<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>






























 

11 II 

   

de Rechtspraak 

  

Rechtbank 
Midden-Nederland 

[ ] AANTEKENEN [ ] PER POST [ 1 PER FAX 

Burgemeester en Wethouders van de gemeente Montfoort 
p/a. Omgevingsdienst regio Utrecht 
Postbus 13101 
3507 LC Utrecht 

datum 5 februari 2019 
onderdeel Team 1 

contactpersoon dhr J.B. Fredrick 
doorkiesnummer (088) 361 17 55 

ons kenmerk Zaaknummers UTR 18 / 4426, 18 14429, 18 / 4529 & 18 / 4548 
WABOA V147 

uw kenmerk Z-2017-46629 / D - 14588 
bijlage(n) 

faxnummer afdeling (088) 361 04 51 
onderwerp De beroepen en het verzoek van T.A. Borst-Jansen te Linschoten 

ONTVANGEN 06 FEB 2019 

Bestuursrecht 

bezoekadres 
Vrouwe Justitiaplein 1 
3511 EX Utrecht 

correspondentieadres 
Postadres: Postbus 16005, 
3500 DA Utrecht 

t 088 36 20000 
f Algemeen (088) 361 04 51 
Voorlopige Voorzieningen 
(088) 361 04 52 
www.rechtspraak.n1 

Bij beantwoording de datum en 
ons kenmerk vermelden. Wilt u 
slechts één zaak in uw brief 
behandelen. 

Geachte heer/mevrouw, 

Over de beroepen en het verzoek met zaaknummers UTR 18 / 4426, 18 / 4429 & 18 / 4529 & 18 / 4548 
WABOA V147 deel ik u het volgende mee. De rechtbank heeft een tussenuitspraak gedaan. Ik stuur u 
een kopie van de uitspraak. Indien in deze uitspraak wordt verwezen naar een uitspraak met een ECLI-
nummer, is de tekst van de betreffende uitspraak onder dat nummer gepubliceerd op 
www.rechtspraak.nl. 

De rechtbank stelt u in de gelegenheid om binnen de in de uitspraak genoemde termijn het in de 
uitspraak geconstateerde gebrek te herstellen met inachtneming van hetgeen de rechtbank in de 
uitspraak heeft overwogen. Indien u overgaat tot herstel van het gebrek is eiser op grond van artikel 
8:51b, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht in de gelegenheid om binnen vier weken na 
verzending van uw mededeling schriftelijk zijn zienswijze over de wijze waarop het gebrek is hersteld, 
naar voren te brengen. 

Tegen deze uitspraak kunt u (nog) geen rechtsmiddel instellen. 

Als u naar aanleiding van deze brief vragen hebt, kunt u contact opnemen met de administratie van de 
rechtbank op het hierboven vermelde doorkiesnummer. 

Als u de rechtbank belt of schrijft, verzoek ik u het zaaknummer te vermelden. 

Hoog d, 

BB975 



tussenuitspraak 
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND 
Zittingsplaats Utrecht 

Bestuursrecht 

zaaknummers: UTR 18/4426 (verzoek) en UTR 18/4429-T (beroep) 
UTR 18/4529-T en UTR 18/4548-T (beroepen) 

Tussenuitspraak van de enkelvoudige kamer / voorzieningenrechter van 5 februari 
2019 op de beroepen en het verzoek om voorlopige voorziening in de zaken tussen 

A.M. Borst-Jansen en T.A. Jansen-Borst, 
C. de Jong en E.M. de Jong-van den End en 
Th.W. Huisman, allen te Linschoten, 

eisers 
(gemachtigde: mr. C.A. van Kooten-de Jong), 

en 

het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Montfoort, verweerder 
(gemachtigden: mr. M. de Jong (gemeente) en J. Fakkel (Omgevingsdienst regio Utrecht). 

Als derde-partij heeft aan het geding deelgenomen: Bouw- en aannemingsbedrijf W. de 
Wit B.V.. 

Procesverloop 

Bij besluit van 23 oktober 2018 (het primaire besluit) heeft verweerder aan Bouw- en 
aannemingsbedrijf W. de Wit B.V. (hierna: de vergunninghouder) een 
omgevingsvergunning verleend voor het slopen van een droogschuur en koeienstal en het 
oprichten van een woning op het perceel Liefhovendijk 4 te Linschoten. 

Eisers hebben tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Eisers onder 1. hebben de 
voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. 

Het onderzoek ter zitting heeft in alle zaken gevoegd plaatsgevonden op 22 januari 2019. 
Eisers T.A. Jansen-Borst en E.M. de Jong-van den End waren aanwezig en werden 
bijgestaan door hun gemachtigde. Eiser Th.W. Huisman was eveneens aanwezig. Namens 
verweerder waren zijn gemachtigden aanwezig. Namens derde-partij was drs. E. Haaksman 
(rentmeester) aanwezig. 

Overwegingen 

1. Het verzoek om een voorlopige voorziening van eisers onder 1. en de beroepen van alle 
eisers zijn gelijktijdig ter zitting behandeld. De voorzieningenrechter is daarbij dus tevens 
opgetreden als lid van de enkelvoudige kamer van de rechtbank. In het vervolg van deze 
uitspraak zal gemakshalve worden gesproken over "de rechtbank", tenzij het gaat om een 



zaaknummers: UTR 18/4429-T, UTR 18/4426, UTR 18/4529-T en UTR 18/4548-T 
blad 2 

exclusieve bevoegdheid van de voorzieningenrechter. In dat laatste geval zal worden 
gesproken over "de voorzieningenrechter". 

2. Na afloop van de zitting is de voorzieningenrechter tot de conclusie gekomen dat 
nader onderzoek niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak van eisers onder 1. De 
voorzieningenrechter doet daarom op grond van artikel 8:86 van de Algemene wet 
bestuursrecht (Awb) niet alleen uitspraak op het verzoek om voorlopige voorziening, maar 
ook op het beroep van eisers onder 1. Uit artikel 8:86, eerste lid, van de Awb volgt dat de 
voorzieningenrechter in het geval toepassing wordt gegeven aan die bepaling dezelfde 
uitspraakbevoegdheden heeft als de rechtbank. Dit houdt in dat ook in het kader van de 
toepassing van artikel 8:86 van de Awb, toepassing kan worden gegeven aan artikel 8:51a 
van de Awb (de zogenoemde bestuurlijke lus) in combinatie met de bevoegdheden 
opgenomen in de artikelen 8:80a en 8:80b van de Awb. 

3.1 De rechtbank gaat uit van de volgende feiten. 

Omschrijving bouwlocatie 
3.2 Het Land van Cromwijk, waar de vergunninghouder zijn plannen wil realiseren, is van 
oorsprong onderdeel van het agrarisch landschap, wat aan drie kanten langzaam omzoomd 
is met de bebouwing van Linschoten. Op het Land van Cromwijk staat een 
boerderijcomplex (ook wel hofstede genoemd) bestaande uit de monumentale boerderij, een 
timmerwerkplaats (inmiddels gesloopt) en kapberg, een droogloods en een koeienstal. Dit 
boerderijcomplex lag op één kadastraal perceel en had van oudsher het adres 
Liefhovendijk 2. Na een periode van leegstand en verval is het perceel in twee percelen 
gesplitst. De monumentale boerderij heeft het adres Liefhovendijk 2 behouden. Het 
achterste gedeelte, waarop de droogloods en de koeienstal staan, heeft het adres 
Liefhovendijk 4 gekregen. Op dit adres wil de vergunninghouder zijn (bouw)plannen 
realiseren. Eisers wonen allen rond het Land van Cromwijk en hebben zicht op de 
(bouw)locatie. 

Bouwplan 
3.3 De vergunninghouder wil de droogschuur en koeienstal vanwege de erbarmelijke staat 
ervan slopen. De gemeentelijke monumentencommissie en de Rijksdienst voor het Cultureel 
Erfgoed hebben hiermee ingestemd. Ook eisers hebben hier geen bezwaren tegen. Op de 
plek van de te slopen bouwwerken wil de vergunninghouder een woning bouwen. Ook wil 
hij een in- en uitrit naar de Liefhovendijk maken via het huidige weiland. Verder heeft de 
vergunninghouder een inrichtingsplan gemaakt voor de buitenruimte. Eisers hebben 
bezwaren tegen zowel de woning als het inrichtingsplan en de in- en uitrit. 

Procedure 
3.4 Verweerder heeft ingestemd met de plannen van de vergunninghouder. Verweerder 
heeft het ontwerpbesluit van zijn voornemen om een vergunning te verlenen gepubliceerd 
en ter inzage gelegd. Daarop hebben, onder andere, eisers een zienswijze ingediend. Bij het 
bestreden besluit heeft verweerder gereageerd op deze zienswijzen en heeft hij besloten de 
aangevraagde omgevingsvergunning te verlenen. De vergunning is verleend voor de 
volgende activiteiten: 

het bouwen van een bouwwerk; 
het gebruiken van gronden of bouwwerken in strijd met het bestemmingsplan; 

- het slopen, verstoren, verplaatsen of in enig opzicht wijzigen van een rijksmonument 



zaaknummers: UTR 18/4429-T, UTR 18/4426, UTR 18/4529-T en UTR 18/4548-T 
blad 3 

- het slopen van een bouwwerk in een beschermd dorpsgezicht. 
Verweerder heeft de omgevingsvergunning verleend met behulp van een buitenplanse 
afwijking op basis van artikel 2.12, eerste lid, onder a, sub 2°, van de Wabo en artikel 4, 
onderdelen 1 en 9, van Bijlage II van het Besluit omgevingsrecht (Bor). Hierna zal de 
voorzieningenrechter net als partijen spreken over het al dan niet toepassen van de 
kruimelgevallenregeling. 

Bestemmingsplan 
3.5 Het perceel heeft in het geldende bestemmingsplan Kern Linschoten een agrarische 
bestemming. Partijen zijn het er over eens dat het bouwplan niet in het bestemmingsplan 
past. 

Beroepsgronden 
Eisers vinden het vooral belangrijk dat het unieke landelijke beeld van het Land van 

Cromwijk bewaard blijft. Zij vinden dat de verleende omgevingsvergunning daar afbreuk 
aan doet omdat de woning niet goed landschappelijk is ingepast en geen recht doet aan het 
historische en landelijke karakter van het Land van Cromwijk. In hun beroepschriften 
hebben eisers dit verder onderbouwd. Eisers onder 1. en 2. voeren daarnaast aan dat 
verweerder de nieuwe in- en uitrit niet had mogen toestaan omdat de Liefhovendijk op die 
plek te smal is voor een extra uitrit. Eisers hebben echter ook formeel bezwaren tegen de 
verleende omgevingsvergunning: zij stellen dat verweerder een verkeerde procedure heeft 
toegepast. Eisers vinden dat in dit geval sprake is van een volledige sloop van de schuren en 
het geheel nieuw oprichten van een woning. Zij zijn van mening dat dan niet de 
kruimelgevallenregeling kan worden toegepast maar dat de uitgebreide openbare 
voorbereidingsprocedure (hierna: uov) van artikel 2.12, eerste lid, onder a, sub 3°, van de 
Wabo moet worden gevolgd. Ter ondersteuning wijzen eisers onder meer op de Nota van 
Toelichting bij het Bor (Stb 2014, 333, p.51). Als de uov moet worden gevolgd, is ook een 
verklaring van geen bedenkingen van de gemeenteraad nodig. 

Standpunt verweerder 
Verweerder stelt zich op het standpunt dat de uitbreiding van de bebouwing kan worden 

vergund met toepassing van artikel 4, onderdeel 1, van bijlage II van het Bor en de 
gebruikswijziging kan worden vergund met onderdeel 9 van artikel 4. De bouw van de 
bouwwerken voldoet aan de bouwregels van het geldende bestemmingsplan en de 
uitbreiding van deze bouwwerken is niet in strijd met dit bestemmingsplan. Alleen de 
gebruikswijziging van agrarisch naar wonen is in strijd met het bestemmingsplan en artikel 
4, onderdeel 9, van Bijlage II van het Bor maakt het mogelijk daar medewerking aan te 
verlenen. Verweerder wijst er verder op dat volgens vaste rechtspraak van de Afdeling 
bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRvS) het combineren van de onderdelen 1 en 
9 van artikel 4 mogelijk is (bijvoorbeeld de uitspraak van 4 oktober 2017, 
ECLI:NL:RVS:2017:2639). Een verklaring van geen bedenkingen is dus niet nodig. 

Beoordeling toepassing kruimelgevallenregeling 
6.1 De rechtbank zal eerst de formele beroepsgrond van eisers beoordelen omdat die gaat 
over de vraag of verweerder bevoegd was tot het toepassen van de kruimelgevallenregeling. 
Als de kruimelgevallenregeling in dit geval niet had mogen worden toegepast, kan het 
bestreden besluit sowieso niet in stand blijven. Daarmee heeft deze beroepsgrond dus de 
meest verstrekkende gevolgen voor het bestreden besluit. 



zaaknummers: UTR 18/4429-T, UTR 18/4426, UTR 18/4529-T en UTR 18/4548-T 
blad 4 

6.2 De rechtbank geeft eisers gelijk en zij zal uitleggen waarom. Ook de rechtbank is van 
oordeel dat in één omgevingsvergunning gelijktijdig toepassing kan worden gegeven aan 
verschillende onderdelen van artikel 4 van Bijlage II bij het Bor. De rechtbank verwijst 
hiervoor naar de uitspraak van de ABRvS van 22 maart 2017, ECLLNL:RVS:2017:744 en 
naar de Nota van toelichting bij het besluit tot wijziging van het Bor per 1 november 2014 
(Stb. 2014, 333 p. 50-51). 

6.3 Vervolgens is het de vraag of ook in deze zaak met toepassing van artikel 4, aanhef en 
onderdelen 1 en 9, van Bijlage II bij het Bor de omgevingsvergunning had kunnen worden 
verleend. Om die vraag te beantwoorden, zal de rechtbank dezelfde benadering toepassen 
als de ABRvS in de uitspraak van 21 maart 2018, ECLI:NL:RVS:2018:963. De rechtbank 
zal dus allereerst nagaan of artikel 4, onderdeel 1, kan worden toegepast. 

6.4 Onderdeel 1, van artikel 4 zegt dat voor het verlenen van een omgevingsvergunning 
voor een activiteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder c, en artikel 2.12, eerste lid, 
onder a, onder 2°, van de Wabo in aanmerking komt: een bijbehorend bouwwerk of 
uitbreiding daarvan. 

Artikel 1, eerste lid, van bijlage II van het Bor verstaat onder bijbehorend bouwwerk: 
uitbreiding van een hoofdgebouw dan wel functioneel met een zich op hetzelfde perceel 
bevindend hoofdgebouw verbonden, daar al dan niet tegen aangebouwd gebouw, of ander 
bouwwerk, met een dak. 
Ditzelfde artikel verstaat onder hoofdgebouw: gebouw, of gedeelte daarvan, dat 
noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de geldende of toekomstige bestemming van 
een perceel en, indien meer gebouwen op het perceel aanwezig zijn, gelet op die 
bestemming het belangrijkst is. 

6.5 De rechtbank stelt met partijen vast dat het bouwen en gebruiken van een woning op het 
nieuwe perceel Liefhovendijk 4 in strijd is met dc agrarische bestemming uit het geldende 
bestemmingsplan Kern Linschoten. Partijen zijn het er ook over eens dat de agrarische 
functie ter plaatse niet meer wordt en/of zal worden uitgeoefend. Daarmee staat dus vast dat 
de te bouwen woning niet kan bijdragen aan de verwezenlijking van de agrarische 
bestemming, zodat de woning niet kan worden aangemerkt als hoofdgebouw als bedoeld in 
artikel 1, eerste lid, van bijlage II van het Bor. Verweerder heeft ter zitting opgemerkt dat in 
de loop van de tijd kan veranderen wat op een perceel als hoofdgebouw moet worden 
gezien. Verweerder ziet dan echter over het hoofd dat met een hoofdgebouw de in het 
bestemmingsplan gegeven bestemming moet worden verwezenlijkt. En die bestemming is in 
dit geval nu eenmaal agrarisch en niet woondoeleinden. Er ligt immers ook geen 
voorbereidingsbesluit of ontwerpbestemmingsplan dat een toekomstige bestemming 
"woondoeleinden" mogelijk maakt. Daaraan voegt de rechtbank toe dat de droogschuur of 
de koeienstal evenmin als (voormalig) hoofdgebouw kunnen worden gezien omdat zij 
hoorden bij de monumentale boerderij die tot aan de splitsing van de percelen het 
hoofdgebouw was. Dit betekent dat zich op het perceel Liefhovendijk 4 geen hoofdgebouw 
bevond/bevindt. 

6.6 De rechtbank stelt vervolgens vast dat in de omschrijving van het begrip bijbehorend 
bouwwerk in artikel 1, eerste lid, van bijlage LI van het Bor, expliciet is opgenomen dat een 
bijbehorend bouwwerk altijd moet worden gebouwd bij een zich op het perceel bevindend 
hoofdgebouw. Volgens de Nota van Toelichting (Stb. 2010, 143, blz. 132 en 133) betekent 
dit dat er zonder hoofdgebouw op een perceel geen sprake kan zijn van een bijbehorend 
bouwwerk. De conclusie is dan ook dat artikel 4, onderdeel 1, van bijlage II van het Bor in 



zaaknummers: UTR 18/4429-T, UTR 18/4426, UTR 18/4529-T en UTR 18/4548-T 
blad 5 

dit geval niet kan worden toegepast. Omdat geen sprake is van een bijbehorend bouwwerk, 
kan de omgevingsvergunning evenmin worden verleend met toepassing van artikel 4, 
onderdeel 9, van bijlage II van het Bor. 

6.7 Overigens kan onderdeel 9 van artikel 4 ook om de volgende reden niet worden 
toegepast. Ter zitting heeft de vergunninghouder bevestigd dat de bestaande bebouwing op 
Liefhovendijk 4 (de droogloods en de koeienstal) zal worden gesloopt. De woning die 
vervolgens zal worden gerealiseerd, wordt in de stijl en karakteristiek van de oude 
bebouwing gebouwd en daarbij worden zoveel mogelijk oude elementen hergebruikt. 
Verweerder ziet daarom het bouwplan als renovatie en niet als nieuwbouw. Eisers zijn het 
hier volstrekt niet mee eens en stellen dat er nieuwbouw plaatsvindt. De rechtbank volgt 
eisers daarin. Het bouwplan voorziet namelijk niet in het wijzigen van het gebruik van de 
bestaande gebouwen maar in het - na afbraak van de bestaande bebouwing - oprichten van 
nieuwe bebouwing. Onderdeel 9 van artikel 4 is echter bedoeld voor het wijzigen van het 
gebruik van bestaande bouwwerken, eventueel in samenhang met bouwactiviteiten (zie de 
Nota van Toelichting, Stb. 2014, 333, blz. 54). Hiervan is in dit geval dus geen sprake. 

Conclusie 
7. De rechtbank komt tot de conclusie dat verweerder de omgevingsvergunning ten 
onrechte heeft verleend met toepassing van de kruimelgevallenregeling. Het bestreden 
besluit is in strijd met artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 2°, van de Wabo. De 
beroepsgrond van eisers slaagt dus. 

Hoe verder? 
8.1 De rechtbank moet vervolgens de vraag beantwoorden welke consequenties zij aan 
deze conclusie moet verbinden. Daarbij geldt dat de bestuursrechter bij een (te verwachten) 
vernietiging van een besluit op bezwaar op kenbare wijze de mogelijkheden tot definitieve 
beslechting van het geschil behoort te onderzoeken. Dit houdt in dat de bestuursrechter eerst 
dient na te gaan of de rechtsgevolgen van een te vernietigen besluit op bezwaar in stand 
kunnen worden gelaten dan wel of hij zelf in de zaak kan voorzien. Ligt een van deze 
mogelijkheden redelijkerwijs niet binnen bereik, dan dient de bestuursrechter na te gaan of 
een bestuurlijke lus een reële mogelijkheid is. Verweerder heeft ter zitting verzocht of de 
rechtbank de bestuurlijke lus wil toepassen. 

8.2 Verweerder kan alsnog beoordelen of de gevraagde omgevingsvergunning verleend kan 
worden met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 3°, van de Wabo. Deze 
beoordeling is aan verweerder en er is daarom voor de rechtbank geen mogelijkheid om zelf 
in de zaak te voorzien of de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand te laten. De 
rechtbank ziet wel aanleiding om verweerder in de gelegenheid te stellen het geconstateerde 
gebrek te herstellen en doet een tussenuitspraak (artikel 8:51a, eerste lid, van de Awb). 

8.3 Om het gebrek te herstellen, moet verweerder beoordelen of hij bereid is medewerking 
aan het bouwplan te verlenen met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 3°, 
van de Wabo. Als verweerder de omgevingsvergunning nog steeds wil verlenen, moet hij 
tevens nagaan aan welke (formele) toepassingsvereisten nog voldaan moet worden. Daarbij 
wijst de rechtbank in het bijzonder op de vereiste ruimtelijke onderbouwing en op artikel 6.5 
van het Bor (verklaring van geen bedenkingen van de gemeenteraad). Het herstellen kan in 
dit geval met een nieuw besluit, na of tegelijkertijd met intrekking van het bestreden besluit. 

9. De rechtbank bepaalt de termijn waarbinnen verweerder het gebrek kan herstellen op 
zestien weken na verzending van deze tussenuitspraak. De rechtbank bepaalt daarbij op 



zaaknummers: UTR 18/4429-T, UTR 18/4426, UTR 18/4529-T en UTR 18/4548-T 
blad 6 

grond van de artikelen 8:80a en 8:72, vierde lid, onder b, van de Awb, dat een gewijzigd 
besluit niet opnieuw voorbereid hoeft te worden met toepassing van afdeling 3.4 van de 
Awb. 

Verweerder moet zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk binnen twee weken, aan de 
rechtbank meedelen of hij gebruik maakt van de gelegenheid het gebrek te herstellen (artikel 
8:51b, eerste lid, van de Awb). Als verweerder gebruik maakt van die gelegenheid, zal de 
rechtbank eisers en de vergunninghouder in de gelegenheid stellen binnen vier weken te 
reageren op de herstelpoging van verweerder. 

Verzoek om een voorlopige voorziening 
Aan het vereiste van spoedeisend belang is voldaan, nu de vergunninghouder met 

de werkzaamheden wil starten. De voorzieningenrechter ziet aanleiding een voorlopige 
voorziening te treffen. Deze houdt in dat het bestreden besluit wordt geschorst tot de 
einduitspraak in de beroepen. 

Proceskosten 
De rechtbank houdt iedere verdere beslissing aan tot de einduitspraak op de beroepen. 

Dat laatste betekent ook dat zij over de proceskosten en het griffierecht nu nog geen 
beslissing neemt. 



zaaknummers: UTR 18/4429-T, UTR 18/4426, UTR 18/4529-T en UTR 18/4548-T 
blad 7 

Beslissing 

De rechtbank: 
draagt verweerder op binnen twee weken aan de rechtbank mee te delen of hij 
gebruik maakt van de gelegenheid de gebreken te herstellen; 
stelt verweerder in de gelegenheid om binnen zestien weken na verzending van deze 
tussenuitspraak de gebreken te herstellen met inachtneming van de overwegingen 
en aanwijzingen in deze tussenuitspraak; 
bepaalt dat bij de voorbereiding van het gewijzigde besluit afdeling 3.4 van de Awb 
niet hoeft worden toegepast; 
houdt iedere verdere beslissing aan. 

De voorzieningenrechter: 
- schorst het bestreden besluit tot de uitspraak in de beroepen. 

Deze uitspraak is gedaan door mr. R.C. Stijnen, als lid van de enkelvoudige kamer en als 
voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. M.H.L. Debets, griffier. De beslissing is in 
het openbaar uitgesproken op 5 februari 2019. 

griffier (voorzieningen)rechter 

Afschrift verzonden aan partijen op: 0 5 EER 2019 

Rechtsmiddel 

Tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter staat geen rechtsmiddel open. 

Tegen de tussenuitspraak staat nog geen hoger beroep open. Tegen deze tussenuitspraak kan 
hoger beroep worden ingesteld tegelijkertijd met hoger beroep tegen de (eventuele) 
einduitspraak in deze zaken. 

Voor ce:;i2. coriGrnri de griffier 



de Rechtspraak 
Rechtbank 

Midden-Nederland 

Doorzendservice 

Uitreiken aan: 
POSTBUS 7079 
5605JB EINDHOVEN 

G-A-1 
Port Betaald 

Port Payé postn1 
Pays-Bas 

1 II II II 

012293164 

R NL Aangetekend 

liii 1 11 11 11 1 
3SRRC12293164 

Po
st

  o
p  

re
ke

n i
ng

  

II 1 II 1 

Postbus 16005, 3500 DA Utrecht 

j PostNL 
Port Betaald 

Port Payé 
Pats- Bas 



1 

</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>