocht. Als de kinderrechter een
ondertoezichtstelling of gezagsbeëindiging uitspreekt, wijst hij gelijktijdig in de
beschikking de gecertificeerde instelling aan die de maatregel gaat uitvoeren. Dit kan de
rechter juist omdat de raad voor de kinderbescherming in zijn verzoekschrift een
concreet advies geeft over welke gecertificeerde instelling de maatregel zou moeten
uitvoeren.


                                                                                         9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>De raad voor de kinderbescherming neemt een gecertificeerde instelling in zijn
verzoekschrift op die na overleg met de gemeente en gezien de concrete
omstandigheden van het geval hiervoor het meest geschikt lijkt. De raad voor de
kinderbescherming is verplicht om hierover met de gemeente te overleggen. Deze
toegang wordt al in de Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze
verordening.

Toegang via de advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling (AMHK)
Ten slotte vormt ook het AMHK een toegang tot onder andere jeugdhulp. Het AMHK
geeft advies over vermoedens en gevallen van huiselijk geweld en kindermishandeling,
onderzoekt indien nodig op basis van een melding of er sprake is van
kindermishandeling, motiveert zo nodig ouders tot accepteren van jeugdhulp en legt
daartoe contacten met de hulpverlening. Deze toegang wordt al in de Jeugdwet zelf
geregeld en komt verder dus niet terug in deze verordening.

Artikelsgewijs

Artikel 1. Begripsbepalingen
In artikel 1 worden de begrippen gedefinieerd die cruciaal zijn voor het begrip van deze
verordening. Het aantal definities van artikel 1 is beperkt aangezien de wet al een flink
aantal definities kent die ook bindend zijn voor deze verordening. Deze wettelijke
definities zijn dan ook niet nogmaals opgenomen in de verordening. Het betreft onder
meer definities van centrale begrippen als ‘jeugdhulp’, ‘jeugdige’ en ‘ouder’. In de
verordening gebruiken we de begrippen jeugdige en ouder overeenkomstig de
Jeugdwet.

In de Jeugdwet worden drie typen voorzieningen onderscheiden:
    1. Overige voorzieningen, in deze verordening aangeduid als algemene voorziening
       of als vrij toegankelijke voorziening.
    2. Individuele voorzieningen, in deze verordening ook aangeduid als niet vrij
       toegankelijke voorziening.
    3. Andere voorziening.

Overige voorzieningen en individuele voorzieningen als genoemd in artikel 2.9 , onder a,
van de wet zijn centrale begrippen in de wet en hier gedefinieerd omdat de wet hiervoor
geen definities geeft. Onder het begrip ‘andere voorziening’ wordt in deze verordening
verstaan een voorziening die niet op grond van de Jeugdwet wordt getroffen, maar in het
kader van maatschappelijke ondersteuning, onderwijs, werk en inkomen of zorg. Zie ook
artikel 2.9, onder b, van de wet. De individuele voorzieningen en algemene
voorzieningen zijn opgenomen in artikel 2. Hoe individuele voorzieningen verkregen
kunnen worden, is nader geregeld in artikel 3 en verder.

De definitie van ‘pgb’ is opgenomen omdat de afkorting pgb in het spraakgebruik
inmiddels meer is ingeburgerd dan voluit ‘persoonsgebonden budget’.

Met de aanduiding ‘de jeugdige of zijn ouders’ bedoelen we dus: de jeugdige (van
bijvoorbeeld 16 jaar of ouder) zelfstandig, de jeugdige met een of beide ouders (in de
definitie van artikel 1 van de wet: de gezaghebbend ouder, adoptiefouder, stiefouder of
een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde
een pleegouder) (bij een jeugdige tussen de 12 en de 16 jaar), of de ouders namens de
jeugdige (bij een jeugdige jonger dan 12 jaar).


                                                                                      10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal definitiebepalingen
die voor deze verordening van belang zijn, zoals: ‘aanvraag’ (artikel 1:3, derde lid, van
de Awb) en ‘beschikking’ (artikel 1:2 van de Awb).

In artikel 1.1 van de wet is jeugdhulp als volgt gedefinieerd:
    1. Ondersteuning van en hulp en zorg, niet zijnde preventie, aan jeugdigen en hun
        ouders bij het verminderen, stabiliseren, behandelen en opheffen van of omgaan
        met de gevolgen van psychische problemen en stoornissen, psychosociale
        problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige,
        opvoedingsproblemen van de ouders of adoptiegerelateerde problemen.
    2. Het bevorderen van de deelname aan het maatschappelijk verkeer en van het
        zelfstandig functioneren van jeugdigen met een somatische, verstandelijke,
        lichamelijke of zintuiglijke beperking, een chronisch psychisch probleem of een
        psychosociaal probleem en die de leeftijd van achttien jaar nog niet hebben
        bereikt, en
    3. Het ondersteunen bij of het overnemen van activiteiten op het gebied van de
        persoonlijke verzorging gericht op het opheffen van een tekort aan
        zelfredzaamheid bij jeugdigen met een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke
        beperking of een somatische of psychiatrische aandoening of beperking, die de
        leeftijd van achttien jaar nog niet hebben bereikt, met dien verstande dat de
        leeftijdgrens van achttien jaar niet geldt voor jeugdhulp in het kader van
        jeugdstrafrecht.

Artikel 2. Vormen van jeugdhulp
Dit artikel geeft een nadere uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel
2.9, onder a, van de wet, waarin is bepaald dat de gemeente bij verordening regels stelt
over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige
(jeugdhulp)voorzieningen. Uit de memorie van toelichting op de wet (Kamerstukken II
2012/13, 33 684, nr. 3) komt naar voren dat de burger recht heeft op een duidelijk beeld
van het aanbod van voorzieningen binnen de gemeente.

Het begrip 'voorziening' is een lastig te vatten begrip. De wetgever waagt zich dan ook
niet aan een definitie, maar geeft wel in de memorie van toelichting aan dat de door de
gemeente te treffen voorziening zowel een algemene, vrij toegankelijke voorziening kan
zijn als een individuele voorziening. Een individuele voorziening zal vaak betrekking
hebben op meer gespecialiseerde zorg. De gemeente bepaalt zelf welke hulp vrij
toegankelijk is en welke niet. Voor de niet vrij toegankelijke vormen van ondersteuning
zal door de gemeente (artikel 3) of door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts en
de jeugdhulpaanbieder (artikel 4) eerst beoordeeld moeten worden of de jeugdige of zijn
ouders deze ondersteuning daadwerkelijk nodig hebben.

Voorzieningen in de zin van de Jeugdwet zijn gerelateerd aan de drieledige wettelijke
definitie van jeugdhulp (zie de toelichting op artikel 1). Een voorziening kan derhalve een
breed spectrum van verschillende soorten ondersteuning, hulp en zorg omvatten. Een
beschrijving is gewenst omdat de wetgever gemeenten opdraagt ervoor te zorgen dat de
burger zich een beeld kan vormen van de voorzieningen in het kader van jeugdhulp.




                                                                                        11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>Artikel 3. Toegang jeugdhulp via de gemeente
Deze bepaling regelt de toegang van jeugdhulp via de gemeente en is opgenomen om
een zorgvuldige procedure te waarborgen. Dit alles ter uitvoering van artikel 2.9, onder
a, van de wet waarin is bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval regels
stelt over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige
voorzieningen, met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning en de wijze van
beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening.

Het college is verantwoordelijk voor de inzet van de noodzakelijke voorzieningen op het
gebied van jeugdhulp. Het college is bevoegd om de toegang tot jeugdhulp te verlenen
op grond van de wet. In de praktijk zal het college de beslissing over het inzetten van
jeugdhulp niet zelf uitvoeren, maar mandateren aan gekwalificeerde deskundigen. Ook
op andere plaatsen in deze verordening en in de wet waar staat “het college”, kan het
college deze bevoegdheid mandateren naar ondergeschikten dan wel niet-
ondergeschikten op grond van de algemene regels van de Awb.

Artikel 4. Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts
In artikel 2.6, eerste lid, onderdeel g, van de Jeugdwet is geregeld dat, naast de
gemeentelijk      georganiseerde      toegang    tot   jeugdhulp,   ook    de    directe
verwijzingsmogelijkheid door de huisarts, medisch specialist en jeugdarts naar de
jeugdhulp blijft bestaan. Dit laatste geldt zowel voor de algemene voorzieningen als de
individuele voorzieningen. Met een dergelijke verwijzing kan de jeugdige rechtstreeks
aankloppen bij de jeugdhulpaanbieder. In de praktijk zal het de jeugdhulpaanbieder zijn
die na de verwijzing (stap 1) beoordeelt welke jeugdhulp precies nodig is. Deze bepaalt
in overleg met de jeugdige of ouder daadwerkelijk de concrete inhoud, vorm, omvang en
duur van de benodigde jeugdhulp. Deze aanbieder stelt dus feitelijk vast wat naar zijn
oordeel de inhoud van de benodigde voorziening dient te zijn en hij zal zijn oordeel
mede baseren op de protocollen en richtlijnen die voor een professional de basis van
zijn handelen vormen (stap 2). Zie ook de algemene toelichting.

Als de jeugdige of zijn ouders dit wensen òf in het uitzonderlijke geval dat het college
een besluit neemt dat afwijkt van het oordeel van de jeugdhulpaanbieder, legt het
college de te verlenen individuele voorziening, dan wel het afwijzen daarvan, vast in een
beschikking aan de jeugdige of zijn ouders. Op die manier wordt de jeugdige en zijn
ouders de benodigde rechtsbescherming geboden en wordt voorkomen dat het college
talloze beschikkingen moet afgeven die hetzelfde luiden als hetgeen de jeugdige of zijn
ouders naar het oordeel van de jeugdhulpaanbieder nodig hebben.

Artikel 5. Toekenning individuele voorzieningen
In dit artikel wordt duidelijk gemaakt welke afwegingsfactoren het college hanteert bij
toekenning van individuele voorzieningen. Hierbij is het voor het college van belang de
mate van “eigen kracht”en het al of niet gedeeltelijk gebruik kunnen maken van een
overige (preventieve) of andere voorziening, goed te beoordelen.

Artikel 6. Inhoud beschikking
Indien de jeugdige of zijn ouders zich met een hulpvraag wenden tot het college (artikel
3), dient het college een schriftelijke beschikking op te stellen, waartegen zij bezwaar en
beroep op grond van de Awb kunnen indienen. Uitgangspunt van de wet is dat de
jeugdige of zijn ouders een voorziening in ‘natura’ krijgen. Indien gewenst door de
jeugdige of zijn ouders bestaat echter de mogelijkheid van het toekennen van een pgb.



                                                                                        12
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>Het eerste lid bevestigt de regeling van deze onderwerpen in de Jeugdwet en de Awb en
is hier opgenomen in het belang van burgers om hen in de verordening een zo compleet
mogelijk beeld te geven van hun rechten en plichten. De mogelijkheid om bezwaar in te
dienen tegen de beschikking en ook de daarop volgende mogelijkheid van beroep bij de
rechter is geregeld in de Awb en geldt in beginsel voor alle beschikkingen. Indien een
jeugdige of zijn ouders in bezwaar en beroep willen gaan, hebben zij op grond van de
Awb het recht op het indienen van een aanvraag, waarmee een voor bezwaar en beroep
vatbaar besluit kan worden uitgelokt. Ook de weigering, of het te lang uitblijven van een
beschikking, geeft de burger op grond van de Awb de ingang van bezwaar en beroep.

Artikel 7. Regels pgb
In het eerste lid is een verwijzing opgenomen naar het centrale pgb-artikel (8.1.1) van de
wet. Dit lid is opgenomen teneinde in de verordening een compleet beeld van rechten en
plichten van de cliёnt te geven. In het eerste lid is verankerd dat het college op grond
van artikel 8.1.1 van de wet een pgb kan verstrekken. Als aan alle wettelijke
voorwaarden daartoe is voldaan, kan zelfs van een verplichting van het college worden
gesproken (zie ook de tekst van artikel 8.1.1, eerste lid: “Indien de jeugdige of zijn
ouders dit wensen …”). Voor gemeenten is ondermeer van belang dat een pgb slechts
wordt verstrekt indien de jeugdige of zijn ouders gemotiveerd kunnen aantonen dat de
individuele voorziening die door een aanbieder wordt geleverd, niet passend is (zie
artikel 8.1.1, derde lid, onder b).

Het tweede lid berust op artikel 2.9, onder c, van de wet. In deze wetsbepaling staat dat
in de verordening in ieder geval wordt bepaald op welke wijze de hoogte van een pgb
wordt vastgesteld.
Artikel 8. Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of
terugvordering
Deze bepaling is een uitwerking van de bij nota van wijziging ( Kamerstukken II 2013/14
33 684, nr. 11, artikel D) ingevoegde verplichte delegatiebepaling van artikel 2.9, onder
d, van de wet, waarbij is bepaald dat de gemeente bij verordening regels stelt voor de
bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele voorziening, alsmede
van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet. Ook deze bepaling beoogt het
standaardiseren met de regelgeving met betrekking tot de aan elkaar verwante
beleidsterreinen van jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning. Zie ook de
toelichting onder artikel 7.

In de toelichting op de nota van wijziging is voorts vermeld dat het tot de gemeentelijke
verantwoordelijkheid behoort misbruik van de geboden voorzieningen te voorkomen en,
waar nodig, op te treden tegen onterecht gebruik van individuele voorzieningen of
persoonsgebonden budgetten. Een zorgvuldig gebruik van collectieve middelen is
wezenlijk voor het draagvlak daarvan. De artikelen 8.1.2 tot en met 8.1.4 (oorspronkelijk
genummerd: 8.1.1a tot en met 8.1.1c) zijn eveneens bij nota van wijziging en ter
standaardisering van de regelgeving aan het wetsvoorstel toegevoegd.

Het eerste lid berust mede op artikel 8.1.2, eerste lid, van de wet. Ook de overige
onderdelen van artikel 8.1.2 en artikel 8.1.3 en 8.1.4 geven handen en voeten aan de
bestrijding van misbruik en oneigenlijk gebruik en zijn opgenomen in deze verordening.
De wettekst van de artikelen 8.1.2 tot en met 8.1.4 is veelal beperkt tot de pgb. Waar
mogelijk en zinvol, is dit ter uitwerking van de delegatiebepaling in artikel 2.9, onder d,
van de wet, in de verordening uitgebreid tot de individuele voorziening in natura.


                                                                                        13
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>Hiervoor kan ook steun gevonden worden in de tekst van de toelichting op artikel 8.1.2,
waarbij is vermeld dat de in het eerste lid geregelde inlichtingenverplichting als
uitgangspunt heeft dat van de jeugdige en zijn ouders aan wie een individuele
voorziening of een daaraan gekoppeld pgb is verstrekt, verlangd kan worden dat ze
voldoende gegevens en inlichtingen verstrekken om het college in staat te stellen te
beoordelen of het beroep op die individuele voorziening of het daaraan gekoppelde pgb
terecht is gedaan. Indien het de jeugdige of zijn ouders redelijkerwijs duidelijk moet zijn
dat er feiten en omstandigheden, of daarin opgetreden wijzigingen, zijn die van invloed
kunnen zijn op de toekenning van de individuele voorziening of het daaraan gekoppelde
pgb, dienen zij dit onverwijld aan het college te melden. Verstrekken zij niet onverwijld
uit eigen beweging of op verzoek van het college alle gevraagde inlichtingen en
bewijsstukken, dan heeft dat gevolgen voor de toekenning van de voorziening of het
daaraan gekoppelde pgb. Het college kan niet alleen bij een aanvraag, maar ook in
andere stadia concrete informatie en bewijsstukken van de belanghebbende vragen.

Het tweede lid is geënt op artikel 8.1.4 van de wet. Ook hier is de tot de pgb beperkte
reikwijdte van artikel 8.1.4 van de wet op grond van het bepaalde in artikel 2.9, onder d,
van de wet uitgebreid tot de individuele voorziening in natura.

Artikel 9. Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering
Het college kan de uitvoering van de Jeugdwet, met uitzondering van de vaststelling van
de rechten en plichten van de jeugdige of zijn ouders, door aanbieders laten verrichten
(artikel 2.11, eerste lid, van de Jeugdwet). Met het oog op gevallen waarin dit ten
aanzien van jeugdhulp, kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering gebeurt,
moeten bij verordening regels worden gesteld ter waarborging van een goede
verhouding tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp of de uitvoering van een
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die worden gesteld aan
de kwaliteit daarvan (artikel 2.12 va de Jeugdwet). Daarbij dient in ieder rekening
gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de toepasselijke
arbeidsvoorwaarden.

Om te voorkomen dat er alleen gekeken wordt naar de laagste prijs voor de uitvoering
worden in dit artikel een aantal andere aspecten genoemd waarmee het college bij het
vaststellen van tarieven (naast de prijs) rekening dient te houden. Hiermee wordt bereikt
dat er een beter beeld ontstaat van reële kostprijs voor de activiteiten die zij door
aanbieders willen laten uitvoeren. Uitgangspunt is dat de aanbieder kundig personeel
inzet tegen de arbeidsvoorwaarden die passen bij de vereiste vaardigheden. Hiervoor is
ten minste een beeld nodig van de vereiste activiteiten en de arbeidsvoorwaarden die
daarbij horen. Dit biedt een waarborg voor werknemers dat hun werkzaamheden
aansluiten bij de daarvoor geldende arbeidsvoorwaarden.

Artikel 10. Vertrouwenspersoon
In artikel 2.6, eerste lid, onder f, van de wet is bepaald dat het college ervoor
verantwoordelijk is dat jeugdigen, hun ouders of pleegouders een beroep kunnen doen
op een vertrouwenspersoon. Met de vertrouwenspersoon wordt een functionaris bedoeld
zoals deze nu al werkzaam is binnen de jeugdzorg. Onafhankelijkheid, beschikbaarheid
en toegankelijkheid zijn belangrijke factoren (wettelijke vereisten) voor een goede
invulling van deze functie.




                                                                                        14
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>De wet adresseert het college rechtstreeks en vraagt niet om hierover bij verordening
een regeling op te stellen. De bepaling uit de wet is toch in de verordening opgenomen
vanwege het in het belang om in de verordening een compleet overzicht van rechten en
plichten van jeugdigen en ouders te geven. Bij algemene maatregel van bestuur (het
Uitvoeringsbesluit Jeugdwet) zal een nadere uitwerking worden gegeven van de taken
en bevoegdheden van de vertrouwenspersoon.

Artikel 11. Klachtregeling
Dit artikel regelt het gemeentelijke klachtrecht. De gemeente is al op grond van de Awb
in het algemeen verplicht tot een behoorlijke behandeling van mondelinge en schriftelijke
klachten over gedragingen van personen en bestuursorganen die onder haar
verantwoordelijkheid werkzaam zijn.

Gelet op het van toepassing zijnde hoofdstuk 9 van de Awb, waarin een uitvoerige
regeling omtrent klachtbehandeling is gegeven, en ook het recht is neergelegd om na de
afhandeling van de klacht de bevoegde ombudsman te verzoeken een onderzoek in te
stellen, kan in deze verordening met een enkele bepaling worden volstaan.

In de regel zal eerst de aanbieder worden aangesproken bij klachten over de wijze van
behandeling. De klachtmogelijkheid tegenover de aanbieder is geregeld in artikel 4.2.1
e.v. van de wet. Pas wanneer dit klachtrecht niet bevredigend is, of niet logisch,
bijvoorbeeld bij gedragingen van gemeenteambtenaren, dan komt de gemeentelijke
klachtmogelijkheid in zicht.

Artikel 12. Inspraak en medezeggenschap
In dit artikel zijn bepalingen opgenomen over inspraak en medezeggenschap bij de
gemeente. De mogelijkheid tot inspraak en medezeggenschap tegenover de aanbieder
is al geregeld in artikel 4.2.4 e.v. van de wet.

Regeling van de inspraak en medezeggenschap is verplicht op grond van artikel 2.10
van de wet in samenhang met artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015. In artikel 2.10
(in de redactie van de Nota van wijziging op het wetsvoorstel Wmo 2015 van 12 maart
2014, kamerstukken II 22841, nr. 35) worden de artikelen 2.1.3, derde lid, en 2.5.1
(jaarlijks cliëntervaringsonderzoek) van de Wmo 2015 van overeenkomstige toepassing
verklaard. Ingevolge artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015 dient bij verordening te
worden bepaald op welke wijze ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van
deze wet.

In het eerste lid is verwezen naar de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet
vastgestelde inspraakverordening. Op deze manier wordt gewaarborgd dat eenzelfde
inspraakprocedure geldt voor het jeugdhulpbeleid als op andere terreinen. De inspraak
geldt voor alle ingezetenen. Dit is uitdrukkelijk de bedoeling van de wetgever, omdat
iedereen op enig moment aangewezen kan raken op ondersteuning.

Met het vierde lid wordt het aan het college overgelaten om de exacte invulling van de
medezeggenschap vorm te geven.

Artikel 13. Hardheidsclausule
Deze bepaling regelt de toepassing van een hardheidsclausule als instrument voor het
college om onvoorziene omstandigheden het hoofd te bieden.



                                                                                      15
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>Artikel 14. Nadere regels
Het kan noodzakelijk zijn om nadere regels te stellen op het gebied van onderwerpen
die niet expliciet als onderwerp van nadere regelgeving zijn aangemerkt. In nadere
regels kunnen onderwerpen uit de verordening nader worden uitgewerkt. Dit artikel biedt
de grond daartoe.




                                                                                    16
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>