<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Beste raadsleden en fractievolgers,

Vanavond spreekt u over de uitvoeringsagenda “Arnhems erfgoed verrast en verbindt”.

Wij zouden u daar graag een perspectief bij meegeven. Er zijn namelijk weinig zaken
waar de geschiedenis van uitsluiting van mensen met een beperking zo letterlijk
zichtbaar wordt, als in het erfgoed.

Tegelijkertijd is dit een onderwerp dat hier nog nauwelijks bij wordt besproken.
Ontoegankelijkheid van erfgoed wordt vaak gezien als iets wat nu eenmaal normaal is.
Niet als iets wat laat zien hoe diep de uitsluiting van mensen met een beperking in onze
cultuur en geschiedenis is ingebakken. Ook in de uitvoeringsagenda is dit geen
onderwerp wat aandacht krijgt.

Nu u over het Arnhems erfgoed spreekt, zouden wij graag zien dat het gesprek ook gaat
over hoe deze systematische uitsluiting juist in via dat erfgoed kan worden zichtbaar
gemaakt en veranderd.

Als voorbeeld willen we de renovatie van het AKU-monument noemen. Na diverse
gesprekken zijn een aantal minimale aanpassingen aan het monument toegestaan.

Bij dit proces waren meerdere instanties betrokken die wettelijke bevoegdheden
hebben om de rechten van monumenten te beschermen. Terwijl er niemand is met
wettelijke bevoegdheden om de rechten van mensen met een beperking te
beschermen. Een sprekend voorbeeld van hoe rechten van monumenten in Nederland
beter in de wet regelt zijn dan rechten van mensen met een beperking.



In de gesprekken over de renovatie van het AKU-monument hebben wij er steeds voor
gepleit om te kijken naar de betekenis en bedoeling van het monument. Dit werd
immers in de wederopbouw geschonken aan de stad als ontmoetingsplek voor alle
Arnhemmers. Daarbij is het belangrijk om de historische context goed te begrijpen. Het
was vlak na de Tweede Wereldoorlog. Een periode waarin mensen met een beperking
vervolgd en gedeporteerd werden of onderworpen aan gruwelijke medische
experimenten. En ook tijdens de wederopbouw werden mensen met een beperking niet
gezien als medemens. Zij werden opgesloten of weggestopt in instellingen in de bossen
en maakten geen onderdeel uit van de samenleving.

Een ontmoetingsplek voor alle Arnhemmers hoefde dan ook niet toegankelijk te zijn,
want voor mensen met een beperking was geen plaats in de stad.



Wanneer bij renovatie van erfgoed de bedoeling en betekenis centraal zou staan, kan
gekeken worden hoe zulke plekken er nu uit zouden moeten zien.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Dan zou het AKU-monument een ontmoetingsplek moeten zijn die op een gelijkwaardige
manier toegankelijk wordt gemaakt. Waar ook volwassenen en kinderen met een
beperking bijvoorbeeld aan de fontein kunnen komen om met het water te spelen.



Het proces rond het AKU-monument is een voorbeeld van hoe de historie van uitsluiting
wordt voortgezet. De focus lag op technische eigenschappen zoals het lijnenspel en het
zo precies mogelijk namaken van het oorspronkelijke ontwerp. Toegankelijkheid werd
gezien als iets wat afbreuk doet aan het erfgoed.

Wij willen u oproepen om bij het bespreken van deze uitvoeringsagenda,
toegankelijkheid en inclusie juist te erkennen als iets wat waarde toevoegt aan erfgoed.

Door de focus te leggen op de betekenis en bedoeling uit het verleden, met oog voor de
positie van verschillende (minderheids)groepen en van daaruit een vertaling te maken
naar het heden, kan erfgoed werkelijk erfgoed van iedereen worden.

Daarbij mogen de aanpassingen die nodig zijn om iets toegankelijk te maken ook
herkenbaar zijn. Zo kunnen we als stad een verhaal vertellen over de uitsluiting die
onderdeel is van onze geschiedenis en hoe we daar nu andere keuzes maken, omdat
Arnhem een stad is van alle Arnhemmers.



Als gemeenteraad heeft u niet de mogelijkheid om de wettelijke positie van mensen met
een beperking ten opzichte van erfgoed te veranderen. Maar u kunt er wel voor kiezen
dat Arnhem toegankelijkheid en inclusie zo stevig mogelijk vastlegt in haar erfgoed
beleid. Een goed begin zou een plek voor inclusie en toegankelijkheid in deze
uitvoeringsagenda zijn.



Met vriendelijke roet,



Marjolein van den Broek

Voorzitter Arnhems platform chronisch zieken en gehandicapten (Apcg)
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>