<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Beleidsregels Jeugdhulp en Wmo
gemeente Houten




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Inhoudsopgave
Inhoudsopgave ........................................................................................................................................ 1
   Bijlagen ................................................................................................................................................ 4
Inleiding ................................................................................................................................................... 5
Hoofdstuk 1 Doelen en leidende principes .............................................................................................. 7
   1.1         Doelen ..................................................................................................................................... 7
       1.1.1       Ordenen van de ondersteuning ........................................................................................... 7
   2.1         Leidende principes .................................................................................................................. 8
Hoofdstuk 2 Regels over het proces ....................................................................................................... 9
   2.1         Melding .................................................................................................................................... 9
       2.1.1       Spoed .................................................................................................................................. 9
   2.2         Het onderzoek ....................................................................................................................... 10
   2.3         Verslag/ Plan van Aanpak ..................................................................................................... 11
   2.4         Aanvraag ............................................................................................................................... 12
   2.5         Beschikking............................................................................................................................ 12
   2.6         Bezwaar ................................................................................................................................. 13
   2.7         Klachten ................................................................................................................................. 13
       2.7.1       Sociaal Team ..................................................................................................................... 13
       2.7.2       Sociaal ombudsfunctionaris ............................................................................................... 13
   2.8         Cliëntondersteuning ............................................................................................................... 13
   2.9         Medewerkings- en inlichtingenplicht ...................................................................................... 14
Hoofdstuk 3 Afwegingskader ................................................................................................................. 15
   3.1         Uitgangspunten...................................................................................................................... 15
   3.2         Eigen kracht ........................................................................................................................... 16
   3.3         Sociaal Netwerk ..................................................................................................................... 17
       3.3.1       Mantelzorg ......................................................................................................................... 17
   3.4         Algemene voorzieningen ....................................................................................................... 18
   3.5         (Algemeen) Gebruikelijke voorzieningen ............................................................................... 18
   3.6         Andere voorzieningen/afbakening andere wetten ................................................................. 19
       3.6.1       Afbakening Wlz ................................................................................................................. 19
       3.6.2       Afbakening Zvw ................................................................................................................. 21
       3.6.3       Afbakening Wet passend onderwijs .................................................................................. 22
   3.7         Maatwerkvoorzieningen ......................................................................................................... 23
Hoofdstuk 4 Pgb .................................................................................................................................... 25
   4.1         Zorg- en budgetplan .............................................................................................................. 25
   4.2         Schriftelijke motivatie ............................................................................................................. 26
   4.3         Pgb-vaardigheid budgethouder ............................................................................................. 26
   4.4         Kwaliteitstoets in te kopen ondersteuning ............................................................................. 26


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>     4.4.1       Veilig, doeltreffend en inwonergericht ............................................................................... 27
     4.4.2       Basiskwaliteitseisen ondersteuning pgb ........................................................................... 28
     4.4.3       Kwaliteitseisen professionele ondersteuning .................................................................... 28
     4.4.4       Kwaliteitseisen ondersteuning sociaal netwerk ................................................................. 30
  4.5        Hoogte pgb ............................................................................................................................ 31
  4.6        Uitbetaling, besteding en verantwoording pgb ...................................................................... 31
  4.7        Pgb bij hulpmiddelen en woningaanpassingen ..................................................................... 33
Hoofdstuk 5 Maatwerkvoorzieningen Wmo ........................................................................................... 36
  5.1        Wonen in een geschikt huis ................................................................................................... 36
     5.1.1       Normaal gebruik van de woning ........................................................................................ 36
     5.1.2       Verhuizen ........................................................................................................................... 37
     5.1.3       Woning / afschrijvingstermijn ............................................................................................. 38
     5.1.4       Grote woningaanpassing versus verhuizen (primaat van verhuizen) ............................... 38
     5.1.5       Woonvoorzieningen ........................................................................................................... 39
     5.1.6       Aanpassen gemeenschappelijke ruimte ............................................................................ 41
     5.1.7       Mantelzorgwoning.............................................................................................................. 41
  5.2 Verplaatsen in en om de woning (Verplaatsen) ........................................................................... 42
     5.2.1 De Rolstoel ............................................................................................................................ 42
  5.3        Lokaal verplaatsen per vervoermiddel (Vervoer) .................................................................. 43
     5.3.1       Valys .................................................................................................................................. 43
     5.3.2       De vervoersbehoefte ......................................................................................................... 43
     5.3.3       Vervoersvoorzieningen ...................................................................................................... 45
     5.3.4       Wmo vervoerspas – Regiotaxi ........................................................................................... 46
     5.3.5       Kilometerbudget................................................................................................................. 47
     5.3.6       Reizen met begeleider ....................................................................................................... 47
     5.3.7       Afzeggen Ritten ................................................................................................................. 48
     5.3.8       Individueel vervoer per regiotaxi ........................................................................................ 48
     5.3.9       Financiële tegemoetkoming voor Individueel vervoer ....................................................... 48
     5.3.1       Vervoersbehoefte kinderen ............................................................................................... 48
  5.4        Voeren van een huishouden .................................................................................................. 49
  5.5     Regie en structuur in het dagelijks leven (Dagelijkse regie) en zingeving, sport en activeren
  (Activeren) .......................................................................................................................................... 57
     5.5.1       Ondersteuning zelfredzaamheid (OZR)............................................................................. 58
     5.5.2       Drie niveaus OZR .............................................................................................................. 58
     5.5.3       Bepaling inzet .................................................................................................................... 60
     5.5.4       Ondersteuning maatschappelijke deelname (OMD) ......................................................... 60
     5.5.5       Drie niveaus OMD ............................................................................................................. 61
     5.5.6       Bepaling inzet .................................................................................................................... 61
     5.5.7       Vervoer .............................................................................................................................. 62

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>     5.5.8      Begeleiding aan zintuigelijke gehandicapten, Specialistische ZG ondersteuning ............ 62
     5.5.9      Voorziening voor sportbeoefening ..................................................................................... 63
Hoofdstuk 6 Maatwerkvoorzieningen jeugdhulp .................................................................................... 64
  6.1        Opgroeien in veiligheid .......................................................................................................... 64
     6.1.1       Pleegzorg .......................................................................................................................... 64
     6.1.2      Gezinshuizen ..................................................................................................................... 65
     6.1.3       Andere vormen van wonen met begeleiding en/of behandeling ....................................... 66
  6.2        Ontwikkelkansen.................................................................................................................... 67
     6.2.1      Begeleiding ......................................................................................................................... 67
     6.2.2      Vormen van behandeling Jeugd-GGZ ............................................................................... 70
     6.2.3      Behandeling - Dyslexiezorg (EED) en dyscalculie ............................................................. 71
     6.2.4      Behandeling - Vaktherapie ................................................................................................. 71
  6.3 Opvoedondersteuning .................................................................................................................. 72
     6.3.1      Begeleiding en/of Behandeling bij opvoedproblemen ........................................................ 72
     6.3.2      Respijtzorg ......................................................................................................................... 73
  6.4 Jeugdhulpvervoer ........................................................................................................................ 74
  6.5 Overgang 18-/18+ en verlengde jeugdhulp ................................................................................. 76



Bijlagen
In apart document toegevoegd

     1.   Afschrijvingstermijn voorzieningen
     2.   Beleidsboek huurverhoging na woningverbetering
     3.   Normenkader bureau HHM
     4.   Beleidsregels Maatschappelijke Opvang/ Beschermd Wonen gemeente Utrecht




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>Inleiding
De Verordening Jeugdhulp en Wmo gemeente Houten 2020, (hierna Verordening) het Besluit
Jeugdhulp en Wmo gemeente Houten (hierna Besluit) en deze Beleidsregels Jeugdhulp en Wmo
gemeente Houten (hierna de Beleidsregels) geven uitvoering aan de Jeugdwet en de Wet
maatschappelijke ondersteuning 2015 (hierna Wmo).
De Verordening, Besluit en Beleidsregels zijn in 2020 vernieuwd en geïntegreerd vanuit de
Verordening Jeugd gemeente Houten en de Verordening Maatschappelijke ondersteuning Houten.
Vanuit de gemeente wordt al langer de beweging gemaakt richting meer integraal werken. Dit wil
zeggen dat er in de uitvoering minder grenzen worden ervaren en meer kan worden gewerkt vanuit
de bedoeling, in plaats van wettelijke kaders. De gemeente wil ervoor zorgen dat hulpvragen van
inwoners integraal worden opgepakt. Dat wil zeggen: bekeken met een brede blik, over verschillende
levensgebieden heen. Zo kunnen inwoners hulp en ondersteuning krijgen die het beste past bij hun
situatie. Een integrale verordening kan hieraan bijdragen.

De Jeugdwet en de Wmo leggen de nadruk op de eigen kracht, zelfredzaamheid en
samenredzaamheid. Inwoners komen zelf tot oplossingen op basis waarvan wordt bepaald op welke
punten aanvullend een individuele maatwerkvoorziening nodig kan zijn. Waar een inwoner niet meer
in staat is om zelf of samen met het sociale netwerk te voorzien in zijn of haar zelfredzaamheid en
participatie, kan hij of zij een beroep doen op een maatwerkvoorziening vanuit de Jeugdwet of Wmo.
Hierbij wordt eerst gekeken naar de mogelijkheden van de inwoner, de mogelijkheden van het
netwerk rond de inwoner of om een vrijwilliger in te zetten, de beschikbaarheid van algemene
voorzieningen, de mogelijkheid om gebruik te maken van voorzieningen in zijn buurt, zoals het
consultatiebureau, een maaltijdservice, een boodschappendienst of klussendienst of van andere
voorzieningen. De gemeente wil dat alle inwoners van Houten zoveel mogelijk zelfredzaam zijn en
zelfstandig kunnen wonen en leven, ongeacht hun leefsituatie, leeftijd of beperkingen in hun
functioneren. Alle inwoners tellen mee en leveren een bijdrage aan de samenleving.

Deze Beleidsregels gaan over de ondersteuning die het college op grond van de Jeugdwet, van de
Wmo, en de verordening aan een inwoner kan bieden ten behoeve van het gezond en veilig
opgroeien, zijn zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie. In deze Beleidsregels worden
handvatten gegeven voor de belangenafwegingen die gemaakt worden bij diverse
ondersteuningsvragen en er wordt een bandbreedte aangegeven van de bepalingen die in de
Verordening zijn vastgelegd. Vanwege de informatieve waarde voor zowel inwoners als medewerkers
worden de procedures, maatwerkvoorzieningen en belangrijke begrippen nader toegelicht. Als
bijlage zijn de Beleidsregels van de gemeente Utrecht opgenomen over het thema maatschappelijke
opvang en beschermd wonen omdat Utrecht als centrumgemeente optreedt voor dit onderwerp.

Uitgangspunt is dat de Beleidsregels integraal van toepassing zijn voor jeugdhulp en
maatschappelijke ondersteuning. Voor zover er sprake is van specifieke jeugdhulp of Wmo
onderdelen wordt dit nadrukkelijk vermeld.

De Jeugdwet en de Wmo worden uitgevoerd door het college van burgemeester en wethouders. In
de praktijk heeft Stichting Sociaal Team Houten (hierna het Sociaal Team) mandaat voor de
uitvoering. Omdat de inwoner meestal contact heeft met het Sociaal Team in plaats van het college
van burgemeester en wethouders, noemen we na dit eerste hoofdstuk telkens het Sociaal Team in
plaats van het college. Voor de leesbaarheid is er daarom voor gekozen om na het eerste hoofdstuk
het Sociaal Team op te nemen. Verder zijn in deze Beleidsregels de definities van begrippen zoals
verwoord in artikel 1.2 van de Verordening van toepassing.

Voor de leesbaarheid hebben we in deze beleidsregels gekozen om ‘hij’ te gebruiken als we het over
een inwoner hebben. Overal waar we hij schrijven, bedoelen we álle inwoners.


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>Wat staat er in de Beleidsregels
De Beleidsregels zijn met name bedoeld voor de inwoners en medewerkers van het Sociaal Team
Houten. In de Integrale Beleidsregels legt het college uit hoe het de Wet, de Verordening en het
Besluit uitgevoerd wil hebben. In de Beleidsregels staat de visie van het college toegelicht. Het
college geeft hierin ook aan wat de afwegingen kunnen zijn bij de eventuele toekenning van een
voorziening.


Leeswijzer
       In hoofdstuk 1 worden de doelen en leidende principes nader uitgewerkt en toegelicht.
       In hoofdstuk 2 wordt het proces bij een ondersteuningsvraag verduidelijkt. Zaken als
        melding, onderzoek en het doelenplan komen aan de orde.
       Hoofdstuk 3 beschrijft de begrippen die in het afwegingskader worden gehanteerd om te
        bepalen of en zo ja in welke mate ondersteuning vanuit de gemeente noodzakelijk is. Het
        gaat om de begrippen eigen kracht, gebruikelijke hulp, hulp van het sociaal netwerk (inclusief
        mantelzorg), algemeen gebruikelijke, andere en algemene voorzieningen.
       Hoofdstuk 4 bevat beleidsregels voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een
        persoonsgebonden budget.
       In hoofdstuk 5 worden verschillende maatwerkvoorzieningen Wmo besproken en de
        afweging voor de verstrekking van deze voorzieningen.
       In hoofdstuk 6 gebeurt dit voor verschillende maatwerkvoorzieningen jeugdhulp en
        jeugdhulpvervoer.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 1 Doelen en leidende principes
1.1     Doelen
Zelfredzaamheid
Zelfredzaamheid is erop gericht om zo lang mogelijk zelfstandig te kunnen blijven wonen en
functioneren. Onder zelfredzaamheid wordt verstaan: in staat zijn tot het uitvoeren van de
noodzakelijke algemene dagelijkse levensverrichtingen en het voeren van een gestructureerd
huishouden. Dit is niet hetzelfde als zelfstandigheid, wat duidt op onafhankelijkheid.
Zelfredzaamheid kan ook bereikt worden met hulp van anderen. Van zowel personen met als zonder
beperkingen mag worden verwacht dat zij waar mogelijk hulp vragen en aanvaarden van naasten en
derden. Iemand kan dus ondersteund worden bij het bereiken van meer zelfredzaamheid en het
betreft geen statische situatie.

Maatschappelijke participatie
Bij participatie gaat het om het deelnemen aan het maatschappelijke leven. Dit wil zeggen dat
iemand, ondanks zijn lichamelijke- of geestelijke beperkingen of psychosociale problemen, op gelijke
voet met anderen in redelijke mate mensen kan ontmoeten, contacten kan onderhouden,
boodschappen kan doen, kan werken (betaald of onbetaald), en aan maatschappelijke activiteiten
kan deelnemen.

Gezond en veilig opgroeien en groeien naar zelfstandigheid
De Jeugdwet schrijft niet voor hoe de jeugdhulp eruit moet zien. Jeugdhulp moet de jeugdige in staat
stellen om:
     - gezond en veilig op te groeien;
     - te groeien naar zelfstandigheid, en;
     - voldoende zelfredzaam te zijn en deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer.

Bij het zo gezond en veilig mogelijk opgroeien gaat het niet alleen om de lichamelijke gezondheid,
maar ook om de geestelijke gezondheid, een gezonde leefstijl en continuïteit in opvoeding en
verzorging. Bij de woorden 'veilig opgroeien' moet gedacht worden aan geborgenheid, liefde,
respect, aandacht, grenzen, structuur en regelmaat, en veiligheid thuis en buitenshuis.
Met ‘het groeien naar zelfstandigheid’ wordt bedoeld dat jeugdigen zo zelfstandig mogelijk worden
op alle mogelijke gebieden van het deelnemen aan de maatschappij: wonen, werken, leren, relaties
en vrije tijd en het als volwassene zelfredzaam zijn.
Met de woorden 'deelnemen aan het maatschappelijk verkeer' wordt niet alleen gedoeld op de
mogelijkheden van de jeugdige om actief betrokken te zijn bij de maatschappij, maar ook op de wijze
waarin de jeugdige zelf een steentje kan bijdragen aan de maatschappij: hoe de jeugdige mee kan
denken en mee kan doen, mogelijkheden heeft voor het beoefenen van sport en cultuur en
voorbereid is op zijn toekomst door het behalen van een diploma, het vinden van werk en het zelf in
zijn levensonderhoud kunnen voorzien. Bij al deze aspecten wordt rekening gehouden met de leeftijd
en het ontwikkelingsniveau van de jeugdige. Daarmee wordt bedoeld dat het niet altijd mogelijk zal
zijn om volledige zelfstandigheid en/of volledige maatschappelijke participatie te bereiken. Er zullen
situaties zijn waarbij het gezien de leeftijd en de beperkingen van de jeugdige niet mogelijk is volledig
zelfstandig te zijn en volledig maatschappelijk te participeren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een
ernstig meervoudig gehandicapte jeugdige die zijn leven lang enige vorm van ondersteuning nodig zal
hebben. Het college heeft een inspanningsverplichting om een zo goed mogelijk resultaat te
bereiken.

1.1.1 Ordenen van de ondersteuning
Om de ondersteuning die het college op grond van de Jeugdwet en de Wmo biedt te ordenen, zijn in
de Verordening een aantal gebieden geïntroduceerd waarbinnen gestreefd wordt naar een zo hoog
mogelijk niveau van zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie van de inwoner, het gezond

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>en veilig opgroeien en groeien naar zelfstandigheid. Deze gebieden worden ook gehanteerd als
opbouw voor de hoofdstukken 5 en 6 waarin de specifieke beleidsregels voor respectievelijk
maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp en maatwerkvoorzieningen Wmo worden beschreven.

Gebieden Wmo
De gebieden die voor ordening van de Wmo-ondersteuning worden gehanteerd, zijn:
    -  wonen in een geschikt huis
    -  verplaatsen in en om de woning
    - verplaatsen en vervoer
    -  voeren van een huishouden
    -  regie en structuur in het dagelijks leven
    -  zingeving, sport en activeren

Gebieden Jeugdhulp
De gebieden die voor ordening van de Jeugdhulp worden gehanteerd, zijn:
    -  opgroeien in veiligheid
    -  ontwikkelkansen
    - opvoedondersteuning
    - jeugdhulpvervoer
    - overgang 18-/18+ en verlengde jeugdhulp

2.1     Leidende principes
Leidende principes zijn simpele en concrete vuistregels die richting geven aan het dagelijkse
handelen in relatie tot inwoners. Het Sociaal Team zorgt ervoor dat het effect van een besluit past bij
de doelen uit de Jeugdwet en de Wmo. Het Sociaal Team betrekt daarbij de volgende leidende
principes van de gemeente Houten:
     We gaan uit van de eigen verantwoordelijkheid en het eigen netwerk van inwoners.
     We waarderen en faciliteren inwoners die zich vrijwillig inzetten voor anderen.
     Een gezonde leefwijze is een verantwoordelijkheid van de inwoner; de gemeente stimuleert
        en ondersteunt daarbij.
     Waar hulp en ondersteuning nodig is, richten we ons op de vraag en sluiten we aan bij de
        eigen mogelijkheden en het versterken van veerkracht.
     Hulp en ondersteuning moeten altijd passend zijn en het liefst zo licht en kort mogelijk en
        dicht bij huis.
     We sturen op onderlinge samenwerking, zowel met als tussen onze formele en informele
        partners.

Deze leidende principes zijn afkomstig uit het integrale beleidskader, de Sociale Koers 2020-2023.
Met de leidende principes leggen we een verbinding tussen inhoud en financiën. Als gemeente staan
we voor de opgave om de passende zorg en ondersteuning beschikbaar en betaalbaar te houden,
juist voor die inwoners die het echt nodig hebben.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 2 Regels over het proces
De procedure om tot een maatwerkvoorziening te komen start bij de melding door of namens een
inwoner en eindigt wanneer een oplossing is gevonden voor de ondersteuningsvraag. Dit proces
duurt maximaal 8 weken. Eén van de mogelijke oplossingen is het verstrekken van een
maatwerkvoorziening. De procedure bestaat uit de melding, het onderzoek, het verslag/plan van
aanpak, de aanvraag en een beschikking.

2.1    Melding
Wanneer het Sociaal Team wordt benaderd door of namens een inwoner met een
ondersteuningsvraag, wordt er telefonisch door het Sociaal Team een globale uitvraag gedaan. Soms
blijkt na een korte vraagverkenning dat informatie en advies voldoende is als antwoord op zijn
ondersteuningsvraag. Wanneer voor de vraag op het gebied van de Jeugdwet of Wmo verdere
verdieping nodig blijkt te zijn, wordt de vraag als melding geregistreerd.

De melding geldt als een aanvraag Jeugdhulp of als melding van een hulpvraag Wmo. De melding van
een ondersteuningsvraag kan door een inwoner gedaan worden, maar ook door de
vertegenwoordiger van deze inwoner. Dit is bijvoorbeeld een wettelijk vertegenwoordiger,
mantelzorger, familielid of iemand anders uit het sociale netwerk van de inwoner. Er is wel altijd
toestemming nodig van de inwoner. En in het geval van jeugdigen van ouder(s)/verzorger(s) met
gezag. De melding is vormvrij. Iemand kan een hulpvraag schriftelijk, digitaal, telefonisch of aan de
balie melden. Een aanvraag jeugd moet schriftelijk of digitaal (met geschreven woorden) worden
ingediend).
De melding wordt vervolgens schriftelijk of digitaal aan de inwoner bevestigd. In de
ontvangstbevestiging wordt de vervolgprocedure beschreven, de inwoner geattendeerd op diens
rechten en plichten en de mogelijkheid om gebruik te maken van onafhankelijke
cliëntondersteuning. Ook wordt vermeld dat de inwoner uiterlijk zeven dagen na de melding een
persoonlijk plan of familiegroepsplan kan indienen. In het persoonlijk plan omschrijft de inwoner zijn
ondersteuningsvraag en hoe deze volgens hem kan worden opgelost. Een persoonlijk plan is
vormvrij.

Een maatwerkvoorziening Jeugdhulp of Wmo wordt niet met terugwerkende kracht toegekend. Dit
betekent dat wanneer een inwoner de ondersteuning reeds vóór de melding heeft gestart of
aangeschaft, er geen vergoeding van die ondersteuning meer mogelijk is op grond van de Jeugdwet
of de Wmo. De inwoner heeft het probleem of de ondersteuningsvraag dan immers zelf al opgelost.
Als de inwoner zelf al hulp heeft ingezet, maar er is nog wel sprake van een hulpvraag, dan
onderzoekt het Sociaal Team of deze hulp inderdaad passend is. Het Sociaal Team zal dan de
noodzakelijke hulp vergoeden/inzetten vanaf het moment dat de inwoner zich bij de het Sociaal
Team heeft gemeld.

2.1.1 Spoed
Soms is er sprake van een spoedeisende situatie waarin snel een maatwerkvoorziening nodig is. Dan
kan het Sociaal Team een maatwerkvoorziening inzetten, voordat het onderzoek naar de situatie is
afgerond. Er hoeft dan niet gewacht te worden op een ondertekende aanvraag. In spoedeisende
gevallen, wordt er zo snel als mogelijk een passende tijdelijke maatwerkvoorziening ingezet. Onder
spoed wordt een onverwachte situatie verstaan, waarbij ernstigere problemen voorkomen dienen te
worden. Voorbeelden hiervan zijn: acute ernstige onveiligheid als gevolg van huiselijk geweld,

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>mishandeling en/of verwaarlozing; acute situatie door fysieke aandoening, zoals ALS; huisuitzetting
of uithuisplaatsing van een jeugdige inwoner.

2.2    Het onderzoek
Na de melding start het onderzoek. Het onderzoek mag zes weken beslaan. Soms is er enige tijd
nodig voor het aanleveren van de nodige informatie door de inwoner. De periode dat het Sociaal
Team in afwachting is van deze stukken, telt niet mee in de onderzoekstijd van zes weken. De
onderzoekstijd gaat weer lopen zodra de nodig informatie is binnengekomen. Afhankelijk van de
ondersteuningsvraag wordt bepaald hoe het onderzoek het beste kan worden uitgevoerd. Het
onderzoek kan bestaan uit:

    a) een vooronderzoek waarbij relevante documenten worden gecheckt en bekeken;
    b) een of meerdere gesprekken;
    c) eventueel het inwinnen van (medisch-ergonomisch of bouwkundig) advies of deskundige
       expertise.

Het vooronderzoek- Vaak is er al veel informatie aanwezig die van belang is voor het onderzoek.
Daarom kan het Sociaal Team om deze informatie vragen. Het kan bijvoorbeeld gaan om informatie
over de hulpverleningsgeschiedenis. Dit kan een beeld geven van de ontwikkeling van de situatie in
het verleden, welke hulp er al is geweest en wat wel en niet goed heeft gewerkt. Zo kan worden
voorkomen dat opnieuw hulp wordt ingezet, die in het verleden niet bleek te werken. Als de inwoner
zelf een persoonlijk plan of familiegroepsplan heeft opgesteld, wordt dit plan dan ook altijd
betrokken bij het onderzoek. Ook in de inwoner soms al bekend en is er informatie in het systeem
beschikbaar, zoals een vorig plan van aanpak of medisch advies.

Het gesprek- Het gesprek kan plaatsvinden middels een huisbezoek, op het gemeentehuis of
telefonisch/beeldbellen. Tijdens het gesprek wordt de inwoner gevraagd zich te identificeren om de
identiteit van de inwoner vast te stellen. Wanneer de inwoner een mantelzorger, een
vertegenwoordiger uit het sociaal netwerk en/of wettelijk vertegenwoordiger heeft, wordt deze
betrokken bij het onderzoek. Verder mag een inwoner zelf kiezen wie hij bij het gesprek wil
betrekken, dit kan bijvoorbeeld ook een onafhankelijk cliëntondersteuner zijn.
Bij het gesprek is aandacht voor diverse leefgebieden (denk aan; huisvesting, geestelijke en
lichamelijke gezondheid, werk en opleiding, financiën, belasting mantelzorg etc.). Er wordt aandacht
besteed aan activiteiten en taken die goed gaan. Op de leefgebieden waar de inwoner problemen
ervaart, wordt besproken welke oplossingen gewenst zijn. Het Sociaal Team onderzoekt of de
ondersteuningsvraag op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, hulp van personen uit het sociaal
netwerk (inclusief mantelzorg) of door gebruik te maken van algemeen gebruikelijke, andere en/of
algemene voorzieningen kan worden opgelost. Hoe dit wordt meegewogen staat in hoofdstuk 3.
Wanneer dit onvoldoende een oplossing biedt, wordt onderzocht of een maatwerkvoorziening
helpend kan zijn en in welke vorm (natura, pgb of een financiële tegemoetkoming). Wanneer hulp
door een mantelzorger wordt geboden, onderzoekt het Sociaal Team ook of ondersteuning aan de
mantelzorger als maatwerkvoorziening wenselijk is.

Voor de vraag of er sprake is van voldoende eigen kracht is het van belang dat door het Sociaal Team
expliciet wordt onderzocht of het bieden van de hulp geen overbelasting oplevert voor ouders, of het
sociaal netwerk.


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>Als tijdens het onderzoek blijkt dat de inwoner de Nederlandse taal niet vaardig is, en de inwoner
niet beschikt over een naaste die de taalbarrière kan overbruggen, kan een professionele tolk
worden ingezet tijdens het onderzoek. Bijvoorbeeld via de tolkentelefoon. De inzet van de tolk wordt
gemaximeerd op de duur van het onderzoek (maximaal zes weken) en eventueel tot het mededelen
van het besluit van het Sociaal Team (aanvullend twee weken). Als er een tolk noodzakelijk is voor de
inzet van de ondersteuning, dan moet de aanbieder hier zorg voor te dragen. Als de taalbarrière
veroorzaakt wordt door een auditieve beperking, kan een inwoner een tolkvoorziening aanvragen bij
het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzeringen (UWV).

Inwinnen advies - eventueel het inwinnen van een (medisch-ergonomisch of bouwkundig) advies of
deskundige expertise. In sommige gevallen is er extra expertise nodig om een goede inschatting te
kunnen maken van de hulpvraag en de mogelijk benodigde ondersteuning. Het Sociaal Team kan er
dan voor kiezen om een deskundig advies van derden in te winnen. Het Sociaal Team vraagt hiervoor
toestemming aan de inwoner en indien van toepassing aan personen die mogelijk als gebruikelijk
zorger kunnen worden aangemerkt. Dit betreft dit geen vrijblijvende toestemming. (Zie hiervoor ook
hoofdstuk 2.1 van deze Beleidsregels) Het kan invloed hebben op de toekenning van een
maatwerkvoorziening en de aard en omvang hiervan. Deskundig advies kan betrekking hebben op
het onderzoek naar de persoonlijke situatie van de inwoner en diens huisgenoten, maar ook
onafhankelijke expertise van een bouwkundige over de omvang van de gevraagde voorziening kan
tot de mogelijkheden behoren.

2.3     Verslag/ Plan van Aanpak
Na afronding van het onderzoek ontvangt de inwoner een verslag met de uitkomsten van het
onderzoek. Dit verslag wordt het Plan van Aanpak genoemd en de inwoner ontvangt deze binnen 6
weken na de melding. In het Plan van Aanpak wordt onder andere het volgende beschreven:

    -   De onderzoeksactiviteiten die hebben plaatsgevonden, zoals informatie over de melding, de
        datum van een huisbezoek, telefonische contacten, ingewonnen medisch advies etc.
    -   Een beschrijving van de ondersteuningsvraag van de inwoner, inclusief relevante
        persoonskenmerken en een eventueel ingediend persoonlijk plan.
    -   Een beschrijving van de mate waarin hiervoor een beroep kan worden gedaan op de eigen
        kracht, gebruikelijke hulp, hulp van personen uit het sociaal netwerk (inclusief de eventuele
        inzet van mantelzorg). Maar ook over het benutten van algemeen gebruikelijke, andere en
        algemene voorzieningen.
    -   De beoogde doelen en acties.
    -   Een advies over wat het Sociaal Team als best passende oplossing ziet en de motivering
        hierop.

Als de inwoner opmerkingen of aanvullingen wil doen, worden deze aan het Plan van Aanpak
toegevoegd. Hierbij wordt duidelijk gemaakt dat de opmerkingen of aanvullingen van de inwoner
zijn.
De inwoner tekent zo spoedig mogelijk het Plan van Aanpak voor gezien of akkoord en zorgt ervoor
dat een getekend exemplaar wordt geretourneerd aan het Sociaal Team.

Als de inwoner tekent voor gezien, kan hij daarbij tevens aangeven wat de reden is waarom hij niet
akkoord is. Ook als de inwoner van mening is dat hij wél in aanmerking komt voor een
maatwerkvoorziening, kan hij dit aangeven op het door hem ondertekende verslag. Als de inwoner

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>tekent voor akkoord (of voor gezien met aanvullende opmerkingen) kan dit ondertekende verslag
dienen als aanvraag als er sprake is van een mogelijke maatwerkvoorziening. Het zal niet altijd nodig
zijn een aanvraag te doen. Dat zal bijvoorbeeld niet het geval zijn wanneer blijkt dat op de punten die
het probleem vormen een oplossing gevonden werd, op eigen kracht, via mantelzorg, of hulp van
andere personen uit het netwerk, met gebruikmaking van algemene voorzieningen, of van algemeen
gebruikelijke voorzieningen.


2.4     Aanvraag
Een ondertekend Plan van Aanpak kan worden aangemerkt als aanvraag als de inwoner dat op het
Plan van Aanpak het verslag heeft aangegeven. De datum waarop de aanvraag juist en volledig door
het Sociaal Team is ontvangen, geldt als aanvraagdatum.

Een maatwerkvoorziening Jeugdhulp ten behoeve van een jeugdige jonger dan 12 jaar kan door één
gezaghebbende ouder worden aangevraagd (ondertekende aanvraag). Het is niet nodig dat beide
gezaghebbende ouders het Plan van Aanpak ondertekenen. De handtekening van één ouder volstaat
voor het Sociaal Team om te beslissen op een aanvraag (de beschikking) en een
maatwerkvoorziening Jeugdhulp toe te kennen. Dat beide (gezaghebbende) ouders het doelenplan
ondertekenen, is echter wel gewenst. Voor het feitelijk verlenen/ daadwerkelijk inzetten van de
jeugdhulp ten behoeve van een jeugdige jonger dan 12 jaar, heeft de medewerker van het Sociaal
Team namelijk toestemming van beide gezaghebbende ouders. Het geven van die toestemming is
echter vormvrij. Dit betekent dat de medewerker van het Sociaal Team ook telefonisch toestemming
kan vragen aan de gezaghebbende ouder waarvan de handtekening in het doelenplan bijvoorbeeld
nog ontbrak. Het is de taak van de medewerker van het Sociaal Team om vóór aanvang van de
jeugdhulp te verifiëren of er toestemming is om de jeugdhulp te verlenen en/of deze nog alsnog te
verkrijgen.

Wanneer één van de gezaghebbende ouders weigert akkoord te gaan met de daadwerkelijke
verlening van de jeugdhulp, kan het Sociaal Team als de jeugdige hierdoor verstoken blijft van
noodzakelijk geachte hulp overwegen om hulp in te schakelen van Samen Veilig (SAVE).

2.5     Beschikking
De beslissing op de aanvraag wordt vastgelegd in een brief aan de inwoner. Dit wordt ook wel de
beschikking genoemd. Uiterlijk 10 werkdagen na de aanvraagdatum krijgt de inwoner de
beschikking. Hierin wordt vastgelegd

    -   Of er een maatwerkvoorziening wordt toegekend, zo ja, welke maatwerkvoorziening wordt
        toegekend, wat de omvang en het beoogde resultaat is;
    -   wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is;
    -   of de maatwerkvoorziening in natura, in de vorm van een pgb of in specifieke gevallen als
        financiële tegemoetkoming wordt verstrekt;
    -   indien het een maatwerkvoorziening in natura betreft: welke gecontracteerde aanbieder de
        maatwerkvoorziening levert;
    -   of er sprake is van een verschuldigde eigen bijdrage vanuit de Wmo;
    -   hoe bezwaar en beroep tegen de beschikking kan worden gemaakt, hoe een voorlopige
        voorziening kan worden aangevraagd bij de rechtbank;


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>2.6    Bezwaar
Als een inwoner het niet eens is met een beslissing van het college, dan kan een inwoner hiertegen
bezwaar maken. Hoe, op welke manier en binnen welke termijn de inwoner bezwaar kan
aantekenen, wordt in de beschikking gecommuniceerd.

2.7    Klachten
Een klacht is een uiting van onvrede. Het kan gaan om de manier waarop er met de inwoner is
omgegaan of de manier waarop de ondersteuning is geboden. Het kan ook gaan over bereikbaarheid,
het ontvangen van onjuiste, te weinig of geen informatie of over verwachtingen.

2.7.1 Sociaal Team
Inwoners kunnen direct bij het Sociaal Team terecht wanneer ze ontevreden zijn over de
dienstverlening. Een medewerker van het Sociaal Team, bij voorkeur degene die het contact met de
inwoner heeft en als dat niet lukt met diens leidinggevende, gaat daarover graag met de inwoner
over in gesprek. Vaak kan de onvrede met een gesprek worden opgelost. Als de inwoner en het
Sociaal Team er niet samen uitkomen, kan de inwoner een klacht indienen.

2.7.2 Sociaal ombudsfunctionaris
Ook kunnen inwoners direct terecht bij de sociaal ombudsfunctionaris bij onvrede of klachten over
hun ervaringen met het Sociaal Team. De ombudsfunctionaris is in dienst van de gemeente Houten,
maar werkt vanuit een onpartijdige en neutrale positie. De ombudsfunctionaris helpt mensen op
weg, informeert, adviseert en verwijst. Daarnaast kan de ombudsfunctionaris ook een bemiddelende
rol vervullen en de klachtbehandeling op zich nemen indien gewenst. Een belangrijk aspect van de
functie is signalen en klachten zichtbaar maken. Om zo te leren van ervaringen en de dienstverlening
te verbeteren.

2.8    Cliëntondersteuning
Onafhankelijke cliëntondersteuning is een gratis voorziening voor alle inwoners van Houten.
Gefaciliteerd en gefinancierd door de gemeente. De cliëntondersteuner helpt inwoners op weg, bij
hun zoektocht naar het vinden van passende zorg en ondersteuning. Zij doen dit door informeren en
adviseren, ondersteunen bij het formuleren van de (hulp)vragen en het maken van keuzes,
meedenken over oplossingen en op verzoek meegaan naar een (intake)gesprek. Zij zijn hiermee
aanvullend op het totale aanbod aan voorzieningen en diensten in het sociaal domein. De
onafhankelijke cliëntondersteuning wordt integraal geboden en richt zich op alle levensgebieden
(wonen, welzijn, zorg, opvoeding, jeugdhulp, onderwijs, werk en inkomen) en verschillende
doelgroepen. De cliëntondersteuning is zichtbaar en goed vindbaar voor inwoners en alle betrokken
partijen in het Sociaal Domein. De ondersteuning is kortdurend (1 tot 3 gesprekken). En aanvullend
als de inwoner onvoldoende mogelijkheden ziet voor ondersteuning vanuit het eigen netwerk. Zie
ook www.houten.nl/clientondersteuning

Voor ondersteuning specifiek over jeugdhulp kunnen inwoners ook terecht bij het Advies- en
Klachtenbureau Jeugdzorg (AKJ). Ouders en jeugdigen kunnen kosteloos een beroep doen op de
vertrouwenspersonen van het AKJ als zij vragen hebben of onvrede ervaren over de toegang tot
jeugdhulp of de jeugdhulp zelf. Voor meer informatie zie www.akj.nl of bel 088-5551000.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>2.9    Medewerkings- en inlichtingenplicht

Medewerkingsplicht
Zowel de Jeugdwet als de Wmo kent een medewerkingsplicht. Dit houdt in, dat de inwoner verplicht
is om de medewerking te verlenen die nodig is voor de uitvoering van de Jeugdwet en de Wmo. Alle
denkbare vormen van medewerking zijn van toepassing.
Het gaat om medewerking tijdens het onderzoek, maar ook daarna. Denk hierbij bijvoorbeeld aan
het geven van toestemming voor het inwinnen van medisch advies en het te woord staan van de
medisch adviseur. Ook van huisgenoten wordt medewerking verwacht om bijvoorbeeld de noodzaak
en omvang van de benodigde ondersteuning vast te stellen. Zo moeten huisgenoten meewerken aan
een onderzoek dat het Sociaal Team noodzakelijk acht om te bepalen of en in welke mate er sprake
is van gebruikelijke hulp. Wanneer de inwoner of een huisgenoot niet wil meewerken, kan dit tot
gevolg hebben dat het Sociaal Team het onderzoek stopzet dan wel als er een aanvraag is ingediend
de aanvraag afwijst of buiten behandeling stelt. Voordat het Sociaal Team, hiertoe besluit, wordt de
inwoner éénmaal schriftelijk geattendeerd en in de gelegenheid gesteld om binnen een daaraan door
het Sociaal Team gestelde termijn alsnog medewerking te verlenen.

Inlichtingenplicht
De inlichtingenplicht ligt in het verlengde van de medewerkingsplicht. Dat wil zeggen dat de inwoner
het Sociaal Team actief moet informeren over een wijziging van de beperkingen die hij heeft en/of
belemmeringen die hij ondervindt en die van invloed (kunnen) zijn op het gebruik van de
maatwerkvoorziening, of over het toe- dan wel afnemen van verleende mantelzorg. Het Sociaal
Team kan de toekenning van een maatwerkvoorziening intrekken of herzien wanneer de inwoner de
inlichtingenplicht niet nakomt. Dit kan vanwege de algemene beginselen van behoorlijk bestuur
echter alleen wanneer de inwoner redelijkerwijs had kunnen begrijpen dat hij de voorziening ten
onrechte ontving. Daarom wordt de inwoner op meerdere momenten (bij de ontvangst van de
melding, tijdens het onderzoek, maar ook bij de toekenning van een maatwerkvoorziening) gewezen
op zijn rechten en plichten. Voordat het Sociaal Team besluit tot herziening of intrekking van de
maatwerkvoorziening in verband met verzuim van de inlichtingenplicht, wordt de inwoner éénmaal
schriftelijk geattendeerd en in de gelegenheid gesteld om de juiste informatie binnen een daaraan
door het Sociaal Team gestelde termijn aan te leveren of onvolledige gegevens aan te vullen.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 3 Afwegingskader
De bedoeling van de Jeugdwet en de Wmo is dat inwoners die (tijdelijk) niet zelfredzaam zijn of
onvoldoende in staat zijn tot participatie, een beroep kunnen doen op maatwerkvoorzieningen
wanneer er geen voorliggende mogelijkheden zijn zoals hieronder wordt weergegeven.




                                       Eigen Kracht




               Maatwerkvoorzieningen                   Sociaal Netwerk




                                                         Algemene
                andere voorzieningen
                                                       voorzieningen




                                       Gebruikelijke
                                       voorzieningen




3.1    Uitgangspunten
Jeugdhulp en/of maatschappelijke ondersteuning kán in de vorm van een maatwerkvoorziening
worden verstrekt. Eerst wordt echter altijd beoordeeld in hoeverre er andere mogelijkheden zijn om
de beperkingen te verminderen en/of weg te nemen. Dit afwegingskader is van toepassing op alle
hulpvragen waarmee een beroep wordt gedaan op het Sociaal Team.

Het Sociaal Team beoordeelt in iedere situatie in hoeverre de inwoner in staat is om zijn
beperkingen/ hulpvraag op eigen kracht, met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk of
met algemeen gebruikelijke of algemene of andere voorzieningen te verminderen of weg te nemen.
Hierbij wordt toegewerkt naar een aanvaardbaar niveau. Aanvaardbaar wil zeggen dat de inwoner
zich er soms bij neer moet leggen/ (leert) accepteren dat er belemmeringen blijven. De afhandeling
van de vraag beperkt zich in die zin tot wat noodzakelijk is in het licht van zelfredzaamheid en
participatie in zijn situatie.

Indien hierin geen oplossingen worden gevonden, kan het Sociaal Team een maatwerkvoorziening
verstrekken. De maatwerkvoorzieningen die het Sociaal Team kan verstrekken op grond van de
Jeugdwet en Wmo 2015 zijn uitgewerkt in de Integrale Verordening Jeugdhulp en Wmo Houten 2020
en in deze Beleidsregels.

Het gaat daarbij om inwoners die hun hoofdverblijf in de gemeente Houten hebben en waar volgens
het woonplaatsbeginsel de gemeente Houten verantwoordelijk voor is.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>3.2     Eigen kracht
In de kern gaat eigen kracht over de mogelijkheden van de inwoner en zijn omgeving om zelf in een
oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te voorzien; wat kan een inwoner zelf nog doen en/of
organiseren om in de gegeven situatie de zelfredzaamheid en participatie op peil te houden of te
bevorderen of te zorgen voor het veilig en gezond opgroeien en groeien naar zelfstandigheid. Het
gaat hierbij om fysieke, verstandelijke maar ook financiële mogelijkheden. De Wmo en de Jeugdwet
staan het niet toe dat slechts op basis van inkomen ondersteuning wordt verleend of geweigerd.
Tegelijkertijd biedt het beschikken over financiële middelen de mogelijkheid in eigen oplossingen te
voorzien. Het Sociaal Team mag de financiële mogelijkheden tijdens het gesprek met de inwoner
bespreken.

De eigen kracht is geen statische situatie, maar afhankelijk van de leerbaarheid en veerkracht van de
inwoner. Versterking/inzet van eigen kracht kan ook door nadruk te leggen op het aanpassen van de
omstandigheden, of door dingen anders te doen dan men altijd gewend is geweest als dat leidt tot
vermindering van de ondervonden belemmering.

Ten aanzien van jeugdhulp betekent eigen kracht dat individuele inwoners en gezinnen zoveel
mogelijk zelf én samen met hun netwerk vorm geven aan opgroeien, opvoeden, ontwikkelen en
participeren. Ouders zorgen voor een veilige en stimulerende omgeving voor hun kinderen en dragen
bij aan de ontwikkeling van hun kinderen door het laten meedoen met sport en spel alsook
ontwikkeling van sociale vaardigheden. Ook meedoen aan de samenleving stimuleert de
zelfredzaamheid.

Hierbij hoort ook dat inwoners anticiperen op nieuwe levensfases. Een inwoner moet hierop
anticiperen door tijdig maatregelen te nemen om voorbereid te zijn. Het betekent bv. ook dat de
inwoner ervoor zorgt dat hij voldoende is verzekerd.

Indien dit echt niet mogelijk blijkt, is de inzet van een professional mogelijk op het ondersteunen van
eigen regie, het versterken van het vermogen om de regie te voeren en het versterken van de eigen
kracht. De professional stimuleert wat mensen wel kunnen. Het gaat er dus om aansluiting te vinden
bij eigen mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden. Het kan goed zijn dat een inwoner
zelfredzaam is en zelfregie heeft, maar dat er toch inzet van een professional of een voorziening
noodzakelijk is om tot een oplossing te komen zoals bijvoorbeeld maaltijdvoorzieningen. De inwoner
houdt waar mogelijk zelf de regie over de oplossing die wordt ingezet om daarmee ook de kans van
slagen te vergroten en de inzet van hulp of voorziening te beperken tot de periode, dat het echt
noodzakelijk is.

Het kan ook zijn dat een inwoner niet voldoende zelfredzaam is of kan worden om op eigen kracht
maatschappelijk te participeren. Dan is het noodzakelijk om gericht ondersteuning mogelijk te maken
om de zelfredzaamheid te versterken en dit mogelijk zelfs voor langere perioden te blijven doen
(vangnet). De Jeugdwet en de Wmo maken het mogelijk dat de inwoner en zijn naasten of anderen in
het eigen netwerk verschillende interventies krijgen aangereikt om eigen kracht te verhelderen en te
versterken.
  Voorbeelden van eigen kracht (versterken):
  Onafhankelijke cliëntondersteuning
  Programma’s gericht op versterken opvoedingsvaardigheden ouders
  Het bevorderen van participatie en zelfsturing van jongeren (jongerenwerk)
  Gebruik
Versie     maken2020
       september van ondersteunende apps voor dagstructuur.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>3.3     Sociaal Netwerk
Tot het sociaal netwerk van de inwoner worden personen uit de huiselijke kring gerekend, maar ook
andere personen met wie de inwoner een sociale relatie onderhoudt. Het kan gaan om huisgenoten,
familieleden, vrienden, buren, collega’s of bijvoorbeeld de trainer van de sportclub. Ook
mantelzorgers vallen onder het sociaal netwerk van een inwoner. In eerste instantie kan het tijdens
het eerste gesprek lijken dat een inwoner niet of nauwelijks over een sociaal netwerk beschikt of dat
het netwerk niet kan worden ingezet. Dit kan te maken hebben met de vraagverlegenheid van de
inwoner (hij/zij wil niemand tot last zijn). Indien nodig wordt tijdens het onderzoek door het Sociaal
Team de mogelijkheid verkend tot het activeren van het eigen sociaal netwerk.

Er dient bij de afweging ook altijd gekeken te worden naar eventuele hulp die ingezet wordt door
vrijwilligers, maatjes, buurthuis, telefooncirkel, etc. zie ook de Hulpwijzer van Houten.

3.3.1 Mantelzorg
Onder mantelzorg wordt verstaan de zorg en ondersteuning die mensen vrijwillig en onbetaald
verlenen aan mensen met een fysieke, verstandelijke en/of (sociaal)psychische beperking in hun
huishouden, familie of anderszins sociaal netwerk. Het gaat om intensieve ondersteuning van in de
regel meer dan acht uur per week voor een langdurige periode. Mantelzorg overstijgt in tijd of
intensiteit gebruikelijke hulp. En betreft dus altijd bovengebruikelijke hulp. Binnen de leefeenheid
van de inwoner is gebruikelijke hulp afdwingbaar. Mantelzorg is dat niet.
De mate waarin mantelzorgers bereid en in staat zijn een deel van de benodigde ondersteuning te
bieden, bepaalt mede of een maatwerkvoorziening nodig is en de omvang daarvan.

Hierbij speelt de draagkracht van mantelzorgers een rol. Deze is niet voor iedereen gelijk. Voor de
ene persoon is het bieden van anderhalf uur zorg per dag het maximum dat hij kan dragen, terwijl
een ander meerdere uren ondersteuning kan bieden. Deze verschillen worden in belangrijke mate
bepaald door de persoonlijke omstandigheden van de mantelzorger (leeftijd, gezinssituatie, eigen
gezondheid). Bij (dreigende) overbelasting (zie paragraaf 2.) van een mantelzorger of het wegvallen
van de mantelzorg kan een algemene voorziening of maatwerkvoorziening worden geboden. Bij het
onderzoek kan de mantelzorger zelf aangeven welke ondersteuningsbehoefte hij heeft. Vervolgens
wordt gekeken welke vorm van ondersteuning passend kan zijn (zie paragraaf 5.5). Ook wanneer er
sprake is van een latrelatie, kan er overigens sprake zijn van mantelzorg. Overbelasting van
mantelzorgers kan voorkomen worden door respijtzorg in te zetten. Het aanvragen van
ondersteuning via de Zorgverzekeringswet gaat voor op een maatwerkvoorziening. De zorg kan
incidenteel overgedragen worden, bijvoorbeeld tijdens een vakantie. Of structureel, bijvoorbeeld
elke week een dagdeel of maandelijks een weekend.


Jonge mantelzorgers
Kinderen onder de 18 jaar hoeven geen mantelzorgtaken uit te voeren. Dit betekent dat kinderen
niet actief gevraagd worden om mantelzorgtaken te verrichten. Bovendien moet er extra gelet
worden op hun (on)zichtbaarheid. Zij zijn vaak erg zorgzaam, ze hebben een groot
verantwoordelijkheidsgevoel, waardoor zij zichzelf wegcijferen. Aan de andere kant hebben ze vaak
wel minder geduld. Kinderen en jongeren kunnen geen kind meer zijn. Ze hebben geen tijd voor
sport, vrienden of huiswerk. Ze nemen vaak de rol van ouder in (parentificatie). De problemen van
jonge mantelzorgers zijn vaak niet zichtbaar. Omdat de jongere vaak niet de primaire verzorger is, zal
de jongere niet snel een beroep doen op formele of informele zorg. Daarbij ziet deze groep zichzelf
ook niet als mantelzorger. Het herkennen en ondersteunen van jonge mantelzorgers kan
overbelasting, voortijdig schoolverlaten en (psychische) problemen op latere leeftijd voorkomen. Er
is een divers ondersteuningsaanbod beschikbaar voor jonge mantelzorgers, veelal in de vorm van
fysieke of digitale coaching/cursussen.

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>3.4     Algemene voorzieningen
Algemene voorzieningen zijn voorzieningen in de vorm van diensten of activiteiten die vrij
toegankelijk zijn, en die gericht zijn op het gezond en veilig opgroeien, groeien naar zelfstandigheid
en het versterken van de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie van de inwoner. Iedere
inwoner kan van een algemene voorziening gebruik maken. Er hoeft geen onderzoek aan vooraf te
gaan naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de inwoner. Te denken valt aan
sportaccommodaties en activiteiten op buurtpleinen. Wel kunnen er globale restricties en
toegangscriteria worden gesteld. Het gaat bijvoorbeeld om de frequentie waarmee de voorziening
wordt bezocht of dat men behoort tot de doelgroep.
Algemene voorzieningen kunnen zowel collectief als individueel van aard zijn en het kunnen zowel
commerciële diensten zijn als diensten zonder winstoogmerk. Vrijwillige inzet wordt ook als
algemene voorziening beschouwt. Bij een melding en tijdens het onderzoek attendeert het Sociaal
Team de inwoner daarom waar van toepassing op de aanwezigheid en beschikbaarheid van de voor
de inwoner relevante algemene voorzieningen. Indien nodig kan het Sociaal Team ook zorgen voor
de toeleiding naar deze voorzieningen.

 Voorbeelden van algemene voorzieningen:
 Consultatiebureau en jeugdgezondheidszorg (GGD)
 Kinderopvang en Buitenschoolse Opvang
 Welzijnswerk, bijvoorbeeld door van Houten&co of Handje Helpen
 Gemaksvoorzieningen zorgverzekeraar
 Opvoedhulp (bijvoorbeeld vanuit het CJG)
 Boodschappendiensten


3.5     (Algemeen) Gebruikelijke voorzieningen

Het begrip (algemeen) gebruikelijk is een veelgebruikte term binnen de Wmo. Het gaat in beginsel
om voorwerpen of producten (waaronder woningaanpassingen en vervoersvoorzieningen) die:
    - niet speciaal bedoeld zijn voor personen met een beperking;
    - verkrijgbaar zijn in de reguliere handel (en ook daadwerkelijk beschikbaar zijn);
    - niet of niet veel duurder zijn dan vergelijkbare producten;
    - voor een persoon zonder beperkingen in een financieel vergelijkbare positie kan worden
       gerekend tot het normale aanschaffingspatroon.

Uiteraard dient het voorwerp of product ook een passende bijdrage te leveren aan de
zelfredzaamheid en/of maatschappelijke participatie van de inwoner.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre> Een fiets met lage instap of met elektrische trapondersteuning is een goed voorbeeld van een
 voorziening die als algemeen gebruikelijk kan worden aangemerkt. Een dergelijke fiets wordt ook
 gebruikt door mensen zonder beperkingen (bijvoorbeeld door mensen die een lange afstand naar
 hun werk of school moeten fietsen) en is gewoon bij de fietsenwinkel te koop. Andere voorbeelden
 van voorzieningen die als algemeen gebruikelijke voorzieningen kunnen worden aangemerkt, zijn
 een rollator, een verhoogde toiletpot, een buggy, één-hendel mengkraan en een elektrische of
 inductiekookplaat.
Hierboven staan hulpmiddelen die de Rijksoverheid in het verleden bewust uit het
hulpmiddelenpakket van de Zorgverzekeringswet heeft gehaald, omdat zij betaalbaar zijn, veel
gebruikt worden of passen binnen een bepaalde levensfase, net als een kinderwagen. Feitelijk
hebben deze hulpmiddelen hiermee een algemeen gebruikelijk karakter gekregen. Wat als algemeen
gebruikelijke voorzieningen gezien wordt, verandert in de loop der jaren en is onderhevig aan
maatschappelijke ontwikkelingen.

De Jeugdwet kent het begrip ‘algemeen gebruikelijk’ niet, omdat op grond van de Jeugdwet enkel
diensten en geen voorwerpen kunnen worden toegekend. Toch kunnen ook diensten aangemerkt
worden als algemeen gebruikelijk. Denk bijvoorbeeld aan kinderopvang.
Naast algemeen gebruikelijke voorwerpen, producten en diensten, kan er zowel bij de Wmo als
Jeugdhulp sprake zijn van algemeen gebruikelijke kosten. Het gaat om kosten die iemand heeft of
een prijs die iemand, ongeacht leeftijd of beperking, moet betalen voor een dienst, service, activiteit
of andere maatregel.
In relatie tot de specifieke persoonlijke situatie van de inwoner wordt bekeken of de voorziening,
algemeen gebruikelijk is. Het is in principe de inwoner die moet aantonen dat een algemeen
gebruikelijke voorziening voor hem niet tot de (financiële) mogelijkheden behoort. Daarbij kan het
inkomen van de inwoner een rol spelen, maar ook het feit dat hij door een schuldsaneringstraject of
beslag op zijn inkomen geen financiële ruimte heeft om te sparen of een lening af te sluiten. Ook als
er sprake is van een plotseling optredende, onvoorziene noodzaak, kunnen voorzieningen of kosten
die als algemeen gebruikelijk aangemerkt hadden kunnen worden, dat toch niet zijn. Zo zijn de
kosten van een verhuizing die plotseling noodzakelijk is omdat iemand een hersenbloeding heeft
gekregen, niet algemeen gebruikelijk.

3.6     Andere voorzieningen/afbakening andere wetten
Een andere voorziening is ondersteuning waar op grond van een andere (wettelijke) regeling dan
bedoeld in de Wmo of de Jeugdwet aanspraak op kan worden gemaakt/bestaat. Het Sociaal Team
mag een maatwerkvoorziening Wmo/Jeugdhulp weigeren als aanspraak bestaat op een andere
voorziening. In de Wmo staat opgenomen dat een voorziening geweigerd kan worden als een
inwoner de ondersteuningsvraag op eigen kracht kan oplossen door gebruik te maken van de andere
voorziening. In de Jeugdwet staat als weigeringsgrond beschreven dat een andere voorziening
voorliggend is. Voorbeelden van andere voorzieningen zijn: Ondersteuning vanuit de Wet langdurige
zorg (Wlz), de Zorgverzekeringswet (Zvw), de Participatiewet, het Uitvoeringsinstituut Werknemers
Verzekeringen (UWV), onderwijswetgeving of een lokale regeling, zoals Regionale
huisvestingsverordening. Omdat de afbakening tussen de Wmo/ Jeugdwet met de Wlz en de Zvw
veelvuldig voorkomt, worden deze hieronder uitgebreider toegelicht. Ook wordt de afbakening
tussen de Jeugdwet en de Wet passend onderwijs hieronder toegelicht. De onafhankelijk
cliëntondersteuner kan een inwoner helpen bij de aanvraag van een andere voorziening.

3.6.1 Afbakening Wlz
Een inwoner kan aanspraak maken op ondersteuning vanuit de Wlz wanneer de inwoner blijvend
(voor de duur van zijn leven) is aangewezen op permanent toezicht of 24 uur zorg in de nabijheid
nodig heeft. Het gaat om mensen met:


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>    -   een somatische of psychogeriatrische aandoening of beperking;
    -   een verstandelijke beperking;
    -   een lichamelijke beperking;
    -   meervoudige beperkingen.

Als gevolg van een wijziging van de Wlz, kunnen in de nabije toekomst ook volwassenen met een
psychische stoornis (personen van 18 jaar en ouder) aanspraak maken op ondersteuning vanuit de
Wlz. Tot de inwerkingtreding van deze wetsaanpassing, is dat nog niet het geval.
Wlz-zorg wordt geïndiceerd door het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ). De coördinatie daarvan is
belegd bij zorgkantoren. Een inwoner kan de ondersteuning vanuit de Wlz ontvangen in een Wlz-
instelling, maar ook thuis. Via de Wlz-registertoets kan het Sociaal Team controleren of een inwoner
een Wlz-indicatie heeft. Het CIZ is verplicht om deze informatie aan het Sociaal Team te verstrekken
en hoeft hiervoor geen toestemming te hebben van de inwoner.


Afbakening ondersteuning Wmo – Wlz
De afbakening tussen de Wlz en de Wmo is wettelijk geregeld (artikel 2.3.5 lid 6 van de Wmo). Het
college kan een maatwerkvoorziening Wmo weigeren als:
    1. de inwoner op grond van de Wlz aanspraak heeft op verblijf en daarmee samenhangende
        zorg in een instelling, dan wel;
    2. er redenen zijn om aan te nemen dat de inwoner daarop aanspraak kan maken en weigert
        mee te werken aan het verkrijgen van een besluit hierop.

Indien een inwoner met een Wlz- indicatie een melding doet, neemt het Sociaal Team de melding als
bedoeld in hoofdstuk 4 van deze Beleidsregels en artikel 2.2 van de Verordening op gebruikelijke
wijze in behandeling en start een onderzoek, ook als zij weet dat de inwoner ondersteuning vanuit de
Wlz ontvangt of denkt dat de inwoner daarop aanspraak kan maken. De uitkomst van het onderzoek
kan zijn dat de ondersteuningsvraag voldoende is/kan worden opgelost met zorg vanuit de Wlz als
andere voorziening. Er is dan geen reden voor het verstrekken van een maatwerkvoorziening Wmo.
Wanneer een inwoner met een Wlz-indicatie thuis blijft wonen, kan de inwoner vanuit de Wmo een
hulpmiddel, vervoersvoorziening en/of woningaanpassing toegekend krijgen. Dit is niet mogelijk als
de inwoner in een instelling verblijft. Wanneer een inwoner verhuist naar een Wlz-instelling en er zijn
eerder hulpmiddelen vanuit de Wmo verstrekt, dan kan het Sociaal Team contact opnemen met het
Zorgkantoor om na te gaan of zij deze hulpmiddelen kan overnemen. Het doel hiervan is de inwoner
(administratief) minder te belasten.


Afbakening ondersteuning Jeugdwet - Wlz
Bij jeugdigen is het vanwege de leeftijd soms lastig te beoordelen in hoeverre sprake zal zijn van een
blijvende behoefte aan 24-uurs zorg. Om die reden kan het CIZ besluiten een Wlz-indicatie te
weigeren. Ook is het bij meervoudige problematiek soms lastig te beoordelen of de 24-uurs zorg
vooral voortvloeit uit verstandelijke/lichamelijke beperkingen of mogelijk uit psychische
beperkingen.
Als een jeugdige (tot 18 jaar) met een Wlz-indicatie psychische zorg nodig heeft, moet het Sociaal
Team hiervoor jeugdhulp inzetten. Alleen wanneer de behandeling van de psychische stoornis
integraal onderdeel uitmaakt van de behandeling die vanuit de Wlz geboden wordt (vanwege bijv. de
verstandelijke of somatische beperking), valt de behandeling van de psychische stoornis toch onder
de Wlz. Voorbeelden hiervan zijn gedragsstoornissen bij verstandelijk gehandicapten met een
autisme spectrum stoornis, een depressie samenhangend met dementie en een posttraumatische
stressstoornis bij een verstandelijk gehandicapte waarvoor integrale behandeling nodig is.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre>Als de behandeling van de psychische stoornis los van de Wlz-behandeling kan worden geleverd en
integrale behandeling dus niet nodig is, dan wordt de zorg voor de psychische stoornis voor
jeugdigen onder de 18 jaar dus geleverd en betaald uit de Jeugdwet.
De Wlz biedt een uitgebreid pakket aan zorg, waaronder verblijf en alle met dat verblijf gepaard
gaande behandeling. Ook begeleiding, persoonlijke verzorging en verpleging valt bij een Wlz-indicatie
onder de Wlz, evenals logeeropvang. Verder kunnen jeugdigen van 18 jaar en ouder met een licht
verstandelijke beperking in een specifiek geregelde situatie tijdelijk aanspraak hebben op Wlz-zorg.
De afbakening tussen de Wlz en de Jeugdwet is net als voor de Wmo met de Wlz wettelijk geregeld
(artikel 1.2 van de Jeugdwet).
Het Sociaal Team kan een maatwerkvoorziening Jeugdhulp weigeren als:
     1. de inwoner op grond van de Wlz aanspraak heeft op zorg als bedoeld bij of krachtens de Wlz,
         dan wel;
     2. er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat de jeugdige in aanmerking kan komen voor
         zorg op grond van de Wlz en de jeugdige of zijn wettelijk vertegenwoordiger weigert mee te
         werken aan het verkrijgen van een besluit daartoe.

Het Sociaal Team neemt een melding op gebruikelijke wijze in behandeling en start een onderzoek,
ook als zij weet dat de inwoner ondersteuning vanuit de Wlz ontvangt of denkt dat de inwoner
daarop aanspraak kan maken. De uitkomst van het onderzoek kan zijn dat de ondersteuningsvraag
voldoende is/kan worden opgelost met zorg vanuit de Wlz als andere voorziening. Er is dan geen
reden voor het verstrekken van een maatwerkvoorziening Jeugdhulp.
Sommige vormen van hulp biedt de Wlz niet en vallen dus altijd onder het bereik van de Jeugdwet
(bijv. jeugd-ggz of pleegzorg). Een Wlz-indicatie en jeugdhulp kunnen dus naast elkaar bestaan. Als de
jeugdige met een Wlz-indicatie vervoer naar de locatie waar jeugdhulp geboden wordt nodig heeft,
valt dat onder de Jeugdwet. De Wlz vergoedt namelijk enkel vervoer van en naar de locatie waar
Wlz-begeleiding of behandeling wordt ontvangen.
Als het Sociaal Team jeugdhulp wil beëindigen omdat de hulp op grond van de Wlz geboden kan
worden, dan beoordeelt het Sociaal Team of een jeugdige de zorg inderdaad op grond van de Wlz
kan ontvangen. Als dat niet het geval is, dan wordt de jeugdhulp op grond van de Jeugdwet
voortgezet.

3.6.2 Afbakening Zvw
De Zorgverzekeringswet (Zvw) regelt het recht op geneeskundig zorg of een hoog risico daarop. Dit
recht geldt voor verzekerden van alle leeftijden. De geneeskundige zorg is vastgelegd in het
basispakket. Met ‘hoog risico daarop’ wordt bedoeld dat geneeskundige zorg op grond van de Zvw
ook verleend kan worden aan verzekerden bij wie nog geen sprake is van een ziekte, aandoening of
beperking maar wel een ‘hoog risico’ hierop hebben. Bijvoorbeeld ouderen, mensen met een
lichamelijke aandoening of mensen die snel kunnen verslechteren. Voorbeelden van zorg die voor
verzekerden van alle leeftijden vallen onder de Zvw zijn verpleging, paramedische zorg (fysio-, oefen-
en ergotherapie, logopedie en diëtiek) en zintuiglijke gehandicaptenzorg. Dit laatste, is zorg gericht
op het psychisch leren omgaan met de handicap en interventies die de beperking opheffen/
compenseren ter vergroting van de zelfredzaamheid.

Zintuiglijke gehandicaptenzorg omvat ook de ‘mede’ behandeling van ouders/ verzorgenden,
kinderen en volwassenen, rondom de persoon met een zintuiglijke beperking die vaardigheden
aanleren in het belang van de persoon met de beperking. Ter bevordering van de maatschappelijke
participatie van de inwoner kan aanvullend op de zintuiglijke gehandicaptenzorg vanuit de Zvw
begeleiding vanuit de Wmo of Jeugdwet worden ingezet.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 22 ======================================================================

<pre>Afbakening Wmo-Zvw
Naast de hierboven beschreven geneeskundige zorg kunnen hulpmiddelen die een lichaamsfunctie
vervangen (hoorapparaat, taststok, ADL-hond) en allerlei medische appraten zoals antidecubitus
matrassen of ligorthesen vanuit de Zvw worden geboden. Sommige hulpmiddelen kunnen zowel
vanuit de Zvw worden verstrekt als vanuit de Wmo. Bij een kortdurende ondersteuningsbehoefte is
de Zvw aan zet, bij een langdurige ondersteuningsbehoefte de Wmo (zie paragraaf 5.5 van deze
Beleidsregels). Wanneer een inwoner voor zijn ondersteuningsvraag aanspraak kan maken op een
andere voorziening (zorg/ondersteuning Zvw) kan het Sociaal Team een maatwerkvoorziening Wmo
weigeren omdat de inwoner op eigen kracht zijn ondersteuningsvraag met de andere voorziening
kan oplossen. Het kan ook voorkomen dat een combinatie van voorzieningen nodig is. In die situaties
is afstemming van de maatwerkvoorziening Wmo op de andere voorziening noodzakelijk.


Afbakening Jeugdwet-Zvw
Als een jeugdige voor een ondersteuningsvraag recht op zorg vanuit de Zvw heeft, wordt geen
maatwerkvoorziening op grond van de Jeugdwet toegekend. Behalve als er meerdere oorzaken ten
grondslag liggen aan de problemen van de jeugdige. In dat geval gaat de maatwerkvoorziening op
grond van de Jeugdwet voor. Hiervoor geldt ook de plicht tot afstemming.


3.6.3 Afbakening Wet passend onderwijs
Scholen hebben een zorgplicht en moeten extra ondersteuning bieden aan leerlingen die dit nodig
hebben. De afbakening tussen de zorgplicht van scholen en de jeugdhulpplicht van gemeenten is
echter niet altijd even duidelijk. Grofweg kan het volgende onderscheid gemaakt worden: extra
ondersteuning die primair is gericht op het leerproces, is de verantwoordelijkheid van de school. Is
extra ondersteuning ook op andere gebieden nodig, dan kan de gemeente verantwoordelijk zijn.

Inhoudelijke huiswerkbegeleiding wordt nooit vergoed vanuit de Jeugdwet, dit is de
verantwoordelijkheid van ouders en school. In sommige gevallen valt begeleiding bij plannen en
structureren wel onder de Jeugdwet, namelijk bij jeugdhulp met een somatische of psychiatrische
aandoening of een verstandelijke of zintuigelijke beperking. Deze begeleiding is dan gekoppeld aan
concrete doelen en tijdsperiode met als resultaat betere zelfredzaamheid en participatie van de
jeugdige.

Een leerling kan door zijn gedrag moeilijkheden hebben in de omgang met andere leerlingen. Als
gevolg hiervan kunnen leerproblemen ontstaan. De ondersteuning of begeleiding bij deze problemen
valt onder de zorgplicht van scholen. Ook tijdelijke begeleiding door een orthopedagoog of een
psycholoog kan onder de zorgplicht vallen (TK 2011-2012, 33 106, nr. 3, p. 16).

Een intelligentietest of onderzoek kan nodig zijn voor onderwijs aan leerlingen, bv. een onderzoek
naar hoogbegaafdheid. Als uit het onderzoek blijkt dat een leerling hoogbegaafd is, kan het onderwijs
daarop afgestemd worden. In dat geval is het onderzoek primair gericht op het leerproces. Dit valt
onder de zorgplicht van scholen. Het Sociaal Team hoeft hiervoor geen voorziening te treffen.
Een intelligentieonderzoek kan wél onder de verantwoordelijkheid van het Sociaal Team vallen als
het onderdeel is van een diagnoseproces in het kader van jeugdhulp.

Begeleiding tijdens de schooluren valt soms ook onder de Jeugdwet. Bijvoorbeeld als er extra
toezicht nodig is tijdens vrije lessen of activiteiten die niet direct zien op het leerproces van het kind
zoals het speelkwartier, het lopen naar de gymlessen etc.

Om de jeugdhulp goed aan te laten sluiten bij het onderwijs zijn samenwerkingsafspraken nodig.
Zie ook 6.2.1 over OnderwijsZorgArrangementen.

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 22 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 23 ======================================================================

<pre>Afstemming met kinderopvang
Kinderopvang is ook voor kinderen met een beperking voorliggend als algemene voorziening. Alleen
in uitzonderlijke situaties als een kind extra begeleiding nodig heeft die niet door pedagogisch
medewerkers kan worden geboden en niet van ouders kan worden verwacht, kan er een maatwerk
voorziening worden ingezet. In specifieke situaties is er een medisch kinderdagverblijf.



3.7      Maatwerkvoorzieningen
Wanneer een ondersteuningsvraag van een inwoner niet of onvoldoende op eigen kracht, met
gebruikelijke hulp, hulp van personen uit het sociaal netwerk (inclusief eventuele mantelzorg) of
door gebruik te maken van algemeen gebruikelijke, andere of algemene voorzieningen kan worden
opgelost, kan een maatwerkvoorziening worden toegekend (zie artikel 2.6 van de Verordening). Een
overzicht van de maatwerkvoorzieningen Wmo en Jeugdhulp is te vinden op de website van
Er zijn drie verschillende vormen waarin een maatwerkvoorziening kan worden toegekend, namelijk
in natura, in de vorm van persoonsgebonden budget (pgb) of als financiële tegemoetkoming. De
inwoner heeft in principe vrije keuze of hij de maatwerkvoorziening in natura of in pgb wil
ontvangen, waarbij wel bij pgb aanvullende criteria gelden. Slechts enkele specifieke voorzieningen
kunnen toegekend worden in de vorm van een financiële tegemoetkoming. Het is van belang om
continuiteit in de zorg te behouden om deze efficient en doelmatig te kunnen uitvoeren. Om deze
reden worden er grenzen gesteld aan de frequentie waarin een inwoner kan wisselen tussen een
aanbieder of de financieringsvorm kan veranderen van zorg in natura naar pgb of andersom:
     - een inwoner kan maximaal één keer per jaar wisselen tussen aanbieders van diensten, tenzij
         de wisseling wordt veroorzaakt door een situatie die niet aan de inwoner te wijten is.
     - een inwoner kan maximaal tweemaal per jaar wisselen tussen zorg in natura en een pgb. Dat
         wil zeggen: één keer overschakelen van pgb naar zorg in natura en één keer weer terug.
     - bij hulpmiddelen of woonvoorzieningen kan niet worden gewisseld van pgb naar zorg in
         natura

Hieronder volgt een korte toelichting op de verstrekkingsvormen. Hoofdstuk 4 is volledig gewijd aan
pgb als verstrekkingsvorm van een maatwerkvoorziening.

Natura
Maatwerkvoorzieningen in natura zijn voorzieningen die door de gemeente zijn ingekocht. Dit
kunnen zowel producten als diensten zijn (denk aan hulpmiddelen, huishoudelijke hulp, begeleiding,
behandeling of vervoer). Er zijn in dit geval contract- en prijsafspraken gemaakt met aanbieders die
deze diensten of hulpmiddelen leveren. De inwoner krijgt de voorziening in dit geval als het ware
kant en klaar verstrekt.

Pgb
Bij een pgb krijgt de inwoner een bepaald bedrag voor de maatwerkvoorziening waarmee zelf het
hulpmiddel of de dienst kan worden ingekocht. De in te kopen voorziening en het maximale bedrag
worden opgenomen in de beschikking. In geval van diensten geldt er het trekkingsrecht, dat wil
zeggen dat de betaling verloopt via de Sociale Verzekeringsbank (SVB). Een eenmalig pgb voor
bijvoorbeeld de aanschaf van een hulpmiddel of een woningaanpassing betaalt de gemeente zelf uit
op basis van de daadwerkelijk gemaakte kosten. Ook hierbij geldt een maximum bedrag zoals
vastgelegd in de beschikking.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 23 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 24 ======================================================================

<pre>Financiële tegemoetkoming
Een financiële tegemoetkoming is een bijdrage in de kosten van een bepaalde dienst of hulpmiddel.
Zoals in de Verordening en het Besluit is opgenomen kan deze verstrekkingsvorm slechts voor een
gelimiteerd aantal van vier maatwerkvoorzieningen worden toegepast. De inzet van de financiële
maatwerkvoorzieningen wordt hiermee beperkt tot die gevallen waar ze een duidelijke meerwaarde
hebben of waar geen alternatief in natura voorhanden is. De tegemoetkomingen kennen elk een
maximum bedrag. Daarnaast worden algemeen gebruikelijke kosten, zoals lidmaatschap, materialen
die elke inwoner dient aan te schaffen of ‘extra’s niet vergoed.


Goedkoopst passende maatwerkvoorziening
Er wordt door het Sociaal Team altijd gezocht naar de goedkoopst passende maatwerkvoorziening,
die zo langdurig als noodzakelijk wordt ingezet. Ook wordt gekozen voor de adequaat goedkoopste
voorziening. Indien belanghebbende een duurdere voorziening wil (die eveneens adequaat is) komen
de meerkosten voor rekening van de inwoner.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 24 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 25 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 4 Pgb
Op grond van de Jeugdwet en Wmo kunnen inwoners kiezen de maatwerkvoorziening in de vorm van
een persoonsgebonden budget (pgb) te ontvangen in plaats van zorg in natura (Zin), als er aan enkele
specifieke voorwaarden wordt voldaan. Een pgb is bedoeld om de noodzakelijke ondersteuning zelf
in te kopen en dus bij uitstek geschikt voor mensen die zelf de regie over hun leven kunnen en
wensen te voeren. Een pgb is niet bedoeld om een inkomen te verbeteren of een verlies van
inkomsten te vergoeden of te compenseren.
De specifieke voorwaarden waaraan voldaan moet worden om een maatwerkvoorziening in de vorm
van een pgb te ontvangen, zijn:
     1) de inwoner moet zich gemotiveerd op het standpunt stellen dat hij de maatwerkvoorziening
        als pgb geleverd wenst te krijgen en ten aanzien van jeugdhulp aanvullend motiveren
        waarom een voorziening in natura niet passend is;
     2) de inwoner moet naar oordeel van het Sociaal Team op eigen kracht voldoende in staat zijn
        tot een redelijke waardering van zijn belangen, dan wel met hulp uit zijn sociaal netwerk of
        van zijn vertegenwoordiger in staat zijn de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde
        wijze uit te voeren;
     3) naar oordeel van het Sociaal Team moet gewaarborgd zijn dat de door de inwoner in te
        kopen ondersteuning, hulpmiddelen en andere maatregelen die daartoe behoren, veilig,
        doeltreffend en inwonergericht zijn, oftewel van goede kwaliteit.

Er is een verschil in procedure voor een pgb voor diensten zoals begeleiding en huishoudelijke
ondersteuning en voor een eenmalig pgb voor hulpmiddelen en woningaanpassingen. Dit hoofdstuk
is met name gericht op de diensten. In paragraaf 4.7 wordt de procedure voor een eenmalig pgb voor
de aanschaf van een hulpmiddel of aanpassing van een woning toegelicht. Op onderdelen wijkt deze
af van de standaardprocedure zoals beschreven in paragraaf 4.1 tot en met 4.6.

4.1    Zorg- en budgetplan
Het is belangrijk dat een inwoner vooraf goed weet wat een pgb inhoudt en welke
verantwoordelijkheden daarbij komen kijken. Daarom wordt tijdens de onderzoeksfase, maar ook
later bij de aanvraagprocedure door het Sociaal Team aan de inwoner hierover voorlichting gegeven.
Het schrijven van een zorg- en budgetplan helpt een inwoner om na te denken over zijn
ondersteuningsvraag en de mate waarin deze met behulp van een pgb kan worden opgelost. Ook is
een zorg- en budgetplan voor het Sociaal Team een belangrijk document om:
    1) de motivatie van de inwoner voor een pgb uit af te leiden en ;
    2) te toetsen of de inwoner in staat is een pgb te beheren en ;
    3) te toetsen of de ondersteuning die de inwoner met het pgb wenst in te kopen van goede
          kwaliteit is.

Wanneer de inwoner weigert een zorg- en budgetplan gedeeltelijk of geheel binnen de daarvoor
gestelde termijn aan te leveren, kan het Sociaal Team niet controleren of aan de gestelde
voorwaarden voor verstrekking van de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt voldaan.
Het Sociaal Team kan dan besluiten een pgb te weigeren en de maatwerkvoorziening in natura toe te
kennen.
Voor het schrijven van een zorg- en budgetplan stelt het Sociaal Team een format beschikbaar. De
inwoner beschrijft zodoende in ieder geval in zijn plan:
     welk(e) doel(en) hij wil bereiken;
     hoe hij deze doelen wil bereiken;
     binnen welk tijdsbestek hij deze doelen denkt te bereiken;
     waarom hij de ondersteuning in de vorm van een pgb wenst te ontvangen en ingeval van
        jeugdhulp waarom ondersteuning in natura niet passend is;
     hoe de inwoner de taken die aan het pgb verbonden zijn, denkt te gaan organiseren;

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 25 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 26 ======================================================================

<pre>       indien van toepassing; wie hij gemachtigd heeft om zijn belangen ten aanzien van het pgb te
        behartigen en hoe de vertegenwoordiger de aan de pgb verbonden taken gaat organiseren;
       welke ondersteuning hij met het pgb wenst in te kopen (wat, waar en/of bij wie);
       hoe deze ondersteuning zich verhoudt tot het eigen probleemoplossend vermogen;
       wat de kwaliteit van de ondersteuning is die hij met het pgb wenst in te kopen en waaruit
        blijkt dat de ondersteuning van goede kwaliteit is (voldoet aan de eisen in dit hoofdstuk);
       hoe hij de kwaliteit van de ondersteuning denkt te kunnen/ gaat waarborgen;
       hoe hij de ondersteuning wil gaan organiseren;
       wat de ondersteuning per activiteit kost (onderbouwd met een raming).

4.2     Schriftelijke motivatie
Op grond van de Jeugdwet en de Wmo moet een inwoner beargumenteren waarom hij de
maatwerkvoorziening als pgb wenst te ontvangen. Uit de motivatie moet blijken dat het de beslissing
van de inwoner zelf is om een pgb aan te vragen. In de Jeugdwet is bepaald dat voor een
maatwerkvoorziening Jeugdhulp in de vorm van pgb de inwoner aanvullend moet motiveren waarom
de maatwerkvoorziening in natura niet passend is en dat hij daarom een pgb wenst. Uit deze
aanvullende argumentatie moet duidelijk naar voren komen dat de inwoner zich voldoende heeft
georiënteerd op de aangeboden maatwerkvoorziening in natura.

Een inwoner kan ervoor kiezen een maatwerkvoorziening voor diensten gedeeltelijk in de vorm van
een pgb en gedeeltelijk in natura te ontvangen. In dat geval moet in de schriftelijke motivatie
duidelijk worden aangegeven hoe de inwoner deze verdeling wil maken en ligt de verplichting bij de
inwoner of zijn vertegenwoordiger om de ondersteuning te coördineren en op elkaar af te stemmen.

4.3     Pgb-vaardigheid budgethouder
Om er zeker van te zijn dat bij toekenning een pgb goed wordt besteed, is het belangrijk dat de
inwoner naar het oordeel van het Sociaal Team voldoende in staat is tot een redelijke waardering
van zijn belangen én in staat is de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze uit te
voeren. Kortgezegd oordeelt het Sociaal Team daarom of de inwoner al dan niet met hulp uit het
sociaal netwerk of hulp van zijn wettelijke vertegenwoordiger, in staat is een pgb te beheren. Onder
andere het afsluiten van een zorgovereenkomst en het kunnen afleggen van een verantwoording
over de besteding van het budget wordt hiertoe gerekend. Het Sociaal Team maakt bij deze
beoordeling gebruik van de checklist ‘10 punten pgb-vaardigheid’ zoals gepubliceerd door het
ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport (VWS).


Belangenverstrengeling
Uit een verzoek tot verstrekking van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb, kan blijken
dat de ondersteuning met het gewenste pgb ingekocht gaat worden bij de persoon die ook het pgb
zal gaan beheren. Dit is bijvoorbeeld het geval bij een ouder die namens zijn kind het pgb wil beheren
en ook zelf de ondersteuning vanuit het pgb aan het kind zal bieden. Het Sociaal Team hanteert als
uitgangspunt dat het pgb-beheer en het bieden van de ondersteuning vanuit een pgb niet bij één en
dezelfde persoon mag liggen. Enkel wanneer naar oordeel van het Sociaal Team geen sprake is van
een onacceptabele belangenverstrengeling en uiteraard ook als aan alle overige criteria (inclusief de
kwaliteitseisen) wordt voldaan, kan deze dubbelrol worden toegestaan.

4.4     Kwaliteitstoets in te kopen ondersteuning
Het is de taak van het Sociaal Team om er zeker van te zijn dat de ondersteuning die de inwoner
vanuit een pgb wil inkopen van goede kwaliteit is. Het Sociaal Team toetst hierop bij de aanvraag,
maar is bevoegd tussentijds heronderzoek te doen. Het Sociaal Team mag dus ook lopende de


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 26 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 27 ======================================================================

<pre>bestedingstermijn van het pgb onderzoeken of het pgb juist besteed wordt en/ of de ingekochte
ondersteuning nog steeds aan de kwaliteitseisen voldoet. Bij haar toets op kwaliteit, kijkt het Sociaal
Team of de ondersteuning veilig, doeltreffend en inwonergericht is. Wanneer de ondersteuning naar
het oordeel van het Sociaal Team niet van goede kwaliteit is, kan het Sociaal Team besluiten een
verzoek tot verstrekking van de maatwerkvoorziening als pgb te weigeren en de
maatwerkvoorziening in natura te verstrekken of een eerder genomen besluit tot verstrekking van
een pgb te herzien dan wel in te trekken.

Allereerst wordt in paragraf 4.4.1 beschreven wat verstaan wordt onder de begrippen ‘veilig’,
‘doeltreffend’ en ‘inwonergericht’. In de paragrafen daarna worden deze begrippen vertaald naar
concrete kwaliteitseisen.

4.4.1 Veilig, doeltreffend en inwonergericht

Veilig
Met het begrip ‘veilig’ wordt bedoeld dat de inwoner de ingekochte ondersteuning met weinig
risico’s kan ontvangen/gebruiken. Het gaat om risico’s ten aanzien van zijn fysieke, sociale of
psychische gesteldheid. Een aspect waarnaar gekeken wordt bij het beoordelen of de ondersteuning
veilig is, is de aard van de relatie tussen de ondersteuner en de inwoner. Waaruit blijkt dat de
ondersteuner de inwoner met respect behandelt? Dat deze oog heeft voor de rechten en plichten
van de inwoner en in lijn met bepaalde gedrag- meldcodes handelt?


Doeltreffend
Bij doeltreffend gaat het om de vraag of de ondersteuning passend en toereikend is gelet op de
problematiek en ontwikkelingsdoelen van de inwoner.

Of de kwaliteit van de hulp toereikend is, is niet alleen afhankelijk van de bekwaamheid van de
zorgverlener (opleiding, werkervaring en/of referenties) en zijn wijze van hulpverlening, maar ook
van de situatie en (achtergrond van) de problematiek van de inwoner. De hulp die een zorgverlener
biedt, kan immers de ene inwoner wel in staat stellen zijn doelen te realiseren, terwijl dit voor de
andere inwoner (gelet op zijn problematiek) onvoldoende oplossing biedt. Het stukje maatwerk dat
een zorgverlener vooraf/tussentijds aantoonbaar kan leveren, met een begeleidingsplan/
evaluatieverslag, bepaalt in grote mate of de ondersteuning passend en toereikend (doeltreffend) is
voor de inwoner.

De aard van de relatie tussen de zorgverlener en de inwoner is niet alleen relevant voor de veiligheid,
maar ook voor de doeltreffendheid van de in te kopen ondersteuning. Kunnen de beoogde
ontwikkelingsdoelen, gelet op de problematiek van de inwoner, behaald worden wanneer de
ondersteuning wordt geboden door een bekende (bijvoorbeeld iemand uit het sociaal netwerk) of is
hiervoor een onafhankelijk persoon (bijvoorbeeld een professional) vereist?


Inwonergericht
Met de term inwonergericht wordt bedoeld dat de in te kopen ondersteuning aansluit op datgene
wat de inwoner nodig heeft. Vragen die daarbij centraal staan, zijn: waaruit blijkt dat de beoogde
zorgverlener zich bij het bieden van de ondersteuning op de wensen, voorkeuren en behoeften van
de inwoner baseert? Of dat de beoogde zorgverlener over voldoende deskundigheid en de juiste
competenties beschikt om de voor de specifieke inwoner benodigde ondersteuning te bieden? Denk
aan een verslag van een intakegesprek, maar bijvoorbeeld ook aan specifieke kenmerken (zoals
bijvoorbeeld de godsdienstige gezindheid) of de specialisatie/deskundigheid van de persoon of
organisatie waar de inwoner de ondersteuning wil inkopen.

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 27 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 28 ======================================================================

<pre>Voorbeelden waarbij de in te kopen ondersteuning (specialistische begeleiding) niet van goede
kwaliteit (veilig, doeltreffend en inwonergericht) is:
een inwoner heeft naar het oordeel van het Sociaal Team gedurende 4 dagdelen specialistische
begeleiding nodig op de locatie van dagbesteding. De locatie van de dagbesteding waar inwoner de
ondersteuning vanuit een pgb wenst in te kopen, is echter maar 2 dagdelen per week open.
Daarnaast blijkt op de locatie geen gekwalificeerd persoon aanwezig te zijn om de naar het oordeel
van het Sociaal Team benodigde ondersteuning te bieden (toedienen van insuline).
ECLI:NL:RBOVE:2019:2353.

Naar het oordeel van het Sociaal Team heeft een inwoner gespecialiseerde dagbesteding met hoog
intensieve ondersteuning nodig in een groepssetting gedurende 9 dagdelen per week. De partner van
de inwoner is niet in staat dit te bieden. De partner is wel in staat de gebruikelijke hulp te kunnen
bieden: ECLI:NL:RBAMS:2017:3998.

Naar het oordeel van het Sociaal Team heeft een jeugdige die onder meer agressief gedrag vertoont
specialistische begeleiding nodig. De expertise gericht op gedragsregulering en deskundigheid om de
begeleiding te bieden, ontbreekt bij de moeder en stiefvader van de inwoner.
ECLI:NL:CRVB:2019:1815.


4.4.2 Basiskwaliteitseisen ondersteuning pgb
Om te kunnen spreken van ondersteuning van goede kwaliteit (veilige, doeltreffende en
inwonergerichte ondersteuning), moet de ondersteuning die een inwoner met een pgb wenst in te
kopen naar het oordeel van het Sociaal Team aan de volgende basiskwaliteitseisen voldoen:
    de ondersteuning leidt tot het behalen van de doelen en resultaten waarvoor de
       maatwerkvoorziening is/ wordt toegekend;
    de ondersteuning is afgestemd op de reële ondersteuningsbehoefte van de inwoner en op
       andere vormen van zorg of hulp die de inwoner ontvangt;
    de ondersteuning wordt verstrekt met respect voor en inachtneming van de rechten van de
       inwoner;
    de ondersteuning wordt tijdig en conform afspraak geboden;
    de ondersteuningscontinuïteit is gewaarborgd;
    de inwoner heeft vertrouwen in de zorgverlener;
    de inwoner kan zijn familie en mantelzorger betrekken in de zorg, de zorgverlener houdt
       daar rekening mee;
    de zorgverlener heeft oog voor alle levensgebieden, zoals de woon-, werk- en leefomgeving
       van de inwoner;
    de zorgverlener heeft een actieve signaleringsplicht ten aanzien van veranderingen in de
       gezondheid (fysiek en psychisch), de sociale situatie en de behoefte van de inwoner aan
       meer of andere zorg.

4.4.3 Kwaliteitseisen professionele ondersteuning
Wanneer de ondersteuning die de inwoner vanuit een pgb wenst in te kopen, geboden gaat worden
door een professionele zorgverlener, gelden de volgende kwaliteitseisen:
    de zorgverlener voldoet aan de basiskwaliteitseisen zoals geformuleerd in paragraaf 4.4.2
    de zorgverlener is ingeschreven bij de Kamer van Koophandel
    de zorgverlener draagt zorg voor het naleven van beroeps- en meldcodes door de
       medewerkers. Voor professionele jeugdhulpaanbieders betreft het in ieder geval de
       meldcode Huiselijk Geweld en Kindermishandeling


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 28 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 29 ======================================================================

<pre>       alle medewerkers van de zorgverlener beschikken over een Verklaring Omtrent Gedrag
        (VOG)
       de zorgverlener heeft een systeem voor het bewaken, beheersen en verbeteren van de
        kwaliteit
       de zorgverlener heeft de meldplicht om calamiteiten en geweld te melden aan de daarvoor
        aangewezen toezichthoudende instantie
       de zorgverlener maakt gebruik van de verwijsindex
       de zorgverlener stelt voor het bieden van de ondersteuning een plan van aanpak op hoe de
        doelen en resultaten gehaald gaan worden en stelt dit plan periodiek bij met een evaluatie
        en eventueel nieuwe aanpak.


Professionele zorgverlener Jeugdhulp (oftewel jeugdhulpaanbieder)
De jeugdwet kent een zelfstandig kwaliteitsregime. Dit betekent dat de kwaliteitseisen zoals
vastgelegd in de Jeugdwet en de regeling Jeugdwet van toepassing zijn op alle professionele
jeugdhulpaanbieders ongeacht of ze jeugdhulp bieden in natura of bekostigd worden vanuit een pgb.
Veel van deze wettelijke kwaliteitseisen staan hierboven al opgesomd of beschreven als basiseis in
paragraaf 4.4.2. Een wettelijke kwaliteitseis die in deze opsommingen nog ontbrak, maar dus
eveneens van toepassing is op ondersteuning die geboden wordt door een professionele
jeugdhulpaanbieder ongeacht of deze ondersteuning biedt in natura of vanuit een pgb, is de eis dat:
      de professionele jeugdhulpaanbieder voldoet aan de norm van de verantwoorde
         werktoedeling, oftewel:
         - de zorgverlener zet een SKJ of BIG1-geregistreerde professional in of kan aannemelijk
             maken dat een niet-geregistreerde professional niet afdoet aan de kwaliteit van de hulp
             of deze zelfs vergroot
         - de zorgverlener zet professionals in met de kennis en vaardigheden die passen bij de
             ondersteuningsvraag van de inwoner.
         - de zorgverlener stelt professionals in staat om te werken volgens de voor hen geldende
             professionele standaard2
Bij de inzet van een niet-geregistreerde professional, toetst het Sociaal Team of de ondersteuning
van goede kwaliteit is en specifiek of aan de norm van verantwoorde werktoedeling wordt voldaan.
Hiervoor maak het Sociaal Team onder andere gebruik van het afwegingskader uit het
Kwaliteitskader Jeugd waarin beschreven staat wanneer de inzet van een geregistreerde professional
vereist is. Daarnaast baseert het Sociaal Team zich op de uitwerking van de kwaliteitseisen in de
contracten met professionele jeugdhulpaanbieders die de zorg leveren in natura. Deze
inkoopdocumenten Jeugdhulp in natura zijn te vinden op de website van de Regionale Backoffice
Lekstroom.


Professionele zorgverlener maatschappelijke ondersteuning
Voor professionele maatschappelijke ondersteuning die een inwoner vanuit een pgb wenst in te
kopen, stelt het Sociaal Team nog aanvullend op de eisen eerder in deze paragraaf met uitzondering
van de eis over de norm verantwoorde werktoedeling voor professionele Jeugdhulp, dat:
     de ondersteuning wordt geleverd, passend bij de behoeften, persoonskenmerken en de
        ondersteuningsvraag van de inwoner door gekwalificeerd personeel.
        indien van toepassing, zijn de zorgverlener en zijn de medewerkers geregistreerd volgens de
        geldende beroepsregistratie.


1
 In het geval van vaktherapie geldt het register vaktherapie
2
 Hierbij worden beroepscodes en vakinhoudelijke richtlijnen bedoeld. Zie voor richtlijnen jeugdhulp:
www.richtlijnenjeugdhulp.nl

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 29 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 30 ======================================================================

<pre>Het Sociaal Team baseert zich hiervoor mede op de kwaliteitseisen die zij bij de inkoop stelt aan
professionele zorgverleners die de betreffende maatschappelijke ondersteuning in natura leveren.
Zie voor de inkoopdocumenten Wmo de website van de Regionale Backoffice Lekstroom.


Overige mogelijkheden om de kwaliteit van professionele ondersteuning te toetsen
Om te komen tot een oordeel of de professionele ondersteuning die de inwoner met een pgb wenst
in te kopen van goede kwaliteit is, kan het Sociaal Team ook:
      contact opnemen met de professionele zorgverlener en aanvullende informatie opvragen,
        zoals klantervaringen/-beoordelingen
      jaarverslagen raadplegen.
      rapporten van één of meerdere inspecties of toezichthoudende instanties te raadplegen.

4.4.4 Kwaliteitseisen ondersteuning sociaal netwerk
Zoals gezegd is het de taak van het Sociaal Team om te waarborgen dat de ondersteuning die de
inwoner vanuit een pgb wil inkopen van goede kwaliteit is. Wanneer de inwoner ondersteuning wil
inkopen bij een persoon uit zijn sociaal netwerk, is er een verhoogd risico op belangenverstrengeling.
Bovendien is een persoon uit het sociaal netwerk vaak niet specifiek gekwalificeerd om deze
ondersteuning te bieden. Het Sociaal Team is om deze twee redenen extra kritisch bij haar toets op
de kwaliteit van de ondersteuning geboden door een persoon uit het sociaal netwerk.

Het Sociaal Team stelt de volgende kwaliteitseisen aan ondersteuning die geboden wordt door
iemand uit het sociaal netwerk van de inwoner:
     de hulpverlener voldoet aan de basiskwaliteitseisen zoals geformuleerd in paragraaf 4.4.2.
     de hulpverlener heeft de in relatie tot de behoeften, persoonskenmerken en de
        ondersteuningsvraag van de inwoner benodigde expertise en ervaring
     de ondersteuning vanuit het sociaal netwerk is beter, meer effectief en doelmatiger dan
        ondersteuning door een professionele aanbieder
     de hulpverlener uit het sociaal netwerk is voldoende op de hoogte van de
        verantwoordelijkheden die aan het bieden van de ondersteuning verbonden zijn
     bij de hulpverlener uit het sociaal netwerk is geen sprake van (dreigende) overbelasting.
Het Sociaal Team neemt de kwaliteitseisen die zij stelt aan professionele zorgverleners als
uitgangspunt bij haar toets of de hulpverlener over de benodigde expertise en ervaring beschikt,
evenals of de ondersteuning meer effectief en doelmatiger is dan professionele ondersteuning. Zie
paragraaf 4.4.3.


Goede kwaliteit OZR2 & OZR3 ( Wmo ) en Behandeling en Begeleiding Zwaar (Jeugdhulp)
Het Sociaal Team is van mening dat bij de maatwerkvoorzieningen Wmo Ondersteuning
Zelfredzaamheid niveau 2 en niveau 3 en de maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp Behandeling en
Begeleiding Zwaar, alleen sprake kan zijn van een goede kwaliteit van de ondersteuning wanneer de
hulpverlener naar het oordeel van het Sociaal Team:
   1. beschikt over de benodigde specialistische kennis, vaardigheden en ervaring,
   2. werkt aan de hand van effectief bewezen methoden én
   3. volledig onafhankelijk en objectief kan handelen.
Dit, gezien de complexe aard en/of zwaarte van de problematiek waarvoor deze
maatwerkvoorzieningen in natura worden toegekend. Dit betekent, dat het Sociaal Team de
maatwerkvoorziening Jeugdhulp ‘Behandeling’ niet en de maatwerkvoorzieningen OZR2 & OZR3
(Wmo) en Begeleiding Zwaar (Jeugdhulp) slechts in uitzonderlijke situaties zal toekennen in de vorm
van een pgb voor ondersteuning uit het sociaal netwerk.



Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 30 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 31 ======================================================================

<pre>Duur van de toekenning en combinatiemogelijkheid
Wanneer het Sociaal Team twijfelt of de ondersteuning door iemand uit het sociaal netwerk van
goede kwaliteit is, kan zij besluiten om een pgb eerst voor een korte duur toe te kennen. Na deze
periode wordt de kwaliteit opnieuw getoetst en volgt een nieuw besluit. Ook kan het Sociaal Team
bij lichte twijfel met de inwoner de mogelijkheid bespreken om de ondersteuning deels bij iemand
uit het sociaal netwerk in te kopen en deels bij of onder toezicht van een professionele zorgverlener.
Het is immers denkbaar dat bepaalde vormen van ondersteuning/ handelingen, na een periode van
instructie/toezicht door een professional, zelfstandig uitgevoerd kunnen worden door een persoon
die daarvoor oorspronkelijk niet is opgeleid.


Ondersteuning geboden door huisgenoten
Wanneer het Sociaal Team na haar kritische toets een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb
toekent voor ondersteuning van een huisgenoot, beperkt de inzet vanuit het pgb zich tot de
ondersteuning die de (boven)gebruikelijke hulp overstijgt. Uit jurisprudentie van de CRvB volgt dat
van ouders ook hulp mag worden verwacht die (veel) meer is dan het gebruikelijke
(bovengebruikelijke hulp).

4.5     Hoogte pgb
De berekeningswijze die het Sociaal Team als uitgangspunt voor het bepalen van de hoogte van een
pgb hanteert, is vastgelegd in de Verordening. Het Sociaal Team baseert zich bij het bepalen van de
hoogte van een pgb op de kostprijs van de goedkoopst passende maatwerkvoorziening in natura.
Daarbij maakt zij voor de berekening van een pgb voor diensten onderscheid tussen formele en
informele ondersteuning en binnen de formele ondersteuning (oftewel ondersteuning geboden door
een professionele zorgverlener) tussen een zelfstandige/zelfstandig ondernemer zonder personeel
(zzp-er) en een onderneming met personeel. De hoogte van een pgb zoals berekend op grond van de
berekeningswijze, kan slechts als het Sociaal Team van oordeel is dat dat nodig is, op verzoek of naar
eigen inzicht naar boven of naar beneden worden bijgesteld. Het pgb moet toereikend zijn om het
beoogde doel te realiseren oftewel de inwoner in staat stellen om de daarvoor benodigde
ondersteuning in te kopen. Desalniettemin is de hoogte van een pgb begrensd op de kostprijs van de
goedkoopst passende maatwerkvoorziening in natura. Algemeen gebruikelijke kosten komen niet
voor bekostiging in aanmerking.

Wanneer het Sociaal Team een pgb toekent voor het inkopen van ondersteuning bij iemand uit het
sociaal netwerk, wordt bij het berekenen van de hoogte van het pgb het tarief voor informele
ondersteuning gehanteerd. Ook wanneer de hulpverlener uit het sociaal netwerk een professional
betreft die voldoet aan de eisen zoals beschreven in paragraaf 4.4.3.

4.6     Uitbetaling, besteding en verantwoording pgb
Uitbetaling
Een pgb wordt uitbetaald in de vorm van trekkingsrecht. Dit houdt in dat het Sociaal Team het pgb
niet op de bankrekening van de inwoner (budgethouder) stort, maar op rekening van de Sociale
Verzekeringsbank (SVB). De SVB betaalt vervolgens de zorgverlener uit, op basis van declaraties en/of
facturen van de budgethouder. Voor de uitbetaling aan de zorgverlener heeft de SVB eerst een
zorgovereenkomst nodig. Dat is een contract tussen de budgethouder en de zorgverlener. De
budgethouder sluit dit contract met de zorgverlener af en legt deze voor aan het Sociaal Team
voordat deze wordt opgestuurd naar de SVB.



Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 31 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 32 ======================================================================

<pre>In een zorgovereenkomst staan de concrete afspraken tussen de budgethouder en de zorgverlener,
waaronder:
     welke zorg de zorgverlener gaat leveren;
     de werktijden en -dagen;
     het uurtarief, de vergoeding of het loon.

De niet bestede pgb gelden worden door de SVB na afloop van de gestelde termijn voor besteding
terugbetaald aan de gemeente Houten. Voor de volledigheid wordt nog eens benadrukt dat de
inwoner verplicht is om tussentijdse veranderingen in de persoonssituatie en/of de
zorgovereenkomst (bijvoorbeeld wisseling van zorgverlener) bij het Sociaal Team te melden. Deze
kunnen namelijk van invloed zijn op toekenning van de maatwerkvoorziening (zie ook Verordening).
Verder kan een verandering voor het Sociaal Team aanleiding zijn voor een nieuwe toets op de
criteria voor verstrekking van de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb.


Besteding
In de Verordening staat beschreven dat het pgb besteed moet worden aan het doel waarvoor de
maatwerkvoorziening is toegekend, onder de voorwaarden waaronder het is toegekend en binnen
de termijn waarvoor het verstrekt is. Ook is in de Verordening bepaald dat een beslissing tot
verstrekking van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt
dat het pgb binnen zes maanden na uitbetaling of binnen de termijn waarvoor het is verstrekt, niet is
aangewend voor het doel waarvoor de maatwerkvoorziening is toegekend.

De inwoner hoeft met het pgb niet exact dezelfde diensten of hulpmiddelen in te kopen als die
zouden zijn toegekend in natura. Wel moet met de in te kopen ondersteuning hetzelfde doel worden
behaald waarvoor de maatwerkvoorziening is toegekend. Ook hoeft het pgb niet te worden besteed
conform het aantal door het Sociaal Team geïndiceerde uren en tegen het tarief waarop het Sociaal
Team zich bij de berekening van het pgb heeft gebaseerd. Het is toegestaan om minder uren tegen
een hoger tarief of meer uren tegen een lager tarief in te kopen. Uiteraard mits de kwaliteit goed is
en een (even) goed resultaat kan worden behaald voor minimaal de duur waarvoor de
maatwerkvoorziening versterkt is (looptijd van de beschikking).


Ondersteuning uit het buitenland
Uitgangspunt is dat een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb in Nederland wordt besteed.
Als een inwoner met een pgb voor diensten deze in het buitenland wenst te besteden, kan hiervoor
in bijzondere gevallen toestemming worden verleend door het Sociaal Team. Dit geldt alleen als het
gaat om andere lidstaten van de EU. Denk aan specifieke hulp die vanwege zijn aard en in relatie tot
de beperkingen van de inwoner in Nederland niet beschikbaar is. Ook geldt dat het moet gaan om
zorg die al in Nederland wordt ingezet, met voortzetting in het buitenland van maximaal 13 weken.
Deze moet in dat geval zijn opgenomen in de goedgekeurde schriftelijke motivatie, als onderdeel van
het doelenplan. Uiteraard moet ook aan alle overige criteria die van toepassing zijn bij de toekenning
van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb worden voldaan, zoals de kwaliteitseisen.

De inwoner kan dan een zorgovereenkomst sluiten met een buitenlandse aanbieder of hulpverlener.
De SVB accepteert deze zorgovereenkomsten en zorgt ook voor uitbetaling aan de buitenlandse
zorgverlener.


Oneigenlijke besteding
Het pgb moet besteed worden aan het doel/resultaat waarvoor het is verstrekt. Dus direct aan de
maatwerkvoorziening gerelateerde kosten van zorg en ondersteuning. Dit betekent dat alleen de


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 32 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 33 ======================================================================

<pre>kosten van de activiteiten van de hulpverlener worden vergoed die rechtstreeks het doel of resultaat
ondersteunen. Het pgb mag, op grond van de wet, in ieder geval niet besteed worden aan:
     bemiddelings- en administratiekosten;
     kosten verbonden aan het opstellen van het zorg- en budgetplan;
     reistijd, vervoers- en parkeerkosten van de hulpverlener;
     overheadkosten van de hulpverlener waaronder mede begrepen kosten van de hulpverlener
        voor het opstellen van een zorg- of werkplan;
     feestdagen- en/of eenmalige uitkering of cadeau aan de hulpverlener;
     kosten die te beschouwen zijn als algemeen gebruikelijk (zoals abonnementskosten, kosten
        verbonden aan het uitoefenen van een hobby of sport, uitstapjes en dergelijke);
     kosten van zorg en ondersteuning die onder een andere of algemene voorziening vallen;
     een op grond van wet- en/of regelgeving te betalen eigen bijdrage.


Verantwoording
Om de doel- en rechtmatigheid van de besteding van het pgb vast te stellen, dient uiterlijk drie
maanden voorafgaand aan de einddatum van de gestelde bestedingstermijn een verantwoording te
worden ingediend bij het Sociaal Team. Het Sociaal Team stelt hiervoor een format ter beschikking.
De verantwoording is gerelateerd aan de voorwaarden voor toekenning zoals beschreven in de
beschikking in het doelenplan en bestaat in ieder geval uit:
     een beschrijving van de ingekochte ondersteuning, waaronder:
        - soort ondersteuning
        - aantal uren plus tarief
        - wie de zorg heeft geleverd.
     Een beschrijving van de doelen die wel/niet zijn behaald met onderbouwing.
Wanneer uit de verantwoording blijkt dat de beoogde doelen/ resultaten waarvoor de
maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is toegekend, niet/onvoldoende zijn behaald en de
onderbouwing daarvoor naar het oordeel van het Sociaal Team tekort schiet, kan het Sociaal Team
besluiten haar eerder genomen besluit tot toekenning van de maatwerkvoorziening in de vorm van
een pgb te herzien of in te trekken. Dit is uiteraard ook het geval wanneer het Sociaal Team
constateert dat het pgb niet is besteed aan het doel waarvoor het is toegekend.

4.7    Pgb bij hulpmiddelen en woningaanpassingen
Een inwoner hoeft voor het indienen van een verzoek tot verstrekking van de maatwerkvoorziening
Wmo betreffende een hulpmiddel of woningaanpassing, geen zorg- en budgetplan in te dienen zoals
beschreven staat in paragraaf 4.1. Deze maatwerkvoorzieningen worden immers als éénmalig pgb
toegekend door het Sociaal Team. Er is geen sprake van een zorgovereenkomst en de SVB is ook niet
betrokken.

Indien de inwoner tijdens het onderzoek aangeeft een hulpmiddel of woningaanpassing als pgb
wenst te ontvangen, voert het Sociaal Team een korte toetst uit op de pgb-vaardigheid.

Wanneer de inwoner naar het oordeel van het Sociaal Team in aanmerking komt voor de betreffende
maatwerkvoorziening Wmo en de pgb-vaardigheid hiervoor op orde is, wordt in de beschikking als
onderdeel van het doelenplan opgenomen onder welke voorwaarden de betreffende
maatwerkvoorziening als pgb wordt toegekend. Het betreft in ieder geval:
    de hoogte van het pgb (inclusief kosten voor verzekering, onderhoud en reparatie);
    het Programma van Eisen (PvE), oftewel een beschrijving van het doel en resultaat waarvoor
       de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt toegekend en eventuele
       voorwaarden aan de invulling;
    de duur van de verstrekking;

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 33 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 34 ======================================================================

<pre>       eventuele verplichtingen voor het afsluiten van een wettelijke aansprakelijkheidsverzekering
        (WA) of een onderhoudscontract;
       besteding en verantwoording.



Hoogte pgb
Net als bij een pgb voor het inkopen van een dienst moet het pgb voor een hulpmiddel of een
woningaanpassing toereikend zijn om het beoogde doel te realiseren. De hoogte van het pgb wordt
gebaseerd op de goedkoopste van minimaal twee offertes van hulpmiddelenleveranciers en/of
aannemers (aangeleverd door de inwoner danwel door het Sociaal Team opgevraagd).Tevens is het
ten hoogste gelijk aan de kostprijs van de maatwerkvoorziening in natura. Ook kan een aanvraag
voor een pgb voor een hulpmiddel of woningaanpassing geweigerd worden voor dat deel van de
kosten die hoger zijn dan verstrekking in natura, maar kan een inwoner ervoor kiezen om zelf het
deel bij te betalen dat hoger is.


Programma van Eisen ( PvE )
In het PvE legt het Sociaal Team vast voor welk doel de maatwerkvoorziening als pgb wordt
toegekend en waaraan de voorziening moet voldoen. Immers, deze wordt toegekend ten behoeve
van het oplossen van een bepaalde ondersteuningsvraag. Als de inwoner een andere voorziening dan
voorgesteld wil, kan hij daarvoor kiezen onder bepaalde voorwaarden: de voorziening roept geen
(andere) belemmeringen op en de voorziening dient de beperking op hetzelfde niveau op te lossen
als in het PvE wordt gesteld. Uiteraard dient de invulling ook van goede kwaliteit te zijn: veilig,
doeltreffend en inwonergericht. Dat wil zeggen dat het hulpmiddel of de woningaanpassing aansluit
bij datgene wat de inwoner nodig heeft, daadwerkelijk de ondersteuningsbehoefte voldoende oplost
en ook veilig gebruikt kan worden. Onder veiligheid vallen ook bepaalde
(brand)veiligheidskeurmerken/ISO-normeringen. De specifieke eisen die het Sociaal Team stelt aan
de kwaliteit worden opgenomen in het PvE.


Duur van de toekenning
De maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt tenminste toegekend voor de normale
afschrijvingstermijn van de desbetreffende voorziening (tenzij anders beschreven in de beschikking).
Het Sociaal Team verstaat onder de normale afschrijvingstermijn de technische afschrijvingsduur. Dit
houdt in, dat het Sociaal Team niet gehouden is een economisch afgeschreven voorziening, die nog in
goede staat is en passend voor de inwoner, in te nemen en een nieuwe maatwerkvoorziening te
verstrekken. De normale afschrijvingstermijnen zijn als bijlage opgenomen (zie bijlage 1) Zolang de
voorziening nog goedkoopst passend is en volgens de normale afschrijvingstermijn nog niet is
afgeschreven, kan de inwoner pas een nieuwe aanvraag doen wanneer de looptijd van de indicatie is
verstreken. De situatie van de inwoner kan verslechteren, waardoor de voorziening niet meer als
passend kan worden aangemerkt. Als wordt verwacht dat de situatie van de inwoner (langzaam)
achteruit zal gaan, wordt dit ook opgenomen in het PvE. Een medisch onderzoek kan aan de orde
zijn.

Wanneer er sprake is van risico op snelle/vroegtijdige vervanging dan geen wordt er in principe geen
pgb ingezet. Bijvoorbeeld kindvoorzieningen of daar waar een progressieve aandoening is. Dit is
omdat het risico op vroegtijdige vervanging heel erg groot is en een voorziening bij een
gecontracteerde aanbieder sneller kan inspringen op de veranderende ondersteuningsvraag.

Indien de inwoner ervoor kiest een tweedehands hulpmiddel aan te schaffen, dan is het risico dat de
voorziening binnen de looptijd van de beschikking technisch wordt afgeschreven, voor de inwoner.


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 34 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 35 ======================================================================

<pre>Dit betekent dat er binnen de looptijd van de beschikking enkel om de reden dat de voorziening
technisch of economisch afgeschreven is, geen nieuwe voorziening wordt toegekend.


Besteding en verantwoording
In de Verordening is bepaald dat een beslissing tot verstrekking van een maatwerkvoorziening in de
vorm van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na uitbetaling
of binnen de termijn waarvoor het is verstrekt, niet is aangewend voor het doel waarvoor de
maatwerkvoorziening is toegekend. Een omzetting van een pgb in een maatwerkvoorziening in
natura is niet meer mogelijk nadat er al uitgaven zijn gedaan uit het pgb. Andersom kan ook een
eenmaal verstrekte maatwerkvoorziening in natura gedurende de duur van de looptijd van de
afgegeven beschikking – indien de voorziening nog goedkoopst passend is en niet is afgeschreven –
niet omgezet worden in een pgb.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 35 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 36 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 5 Maatwerkvoorzieningen Wmo

5.1     Wonen in een geschikt huis
Op grond van de Wmo moet een inwoner gebruik kunnen maken van zijn woning en moet de
woonsituatie de inwoner in staat stellen mensen te ontmoeten en sociale verbanden aan te gaan.
Om langer zelfstandig te kunnen blijven wonen in de eigen leefomgeving (dat kan de eigen woning
zijn of een geschiktere woning in dezelfde omgeving) zijn er voorzieningen die dit mogelijk maken.
Uitgangspunt is dat iedereen eerst zelf zorg draagt voor een geschikte woning. Van een
woningaanpassing, of ondersteuning bij het vinden van een geschikte woning, is in het kader van de
Wmo daarom in principe alleen sprake als de belemmeringen het gevolg zijn van onvoorziene en
onverwachte omstandigheden, gelegen buiten eigen toedoen. Een eigen woning kan zowel een
gekochte woning als een huurwoning zijn. Ook bij afwijkende situaties, zoals een (woon)boot of een
woonwagen met vaste standplaats wordt in principe gesproken van een woning. Hierbij geldt dat een
woonboot of woonwagen dan tenminste nog een technische levensduur van 5 jaar moet hebben en
zijn stand- of ligplaats op het moment van aanvraag zich in Houten bevindt en nog minimaal voor 5
jaar beschikbaar is.


5.1.1 Normaal gebruik van de woning
Doel van de woonvoorzieningen en woningaanpassingen is het ondersteunen van iemand die
beperkingen ondervindt bij het normale gebruik van de woning. Bij de beoordeling of een
maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ aan de orde is, verstaat het Sociaal Team onder het normale
gebruik van de woning, dat:

       de woning voor de inwoner toegankelijk is;
       een deel van de buitenruimte (tuin of balkon) door de inwoner te bereiken is;
       de inwoner het toilet, de badkamer, keuken, woonkamer, slaapkamer en eventueel
        slaapkamer(s) van jonge kinderen kan bereiken en gebruiken.

Bij de toegankelijkheid tot de woning en de buitenruimte(n) geldt dat één toegang in principe
voldoende is. Meerdere toegangen hebben meestal geen meerwaarde voor de participatie en/of
zelfredzaamheid van de inwoner. Van de inwoner mag worden verwacht dat het gebruik van deze
ene toegang volstaat.


Afwegingskader
Vanuit de gedachte van eigen kracht mag worden verwacht dat mensen tijdig maatregelen treffen
om de woning te kunnen blijven gebruiken, de zogenaamde voorzienbaarheid. Bij het ouder worden
en bij toenemende beperkingen, mag verwacht worden dat inwoners bijvoorbeeld rekening houden
met adequate vervanging van het sanitair of kunnen drempels preventief verwijderd worden.
Tegenwoordig zijn er veel voorzieningen die het mogelijk maken om langer zelfstandig te kunnen
blijven wonen in de eigen woning. Als algemeen gebruikelijk gelden woonvoorzieningen die in een
normale winkel, bouwmarkt of thuiszorgwinkel verkrijgbaar zijn. Enkele voorbeelden zijn:

       Een verhoogde toiletpot
       Een douchestoel/-krukje en/of losse toiletverhogers

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 36 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 37 ======================================================================

<pre>       Eenvoudige wandbeugels (handgrepen)
       Hendelmengkranen en thermostatische kranen
       Een badkamervloer voorzien van anti-slip behandeling of anti-slip bad-/douchematten
       Een telecom met videoverbinding naar smartphone
       Kleine drempeloplopen tot 5 cm
       Een elektrische garagedeur

Als inwoners niet zelfstandig of met hun netwerk een voorziening kunnen plaatsen kan hiervoor
contact worden gezocht met de klussendienst van Van Houten&co. De voorziening moet dan wel zelf
worden bekostigd.

Het herstructureren of -inrichten van de woning mag van een inwoner verwacht worden omdat
hiermee op eigen kracht voor een oplossing wordt gezorgd. Denk bijvoorbeeld aan het verplaatsen
van de wasmachine van de zolder naar de benedenverdieping, of indien de inwoner niet meer bij de
hoge keukenkastjes kan, het zelf plaatsen van een kast in de keuken die wel te bereiken is. Hiervoor
zijn geen aanpassingen vanuit de Wmo nodig.
Voor een kortdurende ondersteuningsbehoefte (maximaal zes maanden) zijn losse
woonvoorzieningen (zoals een douchestoel) te leen via de uitleendepots van thuiszorgaanbieders of
hulpmiddelenleveranciers, dit valt als andere voorziening onder de Zorgverzekeringswet.

Iedere inwoner is zelf verantwoordelijk voor de keuze die hij/zij maakt omtrent de woning. Zo mag
ook worden verwacht dat bij een eventuele verhuizing rekening wordt gehouden met toekomstige
ontwikkelingen en beperkingen die samenhangen met de leeftijd van de inwoner. Wanneer iemand
in de wetenschap van de eigen aandoening en beperkingen verhuist naar een ongeschikte woning
(inadequate verhuizing), is het oplossen van eventueel daaruit voortvloeiende belemmeringen
iemands eigen verantwoordelijkheid. Uit het onderzoek, als bedoeld in hoofdstuk 2 zal moeten
uitwijzen of er daadwerkelijk sprake is van een inadequate verhuizing.
Met informatie en advies kunnen inwoners bewust worden gemaakt van diverse mogelijkheden
rondom wonen en van de voor- en nadelen van al dan niet verhuizen. De gemeente organiseert
hiervoor samen met Viveste en Van Houten & co informatiebijeenkomsten voor inwoners.

5.1.2 Verhuizen
Kosten van een verhuizing zijn in principe algemeen gebruikelijk. Bijna iedereen verhuist wel één of
meerdere keren in zijn leven. Bijvoorbeeld door veranderen van gezinssituatie of het veranderen van
baan. Voor de kosten van een verhuizing is dan ook in principe geen maatwerkvoorziening mogelijk.
Dit is anders als de verhuizing plotseling noodzakelijk is, bijvoorbeeld als gevolg van een
hersenbloeding of ongeluk. In specifieke situaties kan de inwoner in aanmerking komen voor een
‘financiële tegemoetkoming voor verhuiskosten’. De inwoner krijgt deze tegemoetkoming met een
programma van eisen waar de nieuwe woning aan moet voldoen. Het maximale tarief hiervoor staat
in het besluit Jeugdhulp en Wmo.
Er wordt alleen een vergoeding geboden voor de noodzakelijke kosten. Ook hierbij wordt gekeken
naar de goedkoopst adequate oplossing en in hoeverre een inwoner (niet) in staat is zelf een bijdrage
te leveren. Wat er vergoed wordt, staat vastgelegd in het programma van eisen die de inwoner
ontvangt. Voorbeelden zijn: kosten voor de huur van een bus voor de verhuizing, eenmalige kosten
van materiaal voor het witten, schilderen en behangen van de nieuwe woning.

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 37 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 38 ======================================================================

<pre>Als een inwoner voor het eerst op zichzelf gaat wonen, komt de inwoner niet in aanmerking voor een
verhuiskostenvergoeding. Dit valt onder algemene gebruikelijk kosten zoals bij ieder ander.
En als er sprake is van een verhuizing naar een instelling vanuit de WLZ, wordt er geen
verhuiskostenvergoeding verstrekt.


5.1.3 Woning / afschrijvingstermijn
Als er sprake is van beperkingen bij het gebruik van de woning en de inwoner is zelf woningeigenaar,
dan zal in het gesprek aan de orde komen of de inwoner nagedacht heeft over het (deels) zelf
financieren van de aanpassingen. Het Sociaal Team onderzoekt wat er minimaal aangepast moet
worden om de belemmering van de inwoner weg te nemen. In het kader van het inzetten van eigen
kracht komen hierbij ook de financiële mogelijkheden van de inwoner aan bod. Zo ontstaat er een
complete indruk van wat in de individuele situatie van de inwoner mogelijk en gebruikelijk is en kan
het Sociaal Team maatwerk toepassen.

Wanneer een ruimte of voorwerpen hun afschrijvingsduur voorbij zijn, mag worden verwacht dat
de inwoner (of woningeigenaar) de kosten (deels) voor zijn rekening neemt die horen bij de
vervanging. Zo is het gangbaar dat bijvoorbeeld een badkamer na verloop van tijd wordt
gerenoveerd. Vanuit de Wmo worden alleen voorzieningen ingezet die specifiek horen bij het
wegnemen van de belemmering die is ontstaan als gevolg van een beperking.
In de praktijk betekent dit dat er vanuit de Wmo geen technisch afgeschreven badkamers of keukens
volledig worden gerenoveerd. Dit is woningverbetering en is voor rekening van de woningeigenaar.
De gemeente sluit voor de technische afschrijvingstermijnen aan op de termijnen uit het
”Beleidsboek huurverhoging na woningverbetering” uit juni 2018 van de Vereniging overleg
voorzitters huurcommissies (zie Bijlage 2). Hierin worden termijnen benoemd wanneer aanpassingen
aan delen van een woning als algemeen gebruikelijk worden gezien. Alleen mogelijke kosten die
specifiek betrekking hebben op de beperking én bijdragen aan de ondersteuningsvraag kunnen in
aanmerking komen voor ondersteuning.
Voor sanitair en badkamer gaat het om een termijn van 25 jaar. Voor een keuken en toilet 15 jaar.

Ook wanneer er sprake is van achterstallig onderhoud en het is aantoonbaar dat de beperking
voortkomt uit het achterstallig onderhoud, dan kan het Sociaal Team een maatwerkvoorziening Wmo
‘Wonen’ weigeren. Immers, de inwoner met een beperking zou dan bevoordeeld worden ten
opzichte van woningeigenaren zonder beperking die na verloop van tijd wel hun eigen woning
renoveren.


5.1.4 Grote woningaanpassing versus verhuizen (primaat van verhuizen)
Is voor het normale gebruik van de woning een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo
‘Wonen’ noodzakelijk dan beoordeelt het Sociaal Team wat de goedkoopst passende oplossing is om
het resultaat te bereiken. Dit geldt zowel voor bouwkundige als niet bouwkundige voorzieningen.
Betreft het een noodzakelijke woningaanpassing die minder kost dan € 15.000,- inclusief btw dan
kan deze verstrekt worden onder de voorwaarde dat de woning na de aanpassing nog langdurig
geschikt is voor de inwoner om in te kunnen blijven wonen. Als verwacht wordt dat de woning niet
langdurig geschikt zal zijn om in te kunnen blijven wonen en/of is de woning onvoldoende
aanpasbaar dan onderzoekt het Sociaal Team of verhuizen naar een meer geschikte woning aan de

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 38 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 39 ======================================================================

<pre>orde is (het primaat van verhuizen wordt overwogen). Dit geldt ook als de begrote kosten van de
aanpassing het bedrag van € 15.000,- inclusief btw overschrijden.

Bij de afweging of het primaat van verhuizen wordt toegepast, neemt het Sociaal Team in ieder geval
de volgende punten mee:
      De beschikbaarheid van een reeds aangepaste of eenvoudig aan te passen woning, in relatie
         tot de beperkingen van de inwoner;
      De medische situatie van de inwoner en de medisch aanvaardbare termijn waarbinnen een
         alternatieve woning beschikbaar moet zijn;
      De aanwezigheid van familie en/of vrienden, de beschikbaarheid van mantelzorgers die door
         verhuizing mogelijk zouden wegvallen, de binding die de inwoner heeft met de buurt, de
         leeftijd van de inwoner en de wil om te verhuizen.
      De bereikbaarheid van verschillende voorzieningen (winkels, et cetera);
      De financiële consequenties voor de inwoner, waaronder de woonlasten.

Is verhuizen na het beoordelen van bovenstaande aspecten een optie dan zal het primaat verhuizen
als goedkoopst passende oplossing worden voorgesteld. Een verhuizing naar een reeds aangepaste
woning of naar een goedkoper aan te passen woning is dan passend en goedkoper dan het
aanpassen van de woning. Zelfstandig langer thuis blijven wonen betekent dus niet per definitie dat
dit in dezelfde/huidige woning kan plaatsvinden. Een verhuizing kan niet verplicht worden, maar een
aanvraag voor een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo kan wanneer het primaat van
verhuizen is opgelegd wel worden afgewezen. Wanneer de inwoner inderdaad verhuist, kan de
inwoner worden ondersteund met een maatwerkvoorziening ‘Financiële tegemoetkoming voor
verhuiskosten’.


5.1.5 Woonvoorzieningen
Er wordt onderscheid gemaakt tussen twee soorten woonvoorzieningen, namelijk;
    1. Losse woonvoorzieningen: Voorzieningen die niet nagelvast en dus verplaatsbaar zijn
       (bijvoorbeeld een toiletstoel of een verrijdbare tillift). Dit worden ook wel roerende
       woonvoorzieningen genoemd.
    2. Bouwkundige- en woontechnische woningaanpassingen: Nagelvaste voorzieningen die
       verwijderd kunnen worden(bijvoorbeeld een traplift of een plafondtillift) en Nagelvaste
       voorzieningen die niet omkeerbaar zijn (bijvoorbeeld een aangepaste keuken of badkamer,
       of het verwijderen van drempels).


Losse woonvoorzieningen
Losse woonvoorzieningen gaan voor op bouwkundige woonvoorzieningen. Een verrijdbare tillift is
bijvoorbeeld te verkiezen boven een plafondlift en een losse douchestoel boven een douchezitje
aan de muur. Losse voorzieningen hebben als voordeel dat ze veelal snel kunnen worden ingezet,
herbruikbaar zijn en voor meerdere doeleinden kunnen worden ingezet. Zo kan een douchestoel
bijvoorbeeld ook gebruikt worden om aan de wastafel te zitten of om op te zitten bij het aankleden.
Losse woonvoorzieningen worden overwegend in bruikleen verstrekt en geleverd door de
leverancier. Bij de verstrekking dient de inwoner een bruikleenovereenkomst te tekenen. De
toekenning is eventueel inclusief keuring, onderhoud en reparatie.


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 39 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 40 ======================================================================

<pre>Bouwkundige- en woontechnische woonvoorzieningen
Indien het woonprobleem niet op een andere manier kan worden opgelost en ook verhuizing met
behulp van de genoemde afweging primaat van verhuizen geen optie is, kan aan de inwoner een
woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo worden toegekend.

Te denken valt aan:
     Het aanpassen van de toegang tot de woning en/of het opheffen of minimaliseren van
       niveauverschillen zodat een inwoner in een elektrische rolstoel er kan rijden
     Het verhogen/verlagen van het keukenblad zodat deze gebruikt kan worden door iemand in
       een rolstoel.
     Een woonunit die voor een bepaalde periode aan het huis geplaatst kan worden.

Bij de afweging neemt het Sociaal Team de proportionaliteit altijd mee in de overweging; staan de
kosten van de te realiseren woningaanpassing in verhouding tot het te behalen resultaat. En
uiteraard wordt indien er meerdere opties zijn om de belemmeringen weg te nemen de goedkoopst
passende oplossing gekozen. Uit jurisprudentie blijkt dat gemeenten niet alle ondervonden
belemmeringen hoeven te verminderen/ weg te nemen. Het is voldoende als de inwoner in staat is
om in aanvaardbare mate zelfredzaam te zijn en/of maatschappelijk te participeren.

Voor het aanbrengen van bouwkundige of woontechnische voorzieningen aan de eigen woning stelt
het Sociaal Team een programma van eisen op. Als het gaat om een uitbreiding van ruimten
onderzoekt zij welke benodigde ruimteoppervlakte aangehouden moeten worden, rekening houdend
met de hulpmiddelen die de inwoner nodig heeft. Bij aanpassingen vanaf een bedrag van € 2.000,-
wordt aan de hand van het programma van eisen twee of meer offertes opgevraagd en beoordeeld.
De goedkoopst passende oplossing zal worden gerealiseerd.
Indien een bouwkundige nagelvaste woonvoorzieningen in natura in eigendom aan de
woningeigenaar wordt verstrekt is de woningeigenaar verantwoordelijk voor onderhoud en reparatie
van de voorziening. Een uitzondering op deze regel is dat trapliften en plafondliften wel eigendom
blijven van de gemeente en de gemeente ook verantwoordelijk is voor keuring, onderhoud en
reparatie van deze voorzieningen.

Als het plaatsen van een aanbouw een ondersteuning kan zijn bij het zelfstandig wonen, besluit het
Sociaal Team vanwege financieel-economische argumenten alleen tot een aanbouw als tevoren vast
staat dat de aanbouw hergebruikt kan worden, zoals bij huurwoningen van woningcorporaties. Bij
eigen woningen zal de kans op hergebruik miniem zijn. Daarom kiest het Sociaal Team bij eigen
woningen als het maar enigszins kan voor het plaatsen van een herbruikbare losse woonunit en heeft
aandacht voor de RO-vergunning (ruimtelijke ordening) indien deze nodig is.
Bij het vergroten van de woning, waaronder ook begrepen het plaatsen van een losse woonunit,
wordt er van uitgegaan dat de eigenaar van de woning zijn opstalverzekering aan de hogere
herbouwwaarde van de woning aanpast.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 40 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 41 ======================================================================

<pre>Bij aanpassingen aan gemeenschappelijke ruimten zal het Sociaal Team ook beoordelen of het
verantwoord is voorzieningen als trapliften op een voor eenieder bereikbare plaats te zetten. Ook
kijkt het Sociaal Team naar zaken als slijtage door weer en wind.


5.1.6 Aanpassen gemeenschappelijke ruimte
Als een inwoner in een wooncomplex voor ouderen of personen met een beperking woont, dan
wordt van de eigenaar van dit wooncomplex verlangd dat het complex aan de basiseisen van
toegankelijkheid voor deze doelgroepen voldoet. Het toegankelijk maken en gebruiken van
gemeenschappelijke ruimten valt dan in beginsel niet onder de Wmo, omdat dit tot het
uitrustingsniveau van een dergelijk wooncomplex behoort. Denk hierbij aan het aanbrengen van
elektrische toegangsdeuren of het minimaliseren van niveauverschillen. Voor alle andere
wooncomplexen, zoals reguliere flats, geldt ook dat éérst een beroep wordt gedaan op de
woningeigenaar (bijvoorbeeld de woningcorporatie of VvE). Als voorzieningen zoals automatische
deuropeners in gemeenschappelijke ruimten worden geplaatst, is er doorgaans sprake van collectief
gebruik. Immers ook andere bewoners van het appartementencomplex profiteren van deze
verbeteringen. De woningeigenaar heeft de verantwoordelijkheid de gemeenschappelijke ruimten
naar algemeen aanvaarde (veiligheids-)normen voor alle huurders in het dagelijks gebruik geschikt te
maken en te houden.

De gemeente blijft aanspreekbaar en verantwoordelijk voor het verstrekken van een
maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ zijnde een woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimten
voor zover die bedoeld zijn voor individueel gebruik.

5.1.7 Mantelzorgwoning
Als sprake is van een aanvraag van een mantelzorgwoning (woonunit in de tuin op of het erf waar de
degene woont die zorg verleent) gaat de gemeente ook daarbij uit van de eigen
verantwoordelijkheid voor het hebben van een woning. Dit kan door zelf een woning te bouwen of te
huren die op het terrein nabij de woning van de mantelzorgers kan worden geplaatst. Daarbij is
uitgangspunt dat de uitgaven die de verzorgde(n) had(den) voor de situatie van de mantelzorg in de
mantelzorgwoning, aan het wonen in deze woning besteed kunnen worden. Daarbij kan gedacht
worden aan huur, kosten nutsvoorzieningen, verzekeringen enz. Met die middelen zou een
mantelzorgwoning gehuurd kunnen worden. Ook zouden deze middelen besteed kunnen worden
aan een lening of hypotheek om een mantelzorgwoning (deels) van te betalen. De gemeente kan
adviseren en ondersteunen als het gaat om de nodige vergunningen op het gebied van de ruimtelijke
ordening. Daarnaast is het met de landelijke wetgeving ook mogelijk om een urgentie te krijgen voor
een woning als iemand mantelzorger is.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 41 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 42 ======================================================================

<pre>5.2 Verplaatsen in en om de woning (Verplaatsen)
Als een inwoner zich niet meer dagelijks in en om de woning kan verplaatsen, kan als
maatwerkvoorziening een rolstoel worden verstrekt.

Afwegingskader
Wanneer een inwoner een probleem ervaart bij het verplaatsen in en om de woning, bekijkt het
Sociaal Team tijdens het onderzoek eerst welke eigen mogelijkheden de inwoner zelf heeft om het
ondervonden probleem op te lossen. Zo zijn er diverse hulpmiddelen die als algemeen gebruikelijke
voorzieningen aan te merken zijn. Te denken valt aan een wandelstok, een looprek of een rollator.
Ook het gebruik van een reguliere buggy bij kinderen tot 4 jaar is algemeen gebruikelijk. Daarnaast is
het denkbaar dat een inwoner besluit zelf een (tweedehands) rolstoel aan te schaffen. Wanneer de
rolstoel slechts kortdurend nodig is (maximaal zes maanden), kan gebruik worden gemaakt van de
tijdelijke uitleen bij een thuiszorgwinkel vanuit de zorgverzekeringswet. Deze kunnen inwoners zelf
aanvragen. Hulpmiddelen bij revalidatie vallen ook onder de Zorgverzekeringswet. Woont de
inwoner in een verpleeghuis op grond van de Wlz, dan is de instelling verantwoordelijk voor het
beschikbaar stellen van de rolstoel.

Een individuele rolstoel wordt alleen verstrekt indien ‘dagelijks zittend verplaatsen in en om de
woning’ noodzakelijk is. Rolstoelen voor het zogenaamde ‘incidentele’ gebruik, waarbij de rolstoel in
de auto wordt meegenomen om bij het winkelen of bij uitstapjes te gebruiken, vallen niet onder dit
te bereiken doel. De inwoner kan in dergelijke situaties gebruik maken van de uitleen op grond van
de Zvw of van rolstoelen die te tijdelijk te leen zijn op verschillende bestemmingen, zoals bij het
ziekenhuis of in een dierentuin.

De sportrolstoel wordt niet gerekend tot een rolstoel voor het verplaatsen in en rond de woning.


5.2.1 De Rolstoel
Voor de maatwerkvoorziening Rolstoel geldt geen eigen bijdrage. Dit is landelijke wetgeving.
Er zijn diverse typen rolstoelen denkbaar, het Sociaal Team stelt bij de indicatie een type rolstoel
vast. Bij de selectie van het type rolstoel wordt onder andere gekeken:

       hoe vaak en voor werk doel de rolstoel wordt gebruikt (Wat is de verplaatsingsbehoefte);
       wat de fysieke mogelijkheden van de inwoner zijn om een rolstoel zelf voort te bewegen;
       of de inwoner de rolstoel zelf moet kunnen voortbewegen of dat het volstaat als een ander
        de rolstoel voortbeweegt;
       of de inwoner in staat is om de rolstoel (veilig) zelf te besturen ingeval het een elektrische
        rolstoel betreft.

De wens is dat de inwoner, binnen zijn fysieke mogelijkheden en indien dit past binnen de medische
behandeling, zijn fysieke spierkracht kan gebruiken (zodat het gebruik van een rolstoel geen anti-
revaliderend effect heeft). In het geval van een minderjarige kan soms een aangepaste buggy of
kinderduwwandelwagen als maatwerkvoorziening Wmo worden toegekend. Dit is alleen mogelijk
wanneer uit het onderzoek blijkt dat een reguliere buggy of kinderduwwandelwagen niet voldoet,
bijvoorbeeld vanwege de leeftijd of beperkingen van de minderjarige.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 42 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 43 ======================================================================

<pre>Ten aanzien van mantelzorgers zal door het Sociaal Team rekening worden gehouden met hun
belangen. Dat kan bijvoorbeeld betekenen dat als de mantelzorger niet in staat is de rolstoel in alle
omstandigheden te duwen, er een elektrische- of motorische duwondersteuning verstrekt kan
worden.

Als het nodig is worden in opdracht van het Sociaal Team door de leverancier individuele
aanpassingen aangebracht aan de rolstoel. Deze kunnen bestaan uit bijvoorbeeld zit-, rug en
ondersteuningsdelen, bediening en/of besturing. Het Sociaal Team onderzoekt de situatie en stelt,
eventueel samen met een ergo- of fysiotherapeut, een functioneel programma van eisen op waarin
de noodzakelijke functionaliteiten van de rolstoel/buggy worden vastgelegd. Aanvullende wenselijke
aanpassingen en/of accessoires zoals bagagetassen, been- en voetenzakken en afdekhoezen worden
niet vergoed, maar kunnen eventueel op eigen kosten worden aangeschaft/toegevoegd.



5.3     Lokaal verplaatsen per vervoermiddel (Vervoer)
De Wmo heeft onder andere tot doel om het mogelijk te maken dat inwoners deel nemen in de
samenleving. Vervoer speelt hierbij een belangrijke rol. Als een inwoner zich (tijdelijk) niet zelfstandig
kan verplaatsen buiten zijn woning, vanwege een beperking of chronische ziekte, kan hiervoor een
maatwerkvoorziening ‘vervoer’ worden toegekend om zich lokaal en regionaal te verplaatsen. We
hanteren hiervoor een reikwijdte tot 25 kilometers vanaf het woonadres.

De vanuit de Wmo geboden ondersteuning bij het lokaal/regionaal verplaatsen, beperkt zich tot het
vervoer met een sociaal recreatief doel. Denk aan het doen van boodschappen, winkelen, het
bezoeken van familie/vrienden, van bijeenkomsten en (sport)activiteiten, van sociaal-culturele
instellingen (theater/bioscoop) en plekken om te recreëren of een hobby uit te oefenen. Dit betekent
dat de maatwerkvoorziening Wmo ‘Vervoer’ niet bedoeld is voor het verplaatsen van en naar werk,
school of een ziekenhuisbezoek om zelf opgenomen of behandeld te worden. Wanneer een inwoner
bij deze verplaatsingen belemmeringen ondervindt, kan een beroep worden gedaan op andere
voorzieningen. Denk bijvoorbeeld aan ziekenvervoer vanuit de zorgverzekeringswet of de regeling
leerlingenvervoer. Ook het woon-werkverkeer valt niet onder de Wmo 2015, daarvoor blijven
werkgever en werknemer gezamenlijk verantwoordelijk (aanvraag via UWV). Een bezoek brengen
aan iemand die in het ziekenhuis ligt, kan wel met een maatwerkvoorziening ‘Vervoer’ vanuit de
Wmo. Het vervoer naar het ziekenhuis heeft dan een sociaal doel. Oneigenlijk gebruik van de
maatwerkvoorziening kan tot gevolg hebben dat de maatwerkvoorziening wordt ingetrokken.

5.3.1 Valys
Voor verplaatsingen buiten de regio (als er verder gereisd moet worden dan 25 km vanaf het
woonadres) kan men reizen met Valys. Dit, door de Rijksoverheid georganiseerde bovenregionale
vervoer maakt geen deel uit van het vervoer in het kader van de Wmo, waarvoor de gemeente
verantwoordelijk is. Valys is een aanvullende vervoersvoorziening voor het vervoer voor mensen met
een beperking buiten de eigen regio. Voor meer informatie over de richtlijnen en kosten:
https://valys.nl/

5.3.2 De vervoersbehoefte
Het Sociaal Team onderzoekt wat de vervoersbehoefte van een inwoner is. Welke bestemmingen /
locaties wil iemand bereiken? Wat is de vervoersfrequentie en welke belemmeringen ervaart iemand
bij zichzelf verplaatsen buiten de woning?




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 43 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 44 ======================================================================

<pre>Afwegingskader
Zoals eerder genoemd in het afwegingskader in hoofdstuk 3, onderzoekt het Sociaal Team altijd eerst
of de belemmeringen op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, hulp van personen uit het sociaal
netwerk, algemeen gebruikelijke, andere of algemene voorzieningen, kunnen worden verminderd of
weggenomen. Bij ‘ Vervoer’ ziet de gemeente Houten onder eigen kracht de aanschaf van een
algemeen gebruikelijke voorziening als deze het ondervonden vervoersprobleem kan verminderen of
wegnemen. Dit kan bijvoorbeeld een tweedehands of nieuwe fiets, een fiets met een lage instap, een
elektrische fiets of scooter zijn. De gebruikskosten van een (eigen) auto zijn tevens algemeen
gebruikelijk. Verder valt ook het aanleren van vaardigheden, zoals het leren fietsen of behalen van
een scooterrijbewijs onder algemeen gebruikelijke voorzieningen. Ook onderzoekt het Sociaal Team
in welke mate er een beroep kan worden gedaan op gebruikelijke hulp of hulp vanuit het sociaal
netwerk. Beschikt de partner of een meerjarige huisgenoot over een auto, kan de inwoner met de
buurvrouw meerijden naar het zangkoor of kan een vriend of vriendin de inwoner ophalen voor een
koffieafspraak? Wanneer de echtgenoot van de inwoner ook een beperking heeft en hiervan
belemmeringen ondervindt bij het lokaal verplaatsen, kan de vervoersbehoefte van de inwoner en
die van de echtgenoot samen worden beoordeeld. In het onderzoek weegt het Sociaal Team ook de
leeftijd van de inwoner en de mate waarin zijn vervoersbehoefte afwijkt van die van een
leeftijdgenoot zonder een beperking mee.

Voorbeelden van andere voorzieningen waarop een beroep kan worden gedaan, zijn zoals eerder
genoemd leerlingenvervoer (vervoer van huis naar school en visa versa), ziekenhuisvervoer vanuit de
Zvw of vervoer van- en naar werk vanuit het UWV. Wanneer een inwoner op basis van een Wlz-
indicatie in een instelling verblijft, dan dient ook het vervoer vanuit de Wlz te worden gefinancierd.
Andere voorbeelden van algemene voorzieningen die beschikbaar zijn voor vervoer binnen de
rondweg, zijn het Vervoer Houten, ook wel het golfkarretje of elektrokar, off automaatje

Als iemand vanwege zijn beperking niet meer zelf mag autorijden, kan het reizen met openbaar
vervoer als algemene voorziening een alternatief zijn. Om te beoordelen of openbaar vervoer als
algemene voorziening een door een inwoner ondervonden vervoersprobleem kan verminderen of
wegnemen, kijkt het Sociaal Team naar de volgende aspecten: Is het mogelijk (eventueel met
gebruikelijke hulp, hulp uit eigen netwerk) gebruik te maken van het openbaar vervoer? Denk
bijvoorbeeld aan een partner of vriend die kan begeleiden, de GO-OV-app, OV-maatjesprojecten, een
OV-begeleiderskaart of therapie om een angststoornis te behandelen of begeleiding om het reizen
met OV aan te leren.

Wanneer een inwoner gezien zijn beperking op grond van de site van OV9292.nl
(https://9292.nl/extra/toegankelijkheid) met trein/bus/tram kan reizen, is het openbaar vervoer voor
de inwoner fysiek toegankelijk. Kijk daarnaast of de inwoner voldoet aan de volgende criteria;

           Is in staat om 400 meter zelfstandig, al dan niet met hulpmiddelen, af te leggen om de
            dichtstbijzijnde bushalte te bereiken.
           Is in staat de wachttijd voor het instappen te overbruggen (is er mogelijkheid om te
            zitten bij de bushalte?)
           Is in staat om zelf in/ en uit te stappen uit de bus, tram of trein.
           Is zelf in staat om regie te voeren tijdens en na de reis.


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 44 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 45 ======================================================================

<pre>U-flex is een flexibele aanvullend openbaarvervoerservice tussen Schalkwijk en Houten-Zuid. De bus
rijdt op afroep, alleen waar en wanneer hij nodig is. Het vervoer gaat van halte naar halte, volgens
de snelst mogelijke route.

Enkel wanneer bovenstaande opties het vervoersprobleem naar het oordeel van het Sociaal Team
onvoldoende verminderen of wegnemen, kan vanuit de Wmo één of meerdere
maatwerkvoorzieningen ‘Vervoer’ worden toegekend.

Verder geldt dat er sprake moet zijn van een structurele vervoersbehoefte. Onder een structurele
vervoersbehoefte wordt verstaan dat de inwoner meerdere malen per maand (in ieder geval meer
dan 12 keer per jaar) een vervoersprobleem ervaart.

5.3.3 Vervoersvoorzieningen

Een aangepaste fiets
Hiermee worden fietsen bedoeld die speciaal ontworpen en bestemd zijn voor mensen met een
beperking en die alleen bij gespecialiseerde bedrijven worden verkocht, denk aan de driewielfiets en
de duofiets. Om in aanmerking te komen voor een aangepaste fiets of fietsvoorziening op grond van
de Wmo, moet uit het onderzoek blijken dat er een medische grondslag is die maakt dat een
algemeen gebruikelijk alternatief in de situatie van de inwoner niet volstaat en dat de inwoner in
staat is om de beoogde aangepaste fiets of fietsvoorziening veilig te gebruiken. Tot slot moet de
inwoner in principe zelf zorgen voor een adequate stallingsmogelijkheid (een afgesloten ruimte zoals
een schuur, garage of hal van de woning waarmee de fiets/ -voorziening beschermd wordt tegen
weersinvloeden, vernieling en diefstal). Indien erg geen adequate stallingsmogelijkheid aanwezig is
en/of er is aanpassing nodig kan dit vanuit de Wmo gerealiseerd worden. Hierbij wordt uitgegaan van
de goedkoopst passende oplossing. Het (nog) niet beschikken over een fiets of nog niet kunnen
fietsen zijn geen redenen om een aangepaste fiets of fietsvoorziening als maatwerkvoorziening Wmo
Vervoer te verstrekken.

Scootmobiel
Een scootmobiel is bedoeld om te voorzien in de dagelijkse vervoersbehoefte op de (zeer) korte en
middellange afstanden. Voorwaarden voor een scootmobiel zijn ernstige belemmeringen in de sta-
en loopfunctie en dat er ten gevolge hiervan problemen bij het verplaatsen buitenshuis zijn op de
zeer korte afstand (tot 100 meter) of de iets langere afstanden (tot 500 meter). Verder moet de
inwoner in staat is om zelfstandig op en van de scootmobiel te stappen en om de scootmobiel op
een adequate wijze (technisch) te bedienen en zelfstandig deel te nemen aan het verkeer op de
openbare weg.

Stallingsmogelijkheid
De inwoner zal moeten beschikken over een adequate stallingsruimte om de scootmobiel op te laden
en te beschermen tegen weersinvloeden, vernieling en diefstal. Met een adequate stallingsruimte
wordt een afgesloten ruimte (schuur, garage of hal van een wooncomplex, mits de scootmobiel de
veiligheid in het complex niet in gevaar brengt) bedoeld of een (af)dak waar het voertuig onder
gestald kan worden. De minimale eisen bij een niet afgesloten ruimte zijn drie wanden en een dak,
en een haak aan de muur om de voorziening te beschermen tegen diefstal. Daarnaast is
stroomvoorziening vereist. Indien erg geen adequate stallingsmogelijkheid aanwezig is en de inwoner



Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 45 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 46 ======================================================================

<pre>aantoonbaar niet in staat is om adequate stalling te realiseren, een maatwerkvoorziening vanuit de
Wmo gerealiseerd worden. Hierbij wordt uitgegaan van de goedkoopst passende oplossing.

Uitvoeringen
Er zijn verschillende uitvoeringen met onder andere verschil in actieradius en snelheid. Het Sociaal
Team betrekt bij de afweging het doel waarvoor de scootmobiel wordt toegekend. Uiteindelijk
verstrekt het Sociaal Team de goedkoopst passende scootmobiel. Scootmobielen met extra grote
actieradius en afwijkende hoge snelheid (meer dan 15 kilometer per uur) worden niet verstrekt. Aan
personen voor wie een zwaardere, bredere of beter geveerde uitvoering medisch noodzakelijk is, kan
wel een andere dan de gebruikelijke uitvoering worden toegekend.
Accessoires bij de scootmobiel (denk aan een windscherm bij bijvoorbeeld longproblematiek wat het
rijden beinvloed etc.) worden enkel verstrekt als dit naar het oordeel van het Sociaal Team
noodzakelijk is gezien de beperkingen van de inwoner en/of het doel waarvoor de scootmobiel als
maatwerkvoorziening wordt toegekend. Wenselijke accessoires vanuit de inwoner kunnen bij de
leverancier op eigen kosten aangeschaft worden. Ditzelfde geldt voor andere accu’s die een grotere
actieradius bewerkstelligen.

5.3.4 Wmo vervoerspas – Regiotaxi
De Regiotaxi is een systeem van collectief vraagafhankelijk vervoer (CVV) dat met (rolstoel)busjes en
taxi’s vervoer van deur tot deur/halte (en visa versa) biedt voor iedere inwoner van Houten. Een
inwoner die een Wmo-vervoerspas als maatwerkvoorziening Wmo ‘Vervoer’ toegekend krijgt, kan
tegen gereduceerd tarief een aan hem toegekend aantal kilometers per jaar (kilometerbudget) met
de regiotaxi reizen in de regio (binnen een straal van 25 kilometer hemelsbreed gemeten vanaf zijn
woning). Er geldt buiten het instap- en reizigerstarief, geen eigen bijdrage op grond van de Wmo. De
hoogte van het tarief van Wmo-vervoerspas wordt jaarlijks bij collegebesluit vastgesteld en
gecommuniceerd. Het tarief is terug te vinden in het Besluit. De Regiotaxi kan ook zonder Wmo-
vervoerspas gebruikt worden. De gebruiker betaalt dan een commercieel tarief. Het commerciële
tarief ligt boven dat van het openbaar vervoer maar onder dat van een reguliere taxi.

Een Wmo-vervoerspas wordt alleen toegekend als andere opties (uit het afwegingskader)
onvoldoende opties bieden en als sprake is van sociaal recreatieve doeleinden. Denk hierbij aan een
ritje naar de sportclub, het zangkoor, de kapper, of om familie of vrienden te bezoeken (in het
ziekenhuis). De Regiotaxi kan ook worden gebruikt voor vervoer naar werk, school of de
dagbesteding, maar in dat geval geldt er geen kortingstarief. Ook voor medisch vervoer geldt het
volledige tarief. Voor deze doeleinden gelden andere wetgeving / regelgevingen:
      Wmo: Als vervoer van en naar een dagbesteding noodzakelijk is, kan hiervoor bij de
         maatwerkvoorziening OMD hiervoor een extra indicatie worden afgegeven.
      Wlz: Als een cliënt gedurende een dagdeel begeleiding of behandeling ontvangt op een
         locatie die niet dezelfde is als de verblijfslocatie, kan het verzekerd pakket tevens het vervoer
         van en naar die locatie omvatten.
      Zorgverzekeringsweg (Zwv); bijvoorbeeld vervoer in verband met een medische behandeling
      UWV: vervoer in het kader van arbeid
      Onderwijs: leerlingenvervoer

Het vervoer van de Regiotaxi is van deur tot deur. De chauffeur helpt bij het in- en uitstappen en
begeleidt, indien nodig en mogelijk, tot aan de deur. Een inwoner mag één medereiziger mee laten

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 46 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 47 ======================================================================

<pre>reizen tegen hetzelfde tarief. Ook kan een loophulpmiddel, rolstoel of scootmobiel mee in de
Regiotaxi, de inwoner krijgt hier dan een speciale aantekening van in het reizigersbestand. Het is
echter niet mogelijk om de scootmobiel mee te nemen als de enkele reis 5 km of korter is, omdat
deze korte ritten met de scootmobiel afgelegd kunnen worden.

Het Sociaal Team De kenmerken van de inwoner kan het Sociaal Team registreren door middel van
codes die zijn opgenomen in het Woordenboek Reizigerskenmerken . Door gebruik van deze codes
kan op ene eenduidige wijze worden vastgelegd wat de reiziger nodig heeft om een (keten)reis te
maken.


5.3.5 Kilometerbudget
Het kilometerbudget betreft het aantal kilometers dat een inwoner in één jaar maximaal tegen
gereduceerd tarief op vertoon van de Wmo-vervoerspas met de Regiotaxi kan reizen. Er wordt een
onderscheid gemaakt tussen een midden en een groot kilometerbudget. Het oordeel van het Sociaal
Team om een midden of een groot kilometerbudget toe te kennen, hangt af van:

   De vervoersbehoefte in relatie tot het vervoersprobleem van de inwoner en het doel waarvoor
    de maatwerkvoorziening wordt toegekend.
   De mate waarin de ondersteuningsvraag op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, hulp van
    personen uit het sociaal netwerk, algemeen gebruikelijke, andere en/of algemene voorzieningen
    kan worden opgelost.
   Eventuele andere maatwerkvoorzieningen Wmo ‘Vervoer’ die zijn of worden toegekend.

Voor het vaststellen van de hoogte van het kilometerbudget, hanteert het Sociaal Team
onderstaande tabel als richtlijn. Kilometers die in een jaar niet worden benut, kunnen niet worden
toegevoegd aan het budget van het jaar daarop.

Soorten kilometerbudget              Omschrijving
Midden                                Inwoner is deels afhankelijk van de Regiotaxi.
(tot 750 kilometer per jaar)          Inwoner kan (delen van de) afstanden afleggen op eigen
                                       kracht en/of gebruik te maken van algemene
                                       voorzieningen, maar is voor (delen van de) afstanden ook
                                       afhankelijk van de Regiotaxi.
                                      Inwoner beschikt over een maatwerkvoorziening
                                       waarmee (delen van de) afstanden kunnen worden
                                       afgelegd. Denk aan een aangepaste fiets of scootmobiel.
Groot                                 Inwoner is volledig afhankelijk van de Regiotaxi en reist
(750-1500 kilometer per jaar)          regelmatig.

Wanneer een inwoner gedurende de looptijd van beschikking van mening is dat het budget niet
toereikend is, dan is het aan de inwoner om aan de hand van concrete en verifieerbare gegevens aan
te tonen dat hij een groter kilometerbudget nodig heeft.

5.3.6 Reizen met begeleider
Indien er medische noodzaak is voor het meereizen van een begeleider, kan Sociaal Team hiervoor
een indicatie afgegeven. Dit geldt alleen in situaties waarin medische handelingen nodig zijn tijdens
de rit. De begeleider reist gratis mee. Als men een dergelijke indicatie heeft, mag de inwoner niet
meer zonder begeleider reizen.


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 47 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 48 ======================================================================

<pre>5.3.7 Afzeggen Ritten
Indien een inwoner herhaaldelijk zonder afzegging geen gebruik maakt van ritten die hij heeft
aangevraagd (zgn. loosmeldingen) kan (al dan niet tijdelijk) zijn Wmo-vervoerspas geblokkeerd
worden, waardoor gebruik van de Regiotaxi niet meer mogelijk is. Als dit speelt zal de Regiotaxi het
Sociaal Team hierover inlichten.

5.3.8 Individueel vervoer per regiotaxi
De regiotaxi is collectief vervoer. Dit betekent dat er meerdere mensen tegelijk (collectief) met een
zelfde voertuig vervoerd worden naar hun bestemmingen. Het maximaal aantal personen dat in één
voertuig tegelijk wordt vervoerd, bedraagt acht personen (taxibus). Naast dit vervoer per taxibus,
kunnen mensen met de regiotaxi ook met een personenauto (taxi) of een rolstoeltaxibus worden
vervoerd. In de zeer uitzonderlijke situatie dat iemand vanwege zijn beperking niet met anderen
kan/mag reizen, kan het Sociaal Team op de indicatie voor de Wmo –vervoerspas aangeven dat het
middels individueel vervoer wordt ingezet. Tijdens de ritten vindt dan geen combinatie plaats met
andere reizigers.

5.3.9 Financiële tegemoetkoming voor Individueel vervoer
Als een maatwerkvoorziening wordt toegekend, wordt door het Sociaal Team altijd de goedkoopst
passende maatwerkvoorziening verstrekt. Bij een vervoersprobleem is de Regiotaxi (het collectief
vervoer )in veruit de meeste gevallen de goedkoopst passende maatwerkvoorziening Wmo ‘Vervoer’.
In uitzonderlijke situaties kan het voorkomen dat dit niet de best passende vorm van vervoer, of het
goedkoopst is. Bijvoorbeeld in uitzonderlijke gevallen dat een inwoner met een vervoersprobleem op
de korte afstanden een eigen auto voor de deur heeft staan en deze ook voor de korte afstanden
kan/wil gebruiken. Het Sociaal Team onderzoekt of de inwoner daadwerkelijk meerkosten heeft ten
opzichte van personen zonder beperkingen omdat de inwoner ook voor korte afstanden aangewezen
is op het gebruik van eigen auto en of dit kan worden aangemerkt als de goedkoopst passende
oplossing. Zoals gezegd beperkt de tegemoetkoming zich tot de kosten van het bovengebruikelijk
gebruik van de eigen auto voor de korte afstanden. In het besluit staat beschreven hoe de hoogte
van de financiële tegemoetkoming voor het gebruik van de eigen auto voor korte afstanden als
individueel vervoer, wordt bepaald.


5.3.10 Vervoersbehoefte kinderen
Een jong kind met een beperking kan bij het lokaal/ regionaal verplaatsen vaak op dezelfde manier
vervoerd worden als een leeftijdgenoot zonder beperking. Vaak met een voorziening die als
algemeen gebruikelijk wordt gezien. Denk aan een buikdrager, Maxi-Cosi, kinderwagen, buggy of een
fietszitje/autostoeltje. Bovendien zijn kinderen in hun verplaatsings- en vervoersbehoefte nog
grotendeels afhankelijk van hun ouders. Toch kan ook een kind (onder de twaalfjaar) als gevolg van
een beperking belemmeringen ondervinden in het meedoen (participeren) en dus een
vervoersbehoefte hebben waarvoor een maatwerkvoorziening Wmo Vervoer kan worden toegekend.
Denk aan het meedoen in het spel buiten met andere kinderen of het fietsen (al dan niet onder
begeleiding van een volwassene) naar opa of oma in de wijk.
Ook hier geldt dat een maatwerkvoorziening Wmo ‘Vervoer’ pas wordt toegekend, na het toepassen
van het afwegingskader wanneer andere opties onvoldoende uitkomst bieden. Wanneer een
vervoersvoorziening tot doel heeft de functie over te nemen (bijvoorbeeld het lopen) in plaats van
maatschappelijk te kunnen participeren, kan aanspraak worden gemaakt op ondersteuning vanuit de
Zvw in plaats van de Wmo.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 48 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 49 ======================================================================

<pre>5.4     Voeren van een huishouden
Huishoudelijke ondersteuning (HO) kan als maatwerkvoorziening worden ingezet als er beperkingen
zijn bij het voeren van een huishouden of wanneer er sprake is van een (dreigend) disfunctioneren
van het huishouden. De inzet van de maatwerkvoorziening ‘Huishoudelijke ondersteuning’
ondersteunt inwoners die problemen hebben bij het voeren van een huishouden. Deze
ondersteuning kan bestaan uit het schoonmaken van het huis, wassen en/of strijken van kleding,
doen van boodschappen of bereiden van een broodmaaltijd of warme maaltijd. Maar ook kan
ondersteuning worden geboden bij de dagelijkse organisatie van het huishouden, het aanleren van of
activeren tot het uitvoeren van huishoudelijke taken of tijdelijke verzorging van inwonende
(minderjarige) kinderen. Wanneer uit het onderzoek blijkt dat een maatwerkvoorziening HO
noodzakelijk is, wordt vervolgens de omvang van de maatwerkvoorziening bepaald om te komen tot
een schoon en leefbaar huis. Hierbij wordt het HHM normenkader gebruikt, zie bijlage 2

Bij een melding van een ondersteuningsvraag op het gebied van het voeren van een huishouden
oordeelt het Sociaal Team zoals gezegd in eerste instantie of de problemen eventueel op eigen
kracht kunnen worden opgelost. Hierbij kan gedacht worden aan het herinrichten van de woning
zodat de taken gemakkelijker kunnen worden uitgevoerd, het verdelen van de taken over de week
zodat dit beter vol te houden is en/ of het bijstellen van de eigen normen. Ook indien er al jaren een
huishoudelijke hulp op eigen kosten wordt ingehuurd en hiermee de ondersteuningsvraag afdoende
wordt opgelost, kan het Sociaal Team oordelen dat er geen Wmo ondersteuning nodig is. Wel wordt
onderzocht of de hulp daadwerkelijk aanwezig en toereikend is. De inzet van gebruikelijke hulp
wordt toegelicht in het afwegingskader in hoofdstuk 3 van deze beleidsregels.

Binnen het sociaal netwerk wordt nagegaan of bijvoorbeeld buren, kinderen of vrienden iets kunnen
betekenen, zoals bij het doen van de boodschappen of de was-verzorging. Ook kan ondersteuning
vanuit de Wlz aan de orde zijn. Indien het vermoeden is dat een inwoner in aanmerking komt voor
een Wlz indicatie, dan kan als voorwaarde gesteld worden dat deze wordt aangevraagd (zie
hoofdstuk 3.7.1 van deze beleidsregels). Er kan dan slechts ondersteuning vanuit de Wmo geboden
worden voor de overbruggingsperiode. Dit is maximaal 6 weken, gelijk aan de aanvraagperiode van
een Wlz-indicatie. Bij toekenning van een Wlz-indicatie wordt op basis hiervan de HO ondersteuning
vanuit de Wmo geweigerd. Er is dan sprake van een andere voorziening waarop een beroep kan
worden gedaan.

In principe komt een inwoner alleen in aanmerking voor een maatwerkvoorziening HO indien het een
langdurige ondersteuningsbehoefte betreft. Bij bijvoorbeeld een herstelperiode na een (geplande)
operatie van circa zes weken, wordt de inwoner geacht zelf, of met hulp van personen uit zijn sociaal
netwerk een oplossing te zoeken voor deze kortdurende ondersteuningsbehoefte (zie ook het
afwegingskader).

Afwegingkader
Gemeentelijke ondersteuning bij het voeren van een huishouden, neemt de verantwoordelijkheid
van de inwoner niet over, maar het helpt de inwoner op weg om het resultaat te behalen. De
leefeenheid van de inwoner is primair zelf verantwoordelijk voor het huishouden. Als een inwoner
problemen ervaart bij het uitvoeren van huishoudelijke taken, dan wordt verwacht dat deze taken
door anderen binnen de leefeenheid worden overgenomen volgens de richtlijnen in onderstaand
kader. Het 'niet gewend zijn om' of 'geen ondersteuning willen en/of kunnen verrichten' zijn geen


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 49 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 50 ======================================================================

<pre>redenen om een maatwerkvoorziening toe te kennen. Wanneer vaardigheden missen, kan een
tijdelijke indicatie (maximaal zes weken) worden afgegeven voor het aanleren van bijvoorbeeld
huishoudelijke taken. De taak wordt dan niet overgenomen maar via instructies aangeleerd. Ook
studie, drukke werkzaamheden, lange werkweken of veel reistijd vormen geen reden om geen
gebruikelijke hulp te kunnen bieden. Immers, iedereen die werkt/studeert zal naast zijn werk/studie
het huishouden moeten doen of hier eigen oplossingen voor moeten zoeken.

 Bijdrage van huisgenoten en inwonende kinderen aan het huishouden

 In geval de leefeenheid van de inwoner mede bestaat uit kinderen, dan wordt ervan uitgegaan dat
 de kinderen, afhankelijk van hun leeftijd/ontwikkelingsfase en psychosociaal functioneren, een
 bijdrage kunnen leveren aan de huishoudelijke taken. De volgende uitgangspunten worden
 gehanteerd:

         Kinderen tot 5 jaar leveren geen bijdrage aan de huishouding.
         Kinderen van 5 tot en met 12 jaar worden naar hun eigen mogelijkheden betrokken bij
          lichte huishoudelijke werkzaamheden als opruimen, tafel dekken/afruimen,
          afwassen/afdrogen, een boodschap doen en kleding in de wasmand doen.
         Kinderen van 13 tot en met 17 jaar kunnen opruimen, tafel dekken/afruimen,
          afwassen/afdrogen, een boodschap doen, kleding in de wasmand doen, eigen kamer op
          orde houden, d.w.z. rommel opruimen, stofzuigen en bed verschonen.
         Huisgenoten van 18 tot en met 23 jaar worden verondersteld een
          eenpersoonshuishouden te kunnen voeren. Het gaat hierbij om de volgende taken:
          schoonhouden van sanitaire ruimte; keuken en één kamer; de was doen; boodschappen
          doen; maaltijd verzorgen; afwassen en opruimen; indien nodig kan opvang van jongere
          gezinsleden tot hun taken horen.
         Huisgenoten vanaf 23 jaar kunnen de huishoudelijke taken volledig overnemen
          (meerpersoonshuishouden voeren) wanneer de inwoner uitvalt.




Er zijn enkele uitzonderingssituaties waarbij gebruikelijke hulp niet geboden kan worden, dit zijn:

Beperkingen
Als uit een objectief onderzoek blijkt dat een huisgenoot aantoonbare beperkingen heeft op grond
van een aandoening, beperking, handicap of probleem, waardoor redelijkerwijs de taken niet
overgenomen kunnen worden.

Fysieke afwezigheid in verband met werk
Indien een huisgenoot vanwege werkzaamheden langdurig van huis is. Bijvoorbeeld bij internationaal
vrachtwagenchauffeurs, medewerkers in de offshore of mariniers. Vuistregels hierbij zijn dat het een
aaneengesloten periode betreft van zeven etmalen, de afwezigheid inherent is aan het werk en een
verplichtend karakter.

(Dreigende) overbelasting
In het geval degene die gebruikelijke zorg dient te verlenen overbelast is of als overbelasting dreigt,
kan afgeweken worden van de regels rond gebruikelijke hulp. Zie (paragraaf onderzoek hoofdstuk 3)
voor meer informatie rondom overbelasting. Inzet van (tijdelijke) maatwerkvoorziening HO kan een
oplossing bieden. Belangrijk hierbij is om daarnaast afspraken met de inwoner en zijn huisgenoten te
maken over welke stappen er worden genomen t.a.v. de overbelasting.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 50 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 51 ======================================================================

<pre>Algemene voorzieningen of algemeen gebruikelijke voorzieningen

Als algemene voorziening worden de volgende diensten of hulpmiddelen aangemerkt:
Diensten:
     Was- en strijkservice
     Sociale alarmering
     Boodschappenservice
     Maaltijdvoorzieningen
     Klussendienst of vrijwilligers
     Ramenwasservice (buitenzijde)
     Kinderopvang/peuterspeelzaal
Hulpmiddelen:
     Verhoging voor de wasmachine
     Droger
     Afwasmachine
     Grijper (om spullen van de grond op te ruimen)

Bij de beoordeling of de inzet van een dienst of een technisch hulpmiddel zoals hierboven
beschreven het probleem kan oplossen wordt naar de aanwezigheid en beschikbaarheid van het
hulpmiddel gekeken. Tevens wordt de afweging gemaakt of de inwoner de technische en financiële
mogelijkheid heeft om hier in te voorzien.



HHM Normenkader

Voor het bepalen van de benodigde omvang van de maatwerkvoorziening ‘huishoudelijke
ondersteuning’ hanteert het college het normenkader van bureau HHM (zie bijlage 3). Het
normenkader bevat richtlijnen voor de duur en frequentie van de uit te voeren taken. Er wordt
uitgegaan van zes verschillende resultaatgebieden, namelijk: ‘een schoon en leefbaar huis’,
‘wasverzorging’, ‘boodschappen’, ‘maaltijden’, ‘regie/organisatie’ en ‘kindzorg’.

Uitgangspunten

     Definitie van het resultaat:
Een huis is schoon en leefbaar indien het normaal bewoond en gebruikt kan worden en voldoet aan
basale hygiëne-eisen. Schoon staat voor: een basishygiëne borgen, waarbij vervuiling van het huis en
gezondheidsrisico’s van inwoners worden voorkomen. Leefbaar staat voor: opgeruimd en
functioneel, bijvoorbeeld om vallen te voorkomen.

      De afbakening van de ruimtes waarop de voorziening betrekking heeft:
De inwoner moet gebruik kunnen maken van de elementaire leefruimten: een schone woonkamer,
slaapvertrek(ken), de keuken, sanitaire ruimtes en gang/trap. De inrichting en bewerkelijkheid van de
woning kan maken dat er meer inzet nodig is om de woning schoon te houden. Bijvoorbeeld door
ouderdom van de woning, staat van onderhoud, hoogte van plafonds, tocht en stof. De grootte van
het huis is geen aanleiding om meer hulp toe te kennen. Dit geldt ook voor veel meubels of beeldjes/
fotolijstjes of huisdieren, etc. In basis is dit een eigen keuze tenzij het persoonskenmerken betreft
(bijvoorbeeld als het huisdier een functie heeft ten aanzien van participatie). Overleg voor maatwerk
zal altijd plaatsvinden met de kwaliteitsmedewerker of gedragswetenschapper.

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 51 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 52 ======================================================================

<pre>     De afbakening van activiteiten die niet onder de voorziening vallen:
Het schoonmaken van de buitenruimte bij het huis (ramen, tuin, balkon, het opruimen van schuur,
wassen van de auto of schoonmaken van de stoep etc.) vallen buiten de gemeentelijke
compensatieplicht op grond van voorliggende voorzieningen en maken dus geen onderdeel uit van
Huishoudelijke Ondersteuning.

     De normering van de voorziening:
Huishoudelijke Ondersteuning wordt geïndiceerd in minuten en uren, de indicatiestelling voor HO
wordt gedaan door de gemeente. Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening
huishoudelijke hulp, maken we gebruik van het HHM-normenkader.
Dit normenkader geldt als richtlijn. Het daadwerkelijk aantal toe te kennen minuten/uren HO wordt
afgestemd op de individuele situatie en is maatwerk.

      De mogelijkheid om voor bijzondere situaties af te wijken van het normenkader:
Wanneer inwoners als gevolg van hun (medische) beperkingen onvoldoende ondersteund worden
door de basisvoorziening schoon huis, kunnen aanvullende maatwerkmodules ingezet worden. Dit
zijn bijvoorbeeld een hoger niveau van hygiëne of schoonhouden realiseren, het klaarzetten van
maaltijden en beschikken over schone kleding.

Tijdens een gesprek wordt onderzocht of de inwoner op eigen kracht of met behulp van zijn netwerk
het gewenste resultaat, een schoon en leefbaar huis, kan behalen. Met de inwoner wordt besproken
welke beperkingen hij ondervindt in het schoon en leefbaar houden van zijn woning. Hierbij wordt
gekeken naar hoe de inwoner denkt dat hier invulling aan kan worden gegeven.

Vervolgens wordt nadat een aanvraag is ingediend, een beschikking afgegeven, waarin wordt
aangegeven welk resultaat moet worden behaald en welke tijd hiervoor beschikbaar is. Het
toegekende resultaat en de benodigde tijd (te bepalen door het Sociaal Team) worden door de
zorgaanbieder uitgevoerd te worden in samenspraak met de inwoner. De aanbieder stemt met zijn
klant af welke taken met welke frequentie worden uitgevoerd voor het realiseren van een schoon en
leefbaar huis. Dit wordt opgenomen in het ondersteuningsplan.



Resultaten

De inzet op deelresultaten kan van tijdelijke aard zijn. Bijvoorbeeld omdat er mogelijkheden zijn voor
de inwoner om de ondersteuning op termijn anders te organiseren waardoor er geen inzet op dit
resultaat meer nodig is. Dit is bijvoorbeeld het geval met kindzorg.

Resultaat Schoon en Leefbaar Huis
Het resultaat van de ondersteuning is dat de bewoner beschikt over een schoon en leefbaar huis. Het
omvat het lichte en zware schoonmaakwerk. Schoon staat voor: een basishygiëne borgen, waarbij
vervuiling van het huis en gezondheidsrisico’s van inwoners worden voorkomen. Leefbaar staat voor:
opgeruimd en functioneel, bijvoorbeeld om vallen te voorkomen. Dit betekent dat inwoners gebruik
moeten kunnen maken van een schone woonkamer, als slaapvertrek in gebruik zijnde ruimtes, de
keuken, sanitaire ruimtes en gang/trap.
De genoemde ruimtes dienen met enige regelmaat schoongemaakt te worden. Een schoon huis wil
niet zeggen dat alle vertrekken wekelijks schoongemaakt worden. Het betekent dat het huis niet


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 52 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 53 ======================================================================

<pre>vervuilt en periodiek schoongemaakt wordt om zo een algemeen aanvaardbaar basisniveau van
schoon te realiseren, volgens de moderne normen van hygiëne. Indien bewoner eigen regie heeft,
mag van hem/haar worden verwacht dat de werkzaamheden worden geprioriteerd en in afstemming
met de aanbieder keuzes worden gemaakt.

Resultaat Wasverzorging
Van de inwoner verwachten we dat hij voor het verzorgen van de was zoveel mogelijk gebruik maakt
van voorliggende voorzieningen. Indien dit niet mogelijk is kan het resultaat wasverzorging worden
ingezet. Het gaat hierbij om het wassen, drogen en in uitzonderlijke situaties strijken van
bovenkleding. En/of indien noodzakelijk om het wassen en drogen voor bed- en linnengoed. Het doel
van dit resultaat is dat de persoon beschikt over schone kleding en schoon bedden en linnengoed.
Het gaat hier uitsluitend over normale kleding voor alledag. De verzorging van de was, zoals bedoeld
binnen dit resultaatgebied, omvat het behandelen van vlekken, het wassen, het drogen en vouwen
van de was en het terugleggen van kleding en beddengoed in de kast. De uiteindelijke invulling
hiervan is aan de klant in overleg met de aanbieder. Verwacht mag worden dat de bewoner beschikt
over een wasmachine en zoveel mogelijk strijkvrije kleding. Het voorkomen van extra was kan
bijvoorbeeld door incontinentiemateriaal of anti-allergieproducten te gebruiken. Ook de aanschaf
van een droger of het kopen van kleding die niet gestreken hoeft te worden kan bijdragen aan het
voorkomen van extra waswerkzaamheden. Deze opsomming is niet limitatief. Dat betekent dat er
ook andere dingen gevraagd kunnen worden, ter voorkoming van extra was. Bedden- en linnengoed
wordt nooit gestreken.
Tabel 4 van het normenkader (bijlage 1) bevat een overzicht van de activiteiten die uitgevoerd
kunnen worden voor het bereiken van de resultaten ‘wasverzorging’.

Resultaat Boodschappen
Iedereen moet beschikken over goederen voor primaire levensbehoeften. Tot de goederen voor
primaire levensbehoeften worden boodschappen gerekend die nodig zijn voor dagelijkse
levensbehoeften. Hieronder vallen levensmiddelen, toiletartikelen en schoonmaakmiddelen,
zaken die dagelijks/wekelijks worden gebruikt. Grotere inkopen, zoals kleding en duurzame
goederen zoals (huishoudelijke) apparaten, vallen hier niet onder. De Wmo is aanvullend op de eigen
mogelijkheden en heeft uitsluitend een taak als boodschappen- en/of maaltijdenservices
ontoereikend zijn.

Resultaat Regie en organisatie
De bewoner moet zelf regie over het huishouden kunnen hebben om zelfstandig te kunnen blijven
wonen. Hiervoor heeft hij regelvermogen nodig, moet hij besluitvaardig kunnen zijn en initiatief
kunnen nemen. Indien de inwoner moeite heeft met regie houden en planning van de
werkzaamheden, zelfstandig, of met behulp van het netwerk, kan er ondersteuning worden
geboden.

Er dient per individu een inschatting gemaakt te worden of er in alle redelijkheid kan worden
verondersteld dat een nieuwe taak als het doen van het huishouden nog is te trainen. Er zijn geen
weegfactoren voor het resultaatgebied ‘regie en organisatie’ geformuleerd. Wel zijn er
beïnvloedende factoren, zoals de leerbaarheid van een inwoner. Hoe sneller de activiteiten zijn
aangeleerd, hoe sneller de ondersteuning eindigt. Het gaat bij het resultaatgebied ‘regie en
organisatie’ om 2 categorieën:


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 53 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 54 ======================================================================

<pre>Categorie 1 Het aanleren (en samen uitvoeren) van activiteiten gericht op de resultaten:
     ‘schoon en leefbaar huis’
     ‘schone was’
     ‘maaltijden’
Deze categorie ondersteuning wordt ingezet bij inwoners die leerbaar zijn, zoals mensen met een
(recente) lichamelijke beperking of mensen die de activiteiten nooit hebben aangeleerd maar deze
moeten gaan uitvoeren door het wegvallen van een partner of gezinslid. Het gaat om tijdelijke
ondersteuning (maximaal 6 weken), waarbij aansluiting wordt gezocht bij het onderzoek van Bureau
HHM en KPMG Plexus.

Categorie 2 Structureel adviseren, organiseren (en samen uitvoeren) van activiteiten gericht op de
resultaten:
     ‘schoon en leefbaar huis’
     ‘schone was’
     ‘maaltijden’
Dit betreft inwoners die beperkter leerbaar zijn, bijvoorbeeld vanwege psychiatrische of cognitieve
problemen als dementie, niet aangeboren hersenletsel (NAH), of een licht verstandelijke beperking
(LVB). De ondersteuning is structureel noodzakelijk. Bij deze categorie wordt aansluiting gezocht bij
de normen die door het CIZ zijn bepaald.


Resultaat Maaltijdverzorging
Onder maaltijdverzorging wordt verstaan het verzorgen van de broodmaaltijd, koffie en thee zetten,
warme maaltijd opwarmen. Het uitgangspunt voor het te behalen resultaat is dat indien nodig één
keer per dag de broodmaaltijd(en) wordt bereid en klaargezet en één keer per dag een warme
maaltijd wordt opgewarmd en/of klaargezet.

In het onderzoek wordt gekeken of voorliggende voorzieningen, zoals kant en klaar maaltijden van de
supermarkt, mee-eten bij een verzorgingshuis, maaltijdbezorging aan huis etc. oplossingen bieden.
Daarbij dient ook betrokken te worden of de persoon aanspraak kan maken op ondersteuning via
zijn/haar zorgverzekering. Indien een persoon niet (meer) in staat is zelf of met hulp van de omgeving
maaltijden te verzorgen en voorliggende voorzieningen niet of onvoldoende tot de noodzakelijke
oplossing leiden, kan ondersteuning door de gemeente worden bezien.

Broodmaaltijden: tafel dekken, eten en drinken klaarzetten (1 maaltijd op tafel, 1 maaltijd in de
koelkast), afruimen, afwassen of vaatwasser inruimen/uitruimen.

20 minuten per dag, of zoveel minder indien inwoner netwerk heeft of eigen mogelijkheden

Warme maaltijd: Opwarmen maaltijd: maaltijd opwarmen, tafel dekken, eten en drinken
klaarzetten, afruimen, afwassen of vaatwasser in/uitruimen.

20 minuten per dag, of zoveel minder indien inwoner netwerk heeft of eigen mogelijkheden.



Voor het bereiden van maaltijden (= koken) wordt geen voorziening op basis van de wet verstrekt.
De reden hiervoor is dat er voldoende algemeen toegankelijke voorzieningen beschikbaar zijn.


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 54 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 55 ======================================================================

<pre>Voor het resultaat ‘maaltijden’ is alleen de weegfactor ‘de aanwezigheid van een vaatwasser’ van
toepassing. Dit bepaalt of in het huishouden de vaatwasser moet worden in- en uitgeruimd, of dat er
moet worden af gewassen. Als inwoner ondersteund moet worden bij het feitelijke eten en/of
drinken valt deze hulp onder de Zorgverzekeringswet.

Resultaat Kindzorg
Het zorgen voor kinderen is een taak van ouder en/of verzorgers. Dat geldt ook voor ouders die door
beperkingen en/of ziekte (tijdelijk) niet in staat zijn hun kinderen te verzorgen. Elke ouder is zelf
verantwoordelijk voor de opvang en (het organiseren van de noodzakelijke) verzorging van zijn of
haar kinderen. Uitgangspunt is hierbij dat bij uitval van een van de ouders de andere ouder deze zorg
of zijn aandeel in de zorg daar waar mogelijk overneemt. Op grond van gebruikelijke zorg hoeft het
college niet te compenseren. Het college ondersteunt alleen als ouders door acuut ontstane
problemen een oplossing nodig hebben voor kinderen tot en met de leeftijd van vijf jaar. De
ondersteuning is dus per definitie tijdelijk, in afwachting van een definitieve oplossing. Een indicatie
wordt afgegeven met een maximale duur van drie maanden om ouder(s) of verzorger(s) de
mogelijkheid te bieden in een oplossing te voorzien. Van ouders mag worden verwacht dat zij zich tot
het uiterste zullen inspannen om die oplossing zo snel mogelijk te vinden. Daarbij dient ook
betrokken te worden of de persoon aanspraak kan maken op ondersteuning via zijn/haar
zorgverzekering. Individuele ondersteuning voor structurele opvang van kinderen is niet mogelijk
binnen de Wmo.

Zorg voor de kinderen omvat het:
-      wassen,
-      douchen,
-      aankleden,
-      verschonen van luiers
-      het voeden van baby's.

Het passen op kinderen valt niet onder dit resultaat.

Normtijden Kindzorg:
Voor kinderen tot 5 jaar geldt:
Naar bed brengen:                                                10 minuten per keer per kind
Uit bed halen:                                                   10 minuten per keer per kind
Wassen en kleden:                                                30 minuten per kind
Eten/en of drinken geven:                                        20 minuten per broodmaaltijd/ 25
                                                                 minuten per warme maaltijd
Babyvoeding (fles geven):                                        20 minuten per keer per kind
Luier verschonen:                                                10 minuten per keer per kind
Naar school/kinderdagverblijf/ peuterspeelzaal brengen:          15 minuten per keer per gezin

Bovenstaande tijden gelden tot een maximum van 40 uur per week voor een maximum van 3
maanden en zoveel korter indien mogelijk.

Bron: CIZ normtijden 2006


Tijdens het gesprek met de inwoner worden alle mogelijkheden doorgenomen en besproken. Zijn er
algemene of voorliggende voorzieningen aanwezig die tot het gewenste resultaat kunnen leiden? Of

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 55 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 56 ======================================================================

<pre>kan de inwoner op eigen kracht, of met behulp van de mensen om hem heen zorgen voor de
kinderen?

Persoonsgebonden budget Huishoudelijke Ondersteuning

In het gesprek met inwoner wordt een indicatie gesteld voor een maatwerkvoorziening in de vorm
van huishoudelijke ondersteuning. Bij de keuze van inwoner voor HO in de vorm van een
Persoonsgebonden budget (pgb) worden in het ondersteuningsplan de activiteiten beschreven welke
inwoner of zijn sociale netwerk zelf kan uitvoeren en welke activiteiten ondersteuning behoeven.

Op basis van dit ondersteuningsplan wordt door de gemeente het aantal uren en minuten HO
bepaald op basis van het normenkader HHM. Deze opgebouwde tijd wordt naar boven afgerond naar
een veelvoud van een kwartier tot een maximum van 40 uur per week.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 56 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 57 ======================================================================

<pre>5.5     Regie en structuur in het dagelijks leven (Dagelijkse regie) en zingeving,
        sport en activeren (Activeren)


Een inwoner kan op één of meerdere leefgebieden problemen ervaren door het ontbreken van regie
en structuur in het dagelijks leven. Dit kan hem belemmeren in zijn zelfredzaamheid, het kunnen
participeren in de maatschappij en het zelfstandig kunnen (blijven) wonen. Om de inwoner hierbij te
kunnen ondersteunen kan er een vorm begeleiding worden ingezet. Begeleiding via een
maatwerkvoorziening gericht op het bevorderen en/of behouden van de zelfredzaamheid en
participatie wordt in Houten ondersteuning bij zelfredzaamheid en maatschappelijke deelname
genoemd. Het kan daarbij gaan om individuele begeleiding (Ondersteuning Zelfredzaamheid),
begeleiding in groepsverband/(dagbesteding (Ondersteuning Maatschappelijke Deelname) en
kortdurend verblijf. Het gaat om inwoners met een:

       verstandelijke of cognitieve beperking;
       psychiatrische aandoening;
       lichamelijke aandoening of beperking;
       zintuigelijke beperking;
       psychogeriatrische aandoening;
       psychosociaal probleem.

Niet de diagnose is leidend (van welke ziektebeeld/ welke grondslag sprake is) maar de
mogelijkheden en de beperkingen van de inwoner. Het Sociaal Team brengt in kaart wat het effect is
van de aandoening of beperking op de zelfredzaamheid of maatschappelijke participatie van de
inwoner en wat vervolgens de doelen van de in te zetten ondersteuning zijn.

De doelen en de in te zetten maatwerkvoorziening worden altijd afgestemd en ingezet met de
goedkeuring van de inwoner en/of de mantelzorger/familie. De aanbieder werkt met een
ondersteuningsplan waarin de doelen en methodische aanpak worden gedefinieerd in lijn met het
plan van aanpak dat vanuit het Sociaal Team samen met de inwoner is opgesteld. De aanbieder en
het Sociaal Team evalueren indien nodig periodiek de verdere voortgang van de begeleiding. Als
blijkt dat de inwoner structureel onvoldoende meewerkt aan de uitvoering van dit
ondersteuningsplan, dan kan dat reden zijn om de begeleiding te beëindigen. Verder is de
ondersteuning vanuit de Wmo vrijwillig, een inwoner kan niet gedwongen worden tot begeleiding.

Afwegingskader
Het Sociaal Team onderzoekt in eerste instantie in hoeverre de inwoner op eigen kracht een
oplossing kan vinden voor de problemen die hij ervaart op het gebied van regie en structuur in zijn
dag/week. Kunnen bepaalde zaken anders worden georganiseerd of ingericht? Of kunnen bepaalde
vaardigheden worden aangeleerd? Bijvoorbeeld het hanteren van een duidelijke vaste structuur in
dagelijks terugkomende taken of het gebruik maken van een kalender voor de dag/weekplanning. Of
gebruik maken van handige digitale hulpmiddelen waardoor de inwoner (een deel van de)
activiteiten weer zelf kan doen, bijvoorbeeld de kook-app die ondersteunt bij het doen van de
boodschappen en koken voor mensen met een verstandelijke beperking of de GoOV-app die
ondersteunt bij het zelfstandig reizen met het openbaar vervoer. Om deze zaken uit te gaan voeren
of aan te leren kan (tijdelijk) ondersteuning van buitenaf nodig zijn.
Ook kan er mogelijk een beroep worden gedaan op gebruikelijke hulp, bijvoorbeeld ouders die hun

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 57 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 58 ======================================================================

<pre>20-jarige zoon ondersteunen bij het maken van een weekplanning om hem zo de structuur aan te
leren of kinderen die helpen bij de administratie van hun ouder wordende ouders .
Binnen het bredere sociaal netwerk is het denkbaar dat er bijvoorbeeld buren of familieleden zijn die
kunnen helpen bij het (samen) doen van de administratie of boodschappen, regelmatig een oogje in
het zeil houden, structuur in de week aanbrengen, samen activiteiten ondernemen en zorgen voor
een zinvolle invulling van (een deel van) de dag. Het Sociaal Team beoordeelt verder in gesprek met
de inwoner of er gebruik kan worden gemaakt van algemene voorzieningen in de vorm van
welzijnsactiviteiten. Bijvoorbeeld een koffie-inloop bij van Houten&co (waar ontmoeting en
activiteiten plaatsvinden), een cursus waardoor de inwoner zijn sociaal netwerk uitbreidt, een
administratie-maatjes project, ondersteuning bij financiën of bureaucratische vragen door
Infospreekuur, gezelschap of ondersteuning van vrijwilligers, deelname aan sportactiviteiten, etc.
Ook lichte en kortdurende begeleiding door het Sociaal Team valt hieronder.

Bij de afweging komt tevens aan bod of voor de ondersteuningsvraag aanspraak bestaat op
ondersteuning op grond van andere wet- en regelgeving. Bijvoorbeeld behandeling vanuit de Zvw. De
stelregel hierbij is dat dan eerst behandeling wordt ingezet. In dat geval mag van de inwoner worden
verwacht dat hij/zij een beroep doet op de behandelmogelijkheden vanuit de Zvw en dat de inwoner
zich inspant om de behandeling optimaal te laten verlopen. Het kan voorkomen dat in bepaalde
situaties behandeling en begeleiding naast elkaar worden ingezet (dan neemt bijvoorbeeld de
begeleiding de taak tijdelijk over, totdat deze tijdens behandeling is aangeleerd), of dat tijdelijk Wmo
begeleiding wordt ingezet om de inwoner toe te leiden naar behandeling. Ook kan begeleiding
worden ingezet om tijdens behandeling geleerde vaardigheden te oefenen of in te slijten. Beide
vormen van ondersteuning dienen op elkaar te worden afgestemd.

Verder kan bij andere voorzieningen gedacht worden aan een voorliggende Wlz-indicatie, of
bijvoorbeeld arbeidsvoorzieningen op grond van de Ziektewet, de Wet werk en inkomen naar
arbeidsvermogen (WIA), Wajong of Participatiewet (PW), of opvoedondersteuning voor ouders
vanuit de Jeugdwet.

5.5.1 Ondersteuning zelfredzaamheid (OZR)
Ondersteuning gericht op versterken van de lichamelijke, cognitieve, sociale en psychische
mogelijkheden die de inwoner in staat stelt om zich staande te houden in de samenleving en te
functioneren binnen de persoonlijke levenssfeer.

De maatwerkvoorziening OZR, (ofwel ambulante/individuele begeleiding) richt zich op het actief
herstellen of gedeeltelijk overnemen van het beperkte of afwezige regelvermogen van de inwoner,
zodat de inwoner wordt begeleid naar een zo hoog mogelijk niveau van zelfredzaamheid. Het kan
dan gaan om zaken als het helpen (leren) plannen van activiteiten, (leren) regelen van dagelijkse
zaken, het (leren) nemen van besluiten en het (leren)structureren van de dag. Maar ook om het
bieden van praktische hulp en ondersteuning bij het (leren) uitvoeren van handelingen/vaardigheden
die zelfredzaamheid tot doel hebben. Er wordt gestreefd naar het zoveel mogelijk voeren van regie
over het eigen, met een minimale inzet van professionals. Indien mogelijk wordt ook het sociaal
netwerk betrokken. Ook dient de begeleiding goed aan te sluiten bij de leefwereld van de inwoner.

5.5.2 Drie niveaus OZR
Er zijn drie niveaus van ondersteuning met als uitgangspunten; zo licht als mogelijk en zo zwaar als
nodig en ‘zorgen dat’ in plaats van ‘zorgen voor’. Bij het vaststellen van de benodigde begeleiding,

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 58 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 59 ======================================================================

<pre>wordt beoordeeld of de begeleiding gericht is op: het stimuleren en toezicht (OZR1), het helpen bij
en aanleren van vaardigheden (OZR2) of op het overnemen en regie van taken (OZR3). Allen met als
doel de zelfredzaamheid en participatie te vergroten, dan wel op peil te houden; afhankelijk van de
leerbaarheid van de inwoner. Het is gebruikelijk dat er tijdens een periode van begeleiding kan
worden op- of afgeschaald tussen de verschillende niveaus, afhankelijk van de ontwikkeling van (de
ondersteuningsvraag van) de inwoner. Hierin is het uitgangspunt: zoveel mogelijk verschuiving van
hoger niveau naar een lager niveau van ondersteuning. Wanneer een inwoner op een onderdeel niet
leerbaar is en er structureel taken moeten worden overgenomen zijn er vaak voorliggende opties. Als
voorbeeld: administratie. Als iemand dit vanwege zijn/haar beperkingen nooit kan aanleren/deels
zelf kan doen maar de begeleider moet dit daadwerkelijk overnemen is een structurele oplossing van
een bewindvoerder voorliggend.

Een ander voorbeeld is boodschappen doen. Als de inwoner dit nog kan aanleren en hiermee deels
zelf kan blijven doen met ondersteuning kan dit passend vanuit begeleiding worden ingezet.
Wanneer het echter het structureel overnemen is dan is inzet vanuit het netwerk of een
boodschappendienst voorliggend.

Ondersteuning zelfredzaamheid 1
Kernbegrip: stimuleren en toezicht
   Er is geen noodzaak tot het overnemen van taken. Bijvoorbeeld bij de dagelijkse routine
    en met het uitvoeren van vooral complexere activiteiten. De inwoner kan zelf om hulp
    vragen.
   De ondersteuning is er op gericht door stimulans en/of toezicht ervoor te zorgen dat de
    inwoner in staat is om zijn/haar sociale leven zelfstandig vorm te geven.


Ondersteuning zelfredzaamheid 2
Kernbegrip: helpen bij
   De ondersteuning wordt geboden bij het oplossen van problemen, het zelfstandig nemen
    van besluiten, het regelen van de dagelijkse bezigheden en de dagelijkse routine (gebrek
    aan dag- en nachtritme), die voor de inwoner niet vanzelfsprekend zijn. Dit kan zodanige
    problemen opleveren dat de inwoner afhankelijk is van ondersteuning.
   De communicatie gaat niet altijd vanzelf door de inwoner soms niet goed begrijpt wat
    anderen zeggen en/of zichzelf niet voldoende begrijpelijk kan maken.
   Het niet inzetten van ondersteuning kan leiden tot verwaarlozing/opname.


Ondersteuning zelfredzaamheid 3
Kernbegrip: overnemen en regie
   De ondersteuning richt zich op het overnemen van taken door een professional, omdat de
    inwoner ernstige problemen heeft. Het gaat dan bijvoorbeeld om ondersteuning bij
    complexe taken die voor de cliënt moeten worden overgenomen. Ook het uitvoeren van
    eenvoudige taken en communiceren gaan moeizaam. De inwoner kan niet zelfstandig
    problemen oplossen en/of besluiten nemen.
   Voor de dag-structuur en het voeren van regie is de inwoner afhankelijk van de hulp van
    anderen.

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 59 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 60 ======================================================================

<pre>Zoals beschreven in hoofdstuk 4 van deze beleidsregels kunnen de maatwerkvoorzieningen OZR2 en
OZR3 in principe niet worden ingezet in de vorm van een pgb voor ondersteuning vanuit het sociaal
netwerk.

5.5.3 Bepaling inzet
De behoefte aan ondersteuning is afhankelijk van veel factoren en dus voor iedere inwoner
maatwerk. Voor het bepalen van het niveau en de tijdsinzet maakt het Sociaal Team een afweging
tussen de benodigde intensiteiten de zwaarte van de problematiek van de inwoner. Sommige
inwoners kunnen veel begeleiding per week aan in een korte periode en andere zijn meer gebaat bij
minder begeleiding per week maar over een langere periode. Er wordt gekeken naar het gemiddelde;
de intensiteit van de begeleiding kan binnen een niveau per week fluctueren. Er geldt een maximum
van 19,9 uur per week. Daarnaast speelt mee of er een noodzaak is om alle ondersteuningsvragen
(bijna) tegelijk aan te pakken of de mogelijkheid om een prioritering aan te brengen, waardoor ze
achter elkaar aan de orde kunnen komen. Het Sociaal Team kan hierbij, als dit nodig is, advies bij de
aanbieder inwinnen. Op basis van de indicatie stelt de zorgaanbieder in samenspraak met de
inwoner een ondersteuningsplan op (inclusief doelen, activiteiten, frequentie, etc).

Bij een eventuele aanvraag voor een verlenging van een indicatie wordt het plan van aanpak
geëvalueerd en beoordeeld in hoeverre de doelen behaald zijn (waarom wel/niet) en of deze
aanpassing behoeven. Indien bij de evaluatie blijkt dat de inwoner en zorgaanbieder, verwijtbaar,
niet werken aan de gestelde doelen, dan heeft het college de mogelijkheid om de inwoner te
verwijzen naar een andere zorgaanbieder, dan wel de begeleiding stop te zetten.

Indien de aanbieder van mening is dat het door het Sociaal Team geïndiceerde begeleidingsniveau of
de omvang van de indicatie niet toereikend is, dan zal de aanbieder moeten kunnen onderbouwen
waarom dit het geval is. Bijvoorbeeld door in het ondersteuningsplan dat samen met de inwoner is
opgesteld, te beschrijven wat de benodigde begeleiding is, hoe deze vormgegeven gaat worden en
waarin en waarom deze afwijkt. Het Sociaal Team gaat na of op basis van de onderbouwing van de
aanbieder het eerder genomen besluit wordt herzien.

5.5.4 Ondersteuning maatschappelijke deelname (OMD)
De maatwerkvoorziening Ondersteuning maatschappelijke deelname (OMD) richt zich op het
realiseren van een zinvolle (halve) daginvulling. De dagactiviteiten zijn gericht op het bevorderen en
behouden van de zelfredzaamheid of vertragen van de achteruitgang van de zelfredzaamheid. Maar
ook het voorkomen van een sociaal isolement en het bevorderen van een gevoel van eigenwaarde,
gezondheid, welbevinden en kwaliteit van leven. Er is een verschil met welzijnsactiviteiten als
algemene voorziening. Voor een grote groep inwoners kan deelname aan welzijnsactiviteiten
voldoende zijn om structuur te bieden aan de dag en medemensen te ontmoeten. Inwoners die in
aanmerking komen voor de maatwerkvoorziening ‘OMD’ hebben behoefte aan een meer structurele,
programmatische en/of methodische vorm van dagactiviteiten met meer professionele begeleiding.
Het gaat bijvoorbeeld om ouderen met een vorm van dementie en personen met niet aangeboren
hersenletsel die ernstig beperkt zijn in hun zelfredzaamheid en (nagenoeg) niet meer in staat zijn om
hun eigen dagstructuur vorm te geven.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 60 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 61 ======================================================================

<pre>De maatwerkvoorziening OMD kan ook worden ingezet om de mantelzorger te ontlasten in de
thuissituatie zodat hij niet overbelast raakt

5.5.5 Drie niveaus OMD
De maatwerkvoorziening ‘OMD’ kan ook op verschillende niveaus worden ingezet.

     Ondersteuning maatschappelijke deelname 1
     Kernbegrip: stimuleren en toezicht
   Er is geen noodzaak tot het overnemen van taken. Bijvoorbeeld bij de dagelijkse routine
    en met het uitvoeren van vooral complexere activiteiten. De inwoner kan zelf om hulp
    vragen.
   De ondersteuning is er op gericht door stimulans en/of toezicht ervoor te zorgen dat de
    inwoner in staat is om zijn/haar sociale leven zelfstandig vorm te geven.


     Ondersteuning maatschappelijke deelname 2
     Kernbegrip: helpen bij
   De ondersteuning wordt geboden bij het oplossen van problemen, het zelfstandig nemen
    van besluiten, het regelen van de dagelijkse bezigheden en de dagelijkse routine (gebrek
    aan dag- en nachtritme), die voor de inwoner niet vanzelfsprekend zijn. Dit kan zodanige
    problemen opleveren dat de cliënt afhankelijk is van ondersteuning.
   De communicatie gaat niet altijd vanzelf door de inwoner soms niet goed begrijpt wat
    anderen zeggen en/of zichzelf niet voldoende begrijpelijk kan maken.
   Het niet inzetten van ondersteuning kan leiden tot verwaarlozing/opname.


     Ondersteuning maatschappelijke deelname 3
     Kernbegrip: overnemen en regie
   De ondersteuning richt zich op het overnemen van taken door een professional, omdat de
    inwoner ernstige problemen heeft. Het gaat dan bijvoorbeeld om ondersteuning bij
    complexe taken die voor de inwoner moeten worden overgenomen. Ook het uitvoeren
    van eenvoudige taken en communiceren gaan moeizaam. De inwoner kan niet zelfstandig
    problemen oplossen en/of besluiten nemen.
   Voor de dag-structuur en het voeren van regie is de inwoner afhankelijk van de hulp van
    anderen.


5.5.6 Bepaling inzet
OMD wordt vastgesteld in dagdelen. Een dagdeel staat gelijk aan maximaal vier aaneengesloten
uren. Het maximum is negen dagdelen wat staat aan een in Nederland gebruikelijke fulltime 36-urige
werkweek. Het aantal dagdelen dat wordt ingezet is afhankelijk van:

       Het doel dat deze maatwerkvoorziening heeft voor deze specifieke inwoner
       De noodzaak Hoeveel structuur, activering, toezicht is nodig? Wat biedt het eigen sociaal
        netwerk, hoe staat het met de belastbaarheid van de mantelzorg? Welke algemene of
        andere voorzieningen kunnen worden ingezet?
       Mogelijkheden van inwoner en netwerk: Hoeveel kan de inwoner fysiek en mentaal aan?
        Hoeveel is nodig om de mantelzorger te ontlasten.



Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 61 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 62 ======================================================================

<pre>5.5.7 Vervoer
Ten aanzien van vervoer van en naar de dagbesteding is het uitgangspunt dat de inwoner of zijn
netwerk het zelf regelt. Indien dit niet mogelijk is wordt een vervoerscomponent naar de locatie toe
mee geïndiceerd. Aanbieders zijn verantwoordelijk voor het (organiseren van het) vervoer en
ontvangen hier een vervoersprijs voor. Het is niet de bedoeling dat inwoners voor deze vorm van
vervoer gebruiken maken van de Regiotaxi met hun Wmo vervoerspas.

Kortdurend verblijf
Kortdurend verblijf in een instelling is bedoeld ter ontlasting van de mantelzorg of het netwerk. Het
kan gaan om inwoners die voortdurend toezicht nodig hebben of waar constant zorg of zorg op
ongeregelde tijdstippen noodzakelijk is.

Bij kortdurend verblijf gaat het om logeren gedurende maximaal drie etmalen per week gemiddeld
met als doel het overnemen van de zorg ter ontlasting van de gebruikelijke zorg of de mantelzorger.
Het verblijf is ter aanvulling op het wonen in de thuissituatie en niet als wonen in een instelling voor
het grootste deel van de week. Kortdurend verblijf betreft de mogelijkheid voor een inwoner om
ergens te logeren waar permanent toezicht geboden wordt en waarbij zorg en ondersteuning
geboden wordt. Wanneer verpleging nodig is moet hiervoor apart een indicatie op grond van de Zvw
worden geïndiceerd. Behandeling behoort nadrukkelijk niet bij kortdurend verblijf.

Er is een maximum van 3 etmalen per week gesteld omdat het logeren betreft; bij meer dan 3
etmalen in een instelling is er sprake van opname waarvoor een indicatie op grond van Wlz moet
worden gesteld. Het is denkbaar dat hierop in specifieke situaties een uitzondering kan worden
gemaakt om bijvoorbeeld verblijf van een week, zodat mantelzorg op vakantie kan, mogelijk te
maken. Dit kan ook uitgespreid worden over een langere periode zodat er de mogelijkheid is tot het
zogeheten interval verblijf van bijvoorbeeld elke drie maanden 1 week (7 etmalen) kortdurend
verblijf. Er moet dan wel vaststaan dat andere oplossingen, zoals respijtzorg vergoed door de Zvw
geen optie zijn.

5.5.8 Begeleiding aan zintuigelijke gehandicapten, Specialistische ZG
      ondersteuning

De inzet van specialistisch ondersteuning ZG is er op gericht dat inwoners (met ook hulp uit hun
eigen omgeving) met een blijvende ZG beperking en die kampen met complexe bijkomende
problematiek, hun zelfredzaamheid en eigen regie zoveel als mogelijk behouden, of vergroten. En
tevens dat deze inwoners zo goed als mogelijk zelfstandig kunnen blijven wonen en kunnen blijven
meedoen in de samenleving.

Een inwoner die in aanmerking komt voor specialistische ondersteuning voldoet aan onderstaande
criteria:

       Is achttien jaar of ouder,
       Woont zelfstandig,
       Heeft een visuele beperking die voldoet aan de NOG -richtlijn 'Visusstoornissen, Revalidatie
        en Verwijzing'. Volgens deze richtlijn is sprake van een visuele beperking als ernstige
        stoornissen in het gezichtsvermogen en/of de visuele perceptie zijn vastgesteld in combinatie
        met beperkingen in het dagelijks functioneren.
       Er is sprake van bijkomende beperking, problematiek.


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 62 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 63 ======================================================================

<pre>De ondersteuning richt zich daarbij op het:

       Omgaan (door inwoner en naaste omgeving) met de gevolgen van de ZG beperking, hoe deze
        gecompenseerd kan worden.
       Behouden en benutten van een sociaal netwerk rondom / van een inwoner.
       Met kennis en expertise versterken van het informele (ook vrijwilligers) systeem rondom de
        inwoner.
       Met ZG kennis en expertise versterken van het professionele systeem rondom de inwoner.
       Aanbrengen van structuur, het zelf regie kunnen voeren, compenseren en actief herstellen
        van het beperkt of afwezig regelvermogen. Hulp bij algemene dagelijkse levensverrichtingen.
        Het (kunnen) hanteren van de energiebalans is een belangrijk onderdeel.

Deze ondersteuning is, omdat het zo weinig lokaal voorkomt, landelijk ingekocht dmv een
raamovereenkomst door de VNG. Voor meer informatie kan op de website van het VNG worden
gekeken.

5.5.9 Voorziening voor sportbeoefening
Wanneer een inwoner een ondersteuningsvraag voor sportbeoefening heeft, kan een ‘Financiële
tegemoetkoming in de kosten van sportbeoefening’ worden verstrekt als maatwerkvoorziening. Ook
een sportvoorziening, bijvoorbeeld een sportrolstoel, kan bijdragen aan de zelfredzaamheid en
participatie van een inwoner. Uitgangspunt hierbij is dat inwoners in principe zelf verantwoordelijk is
voor de aanschaf van zaken die nodig zijn bij sportbeoefening. Wanneer vanwege de beperking extra
kosten worden gemaakt, kan een financiële tegemoetkoming worden verstrekt. De financiële
tegemoetkoming voor sportvoorzieningen is gemaximeerd en is opgenomen in het besluit. De
financiële tegemoetkoming wordt maximaal eens in de drie jaar verstrekt, voor de aanschaf, het
onderhoud en reparatie. Verder is de inwoner zelf verantwoordelijk voor de aanschaf van zaken die
nodig zijn bij het uitoefenen van een sport en zijn algemeen gebruikelijke kosten voor eigen rekening.
Denk aan kosten voor lidmaatschap, noodzakelijke kleding, vervoer van en naar de sportlocatie etc.

Omdat het te behalen resultaat op maatschappelijke participatie is gericht, worden de volgende (niet
limitatief) elementen betrokken bij de afweging of een financiële tegemoetkoming kan worden
verstrekt: op welke andere wijze de inwoner participeert en welke meerwaarde de sportactiviteit
levert, of er een historie is met de betreffende sportactiviteit dan wel sport in zijn algemeenheid en
of er sprake is van sporten in verenigd verband. Het kan daarbij gaan om sporten in
verenigingsverband, maar ook om sporten in georganiseerd en structureel verband lijkend op een
vereniging, zoals een trainingsgroep onder leiding van een professional. Als de inwoner, naar het
oordeel van het Sociaal Team, al in aanvaardbare mate participeert door bijvoorbeeld school,
vrienden, werk of een andere vorm van dagbesteding, mag het college maatwerkvoorziening ten
behoeve van sportbeoefening weigeren. Sportvoorzieningen voor gezamenlijk of collectief gebruik
komen niet voor individuele compensatie in aanmerking.

Het faciliteren van topsport valt niet onder de reikwijdte van de Wmo omdat de wet zich beperkt tot
de zelfredzaamheid en participatie. Voor deelnemen aan het leven van alle dag (dus de participatie)
is een professionele sportcarrière niet noodzakelijk. Indien en inwoner ‘topsport’ wil beoefenen, dan
is hij net als alle valide topsporters aangewezen op financiële steun van sponsoren of de sportbond.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 63 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 64 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 6 Maatwerkvoorzieningen jeugdhulp
6.1    Opgroeien in veiligheid
Een van de doelen van de Jeugdwet is dat kinderen veilig en gezond opgroeien. Dit veilig en gezond
opgroeien gebeurt bij voorkeur thuis, bij de eigen ouders. Ouders zijn immers verantwoordelijk voor
het bieden van een veilig thuis en onderdak aan hun kind. Het Sociaal Team onderzoekt daarom altijd
eerst welke ondersteuning nodig is om veilig en gezond thuis te kunnen opgroeien. Dat kan
ondersteuning zijn vanuit het sociaal netwerk of in de vorm van een algemene voorziening, zoals de
hulp van een gezin uit de buurt waar het kind zo nu en dan opgevangen wordt. De inzet is altijd om
een uithuisplaatsing zoveel als mogelijk te voorkomen. Maatwerkvoorzieningen waarmee
uithuisplaatsing kan worden voorkomen, zijn bijvoorbeeld ambulante begeleiding, gezins- of
systeemtherapie. Als kinderen niet meer thuis kunnen wonen, heeft het de voorkeur dat jeugdigen
‘zo thuis mogelijk’ te laten opgroeien. Hiermee wordt bedoeld dat 1) jeugdigen fysiek gezien zo dicht
mogelijk bij huis opgroeien en 2) dat de plek waar de jeugdige verblijft zoveel mogelijk een
gezinsvorm is. Te denken valt aan pleegzorg of een gezinshuis als maatwerkvoorziening.

In bepaalde situaties is een andere vorm van wonen met begeleiding/behandeling noodzakelijk.
Bijvoorbeeld in een leef-, woon- of behandelgroep of in een meer besloten instelling (de
zogenaamde essentiële functies: gesloten jeugdzorg/ driemilieuvoorziening). Telkens wordt op basis
van de problematiek en specifieke situatie en behoeften van de jeugdige/jongere die het betreft
bekeken welke maatwerkvoorziening Jeugdhulp ambulant of met verblijf de goedkoopst passende
maatwerkvoorziening is. In deze paragraaf worden de hierboven genoemde maatwerkvoorzieningen
Jeugdhulp met verblijf nader toegelicht en wordt beschreven hoe gehandeld wordt bij de toekenning
daarvan.

6.1.1 Pleegzorg

Uitvoering
Voor pleegzorg geldt dat altijd eerst wordt ingezet op kindgericht werven. Daarmee wordt eerst
onderzocht of het netwerk kan voorzien in een netwerkpleegzorgplaatsing. Als hier niet in kan
worden voorzien, wordt ingezet op pleegzorg via bestaande pleeggezinnen, de zogenaamde
bestandspleeggezinnen. Ingezet wordt op zo laag frequent en kortdurend mogelijke pleegzorg.
Waarbij ook wordt afgewogen of weekendpleegzorg een afdoende optie is.
Bij de start van de pleegzorgbegeleiding maken betrokkenen (de jeugdige, de ouders, pleegouders,
de pleegzorgaanbieder, Sociaal Team en eventueel de gecertificeerde instelling) afspraken over de
doelen van de pleegzorgbegeleiding, de ondersteuning van de biologische ouder(s), coördinatie van
zorg en wie het initiatief neemt voor evaluatiegesprekken en het opstellen van een perspectiefplan.
In deze evaluatiegesprekken wordt gekeken of de eerder gestelde doelen behaald of nog van
toepassing zijn, of en zo ja welke vervolghulp/ begeleiding nodig is, wie daarvoor aanspreekpunt is
(coördinatie van zorg) en indien de pleegzorg stopt (bijvoorbeeld omdat de jongere 18 is en daartoe
besluit) hoe men terugkijkt op de hulpverlening.

Om te bepalen of verlengde pleegzorg ook nog vanaf 21 jaar nodig is, is het belangrijk dat de
betrokkenen (jongere zelf, ouders, pleegouders, pleegzorgaanbieder, sociaal team en eventueel de
gecertificeerde instelling) rond de 20ste verjaardag van de jongere een evaluatiegesprek voeren
waarbij het perspectief op de toekomst wordt besproken en afspraken worden vastgelegd in een


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 64 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 65 ======================================================================

<pre>plan. Omdat een jeugdige met 18 jaar voor de wet volwassen is en de pleegzorgrelatie kan
beëindigen, dient een dergelijk gesprek waarbij het perspectief aan de orde komt bij voorkeur ook al
rond de 17e verjaardag te worden gevoerd. Veelal neemt de pleegzorgaanbieder hiertoe het
initiatief.


Pleegvergoeding, toeslagen en vergoeding bijzondere kosten
De pleegvergoeding is bedoeld voor de kosten van de verzorging en de opvoeding van de in het gezin
of bij pleegouder geplaatste jeugdige. De vergoeding bestaat uit een basisbedrag dat kan worden
vermeerderd met een toeslag of verminderd met een korting. Een toeslag kan worden toegekend bij
crisisplaatsing, bij de opvang van drie of meer pleegkinderen of de opvang van een pleegkind met
een verstandelijke, zintuiglijke of lichamelijke beperking. Een korting kan worden toegepast voor de
periode dat het pleegkind in verband met bijzondere omstandigheden tijdelijk elders verblijft. Zie ook
artikel 5.1 en 5.2 van de Regeling Jeugdwet. De hoogte van het basisbedrag wordt jaarlijks
vastgesteld door de Rijksoverheid, evenals het bedrag dat maximaal als toeslag kan worden
toegekend. De pleegzorgaanbieder verstrekt de pleegvergoeding en beslist over de toekenning van
toeslagen en toepassing van kortingen.
Een pleegoudervoogd dan wel een pleegouder die een pleegkind opvangt in het kader van een
kinderbeschermingsmaatregel, kan rechtstreeks bij de pleegzorgaanbieder ook een vergoeding voor
‘bijzondere kosten’ aanvragen, voor zover:
      - de kosten naar het oordeel van de pleegzorgaanbieder redelijkerwijs noodzakelijk zijn en
          niet voldaan kunnen worden uit de pleegvergoeding of toeslagen;
      - voor deze kosten geen uitkering op grond van een andere regeling kan worden verstrekt;
      - de kosten redelijkerwijs niet zijn te verhalen op de onderhoudsplichtige ouders.

Voorbeelden van kosten waarvoor een vergoeding ‘bijzondere kosten’ kan worden aangevraagd zijn
een door school gevraagde ouderbijdrage, bijdrage voor een schoolreis, kosten voor zwemles voor
het A-diploma, de aanschaf van een laptop/schoolboeken, van een fiets, van kleding in verband met
een bepaalde beroepsopleiding of paspoort of Europese identiteitskaart.
De pleegzorgaanbieder is bevoegd tot bedragen van € 200,- zelfstandig te beslissen op een aanvraag
vergoeding ‘bijzondere kosten’. Voor bedragen tussen de € 200,- en € 500,- moet de
pleegzorgaanbieder overleggen met het Sociaal Team. Voor het toekennen van een vergoeding
‘bijzondere kosten’ boven de € 500,- is nadrukkelijk toestemming van het Sociaal Team vereist. De
pleegzorgaanbieder kan de kosten die als vergoeding ‘bijzondere kosten’ aan pleegouders zijn
toegekend, declareren bij de gemeente mits aan bovenstaande eisen is voldaan en de declaratie van
een onderbouwing en financiële bewijsstukken is voorzien.

6.1.2 Gezinshuizen

Verblijf in een gezinshuis vanaf 18 jaar
Begin 2020 is net als voor pleegzorg, ook voor verblijf in een gezinshuis de maximale leeftijd
veranderd van 18 naar 21 jaar. De extra tijd binnen het gezinshuis draagt bij aan de basisveiligheid
van een jongvolwassene. Dit kan bovendien het toekomstperspectief (ten goede) veranderen. Het
verblijf in het gezinshuis wordt gecontinueerd zolang als nodig is tot in ieder geval 21 jaar om te
bepalen of een jongere zelfstandig kan wonen, of dat een andere woonvorm passender is (bijv.



Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 65 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 66 ======================================================================

<pre>volwassen leefgroep). Het verblijf in het gezinshuis wordt verlengd tot de leeftijdgrens van 21 jaar,
tenzij:
    - de jongere dat zelf niet wil;
    - en/of de gezinshuisouder(s) niet instemmen;
    - en/of voor alle partijen (inclusief de jongere) duidelijk is dat de jongere andere passende
        hulp nodig heeft en die hulp ook beschikbaar is;
    - en/of de jongere voldoet aan de criteria van de Wlz.

Verblijf in een gezinshuis als vorm van verlengde jeugdhulp blijft mogelijk vanaf 21 jaar tot 23 jaar
(verlengd verblijf in een gezinshuis). Eén van de wettelijke voorwaarden voor het inzetten van
verlengde jeugdhulp is dat het jeugdhulptraject al vóór het 18e jaar is gestart (artikel 1.1 Jeugdwet).
Dit geldt ook voor verlengd verblijf in een gezinshuis.
Om te bepalen of na het 21ste jaar nog verlengd verblijf in een gezinshuis nodig is, is het ook hier van
belang dat tijdig, rond de 20ste verjaardag van de jongere, een evaluatiegesprek wordt gevoerd
waarin het perspectief op de toekomst wordt besproken en afspraken worden vastgelegd in een
plan. Omdat een jeugdige met 18 jaar voor de wet volwassen is en het verblijf in het gezinshuis dan
kan beëindigen, dient een dergelijk gesprek waarbij het perspectief aan de orde komt, ook al rond de
17e verjaardag te worden gevoerd.

6.1.3 Andere vormen van wonen met begeleiding en/of behandeling
Het scala aan andere vormen van wonen (‘verblijf’) met begeleiding en/of behandeling als
maatwerkvoorziening is groot. Het gaat om leef-, woon- of behandelgroepen in een meer open
setting (zoals bij Timon, Rading en Youké) en een meer gesloten setting (essentiële
verblijfsvoorziening). De aard van de problematiek bepaalt wat de best passende
maatwerkvoorziening is. Wat de best passende maatwerkvoorziening is wordt door het Sociaal Team
bepaald. Veel voorkomende vormen van wonen met begeleiding en/of behandeling zijn
kamertrainingscentra (KTC) en het Moeder-Kindhuis.


Crisishulp
Er is sprake van crisis als er binnen 24 uur iets moet gebeuren. Als problemen in een gezin acuut zijn,
en ambulante spoedhulp niet toereikend is, kunnen kinderen (onder 12 jaar) en jongeren (vanaf 12
jaar) maximaal 28 dagen geplaatst worden in een crisispleeggezin respectievelijk een crisisopvang.
Tijdens het verblijf in de crisisopvang onderzoeken betrokkenen (hulpverleners, ouders en de
jeugdige) samen wat het beste vervolg is voor de jeugdige en het gezin: terug naar huis of een plek
buiten het gezin van herkomst, bijvoorbeeld in een pleeggezin, gezinshuis of bijvoorbeeld in een leef-
woon- of behandelgroep.


Essentiële functies
De essentiële functies is specialistische zorg voor kinderen en jongeren in een zeer kwetsbare positie.
Met 24-uurs behandeling moet de stabiliteit, veiligheid en positieve interactie tussen het kind en zijn
omgeving herstellen. Het omvat de ‘producten’ driemilieuvoorziening, Jeugdzorg+ en klinische
opnames. Het zijn verblijfsvormen waar een noodzaak is tot toevoeging en inzet van specifieke
expertise, namelijk kennis en ervaring met:
- jeugdigen die zeer ernstig ontregelend gedrag laten zien;
- jeugdigen waarbij in hoge mate hechtingsproblemen en -stoornissen en trauma/PTSS spelen;

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 66 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 67 ======================================================================

<pre>- jeugdigen in gezinssystemen waarbij een veelzijdige combinatie van problematiek aanwezig is;
- (wetenschappelijk en praktijk-onderbouwde) effectieve inzet van (groeps-)begeleiding en
behandeling.

In bijzondere gevallen kan het verblijf gesloten van karakter zijn: jeugdzorg plus. Dit betekent dat de
jeugdige niet kan gaan en staan waar hij wil, omdat wordt ingeschat dat een jongere een gevaar is
voor zichzelf of zijn omgeving. Gewerkt wordt naar terugkeer naar huis, een traject richting
zelfstandigheid, vervolgbehandeling of langer durende zorg en ondersteuning of een lichtere vorm
van jeugdhulp met verblijf, zoals verblijf in een pleeggezin, gezinshuis of in een leef- of woongroep.


6.2     Ontwikkelkansen
Naast het gezond opgroeien in een veilige omgeving beoogt de Jeugdwet door de inzet van
jeugdhulp jeugdigen te laten groeien naar zelfstandigheid, zelfredzaam te laten zijn en
maatschappelijk te laten participeren.
Het gaat om maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp die gericht zijn op het versterken van de
ontwikkelkansen van jeugdigen op dit gebied binnen de eigen mogelijkheden. Denk aan de
maatwerkvoorzieningen ’Begeleiding’ en ‘Behandeling’. Deze paragraaf bevat beleidsregels voor (een
aantal vormen van) deze maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp. Van sommige hulpvormen
(bijvoorbeeld paardentherapie, autismegeleidehonden en behandeling van misofonie) is het effect
nog niet voldoende wetenschappelijk onderzocht en erkend. Het Sociaal Team kan weigeren een
vorm van hulp als maatwerkvoorziening Jeugdhulp in te zetten als er twijfels zijn over het resultaat
dat daarmee kan worden bereikt (ECLI:NL:CRVB:2018:2785).

6.2.1 Begeleiding
Begeleiding is er voor jeugdigen onder de 18 jaar die niet of onvoldoende zelfredzaam zijn. Bij
zelfredzaamheid moet gedacht worden aan het vermogen om dagelijks algemene
levensverrichtingen zelfstandig te kunnen uitvoeren, zoals wassen, aankleden en koken. Maar het
kan ook gaan om 'psychosociale zelfredzaamheid': het vermogen tot sociaal functioneren in de
dagelijkse leefsituaties, zoals thuis, op school, bij het winkelen, vrijetijdsbesteding, in relatie met
vrienden, collega’s enz. De zorg is gericht op behoud, bevorderen of compenseren van het
zelfstandig functioneren van jeugdigen met matige tot zware beperkingen. Het gaat om:
     - Jeugdigen met een (licht) verstandelijke beperking
     - Jeugdigen met een zintuiglijke beperking (zoals doof- of blindheid)
     - Jeugdigen met een lichamelijke beperking
     - Jeugdigen met somatische problematiek (zoals een chronische ziekte)
     - Jeugdigen met psychiatrische problematiek (diagnose op basis van DSM-V)
     - Jeugdigen met sociaal-emotionele problematiek
     - Jeugdigen met gedragsproblematiek (niet gediagnosticeerd)

Het meer zelfstandig worden, wordt met begeleiding aangeleerd door te oefenen met bepaalde
vaardigheden zoals wassen, koken of aankleden. Maar ook met het aanbrengen van structuur, dat
ook bijdraagt aan maatschappelijke participatie. Denk aan hulp bij het plannen van activiteiten,
besluiten nemen, regelen van dagelijkse zaken en structureren van de dag. Ook praktische
ondersteuning is mogelijk, bijvoorbeeld het aanreiken van zaken aan een rolstoel gebonden persoon.


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 67 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 68 ======================================================================

<pre>De maatwerkvoorziening Begeleiding kan ook worden toegekend ten behoeve van een ouder. Dit
wordt opvoedondersteuning of opvoedhulp genoemd. Zie hiervoor ook paragraaf 6.3.1 van deze
Beleidsregels.


Begeleidingsniveaus
Binnen de maatwerkvoorziening Begeleiding worden drie niveaus onderscheiden: licht, midden en
zwaar. In onderstaand overzicht dat bedoeld is als richtlijn, staat voor elk niveau een korte
beschrijving en wat voorbeelden. Het gaat hierbij zowel om individuele als om groepsbegeleiding.

Begeleiding             Omschrijving
Begeleiding licht       Begeleiding licht heeft betrekking op enkelvoudige opvoed- en/of
                        opgroeivragen van jeugdigen en/of ouders die over het algemeen goed
                        functioneren, maar hierbij een steuntje in de rug kunnen gebruiken.
                        Enkelvoudig betekent dat er vaak maar op één leefgebied een vraag is en/of
                        een achterstand op vaak maar één ontwikkeltaak. Er is een hoge mate van
                        zelfstandigheid en er is geen noodzaak om taken over te nemen, behalve als
                        het gaat om persoonlijke verzorging (ADL-handelingen).
                        Denk aan begeleiding thuis, oefenen in het reizen met openbaar vervoer en
                        persoonlijke verzorging.
Begeleiding midden      Begeleiding midden heeft betrekking op meervoudige opvoed- en/of
                        opgroeivragen van jeugdigen en/of ouders. Meervoudig betekent dat er een
                        vraag op meerdere leefgebieden is. De jeugdige loopt achter op meerdere
                        ontwikkeltaken en/of vertoont probleemgedrag. Zelfstandigheid is niet
                        vanzelfsprekend. Bijsturing is vereist en taken moeten soms (gedeeltelijk)
                        worden overgenomen.
                        Denk aan individuele begeleiding van autistische kinderen en aanvullende
                        individuele begeleiding voor bepaalde jeugdigen die in een groep begeleid
                        worden.
Begeleiding zwaar       Begeleiding zwaar heeft betrekking op complexe meervoudige opvoed- en/of
                        opgroeivragen van jeugdigen en/of ouders.
                        Er zijn complexe vragen op meerdere leefgebieden. De jeugdige loopt achter
                        op meerdere ontwikkeltaken en/of vertoont ernstig probleemgedrag. Er is
                        sprake van een beperkte zelfstandigheid. Deskundige sturing is vereist en
                        vaak moeten taken worden overgenomen (ook lichte taken). Er is
                        onvoorspelbaarheid in gedrag en een zorgbehoefte.
                        Denk aan inzet intensief ambulante begeleiding in gezinnen met complexe
                        problematiek (bijv. ter voorkoming van residentiële opvang.
Persoonlijke            Hiermee wordt de zorg bedoeld die gericht is op het opheffen van een tekort
verzorging              aan zelfredzaamheid. Het gaat om handelingen die worden overgenomen.
Algemene                Bijvoorbeeld zorg bij: wassen, lichamelijke hygiëne, toiletbezoek, reguliere
Dagelijkse              huidverzorging, mond-, en gebitsverzorging en hand- en voetverzorging.
Levensverrichtingen     Persoonlijke verzorging voor jeugdigen tot 18 jaar die nodig is in verband met
(ADL)                   een ‘behoefte aan geneeskundige zorg of een hoog risico daarop’ wordt
                        geboden vanuit de Zvw. Voorbeelden van deze zorg zijn: schoonhouden en
                        verzorgen van een stoma, het toedienen van medicijnen via een infuus of het
                        toedienen van sondevoeding.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 68 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 69 ======================================================================

<pre>Bepalen van het begeleidingsniveau
Op basis van de ondersteuningsvraag en beoogde doelen kent het Sociaal Team de
maatwerkvoorziening Begeleiding toe en bepaalt daarbij ook welk begeleidingsniveau passend is.
Indien dit nodig wordt gevonden, wint het Sociaal Team hiervoor advies in bij de
jeugdhulpaanbieder. Vervolgens stelt de jeugdhulpaanbieder vanuit het plan van aanpak dat door
het Sociaal Team is opgesteld samen met de inwoner vast hoe de begeleiding er in activiteiten uit
gaat zien en welke doelen moeten worden gehaald.
Bij een eventuele aanvraag voor een verlenging van een indicatie wordt het plan van aanpak
geëvalueerd en wordt beoordeeld in hoeverre de doelen behaald zijn (waarom wel/niet). Indien bij
de evaluatie blijkt dat de inwoner en jeugdhulpaanbieder, verwijtbaar, niet werken aan de gestelde
doelen, dan heeft het Sociaal Team de mogelijkheid om de inwoner te verwijzen naar een andere
jeugdhulpaanbieder, dan wel de maatwerkvoorziening in te trekken.


Jeugdhulpaanbieder is het niet eens met (de omvang van) de indicatie
Indien de jeugdhulpaanbieder van mening is dat het door het Sociaal Team geïndiceerde
begeleidingsniveau of de omvang in uren niet toereikend is, dan dient de aanbieder in het
ondersteuningsplan dat zij samen met de inwoner opstelt, te beschrijven wat de benodigde
begeleiding is, hoe deze vormgegeven gaat worden, waarin en waarom deze afwijkt van hetgeen
geïndiceerd is. Het Sociaal Team gaat na of zij op basis van de onderbouwing van de
jeugdhulpaanbieder haar eerder genomen besluit herziet. Uitgangspunt is dat de
jeugdhulpaanbieder zoveel mogelijk het opgestelde Plan van Aanpak van het Sociaal Team samen
met de inwoner als uitgangspunt neemt.


Vormen van begeleiding
Begeleiding kan individueel of in groepsverband aan de jeugdige worden geboden. Gekeken wordt
welke vorm het best passend is om de gestelde doelen te realiseren. Begeleiding is vaak onderdeel
van een samenhangend pakket van zorgverlening. Het kan zowel bij verblijf van de jeugdige in een
instelling geboden worden als thuis ter voorkoming van uithuisplaatsing. Verder kan voor bepaalde
jeugdigen vanwege hun problematiek specifieke begeleiding nodig zijn. Hiervoor gelden de volgende
criteria:
      De inzet van deze specifieke begeleiding moet nodig zijn in verband met de beperking van de
          jeugdige én bijdragen aan zijn zelfstandigheid, zelfredzaamheid en/of maatschappelijke
          participatie. Voorbeelden kunnen zijn BSO+ of begeleiding thuis bij problemen in het gezin.
      Bij de toekenning van specifieke begeleiding kan sprake zijn van algemeen gebruikelijke
          kosten. Dit zijn kosten die ook een persoon zonder beperking heeft aan bijvoorbeeld
          onderwijs, sporten, het volgen van zwemles of opvang (zie ook paragraaf 3.5). Denk aan
          contributie, lesgeld, kosten van opvang etc. Ouders met een inkomen onder het sociaal
          minimum kunnen hiervoor mogelijk gebruik maken van het aanbod van U-pas Houten of een
          beroep doen op bijzondere bijstand als respectievelijk algemene of andere voorziening.



Onderwijszorgarrangementen
Een OZA is een integrale samenwerking tussen onderwijs en gemeente waarin naast ondersteuning
vanuit het onderwijs (Passend Onderwijs) door de gemeente Begeleiding als maatwerkvoorziening


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 69 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 70 ======================================================================

<pre>Jeugdhulp wordt ingezet. Deze arrangementen zijn er zowel in het regulier als het speciaal onderwijs
en kunnen rondom een individueel kind, maar ook voor groepen kinderen worden georganiseerd.
De integrale samenwerking tussen onderwijs en gemeente en de gezamenlijke financiering vanuit
passend onderwijs en jeugdhulpbudget, zijn de kerncomponenten van een OZA. Indien er geen
sprake is van een gezamenlijke samenwerking én cofinanciering, betreft het geen OZA.

Het Sociaal Team en het onderwijs bekijken steeds per situatie (en bij individuele arrangementen in
nauwe afstemming met ouders) hoe het OZA het beste vorm kan worden gegeven. Het Sociaal Team
en het onderwijs maken daarbij afspraken over de benodigde inzet vanuit passend onderwijs en
jeugdhulp, de beoogde doelen, monitoring en wie de regie voert. Het gaat immers om maatwerk.
Welk deel van de ondersteuning in een OZA voor rekening van het onderwijs komt en welk deel voor
de gemeente, wordt in goed overleg (niet in het bijzijn van de jeugdige en/of zijn ouders) bepaald.
Hieronder staat de doelen van een OZA opgesomd met enkele voorbeelden.

 Doel OZA               Omschrijving
 Terugleiden            Kinderen die in het onderwijs zijn uitgevallen worden door middel van
                        een onderwijszorgarrangement teruggeleid naar onderwijs.
 Opbouwen               Onderwijsdeelname geleidelijk opbouwen. Voor kinderen die nooit of niet
                        langdurig op school hebben gezeten.
 Versterken             Kinderen binnen het onderwijs goed laten functioneren, in de bestaande
                        setting. Ondersteuning vindt plaats binnen de klas en soms deels ook
                        buiten de klas.
 Aanpassen              De onderwijsleersituatie structureel aanpassen. Jeugdhulp en onderwijs
                        zijn hiervoor samen verantwoordelijk. Denk aan een aparte klas of
                        structuurgroep voor kinderen met autisme.
 Doorleiden             Ondersteuning bij breukvlakken in de schoolloopbaan en de overgang
                        naar werk. Denk o.a. aan begeleiding van jeugdhulp bij dagbesteding,
                        stages en/of doorleiding naar arbeid.



6.2.2 Vormen van behandeling Jeugd-GGZ
Behandelingen in de jeugd-ggz vinden bij voorkeur ambulant plaats. Dat betekent dat de behandeling
thuis of op locatie wordt gegeven, bijvoorbeeld op een school. Indien de problematiek daarom
vraagt, vindt behandeling plaats in een kliniek of instelling. Dit kan door de jeugdige enkele dagdelen
een behandeling te laten volgen of door de jeugdige voor bepaalde tijd op te nemen in een ggz-
instelling (kinder- of jeugdpsychiatrische kliniek). Er wordt altijd gekeken wat voor de jeugdige de
beste behandelplek is, waarbij ambulante behandeling indien mogelijk de voorkeur heeft boven
opname in een instelling.
Jeugdigen met lichtere problematiek kunnen cursussen volgen om verergering van de problematiek
te voorkomen. Steeds vaker gebeurt dit door online interventies, zoals via chat, beeldbellen en
online behandelmodules. Vroege interventies hebben vaak een groot effect op de latere kwaliteit
van leven. Ze kunnen leiden tot minder schooluitval, betere arbeidsparticipatie en minder behoefte
aan zorg.


Vormen van hulp aan jeugdigen die niet onder de Jeugdwet vallen
Psychische hulp en ondersteuning die door huisartsen of door een praktijkondersteuner GGZ (POH
Jeugd GGZ) wordt verleend aan kinderen tot 18 jaar valt niet onder de Jeugdwet. Hetzelfde geldt


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 70 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 71 ======================================================================

<pre>voor de extramurale verstrekking van psychofarmaca (het organiseren van het gebruik van de
medicijnen tegen psychische stoornis niet verstrekt door een instelling). Deze vormen van
ondersteuning vallen onder de Zvw. Jeugdgezondheidszorg maakt ook geen onderdeel uit van de
Jeugdwet. Het wordt namelijk geboden op grond van de Wet publieke gezondheid. Ondersteuning,
hulp en zorg aan jeugdigen met een verstandelijke beperking is tot slot ook geen Behandeling Jeugd-
ggz. Dit betreft de maatwerkvoorziening Begeleiding die is uitgewerkt in paragraaf 6.3.1.


6.2.3 Behandeling - Dyslexiezorg (EED) en dyscalculie
Het stellen van een diagnose en laten behandelen van Ernstige Enkelvoudige Dyslexie (Dyslexiezorg)
oftewel EED kan ook als maatwerkvoorziening Behandeling worden toegekend.
Dyslexiezorg wordt vanuit de Jeugdwet alleen vergoed aan kinderen in de leeftijd tussen 7 en 12 jaar
die basisonderwijs volgen, en is gericht op taal- en leesproblematiek. Bij dyscalculie is er sprake van
problemen bij het rekenen. Dyscalculie valt daarom niet onder Dyslexiezorg. In sommige gevallen
vergoedt het onderwijs de kosten van het laten stellen van een diagnose en/of laten behandelen van
dyscalculie of kan hiervoor aanspraak gemaakt worden op een aanvullende zorgverzekering.

In de regio Lekstroom zijn met het onderwijs procedureafspraken gemaakt voor dyslexiezorg. Het
gaat om afspraken over de processtappen voorafgaand aan een diagnose en behandeling van EED.
Denk aan het traject dat door het onderwijs moet zijn doorlopen vanaf de eerste vermoedens van
dyslexie bij een leerling en afspraken over het melden van een vermoeden van EED en een verzoek
tot het stellen van een diagnose en behandeling van EED. Deze procedureafspraken zijn te vinden op
de website van de regionale backoffice Lekstroom.

Het bieden van hulpmiddelen bij dyslexie behoort niet tot de maatwerkvoorziening Jeugdhulp
Dyslexiezorg. Voor hulpmiddelen bij dyslexie in het onderwijs zijn scholen verantwoordelijk in het
kader van passend onderwijs. Daarnaast kan er op grond van de Zvw recht zijn op een Daisyspeler als
de dyslexie bij de jeugdige is uitbehandeld.


6.2.4 Behandeling - Vaktherapie
Vaktherapie is een overkoepelende naam voor onder andere beeldende therapie, danstherapie,
dramatherapie, muziektherapie, psychomotorische therapie en speltherapie. Bij deze vormen van
therapie wordt praten ingeruild door doen en ervaren. Dit kan bijvoorbeeld via een rollenspel,
muziek, dans, sport, spelen, tekenen, houtbewerking etc.
Vaktherapie kan als maatwerkvoorziening jeugdhulp worden toegekend wanneer de
ondersteuningsvraag naar het oordeel van het Sociaal Team niet geheel of gedeeltelijk op eigen
kracht, met gebruikelijke hulp, algemeen gebruikelijke, andere of algemene voorzieningen kan
worden opgelost, een maatwerkvoorziening Jeugdhulp nodig is én de betreffende vorm van
vaktherapie als goedkoopst passende maatwerkvoorziening wordt aangemerkt. In Houten worden
alleen de vormen psychomotorische therapie en speltherapie beschikbaar gesteld.
Vaktherapie (psychomotorische therapie en speltherapie) wordt eerst via de aanvullende
zorgverzekering ingezet en bekostigd. Alleen als de zorgverzekeraar de vaktherapie niet vergoed en
het Sociaal Team van oordeel is dat de ondersteuningsvraag niet geheel of gedeeltelijk op eigen
kracht, met gebruikelijke hulp, algemeen gebruikelijke, andere of algemene voorzieningen kan


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 71 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 72 ======================================================================

<pre>worden opgelost, een maatwerkvoorziening Jeugdhulp nodig is én de betreffende vorm van
vaktherapie als goedkoopst passende maatwerkvoorziening wordt aangemerkt, dan wordt deze
vorm van jeugdhulp door het Sociaal Team geïndiceerd. De toekenning bedraagt ten hoogste 10
behandelingen en voor speltherapie ten hoogste 20 behandelingen (inclusief een evaluatie na 10
sessies met het Sociaal Team, behandelaar en de inwoner).

Alleen wanneer het resultaat na inzet van vaktherapie vanuit de zorgverzekeringswet onvoldoende is
en verwacht kan worden dat verlenging van het traject passend is om het resultaat te behalen kan
een aanvraag worden gedaan bij het Sociaal Team. Na beoordeling of het vervolg bij deze therapeut
passend is en check of deze therapeut gecontracteerd is en voldoet aan de kwaliteitseisen kan het
Sociaal Team besluiten een indicatie af te geven.

Als vaktherapie zonder enige betrokkenheid en besluit van de gemeente is gestart, kunnen kosten
niet met terugwerkende kracht vanuit de jeugdwet worden vergoed. Wel geldt dat er vanaf het
moment dat een aanvraag bij het Sociaal Team wordt ingediend, dit als maatwerkvoorziening kan
worden ingezet. Dit als naar oordeel van het Sociaal Team het gaat om een noodzakelijke en
passende maatwerkvoorziening.


6.3 Opvoedondersteuning
Op grond van de Jeugdwet kan jeugdhulp ook als maatwerkvoorziening ten behoeve van de ouders
worden toegekend. Dit wordt opvoedondersteuning of opvoedhulp genoemd. De hulp richt zich op
het versterken van opvoeders in hun rol. Het betreft de maatwerkvoorziening Begeleiding en/of
Behandeling bij opvoedproblemen en maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp die ouders tijdelijk
ontlasten in hun rol als opvoeder (samen Respijtzorg genoemd).
Voorbeelden van andere voorzieningen waar een ouder een beroep op kan doen voor professionele
hulp voor opvoedondersteuning betreft het aanbod vanuit de jeugdgezondheidszorg of de Wlz.

6.3.1 Begeleiding en/of Behandeling bij opvoedproblemen
Ouders kunnen hulp vanuit de Jeugdwet krijgen als dit noodzakelijk is in verband met
opvoedingsproblemen. Hiermee wordt bedoeld dat een ouder problemen ervaart bij het
onderhouden, verzorgen en grootbrengen van zijn kind, met name in sociale, emotionele,
intellectuele en morele zin. De opvoedingsproblemen kunnen ontstaan doordat de ontwikkeling van
het kind niet vanzelfsprekend verloopt door één of meerdere beperkingen of door psychosociale
problemen, maar eventueel ook doordat een ouder door eigen problematiek niet kan bieden wat
nodig is.


Doelgroep
De ouder die in aanmerking kan komen voor hulp vanuit de Jeugdwet betreft de ouder met gezag, de
adoptieouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en
opvoedt. Een pleegouder kan geen aanspraak maken op hulp voor zichzelf vanuit de Jeugdwet.
Pleegouders krijgen namelijk al begeleiding van de pleegzorgaanbieder.
Een familielid, vriend of bekende van de ouder die een deel van de opvoeding op zich neemt kan wel
in aanmerking komen voor opvoedondersteuning, omdat deze niet als pleegouder gezien wordt,
maar als 'een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt'.


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 72 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 73 ======================================================================

<pre>Begeleiding bij omgang kind
Soms heeft een ouder begeleiding nodig bij de omgang met zijn kind. Bijvoorbeeld als een ouder het
kind jaren niet heeft gezien of persoonlijke problematiek heeft. Insteek is om eerst vanuit eigen
kracht, sociaal netwerk en andere voorliggende voorzieningen, zoals bv. mediation, te onderzoeken
wat mogelijk is.
Als daar geen mogelijkheden voor zijn dan kan er uitgeweken worden naar een externe plek waar de
omgang gefaseerd en onder professionele begeleiding moet worden opgebouwd.
Begeleide omgang kan plaatsvinden in een 'omgangshuis' of bij de jeugdige of de ouder thuis. Een
omgangshuis is een locatie waar de jeugdige en zijn ouder (de niet verzorgende ouder) gedurende
een bepaalde periode omgang met elkaar kunnen hebben. Het gaat meestal om een paar uurtjes per
week of per twee weken. Insteek is dat dit zo tijdelijk en kortdurend mogelijk is en dat zo spoedig
mogelijk wordt toegewerkt naar een natuurlijke situatie.
Als deze begeleiding niet voldoende is, worden andere vormen van jeugdhulp ingezet, zoals bv.
ouderschapsbemiddeling.


Toekenning aan de ouder of de jeugdige
Wanneer enkel jeugdhulp ten behoeve van de ouder wordt toegekend, geeft het college vanwege
praktische redenen de beschikking af op naam van de jeugdige. In principe worden geen
beschikkingen op naam van babies of jonge kinderen afgegeven in geval van verblijf, omdat
behandeldoelen gericht zijn op de ouder.

6.3.2 Respijtzorg
Respijtzorg is een overkoepelende term voor maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp die een ouder
kunnen ontlasten in de gebruikelijke hulp of mantelzorg die hij zijn kind biedt zodat de ouder zijn rol
als opvoeder/ verzorger kan blijven vervullen. Veelal gaat het om maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp
met verblijf waarbij de jeugdige korte tijd buiten de thuissituatie kan verblijven. Het gaat
bijvoorbeeld om logeeropvang of dagdelen zorgboerderij, dag- of weekendopvang of
deeltijdpleegzorg.


Respijtzorg in het kader van de Jeugdwet hoeft niet altijd te betekenen dat de jeugdige uit de
thuissituatie weggaat. Het kan bijvoorbeeld ook door de ouder(s) een weekend weg te laten gaan of
de inzet van informele zorg thuis. Bij dreigende overbelasting van de persoon die thuis de zorg levert
- zoals de ouder(s), partner of huisgenoten - heeft kortdurend verblijf van de jeugdige vaak echter
wel de voorkeur.
Respijtzorg kan alleen ter ontlasting van een ouder zoals bedoeld in de Jeugdwet worden getroffen
ten aanzien van een jeugdige die:
     - de leeftijd van 18 jaar nog niet heeft bereikt, én;
     - aangewezen is op permanent toezicht, én;
     - begeleiding of persoonlijke verzorging of verpleging ontvangt.
Daarbij is het van belang dat indien mogelijk wordt gewerkt aan een situatie waarin ouders weer
zelfstandig in staat tot de opvoeding.

Met permanent toezicht wordt 'bovengebruikelijk' toezicht bedoeld. Het is geen 'gewoon' ouderlijk
toezicht of gebruikelijke ouderlijke zorg. Er zijn verschillende oorzaken denkbaar waarom permanent
toezicht nodig zou zijn:

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 73 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 74 ======================================================================

<pre>       Het kan gaan om het verlenen van zorg op ongeregelde tijden bij jeugdigen met zware
        fysieke beperkingen door een lichamelijke handicap, bij wie continu hulp en begeleiding bij
        alle dagelijkse activiteiten nodig is.
       Ook kan het gaan om de noodzaak in te kunnen grijpen bij gedragsproblemen veroorzaakt
        door een psychiatrische beperking of verstandelijke beperking.

Als sprake is van een jeugdige met een Wlz-indicatie dan komt de respijtzorg (bijv. de logeeropvang
om de mantelzorg te ontlasten) ten laste van de Wlz. De mantelzorger kan in dat geval dus geen
beroep doen op respijtzorg vanuit de Jeugdwet.


6.4 Jeugdhulpvervoer
Doelgroep, moment van toekenning en doorgeven van wijzigingen
Jeugdhulpvervoer is alleen van toepassing als het gaat om een vervoersvraag voor:
     een jeugdige;
     die een indicatie heeft voor een individuele voorziening jeugdhulp (dat kan een
        maatwerkvoorziening in zorg in natura of persoonsgebonden budget zijn);
     een vervoersvraag voor vervoer van of naar een jeugdhulplocatie .
Ook geldt dat er geen recht bestaat op vervoer door middel van de voorliggende voorziening
leerlingenvervoer voor (een deel van) het vervoer naar de jeugdhulplocatie

De vraag om een voorziening vervoer Jeugdwet zal meestal tegelijk met een aanvraag voor de
jeugdhulp aan de orde zijn en wordt dan meegenomen in de beschikking voor Jeugdhulp. Het is ook
mogelijk de vervoersvoorziening later toe te kennen, als zich na verloop van tijd een medische
noodzaak of beperkingen in de zelfredzaamheid voordoen. Deze beperkingen hoeven geen relatie
met de jeugdhulp te hebben.

De voorziening wordt toegekend vanaf de datum dat de jeugdhulp in de toekomst zal starten of zo
vroeg als de datum van de aanvraag als het vervoer feitelijk al in gang is gezet. Verstrekking met
terugwerkende kracht, dus voor de datum van de aanvraag, is niet mogelijk.
Bij veranderingen in de situatie van de jeugdige die effect kunnen hebben op de toegekende
voorziening, waaronder de hoogte van de vergoeding, dienen ouder(s)/verzorger(s) deze
veranderingen zo snel als mogelijk door te geven aan het Sociaal Team.


De verschillende voorzieningen vervoer Jeugdwet
De volgende vormen van een voorziening ‘vervoer Jeugdwet’ worden onderscheiden:
     begeleiding van een jeugdige met als doel zelfstandig leren reizen naar de
        jeugdhulpaanbieder. Deze begeleiding kan worden aangevraagd bij het Sociaal Team;
     een vergoeding voor openbaar vervoer indien sprake is van bovengebruikelijke kosten (zie
        paragraaf vergoeding eigen vervoer en openbaar vervoer) voor vervoer naar of vanaf een
        jeugdhulpvoorziening;
     een vergoeding voor openbaar vervoer met begeleiding indien sprake is van
        bovengebruikelijke kosten voor vervoer naar of vanaf een jeugdhulpvoorziening;



Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 74 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 75 ======================================================================

<pre>      een vergoeding voor eigen vervoer, indien sprake is van bovengebruikelijke kosten voor
       vervoer van naar of vanaf een jeugdhulpvoorziening ;
     aangepast vervoer (taxi vervoer) dat in natura wordt geboden door de jeugdhulpaanbieder
       of het door het college gecontracteerde taxibedrijf.
Een combinatie van deze voorzieningen behoort tot de mogelijkheden, als onderbouwd wordt
waarom hiervoor wordt gekozen en dit voor de jeugdige de best passende oplossing is.

Redenen voor vervoersvoorziening
Een voorziening in het kader van vervoer Jeugdwet is mogelijk indien er sprake is van de volgende
situaties:
    a. als er door een wettelijk verwijzer of het Sociaal Team het risico is gesignaleerd dat de
         jeugdige niet (of niet altijd) de jeugdhulp op locatie kan krijgen die hij/zij nodig heeft en dit
         komt door het vervoersprobleem;
    b. er sprake is van medisch vervoer (ziekenvervoer) dat redelijkerwijs niet door
         ouder(s)/verzorger(s) of het netwerk kan worden geboden of waarbij ouder(s)/verzorger(s)
         en het netwerk niet beschikken over het benodigde vervoersmiddel, de benodigde medische
         apparatuur of de benodigde medische of verpleegkundige vaardigheden. De noodzaak tot
         medisch vervoer hoeft geen relatie te hebben met de noodzaak tot jeugdhulp. Het
         afwegingskader zoals hieronder is opgenomen hoeft dan niet te worden doorlopen;
    c. beperkingen in de zelfredzaamheid die te maken hebben met leeftijd, stoornis, beperking of
         ziekte die tijdelijk of chronisch van aard kan zijn. De beperking in de zelfredzaamheid hoeft
         geen relatie te hebben met de noodzaak tot jeugdhulp. Het niet kunnen betalen van vervoer
         kan niet worden aangemerkt als een beperking in de zelfredzaamheid;
    d. er sprake is van intensieve jeugdhulp, namelijk minimaal acht contactmomenten
         (behandeling, dagbesteding, kort verblijf of begeleiding) per maand én;
    e. de afstand voor een enkele reis naar de jeugdhulplocatie minimaal 5 kilometer bedraagt
         volgens de ANWB routeplanner voor de snelste reis, ongeacht het vervoersmiddel of de
         route die feitelijk wordt gebruikt. Indien sprake is van reizen met het OV met een begeleider
         dan tellen de kilometers voor een enkele reis dubbel;
    f. de kosten voor het vervoer bedragen meer dan de gebruikelijke kosten.
Deze criteria gelden onder A in combinatie met B, of A in combinatie met C èn D èn E èn F. Bij de
tweede situatie wordt onderstaand afwegingskader toegepast.

Afwegingskader
Als er sprake is van een risico op het niet krijgen van noodzakelijke jeugdhulp vanwege een
belemmering in de vervoerssituatie, dan wordt op de volgende volgorde een afweging voor een
passende voorziening gemaakt:
    a. de jeugdige fietst naar de jeugdhulplocatie;
    b. de jeugdige fietst naar de jeugdhulplocatie onder begeleiding van ouder(s)/verzorger(s) of
         het sociale netwerk;
    c. de jeugdige heeft de draagkracht en vaardigheden om in afzienbare tijd zelfstandig te leren
         reizen met het openbaar vervoer naar de jeugdhulplocatie begeleid door
         ouder(s)/verzorger(s), het sociale netwerk, een vrijwilliger of een jeugdprofessional;
    d. de jeugdige gaat met zijn/haar brommer/scooter naar de jeugdhulplocatie;
    e. de jeugdige reist zelfstandig met het openbaar vervoer naar de jeugdhulplocatie. Er zijn 3
         redenen waarom openbaar vervoer geen opties is, namelijk een gebrek aan zelfstandigheid

Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 75 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 76 ======================================================================

<pre>         van de jeugdige, het ontbreken van openbaar vervoer of een reistijd van meer dan 45
         minuten voor een enkele reis. Daarbij wordt uitgegaan van de reisduur tussen in- en
         uitstaphalte of – station;
    f. de jeugdige reist onder begeleiding van ouder(s)/verzorger(s) of het sociale netwerk met het
         openbaar vervoer naar de jeugdhulplocatie. Deze optie vervalt als de jeugdige niet in staat is
         om met begeleiding in het openbaar vervoer te reizen, openbaar vervoer ontbreekt, de
         reistijd meer dan 45 minuten enkele reis is (de reistijd van begin- tot eindhalte of - station) of
         ouder(s)/verzorger(s) kunnen aantonen dat begeleiding van de leerling door henzelf of
         anderen onmogelijk is dan wel tot ernstige benadeling van het gezin zal leiden;
    g. de ouder(s)/verzorger(s) of het netwerk brengen en halen de jeugdige met gemotoriseerd
         vervoer (auto, bestelbus, motor enz.);
    h. er wordt een vrijwilliger geworven die de jeugdige begeleidt (b en f) of vervoert (g);
    i. de jeugdhulpaanbieder verplaatst de begeleiding/behandeling naar het verblijfadres van de
         jeugdige.
Pas als een jeugdige niet op de beschreven manier (per optie) kan reizen, komt de volgende,
daaronder beschreven optie in beeld. Het inzetten van aangepast vervoer (taxi/taxibus) is pas
mogelijk als alle bovenstaande opties naar het oordeel van het Sociaal Team niet mogelijk zijn. Een
privé taxi wordt in geen geval ingezet.

Voor de opties d, e, f, g en h is eventueel een vergoeding mogelijk. Voor optie e is eventueel een
voorziening mogelijk.


6.5 Overgang 18-/18+ en verlengde jeugdhulp
In sommige situaties is het voor een jongere die ondersteuning via de Jeugdwet ontvangt wenselijk
dat deze ondersteuning ook na het 18e levensjaar blijft bestaan.
Jeugdhulp kan doorlopen tot maximaal het 23e levensjaar voor zover deze hulp niet onder een ander
wettelijk kader valt en mits wordt voldaan aan één van onderstaande kenmerken:
    1. De jongere krijgt jeugdhulp voor de 18e verjaardag die nog niet is afgerond, of
    2. Het Sociaal Team heeft vóór de 18e verjaardag jeugdhulp toegekend, of
    3. Als de jongere voor de 18e verjaardag jeugdhulp heeft gehad en de gemeente binnen een
        half jaar na afloop daarvan weer jeugdhulp toekent

Daarnaast geldt dat bij de overgang van 18- naar 18+:
   1. De gemeente niet meer jeugdhulpplichtig is als de zorg vanaf 18 jaar op grond van een
       andere wet (Zvw, Wlz of Wmo) kan worden verleend
   2. De gemeente wél verantwoordelijk is voor het voortzetten van de jeugdhulp tot 23 jaar als
       het om een vorm van jeugdhulp gaat die voor meerderjarigen niet op grond van een andere
       wet kan worden voortgezet (met name jeugd- en opvoedhulp, niet zijnde jeugd-GGZ of
       jeugd-LVG)

Wanneer jeugdigen niet meer thuis kunnen wonen, wordt getracht hen zo thuis mogelijk te laten
opgroeien: zo dicht mogelijk bij huis en bij voorkeur in een gezinsachtige setting.
Vanuit deze overtuiging zal het Sociaal Team bij een verlengde jeugdhulp plaatsing van een jongere
van 18 jaar of ouder vanuit een andere gemeente buiten de Lekstroomregio op een jeugdhulplocatie
met verblijf in de Lekstroomregio altijd contact zoeken met de gemeente van herkomst. Enerzijds om


Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 76 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 77 ======================================================================

<pre>te verkennen of jeugdhulp met verblijf in of dichterbij de gemeente van herkomst realiseerbaar is en
wanneer (zo dicht mogelijk bij huis). Anderzijds om het aantal locaties in regio Lekstroom waar
jeugdhulp met verblijf geboden wordt (ook aan jongeren van 18+), vooral ook beschikbaar te houden
voor jongeren uit de Lekstroomgemeenten die jeugdhulp met verblijf als verlengde jeugdhulp nodig
hebben.
De uitkomst van een dergelijke afstemming kan zijn, dat de jongere naar verwachting op korte
termijn zal terugkeren naar huis of hulp dichterbij huis. In goed overleg kan dan ook afgesproken
worden dat de gemeente van her- en toekomst, ondanks dat de jongere bekend is een van onze
Basisregistraties Personen (BRP), de kosten voor zijn rekening neemt. Dit in afwijking van het
stroomschema woonplaatsbeginsel op basis waarvan bepaald wordt welke gemeente financieel
verantwoordelijk is.

Naast de verlengde jeugdhulp voor de maatwerkvoorzieningen pleegzorg en gezinshuizen (zie 6.1.1
en 6.1.2 van deze beleidsregels) kan de jeugdhulp ook na het 18e levensjaar doorlopen vanuit een
strafrechtelijke beslissing of jeugdreclassering. Er is dan geen leeftijdsgrens, wat betekent dat de hulp
ook kan doorlopen tot na het 23ste levensjaar.

Voor het Moeder-Kindhuis geldt dat de begeleiding zich richt op de moeder, en de beschikking dus
ook op naam van de moeder wordt afgegeven. Dit betekent dat de leeftijd van de moeder bepalend
is in de toekenning van de voorziening, en of dit op basis van Jeugdhulp of Wmo wordt ingezet.




Versie september 2020
</pre>

====================================================================== Einde pagina 77 =================================================================

<br><br>