<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Bijlage gemeente Houten:   IS14.01104




                Nr 2014-056 (gewijzigd)

                De raad van de gemeente Houten heeft het voorstel van burgemeester en wethouders
                van 16 september 2014, nr 2014-056 gelezen en besluit:

                gelet op de artikelen 2.1.3, 2.1.4, eerste, tweede, derde en zevende lid, 2.1.5, eerste
                lid,2.1.6, 2.1.7, 2.3.6, vierde lid, en 2.6.6, eerste lid, van de Wet maatschappelijke
                ondersteuning 2015

                overwegende dat burgers een eigen verantwoordelijkheid dragen voor de wijze waarop
                zij hun leven inrichten en deelnemen aan het maatschappelijk leven;

                dat van burgers verwacht mag worden dat zij elkaar daarin naar vermogen bijstaan;

                dat burgers die zelf, dan wel samen met personen in hun omgeving onvoldoende
                zelfredzaam zijn of onvoldoende in staat zijn tot participatie, een beroep moeten kunnen
                doen op ondersteuning door de gemeente, zodat zij zo lang mogelijk in de eigen
                leefomgeving kunnen blijven wonen;

                dat het noodzakelijk is om regels vast te stellen ter uitvoering van het beleidsplan als
                bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet met betrekking tot de ondersteuning bij de
                versterking van de zelfredzaamheid en participatie van personen met een beperking of
                met chronische psychische of psychosociale problemen, beschermd wonen en opvang, en
                dat het noodzakelijk is om de toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en ruimten
                voor mensen met een beperking te bevorderen en daarmee bij te dragen aan het
                realiseren van een inclusieve samenleving;

                vast te stellen de

                Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Houten

                Artikel 1. Begripsbepalingen
                In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:

                1. Aanvraag: het schriftelijk verzoek om één of meer maatwerkvoorzieningen
                2. Algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor
                   mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel
                   duurder is dan vergelijkbare producten;
                3. Algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand
                     onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers,
                     toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning
                4. Andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Wet
                   maatschappelijke ondersteuning 2015;
                5. Bijdrage in de kosten: bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4, eerste lid, van de wet;
                6. Gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste
                   lid, van de wet;
                7. Hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2,
                   eerste lid, van de wet;
                8. Maatwerkvoorziening: op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van
                   een persoon afgestemd geheel van diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en

                   
                   andere maatregelen:
                         ten behoeve van zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend verblijf in een
                         instelling ter ontlasting van de mantelzorger, het daarvoor noodzakelijke

                   
                         vervoer, alsmede hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen,
                         ten behoeve van participatie, daaronder begrepen het daarvoor noodzakelijke

                   
                         vervoer, alsmede hulpmiddelen en andere maatregelen,
                         ten behoeve van beschermd wonen en opvang;

                                                                                                          1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>10. Melding: melding aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet;
11. Persoonlijk plan: een plan bedoeld als in artikel 4 van deze verordening;
    PGB: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet;
    Voorliggende voorziening: elke voorziening op grond van andere wet- en regelgeving
    dan de Wmo 2015 waarop de belanghebbende aanspraak kan maken of een beroep
    kan doen ter compensatie van de beperking;
12. Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.

Artikel 2. Melding hulpvraag
1. Een hulpvraag kan door of namens een cliënt bij het college worden gemeld.
2. Het college bevestigt de ontvangst van een melding schriftelijk of digitaal.
3. In spoedeisende gevallen als bedoeld in artikel 2.3.3 van de wet treft het college
   na de melding onverwijld een tijdelijke maatwerkvoorziening in afwachting van
   de uitkomst van het onderzoek.

Artikel 3. Cliëntondersteuning
1. Het college zorgt ervoor dat ingezetenen een beroep kunnen doen op kosteloze
   cliëntondersteuning, waarbij het belang van de cliënt uitgangspunt is.
2. Het college wijst de cliënt en zijn mantelzorger voor het onderzoek, bedoeld in artikel
   2.3.2, eerste lid, van de wet, op de mogelijkheid gebruik te maken van gratis
   cliëntondersteuning.

Artikel 4. Vooronderzoek; indienen persoonlijk plan
1. Het college verzamelt alle voor het onderzoek, bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van
2. De wet, van belang zijnde en toegankelijke gegevens over de cliënt en zijn situatie en
   maakt zo spoedig mogelijk met hem een afspraak voor een gesprek.
3. Voor het gesprek verschaft de cliënt het college alle overige gegevens en bescheiden
   die naar het oordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover hij
   redelijkerwijs de beschikking kan krijgen. De cliënt verstrekt in ieder geval een
   identificatiedocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter
   inzage.
4. Als de cliënt genoegzaam bekend is bij de gemeente, kan het college in
   overeenstemming met de cliënt afzien van een vooronderzoek als bedoeld in het
   eerste en tweede lid.
5. Het college brengt de cliënt op de hoogte van de mogelijkheid om een persoonlijk
   plan als bedoeld in artikel 2.3.2, tweede lid, van de wet op te stellen en stelt hem
   gedurende zeven dagen na de melding in de gelegenheid het plan te overhandigen.

Artikel 5. Gesprek
1. Het college onderzoekt in een gesprek tussen deskundigen en degene door of namens
   wie de melding is gedaan, dan wel diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met de
   mantelzorger of mantelzorgers en desgewenst familie, zo spoedig mogelijk en voor
   zover nodig:
   a. de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt;
   b. het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning;
   c. de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp of algemeen
       gebruikelijke voorzieningen zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te handhaven
       of te verbeteren, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een
       maatwerkvoorziening;
   d. de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociaal
       netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of
       te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening;
   e. de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de
       cliënt;
   f. de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening, zoals
       opgenomen in het beleidsplan, bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet, of door het
       verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van


                                                                                             2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>       zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorkomen dat hij een beroep moet
       doen op een maatwerkvoorziening;
   g. de mogelijkheden om door middel van voorliggende voorzieningen of samen met
       zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en
       andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs,
       welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan
       maatschappelijke ondersteuning;
   h. de noodzaak en mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te verstrekken;
   i. of bijdragen in de kosten de cliënt met toepassing van het bepaalde bij of
       krachtens artikel 2.1.4 van de wet verschuldigd zal zijn, en
   j. de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een PGB, waarbij de
       cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die
       keuze.
2. Als de cliënt een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 4, vierde lid, aan het college
   heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek, bedoeld in het
   eerste lid.
3. Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, diens
   rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt de cliënt toestemming om zijn
   persoonsgegevens te verwerken.
4. Als de hulpvraag genoegzaam bekend is, kan het college onverminderd het bepaalde
   in artikel 2.3.2 van de wet, in overleg met de cliënt afzien van een gesprek.

Artikel 6. Verslag
1. Het college zorgt voor schriftelijke verslaglegging van het onderzoek.
2. Bij nadere regels bepaalt het college de termijn waarbinnen het college aan de cliënt
   een verslag van de uitkomsten van het onderzoek verstrekt.
3. Opmerkingen of latere aanvullingen van de cliënt worden aan het verslag toegevoegd.

Artikel 7. Aanvraag
1. Een cliënt of zijn gemachtigde of vertegenwoordiger kan schriftelijk een aanvraag om
   een maatwerkvoorziening indienen bij het college.
2. Het college kan een ondertekend verslag van het gesprek aanmerken als aanvraag als
   de cliënt dat op het verslag heeft aangegeven.

Artikel 8. Criteria voor een maatwerkvoorziening
1. Het college neemt het verslag als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag
   om een maatwerkvoorziening.
2. Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening:
   a. ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie die de
       cliënt ondervindt, voor zover de cliënt deze beperkingen naar het oordeel van het
       college niet kan verminderen of wegnemen:
       I op eigen kracht
       II met gebruikelijke hulp
       III met mantelzorg
       IV met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk
       V met hulp van vrijwilligers
       VI met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen
       VII met gebruikmaking van algemene voorzieningen
   De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in
   artikel 5 bedoelde onderzoek, een passende bijdrage aan het realiseren van een
   situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en
   zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven, en
   b. ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving van
       de cliënt met psychische of psychosociale problemen en de cliënt die de
       thuissituatie heeft verlaten, al dan niet in verband met risico’s voor zijn veiligheid
       als gevolg van huiselijk geweld, voor zover de cliënt deze problemen naar het
       oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen:


                                                                                            3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>       I      op eigen kracht
       II     met gebruikelijke hulp
       III    met mantelzorg
       IV     met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk
       V      met gebruikmaking van algemene voorzieningen.
   De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in
   artikel 5 bedoelde onderzoek een passende bijdrage aan het voorzien in de behoefte
   van de cliënt aan beschermd wonen of opvang en aan het realiseren van een situatie
   waarin de cliënt in staat wordt gesteld zich zo snel mogelijk weer op eigen kracht te
   handhaven in de samenleving.
3. Ten aanzien van een maatwerkvoorziening met betrekking tot zelfredzaamheid en
   participatie geldt dat een cliënt alleen voor een maatwerkvoorziening in aanmerking
   komt als:
   a. de noodzaak tot ondersteuning voor de cliënt redelijkerwijs niet vermijdbaar was,
       en
   b. van de cliënt redelijkerwijs niet verwacht kon worden maatregelen te hebben
       getroffen die de hulpvraag overbodig had gemaakt.
4. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het
   college verstrekte voorziening, wordt deze slechts verstrekt als de eerder verstrekte
   voorziening technisch is afgeschreven,
   a. tenzij de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van
       omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen;
   b. tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoet komt in de veroorzaakte kosten, of
   c. als de eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de
       behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning.
5. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst
   adequate voorziening.

Artikel 9. Advisering
Het college kan deskundige derden om advies vragen als het dit van belang acht voor de
beoordeling van de aanvraag om een maatwerkvoorziening.

Artikel 10. Inhoud beschikking
1. In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval
   aangegeven of deze als voorziening in natura of als PGB wordt vertrekt en wordt
   tevens aangegeven hoe beroep en bezwaar tegen de beschikking kan worden
   gemaakt.
2. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in
   ieder geval vastgelegd:
   a. welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is;
   b. wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is;
   c. hoe de voorziening wordt verstrekt, en indien van toepassing, en
   d. welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn.
3. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een PGB wordt in
   de beschikking in ieder geval vastgelegd:
   a. voor welk resultaat het PGB uitsluitend kan worden aangewend;
   b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het PGB;
   c. wat de hoogte van het PGB is en hoe hiertoe is gekomen;
   d. wat de ingangsdatum en de duur is van de verstrekking
   e. de wijze van verantwoording van de besteding van het PGB.
4. Als sprake is van een verschuldigde bijdrage wordt de cliënt daarover in de
   beschikking geïnformeerd.

Artikel 11. Regels voor PGB
1. Het college verstrekt een PGB in overeenstemming met artikel 2.3.6 van de wet.
2. Onverminderd artikel 2.3.6, tweede en vijfde lid, van de wet verstrekt het college
   geen PGB voor zover de aanvraag betrekking heeft op kosten die de belanghebbende


                                                                                        4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>     voorafgaand aan de indiening van de aanvraag heeft gemaakt en niet meer is na te
     gaan of de ingekochte voorziening noodzakelijk was.
3.   Het tarief voor een PGB:
     a. is gebaseerd op een door de cliënt opgesteld plan over hoe hij het PGB gaat
         besteden;
     b. is toereikend om effectieve en kwalitatief goede zorg in te kopen, en
     c. bedraagt ten hoogste de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst
         adequate maatwerkvoorziening in natura.
4.   De hoogte van een PGB voor dienstverlening is opgebouwd uit verschillende
     kostencomponenten, zoals salaris, vervanging tijdens vakantie, verzekeringen en
     reiskosten.
5.   De hoogte van een PGB voor een zaak wordt ten hoogste bepaald op de kostprijs van
     de zaak die de aanvrager op dat moment zou hebben ontvangen als de zaak in
     natura zou zijn verstrekt. Als de naturaverstrekking een tweedehands voorziening
     betreft, wordt de kostprijs daarop gebaseerd, met een looptijd gelijk aan de verkorte
     termijn waarop de zaak technisch is afgeschreven, rekening houdend met onderhoud
     en verzekering. Als de naturaverstrekking een nieuwe voorziening betreft, wordt de
     kostprijs daarop gebaseerd, rekening houdend met een eventueel door de gemeente
     te ontvangen korting en rekening houdend met onderhoud en verzekering.
6.   Het college kan nadere regels stellen over onder welke voorwaarden een cliënt aan
     wie een PGB wordt verstrekt de mogelijkheid heeft om diensten, hulpmiddelen,
     woningaanpassingen en andere maatregelen te betrekken van een persoon die
     behoort tot het familieleden of gezinsleden.
7.   Het college bepaalt bij nadere regeling op welke wijze de hoogte van een PGB wordt
     vastgesteld.

Artikel 12. Controle
1. Het college onderzoekt, al dan niet steekproefsgewijs, of de verstrekte voorzieningen
   worden gebruikt of besteed ten behoeve van het doel waarvoor ze verstrekt zijn.
2. Het college kan in het Besluit nadere regels stellen met betrekking tot de controle op
   de besteding.

Artikel 13. Regels voor bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen en
algemene voorzieningen
1. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening
   dan wel PGB, zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de
   periode waarvoor het PGB wordt verstrekt, overeenkomstig het Besluit
   maatschappelijke ondersteuning Houten 2015, en afhankelijk van het inkomen en
   vermogen van de cliënt en zijn echtgenoot.
2. Het college kan bij nadere regeling bepalen:
   a. voor welke algemene voorzieningen, niet zijnde cliëntondersteuning, de cliënt een
       bijdrage is verschuldigd;
   b. wat per soort algemene voorziening de hoogte van deze bijdrage is; en
   c. dat de bijdrage voor een maatwerkvoorziening of PGB ten behoeve van een
       woningaanpassing voor een minderjarige is verschuldigd door de
       onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel
       394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is afgewezen, en
       degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over
       een cliënt.
3. Het college bepaalt bij nadere regeling:
   a. op welke wijze de kostprijs van een maatwerkvoorziening en PGB wordt bepaald,
       en
   b. door welke andere instantie dan het CAK in de gevallen bedoeld in artikel 2.1.4,
       zevende lid van de wet, de bijdragen voor een maatwerkvoorziening of PGB
       worden vastgesteld en geïnd.




                                                                                         5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>Artikel 14. Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning
1. Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking
    tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen, door:
   a. het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de cliënt;
   b. het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg;
   c. erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van
        het leveren van voorzieningen handelen in overeenstemming met de professionele
        standaard;
2. Het college kan bij nadere regeling bepalen welke verdere eisen worden gesteld aan
    de kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de deskundigheid van
    beroepskrachten daaronder begrepen.
3. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving
    van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks
    cliëntervaringsonderzoek, en het zo nodig in overleg met de cliënt ter plaatse
    controleren van de geleverde voorzieningen.

Artikel 15. Meldingsregeling calamiteiten en geweld
Het college kan een regeling treffen voor het melden van calamiteiten en
geweldsincidenten bij de verstrekking van een voorziening door een aanbieder.

Artikel 16. Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of
terugvordering
1. Onverminderd artikel 2.3.8 van de wet doet een cliënt aan het college op verzoek of
   onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden,
   waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot
   heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet.
2. Onverminderd artikel 2.3.10 van de wet kan het college een beslissing als bedoeld in
   artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet herzien dan wel intrekken als het college vaststelt
   dat:
   a. de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van
       juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;
   b. de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening of het PGB is aangewezen;
   c. de maatwerkvoorziening of het PGB niet meer toereikend is te achten;
   d. de cliënt niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening of het PGB verbonden
       voorwaarden, of
   e. de cliënt de maatwerkvoorziening of het PGB niet of voor een ander doel gebruikt.
3. Een beslissing tot verlening van een PGB kan worden ingetrokken als blijkt dat het
   PGB binnen zes maanden na uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van
   de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden.
4. Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken
   en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de cliënt opzettelijk
   heeft plaatsgevonden, kan het college van de cliënt en degene die daaraan opzettelijk
   zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van
   de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten onrechte genoten PGB.
5. Ingeval het recht op een in eigendom verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze
   voorziening worden teruggevorderd.
6. Ingeval het recht op een in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze
   voorziening worden teruggevorderd.
7. Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de geleverde zorg, al dan
   niet steekproefsgewijs, de bestedingen van PGB’s.

Artikel 17. Jaarlijkse waardering mantelzorgers
Het college bepaalt bij besluit waaruit de jaarlijkse blijk van waardering voor
mantelzorgers van cliënten in de gemeente bestaat.




                                                                                        6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Artikel 18. Tegemoetkoming meerkosten personen met een beperking of
chronische problemen
Het college kan in overeenstemming met het beleidsplan, bedoeld in artikel 2.1.2 van de
wet, op aanvraag aan personen met een beperking of chronische, psychische of
psychosociale problemen die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten
hebben en een tegemoetkoming verstrekken ter ondersteuning van de zelfredzaamheid
en de participatie.

Artikel 19. Verhouding prijs en kwaliteit levering voorziening door derden
1. Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de
   vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren diensten, in
   ieder geval rekening met:
   a. de aard en omvang van de te verrichten taken;
   b. de voor de sector toepasselijke CAO-schalen in relatie tot de zwaarte van de functie;
   c. een redelijke toeslag voor overheadkosten;
   d. een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het personeel als gevolg
       van verlof, ziekte, scholing en werkoverleg;
   e. kosten voor bijscholing van het personeel, en
2. Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de
   vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren overige
   voorzieningen, in ieder geval rekening met:
   a. de marktprijs van de voorziening, en
   b. de eventuele extra taken die in verband met de voorziening van de leverancier
       worden gevraagd, zoals:
       aanmeten, leveren en plaatsen van de voorziening;
       instructie over het gebruik van de voorziening;
       onderhoud van de voorziening, en
       verplichte deelname in bepaalde samenwerkingsverbanden

Artikel 20. Klachtregeling
1. Klachten over de wijze van afhandeling van meldingen en aanvragen op grond van
   deze verordening, worden behandeld cornform de Klachtenregeling Gemeente
   Houten.
2. Aanbieders stellen een regeling vast voor de afhandeling van klachten van cliënten.
3. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving
   van de klachtregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de
   aanbieders, en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 21. Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke
ondersteuning
1. Aanbieders dienen te beschikken over een regeling voor de medezeggenschap van
   cliënten over voorgenomen besluiten van de aanbieder aangaande
   maatwerkvoorzieningen die voor de cliënten van belang zijn.
2. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving
   van de medezeggenschapsregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met
   de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 22. Betrekken van ingezetenen bij het beleid
1. Het college betrekt ingezetenen van de gemeente, waaronder in ieder geval cliënten
   of hun vertegenwoordigers, bij de voorbereiding van het beleid betreffende
   maatschappelijke ondersteuning, overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de
   Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt
   verleend.
2. Het college stelt ingezetenen vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid
   betreffende maatschappelijke ondersteuning te doen, advies uit te brengen bij de
   besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende



                                                                                          7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>   maatschappelijke ondersteuning, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol
   effectief te kunnen vervullen.
3. Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg,
   waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden
   voorzien van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie
   en ondersteuning.
4. Het college stelt nadere regels vast ter uitvoering van het tweede en derde lid.

Artikel 23. Evaluatie
1. Een jaar na de inwerkingtreding van de Verordening wordt de Verordening door het
   college geëvalueerd.
2. Hierna zal door het gemeentebestuur gevoerde beleid eenmaal per vier jaar worden
   geëvalueerd. Het college zendt hiertoe telkens vier jaar na de inwerkingtreding van
   de verordening aan de gemeenteraad een verslag over de doeltreffendheid en de
   effecten van de verordening in de praktijk.

Artikel 24. Intrekking oude verordening en overgangsrecht
1. De Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning gemeente Houten
   wordt ingetrokken.
2. Een cliënt houdt recht op een lopende voorziening verstrekt op grond van de
   Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning gemeente Houten , totdat
   het college een nieuw besluit heeft genomen waarbij het besluit waarmee deze
   voorziening is verstrekt, wordt ingetrokken.
3. Aanvragen die zijn ingediend onder de Verordening voorzieningen maatschappelijke
   ondersteuning gemeente Houten en waarop nog niet is beslist bij het in werking
   treden van deze verordening, worden afgehandeld krachtens deze verordening.
4. Op bezwaarschriften tegen een besluit op grond van de Verordening voorzieningen
   maatschappelijke ondersteuning gemeente Houten , wordt beslist met inachtneming
   van die Verordening.

Artikel 25. Inwerkingtreding en citeertitel
1. Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.
2. Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening maatschappelijke ondersteuning
   gemeente Houten.



Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering 30 oktober 2014.

De raad van de gemeente Houten,
de griffier a.i.                         de voorzitter,



F. E.H.M. Backerra                       W.M. de Jong




                                                                                         8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>Toelichting Verordening maatschappelijke ondersteuning
gemeente Houten

Algemeen
Deze verordening geeft uitvoering aan de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015
(hierna: Wmo 2015). De Wmo 2015 maakt onderdeel uit van de bestuurlijke en – met
toepassing van een budgetkorting – financiële decentralisatie naar gemeenten van een
aantal taken uit de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (hierna: AWBZ). Deze taken
worden toegevoegd aan het takenpakket dat al bij gemeenten lag onder de ‘oude’ Wet
maatschappelijke ondersteuning. Hierbij wordt deels voortgeborduurd op de weg die met
die wet al was ingezet. Er wordt bekeken wat redelijkerwijs verwacht mag worden van de
cliënt en zijn sociaal netwerk, vervolgens zal waar nodig de gemeente in aanvulling
hierop hem in staat stellen gebruik te maken van een algemene voorziening of – als dat
niet volstaat – een maatwerkvoorziening waarmee een bijdrage wordt geleverd aan zijn
mogelijkheden om deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer en zelfstandig te
functioneren in de maatschappij.

Er dient telkens een zorgvuldige toegangsprocedure doorlopen te worden om de
hulpvraag van de cliënt, zijn behoeften en de gewenste resultaten helder te krijgen, om
te achterhalen wat de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, mantelzorg of met
hulp van zijn sociaal netwerk dan wel door het verrichten van maatschappelijk nuttige
activiteiten kan doen om zijn zelfredzaamheid en participatie te handhaven of
verbeteren, om te bepalen of zo nodig met gebruikmaking van een algemene voorziening
kan worden volstaan, of dat een maatwerkvoorziening nodig is, en of sprake is van een
voorliggende of andere voorziening die niet onder de reikwijdte van de Wmo 2015 valt.
De Wmo 2015 en deze verordening leggen deze toegangsprocedure daarom in
hoofdlijnen vast. Want waar het recht op compensatie dat bestond onder de ‘oude’ Wet
maatschappelijke ondersteuning is komen te vervallen, wordt een recht op een
zorgvuldige, tweezijdige procedure daartegenover gesteld. Een dergelijke procedure die
bovendien goed wordt uitgevoerd, zal telkens tot een juist eindoordeel moeten leiden;
ondersteuning waar ondersteuning nodig is.
Indien de cliënt van mening is dat het college hem ten onrechte geen
maatwerkvoorziening verstrekt of dat de maatwerkvoorziening onvoldoende bijdraagt
aan de zelfredzaamheid of participatie, of dat hem opvang of beschermd wonen ten
onrechte wordt onthouden, kan betrokkene daartegen vanzelfsprekend bezwaar maken
en daarna eventueel in beroep gaan tegen de beslissing op zijn bezwaar. De rechter zal
toetsen of de gemeente zich heeft gehouden aan de voorgeschreven procedures, het
onderzoek naar de omstandigheden van betrokkene op adequate wijze heeft verricht en
of de ondersteuning een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie
waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang
mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven.

De Wmo 2015 en deze verordening leggen veel bevoegdheden bij het college. De
uitvoering hiervan zal echter in de regel namens het college gedaan worden (in mandaat)
door deskundige consulenten, ambtenaren of bijvoorbeeld aanbieders. Waar in deze
verordening en in de wet ‘het college’ staat, kan het college deze bevoegdheid namelijk
mandateren aan ondergeschikten dan wel niet-ondergeschikten op grond van de
algemene regels van de Awb. Op grond van artikel 2.6.3 van de wet kan het college de
vaststelling van rechten en plichten van de cliënt echter alleen mandateren aan een
aanbieder. Zie voor de definitie van ‘aanbieder’ de toelichting onder artikel 1. Deze
beperking geldt alleen voor mandatering aan niet-ondergeschikten. Het college kan de
vaststelling van rechten en plichten ook aan ondergeschikten mandateren.

De Wmo 2015 schrijft in artikel 2.1.3, eerste lid, voor dat de gemeente per verordening
de regels dient vast te stellen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het verplichte
gemeentelijk beleidsplan met betrekking tot maatschappelijke ondersteuning. In de


                                                                                              9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>verordening dient overeenkomstig de artikelen 2.1.3, tweede tot en met vierde lid, 2.1.4,
derde en zevende lid, en 2.1.6 van de Wmo 2015 in ieder geval bepaald te worden:
- op welke wijze en op basis van welke criteria wordt vastgesteld of een cliënt voor
  een maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of
  opvang in aanmerking komt;
- op welke wijze de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt vastgesteld;
- welke eisen worden gesteld aan de kwaliteit van voorzieningen, inclusief eisen met
  betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten;
- ten aanzien van welke voorzieningen een regeling voor de afhandeling van klachten van
  cliënten vereist is;
- ten aanzien welke voorzieningen een regeling voor medezeggenschap van cliënten over
  voorgenomen besluiten van de aanbieder die voor de gebruikers van belang zijn vereist
  is;
- op welke wijze ingezeten, waaronder cliënten of hun vertegenwoordigers, worden
   betrokken bij uitvoering van de wet, voorstellen voor beleid kunnen doen, gevraagd en
   ongevraagd advies kunnen uitbrengen over verordeningen en beleidsvoorstellen,
   worden voorzien van ondersteuning en deel kunnen nemen aan periodiek overleg;
- op welke wijze de kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt berekend; en
- op welke wijze het college zorg draagt voor een jaarlijkse blijk van waardering voor de
   mantelzorgers van cliënten in de gemeente.

Ook dient de gemeente overeenkomstig de artikelen 2.1.3, derde lid, en 2.6.6, eerste lid,
van de Wmo 2015 per verordening regels te stellen:
- voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een maatwerkvoorziening of
  een persoonsgebonden budget, en van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet;
- ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering en de eisen
  die worden gesteld aan de kwaliteit van de voorziening, waar het college ten aanzien
  daarvan de uitvoering van de Wmo 2015 door derden laat verrichten. Hierbij dient
  rekening gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de
  toepasselijke arbeidsvoorwaarden.

Daarnaast kan de gemeente op grond van de artikelen 2.1.4, eerste en tweede lid, 2.1.5,
eerste lid, 2.1.7 en 2.3.6, derde lid, van de Wmo 2015:
- bepalen dat cliënten voor algemene voorzieningen, niet zijnde cliëntondersteuning, en
   maatwerkvoorzieningen een bijdrage verschuldigd zullen zijn;
- de hoogte van de bijdrage voor de verschillende soorten van voorzieningen, ook
   wanneer de cliënt de ondersteuning zelf inkoopt met een persoonsgebonden budget,
   in de verordening verschillend vaststellen. Hierbij kan tevens worden bepaald dat op de
   bijdrage een korting wordt gegeven voor personen die behoren tot daarbij aan te
   wijzen groepen en dat de bijdrage afhankelijk is van het inkomen en het vermogen van
   de cliënt en zijn echtgenoot;
- bepalen dat de bijdragen voor opvangvoorzieningen door een andere instantie dan het
  CAK wordt vastgesteld en geïnd;
- bepalen dat in geval van een minderjarige cliënt die niet zelf de eigenaar is van de
   woning, een bijdrage wordt opgelegd aan diens onderhoudsplichtige ouders en degene
   die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag over de cliënt uitoefent;
- bepalen dat aan personen met een beperking of chronische psychische of psychosociale
   problemen die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, een
   tegemoetkoming wordt verstrekt ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de
   participatie, en vaststellen welke de toepasselijke grenzen zijn met betrekking tot de
   financiële draagkracht;
- bepalen onder welke voorwaarden betreffende het tarief de persoon aan wie een
   persoonsgebonden budget wordt verstrekt, de ondersteuning kan inkopen van een
   persoon die behoort tot het sociale netwerk.




                                                                                       10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>Deze verordening kan niet los worden gezien van het beleidsplan, dat de raad op grond
van artikel 2.1.2 van de Wmo 2015 eveneens dient vast te stellen. In dit beleidsplan
wordt het door het gemeentebestuur te voeren beleid met betrekking tot
maatschappelijke ondersteuning vastgelegd.

Artikelsgewijs

Artikel 1. Begripsbepalingen
Een algemeen gebruikelijke voorziening is bijvoorbeeld een elektrische fiets.
’Gebruikelijke hulp’ is niet in de verordening, maar in de wet gedefinieerd en is
bijvoorbeeld de hulp van een partner van de cliënt. Zie ook de wettelijke definitie
hieronder.
Het gesprek is het mondeling contact na een melding waarin het college met degene die
maatschappelijke ondersteuning vraagt zijn gehele situatie inventariseert ten aanzien
van zijn mogelijkheden om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of
met hulp van andere personen uit zijn sociaal netwerk dan wel met gebruikmaking van
voorliggende voorzieningen, algemeen gebruikelijke voorzieningen, algemene
voorzieningen of maatwerkvoorzieningen zijn zelfredzaamheid of participatie te
verbeteren of te voorkomen dat hij gebruik moet maken van beschermd wonen of
opvang.

Het aantal definities van artikel 1 is beperkt aangezien de wet (in artikel 1.1.1) al een
flink aantal definities kent die ook bindend zijn voor deze verordening. Voor de
duidelijkheid zijn hieronder een aantal belangrijke wettelijke definities, voor zover niet in
artikel 1 van de verordening genoemd, weergegeven.

- aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die jegens het college gehouden is een
  algemene voorziening of een maatwerkvoorziening te leveren;
- algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand
  onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de
  gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning;
- begeleiding: activiteiten gericht op het bevorderen van zelfredzaamheid en participatie
  van de cliënt opdat hij zo lang mogelijk in zijn eigen leefomgeving kan blijven;
- cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een
  maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie
  een melding is gedaan als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid;
- cliёntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie, advies en algemene
  ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie
  en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van
  maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn,
  wonen, werk en inkomen;
- gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag
  worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere
  huisgenoten;
      maatschappelijke ondersteuning:
        bevorderen van de sociale samenhang, de mantelzorg en vrijwilligerswerk, de
        toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met een
        beperking, de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente, alsmede voorkomen en
        bestrijden van huiselijk geweld,
      ondersteunen van de zelfredzaamheid en de participatie van personen met een
        beperking of met chronische psychische of psycho-sociale problemen zoveel
        mogelijk in de eigen leefomgeving,
      bieden van beschermd wonen en opvang;
- mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen,
  opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige
  diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een
  tussen personen bestaande sociale relatie en niet wordt verleend in het kader van een

                                                                                           11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>  hulpverlenend beroep;
- participatie: deelnemen aan het maatschappelijke verkeer;
- persoonsgebonden budget: bedrag waaruit namens het college betalingen worden
  gedaan voor diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die
  tot een maatwerkvoorziening behoren, en die een cliënt van derden heeft betrokken;
- sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliёnt
  een sociale relatie onderhoudt;
- vertegenwoordiger: persoon of rechtspersoon die een cliënt vertegenwoordigt die
  niet in staat kan worden geacht tot een redelijke waardering van zijn belangen ter
  zake;
- voorziening: algemene voorziening of maatwerkvoorziening;
- zelfredzaamheid: in staat zijn tot het uitvoeren van de noodzakelijke algemene
  dagelijkse levensverrichtingen en het voeren van een gestructureerd huishouden.

Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal (definitie)bepalingen
die voor deze verordening van belang zijn, zoals: ‘aanvraag’ (artikel 1:3, derde lid): een
verzoek van een belanghebbende om een besluit te nemen, en ‘beschikking’ (artikel
1:2).

Artikel 2. Melding hulpvraag
Deze bepaling is opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen en kan
worden gezien als een uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel 2.1.3,
eerste lid en tweede lid, onder a, van de wet. Daarbij is onder meer bepaald dat de
gemeente bij verordening in ieder geval bepaalt op welke wijze een cliënt in aanmerking
komt voor een maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie, beschermd
wonen of opvang.

In artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet wordt al bepaald dat indien bij het college melding
wordt gedaan van een behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, het college deze
melding onderzoekt. Deze bepaling verankert ook in de verordening dat bij het college
een melding kan worden gedaan en door wie. In artikel 2.3.2, negende lid, van de wet is
bepaald dat een aanvraag niet kan worden gedaan dan nadat (naar aanleiding van de
melding) onderzoek is uitgevoerd, tenzij het onderzoek niet is uitgevoerd binnen de
termijn van zes weken.

Het eerste lid bevat regels voor de verplichte meldingsprocedure. De melding is vormvrij
en kan schriftelijk, elektronisch, mondeling of telefonisch bij het college worden gedaan.
Zie de algemene toelichting over mandatering door het college.
In artikel 2:15 van de Awb is bepaald dat een aanvraag elektronisch (onder meer per
email) kan worden gedaan indien het bestuursorgaan kenbaar heeft gemaakt dat deze
weg geopend is. De melding kan ‘door of namens de cliënt worden gedaan. Dit kan ruim
worden opgevat. Naast de cliënt kan bijvoorbeeld diens vertegenwoordiger,
mantelzorger, partner, familielid, buurman of andere betrokkene de melding doen.
In het eerste lid is met gebruik van de in artikel 1 gedefinieerde term ‘hulpvraag’ een
afbakeningsbepaling gegeven. Een persoon met een hulpvraag die op grond van een
andere wet kan worden beantwoord, kan direct en gericht worden doorverwezen. Te
denken valt hier bijvoorbeeld aan de Zorgverzekeringswet, de Wet werk en bijstand en
de Leerplichtwet. Zie ook de tekst en toelichting van artikel 8, tweede lid.

In het tweede lid is de verplichte ontvangstbevestiging verankerd (artikel 2.3.2, eerste
lid, slotzin, van de wet). Conform artikel 4:3a van de Awb is het bestuursorgaan
gehouden een elektronisch ingediende aanvraag te bevestigen. Dat kan dan – en ligt
voor de hand – ook elektronisch. Indien de melding mondeling of telefonisch is gedaan,
zou dit ook kunnen worden afgesproken.
Aangezien het onderzoek na een melding maximaal zes weken mag beslaan (zie artikel
2.3.2, eerste lid, van de wet), is registratie en ontvangstbevestiging van de melding ook
in het kader van deze termijn van belang.

                                                                                          12
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>In het derde lid is overeenkomstig artikel 2.3.3 van de wet een uitzondering vervat voor
spoedeisende gevallen. Het college is op grond van de wet verplicht in dergelijke gevallen
een passende tijdelijke maatwerkvoorziening te verstrekken in afwachting van de
uitkomsten van het onderzoek dat volgt na de melding.

Artikel 3. Cliëntondersteuning
Het eerste lid is een uitwerking van de wettelijke verplichting van het college in artikel
2.2.4, eerste lid, onder a, en tweede lid, van de wet. De wet adresseert het college
rechtstreeks en vraagt niet om hierover bij verordening een regeling op te stellen. De
bepaling uit de wet is toch in de verordening opgenomen vanwege het belang om in de
verordening een compleet overzicht van rechten en plichten van cliënten te geven.
Hierbij is benadrukt dat de cliëntondersteuning op grond van de wet voor de cliënt
kosteloos is. In de memorie van toelichting bij artikel 2.2.4 van de wet (Kamerstukken II
2013/14, 33 841, nr. 3) is vermeld dat gemeenten hiermee de opdracht hebben in ieder
geval een algemene voorziening voor cliëntondersteuning te realiseren, waar burgers
informatie en advies over vraagstukken van maatschappelijke ondersteuning en hulp bij
het verkrijgen daarvan kunnen krijgen. Ook uitgebreide vraagverheldering alsmede
kortdurende en kortcyclische ondersteuning bij het maken van keuzes op diverse
levensterreinen maken daarvan deel uit.

In het tweede lid is overeenkomstig artikel 2.3.2, derde lid, van de wet bepaald dat het
college de betrokkene na de melding van de hulpvraag inlicht over de mogelijkheid van
gratis cliëntondersteuning.

Artikel 4. Vooronderzoek; indienen persoonlijk plan
Deze bepaling is hier opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen. Het
eerste lid dient ter ambtelijke voorbereiding van het gesprek op basis van de melding
waarbij in samenspraak met de cliënt bekende gegevens in kaart worden gebracht en
cliënten niet worden belast met vragen over zaken die bij de gemeente al bekend zijn.
Dit vooronderzoek kan afhankelijk van de inhoud van de melding meer of minder
uitgebreid zijn en omvat ook het in samenspraak met de belanghebbende afspreken van
een datum, tijd en plaats voor het gesprek. Tijdens het gesprek kunnen op basis van dit
vooronderzoek ook al wat concrete vragen worden gesteld of aan de cliënt worden
verzocht om nog een aantal stukken over te leggen.
[De verplichting tot het overleggen van stukken, zoals vermeld in het tweede lid, is
opgenomen overeenkomstig artikel 2.3.2, zevende lid, van de wet. In het kader van de
rechtmatigheid is het op grond van artikel 2.3.4 van de wet in ieder geval verplicht om
de identiteit van de cliënt vast te stellen aan de hand van een document als bedoeld in
artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht en is de cliënt die een aanvraag doet voor
een maatwerkvoorziening ook verplicht dat document ter inzage te geven. Bij de
gegevensverzameling op grond van het eerste en tweede lid zullen de grenzen van de
Wet bescherming persoonsgegevens in acht genomen moeten worden.]
Op grond van het derde lid kan worden afgezien van het vooronderzoek indien dat een
onnodige herhaling van zetten zou betekenen.
In het vierde lid is overeenkomstig artikel 2.3.2, tweede lid, van de wet de verplichting
voor het college opgenomen om informatie te verschaffen over de mogelijkheid voor de
cliënt om een persoonlijk plan op te stellen en deze aan het college te overhandigen. Zie
ook artikel 5, tweede lid.

Artikel 5. Gesprek
Deze bepaling is opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen en kan
worden gezien als een uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel 2.1.3,
eerste lid en tweede lid, onder a, van de wet, waarbij onder meer is bepaald dat de
gemeente bij verordening in ieder geval regels vaststelt die noodzakelijk zijn voor de
uitvoering van het in artikel 2.1.2 bedoelde plan en de door het college te nemen
besluiten of te verrichten handelingen.


                                                                                          13
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>De onderdelen van het eerste lid zijn overeenkomstig de opsomming in artikel 2.3.2 van
de wet opgenomen. In artikel 2.3.2, eerste lid, wordt niet de aanduiding “het gesprek”
gebruikt maar “een onderzoek in samenspraak met degene door of namens wie de
melding is gedaan en waar mogelijk met de mantelzorger of mantelzorgers dan wel diens
vertegenwoordiger”. De memorie van toelichting op deze bepaling (Kamerstukken II
2013/14, 33 841, nr. 3, blz. 143) verduidelijkt dat voor een zorgvuldig onderzoek veelal
sprake zal zijn van enige vorm van persoonlijk contact met betrokkene of een
vertegenwoordiger van betrokkene, aangezien daardoor een adequaat totaalbeeld van de
betrokkene en zijn situatie verkregen kan worden. Het eerste lid bepaalt daarom dat het
onderzoek moet plaatsvinden in samenspraak met betrokkene. De vorm van het
onderzoek is vrij.
In het eerste lid is verder benadrukt dat het gesprek met de cliënt wordt gevoerd door
deskundigen (namens het college). Het gesprek vindt zo mogelijk bij de cliënt thuis
plaats. Indien woningaanpassingen nodig zijn, is dat zeker essentieel om de thuissituatie
goed te kunnen beoordelen en doeltreffende oplossingen te vinden.
In onderdeel b is als onderwerp van gesprek ‘het gewenste resultaat van het verzoek om
ondersteuning’ opgenomen. Dit is belangrijk omdat in de woorden van de nota naar
aanleiding van het verslag (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 34, blz. 183) “de
ultieme toetssteen of de maatschappelijke ondersteuning effectief is geweest, ligt in de
beantwoording van de vraag of de cliënt zelf vindt dat de verleende maatschappelijke
ondersteuning heeft bijgedragen aan een verbetering van zijn zelfredzaamheid of
participatie. In het wetsvoorstel Wmo 2015 staat het bereiken van dit resultaat centraal”.
In het tweede lid is overeenkomstig artikel 2.3.2, vijfde lid, van de wet verankerd dat het
college een door of namens de cliënt ingediend persoonlijk plan betrekt bij het
onderzoek.

Het gesprek is hoofdregel en hoeft uiteraard niet plaats te vinden als dit niet nodig is (zie
het vierde lid). Het kan bijvoorbeeld om een cliënt gaan die al bekend is bij de gemeente
en een eenvoudige ‘vervolgvraag’ heeft.

Artikel 6. Verslag
Deze bepaling is opgenomen in het belang van een zorgvuldige dossiervorming en een
zorgvuldige procedure en is overeenkomstig artikel 2.3.2, vijfde lid, van de wet
opgenomen.

Het eerste lid borgt dat altijd verslag wordt opgemaakt. De invulling van deze
verslagplicht is vormvrij. Hierbij kan worden voortgeborduurd op de praktijk van de
Wmo. In de memorie van toelichting (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3, p. 32-33)
staat dat de gemeente aan de cliënt een weergave van de uitkomsten van het onderzoek
verstrekt om hem in staat te stellen een aanvraag te doen voor een
maatwerkvoorziening. Dat moet in beginsel schriftelijk. Een goede weergave maakt het
voor de gemeente inzichtelijk om een juiste beslissing te nemen te nemen op een
aanvraag en draagt bij aan een inzichtelijke communicatie met de cliënt. Uiteraard zal de
weergave van de uitkomsten van het onderzoek variëren met de uitkomsten van het
onderzoek. Zo zal de weergave van het onderzoek bijvoorbeeld heel beperkt kunnen zijn
als de cliënt van mening is goed geholpen te zijn en de uitkomst is dat geen aanvraag
van een maatwerkvoorziening noodzakelijk is. Bij meer complexe onderzoeken zal
uiteraard een uitgebreidere weergave noodzakelijk zijn. Desgewenst kan de gemeente de
schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek ook gebruiken als een met
de cliënt overeengekomen plan (arrangement) voor het bevorderen van zijn
zelfredzaamheid en participatie waarin de gemaakte afspraken en de verplichtingen die
daaruit voortvloeien, zijn vastgelegd. Het is in dat geval passend dat het college en de
cliënt dit plan ondertekenen. Indien een persoonlijk plan is overhandigd, wordt dit plan
ook opgenomen of toegevoegd aan het verslag.

Soms kan een verslag al direct worden meegegeven, maar vaak zal dit toch nog moeten
worden uitgewerkt en gaat daar een paar dagen overheen. Het kan overigens ook zijn


                                                                                           14
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>dat na een gesprek de cliënt bijvoorbeeld nog onderzoekt wat er in zijn omgeving
mogelijk is, bijvoorbeeld of hij met iemand kan meerijden om boodschappen te doen, of
dat hij nog een aanvullende opmerking heeft. Ook dan is een paar dagen tijd na het
gesprek nuttig. In nadere regels zal het college vaststellen binnen welke
maximumtermijn hij de uitkomsten van het onderzoek schriftelijk aan de cliënt
beschikbaar stelt. Het streven is dat het verslag binnen 10 werkdagen wordt opgesteld
en verstuurd. We weten momenteel nog niet of dit een haalbare termijn is; zodoende
geven is de voorkeur gesteld voor het door het college bepalen van nadere regels voor
de termijn.

Artikel 7. Aanvraag
Ook deze bepaling is een uitwerking van artikel 2.1.3, eerste lid, en tweede lid, onder a,
van de wet, waarbij is bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval bepaalt op
welke wijze wordt vastgesteld of een cliënt voor een maatwerkvoorziening voor
zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang in aanmerking komt. De wet
bepaalt dat het college binnen twee weken na de ontvangst van de aanvraag de
beschikking moet geven (artikel 2.3.5, tweede lid). In de Awb worden regels gegeven
omtrent de aanvraag. Deze verordening wijkt daarvan niet af. Op grond van artikel 4:1
van de Awb wordt een aanvraag tot het geven van een beschikking schriftelijk ingediend
bij het bestuursorgaan dat bevoegd is op de aanvraag te beslissen (hier het college),
tenzij bij wettelijk voorschrift anders is bepaald.

In het eerste lid is aangegeven dat naast de cliënt alleen een daartoe door hem
gemachtigd persoon of een vertegenwoordiger (zie voor een definitie van
vertegenwoordiger de toelichting onder artikel 1) een aanvraag kan indienen. Dit is
minder ruim dan de kring van personen rond de cliënt die een melding kan doen. Zie
hiervoor artikel 2 en de toelichting daarbij. Aangezien het hier gaat om de formele
aanvraag om een beschikking in de zin van de Awb, is hier de formele eis van machtiging
of vertegenwoordiging gesteld.

Ter voorkoming van onnodige administratieve lasten is in het tweede lid de mogelijkheid
opgenomen om een door de cliënt ondertekend verslag als aanvraag aan te merken.


Artikel 8.Criteria voor een maatwerkvoorziening
In artikel 2.1.3, tweede lid, onder a, van de wet is bepaald dat de raad bij verordening
moet aangeven op basis van welke criteria het college kan vaststellen of een cliënt voor
een maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of
opvang in aanmerking komt. In de memorie van toelichting op deze bepaling
(Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3, blz. 134) wordt aangegeven dat het bij het
verstrekken van een maatwerkvoorziening op maatwerk aankomt. Gemeentelijke vrijheid
is nodig omdat de behoeften van cliënten per gemeente kunnen verschillen en de sociale
en fysieke infrastructuur per gemeente anders is. Ook het aanbod van algemene
voorzieningen is niet in iedere gemeente gelijk. Het is daarom niet mogelijk of wenselijk
dat in de verordening limitatief wordt geregeld welke maatwerkvoorzieningen zullen
worden verstrekt. De gemeente moet wel aan de hand van geschikte en toepasbare
criteria meer in detail en concreet nader afbakenen in welke gevallen iemand een
maatwerkvoorziening kan krijgen. In dit artikel is deze verplichting uitgewerkt.

In de Wmo 2015 is beschermd wonen altijd een maatwerkvoorziening.
De Wmo 2015 geeft huidige cliënten beschermd wonen een overgangstermijn van
minimaal 5 jaar. De middelen worden overgeheveld naar de 43 centrumgemeenten voor
de maatschappelijke opvang. Er wordt geen korting toegepast op het budget. De
centrumgemeenten maatschappelijke opvang hebben de regie over de plaatsingen
Beschermd wonen is landelijk toegankelijk. Dat betekent dat burgers zich in principe tot
iedere gemeente kunnen wenden voor opvang en beschermd wonen. Het betekent niet
dat in iedere gemeenten een vorm van beschermd wonen geboden moet worden. Een


                                                                                        15
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>cliënt die vanuit de beschermde woonvorm zelfstandig gaat wonen, is vrij zijn woonplaats
te kiezen.
In het beleidsplan en in de verordening moeten de Centrumgemeenten vastleggen hoe
en op basis van welke criteria wordt vastgesteld of iemand in aanmerking komt voor
beschermd wonen. Die criteria moeten in samenwerking met de instellingen nog worden
ontwikkeld. Om die reden zijn ze op dit moment nog niet in de verordening opgenomen.
Een werkgroep Toegang richt de exacte processen rond de toegang in (routing,
benodigde informatie). Regiogemeenten zijn vertegenwoordigd in deze werkgroep en
vervullen een actieve rol om te toetsen of de voorgestelde toegang werkbaar is binnen
hun eigen regio.

Artikel 9. Advisering
Het college kan extern advies inwinnen indien dat voor de beoordeling van een aanvraag
nodig is; als dat de enige mogelijkheid is om een zorgvuldig onderzoek naar de aanvraag
te doen, is het zelfs in zekere zin verplicht.
Het is bij de adviesaanvraag van belang dat hierbij een heldere vraag of afgebakende
opdracht wordt verstrekt, zodat duidelijk is voor de cliёnt en de adviseur welk aanvullend
onderzoek nog nodig is.
In artikel 2.3.8, derde lid, van de wet is een medewerkingsplicht opgenomen. De cliёnt is
verplicht aan het college desgevraagd de medewerking te verlenen die redelijkerwijs
nodig is voor de uitvoering van deze wet.

Artikel 10. Inhoud beschikking
Uitgangspunt van de wet is dat de cliёnt een maatwerkvoorziening in ‘natura’ krijgt.
Indien gewenst door de cliёnt bestaat echter de mogelijkheid van het toekennen van een
budget.

Tweede lid, onder a, en derde lid, onder a: het beoogde resultaat is bijvoorbeeld
‘mobiliteit’ en niet ‘een scootmobiel’. Zie ook de toelichting op artikel 5, eerste lid, onder
b.
Tweede, onder b, en derde lid, onder d: onder ‘duur’ valt ook de termijn waarop een
voorziening technisch is afgeschreven.

Het vierde lid dient uitsluitend ter informatie aan de cliënt. Het college neemt niet de
hoogte van de bijdrage in de kosten in de beschikking op. Dat loopt immers via het CAK,
evenals de mogelijkheid van bezwaar en beroep daartegen. Zie artikel 12 en artikel 2.14,
zesde lid, van de wet, waarin is bepaald dat de bijdrage voor een maatwerkvoorziening
dan wel een persoonsgebonden budget, met uitzondering van die voor opvang, wordt
vastgesteld en voor de gemeente geïnd door het CAK.

Artikel 11. Regels voor PGB
Het college kan op grond van artikel 2.3.6 van de wet een PGB verstrekken. Als aan alle
wettelijke voorwaarden daartoe is voldaan, kan zelfs van een verplichting van het college
worden gesproken. Van belang is dat een PGB alleen wordt verstrekt indien de cliёnt dit
gemotiveerd vraagt (zie artikel 2.3.6, tweede lid, onder b). Met behoud van de
motivatie-eis wordt geborgd dat duidelijk is dat het de beslissing van de aanvrager zelf is
om een PGB aan te vragen.

Het tweede lid geeft aan dat het in beginsel niet mogelijk is om achteraf kosten te
declareren.

Het derde tot en met vijfde lid berusten op artikel 2.1.3, tweede lid, onder b, van de wet.
Hierin staat dat in de verordening in ieder geval wordt bepaald op welke wijze de hoogte
van een PGB wordt vastgesteld, waarbij geldt dat de hoogte toereikend moet zijn.
Gemeenten kunnen verschillende tarieven hanteren voor verschillende vormen van
ondersteuning en voor verschillende typen hulpverleners. Gemeenten kunnen bij het
vaststellen van tarieven in de verordening bijvoorbeeld onderscheid maken tussen


                                                                                            16
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>ondersteuning die wordt geleverd door het sociale netwerk, door hulpverleners die
werken volgens de kwaliteitsstandaarden en hulpverleners die dat niet doen (zoals
werkstudenten, zzp’ers zonder diploma’s e.d.).
Een aanvraag voor een PGB kan geweigerd worden voor zover de kosten van het PGB
hoger zijn dan de kosten van de maatwerkvoorziening (artikel 2.3.6, vijfde lid, onder a,
van de wet). De situatie waarin het door de cliënt beoogde aanbod duurder is dan het
aanbod van het college betekent dus niet bij voorbaat dat het PGB om die reden geheel
geweigerd kan worden. Cliënten kunnen zelf bijbetalen wanneer het tarief van de door
hen gewenste aanbieder duurder is dan het door het college voorgestelde aanbod. Het
college kan het PGB slechts weigeren voor dat gedeelte dat duurder is dan het door het
college voorgestelde aanbod. Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen doordat de gemeente
vanwege inkoopvoordelen maatwerkvoorzieningen al snel goedkoper zal kunnen leveren
dan wanneer iemand zelf ondersteuning inkoopt met een PGB. Daarbij kan gedacht
worden aan vervoers- of opvangvoorzieningen.
Een PGB is gemiddeld genomen ook goedkoper dan zorg in natura omdat er minder
overheadkosten hoeven te worden meegerekend. De maximale hoogte van een PGB is in
de verordening begrensd op de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst
adequate door het college ingekochte maatwerkvoorziening in natura.

Ten aanzien van het zesde lid is van belang dat in de nota naar aanleiding van het
verslag (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 34) de regering heeft aangegeven dat
onder dit sociale netwerk ook mantelzorgers kunnen vallen. Wel is de regering van
mening dat de beloning van het sociale netwerk in elk geval beperkt moet blijven tot die
gevallen waarin het de gebruikelijke hulp overstijgt en dit aantoonbaar tot betere en
effectievere ondersteuning leidt en aantoonbaar doelmatiger is. Overeenkomstig de
huidige Wmo-praktijk met betrekking tot informele hulp wordt hierbij in ieder geval
gedacht aan diensten (zorg van mantelzorgers bijvoorbeeld). Informele hulp bij
hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen is minder goed denkbaar.
Ingeval ook hiervoor een PGB wordt aangevraagd is voor gemeenten van belang dat
slechts een PGB wordt verstrekt indien naar het oordeel van het college is gewaarborgd
dat de in te kopen diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen
veilig, doeltreffend en cliëntgericht worden verstrekt (artikel 2.3.6, tweede lid, onder c,
van de wet). Bij het beoordelen van de kwaliteit als bedoeld in artikel 2.3.6, tweede lid,
onder c, van de wet weegt het college mee of de diensten, hulpmiddelen,
woningaanpassingen en andere maatregelen in redelijkheid geschikt zijn voor het doel
waarvoor het persoonsgebonden budget wordt verstrekt (artikel 2.3.6, derde lid, van de
wet).

Artikel 13. Regels voor bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene
voorzieningen
Deze bepaling geeft uitvoering aan de artikelen 2.1.4, eerste tot en met derde en
zevende lid, en 2.1.5, eerste lid van de wet.

De wet maakt een onderscheid tussen de bijdragen in de kosten van algemene
voorzieningen en maatwerkvoorzieningen. De bijdragen in de kosten van algemene
voorzieningen mag de gemeente bepalen en dit mag kostendekkend zijn. In de nota naar
aanleiding van het verslag (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 34, blz. 95) staat
hierover dat de regering gemeenten beleidsruimte geeft door hen de mogelijkheid te
bieden om in de verordening te bepalen welke eigen bijdrage een cliënt verschuldigd is
voor een algemene voorziening. Bij het bieden van deze beleidsruimte gaat de regering
ervan uit dat gemeenten hier verstandig mee omgaan en voorzieningen, zoals
laagdrempelige informatievoorziening uit zal sluiten van eigen bijdragen. Gemeenten
hebben er zelf belang bij om een algemene voorziening (financieel) laagdrempelig te
maken, zodat de druk op vaak duurdere maatwerkvoorzieningen wordt beperkt.

De bijdragen in de kosten van maatwerkvoorzieningen zijn gelimiteerd tot een bedrag
gelijk aan de kostprijs van de voorziening (artikel 2.1.4, derde lid, eerste zin, van de


                                                                                           17
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>wet) en in het Besluit maatschappelijke ondersteuning worden regels vastgesteld met
betrekking tot deze bijdragen (artikel 2.1.4, vierde lid, van de wet). De bijdrageregels in
de verordening moeten passen binnen de kaders die het Besluit maatschappelijke
ondersteuning stelt.

Artikel 14. Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning
Deze bepaling betreft een uitwerking van de verordeningsplicht in artikel 2.1.3, tweede
lid, onder c, van de wet, waarin is bepaald dat in de verordening in ieder geval wordt
bepaald welke eisen worden gesteld aan de kwaliteit van voorzieningen, eisen met
betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen.

De regering legt de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van voorzieningen bij de
gemeente en de aanbieder. Het is aan de gemeente om in de verordening te bepalen
welke kwaliteitseisen worden gesteld aan aanbieders van voorzieningen. Die eisen zullen
ook betrekking kunnen hebben op de deskundigheid van het in te schakelen personeel.
De regering benadrukt in de memorie van toelichting op artikel 2.1.3, tweede lid, onder
c, van de wet (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3) dat de kwaliteitseisen die zijn
vervat in de artikelen 3.1 e.v. van de wet en die zich rechtstreeks tot aanbieders richten,
daarbij uitgangspunt zijn. De eis dat een voorziening van goede kwaliteit wordt verleend,
biedt veel ruimte voor de gemeenten om in overleg met organisaties van cliënten en
aanbieders te werken aan kwaliteitsstandaarden voor de ondersteuning.

In het eerste lid zijn een aantal voor de hand liggende kwaliteitseisen uitgewerkt. Het in
het tweede lid genoemde jaarlijkse cliëntervaringsonderzoek is verplicht op grond van
artikel 2.5.1, eerste lid, van de wet.

Artikel 15. Meldingsregeling calamiteiten en geweld
In artikel 3.4, eerste lid, van de wet is bepaald dat de aanbieder bij de toezichthoudend
ambtenaar, bedoeld in artikel 6.1 van de wet onverwijld melding doet van iedere
calamiteit die bij de verstrekking van een voorziening heeft plaatsgevonden en van
geweld bij de verstrekking van een voorziening. In artikel 6.1 van de wet is bepaald dat
het college personen aanwijst die zijn belast met het houden van toezicht op de naleving
van het bepaalde bij of krachtens de wet.
In aanvulling op het bovenstaande regelt artikel 14 dat er door het college een regeling
wordt opgesteld over het doen van meldingen en dat de toezichthoudend ambtenaar
deze meldingen onderzoekt en het college adviseert over het voorkomen van verdere
calamiteiten en het bestrijden van geweld.

Artikel 16. Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of
terugvordering
Deze bepaling betreft een uitwerking van de verordeningsplicht in artikel 2.1.3, vierde
lid, van de wet, waarin is bepaald dat in de verordening in ieder geval regels worden
gesteld voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een
maatwerkvoorziening of een PGB, alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de
wet.

Het eerste, tweede en vierde lid bevatten een herhaling van hetgeen al in de tekst van
de wet is opgenomen (artikel 2.3.8, 2.3.10 en 2.4.1). Met opname van deze wettekst in
de verordening wordt beoogd een compleet beeld te geven van de regels voor de
bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een maatwerkvoorziening of een PGB,
alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet.

Het derde lid is een ‘kan’-bepaling. Een PGB wordt verstrekt met de bedoeling dat men
daarmee een voorziening treft. Als binnen zes maanden na de beslissing tot het
verstrekken van het PGB nog geen voorziening is getroffen, heeft het college de
bevoegdheid om de beslissing geheel of gedeeltelijk in te trekken. Deze bepaling is te



                                                                                          18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>zien als een verbijzondering van de bepaling in het tweede lid, onder e (dat tevens op
maatwerkvoorzieningen (in natura) ziet).

In artikel 2.4.1 tot en met 2.4.4 van de wet zijn regels voor het verhaal van kosten
opgenomen en is de bevoegdheid aan het college gegeven tot het (in geldswaarde)
terugvorderen van een ten onrechte verstrekte maatwerkvoorziening of PGB. Hierbij is
tevens bepaald dat het college het terug te vorderen bedrag bij dwangbevel kan
invorderen. Uit de memorie van toelichting op artikel 2.4.1 (Kamerstukken II 2013/14,
33 841, nr. 3, blz. 157) wordt duidelijk dat daarnaast de mogelijkheid blijft bestaan om
maatwerkvoorzieningen terug te vorderen; ‘omdat het niet in alle gevallen mogelijk is
een al genoten maatwerkvoorziening terug te vorderen, kan het college de waarde van
de genoten maatwerkvoorziening uitdrukken in een bedrag dat voor terugvordering in
aanmerking komt.’
In het vijfde en zesde lid zijn dan ook bepalingen opgenomen die het college de
bevoegdheid geven tot terugvordering van in eigendom en in bruikleen verstrekte
voorzieningen.

Artikel 17. Jaarlijkse waardering mantelzorgers
Deze bepaling betreft een uitwerking van de verordeningsplicht in artikel 2.1.6 van de
wet ten aanzien van een jaarlijkse blijk van waardering voor de mantelzorgers van
cliënten in de gemeente. Artikel 2.1.6 stelt dat het moet gaan om mantelzorgers van
cliënten in de gemeente. Artikel 1.1.1 van de wet definieert een cliënt als een persoon
die gebruik maakt van een algemene voorziening, maatwerkvoorziening of PGB, of door
of namens wie een melding is gedaan. Het gaat dus ook om mantelzorgers van cliënten
die een hulpvraag hebben aangemeld, ook al is daar geen voorziening op basis van deze
wet uitgekomen. Voorts is de woonplaats van de cliënt bepalend, zodat het dus ook
mantelzorgers kan betreffen die in andere gemeenten wonen.
Het college draagt voor de aldus gedefinieerde mantelzorgers jaarlijks zorg voor een blijk
van waardering.

Artikel 18. Tegemoetkoming meerkosten personen met een beperking of
chronische problemen
Deze bepaling betreft een uitwerking van artikel 2.1.7 van de wet. Daarin is opgenomen
dat bij verordening kan worden bepaald dat door het college aan personen met een
beperking of chronische psychische of psychosociale problemen die daarmee verband
houdende aannemelijke meerkosten hebben, een tegemoetkoming wordt verstrekt ter
ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie.

Artikel 19. Verhouding prijs en kwaliteit levering voorziening door derden
Het college kan de uitvoering van de wet, met uitzondering van de vaststelling van de
rechten en plichten van de cliënt, door aanbieders laten verrichten (artikel 2.6.4, eerste
lid, van de wet). Met het oog op gevallen waarin dit ten aanzien van een voorziening
gebeurt, moeten bij verordening regels worden gesteld ter waarborging van een goede
verhouding tussen de prijs voor de levering van een voorziening en de eisen die worden
gesteld aan de kwaliteit daarvan (artikel 2.6.6, eerste lid, van de wet). Daarbij dient in
ieder rekening gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de
arbeidsvoorwaarden.
Om te voorkomen dat alleen gekeken wordt naar de laagste prijs voor de uitvoering
worden in dit artikel een aantal andere aspecten genoemd waarmee het college bij het
vaststellen van tarieven (naast de prijs) rekening dient te houden. Hiermee wordt bereikt
dat een beter beeld ontstaat van reële kostprijs voor de activiteiten die zij door
aanbieders willen laten uitvoeren. Uitgangspunt is dat de aanbieder kundig personeel
inzet tegen de arbeidsvoorwaarden die passen bij de vereiste vaardigheden. Hiervoor is
ten minste een beeld nodig van de vereiste activiteiten en de arbeidsvoorwaarden die
daarbij horen. Dit biedt een waarborg voor werknemers dat hun werkzaamheden
aansluiten bij de daarvoor geldende arbeidsvoorwaarden.



                                                                                         19
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>Artikel 20. Klachtregeling
De gemeente is op grond van de Awb in het algemeen verplicht tot een behoorlijke
behandeling van mondelinge en schriftelijke klachten over gedragingen van personen en
bestuursorganen die onder haar verantwoordelijkheid werkzaam zijn. Op grond van
hoofdstuk 9 van de Awb is binnen de gemeente een uitvoerige regeling omtrent
klachtbehandeling van kracht. In de Awb is tevens het recht neergelegd om na de
afhandeling van de klacht de bevoegde ombudsman te verzoeken een onderzoek in te
stellen. In het eerste lid is verduidelijkt dat cliënten met klachten over de uitvoering van
de in deze verordening opgenomen bepalingen gebruik kunnen maken van de bestaande
klachtenregeling van de gemeente. Deze bepaling is opgenomen om in de verordening
een compleet overzicht van rechten en plichten van cliënten te geven.

In het tweede lid is een bepaling over klachten ten aanzien van aanbieders opgenomen.
Een dergelijke bepaling is verplicht op grond van artikel 2.1.3, tweede lid, onder e, van
de wet. In het tweede lid is opgenomen dat in de maatwerkovereenkomsten en
contracten met aanbieders wordt vastgelegd ten aanzien van welke voorzieningen een
regeling voor de afhandeling van klachten van cliënten is vereist.
In de memorie van toelichting (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3, blz. 57-58)
staat dat cliënten in beginsel moeten kunnen klagen over alles wat hen niet aanstaat in
de manier waarop zij zich bejegend voelen. Dat uitgangspunt zal in de met de aanbieders
af te sluiten overeenkomsten ook worden opgenomen. De cliënt kan ontevreden zijn over
het gedrag van een gemeenteambtenaar, bijvoorbeeld over de wijze waarop een gesprek
is gevoerd of over diens (vermeende) gebrek aan deskundigheid. Is de cliënt niet
tevreden over een gedraging van de aanbieder, dan kan het ook gaan om bijvoorbeeld
de kwaliteit van de geleverde maatschappelijke ondersteuning (in verband met de
deskundigheid van de medewerker of een bepaalde houding of uitlating, gebrekkige
communicatie of (on)bereikbaarheid van de aanbieder).
Het ligt voor de hand dat cliënten die zich benadeeld voelen zo veel mogelijk deze klacht
eerst bij de betreffende aanbieder deponeren. Zij moeten erop kunnen vertrouwen dat de
aanbieder de klacht snel in behandeling neemt en de klacht ook snel afhandelt. Daar
waar de afhandeling niet naar wens is, staat de weg naar de gemeente voor het indienen
van de klacht open.

In het derde lid zijn een aantal instrumenten voor het college aangegeven om te zorgen
dat de verplichting tot medezeggenschap door aanbieders goed wordt uitgevoerd

Artikel 21. Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke
ondersteuning
Dit artikel geeft uitvoering aan artikel 2.1.3, tweede lid, onder f, van de wet, waarin is
bepaald dat in ieder geval moet worden bepaald ten aanzien van welke voorzieningen
een regeling voor medezeggenschap van cliënten over voorgenomen besluiten van de
aanbieder welke voor de gebruikers van belang zijn, vereist is.
In dit artikel gaat het dus om medezeggenschap van cliënten tegenover de aanbieder.
Voorheen moest de aanbieder voldoen aan de in de Wet klachtrecht cliënten en de Wet
medezeggenschap cliënten zorginstellingen (Wmcz) gestelde regels. Onder de Wmcz
werd inspraak tegenover de aanbieder reeds verwezenlijkt via de cliëntenraad. Onder de
Wmo 2015 is het stellen van regels geheel aan gemeenten overgelaten.
In het eerste lid is dit uitgewerkt door te bepalen dat in de maatwerkovereenkomsten en
contracten die met aanbieders worden aangegaan, vereisten worden opgenomen ten
aanzien van medezeggenschap van cliënten.
In het tweede lid zijn een aantal instrumenten voor het college aangegeven om te zorgen
dat de verplichting tot medezeggenschap door aanbieders goed wordt uitgevoerd.

Artikel 22. Betrekken van ingezetenen bij het beleid
Deze bepaling geeft uitvoering aan artikel 2.1.3, derde lid, van de wet.




                                                                                          20
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre>In het eerste lid is verwezen naar de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet
vastgestelde inspraakverordening. Op deze manier wordt gewaarborgd dat er eenzelfde
inspraakprocedure geldt voor het Wmo-beleid als op andere terreinen. De inspraak geldt
voor alle ingezetenen. Dit is uitdrukkelijk de bedoeling van de wetgever, omdat iedereen
op enig moment aangewezen kan raken op ondersteuning.

Met het vierde lid wordt het aan het college overgelaten om de exacte invulling van de
medezeggenschap vorm te geven.

Artikel 23. Evaluatie
Deze evaluatie is niet hetzelfde als de evaluatie die op centraal niveau (zie artikel 7.10
van de wet) zal plaatsvinden, maar kan wel de daarin verzamelde gegevens benutten.

Artikel 24. Intrekking oude verordening en overgangsrecht
In het tweede lid is overgangsrecht opgenomen voor lopende voorzieningen op basis van
de oude verordening. In het derde lid is bepaald dat aanvragen die voor de
inwerkingtreding van deze nieuwe verordening zijn ingediend maar waarop bij de
inwerkingtreding nog niet is beslist, worden afgedaan op grond van de nieuwe
verordening. In het vierde lid is voor lopende bezwaarschriften bepaald dat deze volgens
de oude verordening worden afgedaan. Daarnaast bevat de wet nog overgangsrecht voor
AWBZ cliënten die overgaan naar de Wmo en voor de doelgroep beschermd wonen (zie
de artikelen 8.1 tot en met 8.4 van de wet.




                                                                                             21
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>