<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Bijlage bij verslag van bespreekronde Ia d.d. 13 april 2017

2. Spreekrecht burgers.
De heer T. Sterk spreekt als volgt:
Mijn naam is Ton Sterk. Tijdens het raadsplein van 26 januari j.l. heb ik ook het
woord tot U gericht met betrekking tot de discussie over “Het nut en noodzaak
van bebouwing in de Lange Weeren”, als inspreker namens een aantal
bewoners uit de Blokgouw. In die hoedanigheid sta ik hier weer maar ook als
ingezetene en hopelijke toekomstige senior van de gemeente.
In die betreffende vergadering kwam naar voren dat het bebouwen van de
lange Weeren een verbinding had met de woonvisie. Deze verbeterde
woonvisie wordt nu gepresenteerd en ben hier dan ook met onze visie op de
woonvisie.
Als bijlage is toegevoegd het “Regionaal Actieprogramma Wonen 2016-2020”
van de stadsregio Amsterdam, opgesteld juni 2016, waarnaar regelmatig wordt
verwezen. De aanleiding van dit rapport is samenwerking van de
deelgemeentes in de woningproductie.
In dit rapport worden de ambities van de Metropool Regio Amsterdam
aangegeven, om tot 2040 ongeveer 250.000 woningen te produceren. Waarvan
87.000 tot het 2025 en 46.000 op korte termijn. Ter indicatie, elk jaar moet er
een stad ter grootte van Purmerend worden opgeleverd.
Of ook de gemeente Edam-Volendam deze gelegenheid aangrijpt om een
graantje mee te pikken is onduidelijk, maar gezien recente ontwikkelingen
m.b.t. de Lange Weeren doet het wel één en ander vermoeden. Het dogma uit
verleden was bij woningbehoefte: “Men neme een weiland, zand erover en
bouwen voor je leven!”. Door vele kleine gemeenten in het verleden toegepast
maar tegenwoordig uit de tijd.
Een beroep doen op het Regionaal Actieprogramma Wonen van de Stadsregio
Amsterdam is onterecht. De Stadsregio vraagt helemaal niet dat onze
gemeente extra woningen gaat bouwen. Letterlijk citaat uit dat rapport
Stadsregio, pagina 27 : “Omdat we de unieke landschappen in de regio willen
behouden zijn er ook enkele gemeenten, vooral in Waterland, die geen grote
bijdrage kunnen leveren aan de woningbouwproductie. Dit betekent dat het des
te belangrijker is de bestaande plancapaciteit te benutten en te monitoren of er
in de regio als geheel voldoende gebouwd wordt.”
Kortom, geen regionale taak op het gebied van woningbouw voor de gemeente
Edam-Volendam!
Woningbehoefte:
Dit zelfde Stadsregio rapport lijkt ook de leidraad te zijn voor de Edam-
Volendamse woonvisie. De contouren van de kwalitatieve en kwantitatieve,
alsmede de sociale, middensegment en duurdere koop of huurwoning zijn
vergelijkbaar met de woonvisie 2017 van de gemeente Edam-Volendam. Ook
de demografische ontwikkeling van regio komt overeen. Alleen voegt de
woonvisie het element “de Terugkeerder” toe en lijkt daarmee de behoefte te
sturen.
In de woonvisie staat verder: “Ouderen willen langer zelfstandig wonen.”
Zelfstandig wonen maar ook met de intentie; zo lang mogelijk niet afhankelijk
zijn van….!
Door de bezuinigingen van de landelijke overheid zijn zorginstellingen gesloten
of kregen een andere functie. Dus als oudere heb je dan ook geen keuze en
wordt je haast gedwongen, om met alle ongemakken en veranderde
leefsituatie te blijven zitten waar je zit. Als ook de leefomgeving verandert zal
vereenzaming en verwaarlozing optreden.
Zit je hier als gemeente op te wachten?
Centrum Volendam:
De “Oude Kom”, het centrale deel van Volendam bruist van het leven. De
horeca en de winkeltjes hebben aantrekkingskracht op de bewoners vanwege
de nering en de gezelligheid. Menig Volendammer verhuist graag naar het
centrum en heeft daar een paar stuivers voor over. Ook het toerisme tiert hier
welig, wat overigens, niet door alle bewoners wordt gewaardeerd en wordt
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>eerder als overlast dan een economisch belang gezien.
Ladder van duurzame verstedelijking:
Het Regionaal Actieprogramma Wonen van de Stadsregio Amsterdam geeft
kaders aan voor woningbouw van deelnemende gemeenten.
Te weten: Binnenstedelijke bebouwen zoals benutten inbreilocaties,
transformatie en/of herstructureren van industriegebieden. Hiermee wordt
men dan “Ladderproof”.
Inbreilocaties:
Ook Edam-Volendam kent inbreilocaties. De huidige zijn: Het voormalige
Korsnass terrein, Het voormalig TASE terrein, De Maria-Gorretti, De seinpaal
en het voormalige “MUTOBLOK” terrein op Slobbeland. Omdat de gemeente
geen actief beleid voert m.b.t. inbreilocaties, heeft de grond van de oude
gesloopte kerk “Het Kruispunt” een andere bestemming gekregen dan die van
“Het algemene nut” waar het eigenlijk voor was bedoelt.
Het Kornass terrein ligt zolang braak dat de natuur het heeft overgenomen
totdat vorig jaar staatsbosbeer de bomen heeft gekapt. Het MUTOBLOK terrein
is thans als parkeerterrein in gebruik en het TASE terrein als natuur tuin.
In de woonvisie zou toch minimaal kunnen worden aangegeven wat en
wanneer iets op deze locaties wordt gerealiseerd. Zodat er perspectief wordt
geboden voor eventuele gegadigden.
Herstructureren:
Het industriegebied langs het noordelijke deel van de Julianaweg.
Dit gebied grenst aan het centrum en is omringd door woonwijken. De zones
waar beide gebieden elkaar raken vormen altijd een spanningsveld. Industrie
levert per definitie overlast in de vorm van geluid, stank en verkeer. Dit is het
geval in het verleden, het heden, en ook in de toekomst. Goederen worden
aan- en afgevoerd met steeds grotere en zwaardere voertuigen. Deze 40
tonners banen zich een weg naar het centrum, links- of rechtsom door
woonwijken. Zand strooien tijdens warme zomerdagen om het asfalt te
beschermen leveren slipgevaar en extra kosten op. De zondagsrust is niet meer
vanzelfsprekend en de 24-uurs economie dendert door. Overlast is dan 24 uur,
7 dagen in de week. Geen pretje voor omwonenden en belemmeringen voor de
onderneming is het gevolg.
Kosten van claims en wegreparaties te samen met overlast is tegenwoordig
niet meer te verantwoorden.
Door geen beleid op dit punt is na verplaatsing van de busremise van Arriva,
aan de Hyacintenstraat, de grond aan de gemeente voorbij gegaan.
Ook dit betreft wonen maar in de gepresenteerde woonvisie ontbreken
maatregelen tot transformatie, herstructureren van dit gebied of om t.g.v.
economische veranderingen c.q. bedrijfsverplaatsingen deze terreinen te
verwerven.
Daarnaast is nog het gebied “Slobbeland”. Dit uitgebluste industriegebied ligt in
het hart van Volendam aan het water en op loop afstand van het centrum.
Velen private partijen hebben hiervoor jarenlang plannen gepresenteerd van
vakantiewoningen, gezinswoningen tot hotels maar zijn telkens afgewezen.
Voor de gemeente Edam-Volendam, eigenaar van het voormalige “Mutoblok”
terrein, moet het toch mogelijk zijn, om samen met private partijen hier een
mix van allerlei woningen te verwezenlijken. Woningen die voldoen aan de
vraag van ouderen, jongeren, alleenstaanden zoals is genoemd in de woonvisie.
Van sociale huur of koop van klein tot groot. Voor iedere portemonnee dus.
Vanwege de ligging is de dijk en het centrum voor iedereen makkelijk
toegankelijk om even “Un bakkie” te doen of een “aardappeltje te prikken” als
alleenstaande en voor ouderen om een praatje te maken. De sociale cohesie
zal toenemen vanwege de nering rond de dijk en haven.
In de woonvisie ontbreekt een dergelijke mogelijke ontwikkeling voor dit
gebied. Wat zeker de moeite waard is te onderzoeken en niet alleen voor
toeristen te reserveren of te laten “verslobberen”.
Tot slot:
Het zou het college sieren af te stappen van de traditionele platgetrapte weg
en met een frisse blik naar de veranderde wereld, een snel veranderende
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>wereld, te kijken. De inspanningen van de gemeente zouden dan ook meer
moeten worden ingezet op de werkelijke behoefte. Staan wij dadelijk niet in
een kaasboerderij naast een plastic koe, kijkend naar een Lange Weere foto
van Piet Butter, en tegen je kleinkind zegt: “Vroeger konden ze lopen en kwam
er melk uit.”
De aangevoerde argumenten moeten dan ook niet als kritiek maar als een
aanbeveling worden gezien in uw afwegingen.
Dank u voor uw aandacht.


De heer K. Breunissen spreekt als volgt:
Geachte dames en heren,
Ik ben Klaas Breunissen en ik spreek namens de Stichting Behoud Waterland, de SBW. De SBW is de
organisatie van liefhebbers van de regio Waterland. Wij zetten ons in voor het behoud en de
versterking van de groene kwaliteiten van het gebied.
In deze inspraak ga ik in op drie punten uit de voorliggende Woonvisie: de cijfers over de
woningbehoefte, de regionale taak van de gemeente en de aard van de woningbehoefte.
De cijfers over de woningbehoefte
De omvang van de bevolking van de gemeente daalt. Tot en met 2029 met zo’n 450 personen. Maar
omdat er door vergrijzing en individualisering steeds meer éénpersoonshuishoudens komen, neemt de
woningbehoefte nog wel toe. In de periode 2015 tot 2029 zijn er volgens de Woonvisie 1.445 nieuwe
woningen nodig. (p.9-10, 30-31)
De gemeente heeft nu al behoorlijk wat harde woningbouwplannen vastgesteld om in die behoefte te
kunnen voorzien. Tot 2021, het eindjaar van deze Woonvisie, zullen er meer woningen gebouwd
worden dan nodig zijn voor de eigen behoefte (p.10). Die extra woningen kunnen voorzien in de
behoefte in de jaren daarna. Pas eind jaren twintig is er mogelijk een tekort aan woningen (p.31).
Het voorspellen van de toekomst is moeilijk. Het is dan ook verstandig het mogelijke woningtekort eind
jaren twintig voorzichtig te benaderen. Ook gezien het feit dat de woningbehoefte rond 2030 haar
hoogtepunt zal bereiken vanwege de naoorlogse geboortegolf. Die ‘tijdelijke piek in behoefte’ (p.24)
moet natuurlijk geaccommodeerd worden, maar we moeten geen overaanbod creëren. Niemand is
immers gebaat bij bouwen voor toekomstige leegstand.
Onze conclusie als het gaat om de woningbehoefte-aantallen.
Op dit moment zijn er voldoende redelijk harde plannen voor nieuwbouw om getalsmatig te voorzien in
de eigen gemeentelijke behoefte. In de periode waarvoor de Woonvisie geldt, ontstaat er geen urgent
probleem. Nieuwe woningbouwlocaties zijn niet nodig.
De regionale behoefte
De wethouder beschrijft in zijn Woonvisie een gemeentelijke rol om te voorzien in de regionale
woningbehoefte. Hij heeft het over de functie van Edam-Volendam in de roltrapregio en het inspelen
op de regionale vraag (p.3, 10, 16). Eén keer formuleert hij het minder altruïstisch en meer als
noodkreet, wanneer hij schrijft dat het ‘om bestaande plannen te kunnen realiseren noodzakelijk is per
saldo vestigers van buiten de gemeente aan te trekken’ (p.32). Uit die woorden blijkt dat overmatige
plancapaciteit de drijfveer is.
De SBW wil er met nadruk op wijzen dat de Amsterdamse regio minder staat te trappelen om extra
woningen in Edam-Volendam dan de Woonvisie doet voorkomen.
In het rapport ‘Doorbouwen op het fundament’ van de Metropoolregio Amsterdam (MRA) uit 2014,
schrijft de MRA dat er ‘in principe wel voldoende ruimte’ is om de tot 2040 benodigde woningen te
bouwen. Afgezien van de geplande grote uitleglocaties in Almere, Haarlemmermeer en Weesp, is het
de inzet van de MRA ‘zoveel mogelijk woningen binnen bestaand bebouwd gebied te bouwen’.
Bovendien ‘is de uitstroom van de stad naar de regio, de zogenaamde roltrapfunctie, de laatste jaren
afgenomen. Ouderen en gezinnen blijven langer in de stad wonen.’ Het (blijven) wonen in de stad is
populairder geworden. (p.12)
Ook in het pas verschenen ‘Regionaal Actieprogramma Wonen 2016 t/m 2020’ van de Stadsregio
Amsterdam wordt een dergelijk standpunt verwoord. Extra woningbouwlocaties moeten ‘vooral in
binnenstedelijk gebied’ gezocht worden. En de versnelling van de woningbouwproductie moet worden
gevonden ‘in de SRA-plus’, waarbij de plus staat voor Almere, Lelystad, Haarlem en Weesp. (p.8)
Onze conclusie als het gaat om de regionale woningbehoefte.
De roltrapfunctie van de regio ten opzichte van grote stad Amsterdam is de laatste jaren afgenomen,
omdat het stedelijk wonen populairder is geworden. De Metropoolregio Amsterdam wil de nieuwe
woningen vooral binnenstedelijk bouwen én concentreren in het gebied ten zuiden van het
Noordzeekanaal. Dat is logisch, want ten zuiden van het Noordzeekanaal bevindt zich de meeste
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>werkgelegenheid en ligt de benodigde infrastructuur, en het gebied boven het Noordzeekanaal is het
voor de metropoolregio zo waardevolle groengebied Waterland. De MRA wil deze kip met groene
eieren beslist niet slachten! Kortom, de gemeente Edam-Volendam heeft geen bijzondere taak in het
voorzien in de regionale woningbehoefte.



De aard van de woningbehoefte
De Woonvisie besteedt terecht aandacht aan de veranderende woonwensen. De bevolking vergrijst,
de bevolking individualiseert, er komen steeds meer éénpersoonshuishoudens.
Gezien deze maatschappelijke ontwikkelingen is er behoefte aan andere woningtypen dan de
standaard ééngezinswoning. Appartementen, tweepersoonshuizen, tiny houses. Bestaande
woningbouw moet worden aangepast, nieuwbouw moet hierop inspelen. De inbreilocaties in de
gemeente lenen zich bij uitstek voor deze eigentijdse woonwensen.
De teksten in de Woonvisie hierover vinden wij nogal vrijblijvend. De gemeentelijke ambitie zou wat
ons betreft heel wat stelliger mogen. Een actieve regierol van de gemeente op dit gebied is gewenst.
Zij moet prestatieafspraken maken met corporaties en marktpartijen over het soort woningen dat
gebouwd en verbouwd gaan worden.
Onze conclusie als het gaat om de aard van de woningbehoefte.
De hoofdopgave van de gemeente is het maken van een kwalitatieve slag in de woningvoorraad. Dat
betekent minder standaard ééngezinswoningen en meer appartementen en tiny houses. De uitdaging
is om binnen het bestaand stedelijk gebied van de gemeente te voorzien in de toekomstige
woningbehoefte. Dat kan. En is wenselijk omdat dan de stap naar een volgende uitleglocatie in het
groen niet nodig is. Dit alles vereist een actieve regierol van het gemeentebestuur.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>