<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre> beleidsnota
“Kracht door verbinding”
 De ontwikkelopgaven voor de transitie van Jeugdzorg en
 AWBZ-taken nader uitgewerkt




 De samenwerkende gemeenten in de regio Nijmegen:
 Druten, Beuningen, Wijchen, Nijmegen, Heumen, Groesbeek, Ubbergen,
 Millingen aan de Rijn, Mook en Middelaar.




 Juli 2013

                                                          Regionale transitie
                                                                  sociaal domein


                                               1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>Inhoudsopgave
Samenvatting                                                                                 4

Inleiding                                                                                    6

1.          Wat hebben we al afgesproken in de regio?                                        8
1.1         Visienota en beleidskeuzes                                                       8
1.2         Communicatie met instellingen en cliënten                                        9

2.          Hoe krijgt de burger toegang tot ondersteuning en zorg?                          10
2.1         Het keukentafelgesprek                                                           10
2.2         Eén toegangspoort                                                                11
2.3         Hulplijnen: gebiedsgebonden specialistische expertise                            14
2.4.        Regionaal coördinatiepunt                                                        15
2.5         Speciale aandachtsgebieden                                                       16
2.6         Samenhang binnen het sociale domein                                              17

3.          Hoe organiseren we de ondersteuning en zorg?                                     19
3.1         Inleiding                                                                        19
3.2         Wat doen we lokaal, regionaal en bovenregionaal?                                 20
3.3         Contractering en instrumentarium                                                 22

4.          Welke keuzevrijheid heeft de cliënt bij het regelen van ondersteuning en zorg?   25
4.1         Alternatieven voor een persoonsgebonden budget                                   25
4.2         In natura of een persoonsvolgend budget/trekkingsrecht?                          27
4.3         De cliënt moet zelf in staat zijn om de regie te voeren                          28
4.4         Persoonsvolgend budget of trekkingsrecht voor alle vormen van ondersteuning      28
4.5         Mantelzorg en een persoonsvolgend budget of trekkingsrecht                       28

5.          Hoe sturen we de transitie en borgen we de kwaliteit?                            30
5.1         Sturingsprincipe 1: Beleid als basis                                             30
5.2         Sturingsprincipe 2: Eén Toegangspoort, uitgaande van één huishouden, één plan    30
5.3         Sturingsprincipe 3: Toegankelijkheid, Kwaliteit en Betaalbaarheid                30
5.4         Nadere uitwerking van thema kwaliteit                                            31
5.5         Rechtspositie cliënten                                                           32

6.          En nu verder!                                                                    33
6.1         Uitwerking en implementatie                                                      33
6.2         Voorbeelden van proeftuinen                                                      33

Bijlage 1 Voorlopig overzicht van vervolgopgaven: uitwerking en implementatie                34
Bijlage 2 Toelichting bij uitgangspunt 9, organisatie van zorg                               35
Bijlage 3 Verklarende woordenlijst                                                           37




                                                           3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>Samenvatting
Inleiding
Alle Nederlandse gemeenten krijgen de komende jaren te maken met grote veranderingen in het domein
van welzijn, ondersteuning en zorg. Naast de verschuiving van de AWBZ-taken ‘begeleiding’ en ‘persoonlijke
verzorging’ naar de Wmo en de decentralisatie van de Jeugdzorg naar de gemeenten, stelt het regeerakkoord
‘Bruggen bouwen’ ook grote bezuinigingen voor. Om deze nieuwe taken en bezuinigingen op te kunnen vangen,
moeten we de ondersteuning slimmer organiseren.
Negen gemeenten in de regio Nijmegen trekken hierin samen op. Elke gemeente heeft eigen lokaal Wmo-
beleid vastgesteld. Daarnaast presenteerden de gemeenten halverwege 2012 de gezamenlijke visienotitie
“Transformeren en Integreren”. Hierin staat hoe de regio Nijmegen de decentralisaties samen wil organiseren.
In november 2012 is een eerste uitwerking van deze visienotitie met cliëntenraden en instellingen besproken.
De belangrijkste reacties zijn verwerkt in deze nieuwe, gezamenlijke beleidsnota ‘Kracht door verbinding’. In
deze beleidsnota staan de belangrijkste thema’s van de transformatie in deze regio: Toegang, organisatie van
ondersteuning en zorg en het persoonsvolgend budget.

Toegang tot ondersteuning en zorg
Op dit moment is de toegang tot zorg en ondersteuning verdeeld over verschillende indicatie-organen. Om de
versnippering in de indicatiestelling tegen te gaan, willen we zoveel mogelijk werken met één toegangspoort voor
de ondersteuning op het gebied van welzijn, zorg, en werk. Zo dicht mogelijk bij mensen in de buurt.
In elke regiogemeente heeft deze toegangspoort een andere naam en vorm. Sommige gemeenten kiezen voor een
samenvoeging van het Wmo-loket en het Centrum voor Jeud en Gezin. De gemeente Nijmegen kiest voor de inzet
van Sociale Wijkteams en regieteams voor multiprobleemhuishoudens.
In de toegangspoort werken professionals van verschillende achtergronden samen. Mensen gaan met problemen
naar verschillende vertrouwde mensen in de wijk. Zij weten de weg naar de lokale toegangspoort goed te vinden.
Deze neemt dan weer contact op met de bewoner.
Het keukentafelgesprek staat centraal in de werkwijze van de toegangpoort . Tijdens dit gesprek wordt samen
met de cliënt, liefst samen met familie en/of vrienden, in kaart gebracht wat er speelt. Vervolgens maakt de cliënt
samen met zijn/haar netwerk en de professional een plan waarin concrete actie- en verbeterpunten staan. Ook is
in het plan opgenomen wie wat doet en of er professionele ondersteuning nodig is.

De lokale toegangspoort werkt zoveel mogelijk indicatievrij. Dit betekent dat de medewerkers zelf kunnen
beslissen om de cliënt rechtstreeks door te verwijzen naar zorgaanbieders voor kortdurende en langdurige
professionele ondersteuning. Via een hulplijn met experts kan de lokale toegangspoort ook specialistische
expertise inschakelen. Deze hulp wordt ingezet met vaste gezichten en korte lijnen met de professionals van de
lokale toegangspoort.
De lokale toegangspoorten en de hulplijnen worden ondersteund door een regionaal coördinatiepunt. Van hieruit
coördineren de regiogemeenten gezamenlijk een aantal taken die zo specialistisch zijn, dat het efﬁciënter en
goedkoper is om dit op regionaal niveau te organiseren.

Organisatie van ondersteuning en zorg
Een belangrijk uitgangspunt bij de contractering van ondersteuning en zorg, is dat we zoveel mogelijk dichtbij
mensen organiseren. Vanuit het lokale Wmo beleid organiseert iedere gemeente al veel activiteiten voor haar
inwoners, in bijvoorbeeld wijkcentra, dorpshuizen en Brede Scholen. Hierbij willen we zoveel mogelijk aansluiten.
Door mensen vroeg op te zoeken, proberen we de inzet van zwaardere zorg te voorkomen. Als zwaardere zorg toch
nodig is, organiseren wij dit in gebiedsgerichte teams. Hoe groot een gebied wordt, moet nog worden bepaald. Het
heeft te maken met nabijheid, korte lijnen en efﬁcient organiseren. Belangrijk is dat het goed aansluit op de lokale
toegangspoort.




                                                         4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>De transitie is ‘de kans’ om de oude traditionele scheidslijnen en kokers te doorbreken doordat
ﬁnancieringsstromen worden gebundeld. We kiezen in de uitwerking van de contractering voor samenwerking en
partnerschap en leggen minder nadruk op concurrentie tussen aanbieders. We kiezen hierbij voor gebiedsgerichte
pakketten van ondersteuning en zorg die in samenhang zijn vormgegeven.
Daarnaast contracteren we één regionaal samenhangend pakket voor specialistische ondersteuning en zorg. Het
regionale pakket bestaat uit onder andere residentiële zorg, justitiële taken, pleegzorg en voor een deel observatie
en diagnostiek.
In de uitwerking gaan we in overleg met instellingen kijken hoe we de contracten vorm kunnen geven en hoe we
de uitgangspunten zo goed mogelijk kunnen realiseren.

Het persoonsvolgend budget
In de huidige Wmo kunnen mensen kiezen tussen ondersteuning in natura of via een persoonsgebonden budget.
Om die keuzevrijheid te behouden maar tegelijkertijd de kosten te beheersen en oneigenlijk gebruik tegen te
gaan, willen de regiogemeenten gaan werken met een persoonsvolgend budget.
Cliënten krijgen het geld dan niet meer op hun eigen rekening. In plaats daarvan worden zorgaanbieders
rechtstreeks uitbetaald door de gemeente. Het voordeel hiervan is dat de cliënt niet meer zelf de administratie
hoeft te voeren en dat wij meer invloed hebben op wie de zorg levert en tegen welke voorwaarden dat gebeurt.
Een voorwaarde hierbij is wel dat de cliënt in staat is om zelf de regie te voeren over zijn/haar situatie. Als dit
niet mogelijk is, kan een vertegenwoordiger worden aangewezen om dit namens de cliënt te doen. Tijdens het
keukentafelgesprek wordt daarom goed bekeken of een cliënt in aanmerking komt voor een Persoonsvolgend
budget. Daarbij gaan we geen onderscheid maken tussen de verschillende vormen van ondersteuning en zorg of
de duur daarvan.
Ons uitgangspunt voor de mantelzorg is dat dit in principe niet mag worden betaald met een Persoonsvolgend
budget. Natuurlijk zijn uitzonderingen denkbaar. Het gaat hierbij altijd om maatwerk.

En nu verder!
De beleidsnota ‘Kracht door verbinding’ wordt in het najaar van 2013 vastgesteld door de negen regiogemeenten.
Dit gebeurt overigens wel onder voorbehoud van landelijke wetgeving. Na het zomerreces kunnen we starten met
de volgende fase: de implementatie en voorbereiding op de daadwerkelijke transitiedatum van 1 januari 2015.
Voor meer informatie kunt u terecht op www.transitieregionijmegen.nl. Voor vragen en reacties: info@
transitieregionijmegen.nl




                                                          5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>Inleiding
Met deze beleidsnota stellen de samenwerkende gemeenten in de Regio Nijmegen de uitgangspunten vast voor
de wijze waarop we uitvoering gaan geven aan de functies uit de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ)
en de Jeugdzorg, Jeugd-GGz en Jeugd-LVG die vanaf 2015 onderdeel uitmaken van de Wet maatschappelijke
ondersteuning (Wmo) en de nieuwe Jeugdwet.

De nota gaat in op drie vragen: (1) Wat willen we wel en wat niet? (2) Wat doen we lokaal, wat regionaal, wat
bovenregionaal? (3) Hoe gaan we dit organiseren?

We pakken deze nieuwe taken niet op als een afzonderlijke opgave los van de huidige Wmo-prestatievelden, maar
integreren ze in het lokale Wmo-beleid. We bouwen verder op het fundament dat de gemeenten hebben gelegd op
het gebied van bijvoorbeeld leefbaarheid, jeugdbeleid, vrijwilligerswerk en mantelzorgondersteuning.
De lokale Wmo-beleidsplannen van de regiogemeenten en de kaders uit de regionale visienotitie ‘Transformeren
en Integreren’ helpen ons bij het maken van de keuzes en het vaststellen van de uitgangspunten.

We hebben in de regio Nijmegen niet gewacht op (wettelijke en beleids-)kaders vanuit de rijksoverheid over de
decentralisatie van de zorg. We zijn doorgegaan met de planvorming. Met deze beleidsnota is de regionale visie
uit 2012 verder geconcretiseerd, maar er blijven verdiepingsslagen nodig, denk aan de onderwerpen vervoer,
justitiële jeugdzorg en de uitvoering van de functie persoonlijke verzorging. In bijlage 1 zijn de voorlopige
vervolgopgaven geformuleerd op het vlak van zowel implementatie, ontwikkeling (proeftuinen) als verdieping.

In deze beleidsnota geven we onze ambitie weer in 17 uitgangspunten, die niet in één beweging op 1 januari 2015
vervuld zullen zijn. Er zal sprake zijn van een groeimodel. In de implementatiefase komen we met een fasering
die duidelijk moet maken welke stappen we wanneer zetten om de ambities te realiseren. Vanwege de nog
ontbrekende wettelijke kaders, beslaat deze beleidsnota de periode tot de transitiedatum 1 januari 2015.



De financiële opgave
Er is sprake van een aanzienlijke toename van de gemeentelijke verantwoordelijkheden op het terrein van de Wmo
en de jeugdzorg, terwijl er tegelijk een zeer forse besparingstaakstelling aan zowel de bestaande als nieuwe taken
wordt gekoppeld.

In het regeerakkoord was voor de AWBZ-functies begeleiding en persoonlijke verzorging, die naar de gemeenten
worden overgeheveld, een bezuiniging ingeboekt van 25 %. In de brief van staatssecretaris Van Rijn aan de
Tweede Kamer d.d. 25 april 2013, waarin de resultaten van het zorgoverleg met maatschappelijke partners
worden toegelicht, is deze korting voor persoonlijke verzorging verlaagd naar 15%. Hoe dan ook, een ingrijpende
hervorming is nodig om de bezuinigingsopgave te realiseren.

Daarnaast wil het Rijk de zorg meer extramuraliseren. Dit houdt in dat een toenemend aantal mensen met
ondersteuning en zorg thuis blijft wonen in plaats van in een instelling. Gemeenten worden daarmee ook
verantwoordelijk voor de ondersteuning van deze mensen en onduidelijk is in hoeverre gemeenten hiervoor
ﬁnancieel worden gecompenseerd door het rijk.

Een voorzichtige inschatting van het huidige budget in de regio Nijmegen voor de functie AWBZ begeleiding en
vervoer is een bedrag van 34 miljoen euro (op basis van peiljaar 2010). We hebben nog geen inzicht in de omvang
van beschikbare middelen voor persoonlijke verzorging in onze regio. In de meicirculaire 2013 is aangekondigd dat
gemeenten in de septembercirculaire 2013 een eerste inzicht krijgen in de verdeling van het macrobudget voor de
AWBZ-decentralisatie op basis van historische cijfers.




                                                        6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Het kabinet wil dat in 2015 de gemeenten in z’n geheel verantwoordelijk zijn voor de jeugdzorg, jeugd-GGz
en jeugd-LVG. Ook de decentralisatie van de jeugdzorg, jeugd-GGz en jeugd-LVG gaat gepaard met een
budgetkorting. In de meicirculaire 2013 is voor de regio Nijmegen een bedrag opgenomen van € 58 miljoen.
Hierin is een korting van 4% verwerkt. Dit is de eerste tranche van de korting van 15%, die in 2017 in zijn geheel
zal zijn verwerkt. Landelijk betekent dit voor de jeugdzorg, jeugd-GGz en jeugd-LVG een bezuinigingsbedrag van
80 miljoen oplopend tot 300 miljoen in de jaren na 2015.

Als we het ﬁnanciële scenario van het kabinet als uitgangspunt nemen, zullen we naar wegen moeten zoeken om
te zorgen dat de ondersteuning terecht komt bij hen die het écht nodig hebben en het niet zelf kunnen betalen.
Wij verwachten de bezuinigingen deels te kunnen realiseren via slimmere en goedkopere arrangementen
van ondersteuning: door de cliënt en zijn of haar eigen netwerk te laten bepalen wat er nodig is en wat ze zelf
kunnen doen (zelfregie), door zorgfuncties te integreren in gebiedsgerichte voorzieningen, door te ontkokeren
(bijvoorbeeld minder hulpverleners in een gezin of huishouden), door meer maatwerk te leveren, door met
domotica zorg dichtbij te organiseren, en door zware residentiële zorg efﬁciënter in te zetten en verder te
verminderen. Met de stapeling van bezuinigingen in een korte periode lopen gemeenten desalniettemin een
ﬁnancieel risico, mede vanwege de tendens van toenemende vraag naar en groei van zorg.

Voor gemeenten is het cruciaal dat de transities op de terreinen van de (onderkant van) de arbeidsmarkt,
de jeugdzorg, het passend onderwijs en de begeleiding en persoonlijke verzorging, goed op elkaar worden
afgestemd. Wij nodigen zorgaanbieders en cliënten uit om mee te denken over manieren om goede en betaalbare
zorg en ondersteuning aan kwetsbare mensen te organiseren.



De inhoud van deze beleidsnota:
De onderdelen van de beleidsnota met daarbij de belangrijkste uitwerkingen zijn:

Toegang tot ondersteuning en zorg
In dit onderdeel leggen we uitgangspunten vast over de wijze waarop mensen hun weg kunnen vinden als ze
behoefte hebben aan ondersteuning voor bestaande of nieuwe Wmo-taken. We kiezen voor de inrichting van
één toegangspoort vanuit de lokale (gebiedsgebonden) zorgstructuur die via ‘hulplijnen’ en een regionaal
coördinatiepunt expertise kunnen inschakelen. Het motto ‘één huishouden, één plan’ uit de regionale visie is
hierbij leidend.

Organisatie van ondersteuning en zorg
Dit onderdeel behandelt de uitgangspunten van het contracteren van aanbieders voor de uitvoering van
ondersteuning en zorg en het instrumentarium (subsidie, aanbesteden, gecombineerde modellen). We
beschrijven hier de keuzes die we hebben gemaakt voor de vraag ‘wat doen we lokaal, regionaal en
bovenregionaal’ en ‘hoe gaan we dit organiseren’. Ook bij de uitvoering van ondersteuningstrajecten gaan we
zoveel mogelijk uit van gebiedsgebonden teams in aansluiting op lokale voorzieningen. Daarnaast is er een
duidelijk omschreven regionaal pakket aan ondersteuning en zorg omschreven.

Keuzevrijheid voor cliënten
Hierin leggen we keuzes vast over het vraagstuk hoe om te gaan met het Persoonsgebonden budget (PGB).
De voor- en nadelen worden afgewogen met het oog op maatwerk, keuzevrijheid, innovatie, kwaliteit
en kostenbeheersing. We kiezen voor behoud van een vorm van vraaggestuurde ﬁnanciering met een
persoonsvolgend budget of trekkingsrecht en voor het waarborgen van optimale zelfregie van cliënten.

Sturingsprincipes, kwaliteit en veiligheid
In dit onderdeel beschrijven we de wijze waarop we de transitieopgave aansturen. De uitgangspunten voor de
sturing en de borging van veiligheid en kwaliteit komen hierbij aan bod.

Bij het opstellen van deze nota zijn nog geen ﬁnanciële consequenties in beeld gebracht. Uitgangspunt is dat de
uitvoering gebeurt binnen de daarvoor beschikbaar gestelde middelen.




                                                         7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>1. Wat hebben we al afgesproken in de
   regio?
1.1 Visienota en beleidskeuzes
De gemeenten in de regio Nijmegen zijn het transitieproces begonnen met de visienotitie. Deze is in 2012 door alle
9 gemeenteraden vastgesteld. De regionale visienotitie ‘Transformeren en integreren’ geeft de kaders aan voor
de wijze waarop we in de regio Nijmegen de AWBZ-begeleiding en jeugdzorg willen organiseren. Aangezien we
de nieuwe taken integreren in de Wmo, vormden de lokale Wmo-beleidsplannen van de verschillende gemeenten
hier de basis voor.

De volgende uitgangspunten zijn in de visie benoemd:
•       We geven ruimte en vertrouwen aan professionals
•       Compensatie in plaats van recht op zorg
•       Uitvoering zo lokaal, zo licht en zo dichtbij mogelijk
•       We werken integraal via het principe ‘één huishouden, één plan’
•       Collectief boven individueel
•       Preventie voor curatie
•       We richten ons op een transformatie, maar wel via een zorgvuldig transitieproces
•       Stevige regie door de gemeenten: verminderen sturende en regisserende actoren
•       Beleidsvorming en het implementatieproces worden in de Regio Nijmegen gezamenlijk
        opgepakt: ‘lokaal wat lokaal kan, regionaal wat regionaal moet’
•       In het implementatieproces betrekken we nadrukkelijk cliënten/cliëntorganisaties
•       De ﬁnanciën zoals door het Rijk beschikbaar gesteld zijn leidend
•       De ﬁnancieringsstructuur volgt de inhoud
•       We bieden ruimte voor keuzevrijheid
•       We gaan voor effectieve inzet, een gedegen monitoring en evaluatie



In de verdere uitwerking van het transitieproces zijn deze vastgestelde uitgangspunten leidend.
U kunt de regionale visie terugvinden op de website: www.transitieregionijmegen.nl

Na vaststelling van de visienotitie, is een plan van aanpak opgesteld.Tijdens een werkatelier in oktober 2012
hebben de wethouders van de regio richting gegeven aan het schaalniveau waarop de diverse deelprojecten
worden uitgewerkt. Conclusie is dat we streven naar één toegangspoort die aansluit bij de lokale structuren. De
lokale toegangspoort kan een regionaal coördinatiepunt inschakelen als expertise nodig is.
Voor de contractering van zorg en ondersteuning gaan we regionaal samenwerken, maar we kiezen niet voor
een regionale aanbesteding met één perceel. Er moet voldoende ruimte blijven voor de contractering van
lokale aanbieders, gezien het uitgangspunt ‘lokaal wat lokaal kan’ en het zo dichtbij mogelijk organiseren van
ondersteuning en zorg. Alleen de specialistische vormen van zorg worden (boven)regionaal gecontracteerd.
Tot slot is gekozen voor één regeling voor een persoonsvolgend budget in de regio en voor de keuze voor het
opleggen van een eigen bijdrage per gemeente.

U kunt deze uitgangspunten teruglezen in de beleidsnotitie “Wat doen we lokaal en wat doen we
regionaal”. Daarnaast is er een ﬁlmpje gemaakt over deze beleidskeuzes. Beiden zijn te vinden op www.
transitieregionijmegen.nl




                                                        8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>1.2 Communicatie met instellingen en cliënten
De regiogemeenten blijven graag gedurende het hele transitieproces in gesprek met de instellingen, cliënten en
gemeenteraden. Vanaf het begin zijn bijeenkomsten georganiseerd waarbij veel gebruik gemaakt is om mee te
praten over de uitgangspunten en richting.

Ter voorbereiding op de regionale visie “Transformeren en Integreren”
zijn rond de jaarwisseling 2011/2012 en in juni 2012 een aantal
regiobijeenkomsten voor cliëntenorganisaties en zorgaanbieders
georganiseerd om hen te informeren over de visie en de laatste stand
van zaken en om input te krijgen voor de uitwerking van de visie en
                                                                                      eigen kracht
uitgangspunten.

                                                                                      cia




                                                                                   so
Op 29 november 2012 werd een regionale werkconferentie voor alle                                       rk
                                                                                  em al n et w e




                                                                                al




                                                                                                     en
                                                                                                             g
                                                                                                          in




                                                                                  g
belanghebbenden georganiseerd, waar we de verder uitgewerkte                  nd       ene            ie n e
                                                                                 ivi        v o o r z




                                                                               i




                                                                                                     n
voorstellen hebben getoetst bij belanghebbenden (cliëntorganisatie                   due                   ing
                                                                                          le v o o r zie n
en zorgaanbieders). De input tijdens deze werkconferentie is terug te
vinden in het verslag (www.transitieregionijmegen.nl) en is gebruikt bij de
afwegingen voor deze beleidsnota. Op enkele deelthema´s zijn in de maanden januari tot en met maart van 2013
samen met instellingen werksessies georganiseerd waarin de verdieping is gezocht.

De concept-versie van deze beleidsnota is ter consultatie voorgelegd aan cliëntorganisaties en instellingen. In
twee bijeenkomsten zijn we in gesprek gegaan met de maatschappelijke partijen: op 22 mei 2013 met cliënten en
cliëntorganisaties en op 27 mei 2013 met instellingen. Daarnaast hebben we gelegenheid gegeven om schriftelijk
te reageren op de concept-beleidsnota. Tenslotte heeft op 5 juni 2013 een regionale raadsinformatiebijeenkomst
plaatsgevonden over de concept-beleidsnota.

Naar aanleiding van de consultatie hebben we in de deﬁnitieve beleidsnota meer aandacht besteed aan de relatie
tussen welzijn en zorg. Daarnaast zijn de passages over het persoonsvolgend budget verhelderd en hebben we
meer eenduidigheid in de terminologie aangebracht.

Er zijn veel aandachtspunten genoemd voor de verdere uitwerking van het basismodel. De meeste opmerkingen
zullen we dan ook betrekken bij het vervolgtraject.

Tot nu toe communiceren we via nieuwsbrieven met organisaties over de voortgang van de transities. Hier is
de website www.transitieregionijmegen.nl nu aan toegevoegd. Hoe dichter we bij de datum van 1 januari 2015
komen, hoe belangrijker de communicatie naar cliënten zelf wordt. We willlen in overleg met cliëntorganisaties en
instellingen een toolkit voor communicatie over de transitie samenstellen, zodat we op eenduidige wijze kunnen
communiceren.

Met schoolbesturen dienen we in het kader van de Jeugdwet,verplicht afstemming te zoeken over de plannen van
de regio voor de transitie van de jeugdzorg. De wet spreekt over het houden van Op Overeenstemming Gericht
Overleg (OOGO). Schoolbesturen zijn wel betrokken in de consultatieronde, maar we zullen nog expliciet een
traject uitwerken waarin we tot structurele afstemming komen met onderwijsbesturen primair, voortgezet en
middelbaar beroepsonderwijs.




                                                        9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>2. Hoe krijgt de burger toegang tot
   ondersteuning en zorg?
2.1 Het keukentafelgesprek
Het keukentafelgesprek is inmiddels een gevleugelde term binnen de Wmo. Ook in de regio Nijmegen willen we
dat bij mensen thuis, op de bank of aan de keukentafel, het gesprek plaats vindt over wat mensen (zelf) kunnen
en waar ondersteuning nodig is. Via een huisbezoek kom je veel meer te weten: je ervaart, hoort, ruikt en ziet met
eigen ogen hoe de situatie van mensen is. Hierdoor is maatwerk, afgestemd op de persoonlijke situatie, meer voor
de hand liggend. En er kan meteen (integraal) gesproken worden over hoe het gaat op álle leefgebieden.
In de ideale situatie worden de mantelzorger(s) en andere vertrouwde familieleden, vrienden, kennissen of
buren betrokken bij het keukentafelgesprek. Cliënten stellen bij voorkeur samen met het netwerk vast wat ze op
welke manier in gezamenlijkheid willen aanpakken. Ze maken zelf een plan en afspraken over wie wat doet en
waar professionele ondersteuning bij nodig is. Oplossingen worden in eerste instantie dichtbij huis gezocht bij
bestaande lokale (welzijns)voorzieningen en activiteiten, zoals de Brede School, in het dorps- of wijkcentrum of bij
sportverenigingen. Niet de beperkingen vormen de leidraad van het gesprek, maar de mogelijkheden van de cliënt
zelf (eigen kracht) en zijn of haar netwerk. Algemene voorzieningen gaan hierbij voor individuele oplossingen. We
willen toe naar een inclusieve samenleving, waarin zoveel mogelijk mensen mee kunnen doen. Dit betekent dat
‘gewone’ (algemene) activiteiten en voorzieningen toegankelijker zullen moeten worden voor mensen met een
beperking en met uiteenlopende achtergronden en leefstijlen.

Kortom: het zogenaamde keukentafelgesprek en de principes van eigen kracht, de netwerkbenadering, maatwerk,
integraliteit en inclusiviteit staan centraal bij het bepalen van de toegang tot langdurige ondersteuning. Het
keukentafelgesprek wordt gevoerd door leden van de lokale toegangspoort die bestaat uit een onafhankelijk
team van eerstelijnswerkers, zoals maatschappelijk werkers, wijkverpleegkundigen, Wmo-consulenten,
ouderenadviseurs en opbouwwerkers. Hoe zo’n keukentafelgesprek kan verlopen, schetsen we hieronder aan de
hand van een voorbeeld.



VOORBEELD van een Casus
De peuterspeelzaal maakt zich zorgen over de ontwikkeling en het gedrag van een meisje van 4 jaar. Het meisje
zit veel en neemt geen initiatieven tot spelen. De moeder van het meisje is gescheiden en blijkt somber te zijn.
Ze bezoekt regelmatig de huisarts. Zowel de huisarts als de peuterspeelzaal geven een signaal af bij het lokale
team met het verzoek om op huisbezoek te gaan. Een maatschappelijk werker van het lokale team maakt een
afspraak bij de moeder en het meisje thuis. Er volgt een brede vraagverheldering, maar ook wordt aan moeder
de vraag gesteld “waar krijg je energie van? “ Moeder geeft dan aan graag een huis met tuin te hebben, zij
houdt er van buiten actief bezig te zijn. Daar wordt zij rustig van. Toevallig heeft de professional onlangs een
wijkbewoner gesproken, die een tuin heeft en daar helemaal niet aan toekomt. De medewerker regelt een
ontmoeting en de twee vrouwen gaan samen in de tuin aan het werk. Verder worden nog wat zaken rond de
scheiding geregeld, want we doen ook ‘gewoon wat nodig is’. Moeder wordt actiever en is minder vaak down, wat
de ontwikkeling van het dochtertje ten goede komt. Daarmee komt er ruimte voor moeder om ook op andere
punten de draad op te pakken. Een volgende keer spreken ze over de langere termijn, met welke mensen uit
haar netwerk moeder vertrouwd is en met wie zij haar situatie wil bespreken. Er volgt een netwerkberaad,
waarbij wordt afgesproken waar moeder steun kan verwachten. Samen komen ze tot de conclusie dat het
goed zou zijn dat moeder voor een bepaalde periode professionele opvoedondersteuning ontvangt. De
maatschappelijk werker regelt via een rechtstreekse doorverwijzing dat de jeugdzorginstelling voor een
periode van 3 maanden wekelijks thuis komt om moeder te ondersteunen bij de opvoeding van het meisje. De
jeugdzorginstelling betrekt hierbij ook mensen uit het netwerk, zodat moeder niet alleen staat in de opvoeding
als jeugdzorg zich terugtrekt.




1
 Met dien verstande dat het CIZ een groot deel van de indicatiestelling heeft gemandateerd naar zorgaanbieders, waarbij het CIZ
steekproefsgewijs controleert of de zorgaanbieders de protocollen goed hebben toegepast.

                                                                      10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>2.2      Eén toegangspoort
2.2.1   Eén lokale toegangspoort



Uitgangspunt 1: We willen één lokale toegangspoort voor
ondersteuning op alle leefgebieden.
Op dit moment is de toegang verdeeld over verschillende indicatie-organen: het Centrum Indicatiestelling Zorg
(CIZ) voor de AWBZ1; Bureau Jeugdzorg voor de jeugdzorg; de Commissie voor Indicatiestelling (CvI)/Permanente
commissie Leerlingenzorg (PCL) voor het speciaal (basis)onderwijs en de leerling-gebonden ﬁnanciering
(rugzakjes) op scholen; de gemeente voor individuele Wmo-voorzieningen en de uitvoering van de Wet werk en
bijstand; het UWV voor de uitvoering van de WSW (Wet sociale werkvoorziening), de Wajong (arbeidsondersteuning
jonggehandicapten), de WW (Werkloosheidswet) en de WIA (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen).

Wij gaan het in de regio Nijmegen anders doen. We willen meer eenduidigheid en de versnippering in de
indicatiestelling stroomlijnen. We willen komen tot één toegangspoort voor ondersteuning op het gebied van
welzijn, zorg, werk en inkomen. De AWBZ-functies en de (vrijwillige) jeugdzorg worden in de Wmo geïntegreerd.
Met één toegangspoort kunnen we het uitgangspunt uit de regionale visie ‘één huishouden, één plan’ het beste
borgen. Dit betekent dat we de werkwijze van het CIZ niet overnemen en dat de indicatiefunctie van het Bureau
Jeugdzorg ophoudt te bestaan. Ook wordt de CJG-functie geïntegreerd in de lokale toegangspoorten, wat
impliceert dat er goede afstemming met de ZAT’s/schoolondersteuningsteams moet zijn. De toegangspoort moet
nauw samenwerken en een korte lijn hebben met de natuurlijke vindplaatsen (school, kinderopvang, huisarts,
etc), zodat signalen vanuit de vindplaatsen snel opgepakt en teruggekoppeld kunnen worden door de lokale
toegangspoort.

In het licht van het uitgangspunt ‘zo lokaal, zo licht en zo dichtbij mogelijk’ organiseert iedere gemeente de
toegangspoort op lokaal niveau op een wijze die aansluit bij de lokale situatie en bestaande structuren. De vorm
van de lokale toegangspoort kan per gemeente variëren, maar bestaat in essentie uit een netwerk, een team van
medewerkers op het snijvlak van welzijn en zorg (nulde en eerste lijn), dat met mensen in gesprek gaat, vaak in
de vorm van een huisbezoek. Er wordt wel een aantal gemeenschappelijke randvoorwaarden gesteld waaraan de
lokale toegangspoort moet voldoen.

2.2.2 Randvoorwaarden lokale toegangspoort



Uitgangspunt 2: het primaat voor de toegang tot de Wmo-
voorzieningen, inclusief de AWBZ- en Jeugdzorgtaken die
naar de gemeenten worden overgeheveld, ligt bij de lokale
toegangspoorten. De beslissingsbevoegdheid over de toegang tot
ondersteuning en voorzieningen wordt gemandateerd naar de lokale
toegangspoort, die de kantelingsprincipes toepast.
VVoorwaarde voor dit uitgangspunt is dat iedere gemeente een (goed) functionerende lokale toegangspoort voor 0
tot 100 jaar (niet alleen multiproblemhuishoudens) heeft.
Medewerkers van de lokale toegangspoorten moeten voor 2015 geschoold zijn om deze rol te kunnen
vervullen. En voor 2015 dient ervaring te zijn opgedaan met het toepassen van de kantelingsprincipes bij
ondersteuningsvragen.




                                                       11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>In iedere gemeente zal de lokale toegangspoort anders worden ingericht, maar alle lokale toegangspoorten
hanteren de kantelingsprincipes zoals ze ook in de regiovisie Transformeren en Integreren zijn geformuleerd.
Toeleiding naar lichte vormen van zorg vindt zonder indicatie plaats met toepassing van de Wmo-principes uit de
regiovisie:

•    We werken integraal via het principe: één huishouden, één plan; lokale toegangspoorten kijken integraal
     en ontschot naar alle levensgebieden voor alle leeftijden (0-99 jaar): huisvesting, ﬁnanciën, sociale relaties
     (incl. opvoeding), geestelijke en lichamelijke gezondheid, zingeving, praktisch functioneren en dagbesteding/
     participatie (werk, opleiding, vrijetijdsbesteding, etc.). Zij stellen samen met de cliënt en het netwerk het
     ondersteuningsplan op, op grond waarvan wordt bepaald wat nodig is.
•    Medewerkers van de lokale toegangspoort voeren een zogenaamd keukentafelgesprek bij mensen thuis en
     bieden maatwerk: iedere situatie is anders en een beperking bij de één leidt tot andere vragen dan dezelfde
     beperking bij een ander.
•    Het bieden van maximale zelfregie en samenredzaamheid aan cliënten; cliënten en het netwerk rondom de
     cliënt bepalen in principe zelf de inhoud van het persoonlijke ondersteuningsplan. De lokale toegangspoorten
     maken hierbij zoveel mogelijk gebruik van sociale netwerkstrategieën.
•    De toegangspoort wordt zo lokaal en zo dichtbij mogelijk georganiseerd. Het precieze schaalniveau varieert
     per gemeente.
•     De lokale toegangspoort is er voor iedereen. Bij de bemensing van de lokale toegangspoort is aandacht
     voor diversiteit in de bewonerssamenstelling en houden we rekening met de speciﬁeke kenmerken van een
     gemeente, kern of wijk. Ook in de training van de medewerkers van de lokale toegangspoort is aandacht voor
     diversiteit en intercultureel werken.
•    De lokale toegangspoorten functioneren onafhankelijk. In het verlengde hiervan bestaat de lokale
     toegangspoort uit medewerkers op het snijvlak van welzijn en zorg, zoals maatschappelijk werkers,
     wijkverpleegkundigen, ouderenadviseurs, opbouwwerkers en Wmo-consulenten. Over het algemeen heeft de
     toegangspoort de vorm van een netwerk, een lokaal team.
•    De lokale toegangspoorten zijn bedoeld voor de toeleiding naar alle vormen van ondersteuning en zorg en
     voor de terugleiding van zware naar lichte ondersteuning.
•    Preventie gaat voor curatie en collectieve oplossingen gaan boven individuele oplossingen.

Iedere gemeente stelt een aangepaste Wmo-verordening vast waarin de nieuwe functies worden geïntegreerd
(vanuit AWBZ en jeugdzorg), tenzij de nieuwe jeugdwet anders voorschrijft. Deze verordening voldoet aan
bovenstaande kantelingsprincipes (gebaseerd op de modelverordening VNG).

2.2.3 Aansluiting bij het domein werk


Uitgangspunt 3: De aansluiting op ‘werk & inkomen’ wordt op lokaal
niveau, bij de lokale toegangspoort georganiseerd.
We willen dat de lokale toegangspoorten alle leefgebieden laten passeren. Werk of een zinvolle dagbesteding is
onmisbaar in het leven van mensen. We willen dan ook een goede aansluiting tussen de lokale toegangspoort
en het domein werk realiseren, in ieder geval voor mensen met problemen op meerdere gebieden. Bij voorkeur
is kennis over ‘werk’ aanwezig in of oproepbaar voor de lokale toegangspoort. Een deﬁnitieve keuze voor de
aansluiting van de Participatiewet op de lokale toegangspoorten moet nog worden gemaakt. Deze is mede
afhankelijk van landelijke wetgeving, maar het heeft de voorkeur dat lokale toegangspoorten werkconsulenten
kunnen inschakelen bij mensen met meervoudige problematiek. Ambulante inzet vanuit het werkbedrijf past in de
‘géénloketbenadering’ waar gemeenten op koersen bij de Participatiewet.

Bij dagbesteding streven we voor de volwassenen (en dit is de grootste groep) zoveel mogelijk naar een
arbeidsmatige invulling. Daar zijn al diverse voorbeelden van: maatschappelijke ondernemingen zoals Blixem
en cliënten dagbesteding die werkzaamheden verrichten in een verzorgingstehuis, het Radboudziekenhuis en op
kinderboerderijen. In het verlengde van het streven naar zoveel mogelijk arbeidsmatige dagbesteding willen we



2
 Met dien verstande dat het CIZ een groot deel van de indicatiestelling heeft gemandateerd naar zorgaanbieders, waarbij het CIZ
steekproefsgewijs controleert of de zorgaanbieders de protocollen goed hebben toegepast.

                                                                      12
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>de toeleiding aansluiten bij de beoogde structuur rondom de Participatiewet. Net als bij de Participatiewet is het
bij arbeidsmatige dagbesteding zo dat mensen in een reguliere werkomgeving met begeleiding werken en in een
bepaalde mate loonvormend kunnen zijn.

Voor de toeleiding van mensen naar (begeleid/beschut) werk bestaat in het kader van de Participatiewet (waarin
de Wwb, de Wsw en een deel van de Wajong opgaan) het voornemen om een regionaal werkbedrijf in te richten
met 3 functies2 : een poortwachtersfunctie (screening en diagnose, bepaling waar ondersteuning nodig is),
bemiddeling tussen werkzoekende en werkgever en de werkgeversbenadering. Het adagium is ‘kijken naar wat
mensen kunnen en niet wat ze niet kunnen’.

Op begeleid werken (arbeidsmatige dagbesteding) door de huidige AWBZ-doelgroepen willen we zoveel mogelijk
dezelfde principes en systematiek toepassen als bij de Participatiewet. We willen mensen (18-67 jaar) waarvoor
‘begeleid werken’ een gewenste en geschikte vorm van dagbesteding is via het nieuwe regionale werkbedrijf
bedienen. In ieder geval wat betreft de poortwachtersfunctie en de werkgeversbenadering en mogelijk ook wat
betreft de bemiddeling. Op deze manier kunnen we werkgevers in samenhang benaderen om mensen te plaatsen
die op één of andere manier (tijdelijke) ondersteuning nodig hebben bij het vinden van werk. We willen hierbij
optimaal gebruik maken van de expertise die bij de diverse betrokken partijen aanwezig is.

Tenslotte moeten we nog bepalen hoe bemiddeling zich verhoudt tot de structurele begeleiding die bij de AWBZ-
doelgroepen nodig is op de werkplek. Dit betekent dat het regionale werkbedrijf op zijn minst allianties moet
smeden met instellingen die nu begeleiding bieden bij (arbeidsmatige) dagbesteding.

2.2.4 Zoveel mogelijk indicatievrij


Uitgangspunt 4: We werken zonder indicatie volgens het principe
“ja, tenzij”. Dit betekent dat leden van de lokale toegangspoort
cliënten rechtstreeks kunnen doorverwijzen voor de inzet van
ondersteuning en zorg.
Dit uitgangspunt geldt zowel voor de taken die vanuit de AWBZ en Jeugdzorg worden overgeheveld naar de Wmo,
als voor de huidige Wmo-voorzieningen (Hulp bij het Huishouden, woonaanpassingen en hulpmiddelen). Het is
wenselijk om in het licht van het uitgangspunt ‘indicatievrij’ een eenvoudige verwijsbrief op te stellen, zodat de
verwijzing wordt vastgelegd. De verwijsbrief kan ook dienst doen als intakeformulier voor de zorgaanbieder of
leverancier, zodat de intake niet over hoeft te worden gedaan. Hiertoe kan de beoogde zorgaanbieder worden
betrokken bij het voortraject. De verwijsbrief kan ondertekend worden door de cliënt, de medewerker van de
lokale toegangspoort en de beoogde zorgaanbieder/leverancier.
Het is van belang het verwijsgedrag per lokale toegangspoort goed te monitoren om zicht te houden op verschillen
tussen toegangspoorten, op de aanverwante kosten en om bij te sturen indien nodig.

Als de lokale toegangspoort iemand doorverwijst naar een zorgaanbieder voor een langduriger zorg- of
ondersteuningstraject (bijv. wekelijkse woonbegeleiding), dan wordt er een periodiek evaluatiemoment
afgesproken (in principe jaarlijks). Zo veel mogelijk is dezelfde medewerker daarbijaanwezig: hoe gaat het,
is de ondersteuning nog effectief, is het nog nodig of is er wat anders nodig? Hiermee geven we de lokale
toegangspoort ook een rol bij het terugbrengen van zware naar lichtere zorg.

Het principe “ja, tenzij” houdt in dat het wenselijk kan zijn om voor bepaalde vormen van zorg of bepaalde
voorzieningen wel een beschikking af te gegeven. Op grond van een evaluatie van proeftuinen met lokale
toegangspoorten bepalen we wanneer dit het geval is. Wij verwachten dat indicatievrij werken voor met name
de ambulante vormen van ondersteuning (individuele begeleiding en vrijwillige jeugdhulpverlening) mogelijk
moet zijn. In het experiment jeugdzorg Dichtbij doen we nu al ervaring op met indicatievrije doorverwijzing naar
ambulante jeugdhulpverlening. We verwachten dat voor zware vormen van zorg, zoals residentiële zorg, een
beschikking nodig zal zijn. Dit werken we uit in de nieuwe Verordening. Dit is het geval bij vrijwillige plaatsing.
Dit geldt niet voor een ondertoezichtstelling en eventuele verplichte plaatsing in een residentiële instelling of
pleeggezin die via een rechterlijke maatregel (beschikking) loopt.


                                                          13
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>Herindicatie bestaande cliënten
Bij het grootste deel van de cliënten gaat het om bestaande cliënten met een lopende CIZ of BJZ-indicatie waarvan
de indicatieduur doorloopt na 1 januari 2015. Gemeenten kunnen bestaande indicaties opnieuw bekijken per 1
januari 2015, mits zorgvuldig voorbereid en tijdig aangekondigd. Gezien de omvang kunnen we dat niet in één keer.
Daarom gaan gemeenten lopende indicaties in nader te bepalen cohorten herzien aan de hand van de nieuwe
Wmo-verordening.

Wat betreft de jeugdzorg dienen alle gemeenten in het kader van een ministerieel besluit een
zorgcontinuiteitsarrangement te overleggen per 31 oktober 2013. Hierin dient aangegeven te zijn hoe de
gemeenten denken om te gaan met jeugdigen die voor 1-1-2015 met zorg zijn gestart en deze zorg ook na 1-1-
2015 nog dienen te ontvangen.

Rechtsbescherming
We verwachten dat het ‘keukentafelgesprek’ leidt tot een beperkt aantal meningsverschilen over welke
ondersteuning nodig is. Desalniettemin moeten we een vangnet organiseren om de rechtsbescherming van
cliënten op een zorgvuldige manier te regelen. Er zijn verschillende mogelijkheden om de rechtsbescherming te
borgen, zoals:

•   Het bieden van de gelegenheid aan cliënten om vertrouwenspersonen te betrekken bij het
    keukentafelgesprek, wat bij toepassing van sociale netwerkstrategieën automatisch gebeurt.
•   Het bieden van de mogelijkheid van een second opinion.
•   Alleen als er sprake is van een blijvend meningsverschil geven we (op verzoek) een beschikking af, waartegen
    bezwaar kan worden gemaakt.
•   Cliënten kunnen een beroep doen op de klachtenregeling van de betrokken instelling.
•   We stellen een overkoepelende onafhankelijke mediationfunctie en/of klachtencommissie in.

Als onderdeel van de nieuwe Verordening werken de gemeenten een deﬁnitieve vorm van de rechtsbescherming
uit.

Eigen bijdrage
De keuze voor het opleggen van een inkomensafhankelijke eigen bijdrage is bij de individuele gemeenten
neergelegd. Iedere gemeente moet hierover zelf een besluit nemen. Als voor een eigen bijdrage wordt gekozen,
moet voor het opleggen hiervan per cliënt een formeel besluit (beschikking) worden genomen, ook als er geen
indicatiebesluit is genomen voor de toekenning van professionele ondersteuning. Gemeenten zijn verplicht de
inning van de eigen bijdragen te laten uitvoeren door het CAK, onder andere om stapeling van eigen bijdragen in
de zorg (lokaal of landelijk) te voorkomen (anticumulatiebeding). Het is een mogelijkheid om het proces en de
administratie van de eigen bijdrage die nodig is richting CAK neer te leggen bij het regionale coördinatiepunt.
Deze taak kan ook bij de individuele gemeenten worden neergelegd. De lokale toegangspoort zal bij inzet van
langdurige zorg een melding van de omvang van de zorg moeten maken bij het regionale coördinatiepunt of de
gemeente.




2.3 Hulplijnen: gebiedsgebonden specialistische expertise

Uitgangspunt 5: de lokale toegangspoorten kunnen experts
inschakelen via een ‘hulplijn’ waarin voor alle doelgroepen
specialistische expertise beschikbaar/oproepbaar is.
In de regionale visie is aangegeven dat voor complexere zorg een uitgebreidere toets noodzakelijk zal blijven.
Om te zorgen dat cliënten zoveel mogelijk in de eerstelijn blijven en er niet onnodig zware zorg wordt ingezet,
is het nodig dat de lokale teams goed geëquipeerd worden en expertise kunnen inschakelen. Hiertoe zal tevens
kennisoverdracht moeten plaats vinden van experts naar de lokale teams, zodat de lokale professionals een goede




                                                       14
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>antenne hebben om problematiek van diverse doelgroepen te herkennen en te weten wanneer welke expertise
ingeschakeld moeten worden.

Hier willen we invulling aan geven via een hulplijn met experts die de lokale teams op afroep moeten
kunnen inschakelen, in de vorm van een snelle beschikbaarheidsfunctie. Het kan gaan om diagnosestelling,
kennisoverdracht, meekijken/meedenken (consultatie), bijvoorbeeld over hoe om te gaan met situaties waar de
veiligheid van het kind in gedrang is, maar ook om het plegen van (korte) interventies.
De samenstelling van de hulplijnen moeten we nog bepalen, maar we denken aan deskundigen op het gebied
van jeugdbescherming, echtscheidingsbemiddeling, ouderenzorg (dementie), verstandelijke beperking,
bemoeizorg en huiselijk geweld en functies zoals psychiaters/psychologen, orthopedagogen, ergotherapeuten
(t.b.v. hulpmiddelen) en bouwkundigen (t.b.v. woonaanpassingen). Jeugdbeschermers kijken mee als de
veiligheid van het kind in gevaar is en streven er naar Ondertoezichtstelling (OTS) van het kind te voorkomen.
Als OTS onontkoombaar is, bereiden zij het voortraject (aanmelding, dossiervorming, etc.) voor de Raad
voor de Kinderbescherming op uniforme wijze voor. De hulplijnen worden ingekocht in samenhang met de
gebiedsgebonden zorgteams (zie hoofdstuk 3).

Ieder lokaal loket of netwerk moet terecht kunnen bij vaste gezichten, waarmee ze korte lijnen hebben en die ze
in kunnen schakelen als ‘hulplijn’. Dit betekent dat iedere gemeente, kern of stadsdeel moet kunnen beschikken
over een vast gebiedsgebonden expertteam; het schaalniveau van de expertteams is afhankelijk van het aantal
casussen waarvoor expertise nodig is.



2.4. Regionaal coördinatiepunt

Uitgangspunt 6: er is een regionaal coördinatiepunt dat de lokale
toegangspoorten en de hulplijnen ondersteunt en een aantal
specifieke taken uitvoert.
Het regionale coördinatiepunt faciliteert de lokale toegangspoorten en de hulplijnen en organiseert een aantal
regionale taken:
• Continuering van de regionale website CJG en de Verwijsindex Risicojongeren.
• Vraagbaak en ondersteuning van lokale netwerken (ontwikkeling werkprocessen, consultatiefunctie,
    kennisuitwisseling, visievorming, etc.).
• Coördinatie en vormgeving van gebiedsgebonden specialistische expertise (bijvoorbeeld in interdisciplinaire
    expertteams) in aansluiting op de lokale toegangspoorten.
• Vormgeving van expertise en indicatie voor zeer complexe zorgvragen vanuit de Wmo en de voormalige
    AWBZ- en Jeugdzorgtaken.
• Coördineren en uitvoering van de speciﬁeke taken binnen de (jeugd)zorg: jeugdbescherming,
    jeugdreclassering, kindermishandeling/huiselijk geweld, crisishulpverlening.
• Aansluiting bij het netwerk 100 voor kwetsbare ouderen.



We onderzoeken of het wenselijk is dat het Meldpunt Bijzondere Zorg geïntegreerd wordt in het nieuwe regionale
coördinatiepunt.




                                                       15
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>                   Nulde en eerste lijn:
               Vindplaatsen, professionals,
                 vrijwilligers in de wijken,
                      kernen, dorpen



                                        Hulplijnen                             (Langdurige) zorgtrajecten van
                                                                                   instellingen / allianties
                                    Beschikbaarheid /
                                   oproepbaarheid van                             zonder indicatie: ambulant
                                   professionals op de                            met indicatie: residentieel,
          Eén lokale           vindplaatsen: o.a. in teams                           pleegzorg, justitieel.
        toegangspoort          van experts (structureel of
       en ZAT’s scholen         op afroep beschikbaar op
                                 niveau wijk / stadsdeel)




                                               Regionaal coördinatiepunt




2.5 Speciale aandachtsgebieden
2.5.1 Maatschappelijke Opvang
Ook binnen de maatschappelijke opvang van IrisZorg en Moviera (vrouwenopvang) wordt nu individuele
begeleiding en dagbesteding vanuit de AWBZ ingezet. We weten nog niet hoe de middelen die hier aan zijn
verbonden gedecentraliseerd worden: naar de centrumgemeente of naar iedere individuele gemeente. Het ligt
niet voor de hand om de beoordeling van de inzet van begeleiding/dagbesteding in de maatschappelijke opvang
(m.n. het Multifunctioneel Centrum en de Hulsen) te laten verlopen via de lokale toegangspoorten. De toegang tot
ambulante woonbegeleiding die IrisZorg inzet bij cliënten die zijn uitgestroomd uit de opvang kan wel via de lokale
toegangspoorten verlopen, aangezien deze gericht is op herstel en inbedding in de wijk.

Er zijn 2 opties voor de toegang tot begeleiding/dagbesteding binnen de maatschappelijke opvang:
• De inzet van begeleiding/dagbesteding binnen de maatschappelijke opvang wordt bepaald door een
     onafhankelijk orgaan, bijvoorbeeld het regionale coördinatiepunt.
• Zonder onafhankelijke toets: we voegen subsidie (met de korting van 25%) toe aan het subsidiecontract van
     IrisZorg en Moviera waarmee ze de huidige zorg resultaatgericht kunnen continueren als onderdeel van de
     maatschappelijke opvang. IrisZorg en Moviera moeten via de verantwoording rapporteren hoe de middelen
     zijn besteed en welke resultaten zijn behaald. We sturen op de inzet van de middelen aan de hand van de
     zelfredzaamheidsmatrix. Deze optie heeft de voorkeur, omdat het de minste bureaucratie oplevert en het
     minst omslachtig is.

Het is van belang dat er een goede verbinding is tussen de maatschappelijke opvang en vrouwenopvang, zodat
enerzijds opname in de opvang wordt voorkomen (preventie) en anderzijds uitstroom uit de opvang en terugkeer
in de samenleving goed geborgd is. Hiertoe is het van belang dat in de hulplijn expertise aanwezig is op het gebied
van huiselijk geweld, verslavingszorg en bemoeizorg.




                                                          16
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>2.5.2 Transferpunten ziekenhuizen
Op dit moment zijn de transferpunten in de ziekenhuizen, CWZ, UMC Radboud en de Sint Maartenskliniek
gemandateerd om Persoonlijke Verzorging en Begeleiding in te zetten bij mensen thuis na ontslag uit het
ziekenhuis. De transferpunten geven op basis van een protocol van het CIZ een pre-advies voor directe inzet
van zorg. Het CIZ controleert de pre-adviezen steeksproefgewijs achteraf. Het gaat vaak om ouderen, waarbij
het ontslag afhankelijk is van zorg bij mensen thuis en waarbij er geen tijd is voor een ‘keukentafelgesprek’.
Ons voornemen is de mogelijkheid te onderzoeken om de werkwijze ten aanzien van de transferpunten van het
CIZ over te nemen en in tweede instantie de lokale toegangspoort in te schakelen met het oog op de gewenste
integraliteit en de betrokkenheid van het informele netwerk van mensen.



2.6           Samenhang binnen het sociale domein

Uitgangspunt 7: De lokale toegangspoorten ontwikkelen zich
in nauwe samenhang met de ontwikkelingen op het gebied van
Passend Onderwijs, het Veiligheidshuis en de zorgverzekering.
2.6.1    Samenhang met (Passend) Onderwijs
De lokale toegangspoorten werken nauw samen met de scholen (PO en VO), in het bijzonder met de
Zorgadviesteams (ZAT’s) of schoolondersteuningsteams3 Het accent ligt bij de ZAT’s op ondersteuning van
kinderen op school en bij de lokale toegangspoorten ligt het accent op ondersteuning thuis.
In een aantal (minder complexe) gevallen is het gewenst dat het ZAT of schoolondersteuningsteam ook direct het
mandaat krijgt om (jeugd)zorg in te zetten, waarbij afstemming moet plaatsvinden met de lokale toegangspoorten.
In complexe gevallen, waarbij meer aan de hand is in het gezin, willen we de toegang via de lokale toegangspoort
laten lopen.
Het is van belang om goed uit te werken hoe de lijnen tussen de school en de lokale toegangspoorten zo
kort mogelijk gehouden kunnen worden. In ieder geval spelen de functies jeugdgezondheidszorg en (school)
maatschappelijk werk hier een rol in.

Een punt van nadere uitwerking is hoe de lokale toegangspoorten en expertteams zich gaan verhouden tot
het Voortgezet en Middelbaar Beroeps Onderwijs die een (boven)regionaal bereik hebben. Er moet een modus
gevonden worden tussen de gebiedsgerichte insteek van de toegangspoorten en de regionale functie van scholen
in het Voortgezet en Middelbaar Onderwijs.

Daarnaast wordt op een aantal (speciale) scholen AWBZ- en jeugdzorg ingezet in de vorm van onder meer
Zorg Binnen Onderwijs (ZBO). Ook zijn er zorgaanbieders die huiswerkbegeleiding bieden vanuit de AWBZ
om leerlingen met bijvoorbeeld autisme te ondersteunen bij het ‘leren leren’. Wij willen samen met het
Samenwerkingsverband Passend Onderwijs onderzoeken of de toegang tot en inkoop van zorg in of ten behoeve
van het onderwijs in samenhang georganiseerd kan worden.

Tot slot bezien we of we de expertise, waar de lokale toegangspoorten in de vorm van expertteams/hulplijnen
gebruik van maken, kunnen combineren met expertise waar in het onderwijs behoefte aan is.

Over al deze punten zijn en blijven we in overleg met de scholen en de samenwerkingsverbanden voor Passend
Onderwijs (PO/VO/MBO). Zowel de samenwerkingsverbanden Passend Onderwijs als de gemeenten streven er
naar om tot overeenstemming te komen over de plannen voor AWBZ en Jeugdzorg en de ondersteuningsplannen
ten behoeve van de invoering van Passend Onderwijs.

2.6.2   Samenhang met Veiligheid
De regio wil de functies jeugdbescherming en jeugdreclassering goed inbedden in de hulplijn, zodat deze
speciﬁeke expertise voor de lokale toegangspoorten beschikbaar is. Door een optimale samenwerking met
jeugdbescherming en jeugdreclassering kan zo veel als mogelijk voorkomen worden dat er een gang naar de


3
    In de Nijmeegse wijk Dukenburg draait een pilot met een schoolondersteuningsteam ter vervanging van het ZAT.


                                                                       17
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>kinderrechter nodig is. Bijvoorbeeld door er op tijd bij te zijn, door oog te hebben voor de veiligheidsituatie en de
‘optie’ drang goed toe te passen.

Een ander punt is dat wanneer een rechterlijke maatregel is uitgesproken en er een (gezins)voogd is toegewezen,
deze zich zo goed mogelijk verhoudt tot de afspraken die al in het lokale veld zijn gemaakt. De (gezins)voogd krijgt
bepaalde bevoegdheden en deze dienen goed ingebed te worden in de lopende afspraken binnen het gezin. Er
dient dus een directe lijn te zijn met de lokale toegangspoort.

We gaan in de regio goede afspraken maken over de rol en positionering van de positie van het Advies en
Meldpunt Kindermishandeling (AMK). De gemeenten zijn (in regioverband) wettelijk verplicht om te komen tot een
steunpunt AMHK (Advies en Meldpunt Huiselijk Geweld en Kindermishandeling). Dit zal nader worden uitgewerkt.
Er dient een goede link naar de Raad voor de Kinderbescherming en het Veiligheidshuis te komen. Het
Veiligheidshuis is een intensieve netwerksamenwerking tussen gemeenten, politie, justitiële en zorginstellingen
voor die situaties die niet op een reguliere manier kunnen worden opgelost. Het Veiligheidshuis herbergt 3 ketens:
jeugd, huiselijk geweld en nazorg van ex-gedetineerde veelplegers. Zo is er voor de resocialisatie van veelplegers
die uit detentie komen een multidisciplinaire en ketengerichte aanpak in samenwerking met zorgaanbieders en
organisaties voor reclassering. AWBZ-aanbieders worden betrokken als (passende) woonbegeleiding nodig is,
afhankelijk van het proﬁel van de ex-gedetineerde.

Het is van belang dat het Veiligheidshuis snel kan schakelen met de lokale toegangspoorten voor zorg en de
zorgnetwerken voor multiproblemsituaties om de samenhang tussen het zorg- en juridische traject op een
integrale wijze (alle leefgebieden) te borgen. De wijze waarop de afstemming tussen de lokale netwerken en het
Veiligheidshuis het beste doorontwikkeld kan worden, is een punt van uitwerking.



2.6.3. Samenhang met zorgverzekering en huisarts
In het regeerakkoord “Bruggen slaan” van het kabinet Rutte II wordt de extramurale zorg uit de AWBZ gehaald
en verdeeld over de Wmo (AWBZ-functies Begeleiding en Persoonlijke Verzorging) en de zorgverzekeringswet
(Verpleging en Behandeling).

Dit betekent dat gemeenten en zorgverzekeraars straks samen verantwoordelijk zijn voor de zorg bij mensen
thuis. Hierbij spelen huisartsen een belangrijke rol. Bovendien behouden huisartsen volgens de concept-
Jeugdwet de bevoegdheid om met een doorverwijzing de toegang tot de jeugd-GGZ te regelen. Gemeenten en
zorgverzekeraars zullen met het oog op gewenste samenhang samen moeten werken rondom de toegang en
organisatie van de extramurale zorg. Meer in het bijzonder zullen huisartsen en de lokale toegangspoorten met
korte lijnen, dicht op elkaar (waar mogelijk ook fysiek) georganiseerd moeten zijn.

Ook met huisartsen dienen gemeente op basis van de concept- Jeugdwet Op Overeenstemming Gericht Overleg
(OOGO) te hebben over de decentralisatie.




                                                          18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>3. Hoe organiseren we de ondersteuning
   en zorg?
3.1 Inleiding
Voor het thema ‘organisatie van ondersteuning en zorg stellen we een aantal uitgangspunten voor op grond
waarvan we concrete keuzes kunnen maken in de vervolgfase. We geven aan op welke onderdelen er nadere
keuzes gemaakt moeten worden en welke opties daarbij mogelijk zijn. Dit betekent dat we nu nog niet volledig de
diepte ingaan, maar eerst op een bovenliggend niveau een aantal keuzes maken.

Over welke zorgvarianten hebben we het bij organisatie van ondersteuning en zorg? We hebben de huidige
zorgvarianten gegroepeerd in 11 productgroepen, zoals deze nu (in het huidige stelsel) georganiseerd zijn:

1.       Dagbesteding
2.       Individuele begeleiding
3.       Kortdurend verblijf en respijtzorg
4.       Ambulante hulp, individueel en groep (extramuraal)
5.       Residentiële hulp (intramuraal)
6.       justitiële taken (jeugdbescherming, jeugdreclassering, kindermish.)
7.       pleegzorg
8.       observatie en diagnostiek
9.       inloop
10.      vervoer
11.      persoonlijke verzorging

In de visienotitie is als uitgangspunt genomen dat we zoveel mogelijk dichtbij mensen organiseren, dus zo lokaal
mogelijk. In de voortgangsnotitie ‘Wat gaan we lokaal en wat gaan we regionaal doen?’ is op basis daarvan een
voorstel gedaan om de diverse zorgvarianten als volgt te beleggen:

Lokaal (wijk, kern, dorp)                  Regionaal                              Bovenregionaal
Jeugdzorg
•     Consultatie en advies, aansluitend   •   Jeugdbescherming,                  •   Crisishulpverlening jeugdzorg
      op voorveld (CJG)                        jeugdreclassering en AMK/SHG           (spoedzorg)
•     Observatie en Diagnostiek (O&D)      •   Pleegzorg                          •   Jeugdzorg-plus
      (intersectoraal)                     •   (Semi-)residentiële jeugdzorg,     •   Klinische en langdurige GGz (> 1
•     Ambulante jeugd- en opvoedhulp           begeleid zelfstandig wonen, etc.       jaar)
      groepsgericht en individueel         •   Intensieve gezinsondersteuning     •   Orthopedagogische behandelcentra
•     Ambulante GGz-hulp groepsgericht         jeugdzorg, GGz en LVG                  LVG-sector
      en individueel                                                              •   Kindertelefoon (landelijk)
•     Ambulante (naschoolse)                                                      •   Kenniscentra, etc. (landelijk)
      begeleiding LVG-sector
AWBZ-begeleiding en -verzorging
•     Inloopfuncties                       •   Gespecialiseerde dagbesteding      •   Zeer specialistische begeleiding,
•     Praktisch thuisbegeleiding;              incl. vervoer                          complexe NAH, zintuiglijk
•     Woonbegeleiding;                     •   Arbeidsmatige dagbesteding /           beperkten, meervoudig complex
•     Ontmoetingsactiviteiten/-groepen.        begeleid werken                        gehandicapt, VG in combinatie met
•     Dagbesteding in de wijk, o.a. voor   •   Kortdurend verblijf (deels)            (ernstige) gedragsproblematiek
      ouderen.                             •   Vervoer t.b.v. dagbesteding
•     Kortdurend verblijf (deels)
•     Persoonlijke verzorging




                                                             19
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>3.2 Wat doen we lokaal, regionaal en bovenregionaal?

Uitgangspunt 8: We willen een gebiedsgerichte uitvoering van
ondersteuning en zorg op (sub)lokale schaal. We definiëren een
ruim pakket aan (sub)lokale ondersteuning en zorg , omdat we zo
veel mogelijk op (sub)lokaal niveau beschikbaar willen hebben en in
samenhang willen organiseren.
Dit uitgangspunt sluit aan bij de keuzes voor ‘toegang’, waarbij aangegeven is dat het mandaat voor toegang
ligt bij de lokale toegangspoort, georganiseerd via (sub)lokale netwerken. De lokale toegangspoort dient op
gebiedsniveau de beschikking te hebben over een breed arsenaal aan zorg- en welzijnsvoorzieningen, bestaande
uit de bestaande Wmo-taken (denk aan collectieve voorzieningen aansluitend bij prestatieveld 1 van de Wmo,
individuele voorzieningen, maatschappelijk werk, jeugdgezondheidszorg, welzijn, etc.) en de nieuwe Wmo-taken
(transitie AWBZ en jeugdzorg).

We geven in de gebiedsgerichte (sub)lokale aanpak het gehele pakket aan lokale ondersteuning en zorg in
samenhang vorm, waarbij we streven naar ontkokering, verbinding en efﬁciency. Dit is alleen mogelijk als er
samenhang wordt gecreëerd in voorzieningen en hulpverleners generalistischer gaan werken. Zo zien we kansen
om dagbestedingsactiviteiten te integreren in welzijns- en culturele voorzieningen. Ook willen we zo het aantal
hulpverleners verminderen in gezinnen waarin nu bijvoorbeeld aan de ene kant woonbegeleiders de ouder(s)
helpen bij het structureren van de dag en aan de andere kant jeugdhulpverlener(s) ondersteunen bij de opvoeding.
Wij denken dat die samenhang voor een groot deel van de zorg het beste bereikt kan worden op gebiedsniveau
door het vormen van een gebiedsgericht ‘team’ van ambulant (gezins)begeleiders. Niet alleen wat betreft de
samenhang in de zorg, maar ook met het oog op de samenhang tussen zorg en ‘activiteiten in wijken of kernen: op
scholen, bij sport- en amateurverenigingen, vrijwilligersinitiatieven, in wijkcentra, kinderboerderijen, etc.

Hoe groot is een gebied?
Het definitieve schaalniveau van het gebiedsgerichte aanbod wordt nog nader bepaald. Het heeft te maken met
nabijheid, korte lijnen en efficiënt organiseren. Het gaat om het bepalen van het meest efficiënte volume / fte.
Daarnaast kan de ideale schaal per functie verschillen. De nadere uitwerking bestaat uit het bepalen van de
ideale schaal per functie. Dit bestaat uit een aantal componenten:
• Een historische analyse: aanwezigheid (volume / fte) functies per gebied 2012 / 2013;
• (eventueel o.b.v. benchmark-gegevens andere regio’s);
• Profielen van de gebieden, o.a. op basis van wijkprofielen / gemeentemonitoren;
• Gesprekken met instellingen, o.a. mogelijkheden van organisatie van de functies o.b.v. de visie-
    uitgangspunten;
• Het maken van een afweging, ook o.b.v. bundeling van functies, creëren van samenhang en aansluiten bij
    lokale zorgnetwerken en lokale voorzieningen op het gebied van leefbaarheid, welzijn, sport, cultuur en
    onderwijs. De uiteindelijke afweging om te bepalen hoe groot een gebied is, is een lokale keuze.

In de contractering met aanbieders van de ondersteuning en zorg willen we in ieder geval twee onderdelen
opnemen:

A. de beschikbaarheidsfunctie, zijnde experts die (in onderlinge samenhang) beschikbaar zijn voor het voorveld.
Zoals in paragraaf 2.3 verwoord, bieden professionals gebiedsgericht (op de vindplaatsen) hun expertise aan in
de vorm van consultatie, ‘meekijken’, diagnose of het verlenen van kortdurende interventies, zodat zoveel als
mogelijk voorkomen kan worden dat een cliënt ‘instroomt’ in een instelling.

B. een mix van flexibele en vraaggerichte ondersteunings- en zorgtrajecten, die de (professionals uit de) lokale
toegangspoorten kunnen inzetten via een doorverwijzing (indicatievrij, lichtere vormen van zorg) of indicatie
(zwaardere vormen van zorg).




                                                        20
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre> Uitgangspunt 9: regionale pakket aan ondersteuning en zorg is
 niet groter dan strikt noodzakelijk en wordt in samenhang met en
 aanvullend op het (sub)lokale aanbod georganiseerd.
 We willen een gebiedsgerichte uitvoering van ondersteuning en zorg op (sub)lokale schaal. Een aantal vormen van
 zorg is te specialistisch om op (sub)lokaal gebiedsniveau te organiseren. Er zijn varianten van zorg die zo specifiek
 of zwaar zijn, dat er schaalvoordelen en efficiency optreden wanneer we regionaal organiseren en contracteren.
 Het regionale pakket bestaat uit: residentiële zorg, justitiële taken, pleegzorg, deels respijtzorg, deels observatie
 en diagnostiek, deels vervoer, mogelijk arbeidsmatige dagbesteding (begeleid werken in aansluiting op de
 Participatiewet) en dagbesteding / begeleiding voor zeer specifieke groepen die niet lokaal opgevangen kunnen
 worden.


 Toelichting in beeld:
 Bijvoorbeeld                                    Lokaal                                           Regionaal


                                              Trajecten
                                           gebiedsgerichte
Nijmegen              beschikbaar-         dagbest., ambul.
Hatert                    heid           onderst., pers. verz.,      vervoer
                                         begeleiding en hulp,
                                             deels O&D




                                              Trajecten                                   Trajecten             v
                                           gebiedsgerichte                          residentiële hulp en        e
Nijmegen                                   dagbest., ambul.                         pleegzorg, justitiele       r
                      beschikbaar-
Lindenholt                               onderst., pers. verz.,      vervoer            taken, deels            v
                          heid
                                         begeleiding en hulp,                        kortdurend verblijf        o
                                             deels O&D                              en respijtzorg, deels       e
                                                                                     O&D, mogelijk arb.         r
                                                                                       dagbesteding.



                                              Trajecten
                                           gebiedsgerichte
Beuningen            beschikbaar-          dagbest., ambul.
                         heid            onderst., pers. verz.,     vervoer
                                         begeleiding en hulp,
                                             deels O&D




                                              Trajecten
                                           gebiedsgerichte
Groesbeek            beschikbaar-          dagbest., ambul.                                       Bovenregionaal
                         heid            onderst., pers. verz.,     vervoer
                                                                                                Zeer specialistische
                                         begeleiding en hulp,                                        inzet, o.a.
                                             deels O&D                                           Jeugdzorg-plus,
                                                                                                   en klinische
                                                                                                        GGZ

enz.
enz.




                                                           21
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 22 ======================================================================

<pre>Voor de justitiele taken, meer in het bijzonder de functies jeugdbescherming en jeugdreclassering en de vorming
van het steunpunt AMHK (Advies en Meldpunt Huiselijk Geweld en Kindermishandeling), zijn we wettelijk verplicht
om deze op een regionale schaal te organiseren. Eind oktober 2013 dienen de gemeenten in Nederland bij de
minister aan te geven hoe de gemeenten in regio’s gaan samenwerken.



3.3 Contractering en instrumentarium
3.3.1 Organisatie en schaalniveau van het bestek


Uitgangspunt 10: De regiogemeenten formuleren een pakket
aan gebiedsgerichte (lokale) en regionale opgaven (wensen,
richtingen, eisen en prestaties) in de vorm van lokale bestekken
en een regionaal bestek. Aanbieders formuleren gezamenlijk in
een samenwerkingverband een totaal-aanbod op basis van de
bestekken.

We willen het gehele pakket aan ondersteuning en zorg maximaal vraaggericht en ﬂexibel inrichten. De transitie
biedt dé kans om de oude traditionele scheidslijnen en kokers op te heffen doordat ﬁnancieringsstromen
worden gebundeld. We streven nadrukkelijk naar een partnerschapsmodel waarin we gezamenlijk met
aanbieders en cliënt- en bewonersorganisaties komen tot een bestek waarop partijen een aanbod kunnen
doen in een ‘samenwerkingsverband’. De essentie van het samenwerkingsverband ligt in de overtuiging dat het
aanbod effectiever en efﬁciënter is, als partijen elkaar aanvullen en samenwerken en niet als partijen elkaar
beconcurreren.

Zo’n samenwerkingsverband dient uiteraard juridisch solide te zijn. Dit kan een consortium, alliantie of anderszins
zijn. Wanneer we kiezen voor zo’n samenwerkingsverband zal dit niet per 1-1-2015 staan, maar moeten we
rekening houden met een groeimodel. De gemeenten nemen een besluit over de lokale en regionale bestekken en
treden vervolgens op als opdrachtgever richting de gezamenlijke partijen.

Bijvoorbeeld, voor de residentiële zorg die we in regionaal verband willen contracteren, is het een optie om met
een samenwerkingsverband van instellingen (waaronder bijv. Entrea, ProPersona, Karakter, Iriszorg, Pluryn,
Driestroom en Dichterbij) afspraken te maken. Nu doet iedere organisatie dit nog apart en hebben we een
gevarieerd aanbod aan (steeds kleiner wordende) residenties met elk hun eigen toegangscriteria, vastgoed en
organisatie (directies, ondersteuning, etc.). Via samenwerking kunnen we komen tot een efﬁciënter, effectiever en
vooral kleiner, meer integraal residentieel aanbod in de regio.



Contractering gebiedsgerichte pakketten


Uitgangspunt 11: We starten de uitwerking van de contractering
vanuit de voorkeur voor aparte gebiedsgerichte bestekken en één
regionaal bestek.
We kiezen ervoor om de opdracht richting de aanbieders uit te zetten in de vorm van een ‘serie’ gebiedsgerichte
bestekken en één regionaal bestek. In de bestekken worden de opgaven geformuleerd vanuit het
‘partnerschapmodel’.

We realiseren ons dat dit een startpunt van de uitwerking is. Er zijn voor- en nadelen aan het gebiedsgericht
contracteren. Hoe meer gebieden gezamenlijk een contract sluiten met aanbieders, hoe meer volume dit pakket


                                                        22
</pre>

====================================================================== Einde pagina 22 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 23 ======================================================================

<pre>heeft, hoe meer efﬁciëntie wellicht bereikt kan worden. Echter, bij aparte gebiedsgerichte bestekken is het
eenvoudiger om de partners per gebied te laten verschillen. Zo kan er speciﬁek lokaal maatwerk ontstaan en
ruimte voor kleine aanbieders.
Het is een nadrukkelijke wens van de gemeenten om ruimte te geven aan kleine aanbieders in het
‘samenwerkingsverband’. Er kan dan bijvoorbeeld sprake zijn van hoofdaannemerschap en onderaannemerschap
van de kleine aanbieders. Er zijn ook andere constructies denkbaar. Kwaliteit dient wel voorop te staan.

Verhouding gebiedsgerichte pakketten en regionaal pakket
Het regionale pakket aan ondersteuning en zorg kan apart of in samenhang met de gebiedsgerichte (lokale)
pakketten bekeken worden. We stimuleren het vormen van integrale pakketten van ondersteuning en zorg. Dit
pleit er voor om de gebiedsgerichte (lokale) pakketten en de regionale zorg in samenhang aan te bieden binnen
een ‘totale’ samenwerking. Dit zal nader uitgewerkt worden.

Bijvoorbeeld, er zijn instellingen die zowel in het gebiedsgerichte (lokale) pakket een aanbod hebben alsook in
het regionale. Denk aan Entrea, Iriszorg of ProPersona. Zij bieden ambulante hulp (lokaal) en residentiële hulp
(regionaal). We kunnen ons voorstellen dat samenhang voordelen biedt in het contracteren van de instellingen.
Daarnaast is het zo dat we de residentiële zorg verder willen afbouwen, maar dat dit wel opgevangen dient te
worden door goede (intensieve) ambulant hulp. Daarnaast speelt het feit dat cliënten vaak meerdere zorgvarianten
bij dezelfde aanbieder ‘gebruiken’ (integrale trajecten).



SAMENVATTEND
We kiezen in de uitwerking meer voor samenwerking en partnerschap en leggen minder nadruk op
concurrentie. Ook kiezen we voor gebiedsgericht in samenhang contracteren en het contracteren van één
regionaal samenhangend pakket. In bijlage 2 is gekeken naar de kenmerken van de diverse zorgvarianten
(productgroepen) en is opgenomen welke keuzes in contractering voor de afzonderlijke productgroepen de
voorkeur genieten.

3.3.2    Subsidiëren of inkopen
In de vervolgfase maken we de keuze tussen subsidiëren en inkoop. Hierbij spelen allerlei overwegingen een rol,
maar grosso modo kan gesteld worden dat beide varianten van contracteren mogelijk zijn en naast elkaar kunnen
worden gebruikt.

Enkele relevante punten: wijze van ﬁnancieren
                                                                        Voordelen
                                      Langdurige relaties / continuïteit.
                                      Beter afgewogen totaalaanbod mogelijk: weinig dubbels / ontkokering.
Subsidiëren                           Instellingen spreiden risico (o.a. van de bezuiniging).
                                      Goed kijken naar juridisch ‘fundament’ van de samenwerking.

                                      Flexibiliteit in aanbieders.
                                      Relatie kan sneller verbroken worden / Overstappen naar andere aanbieder
                                      makkelijker.
Inkopen
                                      Betere selectie aan de poort (meer mogelijkheden).
                                      Meer mogelijkheid om snel en ﬂexibel met kleine aanbieders te werken.



Ongeacht bovenstaande keuze, willen we een prikkel inbouwen c.q. een beloning geven voor het voorkomen van
dure, intensieve en langdurige zorg (sturen op netwerkversterking en uitstroom). Daarnaast willen we met de
ﬁnancieringsafspraken ook bevorderen dat partijen onderling beter gaan samenwerken (ontschotting). In principe
kan dit via beide modellen, subsidiëren of inkopen, gerealiseerd worden.

Binnen de opties subsidiëren en aanbesteden zijn nog verdere verﬁjningen mogelijk, bijv. maatschappelijk of
bestuurlijk aanbesteden (op basis van het formuleren van maatschappelijke resultaten). Dit zijn varianten op de
twee ‘hoofdopties’ waarmee we in de proeftuinen gaan experimenteren.
Om de transformatie in gang te zetten is het nodig de opdracht/vraag duidelijk te formuleren, onderlinge
samenwerking te bevorderen, kwaliteitseisen en resultaatafspraken te maken. Goed contractbeheer is uiteraard
van belang.


                                                        23
</pre>

====================================================================== Einde pagina 23 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 24 ======================================================================

<pre>In een juridisch samenwerkingsverband kan een groeimodel noodzakelijk zijn. Er is sprake van overgangsrecht
en als het nodig is biedt dat de mogelijkheid om instellingen de tijd te geven om te ‘wennen’ aan een nieuwe wijze
van ﬁnancieren. We dienen afhankelijk van de keuze een goede afweging te maken voor de overgangstermijn.
Provinciale jeugdzorg komt uit een situatie van subsidiëren en bijv. zorgverzekeringswet-zorg komt uit een situatie
van inkopen. Instellingen hebben waarschijnlijk tijd nodig om hun ‘manier van werken’ aan te passen.

Zoals in paragraaf 3.1 gezegd, moeten er nog nadere keuzes worden gemaakt. Relevante vragen zijn o.a.:

•   Hoe zorgen we bij de inkoop/subsidie voor voldoende prikkels voor innovatie en kanteling van de
    zorgaanbieders?
•   Hoe zorgen we voor voldoende prikkels om ‘zo licht mogelijk’ in te zetten, maar ‘zwaar’ genoeg om de
    veiligheid (o.a. van kinderen) te kunnen garanderen?
•   Hoe zorgen we ervoor dat de zorg op tijd afgeschaald wordt?
•   Hoe beheersen we het volume?
•   Hoe gaan we om met kostprijzen / uurtarieven en maximum-tarieven?
•   Hoe organiseren en borgen we de kwaliteit?
•   Hoe verantwoorden we richting cliënten en gemeenteraden?



Opzet organisatie voor contractering
Voor de subsidiëring of inkoop van de nieuwe taken zal een organisatie voor contractering worden ingericht die de
contractering en het contractbeheer gaat uitvoeren. Met het oog op efﬁciency, en bundeling van kennis kiezen we
voor regionale samenwerking.


Uitgangspunt 12: Voor contractering van het regionale pakket aan
ondersteuning en zorg dienen we een goed model van onderlinge
gemeentelijke samenwerking te kiezen.
Deze samenwerking op het gebied van contractering kan op verschillende manieren vorm krijgen: via de
Modulaire Gemeenschappelijke Regeling (MGR) die in ontwikkeling is; middels aansluiting bij een ander regionaal
samenwerkingsverband of Gemeenschappelijke Regeling; tenslotte kunnen gemeenten gezamenlijk contracteren
met behoud van het mandaat per gemeente, zoals nu bijvoorbeeld gebeurt middels de aanstelling van een
regionale projectleider die het aanbestedingstraject coördineert voor de Hulp bij het Huishouden en Wmo-
hulpmiddelen.

Verevening of solidariteit bij specialistische zorg?
De specialistische en zware zorg in het regionale pakket is vaak duur, omdat het intensief en/of langdurig kan zijn.
Het gaat om residentiële plaatsingen, jeugdbescherming of bijvoorbeeld langdurige klinische behandelingen. We
willen de toegang zo solide mogelijk vormgeven zodat er sober en verstandig met de inzet van specialistische en
zware zorg wordt omgegaan. Echter, als een lokale toegangspoort onvoldoende functioneert, kan het beroep op
deze zorg onevenredig groot worden. We gaan hiervoor een goede monitoring inrichten, die er op gericht is dat de
gemeenten elkaar aan kunnen spreken op de inzet van zorg. Via de regionale hulplijn / ‘regionaal coördinatiepunt’
kunnen er hulptroepen naar de lokale netwerken uitgezonden worden om hen bij te staan. De vraag hierbij is:
gaan we bij de contractering van zorg voor onderlinge solidariteit of gaat een gemeente die onevenredig veel
dure zorg inzet voor haar burgers daar ook meer voor betalen? Indien we kiezen voor dat laatste zal er achteraf
verevend of gecorrigeerd kunnen worden. Dit zal nog nader worden uitgewerkt.




                                                         24
</pre>

====================================================================== Einde pagina 24 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 25 ======================================================================

<pre>4. Welke keuzevrijheid heeft de cliënt bij
   het regelen van ondersteuning en zorg?
Dit hoofdstuk gaat uit van de situatie dat een cliënt een keukentafelgesprek heeft gehad (zie hoofdstuk 2)
waarvan de uitkomst is dat hij/zij in aanmerking komt voor een individuele voorziening. De afspraken over wat de
cliënt zelf kan doen met behulp van zijn/haar netwerk en welke algemene en collectieve voorzieningen kunnen
worden ingezet zijn al gemaakt. Voor het geval het gebiedsgerichte of regionale aanbod dat de gemeenten
hebben gecontracteerd, niet aansluit bij de ondersteuningsvraag van een cliënt, willen we door middel van een
persoonsvolgend budget de mogelijkheid blijven bieden voor het inschakelen van een (individuele) zorgverlener
waar gemeenten geen contract mee hebben afgesloten. Cliënten behouden op deze manier de keuzevrijheid om te
kiezen voor de ondersteuning die ze graag willen.

4.1 Alternatieven voor een persoonsgebonden budget
Persoonsgebonden budget (pgb)
In de huidige Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) heeft de cliënt de keuzevrijheid tussen ondersteuning
in natura en via een persoonsgebonden budget (pgb). Het pgb is een geldbedrag dat mensen krijgen om binnen
bepaalde regels ondersteuning en zorg zelf in te kopen en te organiseren.
De voordelen van een pgb zijn:

•   Met een pgb heeft de persoon regie over de ondersteuning. De budgethouder kan invloed uitoefenen op
    aspecten zoals door wie, op welke tijdstippen, op welke plaatsen en in welke vorm ondersteuning wordt
    geboden.
•   Het pgb biedt de mogelijkheid om de ondersteuning te laten aansluiten op een speciﬁeke vraag, bijvoorbeeld
    als de ondersteuning in natura niet passend is.
•   Het pgb biedt de mogelijkheid tot afstemming met AWBZ-zorg.
•   Diverse onderzoeken concluderen dat cliënten meer tevreden zijn over zorg die met een pgb wordt ingekocht
    dan over zorg in natura. En dat deze zorg veelal op individueel niveau effectiever is dan zorg in natura, omdat
    deze meer vraaggericht en op maat is.
•   Pgb-tarieven kunnen lager zijn dan tarieven voor zorg in natura als het bedrag alleen voor de feitelijke
    ondersteuning wordt ingezet en niet voor overhead en andere niet ‘zorg’ gerelateerde kosten die onderdeel
    zijn van de tarieven voor ondersteuning in natura.
•   Het pgb spreekt een andere arbeidsmarkt aan (zzp-ers, uitkeringsgerechtigden, etc.) dan die van het
    aanbod in natura. Dit ondervangt het tekort aan arbeidskrachten in de zorg en leidt tot meer diversiteit op de
    arbeidsmarkt. Veel kleine aanbieders ontlenen hun bestaansrecht aan het pgb.

Er kleven echter ook een aantal nadelen aan het persoongebonden budget:

•   Het pgb is een vorm van werkgeverschap. De cliënt moet een administratie bijhouden en verantwoording
    aﬂeggen.
•   Het pgb kan door mensen ook worden gebruikt voor het betalen van ondersteuning door niet-professionele
    ondersteuners. Dit kan ondermijnend zijn voor het principe van de ‘civil society’: het principe dat inwoners
    elkaar helpen zonder inmenging van de overheid. Wanneer het pgb wordt gebruikt voor het betalen van niet-
    professionele ondersteuning, wordt informele ondersteuning omgezet in een individuele voorziening.
•   De afgelopen jaren zijn er signalen geweest over fraude en oneigenlijk gebruik van het pgb. Er verdwenen
    nogal eens pgb-gelden via tussenpersonen/bemiddelingskantoren of er werden pgb-gelden gedeclareerd
    voor zorg die niet werd geleverd of voor meer zorg dan geleverd was.
•   Als de budgethouder vrij is om te bepalen bij wie de ondersteuning of zorg wordt ingekocht, is het lastiger om
    de kwaliteit en effectiviteit te controleren.




                                                        25
</pre>

====================================================================== Einde pagina 25 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 26 ======================================================================

<pre>•    De signaalfunctie is niet automatisch geborgd. Bij ondersteuning en zorg in natura is dit een onderdeel in het
     contract tussen de gemeenten en de aanbieders.
•    De cliënt moet zelf vervanging regelen bij ziekte en vakantie.
•    Onderzoek4 toont aan dat het pgb een aanzuigende werking heeft op een groep mensen die zonder de
     mogelijkheid van het pgb nooit een beroep zou hebben gedaan op de AWBZ. Bijvoorbeeld omdat ze hun
     bestaande zorg, die geleverd wordt door een particuliere hulp of een mantelzorger willen voortzetten.

Trekkingsrecht
Om fraude, misbruik en oneigenlijk gebruik van het pgb tegen te gaan is in de AWBZ met ingang van 2013 het
trekkingsrecht ingevoerd. Daarbij krijgen mensen het geld niet meer op de eigen rekening, maar krijgt een
externe partij de opdracht om het pgb te beheren voor haar budgethouders. Een aantal gemeenten is met de
Sociale Verzekeringsbank (SVB) een pilot gestart voor de dienst “PGB- betaling & verantwoording”. De SVB
verzorgt op basis van een zorgverleningsovereenkomst en declaraties de betalingen aan zorgverleners. Zowel de
gemeente als de budgethouders ontvangen betalingsoverzichten.

Naast het trekkingsrecht (zoals in AWBZ) zijn er nog twee alternatieven van vraaggestuurde ﬁnanciering, namelijk
een persoonsvolgend budget of voucher. Ze bieden, net zoals het trekkingsrecht, deels dezelfde voordelen als een
pgb terwijl ze enkele nadelen ondervangen.

Persoonsvolgend budget (pvb)
Het persoonsvolgend budget (pvb) is een vorm van vraaggestuurde bekostiging die als een middenweg tussen
een pgb en ondersteuning in natura kan worden gezien. Het pvb is een geldbedrag dat is toegekend aan een
cliënt, maar niet aan de cliënt wordt uitgekeerd. De cliënt kan kiezen bij welke zorgverlener hij/zij zijn/haar
budget besteedt. De zorgverlener waar hij/zij voor kiest, wordt uitbetaald door de gemeente. De cliënt is zelf geen
werkgever en hoeft het budget niet zelf te beheren. Het pvb heeft daarom niet het risico van oneigenlijk gebruik
en brengt voor de cliënt minder verantwoordelijkheid en administratie met zich mee. Aandachtspunt is dat er
voldoende aanbod is om uit te kiezen.

Vouchersysteem
Een vouchersysteem werkt met waardebonnen, die periodiek aan de cliënt worden verstrekt en die mogen
worden ingezet om ondersteuning in te kopen. De hulpverleners kunnen de voucher vervolgens bij de gemeente
verzilveren. Hulpverleners die worden uitbetaald met een voucher dienen zich wel bij de gemeente te registreren.
Het vouchersysteem geeft cliënten meer regie over de zorg, maar minder administratieve lasten dan het pgb.


Uitgangspunt 13: Als de Wet maatschappelijk ondersteuning
(Wmo) het toestaat, willen wij de mogelijkheid van vraaggestuurde
financiering (nu: persoonsgebonden budget) behouden, maar wel in
een vorm die fraude, misbruik en oneigenlijk gebruik tegen gaat.
Op dit moment is onduidelijk wat er in de wetswijziging van de Wmo wordt opgenomen: Blijft het zoals nu is
bepaald in artikel 6 van de Wmo of wordt het een zogenoemde ‘Kan-bepaling’? Nu heeft de cliënt de keuzevrijheid
tussen pgb en ondersteuning in natura. De kan-bepaling houdt in dat gemeenten de beleidsvrijheid hebben of
zij een pgb (of alternatief) willen aanbieden aan inwoners en onder welke voorwaarden. De pgb-lobby is sterk
voor de keuzevrijheid van de cliënt en dus het behoud van het pgb, maar geeft ook de mogelijkheid voor een
persoonsvolgend budget.

Wij hebben de voorkeur voor een persoonsvolgend budget (pvb) of trekkingsrecht. Het vouchersysteem is niet
wenselijk vanwege de administratielast voor zorgaanbieders en gemeenten. Het pvb en het trekkingsrecht
lijken op elkaar. Het verschil is dat de administratie bij trekkingsrecht wordt gedaan door een externe partij
(bijvoorbeeld SVB) en bij een pvb door de gemeente zelf. Belangrijk is om te onderzoeken bij welke vorm de
kwaliteitseisen het beste kunnen worden bewaakt en tegelijkertijd de keuzevrijheid van de cliënt zo veel mogelijk
gewaarborgd blijft. De verantwoording is bij beide mogelijkheden goed geregeld.


4
 O.a. de opmars van het pgb, SCP, 2011. Zelf kiezen voor zorg: onderzoek naar keuze en regie bij diverse cliëntgroepen, Research voor beleid,
2011. Afschaffen PGB stuurt mensen terug naar af, Movisie, 2011.
                                                                       26
</pre>

====================================================================== Einde pagina 26 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 27 ======================================================================

<pre>In de brief van staatssecretaris Van Rijn aan de tweede kamer d.d. 25 april 2013 staat dat het kabinet voornemens
is om in de Wmo een recht op het pgb onder stringente voorwaarden op te nemen. De verwachting is dat onze
voorkeur voor een persoonvolgend budget of trekkingsrecht past binnen de plannen van het kabinet.



4.2      In natura of een persoonsvolgend budget/trekkingsrecht?
Ondersteuning of zorg in natura
Onder 4.1 zijn de voor- en nadelen van een pgb genoemd. Om een goede afweging te kunnen maken worden
hieronder de voor- en nadelen van ondersteuning of zorg in natura genoemd.
De voordelen van ondersteuning of zorg in natura zijn:

•       De cliënt hoeft geen administratie bij te houden en verantwoording af te leggen.
•       Omdat de gemeente contracten heeft gesloten met zorgverleners, waarin kwaliteitsnormen zijn
        vastgelegd, is de cliënt automatisch gegarandeerd van kwalitatief goede zorg.
•       De cliënt hoeft de ondersteuning en zorg niet zelf te organiseren.
•       Bij ziekte en vakantie wordt vervanging geregeld.
•       Gemeenten kunnen op basis van volume scherpe prijs- en kwaliteitsafspraken maken met aanbieders.

De nadelen van ondersteuning of zorg in natura zijn:

•       De cliënt kan alleen kiezen uit de door de gemeente geselecteerde aanbieders
•       De cliënt heeft minder invloed op hoe laat en door wie de hulp wordt geleverd.
•       De cliënt kan te maken krijgen met wisselende hulpverleners.
•       De tarieven voor ondersteuning of zorg in natura kunnen hoger zijn dan die van pgb omdat de overhead en
        andere niet ‘zorg’ gerelateerde kosten onderdeel zijn van de tarieven voor ondersteuning in natura.
•       Het contractbeheer kost gemeenten veel tijd.


Uitgangspunt 14: De cliënt kan kiezen tussen ondersteuning en zorg
in natura of via een persoonsvolgend budget/trekkingsrecht.
Met betrekking tot de inzet van een persoonsvolgend budget/trekkingsrecht zijn er twee alternatieven:
   a. De cliënt kan kiezen tussen ondersteuning en zorg in natura of via een persoonsvolgend budget/
        trekkingsrecht.
   b. Ondersteuning of zorg in natura gaat voor op een persoonsvolgend budget/trekkingsrecht.

De keuze tussen a of b is ook weer afhankelijk van de mogelijkheden die de Wet maatschappelijke ondersteuning
biedt (zie 4.1). Blijft het, zoals nu is bepaald in artikel 6 van de Wmo, dan geldt automatisch keuze a. Als er in de
wet een ‘kan-bepaling’ wordt opgenomen, dan kunnen gemeenten een keuze maken tussen a of b.
Keuze a gaat uit van de maximale keuzevrijheid en regie van de cliënt. Dit past binnen de ontwikkeling van De
Kanteling. Met alternatief b bereiken we dat het volume voor ondersteuning of zorg in natura maximaal is.
Dit is gunstig voor de betaalbaarheid, maar ook voor het streven om het aanbod in natura zo veel mogelijk te
laten aansluiten op de behoeften van de cliënten. Het gaat daarbij vooral om het bieden van de mogelijkheid
dat de persoon zeggenschap heeft over door wie, op welke tijdstippen, op welke plaatsen en in welke vorm
ondersteuning gewenst is. De mate waarin het mogelijk is om in natura te organiseren hangt af van het aantal
personen in de gemeente dat dezelfde behoefte heeft en van de kenmerken van het aanbod in natura in de regio.
Als het gaat om een speciﬁeke ondersteuningsvraag, ligt het meer voor de hand om een persoonsvolgend budget
of trekkingsrecht in te zetten.

Wij vinden de keuzevrijheid en regie van de cliënt zwaarwegend omdat dit het meeste aansluit bij het
gedachtegoed van de Wmo. Onze voorkeur gaat daarom uit naar alternatief a als uitwerkingsrichting.




                                                          27
</pre>

====================================================================== Einde pagina 27 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 28 ======================================================================

<pre>4.3      De cliënt moet zelf in staat zijn om de regie te voeren

Uitgangspunt 15: Een voorwaarde voor het zelf organiseren van
de ondersteuning of zorg met een persoonsvolgend budget/
trekkingsrecht is dat de cliënt in staat is om zelf de regie te voeren.
Een persoon kan niet in staat zijn tot regie door bijvoorbeeld cognitieve beperkingen. Maar ook contra-indicaties
kunnen een rol spelen. Het gaat dan om problemen bij het omgaan met een persoonsvolgend budget, zoals bij
schulden en verslaving, als de persoon wilsonbekwaam is of geen inzicht heeft in zijn functionele beperkingen.
Aandachtspunt is dat bij gewijzigde omstandigheden ook opnieuw moet worden beoordeeld of de cliënt nog steeds
in staat is om zelf de regie te voeren.

Als de cliënt zelf niet in staat is tot regie, kan een vertegenwoordiger worden aangewezen om dit namens de
cliënt te doen. Dit mag geen professionele organisatie zijn. Bij de verdere uitwerking zal worden onderzocht of een
vertegenwoordiger altijd een wettelijk vertegenwoordiger moet zijn. Hierbij zal aansluiting worden gezocht bij de
werkwijze van werk en inkomen en schuldhulpverlening.

4.4      Persoonsvolgend budget of trekkingsrecht voor alle vormen
        van ondersteuning
Pgb in AWBZ
de groei in het gebruik van het pgb heeft het Rijk vanaf 2013 nieuwe pgb-maatregelen genomen, die het gebruik
van het pgb in het kader van de AWBZ moeten inperken. Zo is een beroep op de pgb-regeling alleen mogelijk als
de cliënt van oordeel is dat er geen passende zorg in natura beschikbaar is. De indicatie moet minstens één jaar
geldig zijn, of het CIZ of BJZ heeft vastgesteld dat de cliënt ook na aﬂoop van dat indicatiebesluit is aangewezen op
AWBZ-zorg (langdurige zorg). Voor mensen die alleen een indicatie hebben voor de functie begeleiding geldt een
minimum van 10 uur per week geïndiceerde zorg om in aanmerking te komen voor een pgb.


Uitgangspunt 16: Wij maken bij de inzet van een persoonsvolgend
budget/trekkingsrecht geen onderscheid tussen de verschillende
vormen van ondersteuning of zorg of de duur daarvan.
In het keukentafelgesprek wordt met de cliënt besproken wat het eigen netwerk kan betekenen en of er algemeen
toegankelijke of collectieve voorzieningen kunnen worden ingezet. Als iemand in aanmerking komt voor een
individuele voorziening in de vorm van een pvb/trekkingsrecht, wordt tijdens dit gesprek ook beoordeeld of iemand
in staat is om de regie te voeren. Door deze voorwaarden aan de voorkant goed te regelen is er geen noodzaak om
bij de verstrekking van een pvb/trekkingsrecht onderscheid te maken.

4.5      Mantelzorg en een persoonsvolgend budget of trekkingsrecht

Uitgangspunt 17: Mantelzorg mag in principe niet met een
persoonsvolgend budget/trekkingsrecht worden betaald.
Mantelzorg is informele zorg die door het eigen netwerk wordt geboden en gaat dus voor op individuele
ondersteuning. Wij hanteren daarom het uitgangspunt dat mantelzorg in principe niet mag worden betaald
met een persoonsvolgend budget/trekkingsrecht. Uitzonderingen hierop zijn denkbaar, bijvoorbeeld als de
mantelzorger zijn of haar baan (deels) opzegt om te kunnen zorgen voor een naaste. Het betreft hier altijd
maatwerk. Wanneer er sprake is van dreigende overbelasting van de mantelzorger zijn er in het kader van
mantelzorgbeleid mogelijkheden om mantelzorgers te ondersteunen, zoals respijtzorg. Eventueel kan aanvullend
professionele zorg worden ingezet. Ook hier gaat het altijd om maatwerk.



                                                         28
</pre>

====================================================================== Einde pagina 28 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 29 ======================================================================

<pre>De uitwerking van dit uitgangspunt is afhankelijk van de mogelijkheden die de aangepaste Wet maatschappelijke
ondersteuning biedt. Het kabinet bezint zich nog op de vraag of gemeenten zelf mogen besluiten of en onder
welke voorwaarden een pgb kan worden verstrekt bij mantelzorg.




                                                      29
</pre>

====================================================================== Einde pagina 29 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 30 ======================================================================

<pre>5. Hoe sturen we de transitie en borgen we
   de kwaliteit?

5.1 Sturingsprincipe 1: Beleid als basis
De visienotitie is richtinggevend voor de sturing op het transitieproces in de regio. Hierin is vastgesteld welke
doelen we willen bereiken en welke randvoorwaarden we stellen, wat de rol is van de gemeenten en welke
structuur wordt voorgesteld. Een niveau daaronder gaat over de lokale toegangspoort die besluit of de vraag van
de cliënt/bewoner gecompenseerd wordt en welke ondersteuning wordt ingezet. De volgende stap gaat het over
de levering van de ondersteuning zelf: door wie wordt dit gedaan? Als laatste komt de contractering in beeld:
welke prikkels regel je op welke manier in? De keuzes per (sub)domein bepalen uiteindelijk de wijze waarop het
de transitie vorm krijgt.

5.2 Sturingsprincipe 2: Eén Toegangspoort, uitgaande van één
    huishouden, één plan
In par. 2.2.2. zijn de uniforme randvoorwaarden aangegeven voor de toegangspoorten in onze regio, waarbij
ruimte blijft voor lokale invulling. De huidige wijkteams en lokale zorgnetwerken in de Regio Nijmegen zijn
verschillend van elkaar, afhankelijk van focus, doelgroep(en), integraliteit, mandaat, taken en expertise. Ook zijn
er verschillen over de aanpak met langdurige of korte(re) interventies, er is sprake van ‘couleur locale’. En dat is,
gezien de speciﬁeke context van het werk, maar goed ook. Bij de verdere ontwikkeling van de toegangspoort en de
werkwijze bij ondersteuning en zorg is deze diversiteit een gegeven. Binnen de regio organiseren we afstemming
en kennisuitwisseling met behulp van een gemeenschappelijke gereedschapskist met een overzicht (van de
kenmerken) van de methodieken en scholingstrajecten die in de diverse gemeenten in de regio Nijmegen worden
gehanteerd. Het regionale coördinatiepunt krijgt hierbij een coördinerende rol en werkt nauw samen met de
onderwijs- en kennisinstituten in onze regio, zoals de HAN, UMC Radboud en de Radbouduniversiteit.

5.3 Sturingsprincipe 3: Toegankelijkheid, Kwaliteit en
    Betaalbaarheid
De gemeenten in de Regio Nijmegen kiezen er voor om te werken met een sturingsmodel dat uitgaat van
drie kernthema’s: toegankelijkheid, kwaliteit en betaalbaarheid. Deze criteria zijn, naast de inhoudelijke,
programmatische beleidsdoelen en de organisatie van ondersteuning en zorg van doorslaggevend belang voor de
transitie.




                                                         30
</pre>

====================================================================== Einde pagina 30 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 31 ======================================================================

<pre>Zie hier het model van sturing :                  5




                                                                            • Resultaat
                                                                              - compensatie
                                                                              - preventie
                                                      kwaliteit               - eigen kracht benut/versterkt
                                                                            • Service/klantgerichtheid




                                                                                         • Beschikbaarheid
                                                                                         • Nabijheid
                                               Toegevoegde waarde                        • Selectie aan de poort
                                                  voor burger &                          • Keuzevrijheid/inspraak
             • Tarief                             maatschappij
             • Volume
             • Budgetrisico

                              betaalbaarheid                          toegankelijkheid




                                      Randvoorwaarden voor het systeem
                                  administratieve lasten, informatievoorziening,
                                  continuïteit van zorg, bezwaar en beroep, etc.



Bovenstaand model geeft ons houvast bij de wijze waarop we de transities procesmatig vormgeven. Het past
bij de roep om ondersteuning en zorg slimmer, beter, sneller en goedkoper te organiseren. De nadruk op
beschikbaarheid en nabijheid in combinatie met kwaliteit gericht op het principe van de kanteling maken dit
model geschikt voor de regio Nijmegen.

5.4 Nadere uitwerking van thema kwaliteit
In de Jeugdwet zijn bepalingen opgenomen over kwaliteitsregels voor jeugdhulpaanbieders en gecertiﬁceerde
instellingen (jeugdbescherming). Deze zijn veel uitgebreider dan waar de gemeente tot nu toe mee te maken
had in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning (rond opvoed- en opgroeiondersteuning) of de Wet
publieke gezondheid (rond jeugdgezondheidszorg). Dit heeft te maken met de wettelijke verankering van het
professionaliseringstraject in de jeugdzorg en met het feit dat met de GGZ een deel van de gezondheidszorg (met
de kwaliteitswetgeving die daarbij hoort) binnen het nieuwe jeugdstelsel komt.

De regiogemeenten gaan contracten aan met instellingen voor uitvoering van de nieuwe taken. Contractering
vindt plaats nadat is voldaan aan alle toelatingscriteria (van rijksoverheid en de regiogemeenten). Het contract
vervalt als niet (langer) aan de criteria wordt voldaan.

Er zijn een aantal generieke kwaliteitscriteria voor aanbieders en gecertiﬁceerde instellingen, zoals het in bezit
zijn van een verklaring omtrent het gedrag en het hanteren van een meldcode en klachtenregeling. Voor speciﬁeke
beroepsgroepen gelden aanvullende criteria, bijvoorbeeld over registratie in een beroepsregister en tuchtrecht.
De gecertiﬁceerde instellingen, dat wil zeggen de uitvoerders van jeugdbescherming, jeugdreclassering, zullen
bovendien door een landelijk instituut gecertiﬁceerd moeten worden. Ook residentiële jeugdzorg (inclusief
gesloten jeugdzorg), intensieve ambulante jeugdhulp in gedwongen kader en het Meldpunt Huiselijk Geweld en
Kindermishandeling zal het Rijk naar verwachting in AMvB’s nadere kwaliteitscriteria uitwerken.




5 Bron: KPMG/Plexus




                                                         31
</pre>

====================================================================== Einde pagina 31 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 32 ======================================================================

<pre>Door de VNG wordt een aantal landelijke thema’s omtrent kwaliteit uitgewerkt. Dit zijn inspectie/toezicht,
landelijke richtlijnen voor prestatiemeting, kwaliteitsborging en -criteria, normering beroepsgroepen,
vertrouwenswerk en klachtrecht. We zullen hierbij aansluiten en de uitkomsten van de landelijke werkgroepen
in onze regionale uitwerking meenemen. Ook bezien we welke trajecten op het gebied van kwaliteitsborging we
overnemen van het zorgkantoor. Als dit niet voldoet, zullen we als regiogemeenten aanvullende kwaliteitscriteria
opstellen. We zullen dit doen onder het motto: ‘zo min mogelijk onnodige bureaucratie en verantwoording’.

Een optie kan zijn om alle zorgaanbieders te vragen zich standaard of steekproefsgewijs door cliënten te laten
beoordelen op een aantal dimensies, zoals de bejegening door de zorgprofessional, resultaat en effectiviteit van de
ondersteuning of zorg en de tevredenheid hiermee. We geven ons rekenschap van de kwaliteitsstandaarden voor
de jeugdzorg die branches samen met kinderen, jongeren en (pleeg)ouders hebben opgesteld. Dit zullen we nader
uitwerken.


5.5 Rechtspositie cliënten
De VNG werkt een aantal bepalingen rond klachtrecht en vertrouwenswerk nader uit. Wanneer ondersteuning
of zorg wordt ingezet gebeurt dit op grond van de voorwaarden zoals vastgesteld in de gemeentelijke (Wmo-)
verordening. In par. 2.2.4 is aangegeven dat er diverse mogelijkheden zijn om de rechtsbescherming van cliënten
te borgen bij indicatievrije doorverwijzing naar professionele ondersteuning.

Daarnaast dient iedere instelling een eigen klachtregeling te hebben. Zo beschrijft de nieuwe Jeugdwet waaraan
klachtenbehandeling van de aanbieders en gecertiﬁceerde instellingen moet voldoen. Klachten op het gebied
van vrijheidsbeperkende maatregelen en verlof binnen de gesloten jeugdzorg vallen in een apart regime. Deze
klachten worden behandeld door een onafhankelijke klachtencommissie die de bevoegdheid heeft om besluiten te
vernietigen. Deze klachtenregeling kent een beroepsmogelijkheid bij een beroepscommissie.

De gemeente is er op grond van de nieuwe Jeugdwet voor verantwoordelijk dat jeugdigen en hun ouders een
beroep kunnen doen op een – van de gemeente en zorgaanbieders – onafhankelijke vertrouwenspersoon. De
vertrouwenspersoon zal de jeugdige of ouder terzijde staan wanneer zich problemen voordoen tussen hen en de
zorgaanbieder. De taken en bevoegdheden van de vertrouwenspersoon zullen bij verordening door de gemeente
moeten worden uitgewerkt. We zullen dit op basis van het voorwerk van de VNG nader uitwerken.




                                                        32
</pre>

====================================================================== Einde pagina 32 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 33 ======================================================================

<pre>6. En nu verder!
6.1      Uitwerking en implementatie
De volgende fase omvat de implementatie en voorbereiding op daadwerkelijke transitiedatum van 1 januari2015.

Er worden expertgroepen ingericht die op deelthema´s zaken verder gaan uitzoeken. In de bijlage vindt u
een overzicht van de uitwerkingsopgaven. Er wordt een start gemaakt met het opzetten van het regionaal
coördinatiepunt. Elke gemeente werkt aan een lokale toegangspoort. De eerste stappen in de contracteringsfase
worden gezet. We maken gebruik van lopende proeftuinen en starten nieuwe proeftuinen op om onze
uitgangspunten te toetsen aan de praktijk. Dat doen we graag in samenwerking met alle belanghebbenden.
 U wordt op de hoogte gehouden via een nieuwsbrief die 4 keer per jaar verschijnt. En tot slot kunt u alles ook
altijd nalezen op de website www.transitieregionijmegen.nl



6.2      Voorbeelden van proeftuinen
We gaan in 2013 en 2014 in proeftuinen, in aansluiting op het experiment Jeugdzorg Dichtbij, ervaring opdoen met
het laten bepalen van de toegang tot de huidige Wmo-voorzieningen, de AWBZ-functies en jeugdzorg door lokale
toegangspoorten, waar nodig ondersteund door de ‘hulplijn’. Deze proeftuinen moeten onder andere antwoord
geven op de volgende vragen:
• Wat kunnen lokale toegangspoorten aan bij het bepalen van de toegang qua breedte en caseload?
• Op welke schaalniveau organiseren we expertteams (hulplijn)?
• Aan welke randvoorwaarden moeten de lokale toegangspoorten voldoen om de toegang tot nieuwe en
     bestaande zorgtaken te kunnen bepalen?
• Wat hebben de lokale toegangspoorten nodig om deze taak goed te kunnen vervullen?
• Via de proeftuinen bepalen we voor welke vorm van ondersteuning een formele indicatie (beschikking)
     gewenst is.

Daarnaast lopen er op ook op andere terreinen tal van voorbeeldprojecten, waar we lering uit kunnen trekken. In
het regioplatform Jeugdzorg/AWBZ worden ervaringen met proeftuinen uitgewisseld. Hoe dichter we 1 januari
2015 naderen, hoe meer we de proeftuinen gaan stroomlijnen en integreren in het reguliere werk.




                                                       33
</pre>

====================================================================== Einde pagina 33 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 34 ======================================================================

<pre>Bijlage 1

Voorlopig overzicht van vervolgopgaven: uitwerking en implementatie


                                          Opgave                                                       Planning
 Fasering/ overkoepelend implementatieplan                                                Eind 2013 begin2014
 Integratie Wmo-loketten/-bureaus in lokale toegangspoort                                 Vanaf najaar 2013
 Ontwikkeling integrale lokale toegangspoorten                                            1 januari 2015 (voorbereiding
                                                                                          vanaf voorjaar 2013)
 Indicatievrij werken, incl. rechtsbescherming en positie Bjz                             Vanaf najaar 2013
 Opzet regionaal coördinatiepunt                                                          1 januari 2015 (voorbereiding
                                                                                          vanaf voorjaar 2013)
 0-meting Persoonlijke Verzorging                                                         Juni 013
 Opzet hulplijnen/expertteams (schaalniveau, samenstelling, etc.)                         1 januari 2015 (voorbereiding
                                                                                          vanaf voorjaar 2013)
 Uitwerking opzet jeugdbescherming/jeugdreclassering                                      Najaar 2013
 Uitwerking regionaal pakket: residentiële zorg en pleegzorg                              Najaar 2013
 Bepalen toegang tot maatschappelijke opvang                                              Najaar 2013
 Keuze voor model van verevening/correctie specialistische (jeugd)zorg                    Najaar 2013
 Bepalen welke zorg/voorzieningen wel/niet indicatievrij wordt aangeboden                 2014
 Samenwerking/afspraken tussen lokale toegangspoorten en transferpunten ziekenhuizen      2014
 Samenhang met Passend Onderwijs (OOGO)                                                   2014
 Organisatie poortwachtersfunctie begeleid werken (arbeidsmatige dagbesteding) i.r.t.     2014
 Participatiewet
 Samenwerking/afspraken met Veiligheidshuis en OGGZ                                       2014
 Afspraken met huisartsen (OOGO)                                                          2014
 Contracteringskader met o.a. keuze tussen subsidiëren en inkoop (aanbesteden), type      Begin 2014
 bestek /contractmodel en -voorwaarden/juiste prikkels
 Opzet administratie/werkprocessen en ICT (registratie, dossiervorming, etc.)             2014
 Inrichting contracteringsorganisatie gekoppeld aan MGR, een andere GR of per individuele Eind 2013/2014
 gemeente
 (Deel)bestekken gereed                                                                   Voorjaar 2014
 Opzet kwaliteitstraject en verantwoording                                                2014
 Benoemen kwaliteitscriteria en inrichting uitvoeringsorganisatie voor persoonsvolgende   2014
 budgetten en opleggen eigen bijdragen
 Vaststelling Wmo-verordening                                                             Uiterlijk oktober 2014




                                                                34
</pre>

====================================================================== Einde pagina 34 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 35 ======================================================================

<pre>Bijlage 2 Toelichting bij uitgangspunt 9,
    organisatie van zorg
Productgroep              Niveau van organisatie Kenmerken beleid            Kenmerken                Voorkeursmodel
                          / uitvoering                                       aanbieders               (n.a.v. uitgangspunt 9)
1 Dagbesteding            lokaal                In de wijken en              Veel aanbieders,         Samenwerking
                                                dorpen, integreren           ruimte kleine            gebiedsgericht
                                                in voorzieningen             aanbieders
                                                (bijv. kinderopvang,
                                                wijkcentra),
                                                zoveel mogelijk
                                                arbeidsmatige
                                                dagbesteding, zoveel
                                                mogelijk collectief
                                                en combi met
                                                individueel, stimuleren
                                                vrijwilligersinitiatieven
2 Individuele             lokaal                Gebiedsgebonden              Veel aanbieders,         Samenwerking
begeleiding                                     teams ambulante              ruimte kleine            gebiedsgericht
                                                begeleiding en               aanbieders
                                                ambulante zorg
                                                voor jeugd (combi
                                                pg 4), stimuleren
                                                vrijwilligersinitiatieven,
                                                vermindering aantal
                                                hulpverleners per
                                                huishouden
3 Kortdurend verblijf     deels lokaal, deels   Stimuleren                   Enkele grote             Samenwerking op
en respijtzorg            regionaal             vrijwilligersinitiatieven    aanbieders, landelijke   ‘grotere’ schaal
                                                                             aanbieders actief
4 Ambulante hulp,         lokaal                Gebiedsgebonden              Enkele grote            Samenwerking
individueel en groep                            teams ambulante              aanbieders en veel      gebiedsgericht
(extramuraal)                                   begeleiding en               kleine aanbieders (m.n.
                                                ambulante zorg voor          Jeugd-GGz), ruimte
                                                jeugd (combi pg 2),          kleine aanbieders (o.a.
                                                vermindering aantal          Jeugd-GGz)
                                                hulpverleners per
                                                huishouden,
5 Residentiële hulp       regionaal             Afbouw van res. hulp         Enkele grote             Samenwerking
(intramuraal)                                   (voorkomen instroom),        aanbieders, inﬂexibel    regionaal
                                                combi van de sectoren        (vastgoed), landelijke
                                                Jeugdzorg(-plus),            aanbieders actief,
                                                Jeugd-GGz, Jeugd-            langdurige relatie
                                                LVG en MO-Jeugd,             (continuïteit)
                                                spec. expertise in reg.
                                                coördinatiepunt
6 Justitiële taken        regionaal             Vermindering aantal          klein aantal             Losse contracten
(jeugdbesch, jeugdrecl,                         hulpverleners per            gecertiﬁceerde           mogelijk (regionaal)
kindermishandeling)                             huishouden, spec.            aanbieders, landelijke
                                                expertise in reg.            aanbieders actief,
                                                coördinatiepunt              inﬂexibel (starre
                                                                             wetgeving)
7 Pleegzorg               regionaal             Spec. expertise in           Eén aanbieder,           Samenwerking
                                                reg. coördinatiepunt,        langdurige relatie       regionaal
                                                langdurige zorg              (continuïteit),
                                                                             wisselwerking
                                                                             residentieel en
                                                                             ambulant
8 Observatie en           deels lokaal, deels   Versnippering,               Relatief veel            Samenwerking op
diagnostiek               regionaal             vele specialismen,           aanbieders actief        ‘grotere’ schaal
                                                stimuleren                   (groot en klein),
                                                samenwerking, combi          landelijke aanbieders
                                                met onderwijs                actief




                                                           35
</pre>

====================================================================== Einde pagina 35 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 36 ======================================================================

<pre>Productgroep      Niveau van organisatie Kenmerken beleid            Kenmerken            Voorkeursmodel
                  / uitvoering                                       aanbieders           (n.a.v. uitgangspunt 9)
9 Inloop          deels lokaal, deels   Versnippering                Integreren in pg 1   Samenwerking
                  regionaal                                          t/m 4                gebieds-gericht (en
                                                                                          deels regionaal)
10 Vervoer        deels lokaal, deels   Stimuleren                   Concurrentie         Losse contracten
                  regionaal             vrijwilligersinitiatieven,                        mogelijk (inkoop)
                                        combi’s maken
11 Persoonlijke   lokaal                volgt                        volgt                volgt
verzorging




                                                   36
</pre>

====================================================================== Einde pagina 36 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 37 ======================================================================

<pre>Bijlage 3 Verklarende woordenlijst
AMK                             Advies- & Meldpunt Kindermishandeling
AWBZ                            Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten: wettelijke verzekering voor langdurige en
                                onverzekerbare niet-geneeskundige zorg.
Begeleiding (AWBZ)              Het geven van (beroepsmatige) ondersteuning op het terrein van structuur, dagritme en
                                praktische hulp bij taken, zoals huishouden en administratie, gericht op het bevorderen,
                                behouden of vergroten van de zelfredzaamheid van mensen met een ernstig regieverlies
                                of een ernstig invaliderende aandoening of beperking.
Bemoeizorg                      Bemoeizorg is het bieden van (ongevraagde) hulp aan cliënten met (vaak) complexe
                                problematiek die zelf niet om hulp vragen of zorg mijden.
Bestek                          Een nauwkeurige omschrijving van een uit te voeren werk en van de voorwaarden
                                waaronder dit moet worden uitgevoerd.
BJZ                             Bureau Jeugdzorg: Centrale ingang voor provinciaal geïndiceerde jeugdzorg, de jeugd-
                                ggz en de jeugd-lvg. Bureau Jeugdzorg voert daarnaast de jeugdbescherming en
                                jeugdreclassering uit en omvat het AMK en de kindertelefoon.
CAK                             Centraal Administratie Kantoor. Het CAK heeft drie hoofdtaken:
                                -1. Het vaststellen, opleggen en incasseren van de wettelijk verplichte eigen bijdragen
                                voor geleverde zorg (AWBZ en Wmo).
                                -2. Het bepalen en uitbetalen van een compensatie van het eigen risico (Cer) of een
                                tegemoetkoming voor extra kosten als gevolg van een chronische ziekte of handicap (Wet
                                tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten).
                                -3. De ﬁnanciering van de instellingen die AWBZ-zorg verlenen.
CIZ                             Centrum Indicatiestelling Zorg: Landelijke organisatie die verantwoordelijk is voor de
                                indicatiestelling (vaststelling recht op zorg) voor alle zorg die betaald wordt uit de AWBZ.
CJG                             Centrum voor Jeugd en Gezin: Centrum voor informatie, advies, hulp en ondersteuning
                                voor alle ouders en opvoeders die vragen hebben over de opvoeding, het opgroeien of de
                                gezondheid van hun kind.
Dagbesteding (AWBZ)             •   Ofwel begeleiding groep (BGG), bestaat onder andere uit:
                                •   niet-arbeidsmatige dagbesteding (recreatie en educatie);
                                •   vrijblijvende vormen van arbeidsmatige dagbesteding (maken van producten en
                                    leveren van diensten zonder productie eisen)
                                •   niet-vrijblijvende vormen van arbeidsmatige dagbesteding (maken van producten en
                                    leveren van diensten met beperkte productie eisen) en
                                •   toeleiding tot arbeid.
Eerstelijnszorg                 Alle zorg die direct toegankelijk is voor de cliënt, zoals huisartsen en maatschappelijk
                                werk.
Experiment Jeugdzorg Dichtbij   Het Experiment Jeugdzorg Dichtbij maakt het mogelijk om ambulante hulp in te zetten
                                zonder indicatie van Bureau Jeugdzorg. De aanmelding van gezinnen gebeurt door
                                professionals in het voorliggend veld: centra voor jeugd en gezin, zorgadviesteams en
                                zorgnetwerken.
Extramurale zorg                Zorg die beschikbaar is voor mensen die zelfstandig thuis wonen.
Gemeenschappelijke Regeling     Een samenwerkingsverband tussen overheidslichamen, dat op grond van de Wet
                                Gemeenschappelijke Regelingen is opgericht, ter behartiging van een of meer bepaalde
                                belangen van die gemeenten.
Indicatie                       Besluit waarin staat of iemand recht heeft op zorg. Wanneer dat het geval is, staat ook
                                vermeld hoeveel zorg deze persoon krijgt en voor welke periode. De indicatiestelling
                                bestaat in hoofdlijnen uit drie stappen: de aanvraag, een onderzoek en een
                                indicatiebesluit.
Inloop                          Laagdrempelige voorzieningen die dagopvang bieden aan bijvoorbeeld daklozen,
                                ouderen, junks en mensen met een psychiatrische achtergrond.
Intramurale zorg                Ofwel residentiële zorg: Zorg die verleend wordt aan mensen die langer dan 24 uur
                                in een instelling verblijven, zoals een verpleeg- of verzorgingshuis, ziekenhuis of een
                                instelling voor mensen met een verstandelijke beperking.
Jeugdbescherming                De jeugdbescherming voert door de kinderrechter opgelegde maatregelen uit ter
                                bescherming van kinderen die ernstig in hun ontwikkeling worden bedreigd.
                                De kinderbeschermingsmaatregelen zijn geregeld in het Burgerlijk Wetboek. Het
                                opleggen daarvan betekent dat wordt ingegrepen in het privéleven van jeugdigen en
                                diens ouders. Dit ingrijpen dient te zijn gericht op het wegnemen van de dreiging en met
                                waarborgen omkleed te zijn.




                                                          37
</pre>

====================================================================== Einde pagina 37 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 38 ======================================================================

<pre>Jeugdreclassering                  De jeugdreclassering voert strafrechtelijke beslissingen uit in de vorm van toezicht
                                   en begeleiding. Het doel van begeleiding door de jeugdreclassering is het voorkomen
                                   van recidive en/of het realiseren van een gedragsverandering bij de betrokken jongere,
                                   teneinde participatie en integratie van de jongere in de samenleving te bevorderen.

De Kanteling                       De Kanteling is erop gericht om gemeenten te ondersteunen bij de invulling van de
                                   compensatieplicht in de Wmo. Centraal staat de omslag van claim- en aanbodgericht
                                   werken naar vraag- en resultaatgericht werken. Met als centrale doelstelling het
                                   stimuleren van participatie en zelfredzaamheid van alle burgers. Het vraag- en
                                   resultaatgericht werken krijgt vorm in het keukentafelgesprek.
LVG                                Licht verstandelijk gehandicapt
Keukentafelgesprek                 Een gesprek bij mensen thuis om te onderzoeken wat de problemen van iemand zijn op
                                   het gebied van zijn zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie en om samen een
                                   oplossing daarvoor te zoeken.
Kortdurend verblijf (AWBZ)         Bij kortdurend verblijf (KVB) logeert iemand maximaal drie etmalen per week in een
                                   AWBZ-instelling. Het moet gaan om inwoners die permanent toezicht nodig hebben.
                                   Verder moet er sprake zijn van een noodzaak tot ontlasting van de mantelzorger die
                                   permanent toezicht houdt. Voorbeelden van KVB zijn logeerhuizen voor kinderen met een
                                   verstandelijke beperking.
Maatschappelijke Opvang            Het tijdelijk bieden van onderdak, begeleiding, informatie en advies aan personen die
                                   door een of meer problemen, al dan niet gedwongen, de thuissituatie hebben verlaten en
                                   niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving.
MBZ                                Meldpunt Bijzondere Zorg: Het MBZ pakt alleen die meldingen op waar actieve
                                   toeleiding naar reguliere zorg noodzakelijk is vanwege overlast of huiselijk geweld
                                   gecombineerd met zorgmijdend gedrag. Het gaat dan om cliënten met meervoudige,
                                   complexe en risicovolle problemen, die vier of meer leefgebieden bestrijken en bij wie
                                   een hulpvraag ontbreekt. Het MBZ legt daarbij de verbinding tussen zorg en veiligheid.
Nuldelijns ondersteuning en zorg   De ondersteuning en zorg die in de samenleving aan elkaar wordt gegeven bijvoorbeeld
                                   door familie, kennissen, mantelzorgers en vrijwilligers.
Participatiewet                    Wie kan werken, hoort niet afhankelijk te zijn van een uitkering. Toch kunnen mensen
                                   met een bijstandsuitkering of met een lichamelijke, psychische of verstandelijke
                                   beperking vaak maar moeilijk werk krijgen. Het kabinet neemt daarom maatregelen
                                   om deze mensen vooruit te helpen en wil zoveel mogelijk mensen laten participeren.
                                   Deze staan in de Participatiewet die per 1 januari 2014 in moet gaan. In deze wet voegt
                                   het kabinet de Wet Werk en Bijstand (WBB), de Wet sociale werkvoorziening (Wsw) en
                                   een deel van de Wajong samen. De Participatiewet vervangt de eerder voorgestelde Wet
                                   Werken naar Vermogen (WWNV).
Passend Onderwijs                  Er moet een betere afstemming komen tussen ondersteuning in het onderwijs en de
                                   overige jeugd(zorg)taken. Zorg en ondersteuning van leerlingen moeten dichter bij de
                                   school beschikbaar komen en bij voorkeur in de klas worden ingezet. De Wet Passend
                                   Onderwijs geeft het onderwijs de opdracht maatwerk te bieden aan leerlingen en hen op
                                   school de ondersteuning te bieden die ze nodig hebben.
Persoonlijke verzorging (AWBZ)     Het ondersteunen bij of het overnemen van lichaamsgebonden zorg, zoals wassen,
                                   aankleden, hulp bij eten en drinken of bij toiletgebruik.
Pgb                                Persoonsgebonden budget: een geldbedrag dat mensen krijgen om binnen bepaalde
                                   regels ondersteuning en zorg zelf in te kopen en te organiseren.
Pleegzorg                          Vorm van jeugdzorg waarbij een kind tijdelijk wordt opgenomen in een pleeggezin en
                                   waarbij pleegkind, pleegouders en eigen ouders worden begeleid door een instelling
                                   voor pleegzorg.
PO                                 Primair Onderwijs
Pvb                                Persoonsvolgend budget: Een geldbedrag dat is toegekend aan een cliënt, maar niet aan
                                   de cliënt wordt uitgekeerd. De cliënt kan kiezen bij welke zorgaanbieder hij zijn budget
                                   besteedt. De aanbieder waar hij voor kiest wordt uitbetaald door de gemeente.
Raad voor de kinderbescherming     De raad voor de kinderbescherming is een onderdeel van het ministerie van Veiligheid
                                   en Justitie. De raad doet onderzoek naar de noodzaak tot het treffen van een
                                   kinderbeschermingsmaatregel en adviseert de kinderrechter hierover. Ook onderzoekt
                                   en adviseert de raad bij jeugdstrafzaken, adoptie- en scheidingszaken.
Regionaal werkbedrijf              Het regionale werkbedrijf is er om mensen naar regulier werk te bemiddelen, waar
                                   nodig met ondersteuning. Het Werkbedrijf richt zich daarnaast op de dienstverlening
                                   naar werkgevers in de regio.
Regio Nijmegen                     Samenwerkende gemeenten Beuningen, Druten, Groesbeek, Millingen aan de Rijn,
                                   Heumen, Mook en Middelaar, Nijmegen, Wijchen, Ubbergen




                                                            38
</pre>

====================================================================== Einde pagina 38 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 39 ======================================================================

<pre>Residentiële zorg             Ofwel intramurale zorg: Zorg die verleend wordt aan mensen die langer dan 24 uur
                              in een instelling verblijven, zoals een verpleeg- of verzorgingshuis, ziekenhuis of een
                              instelling voor mensen met een verstandelijke beperking.
Respijtzorg                   Het tijdelijk overnemen van de totale zorg door beroepskrachten of vrijwilligers, ter
                              ontlasting van de mantelzorger.
SHG                           Steunpunt Huiselijk Geweld
Sociale netwerkstrategieën    Een methode voor het systematisch betrekken van de familie en het sociaal netwerk bij
                              de hulpvraag van de cliënt. Doel van sociale netwerkstrategieën is dat de cliënt, samen
                              met zijn familie en netwerk oplossingen zoekt voor zijn problemen.
Toegangspoort                 •   Een team van eerstelijnsmedewerkers dat verantwoordelijk is voor:
                              •   De vraagverheldering in het keukentafelgesprek
                              •   De toeleiding naar ondersteuning en zorg door middel van een integrale aanpak
Transferpunt                  Het transferpunt houdt zich bezig met het regelen van ondersteuning en zorg na ontslag
                              uit het ziekenhuis. Het bemiddelt in de zorg die nodig is en is een schakel tussen diverse
                              instanties, met als doel om de overgang van het ziekenhuis naar huis of een andere
                              instelling zo snel en soepel mogelijk te laten verlopen.
Trekkingsrecht                Een geldbedrag wordt toegekend aan een cliënt, maar niet aan de cliënt uitgekeerd. De
                              cliënt kan kiezen bij welke zorgaanbieder hij zijn budget besteedt. Een externe partij
                              krijgt de opdracht om het pgb te beheren voor de budgethouders.
Tweedelijnszorg               Tweedelijnszorg is specialistische zorg waarvoor een verwijzing nodig is.
UWV                           Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen
Veiligheidshuis               Het Veiligheidshuis is een intensieve netwerksamenwerking tussen gemeenten, politie,
                              justitiële en zorginstellingen voor die situaties die niet op een reguliere manier kunnen
                              worden opgelost. Het Veiligheidshuis omvat 3 ketens: jeugd, huiselijk geweld en nazorg
                              van ex-gedetineerde veelplegers.
Verwijsindex Risicojongeren   De verwijsindex risicojongeren (VIR) is een landelijk digitaal systeem waarin
                              hulpverleners meldingen kunnen doen over jongeren tot 23 jaar met problemen. Zo
                              weet een hulpverlener sneller of een kind ook bekend is bij zijn collega’s. Ze kunnen dan
                              overleggen wat de beste aanpak is voor hulpverlening.
Vindplaats                    Plaats waar mensen met een ondersteuningsvraag te vinden zijn en waar dus problemen
                              kunnen worden gesignaleerd, zoals school, kinderopvang en huisarts.
VO                            Voortgezet Onderwijs
Vouchersysteem                Een vouchersysteem werkt met waardebonnen, die periodiek aan de cliënt worden
                              verstrekt en die mogen worden ingezet om ondersteuning in te kopen. De hulpverleners
                              kunnen de voucher vervolgens bij de gemeente verzilveren.
Wajong                        Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten:
                              Het doel is om jonggehandicapten hulp te bieden bij het vinden en behouden van betaald
                              werk.
WIA                           Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (voorheen WAO)
                              De WIA is gericht op ziekte op het werk, arbeids(on)geschiktheid en reïntegratie. Het
                              doel van de WIA is om meer arbeidsongeschikten aan het werk krijgen.
Wmo                           Wet Maatschappelijke Ondersteuning
                              Het doel van deze wet is het bevorderen van zelfredzaamheid en maatschappelijke
                              participatie van alle burgers, jong en oud, met of zonder beperkingen
WSW                           Wet Sociale Werkvoorziening
                              De WSW regelt de verplichting van gemeenten om mensen, die vanwege hun
                              lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking niet aan werk kunnen komen, de
                              mogelijkheid te bieden onder aangepaste omstandigheden te werken.
WW                            Werkloosheidswet
                              De WW regelt de verzekering van werknemers tegen ﬁnanciële gevolgen van
                              werkloosheid.
Wwb                           Wet werk en bijstand
                              De Wwb regelt de verantwoordelijkheid van gemeenten voor de ondersteuning bij
                              arbeidsinschakeling en de verlening van bijstand.
ZAT                           Zorg AdviesTeam
Zorg in natura                De zorgaanbieder levert de zorg en regelt de administratie daaromheen.




                                                       39
</pre>

====================================================================== Einde pagina 39 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 40 ======================================================================

<pre>40
</pre>

====================================================================== Einde pagina 40 =================================================================

<br><br>