<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>MANIFEST
VOOR EEN DUURZAME
JEUGDZORG
 Duurzame oplossingen in de
 jeugdzorg beginnen met het
eerlijke verhaal over de echte
 oorzaken van de problemen
                 Stichting KOG
            Stichting Onafhankelijk
       Dossieronderzoek Jeugdzorgketen
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>                 MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
INHOUD
1.   Samenvatting 3
     DE PROBLEEMANALYSE
2.   Aanleiding 5
3.   OTS en OTS/UHP problemen 8
4.   Aangetroffen oorzaken 9
4. 1 Veilig Thuis                                    9
4. 2 Jeugdbeschermingstafel 10
4. 3 Raad voor de Kinderbescherming 10
4. 4 Keurmerkinstituut 10
4. 5 De gecertificeerde instelling 11
4. 6 De kinderrechter 14
4. 7 Overige bevindingen uit de dossiers 16
4. 8 Vertrouwenspersoon 17
4. 9 Klacht- en tuchtrechtprocedures 18
4.10 De gemeente 18
4.11 De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd 19
5.   Conclusie 21
6.   Oproep 23
                                        2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>                  MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
SAMENVATTING
Analyse en beoordeling van 150 jeugdzorgdossiers of onderdelen daarvan zoals
rapporten van Veilig Thuis, de Raad voor de Kinderbescherming, de gecertificeerde
instellingen, verlengingsverzoeken en beschikkingen inzake adviezen en beslissingen
over ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing en het observeren tijdens vele
gesprekken tussen cliënten en medewerkers van genoemde instanties, leiden in de
kern tot de volgende bevindingen.
• De rapporten van Veilig Thuis, de Raad voor de Kinderbescherming en van de
gecertificeerde instellingen bieden geen valide en betrouwbare beslisinformatie
aan de kinderrechters. Het gevolg daarvan is subjectieve besluitvorming en
besluitvorming die op onvolledige informatie is gebaseerd.
• De rapporten vertonen methodologisch ernstige tekortkomingen en zijn
wetenschappelijk en pedagogisch ondeugdelijk.
• De op de onbetrouwbare en invalide informatie gebaseerde, doorgaans onjuiste
beslissingen van kinderrechters zijn traumatiserend voor kinderen, ouders,
grootouders en overige familieleden, leiden doorgaans niet tot bescherming
van jeugdigen en vormen een onnodige en disproportionele maatschappelijke
kostenpost.
• Onafhankelijk en professioneel onderzoek naar de oorzaken van voorgaande
problemen ontbreekt.
Onze oorzakenanalyse levert het beeld op dat de belangrijkste in stand houdende
oorzaken zijn dat,
• de rapporteurs van Veilig Thuis en de Raad voor de Kinderbescherming niet zijn
opgeleid en getraind tot onderzoeker en dat gezinsvoogdijwerkers niet zijn getraind
in analytisch rapporteren en het uitvoeren van evaluatieonderzoek.
• aan de rapporten van genoemde instellingen structureel een op geobjectiveerde
feiten gemaakte probleemanalyse, empirisch vastgestelde pedagogische normen,
onderzoek van het kind door een gekwalificeerde professional, interactie- en
hechtingsonderzoek, ontbreken.
• de formats van raadsrapporten, de rapporten van Veilig Thuis, het plan van aanpak
en de verlengingsverzoeken van de gecertificeerde instellingen, wetenschappelijk
rapporteren belemmeren, een mer à boire aan irrelevante informatie bevatten en
geen mogelijkheid tot gezinsspecifiek rapporteren bieden.
• er geen gerichte beroepsopleiding bestaat voor de medewerkers van Veilig Thuis,
van de Raad voor de Kinderbescherming en voor gezinsvoogdijwerkers.
                                           3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>                  MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
• de uitvoerende medewerkers van deze instanties, evenals kinderrechters, niet zijn
getraind in het professioneel en geprotocolleerd voeren van kindgesprekken.
• de Jeugdbeschermingstafel geen enkele toegevoegde waarde levert in de keten.
• het Keurmerkinstituut geen bewijs kan leveren van door de gecertificeerde
instellingen geleverde kwaliteit.
• kinderrechters de wet en de richtlijnen van Jeugdzorg Nederland structureel
schenden en met open ogen toestaan dat de Raad voor de Kinderbescherming en de
gecertificeerde instellingen dat ook doen.
• niemand weet, dus ook de kinderrechters zelf niet, wat de kwaliteit van de
besluiten van kinderrechters is.
• gemeenten onvoldoende c.q. geen zicht hebben op de doelmatigheid,
doeltreffendheid en rechtmatigheid van hun financiële bestedingen aan
gecertificeerde instellingen, Veilig Thuis en de Raad voor de Kinderbescherming.
                                            4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>                    MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
DE PROBLEEMANALYSE
AANLEIDING
Dit manifest kent in twee opzichten een beperking.
1. Het betreft uitsluitend de jeugdzorgdomeinen ondertoezichtstelling (OTS) en
    uithuisplaatsing (OTS/UHP);
2. Het is gebaseerd op de bevindingen uit 150 dossiers of delen daarvan en op de
    observatie tijdens vele gesprekken tussen cliënten en medewerkers van Veilig
    Thuis, gecertificeerde instellingen en de Raad voor de Kinderbescherming.
In hoeverre de bevindingen inzake de oorzaken gegeneraliseerd kunnen worden
vraagt nader en breder diepgaand onderzoek waarvoor wij dan ook pleiten.
Dit manifest komt voort uit het axioma dat zonder gemeenschappelijk gedeeld besef
van de problemen en van de in stand houdende oorzaken, problemen niet duurzaam
zijn op te lossen.
Het eerlijke verhaal begint met het durven herkennen en erkennen van de
problemen en de daaraan ten grondslag liggende oorzaken. Dit manifest wil een
voorbeeld zijn voor het eerlijke verhaal dat het gehele jeugdzorgveld zou moeten
bestrijken.
Tot in de kern samengevat is de huidige situatie in jeugdzorgland de volgende:
1. zonder probleembesef is er geen motivatie tot verandering;
2. zonder gemeenschappelijk gedeeld probleembesef is er geen draagvlak voor
    verandering;
3. zonder de in stand houdende oorzaken te benoemen en te erkennen ontstaat er
    geen zicht op duurzame oplossingen.
Het manifest is bedoeld voor alle actoren in de jeugdzorg: medewerkers van
gecertificeerde instellingen, van de Raad voor de Kinderbescherming en van
Veilig Thuis, het management, bestuur en raden van toezicht van de genoemde
instellingen, kinderrechters en politieke beleidsmakers, bestuurders, Kamerleden en
beslissers bij de gemeenten en het Rijk.
Met name voor besturen, Raden van Toezicht, beleidsmakers, kinderrechters en
politiek geeft het een kijk in de voor hen bestaande black box inzake de dagelijkse
uitvoeringspraktijk en is het voor hen een confrontatie met het eerlijke verhaal.
Het proefschrift van mevrouw Sharon Stellaard over “de aanhoudende tragiek”
van het Boemerangbeleid en passend jeugdzorgbeleid spreekt boekdelen.
Waarom mislukken vrijwel alle pogingen tot verbetering in het jeugdzorgveld?
Dat komt omdat alle betrokken actoren bij de jeugdzorg wegkijken van een
cruciaal methodisch principe van probleemoplossing, t.w. een professionele
probleemanalyse.
Het is niet alleen wegkijken, maar ook wegredeneren, goedpraten, uitwissen en
normaal maken wat niet normaal is.
                                             5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>                  MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
Ook de Algemene Rekenkamer geeft indringende signalen af. In haar rapport
“Georganiseerde onmacht”, vastgesteld op 5 april 2023, zijn in de samenvatting op
pagina 4 t/m 12 o.a. de volgende stellingen opgenomen:
• Nederland heeft zich verbonden aan de afspraken uit het Internationaal Verdrag
inzake de Rechten van het kind. Dat betekent dat kinderen moeten worden
beschermd tegen mishandeling en verwaarlozing en dat er, als dat nodig is,
opvang en behandeling beschikbaar is. Deze verantwoordelijkheid telt extra zwaar
voor kinderen waarvoor de kinderrechter een jeugdbeschermingsmaatregel heeft
opgelegd.
Ouders en kinderen mogen verwachten dat de overheid die taak goed en
zorgvuldig uitvoert. “Het is schrijnend dat juist deze groep kinderen die aan de
verantwoordelijkheid van de overheid zijn toevertrouwd in veel gevallen niet de hulp
krijgen die zij nodig hebben.”
• In de praktijk lukt het gemeenten, jeugdbeschermers en andere zorgverleners
niet om de hen toebedachte verantwoordelijkheid in de uitvoering van de
jeugdbescherming goed uit te voeren.
• Het is nog steeds niet vanzelfsprekend dat kinderen tijdig een vaste
jeugdbeschermer hebben en tijdig passende hulp ontvangen.
• De bewindspersonen vertrouwen erop dat het Toekomstscenario Kind- en
Gezinsbescherming en de Hervormingsagenda Jeugd de problemen zullen oplossen.
“Wij delen dat vertrouwen vooralsnog niet.”
• De gemeenteraad dient corrigerend op te treden als de gemeente niet voldoet aan
haar jeugdhulpplicht. “Maar onderzoek toont keer op keer aan dat gemeenteraden
vaak niet beschikken over de informatie, deskundigheid of tijd om aan deze
verwachting te kunnen voldoen.”
• “De wens om snel tot een beter functionerend stelsel te komen mag niet ten koste
gaan van een gedegen probleem­analyse.”
Deze laatste stelling is precies waarover dit manifest gaat: het ontbreken van een
gedegen probleemanalyse als het gaat om de problemen die zich bij een OTS en/of
OTS/UHP voordoen.
Een probleemanalyse bevat de drieslag:
• definiëren van het probleem.
  (eenduidig, specifiek en meetbaar);
• de negatieve effecten van het probleem;
• de oorzaken die het probleem in stand houden.
AXIOMA: problemen oplossen is oorzaken wegnemen
Pogingen om problemen op te lossen zonder een professionele en onafhankelijke
vaststelling en analyse van de oorzaken leidt tot schijnoplossingen,
                                           6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>                  MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
symptoombestrijding of oplossingen die op zichzelf weer nieuwe problemen
scheppen. Dat is wat wordt aangetroffen in onze 150 dossiers OTS en OTS/UHP.
De benadering van problemen bij OTS- en OTS/UHP trajecten door de actoren in
het jeugdzorgveld wordt gekenmerkt door het structureel negeren van genoemd
axioma.
De rapportages van Veilig Thuis, de Raad voor de Kinderbescherming en de
gecertificeerde instellingen en de beschikkingen/vonnissen van de kinderrechters
bij rechtbanken en gerechtshoven spreken in dezen voor zich: professionele
probleemanalyses ontbreken structureel en daarmee ook verklaringen voor de
benoemde problemen. Daarmee is vrijwel elke beslissing van de kinderrechters
gebaseerd op drijfzand en gebeurt er dikwijls wat juist niet moet gebeuren:
kinderbescherming verwordt tot kinderbeschadiging.
Hoe komt het dat die stap van de oorzakenanalyse inzake de problemen in de
jeugdzorg wordt genegeerd? Dat komt door het mechanisme om aan het veld zelf te
vragen de verbeteringen te bedenken. Denk hierbij aan de welbekende “vijfhoek”:
Rijk, gemeente, cliëntenorganisaties, jeugdhulpaanbieders en professionals. Deze vijf
hebben ook de Hervormingsagenda ontwikkeld.
M.a.w. de vraag om na te denken over verbeteringen wordt gesteld aan organisaties,
uitgezonderd de cliëntenorganisaties, die zelf mede veroorzaker zijn van de
problemen.
Al jarenlang lopen de betrokken actoren ervan weg om hun verbeter- of
hervormingsplannen te baseren op een onafhankelijke en professionele analyse en
vaststelling van de oorzaken.
Het “de hand in eigen boezem steken” ofwel deze vorm van zelfreflectie is de
actoren nog niet gegeven.
Een treffende stelling van Einstein in dezen is: “We cannot solve the problems by
using the same kind of thinking we used when we created them.”
Echte verbetering of hervorming van de Jeugdzorg wordt daarom pas mogelijk
als de probleemanalyse en de geobjectiveerde oorzaken van de problemen door
onafhankelijke onderzoeksprofessionals in kaart worden gebracht.
                                           7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>                   MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
OTS en OTS/UHP PROBLEMEN
Op basis van de aanwezige dossierkennis, kunnen de volgende problemen
vastgesteld worden.
1. Beslissingen inzake ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing zijn gebaseerd op
    invalide en onbetrouwbare informatie en schieten methodologisch tekort.
2. De rapportages van Veilig Thuis, de gecertificeerde instellingen en de Raad voor
    de Kinderbescherming zijn wetenschappelijk en pedagogisch ondeugdelijk.
3. De onjuiste beslissingen van kinderrechters inzake OTS en UHP zijn merendeels
    traumatiserend en beschadigend voor kinderen, ouders, grootouders en overige
    familieleden en vormen een onnodige en disproportionele maatschappelijke
    kostenpost.
4. Er is sprake van overheidshandelen dat uitgaat van wantrouwen in cliënten.
                                            8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>                   MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
WELKE INSTANDHOUDENDE
OORZAKEN BLIJKEN UIT ONZE
DOSSIERS?
Veilig Thuis
• Veilig Thuis is niet in staat om valse en echte meldingen te onderscheiden. Niet
van particuliere burgers, maar ook niet van professionals.
Het komt met regelmaat voor dat professionals een melding doen zonder de stap
3 van de verplichte Landelijke Meldcode uit te voeren. Deze stap houdt in dat er
alvorens een melding uitgaat allereerst een diepgaand gesprek met de ouders en,
indien mogelijk, met de betrokken minderjarigen, wordt gevoerd. Dat gesprek is
mede bedoeld om een eventuele melding te voorkomen en bevat voorts het principe
van wederhoor.
Ook als Veilig Thuis op de hoogte is van deze verwijtbare handelwijze van de
professional, kijkt Veilig Thuis ervan weg en accepteert klakkeloos deze niet
legitieme handelwijze en beschouwt de melding als waar.
Ouders die met hun kind bij de artsenpost of spoedeisende hulp komen worden
verplicht gescreend op kindermishandeling. Arts- onderzoeker Maartje Schouten
schrijft in haar proefschrift – maart 2017 – dat dit heeft geleid tot een hausse aan
valse verdenkingen van kindermishandeling. Uit haar onderzoek blijkt dat van elke
100 verdenkingen er 92 onterecht waren.
Het gebruik van vragenlijsten op de spoedeisende hulp die niet wetenschappelijk op
betrouwbaarheid en validiteit zijn onderzocht leidt tot een overmaat van onterechte
verdenkingen: 97 van de 100!!
• De uitvoerende medewerkers van Veilig Thuis zijn niet opgeleid tot onderzoeker.
De functiebenaming “Veilig Thuis onderzoeker” biedt derhalve geen enkele
waarborg voor verantwoord professioneel onderzoek. Wetenschappelijke
onderzoeksinstrumenten worden niet gebruikt. Er wordt uitsluitend gebruik gemaakt
van het interviewen van ouders, kinderen en informanten. Er vindt geen hechtings- of
interactieonderzoek plaats. De Veilig Thuis medewerker weet dan alleen wat er door
de geïnterviewden is gezegd. Niet of het feitelijk waar of volledig is.
Aan de rapportages van Veilig Thuis ontbreekt daarom structureel gedegen
feitenonderzoek, een professionele probleemanalyse, onderzoek van mogelijke
schade bij de jeugdige en de gehanteerde pedagogische normen. Er is geen sprake
van verantwoorde diagnostiek. De rapportages blinken uit door speculaties,
aannames en gissingen.
• De uitvoerende medewerkers van Veilig Thuis zijn niet bekwaam in het voeren van
geprotocolleerde kindgesprekken.
• Er bestaat geen erkende beroepsopleiding voor Veilig Thuis onderzoeker.
                                            9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>                   MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
De Jeugdbeschermingstafel
• De Jeugdbeschermingstafel dient ervoor te zijn een beslissing te nemen over een
verzoek tot onderzoek aan de Raad voor de Kinderbescherming, verder te noemen
‘de Raad’. De aanwezige medewerker van de Raad is medebeslisser over de vraag of
de Raad onderzoek moet doen. De onzuiverheid van het beslisproces is dat het leidt
tot een vorm van sluipende acquisitie door de Raad.
• Voorts heeft de Jeugdbeschermingstafel geen enkele toegevoegde waarde in het
proces van het doen van een verzoek tot onderzoek aan de Raad.
De Raad voor de Kinderbescherming
• De uitvoerende medewerkers van de Raad zijn niet opgeleid tot onderzoeker. De
functiebenaming raadsonderzoeker is misleidend. Het zijn geen professionals in de
wetenschappelijke zin van het woord. Zij verzamelen subjectieve percepties van
ouders, kinderen en informanten. Zij maken geen gebruik van valide en betrouwbare
onderzoeksinstrumenten of -methoden.
Aan de rapportages ontbreekt structureel feitenonderzoek, een professionele
probleemanalyse, onderzoek van mogelijke schade aan de ontwikkelingsdomeinen
van de jeugdige, hechtings- en interactieonderzoek en de gehanteerde pedagogische
normen. Dit laatste biedt de rapporteurs alle ruimte om sluipenderwijze hun
subjectieve normen, voortkomend uit religieuze, ideologische voorkeuren en
(onverwerkte) opvoedingservaringen uit eigen jeugd, in het oordeel en advies te
verwerken.
Verantwoorde diagnostiek ontbreekt. De rapportages worden grotendeels
gekenmerkt door speculatieve beweringen, slagen om de arm, aannames,
interpretaties en gissingen.
Het ontbreekt de raadsrapportages aan het wettelijk vereiste om de van belang zijnde
feiten volledig en naar waarheid aan te voeren.
• De uitvoerende raadsmedewerkers zijn niet bekwaam in het voeren van
geprotocolleerde kindgesprekken.
• Er bestaat geen erkende beroepsopleiding voor raadsonderzoeker.
Het Keurmerk Instituut
• De minister voor Rechtsbescherming ging ervan uit, dat naast inspectietoezicht en
sturing door gemeenten, de certificering een garantie zou zijn voor de kwaliteit van
de jeugdbescherming. Dat is niet het geval.
Een certificaat is geen bewijs van geleverde kwaliteit. Het bewijst alleen dat een
gecertificeerde instelling voldoet aan procesnormen en organisatorische waarborgen.
Certificaten bieden geen garantie dat de GI’s daadwerkelijk aan de wettelijke
                                          10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>                    MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
kwaliteitseisen of aan de de wettelijke termijnen die voor de jeugdbescherming
gelden voldoen.
• Het komt toenemend voor dat de GI niet levert tijdens een OTS of OTS/UHP
traject. Daarmee handelt de GI in strijd met de Jeugdwet artikel 3.4. lid 4. Ook als
het Keurmerkinstituut ervan op de hoogte is gesteld dat de GI daaraan structureel
niet meer voldoet en het Besluit Jeugdwet artikel 3.2.2 lid 3 en lid 4 aan de orde is,
kijkt het Keurmerk instituut weg en staat willens en wetens wetsovertreding door de
GI toe.
Voorts wordt door het Keurmerkinstituut de hand gelicht met het Besluit Jeugdwet
artikel 3.2.3 lid 1: voor de jaarlijkse toets of de GI nog wel voldoet aan het
normenkader van de Jeugdwet artikel 3.4 lid 4, is minimaal, op basis van een
aselecte steekproef, een gedragswetenschappelijke en juridische beoordeling van
dossiers nodig. Dit gebeurt niet.
• De kwaliteit kan alleen daadwerkelijk worden achterhaald door dossieronderzoek
en door participerende observatie van het handelen van de uitvoerende
medewerkers in de praktijk. En dat gebeurt niet.
De Gecertificeerde Instelling (GI)
•Uit het gestelde onder “Het Keurmerk Instituut” volgt de vaststelling dat er
onvoldoende zicht is op de kwaliteit van de GI’s.
• In het licht van integrale hulpverlening aan gezinnen wordt het principe één gezin,
één plan, één regisseur voorgestaan. Dat betekent dat een OTS- of OTS/UHP traject
moet worden gezien als een project. De gezinsvoogdijwerker heeft dan de rol van
projectleider, die de verschillende bij het gezin betrokken disciplines coördineert en
stuurt.
Deze medewerkers zijn niet getraind in de rol van projectmanager en regisseren
niet. Bovendien wordt die rol door artsen, psychiaters en andere professionele
hulpverleners ook niet geaccepteerd. Het gevolg is dat deze trajecten niet
doeltreffend, niet doelmatig en dikwijls ook niet rechtmatig verlopen.
• De GI gezinsvoogdijwerker is gehouden om, als ouders afzien van het zelf
opstellen van een Plan van Aanpak – het zogenoemde Familiegroepsplan – binnen
zes weken nadat de ouders dat kenbaar hebben gemaakt, in goed overleg met
ouders, en als het kan de minderjarige(n), een Plan van Aanpak vast te stellen. De
start van dat proces begint met het bekend maken door de kinderrechter van de
concrete bedreigingen van de ontwikkeling van de minderjarige. Dat kan al ter
zitting, of later in de beschikking.
Het komt zelden voor dat de gezinsvoogdijwerker zich aan deze wettelijke termijn
houdt. Daarmee is dus sprake van het overtreden van de Jeugdwet. (artikelen 4.1.2
en 4.1.3 tweede en vijfde lid)
Voorts slaagt deze er zelden in om in het Plan van Aanpak de resultaten, bedoeld
om de bedreigingen uit de wereld te helpen, op eenduidige, specifieke en meetbare
                                             11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>                  MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
wijze te formuleren. Dat maakt een doeltreffende en doelmatige sturing op een OTS
of OTS/UHP traject niet mogelijk. Ook een betrouwbare evaluatie daarvan behoort
dan niet tot de mogelijkheden.
• De gezinsvoogdijwerker wordt geacht om zelf het OTS of OTS/UHP traject te
evalueren. Daarmee is de systeemfout ingebouwd dat de “slager zijn eigen vlees
keurt.”
Voorts is deze medewerker er niet in getraind om bij evaluaties valide en
betrouwbare onderzoeksinstrumenten te gebruiken.
Als de resultaten niet of ten dele zijn behaald wordt systematisch vermeden om de
oorzaken daarvan te onderzoeken en te expliciteren.
In de enkele gevallen waarin dat wel gebeurt komt nooit aan de orde welk aandeel
de gezinsvoogdijwerker zelf heeft gehad bij het niet bereiken van de resultaten. Het
vlees van de slager is dus altijd perfect.
Het bovenstaande heeft als consequentie dat verlengingsverzoeken voor een OTS
of machtiging UHP niet voldoen aan het wettelijk vereiste dat de van belang zijnde
feiten volledig en naar waarheid worden aangevoerd.
• Gezinsvoogdijwerkers zijn niet getraind in het voeren van geprotocolleerde
kindgesprekken.
• Beslissingen inzake omgangsuitbreiding of -beperking worden niet genomen op
basis van een professionele analyse. Hechtings- en interactieonderzoek ontbreekt
systematisch. Onderbuikgevoelens, aannames, de gunfactor aan één van de ouders
(partijdigheid) en gissingen spelen de hoofdrol.
• Er bestaat geen erkende beroepsopleiding voor gezinsvoogdijwerker. Ook bestaat
er geen onderzoek waaruit blijkt dat een gezinsvoogdijwerker een betere opvoeder is
dan een ouder.
• Gezinsvoogdijwerkers worden dagelijks geconfronteerd met complexe
gezinssituaties. Om daarmee effectief te kunnen omgaan wordt een scala aan
vaardigheden vereist. Het gaat dan minimaal om vaardigheden als,
– projecten managen;
– SMART projectplannen (= Plan van Aanpak) opstellen;
– methodische probleemoplossing;
– onderhandelen;
– conflicthantering;
– effectieve gespreksvoering;
– effectief communiceren;
– het voeren van geprotocolleerde kindgesprekken;
– het herkennen van verschillende gedragsstijlen en deze kunnen overbruggen;
– analytisch en effectief rapporteren;
– effectief omgaan met weerstanden;
– pedagogisch onderzoek;
– het kunnen selecteren van de juiste hulpverleningsinstantie.
                                           12
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>                  MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
Uit de geraadpleegde dossiers en de vele observaties van de handelwijze van
gezinsvoogdijwerkers in de praktijk blijkt dat deze vaardigheden nauwelijks tot niet
aanwezig zijn. Dat vormt een belangrijke oorzaak voor onnodige, schadelijke en
kostbare verlengingen van OTS en OTS/UHP trajecten.
• Het komt met regelmaat voor dat tijdens uithuisplaatsingen ouders worden
gestraft met een beperking van de omgang met hun kind(eren) als zij met de
gezinsvoogdijwerker van mening verschillen. De ouder krijgt dan het stempel “gaat
de strijd aan.” Daarmee is sprake van een ernstige vorm van machtsmisbruik en
overtreding van de Beroepscode BPSW.
• Het komt veelvuldig voor dat de GI i.c. de gezinsvoogdijwerker één of meer
hulpverleningsinstanties inschakelt zonder professionele diagnostiek. Dat leidt
dan dikwijls tot de verkeerde therapie, onnodige belasting van minderjarigen en
onnodige kosten in de jeugdzorg.
• Met regelmaat komt voor dat de gezinsvoogdijwerker zich afhankelijk en
partijdig positioneert. Met name in gevallen van echtscheiding of relatiebeëindiging
wordt dan één ouder als de “beste ouder” behandeld en is de andere ouder de
“boosdoener”.
Bij uithuisplaatsingen laten zij zich dan in het ‘kamp’ van de pleegouders zuigen.
In plaats van te engageren en enthousiasmeren zijn deze medewerkers aan het
escaleren en ouders tegen elkaar en ouders en pleegouders tegen elkaar aan het
uitspelen. Een rolkeuze voor splijtzwam in plaats van verbinder.
• Gezinsvoogdijwerkers maken manipulatief gebruik van de juridische naïviteit van
schoolpersoneel, artsen, specialisten en andere professionele hulpverleners. Zij doen
het dan voorkomen alsof zij, in het kader van een OTS of OTS/UHP een informatie-
en beslispositie hebben die hen rechtens niet toekomt.
Het leidt dikwijls tot situaties waarin een school slechts één ouder informeert
(echtscheidingen) of artsen en hulpverleners (medische) handelingen uitvoeren
zonder toestemming van de ouders met gezag.
• Rapporten van gekwalificeerde experts die de GI, i.c. de gezinsvoogdijwerker niet
zo goed uitkomen, worden angstvallig buiten de deur gehouden. Ook buiten de
deur van de kinderrechter. De facto wordt door die handelwijze de kinderrechter
onvolledig geïnformeerd.
• De GI’s lappen de Richtlijn “Feiten volledig en naar waarheid aanvoeren” van
Jeugdzorg Nederland structureel aan hun laars.
• Gezinsvoogdijwerkers worden geacht problemen in gezinnen op te lossen. Gezien
het voorgaande blijkt die verwachting een illusie.
• Inzake verlengingsverzoeken draagt de GI een dubbele pet. Een verlenging van
een OTS of OTS/UHP brengt ook geld in het laatje. Een verlengingsverzoek kan
daarmee sluipenderwijze een vorm van acquisitie krijgen.
                                           13
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>                   MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
De kinderrechter
• De ambtseed/-gelofte bevat belangrijke passages over hoe de rechter zich dient te
positioneren. Twee citaten zijn,
“Ik zweer/beloof dat ik trouw zal zijn aan de Koning, en dat ik de Grondwet en alle
overige wetten zal onderhouden en nakomen.”
“Ik zweer/beloof dat ik mijn ambt met eerlijkheid, nauwgezetheid en onzijdig,
zonder aanzien van personen zal uitoefenen en mij in deze uitoefening zal gedragen
zoals een goed rechterlijk ambtenaar betaamt.”
De handelwijze van de kinderrechter is hiermee veelvuldig ernstig in strijd.
• Kinderrechters positioneren zich als verlengstuk van de Raad voor de
Kinderbescherming en de GI. Met deze, professioneel en juridisch, niet integere
keuze degraderen zij zichzelf tot schakel in de jeugdzorgketen met eigen
amateuristisch-pedagogische meningen en een voortdurende partijdigheid richting
genoemde instanties, ten koste van ouders en kinderen.
De ambtseed gebiedt hen ouders en instanties te behandelen als gelijkwaardige
partijen en te toetsen of deze instanties niet onnodig inbreuk maken op de privacy en
het familieleven van burgers. Dat laat de kinderrechter verwijtbaar na.
Ten onrechte en zonder rationele grondslag beschouwt de kinderrechter de Raad
en de GI als zijn/haar professionele adviseur. Daarom volgt hij/zij niet zijn/haar
toetsende verantwoordelijkheid.
Door deze incorrecte en niet legitieme positionering is de rechtsbescherming van
ouders en kinderen ernstig in het geding.
• Uit het voorgaande is gebleken dat de Raad en de GI niet in staat zijn de van
belang zijnde feiten volledig en naar waarheid aan te voeren. Kinderrechters
gedragen zich alsof dat wel zo is en honoreren zo op grote schaal de
wetsovertredingen van de Raad en de GI.
Het feit dat ten tijde van de zitting elke vorm van gedragswetenschappelijke expertise
op het gebied van opvoeding ontbreekt en kinderrechters ouders niet toestaan zich
door dergelijke experts te laten bijstaan, doet ernstig afbreuk aan verantwoorde
besluitvorming inzake OTS en OTS/UHP en aan de rechtsbescherming van ouders.
• De effectiviteit van de besluitvorming inzake OTS en OTS/UHP is zeer twijfelachtig
en eerder beschadigend dan beschermend blijkt uit de geraadpleegde dossiers.
• Er heeft nog nooit onafhankelijk en professioneel dossieronderzoek
plaatsgevonden naar de kwaliteit van de besluiten van kinderrechters inzake OTS en
OTS/UHP.
• Kinderrechters vermijden structureel de vertegenwoordigers van de Raad en de GI
aan te spreken op verwijtbare nalatigheden zoals het niet (tijdig) opstellen van een
                                            14
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>                  MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
Plan van Aanpak en het niet opvolgen van eerdere opdrachten van de kinderrechter.
Wetsovertredingen in dezen worden oogluikend toegestaan.
• Het komt met regelmaat voor dat kinderrechters het beperken of uitbreiden van de
omgang tussen ouder en kind(eren) volledig overlaten aan de GI. Dat is in strijd met
de wet.
Uitbreiding van het contact met de ene ouder leidt per definitie tot contactbeperking
van de andere ouder. Inzake contactbeperking is de wetgever klip en klaar:
BW1: 265g schrijft voor dat een contactbeperking te allen tijde aan de kinderrechter
dient te worden voorgelegd, behoudens in geval van UHP: ECLI:NL:HR:2018:2321
punt 4.1.3
De kinderrechter is dus niet bevoegd tot het volledig mandateren van de GI
inzake de omgang. Wel kan de kinderrechter de GI enige ruimte bieden door een
bandbreedte aan te geven: ECLI:NL:HR:2014:748, NJ 2014/237.
• Mede als gevolg van de gebrekkige door de Raad en de GI aangeleverde
beslisinformatie blijken kinderrechters niet in staat om opvolging te geven aan
BW1:255 vierde lid. Dat artikel schrijft voor dat dat de kinderrechter de concrete
bedreigingen van de ontwikkeling van de minderjarige in de beschikking dient
vast te leggen. Concreet betekent dit een formulering die eenduidig, specifiek en
meetbaar is. In vrijwel alle beschikkingen blijkt de kinderrechter daarin niet te
slagen.
Bovendien wordt nogal eens de juridisch en pedagogisch niet legitieme stelling
gehanteerd als zou “geen zicht op de opvoedvaardigheden van ouders of op de
opvoedsituatie” een grond zijn voor een OTS of OTS/UHP.
Daarmee wordt het voor de GI onmogelijk een deugdelijk Plan van Aanpak op te
stellen en te evalueren en is wetsovertreding de basis voor een besluit OTS of OTS/
UHP.
• Inzake verzoeken ‘vervallen verklaren’ van een schriftelijke aanwijzing en
bekrachtigingsverzoeken geven kinderrechters structureel blijk van onvoldoende
bestuursrechtelijk besef. Het gevolg daarvan is regelmatige wetsovertreding van de
Algemene wet bestuursrecht en het Burgerlijk wetboek.
• Kinderrechters geven doorgaans een machtiging spoed uithuisplaatsing af op basis
van naïef geloof in de professionaliteit en integriteit van de verzoeker in plaats van
op feiten.
• Blijkens de door ons onderzochte beschikkingen overtreden kinderrechters
structureel Nederlandse wetgeving, Internationale wetgeving en verdragen en de
richtlijnen van Jeugdzorg Nederland.
• Met instemming van de kinderrechter wordt structureel de hand gelicht met artikel
290 lid 2 van het Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering (Rv): het verplichte
proces-verbaal wordt niet of te laat opgesteld; wordt alleen op verzoek toegestuurd
in het kader van een hoger beroep; wijkt inhoudelijk aanzienlijk af van wat feitelijk
                                           15
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>                   MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
ter zitting aan de orde is geweest waarmee sprake is van het valselijk opmaken van
een authentieke akte. (Rv artikel 156 lid 2)
• Kinderrechters zijn niet getraind in het professioneel en geprotocolleerd voeren
van kindgesprekken.
Overige bevindingen uit de dossiers
en dossierstukken
• De formulering “ernstige bedreiging van de ontwikkeling van de minderjarige”
blijkt in pedagogisch, juridisch en methodologisch opzicht een lege huls. Dat geldt
tevens voor de aanduiding “zorgen”.
• De jeugdzorgwerkers van de GI’s, de Raad voor de Kinderbescherming en Veilig
Thuis, het management van deze instanties en kinderrechters handelen structureel in
strijd met wet- en regelgeving en de richtlijnen van Jeugdzorg Nederland. Zo wordt
bij uithuisplaatsingen de richtlijn “Uithuisplaatsing en Terugplaatsing” systematisch
genegeerd.
Van terugplaatsing is merendeels geen sprake en trajecten uithuisplaatsing
verworden in de praktijk tot sluipende adoptieprocessen.
Het komt met regelmaat voor dat uithuisplaatsingen worden gebruikt als
dwangmiddel of strafmaatregel voor ouders en/of minderjarigen die er een eigen
mening op na houden en zich niet als vanzelfsprekend wensen te voegen naar het,
dikwijls onprofessionele en subjectieve, regime van de gezinsvoogdijwerker.
Met name bij spoed uithuisplaatsingen kunnen de Raad en de GI de kinderrechter
van alles op de mouw spelden. Er is geen enkele controle op en ouders en
minderjarigen hebben geen enkele rechtsbescherming omdat wederhoor aan ouders
en jeugdigen wordt onthouden.
Voorts vindt schending van het beginsel dat een uithuisplaatsing, als uiterste
redmiddel, uitsluitend dient plaats te vinden als er geen andere oplossingen hebben
gewerkt of zullen werken, bij voortduring plaats. In raadsrapporten en verzoeken
van de GI om een machtiging uithuisplaatsing, wordt zelden aangetoond of
gemotiveerd welke oplossingen niet hebben gewerkt en welke overige oplossingen
ook niet zullen werken. De kinderrechter kijkt dan de andere kant op.
• Management en bestuur van genoemde instellingen schieten ernstig tekort in het
toezien op en monitoren van naleving van de Jeugdwet artikelen 3.3 en 4.1.1 lid 1,
2 en 3. Verantwoorde verantwoordelijkheidstoedeling en naar waarheid en volledig
aanvoeren van de van belang zijnde feiten zijn met die uitblijvende handelwijze,
ernstig in het geding.
• Geen enkel dossier blijkt compleet.
                                           16
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>                  MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
• De medewerkers van Veilig Thuis en de Raad worden aan universiteiten
niet als onderzoeker toegelaten hetgeen indicatief is voor hun gebrek aan
onderzoekskwaliteiten.
• Noch de politiek, noch de andere actoren in het jeugdzorgveld, noch de
kinderrechters zelf zijn in staat de kwaliteit van de beslissingen van kinderrechters
vast te stellen. Onderzoek daarnaar vindt niet plaats, terwijl de directe kosten
van OTS en UHP in 2022 € 553.900.000,-, dus meer dan een half miljard euro
bedroegen.
Bovendien valt op dat bij de inkopers en opdrachtgevers geen besef is van de
doeltreffendheid, doelmatigheid en rechtmatigheid van de bestedingen door Veilig
Thuis, de Raad en de GI’s.
• De uitvoerende medewerkers van de Raad en Veilig Thuis maken geen gebruik van
objectiverende onderzoeksmethoden. Procedures die kunnen aantonen dat oordelen
en adviezen mogelijk onjuist zijn (falsificatie) worden welbewust ontweken.
• In de rapportages van genoemde instellingen ontbreekt structureel vanuit welke
pedagogisch, empirisch vastgestelde normen, conclusies en adviezen tot stand
komen.
Dat biedt de rapporteurs alle mogelijke ruimte om hun subjectieve normen,
voortkomend uit religieuze, ideologische, politieke voorkeuren en (onverwerkte)
opvoedingservaringen uit eigen jeugd, impliciet in hun conclusies, oordelen en
adviezen te verwerken. Kinderrechters toetsen, ook op dit element, niet.
• De formats van Veilig Thuis, de Raad en de GI’s hebben geen enkele
wetenschappelijke betekenis. Zij bevatten doorgaans een mer à boire aan onnodige
onleesbare en onwetenschappelijke informatie. Het waarborgen en aanbieden van
valide en betrouwbare beslisinformatie aan de kinderrechter wordt daarmee ernstig
geweld aangedaan.
Bijvoorbeeld het onderzoeksformat van de Raad bevat drie standaard
onderzoeksvragen. Onderdeel van de eerste onderzoeksvraag is welke zorgen er
zijn. Het is aan de Raad te onderzoeken OF er zorgen zijn. Maar de vraag in het
format maakt duidelijk dat de Raad vooringenomen begint: zonder enig onderzoek
zijn er kennelijk al zorgen.
Vertrouwenspersoon
• Iedereen heeft recht op een vertrouwenspersoon en iedereen mag als
vertrouwenspersoon ouders en kinderen bijstaan. Met name bij als moeilijk ervaren
gesprekken of bij interviews door de Raad en Veilig Thuis, is dikwijls behoefte aan
een vertrouwenspersoon.
• Erkende vertrouwenspersonen, die vanwege de erkenning een formele positie
hebben, worden geleverd door het huidige JEUGDSTEM-vertrouwenspersonen
akj. Ondersteuning van kinderen heeft bij deze instantie de hoogste prioriteit.
                                            17
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>                   MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
In de regio’s waar JEUGDSTEM niet is vertegenwoordigd neemt Zorgbelang, als
onderaannemer van JEUGDSTEM, het vertrouwenswerk over.
• Voor ondersteuning van ouders bestaan wachtlijsten. Daarom doen ouders dikwijls
een beroep op niet erkende vertrouwenspersonen zoals een familielid, buren,
kennissen e.d. Uit onze dossiers blijkt dat vertrouwenspersonen die goed op de
hoogte zijn van de rechten van ouders in een aantal gevallen zonder grondige of
zwaarwichtige redenen geweigerd worden. Soms komt voor dat jeugdzorgwerkers of
hun manager op basis van leugens, een vertrouwenspersoon buiten de deur houden.
• De conclusie is dat de huidige vormgeving van het instituut vertrouwenspersoon
vooralsnog te veel ruimte biedt voor willekeur en onvoldoende rechtsbescherming
voor ouders oplevert. Mogelijk biedt de nieuwe richtlijn van Jeugdzorg Nederland
(maart 2024) enige waarborgen.
Indien er sprake is van willekeur en vertrouwenspersonen ten onrechte buiten de
deur worden gehouden, kan de gemeente op basis van artikel 2.5. lid 1 t/m 3 van
de Jeugdwet ingrijpen. In de meeste gevallen geeft de gemeente niet thuis. Uit onze
dossiers blijkt dat in één geval sprake is geweest van effectief ingrijpen door de
gemeente (wethouder).
Klacht- en tuchtrechtprocedures
• Uit onze dossiers blijkt dat er in strikte zin geen sprake is van onafhankelijke
klachtencommissies en de tuchtrechtcolleges van de Stichting Kwaliteitsregister
Jeugd. (SKJ)
De leden worden benoemd door de organisaties (besturen/directeuren) zelf. De
wijze van selecteren van die leden is een black box.
In de door ons ondersteunde en bijgewoonde zittingen blijkt dikwijls een impliciete
neiging van de commissie- en collegeleden om de beklaagde beroepsbeoefenaar in
bescherming te nemen.
• Een, enigszins doorzichtige, methode die daarvoor wordt ingezet is de klager
scherp te ondervragen op bewijzen of helemaal geen vragen aan de klager te stellen.
Aan de beklaagde worden dan geen kritische en vooral klacht irrelevante vragen
gesteld. Daarmee wordt sluipenderwijze ingezet op een beoogde uitkomst die de
rechtsbescherming van cliënten ondergraaft en de beklaagde uit de wind houdt.
De gemeente
• Het college van B&W is er verantwoordelijk voor dat er een kwalitatief en
kwantitatief toereikend aanbod is om de in de Jeugdwet vastgelegde taken ten
uitvoer te brengen. De gemeenten maken deze verantwoordelijkheid niet waar en
worden daarop ook niet aangesproken.
                                             18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>                  MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
• De gemeenteraad heeft een belangrijk instrument om financieel te sturen. In de
Jeugdwet is opgenomen dat de gemeenteraad periodiek een plan opstelt dat een
aantal vereiste thema’s uitwerkt.
Artikel, 2.2 lid 2c uit de Jeugdwet luidt: “welke resultaten de gemeente in de door
het plan bestreken periode wenst te behalen, hoe gemeten zal worden of deze
resultaten zijn behaald en welke outcome criteria gehanteerd worden ten aanzien
van jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen.”
De concrete uitwerking van dit thema ontbreekt bij gemeenten of deze laten het over
aan de jeugdzorgaanbieders zelf.
• Inzicht in de uitgaven aan jeugdhulp die kinderen met een beschermingsmaatregel
krijgen ontbreekt.
• Het ontbreekt de colleges en de gemeenteraad aan een Bestuurders Informatie
Systeem (BIS) waardoor sturing op de kwaliteit en kwantiteit van de vereiste hulp en
de financiële consequenties daarvan ontbreekt.
• Gemeenteraden en de gemeentelijke rekenkamers hebben geen zicht op de
doelmatigheid, doeltreffendheid en rechtmatigheid van de aan jeugdzorg uitgegeven
gelden. De kosten van een OTS bedragen voor 2024 € 13.525,- per kind per jaar.
Of de GI’s zich aan de daarvoor vereiste prestaties houden is onbekend. Dat kan
uitsluitend blijken uit een analyse van de wettelijk vereiste op te stellen Plannen van
Aanpak en de evaluaties daarvan. Deze analyses vinden niet plaats.
Overigens heeft de wetgever niet duidelijk gemaakt welke prestaties van
jeugdbeschermers minimaal worden verwacht, noch aan welke minimale
kwaliteitseisen de jeugdbescherming moet voldoen.
• Voor het functioneren van het Rijk inzake de jeugdzorg kiest de Algemene
Rekenkamer voor de aanduiding: “Georganiseerde Onmacht”.
Inzake de regie van de gemeenten in het jeugdzorgveld is de aanduiding
Ongeorganiseerde Onmacht beter op z’n plaats.
De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd
(IGJ)
• De inspectie heeft geen bevoegdheden bij gemeenten; alleen bij zorgaanbieders.
De inspectie grijpt niet in bij individuele gevallen; er moet sprake zijn van structurele
misstanden. Het criterium voor “structureel” ontbreekt.
Bovendien blijkt dat de inspectie ten onrechte geneigd is om de hand boven
het hoofd van de beroepsgroep te houden. Het Rapport “Kwetsbare kinderen
onvoldoende beschermd” is daarvan een sprekend voorbeeld.
Het ‘onderzoek’ van de inspectie bestaat uit het bevragen van bestuurders en een
aantal professionals van een aantal geselecteerde GI’s. Hen wordt gevraagd wat
zij van hun eigen functioneren vinden. De uitslag is voorspelbaar: er zijn genoeg
problemen maar de oorzaak ligt niet bij ons.
                                            19
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>                  MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
• De grootste misvatting van de inspectie is dat cliënten in het kader van een OTS
of OTS/UHP te maken hebben met professionals. Ook de inspectie kijkt, tegen beter
weten in, weg van de werkelijkheid dat de medewerkers van Veilig Thuis, de Raad
en de GI’s onvoldoende zijn gekwalificeerd om deskundig onderzoek te doen en om
gezinnen adequate hulp te verlenen.
Ook het rapport “Kwaliteit van feitenonderzoek rond de aanvraag van machtigingen
voor uithuisplaatsing” is daarvan een voorbeeld. Op basis van het inzien van 45
relevante dossiers inzake OTS/UHP, gesprekken met betrokken “professionals” bij de
Raad en de GI’s en gesprekken met ouders en jeugdigen die hiervoor openstonden,
komt de IGJ tot een conclusie. Deze houdt in dat een beslissing tot (een aanvraag
voor een machtiging tot een) gedwongen uithuisplaatsing niet altijd en niet in alle
facetten op basis van zorgvuldig feitenonderzoek wordt genomen.
“In geen enkele casus was het feitenonderzoek volledig op orde”
concludeert de inspectie. Deze conclusie komt in hoge mate overeen met de
bevindingen op basis van onze 150 dossiers.
Wegkijkend van dit ernstige feit concludeert de inspectie vervolgens: “De inspectie
constateert dat professionals bij de RvdK en de GI’s hun werk met toewijding en
deskundigheid uitvoeren”.
Werk met deskundigheid uitvoeren staat haaks op de conclusie dat in geen
enkele casus het feitenonderzoek volledig op orde was. In dezen is sprake van
een contradictio in terminis en maakt zichtbaar dat, in zo’n geval van cognitieve
dissonantie, ook de inspectie niet genegen is het eerlijke verhaal te vertellen.
                                          20
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre>                   MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
CONCLUSIE
Uit het voorgaande kan worden afgeleid dat wetenschap en inzicht inzake de
volgende factoren ontbreekt:
• de validiteit en betrouwbaarheid van de beslisinformatie die de kinderrechters
krijgen aangeleverd door de Raad voor de Kinderbescherming en de gecertificeerde
instellingen;
• de kwaliteit van de rechterlijke beslissingen betreffende ondertoezichtstelling/
uithuisplaatsing;
• de indirecte kosten inzake ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing;
• de doelmatigheid, doeltreffendheid en rechtmatigheid van de bestedingen
door Veilig Thuis, de gemeentelijke wijk-gebiedsteams, de Raad voor de
Kinderbescherming, de gecertificeerde instellingen en overige zorgaanbieders;
• de in stand houdende oorzaken van de problemen in het jeugdzorgveld als geheel.
Zonder deze wetenschap is effectieve besluitvorming over oplossingen in het
jeugdzorgveld onmogelijk, hetgeen ook is gebleken: (Sharon Stellaard) Bovendien
kan daarom ook geen verantwoord antwoord worden gegeven op de vraag of er
inzake de jeugdzorg geld bij moet, bezuinigd moet worden of dat het budget gelijk
moet blijven.
Ook de Tweede Kamer gaat voorbij aan het genoemde gebrek aan kennis: wij gaan
niet bezuinigen op jeugdzorg, is het volstrekt ongefundeerde besluit.
Er kan worden vastgesteld dat in elk geval de volgende wetten, wetsartikelen
en richtlijnen systematisch door genoemde instanties en kinderrechters worden
geschonden:
• de richtlijnen van Jeugdzorg Nederland inzake uithuisplaatsing en inzake het
   aanvoeren van feiten die volledig en naar waarheid zijn;
• BW1:255 lid 1 en lid 4;
• Wetboek van burgerlijke rechtsvordering (Rv) artikel 19, artikel 21 en artikel 290
   lid 1 t/m 5;
• de Jeugdwet;
• het Besluit Jeugdwet;
• de Memorie van Toelichting op de Jeugdwet;
• de Internationale Richtlijn voor Alternatieve Zorg voor Kinderen ( VN juni 2009)
• Wetboek van strafrecht artikel 262 (laster), artikel 279 (opzettelijke onttrekking
   aan het ouderlijk gezag), 365 (misbruik van gezag)
• Verdrag inzake de Rechten van het Kind artikel 3.1, 3.2 en 3.3, artikel 9.1, 9.2 en
  9.3, artikel 12.1 en 12.2;
• Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) artikel 8;
• de Grondwet artikel 12 en artikel 13 lid 1;
• de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, artikelen 5, 10 en 12
• Wet op de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) artikelen 448 en
   450;
• De Algemene wet bestuursrecht (Awb) artikelen 2:1 lid 1 en 2, 2:14 en 3:3.
                                           21
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 22 ======================================================================

<pre>                 MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
Zijn onze bevindingen op basis van 150 dossiers of stukken daaruit OTS en
OTS/UHP representatief? Dat dient nog vastgesteld te worden. De voorgaande
bevindingen zijn zeer verontrustend, maar mogelijk niet representatief. Ten eerste
omdat deze zijn gebaseerd op een relatief beperkt aantal dossiers. Ten tweede omdat
het een beperkt segment van het jeugdzorgveld betreft en ten derde omdat het geen
aselecte steekproef betreft.
                                        22
</pre>

====================================================================== Einde pagina 22 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 23 ======================================================================

<pre>                  MANIFEST VOOR EEN DUURZAME JEUGDZORG
OPROEP
Wij pleiten daarom voor een diepgaand dossieronderzoek op basis van een
aselecte steekproef. Dit dossieronderzoek dient gecombineerd te worden met
observatieonderzoek van het handelen van gezinsvoogdijwerkers, Veilig Thuis
onderzoekers en raadsonderzoekers in de dagelijkse praktijk, het raadplegen van
de e-mail communicatie in relatie tot de dossiers en het interviewen van de bij de
dossiers betrokken cliënten.
Dat onderzoek dient door een professioneel en onafhankelijk instituut te worden
uitgevoerd. Een universiteit of een samenwerkingsverband van universiteiten ligt
hiervoor in de rede. Een betrouwbare steekproef omvat, gelet op het totaal aantal
beschermingsdossiers, ca. 380 dossiers.
Slechts op basis van dit onderzoek is het mogelijk om passende oplossingen te
implementeren en daarmee tot een duurzame jeugdzorg in Nederland te komen.
Dit manifest roept alle Tweede Kamerleden op om het voorgestelde onderzoek
zo spoedig mogelijk tot stand te brengen. Het roept ook alle actoren in de
jeugdbescherming op om de Kamerleden daartoe te bewegen.
                                          23
</pre>

====================================================================== Einde pagina 23 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 24 ======================================================================

<pre>is een uitgave van:
Stichting KOG
(www.stichtingkog.info)
en
Stichting Onafhankelijk
Dossieronderzoek Jeugdzorgketen
(www.sodj.nl)
Truus Barendse
Harry Berndsen
Alice Jansen
augustus 2024
</pre>

====================================================================== Einde pagina 24 =================================================================

<br><br>