<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>No.: 75-B
Onderwerp:
Verordening Jeugdhulp

De raad van de gemeente Hattem,

gelezen het voorstel van het College, no 201407889, d.d. 07-10-2014,

gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.12 lid 2 , 8.1.1 vierde lid, en 12.4 lid 2 van de Jeugdwet
en artikel 149 en 156 van de Gemeentewet;

overwegende dat
- de Jeugdwet de verantwoordelijkheid voor het organiseren van goede en toegankelijke
jeugdhulp bij de gemeente heeft belegd, waarbij het uitgangspunt is dat de
verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen allereerst bij de
ouders en de jeugdige zelf ligt;
- het noodzakelijk is om regels vast te stellen:
* over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige
voorzieningen, met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning en de wijze van
beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening,
* over de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele voorziening
wordt afgestemd met andere voorzieningen,
* voor de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt bepaald,;
* voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele voorziening of
een persoonsgebonden budget alsmede misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet,
* ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van
jeugdhulp of de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering
en de eisen die worden gesteld aan de kwaliteit daarvan;
- het Centrum voor Jeugd en Gezin een centrale rol zal vervullen binnen het nieuwe
stelsel zorg voor jeugd en het alleenrecht krijgt voor de gemeentelijke toegang voor de
zorg voor jeugd en de gemeentelijke bevoegdheid om toe te leiden naar het justitiële
kader.

- gelezen het advies van de WMO-raad d.d. 17-09-2014;

besluit:

vast te stellen de Verordening jeugdhulp gemeente Hattem 2015.

                                                                                           1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Artikel 1. Begripsbepalingen
In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
- andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet, op het
gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen;
- gesprek: gesprek als bedoeld in artikel 6;
- hulpvraag: behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan jeugdhulp in verband met
opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen, als bedoeld
in artikel 2.3, eerste lid, van de wet;
- individuele voorziening: de via een beschikking toegankelijke op de jeugdige of zijn
ouders toegesneden jeugdhulpvoorziening die door het college in natura of pgb wordt
verstrekt, als bedoeld in artikel 2, tweede lid van deze verordening;
- melding: melding van een hulpvraag als bedoeld in artikel 5, eerste lid;
- overige voorziening: voorzieningen voor jeugdhulp die vrij toegankelijk zijn, als
bedoeld in artikel 2, eerste lid;
- pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet, zijnde
een door het college verstrekt budget aan een jeugdige of zijn ouders, dat hen in staat
stelt de jeugdhulp die tot de individuele voorziening behoort van derden te betrekken;
- wet: Jeugdwet.


Artikel 2. Vormen van jeugdhulp
1.     De volgende vormen van overige voorzieningen zijn beschikbaar:
    a. Preventie/basiszorg
       Het gaat om de functies:
       1. informatie en advies;
       2. signalering;
       3. toeleiding naar vrij toegankelijke hulp;
       4. licht pedagogische hulpverlening;
       5. coördinatie van zorg (lichte, enkelvoudige problematiek).
    b. Basisdiagnostiek;
    c. Toegangsfunctie (voor individuele voorzieningen);
    d. Meldpunt Spoedeisende Zorg;
    e. Advies en Meldpunt Huiselijk geweld en Kindermishandeling (AMHK).

2. De volgende vormen van individuele voorzieningen zijn beschikbaar:
   a. Care licht;
   b. Care middel;
   c. Care zwaar;
   d. Cure licht;
   e. Cure middel;
   f. Cure zwaar.

3. De volgende vormen van beschikbaarheidsvoorzieningen zijn beschikbaar:
   a. Voortgezette diagnostiek;
   b. Jeugdbescherming;

                                                                                          2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>    c. Jeugdreclassering.

4. Het college stelt bij nadere regeling vast welke overige, individuele en
   beschikbaarheids-voorzieningen op basis van het eerste, tweede en derde lid
   beschikbaar zijn.


Artikel 3. Toegang tot jeugdhulp
1. Jeugdigen en ouders met een hulpvraag kunnen het college verzoeken om toeleiding
naar een overige voorziening of toekenning van een namens het college te verlenen
individuele voorziening.
2. De huisarts, medisch specialist en jeugdarts die een jeugdige of zijn ouders
behandelen, stellen het college in kennis van hun verwijzing.
3. Het college zorgt voor inzet van de jeugdhulp die de rechter of de gecertificeerde
instelling nodig acht bij de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel, die de
rechter, het openbaar ministerie, de selectiefunctionaris, de inrichtingsarts of de
directeur van de justitiële inrichting nodig achten bij de uitvoering van een
strafrechtelijke beslissing, of die de gecertificeerde instelling nodig acht bij de
uitvoering van jeugdreclassering.
4. In spoedeisende gevallen treft het college zo spoedig mogelijk een passende
tijdelijke voorziening, of vraagt het college een spoedmachtiging gesloten jeugdhulp als
bedoeld in hoofdstuk 6 van de wet.
5. Jeugdigen en ouders die menen een beroep te kunnen doen op een overige
voorziening, kunnen zich rechtstreeks hiertoe wenden. Ook de huisarts, medisch
specialist, jeugdarts of andere betrokken instanties kunnen hen rechtstreeks verwijzen
naar een overige voorziening.


Artikel 4. Clientondersteuning
1. Het college zorgt ervoor dat ingezetenen een beroep kunnen doen op kosteloze
cliëntondersteuning, waarbij het belang van de cliënt uitgangspunt is.
2. Het college wijst de jeugdige en zijn ouders voor het onderzoek, bedoeld in artikel 6,
op de mogelijkheid gebruik te maken van gratis cliëntondersteuning.


Artikel 5. Registratie en vooronderzoek
1. Het college registreert de melding van een hulpvraag schriftelijk.
2. Het college verzamelt, in overleg met de jeudige en/of zijn ouders alle voor het
gesprek over de hulpvraag, bedoeld in artikel 6, van belang zijnde en toegankelijke
gegevens over de jeugdige en zijn situatie. Hiertoe behoort in ieder geval een
identificatiedocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht.
3. Zo spoedig mogelijk nadat de gegevens zijn verzameld, maakt het college een
afspraak voor een gesprek.
4. Het college kan in overleg met de jeugdige en/of zijn ouders afzien van een
vooronderzoek als de gegevens van de jeugdige en zijn situatie voldoende bekend zijn.
5. Indien de gespreksvoorbereiding een afgerond beeld oplevert over de hulpvraag, kan
het college in overleg met de jeugdige of zijn ouders afzien van een gesprek en

                                                                                            3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>volstaan met een onderzoeksverslag dat voor akkoord aan de jeugdige en/of zijn
ouders wordt voorgelegd en overeenkomstig artikel 8, vierde lid, wordt behandeld. Bij
een niet voor akkoord getekend onderzoeksverslag is artikel 10, lid 5, van
overeenkomstige toepassing


Artikel 6. Gesprek
1. Het college onderzoekt in een gesprek tussen deskundigen en de jeugdige en/of zijn
ouders, zo spoedig mogelijk en voor zover nodig:
a. de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling en
gezinssituatie van de jeugdige en het probleem of de hulpvraag;
b. het gewenste resultaat van het verzoek om jeugdhulp;
c. het vermogen van de jeugdige en/of zijn ouders om zelf of met ondersteuning van de
naaste omgeving een oplossing voor de hulpvraag te vinden;
d. de mogelijkheden om gebruik te maken van een andere voorziening;
e. de mogelijkheden om jeugdhulp te verlenen met gebruikmaking van een overige
voorziening;
f. de mogelijkheden om een individuele voorziening te verstrekken;
g. de wijze waarop een mogelijk toe te kennen individuele voorziening wordt afgestemd
met andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke
ondersteuning, of werk en inkomen;
h. hoe rekening zal worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de
levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn ouders, en
i. de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de jeugdige
of zijn ouders in begrijpelijke bewoordingen worden ingelicht over de gevolgen van die
keuze.
2. In de gevallen bedoeld in artikel 8.2.1 van de wet informeert het college de ouders
dat een ouderbijdrage is verschuldigd en hoe deze bijdrage wordt geïnd.
3. Het college informeert de jeugdige en/of zijn ouders over de gang van zaken bij het
gesprek, hun rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt hen toestemming
om hun persoonsgegevens te verwerken.
4. Het college kan in overleg met de jeugdige of zijn ouders afzien van een gesprek.


Artikel 7. Verslag
1. Het college zorgt voor schriftelijke verslaglegging van het gesprek, bedoeld in artikel
6.
2. Binnen 10 werkdagen na het gesprek verstrekt het college aan de jeugdige en/of zijn
ouders een verslag van de uitkomsten, tenzij zij hebben meegedeeld dit niet te wensen.
3. De cliënt tekent het verslag voor gezien of akkoord en zorgt ervoor dat een getekend
exemplaar binnen 10 werkdagen wordt geretourneerd aan de contactpersoon, waarmee
hij het gesprek heeft gevoerd.
4. Als de cliënt tekent voor gezien, kan hij daarbij tevens aangeven wat de reden is
waarom hij niet akkoord is.
5. Als de cliënt van mening is dat hij in aanmerking komt voor een
maatwerkvoorziening, kan hij dit aangeven op het door hem voor akkoord ondertekende
verslag.

                                                                                         4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>Artikel 8. Aanvraag
1. Jeugdigen en/of ouders kunnen een aanvraag om een individuele voorziening
mondeling of schriftelijk indienen bij het college.
2. Indien een aanvraag mondeling wordt gedaan, wordt deze schriftelijke bevestigd
3. Een schriftelijke aanvraag kan worden ingediend door middel van een door het
college vastgesteld formulier.
4. Het college beschouwt een voor akkoord ondertekend verslag van het gesprek als
aanvraag voor een individuele voorziening.
5. Een niet voor akkoord ondertekend verslag van het gesprek wordt door het college
als een aanvraag voor een individuele voorziening beschouwd, tenzij de jeugdige of zijn
ouders hebben aangegeven geen aanvraag te wensen.
6. De termijn van aanvraag tot beschikking bedraagt maximaal 8 weken.


Artikel 9: Criteria voor een individuele voorziening
1. Het college kent een individuele voorziening toe voorzover in het verslag zoals
bedoeld in artikel 7, eerste lid, wordt vastgesteld dat de jeugdige:
a. op eigen kracht of met zijn ouders of andere personen uit zijn naaste omgeving geen
oplossing voor zijn hulpvraag kan vinden;
b. geen oplossing kan vinden voor zijn hulpvraag door, al dan niet gedeeltelijk, gebruik
te maken van een overige voorziening, of
c. geen oplossing kan vinden voor zijn hulpvraag door, al dan niet gedeeltelijk, gebruik
te maken van een andere voorziening;
2. Het college kent eveneens een individuele voorziening toe voorzover met betrekking
tot de jeugdige een verwijzing zoals bedoeld in artikel 3, tweede lid, is afgegeven;


Artikel 10. Inhoud beschikking
1. In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt in ieder
geval aangegeven of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt en wordt
tevens aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt.
2. Een door de jeugdarts en/of gedragswetenschapper ondertekende oplegger bij het
verslag kan worden aangemerkt als beschikking. In deze oplegger of het verslag
worden in deze situaties minimaal opgenomen de gegevens zoals vermeld in lid 1, 3 en,
indien van toepassing 4 en 5.
3. Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de beschikking in ieder
geval vastgelegd:
a. welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is;
b. wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is;
c. hoe de voorziening wordt verstrekt, en indien van toepassing, en
d. welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn.
4. Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb wordt in de
beschikking in ieder geval vastgelegd:
a. voor welk resultaat het pgb kan worden aangewend;
b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb;

                                                                                       5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>c. wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen;
d. wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld, en
e. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb.
5. Als sprake is van een te betalen ouderbijdrage worden de jeugdige en/of zijn ouders
daarover in de beschikking geïnformeerd.


Artikel 11. Regels voor pgb
1. Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1 van de wet.
2. Onverminderd artikel 8.1.1, lid 3 en 4, van de wet verstrekt het college geen pgb voor
zover de aanvraag betrekking heeft op kosten die de belanghebbende voorafgaand aan
de indiening van de aanvraag heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de
ingekochte voorziening noodzakelijk was.
3. De hoogte van een pgb wordt bepaald aan de hand van een door de cliënt opgesteld
plan tot het maximum van de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst
adequate voorziening in natura.
4. Het college bepaalt bij nadere regeling op welke wijze de hoogte van een pgb wordt
vastgesteld.
5. Het college bepaalt bij nadere regeling onder welke voorwaarden betreffende het
tarief, een cliënt aan wie een pgb wordt verstrekt de mogelijkheid heeft om een
individuele voorziening te betrekken van een persoon die behoort tot het sociale
netwerk.


Artikel 12. Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of
terugvordering
1. Onverminderd artikel 8.1.2 van de wet doen een jeugdige of zijn ouders op verzoek
of onverwijld uit eigen beweging aan het college mededeling van alle feiten en
omstandigheden, waarvan hun redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding
kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande een individuele
voorziening.
2. Onverminderd artikel 8.1.4 van de wet kan het college een beslissing aangaande een
individuele voorziening herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat:
a. de jeugdige of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens hebben verstrekt en de
verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben
geleid;
b. de jeugdige of zijn ouders niet langer op de individuele voorziening of op het pgb zijn
aangewezen;
c. de individuele voorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten;
d. de jeugdige of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van de individuele
voorziening of het pgb, of
e. de jeugdige of zijn ouders de individuele voorziening of het pgb niet of voor een
ander doel gebruiken dan waarvoor het is bestemd.
3. Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken
en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft
plaatsgevonden, kan het college van degene die opzettelijk onjuiste of onvolledige


                                                                                         6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>gegevens heeft verschaft geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten
onrechte genoten individuele voorziening of het ten onrechte genoten pgb.
4. Een beslissing tot verlening van een pgb of zorg in natura kan worden ingetrokken
als blijkt dat het pgb binnen 6 maanden na uitbetaling niet is aangewend voor de
bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden of geen
gebruik wordt gemaakt van de individuele voorziening die is verleend.
5. Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de geleverde zorg, al dan
niet steekproefsgewijs, de bestedingen van pgb’s.


Artikel 13. Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering
Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de
vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren jeugdhulp of uit
te voeren kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, rekening met:
a. de aard en omvang van de te verrichten taken;
b. de voor de sector toepasselijke CAO-schalen in relatie tot de zwaarte van de functie;
c. een redelijke toeslag voor overheadkosten;
d. een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het personeel als gevolg
van verlof, ziekte, scholing en werkoverleg;
e. kosten voor bijscholing van het personeel.


Artikel 14. Vertrouwenspersoon
1. Het college zorgt ervoor dat jeugdigen, ouders en pleegouders een beroep kunnen
doen op een onafhankelijke vertrouwenspersoon.
2. Het college wijst jeugdigen en ouders erop dat zij zich desgewenst kunnen laten
bijstaan door een onafhankelijke vertrouwenspersoon.


Artikel 15. Klachtregeling
Het college behandelt klachten van jeugdigen of ouders die betrekking hebben op de
wijze van afhandeling van hulpvragen en aanvragen als bedoeld in deze verordening,
overeenkomstig de bepalingen van de klachtenregeling conform de Algemene Wet
Bestuursrecht


Artikel 16. Inspraak en medezeggenschap
1. Het college betrekt de ingezetenen van de gemeente bij de voorbereiding van het
beleid betreffende jeugdhulp overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de
Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt
verleend.
2. Het college stelt cliënten en vertegenwoordigers van cliëntgroepen vroegtijdig in de
gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende jeugdhulp te doen, advies uit te
brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende
jeugdhulp, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen.
3. Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg,
waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien

                                                                                         7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en
ondersteuning.
4. Het college stelt nadere regels vast ter uitvoering van het tweede en derde lid.


Artikel 17. Hardheidsclausule
Het college kan in bijzonder gevallen ten gunste van de jeugdige of zijn ouders afwijken
van de bepalingen in deze verordening, als toepassing van deze verordening tot
onbillijkheden van overwegende aard leidt.


Artikel 18. Nadere regels
Voor zover noodzakelijk voor de uitvoering van deze verordening, kan het college
nadere regels stellen.


Artikel 19. Inwerkingtreding en citeertitel
1. Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.
2. Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening Zorg voor jeugd gemeente
Hattem 2015.

Aldus besloten in de openbare raadsvergadering d.d. 20 oktober 2014.



griffier,                                       voorzitter,




                                                                                       8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>Toelichting
Algemeen

Deze verordening geeft uitvoering aan de Jeugdwet. Deze wet maakt onderdeel uit van
de bestuurlijke en financiële decentralisatie naar gemeenten van de jeugdzorg, de
jeugd-ggz, de zorg voor verstandelijk beperkte jeugdigen en de begeleiding en
persoonlijke verzorging van jeugdigen. Daarnaast wordt met deze wet een omslag
gemaakt van een stelsel gebaseerd op een wettelijk recht op zorg (aanspraak) naar een
stelsel op basis van een voorzieningenplicht voor gemeenten (voorziening), op een
wijze zoals eerder is gebeurd met de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Het
wettelijke recht op jeugdzorg en individuele aanspraken op jeugdzorg worden hierbij
vervangen door een voorzieningenplicht waarvan de aard en omvang in beginsel door
de gemeente worden bepaald (maatwerk). Het doel van het jeugdzorgstelsel blijft echter
onverminderd overeind: jeugdigen en ouders krijgen waar nodig tijdig bij hun situatie
passende hulp, met als beoogd doel ervoor te zorgen de eigen kracht van de jongere
en het zorgend en probleemoplossend vermogen van het gezin te versterken.

De Jeugdwet schrijft in de artikelen 2.9, 2.10 en 2.12 voor dat de gemeenteraad per
verordening in ieder geval regels opstelt:
 over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige
  (jeugdhulp)voorzieningen;
 met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning, de wijze van beoordeling van en
  de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening;
 over de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele
  voorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op gebied van zorg,
  onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen;
 over de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt
  vastgesteld;
 voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele voorziening
  of persoonsgebonden budget, alsmede van misbruik of oneigenlijke gebruik van de
  Jeugdwet;
 over de wijze waarop ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van de
  Jeugdwet, en
 ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering en de
  eisen die worden gesteld aan de kwaliteit van jeugdhulp,
  kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, waar het college ten aanzien
  daarvan de uitvoering van de Jeugdwet door derden laat verrichten. Hierbij dient
  rekening gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de
  toepasselijke arbeidsvoorwaarden.

Artikel 2.9 van de Jeugdwet biedt verder ruimte om met inachtneming van het bepaalde
bij of krachtens de Jeugdwet andere regels te stellen. Deze verordening maakt hier
spaarzaam gebruik van; om een meer compleet beeld te geven van de rechten en

                                                                                    9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>plichten van burgers en de gemeente. Daarnaast kan op grond van artikel 8.1.1, vierde
lid, bij verordening bepaald worden onder welke voorwaarden de persoon aan wie een
persoonsgebonden budget wordt verstekt, de jeugdhulp kan betrekken van een persoon
die behoord tot zijn sociale netwerk. Het persoonsgebonden budget wordt nader
uitgewerkt in een regeling art. 11 lid 4 en 5.

Deze verordening kan niet los worden gezien van het beleidsplan, dat de raad op grond
van artikel 2.2 van de Jeugdwet eveneens dient vast te stellen. In dit beleidsplan wordt
het door het gemeentebestuur te voeren beleid vastgelegd met betrekking tot preventie
en jeugdhulp, de uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering.
Toeleiding naar de jeugdhulp
De toeleiding naar de jeugdhulp kan op verschillende manieren plaatsvinden.

Vrij toegankelijk
In de verordening is onderscheid gemaakt tussen overige (vrij-toegankelijke) en
individuele (niet vrij-toegankelijke) voorzieningen op het gebied van jeugdhulp (zie
artikel 2, eerste, respectievelijk tweede lid). Voor een deel van de hulpvragen kan
worden volstaan met een vrij-toegankelijke voorziening. Hier kunnen de jeugdige en zijn
ouders gebruik van maken zonder dat zij daarvoor een verwijzing of een besluit van de
gemeente nodig hebben. De jeugdige en zijn ouders kunnen zich voor deze jeugdhulp
dus rechtstreeks tot de jeugdhulpaanbieder wenden.

Toegang jeugdhulp
Er zijn 4 verschillende manieren te onderscheiden waarop jeugdigen en gezinnen
toegang kunnen krijgen tot jeugdhulp.

1. Via de gemeente
Een hulpvraag van een jeugdige of zijn ouders kan binnenkomen bij de gemeente. De
gemeente heeft het CJG het alleenrecht verleend om de gemeentelijke toegangstaak
tot jeugdhulp en de toeleidingsfunctie naar het justitiële kader te vervullen.
1. Het CJG heeft ten doel het behartigen van de zorg voor jeugd in de Gemeente
Hattem waaronder de uitvoering van op de Gemeente Hattem op grond van de
Jeugdwet rustende taken en verantwoordelijkheden.
2. Het CJG tracht dit doel onder meer te verwezenlijken door:
a. laagdrempelig aanwezig te zijn op de vindplaatsen;
b. in verbinding te zijn met onderwijs, veiligheidskolom, medische wereld, het Advies-
en Meldpunt Huiselijk geweld en Kindermishandeling (AMHK);
c. te beslissen over de toegang tot jeugdhulp en toe te leiden naar jeugdbescherming
en jeugdreclassering en het bevorderen van en waken over de veiligheid van kinderen;
d. te werken vanuit de uitganspunten: ouders en kind centraal, ieder kind de zorg die
het nodig heeft, veiligheid van het kind staat voorop en werken volgens het principe één
kind/gezin, één plan, één regisseur.

De beslissing door de gemeente welke zorg een jeugdige of zijn ouder precies nodig
heeft, komt vervolgens tot stand in overleg met die jeugdige en zijn ouders. In een
gesprek tussen een deskundige van het CJG en de jeugdige en zijn ouders zal gekeken

                                                                                      10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>worden wat de jeugdige en zijn ouders eventueel zelf of met behulp van hun netwerk
kunnen doen aan het probleem. Wij moeten nog nader bepalen wie die deskundige is.
Als aanvullend daarop een voorziening op het gebied van jeugdhulp nodig is, dan zal
eerst gekeken worden of dit een vrij-toegankelijke voorziening is of een niet vrij-
toegankelijke voorziening. Is het laatste het geval dan neemt deze deskundige, namens
het college, een besluit en bepaalt hij in overleg met de jeugdige welke
jeugdhulpaanbieder de aangewezene is om de betreffende problematiek aan te pakken.

2. Via de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist
De Jeugdwet regelt daarnaast dat de jeugdhulp toegankelijk is na een verwijzing door
de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist. Na een dergelijke verwijzing staat
echter nog niet vast welke specifieke behandelvorm van jeugdhulp (dus bijvoorbeeld
welke therapie) een jeugdige of zijn ouder precies nodig heeft. Een jeugdige kan op dat
moment terecht bij de jeugdhulpaanbieders die de gemeente heeft ingekocht. In de
praktijk zal de jeugdhulpaanbieder het CJG informeren over de verwijzing. Het CJG zal
na de verwijzing beoordelen welke de passende hulp is. Op basis van het oordeel van
het CJG zal de jeugdhulpaanbieder in overleg met de jeugdige en/of zijn ouders
bepalen welke voorziening precies nodig is (de behandelvorm), hoe vaak iemand moet
komen (de omvang) en hoe lang (de duur). Binnen de marges van de toegekende
individuele voorziening. Bij deze beoordeling dient de jeugdhulpaanbieder zich te
houden aan de afspraken die hij daarover met de gemeente heeft gemaakt in het kader
van de contract- of subsidierelatie. Deze afspraken zien op hoe de gemeente haar
regierol kan waarmaken en op de omvang van het pakket. Deze afspraken zullen
verder ook ingaan op hoe de artsen en de gemeentelijke toegang goed van elkaar op
de hoogte zijn van de doorverwijzing of behandeling van een kind, zodat de integrale
benadering rond het kind en het principe van 1 gezin – 1 regisseur – 1 plan, met name
bij multiproblematiek, kan worden geborgd en er geen nieuwe ‘verkokering’ zal
plaatsvinden, waarbij professionals niet goed van elkaar weten dat zij bij het gezin
betrokken zijn. Daarnaast zal de jeugdhulpaanbieder rekening moeten houden met de
regels die de gemeente bij verordening heeft gesteld. Deze verordening regelt welk
aanbod van de gemeente alleen via verwijzing of met een besluit van de gemeente
toegankelijk is (zie artikel 2). Omdat de gemeente verder geen nadrukkelijke rol speelt
in bij de toegang via de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist, regelt deze
slechts een enkel aspect met betrekking tot het proces (zie artikel 3). Artikel 10 en
verder zijn wel van overeenkomstige toepassing.

3. Via de gecertificeerde instelling, de kinderrechter, het openbaar ministerie en de
directeur of de selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting
Een andere ingang tot de jeugdhulp is via de gecertificeerde instelling, de kinderrechter
(via een kinderbeschermingsmaatregel of een maatregel tot jeugdreclassering), het
openbaar ministerie en de directeur of de selectiefunctionaris van de justitiële
jeugdinrichting. De gecertificeerde instelling is verplicht om bij de bepaling van de in te
zetten jeugdhulp in het kader van een door de rechter opgelegde
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering te overleggen met de gemeente.
Uiteraard kan bij dit overleg een kostenafweging plaatsvinden. De gemeente is op haar
beurt vervolgens gehouden de jeugdhulp in te zetten die deze partijen nodig achten ter


                                                                                         11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>uitvoering van de kinderbeschermingsmaatregel of de jeugdreclassering. Deze
leveringsplicht van de gemeente vloeit voort uit het feit dat uitspraken van rechters te
allen tijde moeten worden uitgevoerd om rechtsgelijkheid en rechtszekerheid te kunnen
garanderen. Ook hier geldt dat de gecertificeerde instelling in beginsel gebonden is aan
de jeugdhulp die de gemeente heeft ingekocht. Als de kinderrechter een
ondertoezichtstelling of gezagsbeëindiging uitspreekt, wijst hij gelijktijdig in de
beschikking de gecertificeerde instelling aan die de maatregel gaat uitvoeren. Dit kan de
rechter juist omdat de raad voor de kinderbescherming in zijn verzoekschrift een
concreet advies geeft over welke gecertificeerde instelling de maatregel zou moeten
uitvoeren. De raad voor de kinderbescherming neemt een gecertificeerde instelling in
zijn verzoekschrift op die na overleg met de gemeente en gezien de concrete
omstandigheden van het geval hiervoor het meest geschikt lijkt. De raad voor de
kinderbescherming is verplicht om hierover met de gemeente te overleggen. Deze
toegang wordt al in de Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze
verordening.

4. Via het advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling (AMHK)
Ten slotte vormt ook het AMHK een toegang tot onder andere jeugdhulp. Het AMHK
geeft advies over vermoedens en gevallen van huiselijk geweld en kindermishandeling,
onderzoekt indien nodig op basis van een melding of er sprake is van
kindermishandeling, motiveert zo nodig ouders tot accepteren van jeugdhulp en legt
daartoe contacten met de hulpverlening. Deze toegang wordt al in de Jeugdwet zelf
geregeld en komt verder dus niet terug in deze verordening.




                                                                                      12
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>Artikelsgewijs
Artikel 1. Begripsbepalingen
Onder het begrip ‘andere voorziening’ wordt in deze verordening verstaan een
voorziening die niet op grond van de Jeugdwet wordt getroffen, maar in het kader van
maatschappelijke ondersteuning, onderwijs, werk en inkomen of zorg. Zie ook artikel
2.9, onder b, van de wet. De individuele voorzieningen en overige voorzieningen zijn
opgenomen in artikel 2. Hoe individuele voorzieningen verkregen kunnen worden, is
nader geregeld in artikel 3 e.v.
De definities van ‘gesprek’ en ‘melding’ zijn nodig omdat deze begrippen niet zijn
gedefinieerd in de wet en het gebruik hier afwijkt van het normale spraakgebruik.
De melding is het eerste contact van jeugdigen en ouders met het college om aan te
geven dat zij behoefte hebben aan jeugdhulp. De melding (artikel 5) is iets anders dan
de aanvraag om een individuele voorziening; dit laatste is geregeld in artikel 8.
Het gesprek is het mondeling contact bij het onderzoek naar de hulpvraag waarin het
college - in de praktijk het CJG - met degene die jeugdhulp vraagt zijn gehele situatie
bespreekt ten aanzien van de ondervonden problemen en de gevolgen daarvan en de
gewenste resultaten van de te kiezen oplossingen.
De definitie van ‘pgb’ is opgenomen omdat de afkorting pgb in het spraakgebruik
inmiddels meer is ingeburgerd dan voluit ‘persoonsgebonden budget’.

Het aantal definities van artikel 1 is beperkt aangezien de wet al een flink aantal
definities kent die ook bindend zijn voor deze verordening. Deze wettelijke definities zijn
dan ook niet nogmaals opgenomen in de verordening. Het betreft onder meer definities
van centrale begrippen als ‘jeugdhulp’, ‘jeugdige’ en ‘ouder’. In de verordening
gebruiken we de begrippen jeugdige en ouder overeenkomstig de Jeugdwet. Indien
mogelijk aangeduid algemeen als ‘jeugdigen en ouders’ en specifiek veelal als ‘de
jeugdige of zijn ouders’. Gebruik van ‘of’ impliceert ook de betekenis ‘en’. Met de
aanduiding ‘de jeugdige of zijn ouders’ bedoelen we dus: de jeugdige (van bijvoorbeeld
16 jaar of ouder) zelfstandig, de jeugdige met een of beide ouders (in de definitie van
artikel 1 van de wet: de gezaghebbend ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander
die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een
pleegouder) (bij een jeugdige tussen de 12 en de 16 jaar), of de ouders namens de
jeugdige (bij een jeugdige jonger dan 12 jaar).

In artikel 1.1 van de wet is jeugdhulp als volgt gedefinieerd:
1°. ondersteuning van en hulp en zorg, niet zijnde preventie, aan jeugdigen en hun
ouders bij het verminderen, stabiliseren, behandelen en opheffen van of omgaan met
de gevolgen van psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen,
gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige,
opvoedingsproblemen van de ouders of adoptiegerelateerde problemen;
2°. het bevorderen van de deelname aan het maatschappelijk verkeer en van het
zelfstandig functioneren van jeugdigen met een somatische, verstandelijke, lichamelijke
of zintuiglijke beperking, een chronisch psychisch probleem of een psychosociaal
probleem en die de leeftijd van achttien jaar nog niet hebben bereikt, en


                                                                                         13
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>3°. het ondersteunen bij of het overnemen van activiteiten op het gebied van de
persoonlijke verzorging gericht op het opheffen van een tekort aan zelfredzaamheid bij
jeugdigen met een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking of een
somatische of psychiatrische aandoening of beperking, die de leeftijd van achttien jaar
nog niet hebben bereikt, met dien verstande dat de leeftijdgrens van achttien jaar niet
geldt voor jeugdhulp in het kader van jeugdstrafrecht.

Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal definitiebepalingen
die voor deze verordening van belang zijn, zoals: ‘aanvraag’ (artikel 1:3, derde lid, van
de Awb) en ‘beschikking’ (artikel 1:2 van de Awb).


Artikel 2. Vormen van jeugdhulp
Dit artikel geeft een nadere uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel
2.9, onder a, van de wet, waarin is bepaald dat de gemeente bij verordening regels stelt
over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige
(jeugdhulp)voorzieningen. Uit de memorie van toelichting op de wet (Kamerstukken II
2012/13, 33 684, nr. 3) komt naar voren dat de burger recht heeft op een duidelijk beeld
van het aanbod van voorzieningen binnen de gemeente.

Het begrip 'voorziening' is een lastig te vatten begrip. De wetgever waagt zich dan ook
niet aan een definitie, maar geeft wel in de memorie van toelichting aan dat de door de
gemeente te treffen voorziening zowel een algemene, vrij toegankelijke voorziening kan
zijn als een individuele voorziening. Een individuele voorziening zal vaak betrekking
hebben op meer gespecialiseerde zorg. De gemeente bepaalt zelf welke hulp vrij
toegankelijk is en welke niet. Voor de niet vrij toegankelijke vormen van ondersteuning
zal door de gemeente (artikel 5 [tot en met11]) of door de huisarts, medisch specialist of
jeugdarts en de jeugdhulpaanbieder (artikel 4) eerst beoordeeld moeten worden of de
jeugdige of zijn ouders deze ondersteuning daadwerkelijk nodig hebben.
Voorzieningen in de zin van de Jeugdwet zijn gerelateerd aan de drieledige wettelijke
definitie van jeugdhulp (zie de toelichting op artikel 1). Een voorziening kan derhalve
een breed spectrum van verschillende soorten ondersteuning, hulp en zorg omvatten.
Een beschrijving is gewenst omdat de wetgever gemeenten opdraagt ervoor te zorgen
dat de burger zich een beeld kan vormen van de voorzieningen in het kader van
jeugdhulp.

In lid 1 zijn de overige voorzieningen beschreven. Dit betreft de toegang of wel de
beslissing over de passende zorg. Het CJG heeft op basis deze verordening het
alleenrecht om de gemeentelijk bevoegdheid om over passende hulp te beslissen, uit te
oefenen. In het CJG zijn gedragswetenschappers en jeugdartsen werkzaam die over
een brede kennis en kunde beschikken om te kunnen besluiten over passende hulp. In
een aantal situaties is meer deskundigheid nodig dan waarover het CJG beschikt. In die
situaties kan het CJG een beroep doen op de zogenaamde basisdiagnostiek, expertise
die van buiten het CJG wordt ingezet om tot een goede beoordeling van de hulpvraag
en de daarbij passende ondersteuning en zorg te komen.
In situaties waarin vermoedens bestaan of sprake is van huiselijk geweld of
kindermishandeling kan een beroep worden gedaan op de deskundigheid van het

                                                                                        14
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling (AMHK). Ook kan een
melding worden gedaan bij het AMHK. Een melding kan leiden tot een advies over hoe
om te gaan met de situatie door bijvoorbeeld een inzet van een (vrij toegankelijke)
overige voorziening zoals het maatschappelijk werk of een toeleiding naar de lokale
toegang wanneer er toch een individuele voorziening nodig blijkt. Ook kan het AMHK
een melding doen bij de Raad voor de Kinderbescherming. Deze melding kan
uiteindelijk leiden tot een rechterlijke maatregel; jeugdbescherming of
jeugdreclassering.

Een crisissituatie kan leiden tot een beroep op spoedeisende zorg en crisishulp.
Spoedeisende zorg is dan ook bedoeld om snel te kunnen ingrijpen bij een
crisissituatie. Het gaat om de 24/7 beschikbaarheid van een professional die
interventiehulp biedt in het gezin. Het streven is uithuisplaatsing zoveel mogelijk te
voorkomen. Als het nodig is in het belang van de veiligheid van het kind, dan kan het
kind (tijdelijk) elders worden opgevangen. Er kan dus sprake zijn van spoedeisende
zorg (interventiehulp) en/of van crisishulp (bedden). In feite vormt de spoedeisende zorg
de toegang tot de crisishulp. Het is belangrijk dat het CJG en relevante lokale
voorzieningen optimaal worden benut wanneer spoedeisende zorg geboden is. Opvang
van een cliënt in crisishulp is voor maximaal vijf werkdagen, daarna stroomt een cliënt
door naar een individuele voorziening, waarvoor een verleningsbeschikking is vereist.

Lid 2 geeft een overzicht van de individuele voorzieningen. De zorgvormen uit de
beleidsnota inkoop:
- voortgezette diagnostiek;
- begeleiding/ambulante hulp
- crisishulp/crisisopvang
- dag- en deeltijdbehandeling (zonder verblijf)
- pleegzorg
- verblijf 24-uur zorg
- verblijf deeltijd
- jeugdzorg plus
- coördinatie (omvangrijk coördinatietaak met verschillende vormen van hulp en
ondersteuning)
- jeugdbescherming
- jeugdreclassering
zijn omgevormd tot de bouwstenen cure (gericht op behandeling) en care (gericht op
begeleiding en ondersteuning). In de huidige situatie is de financieringssystematiek van
deze zorgvormen onderling sterk verschillend. Zo vindt de bekostiging plaats op grond
van de Awbz, de Zvw of vanuit de provincie. Er is sprake van DBC’s (diagnose
behandel combinaties), ZZP’s (zorgzwaartepakketten) en BKE’s
(bekostigingseenheden). Ook de hoogte van de tarieven is onderling verschillend.
Gemeenten willen toegroeien naar een sturingssystematiek die eenduidig is voor de
verschillende sectoren om op die manier zowel inhoudelijke winst als
efficiencyvoordelen te behalen. De sturingssystematiek met de bouwstenen cure en
care is de stip op de horizon. In 2016 wordt dit systeem volledig ingevoerd. In 2015
wordt een eerste stap gezet naar deze nieuwe sturingssystematiek. Daarvoor worden


                                                                                      15
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>de huidige zorgvormen, producten en prijzen in de Awbz, de Zvw en de provinciale
jeugdzorg zoveel als mogelijk omgezet in het kader van de bouwstenen.

Binnen de bouwstenen care en cure wordt een onderscheid gemaakt naar licht, middel
en zwaar. Het onderscheidend vermogen daarin is de mate van complexiteit van de
hulpvraag en/of de duur van de behandeling. Binnen de bouwsteen bepaalt de
jeugdhulpaanbieder samen met de jeugdige en zijn ouders welke jeugdhulp precies
nodig is.
Naast de bouwstenen care en cure zijn er ook zogenoemde
beschikbaarheidsbouwstenen. Dit zijn individuele voorzieningen die direct en in
voldoende mate voorhanden moeten zijn. Ten eerste vanwege het voorwaardelijke
karakter om jeugdhulp in te zetten die valt onder de bouwstenen care en cure. In dat
geval moet eerst nog voortgezette diagnostiek worden ingezet om precies de vraag van
het kind en/of gezin te onderzoeken en vast te stellen. Het AMHK kan het CJG bij de
diagnostiek ondersteunen bij vermoedens van kindermishandeling.
Ten tweede moet er altijd in voldoende mate jeugdbescherming en jeugdreclassering
voorhanden zijn, in de vorm van voldoende voogden en reclasseerders die jeugdigen
kunnen begeleiden na een rechterlijke maatregel. De beschikbaarheidsbouwstenen zijn
dan ook:
   1) Voortgezette diagnostiek
   2) Jeugdbescherming
   3) Jeugdreclassering.


Artikel 3 Toegang jeugdhulp
In artikel 3 is opgenomen dat de gemeenteraad bij verordening in ieder geval regels
stelt voor de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige
voorzieningen m.b.t. de voorwaarden voor toekenning van, de wijze van beoordeling
van, en de afwegingsfactoren voor toekenning van een individuele voorziening. Het
college is het bevoegde orgaan om jeugdhulp te verlenen op grond van de wet. Deze
bevoegdheid wordt aan het CJG gemandateerd.
Lid 1 regelt de start van een toegangstraject voor jeugdigen en ouders met een
hulpvraag. De toeleiding kan ook via de drie andere hierboven beschreven
toeleidingskanalen.
Lid 2 regelt de wijze waarop het college omgaat met de toegang via de huisarts,
medisch specialist en jeugdarts tot de jeugdhulp zoals geregeld in artikel 2.6, eerste lid,
onderdeel g, van de Jeugd wet. De directe verwijzingsmogelijkheid door de huisarts,
medisch specialist en jeugdarts naar de jeugdhulp geldt zowel voor de vrij-toegankelijke
(overige) voorzieningen als de niet vrij-toegankelijke (individuele) voorzieningen. Omdat
de gemeente verantwoordelijk is voor de levering van de voorziening, moet een
dergelijke verwijzing door de gemeente worden bekrachtigd. Met andere woorden de
arts kan aangeven dat een individuele voorziening nodig is, maar het is de gemeente
die het formele besluit dient te nemen. Pas na dit besluit is de voorziening ook
daadwerkelijk beschikbaar voor de jeugdige of zijn ouders. De gemeente zal in
beginstel niet treden in het oordeel van de verwijzer. In geval zich een structureel
meningsverschil voordoet tussen de gemeente en een verwijzer, kan de gemeente een
beroep doen op de expertise van een deskundige.

                                                                                         16
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>Lid 3 is een letterlijke weergave van artikel 2.4, tweede lid onderdeel b, van de wet en
regelt de uitvoering van de verplichting van het college om jeugdhulp in te zetten die
nodig is in situaties waarbij de uitvoering van jeugdbescherming en jeugdreclassering
aan de orde is. In die situaties zal in eerste instantie een beroep worden gedaan op de
voorzieningen waarin de gemeente via subsidies dan wel contracten voorziet. Mocht
hierin een leemte bestaan dan zal het college anderszins in de op haar rustende
verplichting moeten voldoen.
Lid 4 gaat over crisissituaties. Beschreven wordt welke mogelijkheden het college heeft
om adequaat te reageren. Volgens art. 6.1.8 van de wet kan het college hiervoor bij de
kinderrechter een verzoek indienen voor een machtiging, een spoedmachtiging of een
voorwaardelijke machtiging.
Lid 5 regelt tenslotte dat onder andere de jeugdige of ouders die een beroep doen op
een overige voorziening zich hier direct toe kunnen wenden zonder de procedure van
artikel 3 te hoeven doorlopen. In dit opzicht is er dus geen verschil met de situatie van
vóór inwerkingtreding van deze verordening.


Artikel 4 Cliëntondersteuning
Het eerste lid is een uitwerking van de wettelijke verplichting van het college in artikel
2.2.4, eerste lid, onder a, en tweede lid, van de wet. De wet benadrukt dat de
cliëntondersteuning voor de cliënt kosteloos is. In de memorie van toelichting bij artikel
2.2.4 van de wet (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3) is vermeld dat gemeenten
hiermee de opdracht hebben in ieder geval een algemene voorziening voor
cliëntondersteuning te realiseren, waar burgers informatie en advies over vraagstukken
van maatschappelijke ondersteuning en hulp bij het verkrijgen daarvan kunnen krijgen.
Ook uitgebreide vraagverheldering alsmede kortdurende en kortcyclische
ondersteuning bij het maken van keuzes op diverse levensterreinen maken daarvan
deel uit.

In het tweede lid is overeenkomstig artikel 2.3.2, derde lid, van de wet bepaald dat het
college de betrokkene na de melding van de hulpvraag inlicht over de mogelijkheid van
gratis cliëntondersteuning.

Procedure via het CJG


Artikel 5. Registratie en vooronderzoek
Voor het verkrijgen van een individuele, niet overige voorziening, geldt de in artikel 5 tot
en met 8 beschreven procedure. Bij het onderzoek ter beoordeling van een aangemelde
hulpvraag zal, zoals beschreven in artikel 6, in een gesprek met de jeugdige en zijn
ouders de gehele situatie worden bekeken en kan bijvoorbeeld alsnog worden
verwezen naar een overige jeugdhulpvoorziening in plaats van, of naast, mogelijke
toekenning van een individuele voorziening.

Zoals in de algemene toelichting al is aangehaald hebben jeugdigen en ouders onder
de Jeugdwet geen wettelijk recht op jeugdzorg en geen individuele aanspraken op
jeugdzorg. Wel is er een voorzieningenplicht voor de gemeente en het daaruit

                                                                                         17
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>voortvloeiende recht van jeugdigen en ouders op een zorgvuldige procedure. Deze
verordening bevat een aantal bepalingen die dit moeten waarborgen. Hiermee kan ten
onrechte de schijn worden gewekt dat het telkens om een uitvoerig, onnodig
bureaucratische proces gaat. Dit is echter geenszins de bedoeling. Zo kan het
vooronderzoek (artikel 5), afhankelijk van de inhoud van de melding, meer of minder
uitgebreid zijn. Er kan bovendien hiervan – en in bepaalde gevallen ook van het
gesprek (artikel 6) – in overleg met de jeugdige of zijn ouders afgezien worden.
Daartegenover staat dat, als dat nodig is, er ook sprake kan zijn van meerdere
(opeenvolgende gesprekken). Als de jeugdige al bij de gemeente bekend is, zullen een
aantal gespreksonderwerpen niet meer uitgediept hoeven te worden. Komen een
jeugdige of zijn ouders voor het eerst bij de gemeente, dan zal een gesprek nodig zijn
om een totaalbeeld van de jeugdige en zijn situatie te krijgen. Een vooronderzoek en
gesprek zullen uiteindelijk vaak wel in enige vorm nodig zijn, omdat voor een zorgvuldig
te nemen besluit het van belang is dat alle feiten en omstandigheden van de specifieke
hulpvraag worden onderzocht. Ook andere bepalingen (schriftelijke verslaglegging
(artikel 7) en schriftelijke indiening aanvraag (artikel 8)) zijn opgenomen met het oog op
een zorgvuldige procedure en in het belang van een zorgvuldige dossiervorming.

Lid 1 regelt dat iedere hulpvraag of verwijzing schriftelijke wordt geregistreerd, als
inschakeling van de jeugdarts of gedragswetenschapper van het CJG de volgende stap
is. Deze registratie is de basis voor het vervolg van de procedure, maar is ook nodig
voor het geval een cliënt op een later tijdstip met een hulpvraag bij het CJG terugkeert
en de voorgaande situatie bij de nieuwe beoordeling moet worden meegewogen. De
wet geeft in artikel 7.4.2 hiervoor een juridische grondslag. In het kader van
privacywetgeving is het essentieel dat jeugdigen en ouders over deze verwerking van
gegevens goed worden geïnformeerd, zodat zij weten hoe en bij wie zij de desgewenst
hun privacyrechten kunnen uitoefenen. Hierover zal meteen bij het eerste contact over
de hulpvraag duidelijkheid aan de cliënt worden geboden (zie artikel 6 lid 3).

Het tweede lid dient ter voorbereiding van het gesprek waarbij voor het onderzoek naar
aanleiding van de melding relevante bekende gegevens in kaart worden gebracht,
zodat cliënten niet worden belast met vragen over zaken die bij de gemeente al bekend
zijn en een goede afstemming mogelijk is met eventuele andere voorzieningen op het
gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen. De
regels met betrekking tot de privacy van betrokkenen en gegevensuitwisseling die
gelden op grond van de Jeugdwet en de Wet bescherming persoonsgegevens zijn
hierop van overeenkomstige toepassing. Indien gegevens nodig zijn waartoe het
college geen toegang heeft in verband met de privacyregels, kan het college de
jeugdige of zijn ouders vragen om toestemming om deze op te vragen of in te zien. Het
vooronderzoek kan afhankelijk van de inhoud van de melding meer of minder uitgebreid
zijn en omvat ook de uitnodiging voor het gesprek. In het kader van de rechtmatigheid
wordt in ieder geval de identiteit van de jeugdige of ouders vastgesteld aan de hand van
een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht.

Derde lid: bij de vaststelling van de datum, het tijdstip en de locatie voor het gesprek
kunnen dan ook al wat concrete vragen worden gesteld of aan de jeugdige of zijn


                                                                                           18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>ouders worden verzocht om nog een aantal stukken te overleggen. Tevens kan worden
beoordeeld of sprake is van een voorliggende voorziening en of het college op grond
van artikel 1.2 van de wet al dan niet is gehouden om een voorziening op basis van
deze wet te treffen.

In het vierde lid is een bepaling opgenomen ter voorkoming van onnodige bureaucratie.
Als de gemeente al een dossier heeft van de jeugdige of zijn ouders, en de jeugdige of
zijn ouders geven toestemming om dit dossier te gebruiken, dan kan een
vooronderzoek achterwege blijven. Een gesprek over de acute hulpvraag is dan in de
regel nog wel nodig. Indien de hulpvraag ook al bekend is, en het bijvoorbeeld over een
vervolgvraag gaat, dan kan in overleg met de jeugdige of zijn ouders ook van het
gesprek worden afgezien. Dit laatste is bepaald in het vijfde lid.


Artikel 6. Gesprek
Voor een zorgvuldig te nemen besluit is het van belang dat alle feiten en
omstandigheden van de specifieke hulpvraag worden onderzocht. Het ligt daarom ook
voor de hand dat tijdens een gesprek met de jeugdige en zijn ouders het een en ander
wordt besproken. Indien nodig voor het onderzoek, kan ook sprake zijn van meerdere
(opeenvolgende) gesprekken. In het kader van deze verordening worden deze
gesprekken beschouwd als onderdelen van een samenhangend geheel, leidend tot één
gespreksverslag. Wat, zoals ook aangegeven in de toelichting op artikel 7, aan de
jeugdige of zijn ouders voor ondertekening wordt aangeboden.

In het eerste lid is opgenomen dat het gesprek zo spoedig mogelijk moet plaatsvinden.
Het hangt af van de situatie hoe snel dat kan of moet plaatsvinden.
In de onderdelen a tot en met i zijn de onderwerpen van het gesprek weergegeven. Het
betreft uiteraard altijd maatwerk. Indien de jeugdige al bij de gemeente bekend is, zullen
een aantal gespreksonderwerpen niet meer uitgediept hoeven te worden en zal
bijvoorbeeld alleen kunnen worden gevraagd of er nog nieuwe ontwikkelingen zijn.
Komen een jeugdige of zijn ouders voor het eerst bij de gemeente, dan zal het gesprek
dienen om een totaalbeeld van de jeugdige en zijn situatie te krijgen. In onderdeel c
wordt de eigen kracht van jeugdigen en ouders voorop gesteld overeenkomstig het
uitgangspunt dat de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van
jeugdigen allereerst bij de ouders en de jeugdige zelf ligt. Een te verstrekken
voorziening kan ook juist nodig zijn om de mate van probleemoplossend vermogen van
de jeugdige en zijn ouders en die van de naaste omgeving te versterken.
Ten aanzien van de afstemmingsplicht in onderdeel g valt te denken aan een
voorziening die een jeugdige ontvangt op grond van de WMO, AWBZ of de Zvw en een
voorziening op het gebied van passend onderwijs.

Het tweede lid dient ertoe ouders te informeren over een eventuele ouderbijdrage. Het
college neemt niet de hoogte van de bijdrage in de kosten in de beschikking op. Dat
loopt via het door het college daartoe aangewezen bestuursorgaan, evenals de
mogelijkheid van bezwaar en beroep daartegen. In artikel 8.2.3 van de wet is bepaald
dat de ouderbijdrage door ‘het bestuursorgaan dat (door Onze Ministers) met (de
vaststelling en) de inning is belast’ wordt vastgesteld en ten behoeve van de gemeente

                                                                                       19
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>wordt geïnd. Hier kan de gemeente niet van afwijken. De ouderbijdrage geldt op grond
van art. 8.2.1 van de wet alleen in situaties van jeugdhulp buiten de thuissituatie. Zie
ook artikel 9, vierde lid.


Artikel 7. Verslag
Deze bepaling is opgenomen in het belang van een zorgvuldige dossiervorming en een
zorgvuldige procedure. De invulling van deze verslagplicht is vorm vrij. Hierbij is een
voorbeeld genomen aan de praktijk van de Wmo. In de memorie van toelichting op het
wetsvoorstel Wmo 2015 (Kamerstukken II 2013/14 33 841, nr.3) staat hierover dat het
college een weergave van de uitkomsten van het onderzoek verstrekt om de cliënt in
staat te stellen een aanvraag te doen voor een maatwerkvoorziening. Dat moet in
beginsel schriftelijk. Een goede weergave maakt het voor de gemeente inzichtelijk om
een juiste beslissing te nemen op een aanvraag en draagt bij aan een inzichtelijke
communicatie met de cliënt. Uiteraard zal de weergave van het onderzoek variëren met
de uitkomsten van het onderzoek. Zo zal de weergave van het onderzoek bijvoorbeeld
heel beperkt kunnen zijn als de cliënt van mening is goed geholpen te zijn en de
uitkomst is dat geen aanvraag van een individuele voorziening noodzakelijk is. Er volgt
dan dus geen officiële aanvraag en ook geen beschikking.
Bij meer complexe onderzoeken zal uiteraard een uitgebreidere weergave noodzakelijk
zijn. Desgewenst kan de gemeente de schriftelijke weergave van de uitkomsten van het
onderzoek ook gebruiken als een met de cliënt overeengekomen plan (arrangement)
waarin de gemaakte afspraken en de verplichtingen die daaruit voortvloeien, zijn
vastgelegd. Het is in dat geval passend dat het college en de cliënt dit plan
ondertekenen.

Soms kan een verslag al direct worden meegegeven, maar vaak zal dit toch nog
moeten worden uitgewerkt en gaat daar een paar dagen overheen. Daarom begint het
tweede lid met de zinsnede “Binnen 10 werkdagen na het gesprek”. Het kan overigens
ook zijn dat na een gesprek de cliënt bijvoorbeeld nog onderzoekt wat er in zijn
omgeving mogelijk is, bijvoorbeeld of de buurvrouw een uurtje op de kinderen kan
passen, of dat hij nog een aanvullende opmerking heeft. Ook dan is een paar dagen tijd
na het gesprek nuttig. Artikel 3 geeft de jeugdige en zijn ouders ruimte om het verslag
zorgvuldig te lezen en al dan niet voor akkoord of gezien te tekenen.

Als de jeugdige of zijn ouders niet akkoord zijn met het verslag tekenen ze dit voor
gezien, lid 4, en geven aan waarom ze deze mening zijn toegedaan. Veelal zal een
nieuw gesprek volgen om samen tot een oplossing te komen. Blijven de meningen
verschillen, dan kunnen ouders een aanvraagformulier invullen (artikel 8 lid 3) en het
gesprekverslag met hun opmerkingen als bijlage bijvoegen. Op deze aanvraag volgt
dan een beschikking waartegen bezwaar mogelijk is.

Lid 5 en artikel 8 lid 4 dragen bij aan het voorkomen van onnodige bureaucratie door
het voor akkoord ondertekende gespreksverslag als aanvraag aan te merken.




                                                                                         20
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre>Artikel 8. Aanvraag
Deze bepaling is een uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel 2.9,
onder a, van de wet, waarbij is bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval
regels stelt met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning en de wijze van
beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening. Een aanvraag
is nodig om een beschikking voor een individuele voorziening te verkrijgen.
In de Awb worden regels gegeven omtrent de aanvraag. Deze verordening wijkt
daarvan niet af.
Op grond van artikel 4:1 van de Awb wordt een aanvraag tot het geven van een
beschikking schriftelijk ingediend bij het bestuursorgaan dat bevoegd is op de aanvraag
te beslissen (hier het college), tenzij bij wettelijk voorschrift anders is bepaald. Voor een
schriftelijke aanvraag is een formulier verkrijgbaar via internet (lid 3)
Lid 2 bepaalt dat een aanvraag ook mondeling kan worden gedaan en dan schriftelijke
wordt bevestigd. In de praktijk zal dit meestal betekenen dat de jeugdige en zijn ouders
die een mondelinge aanvraag doen, uitgenodigd worden voor een gesprek. Het verslag
van dit gesprek kan vervolgens als aanvraag worden gezien conform lid 4 van dit artikel
als de jeugdige en zijn ouders dit verslag voor akkoord hebben ondertekend.
Lid 4 regelt dat ter voorkoming van onnodige administratieve lasten de mogelijkheid om
een door de jeugdige of zijn ouders ondertekend verslag als aanvraag aan te merken
als complete aanvraag voor een individuele voorziening. Zo wordt voorkomen dat
alsnog een aanvraagformulier moet worden ingevuld.
Het bepaalde in lid 5 borgt de rechtsgang van betrokkene indien de jeugdige of zijn
ouders er niet mee instemmen dat zij worden verwezen naar een overige voorziening,
omdat zij recht menen te hebben op een individuele voorziening of in het geval zij het
niet eens zijn met een aangeboden individuele voorziening. In die gevallen kunnen zij
ervoor kiezen het gespreksverslag voor niet-akkoord te ondertekenen. Lid 5 regelt dan
dat dit door de gemeente wordt verwerkt als een aanvraag, waarop dan een
beschikking/weigering zal volgen waartegen bezwaar en beroep mogelijk is. Slechts
indien de cliënt expliciet heeft aangegeven de aanvraag stop te willen zetten, is deze
aanmerking als aanvraag niet van toepassing en volgt geen beschikking.

Lid 6 geeft voor de duidelijkheid de termijn aan waarbinnen op een aanvraag moet
worden beslist. De regeling in de Awb geldt onverkort. In artikel 4:13 van de Awb is
bepaald dat een beschikking dient te worden gegeven binnen een redelijke termijn van
acht weken na ontvangst van de aanvraag. Indien een beschikking niet acht weken kan
worden gegeven, dient het bestuursorgaan dit binnen deze termijn aan de aanvrager
mede te delen en daarbij een redelijk termijn te noemen waarbinnen de beschikking wel
tegemoet kan worden gezien (artikel 4:14, derde lid, van de Awb).
Deze termijnen zijn maximiumtermijnen. Indien nodig kan na een melding binnen enkele
dagen een individuele voorziening worden verstrekt, in complexe situaties zal in de
regel in het belang van een zorgvuldig onderzoek een langere termijn nodig zijn.
Bijvoorbeeld, indien een langer durend diagnosetraject benodigd is, kan dit ook tot een
wat langere afhandelingsduur van de aanvraag leiden.




                                                                                          21
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 22 ======================================================================

<pre>Artikel 9 Criteria voor een individuele beschikking
In dit artikel wordt duidelijk gemaakt welke afwegingsfactoren het college hanteert bij
toekenning van individuele voorzieningen. Hierbij is het voor het college van belang de
mate van ‘eigen kracht’ en het al of niet gedeeltelijk gebruik kunnen maken van een
overige of andere voorziening, goed te beoordelen. Dit is vastgelegd in lid 1.
Lid 2 heeft betrekking op de situatie dat een verwijzing op grond van artikel 3, tweede
lid die door het college moet worden uitgevoerd, aan de orde is. Er dient dan een
schriftelijke toekenning van een individuele voorziening plaats te vinden.


Artikel 10. Inhoud beschikking
Indien de jeugdige of zijn ouders een formele aanvraag bij het college indienen (artikel
8) of er overeenkomstig artikel 3, tweede lid, een beschikking afgegeven wordt, dient
het college een schriftelijke beschikking op te stellen, waartegen zij bezwaar en beroep
op grond van de Awb kunnen indienen. Uitgangspunt van de wet is dat de jeugdige of
zijn ouders een voorziening in ‘natura’ krijgen. Indien gewenst door de jeugdige of zijn
ouders bestaat echter de mogelijkheid van het toekennen van een pgb.

Het eerste lid is opgenomen om een zo compleet mogelijk beeld te geven van de
rechten en plichten van de jeugdige en zijn ouders. De mogelijkheid om bezwaar in te
dienen tegen de beschikking en ook de daarop volgende mogelijkheid van beroep bij de
rechter is geregeld in de Awb en geldt in beginsel voor alle beschikkingen. Indien een
jeugdige of zijn ouders in bezwaar en beroep willen gaan, hebben zij op grond van de
Awb het recht op het indienen van een aanvraag, waarmee een voor bezwaar en
beroep vatbaar besluit kan worden uitgelokt. Ook de weigering, of het te lang uitblijven
van een beschikking, geeft de burger op grond van de Awb de ingang van bezwaar en
beroep.

Lid 2 is opgenomen om de administratieve lasten te beperken. Als de jeugdige en zijn
ouders het met de jeugdarts of gedragwetenschapper eens zijn over de in te zetten
individuele voorziening en andere en overige voorzieningen, kan het CJG direct een
beschikking afgeven door aan het verslag een oplegger toe te voegen die door de
gedragswetenschapper of jeugdarts is ondertekend. In de oplegger of het verslag dat
als bijlage bij de oplegger is gevoegd dienen minimaal de gegevens te staan zoals in lid
3 en indien van toepassing in lid 4 en 5 zijn genoemd
Lid 3 geeft aan welke elementen de beschikking voor een voorziening in natura dient te
bevatten, onderdeel d geeft daarbij aan dat de beschikking zich niet alleen beperkt tot
de individuele voorziening maar ook de overige afspraken bevat over inzet van de eigen
mogelijkheden, die van het netwerk en de andere en overige voorzieningen.

De eisen die gelden voor een beschikking bij het verlenen van een PGB staan vermeld
in lid 4.




                                                                                      22
</pre>

====================================================================== Einde pagina 22 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 23 ======================================================================

<pre>Tenslotte geeft lid 5 aan dat in de beschikking, alleen ter informatie, wordt opgenomen
dat een ouderbijdrage is verschuldigd. De vaststelling en inning geschieden door het
bestuursorgaan dat namens de gemeente met de inning is belast.


Artikel 11. Regels voor pgb
In het eerste lid is een verwijzing opgenomen naar het centrale pgb-artikel (8.1.1) van
de wet. Dit lid is opgenomen teneinde in de verordening een compleet beeld van
rechten en plichten van de cliënt te geven. In het eerste lid is verankerd dat het college
op grond van artikel 8.1.1 van de wet een pgb kan verstrekken. Als aan alle wettelijke
voorwaarden daartoe is voldaan, kan zelfs van een verplichting van het college worden
gesproken (zie ook de tekst van artikel 8.1.1, eerste lid van de wet: “Indien de jeugdige
of zijn ouders dit wensen …”). Voor gemeenten is ondermeer van belang dat een pgb
slechts wordt verstrekt indien de jeugdige of zijn ouders gemotiveerd kunnen aantonen
dat de individuele voorziening die door een aanbieder wordt geleverd, niet passend is
(zie artikel 8.1.1, derde lid, onder b van de wet).

Het tweede tot en met vijfde lid berusten op artikel 2.9, onder c, van de wet. In deze
wetsbepaling staat dat in de verordening in ieder geval wordt bepaald op welke wijze de
hoogte van een pgb wordt vastgesteld.

Het tweede lid geeft aan dat de kosten achteraf gedeclareerd kunnen worden mits de
gemaakte en ingekochte voorziening aantoonbaar en noodzakelijk zijn.

Het derde regelt dat de jeugdige en zijn ouders een plan opstellen voor de besteding
van het PGB. Op basis van dit plan wordt de hoogte van het PGB vastgesteld. Daarbij
geldt als maximum de kostprijs van de goedkoopste adequate voorziening in natura.

Gemeenten hebben daarmee ook de mogelijkheid om differentiatie aan te brengen in
de hoogte van het pgb. Gemeenten kunnen verschillende tarieven hanteren voor
verschillende vormen van ondersteuning en voor verschillende typen hulpverleners.
Gemeenten kunnen bij het vaststellen van tarieven in de verordening bijvoorbeeld
onderscheid maken tussen ondersteuning die wordt geleverd door het sociale netwerk,
door hulpverleners die werken volgens de kwaliteitsstandaarden en hulpverleners die
dat niet doen (zoals werkstudenten, zzp’ers zonder diploma’s e.d.).
Een aanvraag voor een pgb kan geweigerd worden voor zover de kosten van het pgb
hoger zijn dan de kosten van de maatwerkvoorziening (artikel 2.3.6, vijfde lid, onder a,
van de wet). De situatie waarin het door de cliënt beoogde aanbod duurder is dan het
aanbod van het college betekent dus niet bij voorbaat dat het pgb om die reden geheel
geweigerd kan worden. Cliënten kunnen zelf bijbetalen wanneer het tarief van de door
hen gewenste aanbieder duurder is dan het door het college voorgestelde aanbod. Het
college kan het pgb slechts weigeren voor dat gedeelte dat duurder is dan het door het
college voorgestelde aanbod. Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen doordat de gemeente
vanwege inkoopvoordelen individuele voorzieningen al snel goedkoper kan leveren dan
wanneer iemand zelf ondersteuning inkoopt met een pgb. Daarbij kan gedacht worden
aan bijvoorbeeld opvangvoorzieningen.


                                                                                        23
</pre>

====================================================================== Einde pagina 23 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 24 ======================================================================

<pre>Een pgb kan gemiddeld genomen echter goedkoper zijn dan zorg in natura omdat er
minder overheadkosten hoeven te worden meegerekend..

Voor nadere invulling van de regels rondom PGB wordt een regeling opgesteld, zie lid 4
en 5.
Lid 5 geeft aan dat regels worden opgesteld voor het betrekken van een individuele
voorziening van een persoon die behoort tot het sociale netwerk. Onder dit sociale
netwerk kunnen ook mantelzorgers vallen. Wel is de regering van mening dat de
beloning van het sociale netwerk in elk geval beperkt moet blijven tot die gevallen
waarin het de gebruikelijke hulp overstijgt en dit aantoonbaar tot betere en effectievere
ondersteuning leidt en aantoonbaar doelmatiger is.


Artikel 12. Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of
terugvordering
Deze bepaling is een uitwerking van de bij nota van wijziging ( Kamerstukken II 2013/14
33 684, nr. 11, artikel D) ingevoegde verplichte delegatiebepaling van artikel 2.9, onder
d, van de wet, waarbij is bepaald dat de gemeente bij verordening regels stelt voor de
bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele voorziening, alsmede
van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet. Ook deze bepaling beoogt het
standaardiseren met de regelgeving met betrekking tot de aan elkaar verwante
beleidsterreinen van jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning.
In de toelichting op de nota van wijziging is voorts vermeld dat het tot de gemeentelijke
verantwoordelijkheid behoort misbruik van de geboden voorzieningen te voorkomen en,
waar nodig, op te treden tegen onterecht gebruik van individuele voorzieningen of
persoonsgebonden budgetten. Een zorgvuldig gebruik van collectieve middelen is
wezenlijk voor het draagvlak daarvan.
Het eerste, tweede en derde lid bevatten een herhaling van hetgeen al in de tekst van
de wet is opgenomen (artikel 8.1.2, 8.1.4 en 2.4.1). Met opname van deze wettekst in
de verordening wordt beoogd een compleet beeld te geven van de regels voor de
bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een maatwerkvoorziening of een pgb,
alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet.

Het vierde lid is een ‘kan’-bepaling. Een pgb wordt verstrekt met de bedoeling dat men
daarmee een voorziening treft. Als binnen zes maanden na de beslissing tot het
verstrekken van het pgb nog geen voorziening is getroffen, heeft het college de
bevoegdheid om de beslissing geheel of gedeeltelijk in te trekken. Deze bepaling is te
zien als een verbijzondering van de bepaling in het tweede lid, onder e (dat tevens op
individuele voorzieningen (in natura) ziet).

Lid 3 en 4 hebben betrekking op respectievelijk de terugvordering van de geldswaarde
van een ten onrechte genoten individuele voorziening en de mogelijkheid van intrekking
van een besluit tot verlening van een PGB .

Lid 5 geeft het college de mogelijkheid om steekproefsgewijs de besteding van het PGB
te onderzoeken gericht op de kwaliteit van de geleverde zorg


                                                                                       24
</pre>

====================================================================== Einde pagina 24 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 25 ======================================================================

<pre>Artikel 13. Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering
Het college kan de uitvoering van de Jeugdwet, met uitzondering van de vaststelling
van de rechten en plichten van de jeugdige of zijn ouders, door aanbieders laten
verrichten (artikel 2.11, eerste lid, van de Jeugdwet). Met het oog op gevallen waarin dit
ten aanzien van jeugdhulp, kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering
gebeurt, moeten bij verordening regels worden gesteld ter waarborging van een goede
verhouding tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp of de uitvoering van een
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die worden gesteld aan
de kwaliteit daarvan (artikel 2.12 va de Jeugdwet). Daarbij dient in ieder rekening
gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de
toepasselijke arbeidsvoorwaarden.
Om te voorkomen dat er alleen gekeken wordt naar de laagste prijs voor de uitvoering
worden in dit artikel andere aspecten genoemd waarmee het college bij het vaststellen
van tarieven (naast de prijs) rekening dient te houden. Hiermee wordt bereikt dat er een
beter beeld ontstaat van reële kostprijs voor de activiteiten die zij door aanbieders willen
laten uitvoeren. Uitgangspunt is dat de aanbieder kundig personeel inzet tegen de
arbeidsvoorwaarden die passen bij de vereiste vaardigheden. Hiervoor is tenminste een
beeld nodig van de vereiste activiteiten en de arbeidsvoorwaarden die daarbij horen. Dit
biedt een waarborg voor werknemers dat hun werkzaamheden aansluiten bij de
daarvoor geldende arbeidsvoorwaarden.

Artikel 14. Vertrouwenspersoon
In artikel 2.6, eerste lid, onder f, van de wet is bepaald dat het college ervoor
verantwoordelijk is dat jeugdigen, hun ouders of pleegouders een beroep kunnen doen
op een vertrouwenspersoon. Met de vertrouwenspersoon wordt een functionaris
bedoeld zoals deze nu al werkzaam is binnen de jeugdzorg. Onafhankelijkheid,
beschikbaarheid en toegankelijkheid zijn belangrijke factoren (wettelijke vereisten) voor
een goede invulling van deze functie.
De wet adresseert het college rechtstreeks en vraagt niet om hierover bij verordening
een regeling op te stellen. De bepaling uit de wet is toch in de verordening opgenomen
vanwege het in het belang om in de verordening een compleet overzicht van rechten en
plichten van jeugdigen en ouders te geven. Bij algemene maatregel van bestuur (het
Uitvoeringsbesluit Jeugdwet) wordt een nadere uitwerking gegeven van de taken en
bevoegdheden van de vertrouwenspersoon.


Artikel 15. Klachtregeling
Dit artikel regelt het gemeentelijke klachtrecht. De gemeente is al op grond van de Awb
in het algemeen verplicht tot een behoorlijke behandeling van mondelinge en
schriftelijke klachten over gedragingen van personen en bestuursorganen die onder
haar verantwoordelijkheid werkzaam zijn.
Gelet op het van toepassing zijnde hoofdstuk 9 van de Awb, waarin een uitvoerige
regeling omtrent klachtbehandeling is gegeven, en ook het recht is neergelegd om na
de afhandeling van de klacht de bevoegde ombudsman te verzoeken een onderzoek in
te stellen, kan in deze verordening met een enkele bepaling worden volstaan.


                                                                                         25
</pre>

====================================================================== Einde pagina 25 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 26 ======================================================================

<pre>In de regel zal eerst de aanbieder worden aangesproken bij klachten over de wijze van
behandeling. De klachtmogelijkheid tegenover de aanbieder is geregeld in artikel 4.2.1
e.v. van de wet. Pas wanneer dit klachtrecht niet bevredigend is, of niet logisch,
bijvoorbeeld bij gedragingen van gemeenteambtenaren, dan komt de gemeentelijke
klachtmogelijkheid in zicht.


Artikel 16. Inspraak en medezeggenschap
In dit artikel zijn bepalingen opgenomen over inspraak en medezeggenschap bij de
gemeente. De mogelijkheid tot inspraak en medezeggenschap tegenover de aanbieder
is al geregeld in artikel 4.2.4 e.v. van de wet.
Regeling van de inspraak en medezeggenschap is verplicht op grond van artikel 2.10
van de wet in samenhang met artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015. In artikel 2.10
(in de redactie van de Nota van wijziging op het wetsvoorstel Wmo 2015 van 12 maart
2014, kamerstukken II 22841, nr. 35) worden de artikelen 2.1.3, derde lid, en 2.5.1
(jaarlijks cliëntervaringsonderzoek) van de Wmo 2015 van overeenkomstige toepassing
verklaard. Ingevolge artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015 dient bij verordening te
worden bepaald op welke wijze ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van
deze wet.
In het eerste lid is verwezen naar de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet
vastgestelde inspraakverordening. Op deze manier wordt gewaarborgd dat eenzelfde
inspraakprocedure geldt voor het jeugdhulpbeleid als op andere terreinen. De inspraak
geldt voor alle ingezetenen. Dit is uitdrukkelijk de bedoeling van de wetgever, omdat
iedereen op enig moment aangewezen kan raken op ondersteuning.
Met het vierde lid wordt het aan het college overgelaten om de exacte invulling van de
medezeggenschap vorm te geven.


Artikel 17 Hardheidsclausule
Ook al worden er binnen de jeugdwet zorgvuldige afwegingen gemaakt, het college zal
er niet aan ontkomen om, uiteindelijk toch te beoordelen of deze afweging niet leidt tot
onbillijkheden van overwegende aard.
Deze afweging zal minder vaak voorkomen dan in normale omstandigheden te
verwachten is. Immers, bij de afwegingen gaat het al om een zeer persoonlijke
beoordeling. Als desondanks die zeer persoonlijke afweging toch nog sprake is van een
niet billijke situatie is de hardheidsclausule een vangnet. Daarbij kan de
belanghebbende ook een beroep doen op deze clausule.


Artikel 18 Nadere regels
Het kan noodzakelijk zijn nadere regels te stellen op het gebied van onderwerpen die
niet expliciet als onderwerp van nadere regelgeving zijn aangemerkt. In nadere regels
kunnen onderwerpen uit de verordening verder worden uitgewerkt. Dit artikel biedt
daartoe de grond.




                                                                                        26
</pre>

====================================================================== Einde pagina 26 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 27 ======================================================================

<pre>Artikel 19 Inwerkingtreding en citeertitel
Op grond van artikel 12.4 , tweede lid, van de wet dient de verordening voor 1
november 2014 te worden vastgesteld om op 1 januari 2015 in werking te kunnen
treden (lid 1).
Lid 2 geeft aan onder welke benaming deze verordening kan worden aangehaald. Het
vermelde jaartal geeft het jaar van inwerkingtreding aan, niet de geldigheidsduur. De
geldigheidsduur is in beginsel onbeperkt vanaf de datum van inwerkingtreding.




                                                                                    27
</pre>

====================================================================== Einde pagina 27 =================================================================

<br><br>