<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>                      gemeente
                      Haarlemmermeer




                      Nota van B&W
       Onderwerp      Verdere professionalisering Handhaving Sociale Dienstverlening en vaststelling
                      beleidsregels terugvordering en verhaal

 Portefeuillehouder   S. Bak
Collegevergadering    21 mei 2013
       Inlichtingen   R. Kouwenhoven/R. Wesselink
Registratienummer     2013.0028486



                      1. Samenvatting
                      Wat willen we bereiken?
                      Per 1 januari 2013 is de Wet Werk en Bijstand (WWB) op de onderdelen handhaving,
                      terugvordering en verhaal gewijzigd. Deze aanpassingen zijn in onze verordeningen
                      verwerkt. Thans is de verdere uitwerking in beleidsregels aan de orde. Hierbij zijn ook de
                      verschillende opmerkingen vanuit het debat met de raad d.d. 14 maart 2013 meegenomen.

                      Sociale verzekeringen en -voorzieningen kosten veel geld en dat geld moet alleen bij
                      degenen terecht komen die daar werkelijk recht op hebben. Handhaving draagt daar toe bij.
                      Uitgangspunt is dat uitkeringsgerechtigden zo snel mogelijk blijvend zelfstandig kunnen
                      voorzien in de kosten van hun bestaan.
                      Overigens blijkt dat het overgrote deel van de uitkeringsgerechtigden de regels en
                      verplichtingen naleeft. Handhaving omvat alle handelingen die er toe doen om de naleving
                      van de voorwaarden verbonden aan een uitkering te bevorderen en is in alle facetten een
                      onderdeel van de integrale dienstverlening in het domein van werk en inkomen. Fraude moet
                      worden voorkomen, bestreden en ontmoedigd.

                      Wat gaan we daarvoor doen?
                      De komende jaren willen we handhaving binnen de cluster Sociale Dienstverlening (SDV)
                      verder professionaliseren en meer de mogelijkheden van digitalisering te benutten. We doen
                      dat aan de hand van het concept 'hoogwaardig handhaven'. Hoogwaardig Handhaven gaat
                      uit van de gedachte dat de kans dat mensen zich spontaan aan wet en regels gaan houden,
                      groter wordt als zij:
                      • goed en tijdig geïnformeerd worden over hun rechten en plichten in de bijstand;
                      • de regels- en de controles die daaruit voortvloeien - accepteren. Dit kan worden bereikt
                          door optimalisering van de dienstverlening, door het wegnemen of verminderen van
                          organisatorische en procedurele drempels;
                      • de pakkans bij overtreding als hoog ervaren;
                      • voldoende worden afgeschrikt door opgelegde én uitgevoerde straffen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Onderwerp    Verdere professionalisering Handhaving Sociale Dienstverlening en vaststelling
             beleidsregels terugvordering en verhaal
   Volgvel   2



             Binnen dit concept is het van belang om goede service te verlenen aan de burger. Dit draagt
             bij aan het voorkomen van misbruik en vergroot het draagvlak zich aan de regels te houden.
             Het concept 'hoogwaardig handhaven' wordt nog verder geprofessionaliseerd en ingebed in
             de organisatie. Daarnaast maken we gebruik van een aanpak gericht op snellere interventie
             bij fraudesignalen, sneller vaststellen, sneller beëindigen van ten onrechte genoten uitkering,
             sneller terugvorderen en beboeten.

             Wat mag het kosten?
             Handhaving op het gebied van de Wet werk en bijstand (WWB), Wet Inkomensvoorziening
             oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers (IOAW), Wet inkomensvoorziening
             oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (IOAZ) en Besluit
             bijstandverlening zelfstandigen 2004 (Bbz), is opgedragen aan ons college en wordt
             uitgevoerd door de cluster SDV. Uitvoering vindt plaats binnen de beschikbare budgetten,
             zoals vastgesteld na de reorganisatie (zie nota van B&W Reorganisatieplan cluster Sociale
             Dienstverlening, 2013.0028627). De kosten van communicatie, voorlichting en scholing van
             medewerkers kunnen worden gedekt binnen bestaande budgetten.

             Wie is daarvoor verantwoordelijk?
             De wetgever heeft de gemeenten belast met de uitvoering van de WWB, IOAW, IOAZ en
             Bbz. Deze wetten worden onder medebewind uitgevoerd. Het onderdeel handhaving is een
             bevoegdheid van het college van burgemeester en wethouders. Binnen het college is de
             wethouder Sociale Zaken c.a. coördinerend portefeuillehoudeL

             Wanneer en hoe zal de raad over de voortgang worden geïnformeerd?
             De raad zal middels het beleidsverslag WWB jaarlijks worden geïnformeerd over
             handhaving.

             2. Voorstel
             Op grond van het voorgaande hebben wij besloten om:
             1. in te stemmen met de verdere professionalisering van Handhaving binnen de cluster
                Sociale Dienstverlening;
             2. de Beleidsregels terugvordering gemeente Haarlemmermeer 2013 en de Beleidsregels
                verhaal gemeente Haarlemmermeer 2013 vast te stellen;
             3. deze nota ter informatie aan de raad te zenden.

             3. Uitwerking
             3.1 Wat willen we bereiken?
             Het voorkomen en opsporen van misbruik en fraude met uitkeringen ingevolge de WWB,
             IOAW, IOAZ en Bbz.

             3.2 Wat gaan we daarvoor doen?
             Met de invoering van de Wet 'Aanscherping handhaving- en sanctiebeleid SZW-wetgeving'
             per 1 januari 2013, waarin is bepaald dat een boete wordt opgelegd ter hoogte van de ten
             onrechte verstrekte bijstand bij het verstrekken van onjuiste inlichtingen en de vaststelling
             van het "Handhavingsprogramma 2011 - 2014" door de minister van Sociale Zaken en
             Werkgelegenheid is dit het moment om het handhavingsbeleid op het gebied van de sociale
             zekerheidswetgeving binnen de gemeente opnieuw tegen het licht te houden.
             Daarnaast is het van belang om, gelet op de wetwijziging, (nieuwe) beleidsregels voor
             terugvordering en verhaal vast te stellen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>Onderwerp    Verdere professionalisering Handhaving Sociale Dienstverlening en vaststelling
             beleidsregels terugvordering en verhaal
   Volgvel   3



             Wettelijk kader
             De gemeenteraad is verplicht om in het kader van handhaving, bij verordening regels te
             stellen voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van door de gemeente verleende
             inkomensvoorzieningen, alsmede van misbruik en oneigenlijk gebruik van de aan deze
             inkomensvoorzieningen gerelateerde wetten. Dat is onder andere in de WWB, maar ook in
             de andere inkomensvoorzieningen, opgenomen. De gemeenteraad heeft het stellen van
             nadere regels in de Maatregelenverordening Haarlemmermeer 2013 opgedragen aan het
             college.

             De regels ten aanzien van preventie en repressie van misbruik van genoemde wetten zijn
             mede opgenomen in het "Handhavingsprogramma 2011 - 2014" van de Staatssecretaris
             van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

             Handhaving heeft in deze nota niet alleen betrekking op de uitvoering van de WWB
             (waaronder minimabeleid), maar ook op de IOAW, de IOAZ en het Bbz 2004 die door
             gemeente worden uitgevoerd. De Wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) valt niet
             onder dit handhavingsbeleid, gelet op het feit dat deze wet een ander karakter heeft en de
             gemeente geen bevoegdheden heeft voor wat betreft onderzoek naar inkomen en
             vermogen.

             3.3 Visie
             Niemand ontvangt ten onrechte uitkering. Dat is het ultieme resultaat van handhaving. Zo
             weinig mogelijk mensen onterecht in de bijstand en een hoge nalevingsbereidheid houdt het
             sociale zekerheidsstelsel rechtvaardig en betaalbaar. Elke burger profiteert daarvan mee.
             Daarom is het niet alleen in het belang van de gemeente, maar van alle burgers. Burgers
             nemen zelf regie over hun leven en dragen daarmee ook verantwoordelijkheid voor hun
             daden. Indien nodig ondersteunen wij als gemeente burgers in hun regieroL Dit wordt alleen
             bereikt als we een goed beeld hebben van het bestand en de risico's die daarmee gepaard
             gaan en daardoor de juiste prioriteiten kunt leggen. De basis hiervoor is een gedegen
             bestands-en risicoanalyse. Hierdoor is het niet noodzakelijk om iedereen te controleren.

             Daarnaast is het belangrijk bij handhaving maatwerk te leveren. Zo zal er bij het informeren
             over rechten en plichten bij de ene klant volstaan kunnen worden met het overhandigen van
             informatiemateriaal en te verwijzen naar digitale informatiebronnen, terwijl de andere klant
             meer mondelinge toelichting nodig heeft.

             3.4 Hoogwaardig handhaven
             Om handhaving vorm te geven wordt gebruik gemaakt van het concept 'Hoogwaardig
             Handhaven'. Hoogwaardig Handhaven gaat uit van de gedachte dat de kans dat mensen
             zich spontaan aan wet en regels gaan houden, groter wordt als zij:
             • goed en tijdig geïnformeerd worden over hun rechten en plichten in de bijstand;
             • de regels- en de controles die daaruit voortvloeien- accepteren. Dit kan worden bereikt
                 door optimalisering van de dienstverlening, door het wegnemen of verminderen van
                 organisatorische en procedurele drempels;
             • de pakkans bij overtreding als hoog ervaren;
             • voldoende worden afgeschrikt door opgelegde én uitgevoerde straffen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>Onderwerp    Verdere professionalisering Handhaving Sociale Dienstverlening en vaststelling
             belaidsregels terugvordering en verhaal
   Volgvel   4



             Binnen dit concept zijn vier aandachtsvelden. Twee daarvan richten zich op preventie en
             twee op repressie. Deze aandachtsvelden blijven actueel en bruikbaar voor de uitvoering
             van handhaving. Zij zullen als leidraad dienen voor het concretiseren van het
             handhavingsbeleid en de acties die op dit gebied door de cluster SDV worden uitgevoerd. In
             de bijlage zal per aandachtsveld concreet worden uitgewerkt wat we de komende jaren gaan
             doen.

             3.4.1. Preventieve handhaving: goed en tijdig informeren over rechten, plichten en
             procedures
             Voorkomen moet worden dat (bijstands-) fraude onbewust en ongewild door onwetendheid
             of door een verkeerd verwachtingspatroon ontstaat. Daarom is het van belang de klant zo
             vroeg mogelijk te informeren over de rechten en plichten die aan het aanvragen en
             ontvangen van een bijstandsuitkering zijn verbonden. Juiste en tijdige informatie is een
             noodzakelijke basisvoorwaarde voor een heldere handhavingspraktijk. Dit verhoogt het
             draagvlak om zich aan de regels te houden. Het moet voor een klant makkelijk zijn om zich
             aan de regels te houden.

             Als we het hebben over informeren over rechten, plichten en procedures, dan hebben we het
             in eerste instantie over communicatie. We onderscheiden hier mondelinge en schriftelijke
             communicatie. Bij mondelinge communicatie speelt de klantmanager, maar ook het
             Haarlemmermeers contact centrum (HCC) en UWV WERKbedrijf een belangrijke rol. Zij
             staan aan de 'poort' en belangrijk is dat zij goed zijn geïnformeerd over de rechten en
             plichten zodat zij klanten ook goed kunnen informeren.

             De gemeente Haarlemmermeer wil uitkeringsgerechtigden maximaal informeren over hun
             rechten en plichten ter bevordering van de (spontane) nalevingbereidheid. Informatie wordt
             schriftelijk en digitaal aangeboden.



             3.4.2 Optimalisering dienstverlening
             Een optimale dienstverlening kan, door het vergroten van het gemak voor de klant en het
             wegnemen van belemmeringen, een bijdrage leveren aan de naleving van de rechten en
             plichten van klanten. Kernbegrippen hierbij zijn duidelijkheid en klantgerichtheid en eigen
             kracht, regie en verantwoordelijkheid.
             Mensen kunnen door onduidelijke informatie een verkeerd verwachtingspatroon krijgen. Het
             moet de klant duidelijk zijn welke informatie op welk moment en op welke wijze gemeld dient
             te worden. Een directe terugkoppeling, indien afspraken niet worden nagekomen en een
             directe controle van verstrekte informatie, draagt hier aan bij.

             We informeren uitkeringsgerechtigden maximaal over hun mogelijkheden tot gebruik van de
             voorzieningen op het terrein van inkomensondersteuning.

             Er worden geen persoonsgegevens uitgevraagd van uitkeringsgerechtigden waarover we zelf
             al de beschikking hebben dan wel via onze ketenpartners de beschikking kunnen krijgen

             Burgers nemen zelf regie over hun leven en dragen daarmee ook verantwoordelijkheid voor
             hun daden. Wij als gemeente ondersteunen burgers in hun regierol indien nodig.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>Onderwerp    Verdere professionalisering Handhaving Sociale Dienstverlening en vaststelling
             beleidsregels terugvordering en verhaal
   Volgvel   5



             3.4.3 Vroegtijdige detectie & afhandeling (controle op maat)
             Sinds de invoering van 'Hoogwaardig Handhaven' is sterk ingezet op de nieuwe wijze van
             controle: "controle op maat". Dit systeem gaat uit van een gedifferentieerde, doelgerichte
             inzet, oftewel alleen controleren waar dat echt nodig en de kans op fraude het hoogst is.
             Hierdoor wordt de honderd procent controle overbodig.

             Poortwachtersfunctie
             Om fraude te voorkomen dient aan de poort een goede controle plaats te vinden. De
             poortwachtersfunctie is de afgelopen periode al versterkt en de invulling van deze functie zal
             verder worden uitgewerkt .
             Gebleken is dat ongeveer de helft van de aanvragen levensonderhoud dan wel wordt
             afgewezen (om welke reden dan ook), buiten behandeling wordt gesteld of er wordt door
             klanten afgezien van een uitkering.
             We willen overgaan tot een slimme en efficiënte manier van controleren, waardoor de poort
             gesloten blijft voor degene die geen recht hebben op een uitkering. Dit kan door het
             ontwikkelen van vaardigheden van de poortwachter in combinatie met een diagnose, plan-
             en sturingsinstrument. Er zijn in den lande verschillende instrumenten ontwikkeld.


             De komende periode wordt onderzocht op welke wijze aan de poort diagnose, plan- en
             sturingsinstrumenten efficiënter kunnen worden ingezet.


             Intensieve klantcontacten, signaalsturing en risicoprofielen
             De ervaring leert dat regelmatig klantcontact de meest rendabele bron van fraudesignalen is.
             Ook voor andere doelstellingen is regelmatig klantcontact gewenst (activering/re-
             integratie/uitstroom). Gezien de beschikbare capaciteit is het niet mogelijk alle klanten
             regelmatig te controleren. Daarom gaan we klanten op slimme wijze, risico gestuurd en op
             basis van signalen controleren.
             Signaalsturing kan bijdrage aan efficiënte handhaving en levert goede resultaten op. Door
             het toenemend aantal informatiebronnen waar de cluster SDV over beschikt, kan veel fraude
             vroegtijdig worden gedetecteerd en blijft de financiële schade voor de gemeente beperkt.
             Signalen kunnen op verschillende manieren binnenkomen: via fraudealerte medewerkers, op
             basis van gegevens van belanghebbende, door een externe melding (tips), via het
                                 1
             Inlichtingenbureau of Suwinet, Gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (GBA)
             en via andere instanties zoals woningcorporatie, stadsbank en dergelijke.

             Honderd procent van de signalen van het Inlichtingenbureau worden gecontroleerd.




             1
                 Het Inlichtingenbureau is opgericht in 2001 door het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, mede op
             initiatief van Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) en Divosa (vereniging van managers van sociale
             diensten). Het Inlichtingenbureau is een organisatie voor gemeenten en andere overheden. Hun werk is er
             voornamelijk op gericht gemeenten te helpen bepalen op welke ondersteuning burgers recht hebben. Dit doen zij op
             twee manieren. Enerzijds door na te gaan of mensen die geld van de gemeente ontvangen daar ook daadwerkelijk
             recht op hebben (rechtmatigheidscontrole ). Anderzijds door te kijken of zij geld laten liggen, zoals huur- en
             zorgtoeslag.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>Onderwerp    Verdere professionalisering Handhaving Sociale Dienstverlening en vaststelling
             beleidsregels terugvordering en verhaal
   Volgvel   6



             Een risicoprofiel is een beschrijving op klantniveau die de mate van risico weergeeft op
             misbruik van een sociale voorziening door een klant. De verwachting is dat door de
             landelijke en lokale ontwikkelingen het persoonlijke klantencontact zal afnemen, waardoor
             het aantal handhavingssignalen bij de cluster SDV minder zal worden. Dat maakt het
             noodzakelijk om gerichter te investeren in controle. Aan de poort is de controle voldoende
             geborgd, maar ook nadat de uitkering is toegekend is controle noodzakelijk.

             Afhankelijk van de geconstateerde omstandigheden en fraudesignalen wordt vastgesteld dat
             er sprake is van een verhoogd frauderisico. In geval van een verhoogd risico zal een
             intensievere controle bij de uitkeringsgerechtigde plaatsvinden.

             Net als in 2012 en 2013 zullen richtlijnen worden vastgesteld voor het bepalen van
             risicoprofielen en er zal overgaan worden tot intensievere controles bij
             uitkeringsgerechtigden met een verhoogd risico.

             Themacontroles
             Bij Jhemacontroles wordt een deel van het volledige uitkeringsbestand bezien gericht op
             naleving van één bepaald aspect van het recht op uitkering volgens een van tevoren
             opgesteld plan.
             De themacontroles worden vanaf 2012 structureel uitgevoerd. Zij zijn, zeker met het
             wegvallen van periodieke heronderzoeken, noodzakelijk en worden ook in de toekomst
             uitgevoerd

             Jaarlijks worden vier themacontroles uitgevoerd aan de hand van een op te stellen
             projectplan.

             Huisbezoek
             Een belangrijk controle-instrument is het huisbezoek. Dit controle-instrument wordt alleen
             gebruikt als de informatie die nodig is voor het onderzoek, niet op andere wijze met hetzelfde
             resultaat verkregen kan worden. Bovendien moet er, om consequenties te kunnen verbinden
             aan het recht op uitkering, altijd een aanleiding (een redelijk vermoeden van fraude) zijn om
             een huisbezoek af te leggen. Het protocol voor huisbezoeken zoals dat wordt opgesteld door
             de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) is hierbij van toepassing.

             Scholing medewerkers
             De komende periode wordt gewerkt aan de fraudealertheid van medewerkers. Het is
             noodzakelijk om periodiek hierin een training te volgen, zodat fraudesignalen adequaat
             worden opgevangen en op een correcte wijze snel en effectief worden verwerkt. Hierbij zal
             speciale aandacht worden besteed aan digitale bronnen van fraudesignalen.

             3.4.4.Daadwerkelijk sanctioneren
             De geloofwaardigheid van het handhavingsbeleid staat of valt met de reactie van de
             gemeente indien er sprake is van het niet naleven van de regels. Dit beleid moet helder zijn
             en door iedereen binnen de organisatie worden uitgedragen. Het sanctioneren moet een
             preventief effect hebben. Voorkomen moet worden dat klanten die zich wel aan de regels
             houden, zich aangemoedigd voelen om (incidenteel) over de schreef te gaan. Daartoe moet
             een zichtbaar lik-op-stukbeleid worden gevoerd.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Onderwerp    Verdere professionalisering Handhaving Sociale Dienstverlening en vaststelling
             belaidsregels terugvordering en verhaal
   Volgvel   7



             Aandacht moet ook besteed worden aan het niet nakomen van opgelegde verplichtingen bij
             re-integratie. Signalen die hierop duiden worden direct opgepakt door de klantmanager.
             De hoogte en de duur van de sancties zijn opgenomen in de Maatregelenverordening
             Haarlemmermeer 2013.

             Per 1 januari 2013 is de Wet 'Aanscherping handhaving- en sanctiebeleid SZW-wetgeving'
             in werking getreden. Deze wet regelt dat schending van de inlichtingenverplichting bij het
             verstrekken van uitkeringen op het gebied van sociale zaken en werkgelegenheid, zwaarder
             bestraft gaat worden. Door de invoering van deze wet wordt het college verplicht een
             bestuurlijke boete op te leggen indien er sprake is van schending van de
             inlichtingenverplichting. De hoogte van deze boete is gelijk aan de ten onrechte verstrekte
             uitkering. Daarnaast dient de ten onrechte verstrekte uitkering te worden terugbetaald. In het
             verleden was dit een bevoegdheid van het college. Nu is dit vanuit het Rijk geregeld. Bij
             herhaling van de schending van de inlichtingenverplichting, is de boete honderdvijftig
             procent van het bedrag dat ten onrechte is uitgekeerd. De consequentie van de invoering
             van deze wet is dat het aantal en de hoogte van de uitstaande vorderingen drastisch zal
             oplopen.
             De gemeente heeft belaidsvrijheid gekregen om het boetebedrag te verlagen indien er
             sprake is van verminderde verwijtbaarheid. Wij stellen voor om het boetebedrag met vijftig
             procent te verlagen indien er sprake is van verminderde verwijtbaarheid. Van verminderde
             verwijtbaarheid is in ieder geval sprake indien:
             • de overtreding, gelet op de geestelijkeen/of verstandelijke toestand van de
                 belanghebbende, hem niet volledig valt aan te rekenen;
             • de belanghebbende de inlichtingenverplichting heeft overtreden, maar uit eigen beweging
                 alsnog de juiste informatie verstrekt, voordat de cluster SDV de overtreding constateert.

             Bij benadeling tot € 50.000,- volgt bestuursrechtelijke afhandeling. Bestuursrechtelijke
             afhandeling heeft prioriteit ten opzichte van strafrechtelijke afhandeling, waarbij de
             mogelijkheid bestaat om daar gemotiveerd van af te wijken conform de beleidsrichtlîjn
             "Aanwijzing sociale zekerheidsfraude".

             Indien sprake is van benadeling boven € 50.000,- dan wordt aangifte gedaan bij het
             Openbaar Ministerie conform de belaidsrichtlijn "Aanwijzing sociale zekerheidsfraude". Er
             volgt dan geen sanctionering middels de maatregelverordening, maar wordt door justitie een
             strafrechtelijk traject ingezet.


             Bestuursrechtelijke afhandeling heeft prioriteit. Er wordt een lik-op-stukbeleid gevoerd. Door
             inzet op preventie en optimalisering van dienstverlening wordt voorkomen dat strafrechtelijke
             trajecten gestart worden.


             3.5 Terugvordering
             Met de introductie van de "Wet aanscherping handhaving en sanctiebeleid SZW wetgeving"
             is het college verplicht de ten onrechte verstrekte bijstand, als gevolg van schending van de
             inlichtingenplicht, terug te vorderen. Daarnaast wordt, bij de schending van de
             inlichtingenplicht een boete opgelegd ter hoogte van de ten onrechte verstrekte bijstand. Het
             college is ook verplicht deze boete in te vorderen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>onderwerp    Verdere professionalisering Handhaving Sociale Dienstverlening en vaststelling
             beleidsregels terugvordering en verhaal
   Volgvel   8



             In de "Beleidsregels Terugvordering en invordering gemeente Haarlemmermeer 2013" is
             vastgelegd hoe de gemeente de overige ten onrechte uitbetaalde uitkering terugvordert.
             Kortheidshalve verwijzen wij hierbij naar deze beleidsregels.

             Wijziging draagkrachtpercentage
             In de nota evaluatie minimabeleid in 2008 is besloten aflossingsbedragen voor verstrekte
             leenbijstand te verlagen naar 4% van het van toepassing zijnde normbedrag op maandbasis.
             Voor de mensen aan wie leenbijstand is verstrekt betekent dit immers iets meer ruimte in het
             besteedbaar inkomen.
             Wij willen voorstellen om dit percentage te wijzigen in 6% op grond van onderstaande
             argumenten:
             • de landelijke aflossingsbedragen liggen op 6%;
             • in het kader van de Wet beslag op loon en uitkeringen wordt uitgegaan van een
                 aflossingscapaciteit van 10%. Dit is ook het geval van de Wet schuldsanering natuurlijke
                 personen (Wsnp).
             • De Nederlandse vereniging voor Volkskrediet (NVVK) gebruikt in het kader van
                 schuldhulpverlening 5% als minimale afloscapaciteit

             Voor fraudevorderingen geldt een percentage van 10. Hiermee wordt een duidelijk
             onderscheid gemaakt tussen fraudevorderingen en overige terugvorderingsbedragen.

             3.6 Verhaal
             Het verhaal op onderhoudsbijdrage vormt ook een onderdeel van handhaving. Immers hoe
             meer onderhoudsbijdrage wordt ingevorderd, des te minder uitkering er door de gemeente
             hoeft te worden uitbetaald. In de "Beleidsregels verhaal gemeente Haarlemmermeer 2013" is
             vastgelegd wanneer het college overgaat tot verhaal. Kortheidshalve verwijzen wij hierbij
             naar deze beleidsregels.
             Hoofdregel is dat het college gebruik maakt van haar bevoegdheid te verhalen, tenzij er
             sprake is van een dringende reden.


             Mensen die beroep doen op een uitkering dienen alles in het werk te stellen om de
             onderhoudsbijdrage, waar recht op bestaat, ook daadwerkelijk te krijgen. Zo nodig kan de
             verplichting worden opgelegd het Landelijk bureau inning onderhoudsbijdragen (LBIO)
             hiervoor in te schakelen.


             3.7 Terugvordering bedrijfskapitaal o.g.v. het Bbz
             Gemeenten worden vanaf 2013 geprikkeld om een actief terugvorderingsbeleid te voeren
             m.b.t. bedrijfskapitaal welke is verstrekt o.g.v. het Bbz. Er komt namelijk een normbedrag
             voor ontvangsten bedrijfskapitaal Bbz. Als de gemeente in het declaratiejaar meer incasseert
             dan het normbedrag, dan mag zij het meerdere zelf houden en vrij besteden. Incasseert de
             gemeente echter minder, dan is het tekort voor eigen rekening. De gemeente krijgt dus een
             direct belang bij het jaarlijks ontvangen van een hoger bedrag aan rente en
             aflossing/terugbetaling dan het normbedrag dat voor dat jaar geldt. Bij terugvordering zal
             daarom prioriteit worden gelegd bij terugbetaling van betalingskapitaal ingevolge het Bbz.


             Naast het invorderen van fraudevorderingen, heeft het invorderen van bedrijfskapitaal
             ingevolge het Bbz prioriteit.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>Onderwerp    Verdere professionalisering Handhaving Sociale Dienstverlening en vaststelling
             beleidsregels terugvordering en verhaal
   Volgvel   9



             3.8 Invordering
             Nadat vastgesteld is dat er teveel of ten onrechte uitkering is verstrekt en een
             terugvorderingsbesluit is genomen, dient daadwerkelijk te worden overgegaan tot
             invordering. Invordering heeft grote prioriteit.
             De effectiviteit en efficiëntie van invordering wordt verhoogd, waarbij we trachten al onze
             kansen te benutten. Maatwerk is het leidende principe en niet meer de administratieve
             juridische aanpak.

             Dit willen wij bereiken door:
             • De kans op betalen zo groot mogelijk te maken;
             • Het indelen van klanten op basis van een (aanpassing van het) sturingsmodel opdat
                 middels maatwerk efficiënt kan worden ingevorderd;
             • De samenwerking en samenhang met andere aandachtsgebieden zoals
                 schuldhulpverlening en re-integratieactiviteiten te verbeteren;
             • lnvorderingsalertheid te vergroten


             Er wordt onderzoek verricht naar verbetering van het sturingsmodel op basis waarvan -
             terugvordering op maat mogelijk wordt.                                                  __j
             3.9 Wet lnburgering
             Vanaf 1 januari 2013 is de gemeente niet langer verantwoordelijk voor de uitvoering van de
             Wet inburgering. De gemeente is alleen nog verantwoordelijk voor handhaving van de
             mensen die voor 1 januari 2013 een traject zijn gestart op basis van deze wet. Het
             handhavingsprincipe zoals neergelegd in het concept Hoogwaardig handhaving is ook op
             deze doelgroep van toepassing. Primair is handhaving bij de Wet inburgering er op gericht
             dat klanten binnen 3 jaar het examen behalen.


             Jaarlijks worden mensen die een traject volgen op grond van de Wet lnburgering
             gecontroleerd op de voortgang van dat traject.


             3.10 Ondersteunende Instrumenten
             In 2013 zal gezocht worden naar instrumenten die kunnen ondersteunen bij het voorkomen
             en opsporen van fraude. Er zijn verschillende diagnose, plan- en sturingsinstrumenten
             ontwikkeld die kunnen ondersteunen bij handhaving. Deze instrumenten geven inzicht in de
             kansen op participatie en risico's op regelovertreding. De vaardigheden en omstandigheden
             van de klant komen volledig in beeld zodat ook actief aandacht aan arbeidsperspectief,
             schuldenproblematiek, armoedebeleid en zorgaspecten kan worden gegeven. De komende
             periode wordt onderzocht op welke wijze de huidige instrumenten kunnen worden verbeterd
             c.q. worden aangevuld.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>Onderwerp    Verdere professionalisering Handhaving Sociale Dienstverlening en vaststelling
             beleidsregels terugvordering en verhaal
   Volgvel   10



             4. Wat mag het kosten?
             Handhaving op het gebied van de Wet werk en bijstand (WWB), Wet Inkomensvoorziening
             oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers (IOAW), Wet inkomensvoorziening
             oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (IOAZ) en Besluit
             bijstandverlening zelfstandigen 2004 (Bbz), is opgedragen aan ons college en wordt
             uitgevoerd door de cluster SDV. Uitvoering vindt plaats binnen de beschikbare budgetten,
             zoals vastgesteld na de reorganisatie (zie nota van B&W Reorganisatieplan cluster Sociale
             Dienstverlening, 2013.0028627). De kosten van communicatie, voorlichting en scholing van
             medewerkers kunnen worden gedekt binnen bestaande budgetten.

             5. Wie is daarvoor verantwoordelijk?
             De wetgever heeft de gemeenten belast met de uitvoering van de WWB, IOAW, IOAZ en
             Bbz. De wetten wordt onder medebewind uitgevoerd. Het onderdeel handhaving is een
             bevoegdheid van het college van burgemeester en wethouders. Binnen het college is de
             wethouder Sociale Zaken c.a. coördinerend portefeuillehouder.

             6. Wanneer en hoe zal de raad over de voortgang worden geïnformeerd?
             De raad zal middels het beleidsverslag WWB jaarlijks worden geïnformeerd over
             handhaving.

             7. Overige relevante informatie
             Deze nota is besproken in de cliëntenraad die ingevolge de WWB is ingesteld. Zij zijn
             akkoord met de inhoud en voorstellen in deze nota.

             8. Communicatie
             Om inwoners te informeren en bewust te maken van de plichten, publiceren we artikelen op
             de site van de gemeente en in InforMeer. Deze artikelen sturen we ook naar dorps- en
             wijkraden. Er zijn periodes waarin er aandacht is voor specifieke thema's. We schenken
             minimaal een keer per jaar aandacht aan de resultaten van fraudeonderzoeken via een
             persbericht en via het persgesprek schenken we regelmatig aandacht aan
             handhavingsacties. Om zoveel mogelijk eenduidig te communiceren maken we gebruik van
             het bestaand foldermateriaal van het ministerie van SZW en verwijzen we naar de landelijke
             site www.weethoehetzit.nl. Deze site is een initiatief van het ministerie, de Sociale
             Verzekeringsbank (SVB), het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV), de
             Belastingdienst en gemeenten. Het bestaande landelijke materiaal verspreiden we ook
             onder onze ketenpartners zoals politie, MeerWaarde, zorgverzekeraars en nutsbedrijven.
             Nieuwe cliënten informeren we tijdens het eerste gesprek en alle andere klantcontacten.
             Bestaande cliënten informeren we via de nieuwsbrief 'Lopende Zaken'.

             De kernboodschap van alle uitingen is dat de overheid en het Nederlandse publiek het
             belangrijk vinden dat geld bestemd voor uitkeringen alleen terecht komt bij mensen die hier
             recht op hebben.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>Onderwerp        Verdere professionalisering Handhaving Sociale Dienstverlening en vaststelling
                 beleidsregels terugvordering en verhaal
   Volgvel       11



                 9. Handtekening

                 Burgemeester en wethouders van de gemeente Haarlemmermeer,
                 namens dezen,
                 qe portlfeuillehouder,



                 }I
                 IS./Bak
                 //
   I;;/  I
   {/Y Ij Bijlage(n):
  /t /           beleidsregels terugvordering en invordering gemeente Haarlemmermeer 2013
             (   beleidsregels verhaal gemeente Haarlemmermeer 2013
         I
      !I         acties m.b.t. handhaving
     l
                 verklarende afkortingen
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>Beleidsregels terugvordering en invordering
      gemeente Haarlemmermeer 2013
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>Artikel 1. Begripsbepalingen
1. In deze beleidsregels wordt verstaan onder:
a. De wet: Wet werk en bijstand;
b. IOAW: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze
   werknemers;
c. IOAZ: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
    zelfstandigen;
d. WI: Wet inburgering;
e. Bbz: Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004;
f. De wetten: de onder a tot en met g genoemde wetten en regelingen tezamen;
g. Awb: Algemene wet bestuursrecht;
h. BW: Burgerlijk Wetboek;
i. College; het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Haarlemmermeer;
j. Debiteur: de persoon van wie wordt teruggevorderd.
2. Alle begrippen die in deze beleidsregels worden gebruikt en die niet nadere worden omschreven,
    hebben dezelfde betekenis als in de wetten en de daarop berustende regelingen, alsmede in de
    Algemene wet bestuursrecht en het Burgerlijk Wetboek.

Artikel 2. Toepassingsgebied
Deze beleidsregels zijn van toepassing op terugvorderingen ingevolge de wet en van
overeenkomstige toepassing op terugvorderingen ingevolge de IOAW, de IOAZ, de WI,
en het Bbz, alsmede op vorderingen ingevolge onverschuldigde betaling ex artikel 6: 203 e.v. BW,
voor zover in de wetten en regelingen niet dwingend anders is bepaald.

Artikel 3. Bevoegdheid
Het college maakt gebruik van de bevoegdheid tot:
a. het herzien of intrekken van het toekenningsbesluit zoals vermeld in de wetten;
b. het terug-, invorderen en verrekenen van ten onrechte verleende uitkeringen en gelden zoals
vermeld in de wetten;
c. het vestigen van een recht van hypotheek- of, waar het niet-registergoederen betreft, een
pandovereenkomst, een en ander ter meerdere zekerheid tot terugbetaling van de verstrekte
uitkering.

Artikel 4. Dringende redenen
Indien daarvoor dringende redenen aanwezig zijn, kan het college geheel of gedeeltelijk van
herziening, intrekking of (verdere) invordering afzien.

Artikel 5. Brutering
Het college maakt gebruik van de bevoegdheid om de uitkering bruto terug te vorderen in de gevallen
zoals in de wetten omschreven. Echter, indien er géén sprake is van enig verwijtbaar gedrag van de
zijde van de debiteur én de debiteur niet kan worden tegengeworpen dat de vordering niet in zijn
geheel binnen het kalenderjaar waarop de vordering betrekking heeft is voldaan, wordt van brutering
afgezien.

Artikel 6. Terugvorderingsbeschikking
Het college vermeldt in de terugvorderingsbeschikking, in aanvulling op hetgeen in artikel 4:86 Awb is
gesteld, in ieder geval:
a. de mogelijkheid voor de debiteur om voor het verstrijken van de gestelde betalingstermijn een
gemotiveerd verzoek tot het treffen van een betalingsregeling te doen;
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>b. dat, bij gebreke van tijdige betaling of het tijdig indienen van een verzoek tot het treffen van een
betalingsregeling, het college zal overgaan tot het instellen van rechtsmiddelen waarmee uiteindelijk
tot (dwang)invordering kan worden overgegaan. Alle hieruit voortkomende invorderingskosten zullen
op de debiteur worden verhaald.

Artikel 7. Betalingsverplichting
1. Het college heeft de bevoegdheid om als betalingsverplichting een betaling van de volledige
   vordering ineens op te leggen, dan wel ambtshalve een maandelijkse aflossingstermijn vast te
   stellen, waarbij als uitgangspunt wordt gehanteerd dat de volledige vordering binnen een termijn
   van 24 maanden zal zijn voldaan.
2. Bij betaling in termijnen moet in beginsel de vordering zoveel mogelijk naar draagkracht worden
   voldaan. Afwijkende betalingstermijnen, waardoor de debiteur minder dan de beslagvrije voet te
   besteden resteert, worden alleen in overleg met de debiteur overeengekomen.
3. In de betalingsregeling kunnen nadere voorwaarden worden opgenomen.
4. Indien de debiteur in gebreke blijft tot volledige nakoming van de betalingsverplichting, wordt het
   besluit tot terugvordering wettelijk ten uitvoer gelegd.

Artikel 8. Aflossingscapaciteit
1. Indien de debiteur een inkomen heeft op bijstandsniveau, bedraagt de aflossingscapaciteit:
   a. minimaal 10% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm per maand, inclusief de
   vakantietoeslag, indien de vordering het gevolg is van het niet, niet tijdig of niet volledig voldoen
   aan de inlichtingenplicht;
   b. minimaal 6% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm per maand bij de aflossing van
   leenbijstand als bedoeld in artikel 51 van de WWB;
   c. minimaal 6% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm per maand, inclusief vakantietoeslag,
   in de overige situaties.
2. Indien de debiteur een inkomen boven bijstandsniveau heeft, wordt de aflossingscapaciteit uit het
   vorige lid, indien het inkomen meer bedraagt dan 120% van het van toepassing zijnde normbedrag
   vermeerderd met toeslag, verhoogd met 35% van dit meerdere inkomen.
3. De aflossingscapaciteit van een debiteur, van wie de uitkering ingevolge de WWB-, of IOAW-, of
   IOAZ is beëindigd i.v.m. werkaanvaarding, wordt gedurende een periode van 12 maanden na
   beëindiging van die uitkering gelijkgesteld aan de aflossingscapaciteit van een debiteur met een
   inkomen op bijstandsniveau.
4. In geval van beslaglegging door een derde, kan de aflossingscapaciteit ingevolge de
   bovengenoemde leden voor alle vorderingen worden bepaald op de volledige beslagruimte, zoals
   aangegeven in artikel 475d leden 1 en 2 van het wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.

Artikel 9. Tussentijdse beoordeling aflossingscapaciteit
Het college is bevoegd om tussentijds de hoogte van een eerder vastgestelde aflossingsverplichting
te verhogen dan wel te wijzigen in een aflossingsverplichting ineens indien de gewijzigde
omstandigheden van de debiteur daartoe aanleiding geven of indien de debiteur desgevraagd geen
informatie geeft over zijn omstandigheden.

Artikel 10. Verzoek tot wijziging van de betalingsverplichting
1. Het college kan de debiteur, die verzoekt om wijzing van de betalingsverplichting, de verplichting
   opleggen dit verzoek te onderbouwen door overlegging van financiële en overige relevante
   gegevens.
2. Het verzoek tot wijziging van de betalingsverplichting heeft geen schorsende werking ten aanzien
   van de lopende betalingsverplichting.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>Artikel 11. Verrekening en beslaglegging
1. Indien de debiteur niet tot minnelijke betaling van de vordering overgaat, wordt het
   terugvorderingsbesluit ten uitvoer gelegd door middel van verrekening met de uitkering, verstrekt
   door een andere gemeente of uitkeringsinstantie dan wel door middel van invordering bij
   dwangbevel en beslaglegging.
2. Het college kan tevens de invordering overdragen aan een derde.
3. De aan het eerste en tweede lid verbonden invorderingskosten worden volledig doorberekend aan
   de debiteur.

Artikel 12. Uitstel van betaling
1. Indien de financiële situatie of de bijzondere omstandigheden van de debiteur hiertoe aanleiding
   geven, kan het college op verzoek daartoe besluiten tot het verlenen van uitstel van betaling
   gedurende een bepaalde periode.
2. Nadat een dwangbevel wettelijk ten uitvoer is gelegd, kan het college op verzoek besluiten de
   aflossingsverplichting te matigen, met handhaving van het derdenbeslag.
3. Aan het uitstel van betaling, dan wel de matiging van de betalingsverplichting, kan het college
   voorwaarden verbinden.

Artikel 13. Afkoop van de restantvordering
1. Het college kan, indien volledige invordering op een andere wijze naar het oordeel van het college
   minder rendabel zal zijn, besluiten tot gehele of gedeeltelijke kwijtschelding van de vordering na
   betaling van 50% van de restschuld ineens.
2. Het college besluit – behoudens dringende redenen - niet tot kwijtschelding:
   a. indien en voor zover de vordering wordt gedekt door pand of hypotheek;
   b. indien de vordering het gevolg is van het niet of niet behoorlijk nakomen van de
   inlichtingenplicht en de betaling ineens minder bedraagt dan 50% van de restschuld.

Artikel 14. Kwijtschelding bij schuldregeling
1. Het college kan besluiten tot gehele of gedeeltelijke kwijtschelding van de teruggevorderde
   uitkering, indien:
   a. redelijkerwijs is te voorzien dat de debiteur niet zal kunnen voortgaan met het betalen van
   zijn schulden;
   b. redelijkerwijs is te voorzien dat een schuldregeling met betrekking tot alle vorderingen van
   de overige schuldeisers zonder een zodanig besluit niet tot stand zal komen;
   c. de vordering wegens teruggevorderde bijstand ten minste wordt voldaan naar evenredigheid
   met de vorderingen van de schuldeisers van gelijke rang;
   d. het verzoek tot medewerking aan een schuldsanering of schuldbemiddeling wordt ingediend
   door een bij het Nederlandse verenging voor Volkskrediet aangesloten
   schuldbemiddelingsinstantie of een Nederlandse gemeente.
2. Het college verleent geen kwijtschelding als bedoeld in lid 1:
   a. indien de terugvordering van bijstand het gevolg is van het niet of niet behoorlijk nakomen
   van de inlichtingenplicht en waarbij als gevolg van dit gedrag een bestuurlijke boete is
   opgelegd of waarvan aangifte is gedaan bij het Openbaar Ministerie;
   b. indien de vordering een bestuurlijke boete betreft;
   c. indien en voor zover de vordering wordt gedekt door pand of hypotheek.
3. Het besluit tot gehele of gedeeltelijke kwijtschelding van de teruggevorderde bijstand treedt niet in
   werking voordat een schuldregeling overeenkomstig het eerste lid onder b tot stand is gekomen.
4. Het besluit tot gehele of gedeeltelijke kwijtschelding van de teruggevorderde bijstand wordt
   ingetrokken of ten nadele van de debiteur gewijzigd indien:
   a. de debiteur zijn schuld aan het college niet overeenkomstig de schuldregeling voldoet;
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>   b. onjuiste of onvolledige gegevens zijn verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige
   gegevens tot een ander besluit zou hebben geleid.

Artikel 15. Afzien van (verdere) invordering
Het college kan afzien van terugvordering indien de debiteur:
a. gedurende vijf jaar volledig aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan;
b. gedurende vijf jaar niet volledig aan de betalingsverplichting heeft voldaan, maar het
    achterstallige bedrag over die periode, vermeerderd met de daarover verschuldigde wettelijke
    rente en de op de invordering betrekking hebbende kosten, alsnog betaald;
c. gedurende vijf jaar geen betalingen heeft verricht en het niet aannemelijk is dat hij deze op enig
    moment zal gaan verrichten;
d. een bedrag overeenkomend met tenminste 50% van de restschuld, in één keer aflost.

Artikel 16. Opschorting invordering
Het college schort de invordering, in het geval van een bezwaar- of beroepschrift, enkel op indien de
directe invordering onevenredig belastend is voor de debiteur of het niet opschorten van de
invordering financiële risico’s voor het college oplevert.

Artikel 17. Hardheidsclausule
Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de debiteur afwijken van de bepalingen in deze
beleidsregels, indien toepassing van deze beleidsregels tot onbillijkheden van overwegende aard
leidt.

Artikel 18. Intrekking
De beleidsregels terugvordering ingevolge de Wet werk en bijstand worden ingetrokken.

Artikel 19. Inwerkingtreding
Deze beleidsregels treden in werking met ingang van 1 juni 2013 en werken terug tot 1 januari 2013.

Artikel 20. Citeertitel
Deze beleidsregels worden aangehaald als: Beleidsregels terugvordering en invordering gemeente
Haarlemmermeer 2013.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>Toelichting Beleidsregels terugvordering en invordering gemeente Haarlemmermeer 2013

ALGEMEEN
De cluster Sociale Dienstverlening (SDV) is verantwoordelijk voor de verlening van uitkeringen en
vergoedingen op grond van een groot aantal wetten: de WWB, de IOAW/IOAZ, het BBZ de WI. In
bepaalde situaties is er sprake van uitkeringen of vergoedingen die de klant
later terug moeten betalen aan de cluster SDV. Dit kan zijn omdat de klant onjuiste inlichtingen
heeft verstrekt of niet aan de voorwaarde voor verlening heeft voldaan. Maar ook, omdat achter
andere middelen zijn verkregen of dat de uitkering als lening is bedoeld.
Voor al deze situaties zijn deze beleidsregels bedoeld. Met de vaststelling van deze beleidsregels is
invulling gegeven aan de beleidsruimte die bij terugvordering van gelden bestaat. Omdat niet alle
wetten dezelfde ruimte geven voor alle vorderingen waarover deze regels gaan, is nadrukkelijk
bepaald dat deze regels buiten werking blijven waar het wettelijk kader hiervoor de ruimte niet
geeft.
Als uitgangspunten voor het terugvorderingsbeleid geldt:
• hoofdregel is dat een vordering volledig moet worden terugbetaald. Eigen verantwoordelijkheid
    van de burger staat voorop;
• in het opleggen van betalingsverplichtingen is de spontane nakoming van de betalingsverplichting
    belangrijker dan een maximale betaling naar draagkracht. Dit betekent dat invordering minder
    arbeidsintensief is;
• voorkomen moet worden dat er enorm veel energie gestopt moet worden in het laten nakomen
    van opgelegde betalingsverplichtingen. De mogelijkheid bestaat om hierop in het individuele geval
    op ambtelijk niveau een afweging te maken. fraude mag niet lonen. Terugvordering is het sluitstuk
    van handhaving. Beleidsregels met betrekking tot fraudevorderingen zijn daarom strenger;
• bij terug- en invordering wordt rekening gehouden met de gevolgen voor uitstroom naar werk en
    de schuldenpositie van de klant;
• kortom: bij besluiten en handelingen met betrekking tot terug- en invordering speelt de integrale
    benadering van de klant een centrale rol.

ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING
Artikel 1. Begripsbepalingen
In dit artikel zijn de begripsbepalingen opgenomen die noodzakelijk zijn voor het begrip van deze
regeling. Begrippen die reeds in de genoemde wetten en regelingen zijn gedefinieerd en niet nader
zijn gedefinieerd hebben in deze regels dezelfde betekenis.

Artikel 2. Toepassingsgebied
Deze beleidsregels zijn in eerste instantie van toepassing op terugvordering en invordering ingevolge
de WWB. Daarnaast zijn deze beleidsregels in principe ook van toepassing op vorderingen ingevolge
andere door de cluster SDV uit te voeren wetten en regelingen. De beleidsvrijheid is in bepaalde
wetten beperkter dan in de WWB of wordt voor bepaalde vorderingen ingeperkt. Nadrukkelijk is
bepaald dat deze beleidsregels alleen van toepassing zijn voor zover dit niet in strijd is met – hogere
– wetten en regelingen.

Artikel 3. Bevoegdheid
Herziening en intrekking van het recht op een uitkering vormen een belangrijke grondslag voor de
terugvordering. Evenals terugvordering is herziening en intrekking een bevoegdheid.
De cluster SDV maakt van deze bevoegdheden volledig gebruik in alle situaties en van alle personen
zoals in de wetten geformuleerd. Gezinsbijstand wordt dus van alle gezinsleden teruggevorderd. Dit
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>laat onverlet dat de cluster SDV ambtshalve gehouden is bij toepassing van de beleidsregels,
rekening te houden met de inherente afwijkingsbevoegdheid op grond van artikel 4:84 Awb en de
algemene beginselen van behoorlijk bestuur.

Artikel 4. Dringende redenen
Het begrip dringende redenen is in deze beleidsregels niet gedefinieerd. De cluster SDV sluit zich
aan bij de criteria zoals die zijn ontwikkeld binnen de jurisprudentie. Hieruit blijkt dat dringende
redenen niet snel aanwezig worden geacht, maar dat alle omstandigheden in het individuele geval
moeten worden beoordeeld. Dit vraagt een duidelijk gemotiveerde afweging. De financiële situatie
van de debiteur kan daarbij betrokken worden, maar mag nooit als enige omstandigheid worden
opgevoerd. Ook de aanwezigheid van (minderjarige) kinderen in het gezin van de debiteur, is
onvoldoende. De cluster SDV gaat uit van de eigen verantwoordelijkheid van de debiteur. Dit
betekent dat de debiteur ook verantwoordelijkheid is voor de gevolgen van zijn handelen voor zichzelf
en zijn kinderen.
Overigens hoeft de cluster SDV de debiteur in beginsel niet op de hoogte te stellen van het besluit tot
afzien. Dit is uiteraard anders indien de debiteur hier zelf om heeft verzocht.
Wanneer reeds tot terug- en invordering is overgegaan, kan – indien de omstandigheden daar later
aanleiding toe geven – alsnog van verdere invordering worden afgezien.

Artikel 5. Brutering
De cluster SDV vordert in principe de bruto uitkering terug. In de gevallen dat de loonbelasting en
premies niet afgedragen zijn aan de belastingdienst of het UWV, betreft de vordering een netto
bedrag. Dit is aan de orde indien de vordering betrekking heeft op het lopende boekjaar. Op grond
van lokale afspraken met de belastingdienst, mogen dan af te dragen loonbelasting, premies en
vergoeding direct verrekend worden, ongeacht of de debiteur de vordering voldoet vóór het einde van
het boekjaar.
Indien sprake is van een vordering die is ontstaan buiten toedoen van de debiteur, en deze debiteur
niet kan worden verweten dat de betaling van de schuld niet reeds in het kalenderjaar waarop
deze betrekking heeft, is deze vordering op grond van jurisprudentie ook netto. Indien
belastingwetgeving dat vraagt, wordt het bruto deel door de gemeente betaald.

Artikel 6. Terugvorderingsbeschikking
Op grond van artikel 4:86 Awb vermeldt een beschikking tot terugvordering van een bestuurlijke
geldvordering in ieder geval de te betalen geldsom en de termijn waarbinnen de betaling moet
plaatsvinden. Ook de bezwaarclausule maakt op grond van de Awb-bepalingen deel uit van de
beschikking.
In de beleidsregels wordt dit aangevuld met de mogelijkheid een (alternatieve) betalingsregeling
voor te stellen en welke gevolgen verbonden zijn aan het niet tijdig betalen.

Artikel 7. Betalingsverplichting
De Awb gaat ervan uit dat bestuursrechtelijke geldvordering in een keer volledig worden terugbetaald.
In de praktijk blijkt dat het opleggen van een betalingsverplichting in termijnen eerder geaccepteerd
wordt door de debiteur en daardoor eerder tot minnelijke terugbetaling van de vordering leidt. Om te
voorkomen dat bij niet nakomen van de maandelijkse betalingsverplichting is bepaald dat deze
termijnbetaling altijd wordt gecombineerd met een uitstel van betaling van de hoofdsom ineens.
Juridisch is daarmee de maandelijkse betalingsverplichting de bijzondere voorwaarde waaronder het
uitstel van betaling is verleend. Wordt niet betaald en dus de voorwaarde niet nagekomen dan vervalt
het verleende uitstel van betaling van de hoofdsom ineens en is de volledige hoofdsom direct
opeisbaar. Was de betalingsverplichting anders vormgegeven, dan was alleen de niet betaalde
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>maandtermijn opeisbaar geworden en had – om de volledige vordering executoriaal in te vorderen –
een gewijzigd invorderingsbesluit genomen moeten worden. Dit kost meer tijd en komt het
incassoresultaat niet ten goede. Betalingen worden in beginsel naar draagkracht verricht. Hoe de
aflossingscapaciteit moet worden berekend is in het volgende artikel beschreven. Nadrukkelijk is
vastgelegd dat ambtshalve hiervan kan worden afgeweken. Deze bepaling is niet alleen van
toepassing in die gevallen waarin de omstandigheden van de debiteur hiervoor aanleiding geven,
maar vooral ook om voortvarend - zonder voorafgaand en uitgebreid draagkrachtonderzoek – tot
invordering over te kunnen gaan.

Wij houden voor wat betreft de volgordelijkheid van aflossing op vorderingen de volgende preferentie
aan:
1. vorderingen als gevolg van een boete;
2. bedrijfskapitaal ingevolge het Bbz;
3. vorderingen zonder executoriale titel gaan voor op dwangbevel;
4. fraudevorderingen gaan altijd voor niet-fraudevorderingen;
5. de oudste vordering wordt het eerste afgelost.

Als er reeds op een vordering wordt afgelost en er ontstaat later een vordering met een hogere
preferentie, dient de nieuwe volgorde in de clustervordering in GWS te worden ingebracht.

Artikel 8. Aflossingscapaciteit
De aflossingscapaciteit wordt berekend naar draagkracht. In dit artikel zijn deze draagkrachtregels
neergelegd. Deze regels zijn bedoeld als richtlijnen en hiervan kan, zoals in het vorige artikel is
vastgelegd, worden afgeweken.
Deze bepaling maakt onderscheid naar de aard van de vordering en de aard van het inkomen van
de debiteur. Voor fraudeschulden geldt in principe een hogere aflossingscapaciteit dan voor overige
schulden. Het inkomen van een debiteur die niet langer een uitkering ontvangt, levert ook een hogere
aflossingscapaciteit op, tenzij er sprake is van een debiteur die onlangs is uitgestroomd naar werk. Dit
om uitstroom naar werk niet te frustreren.
In lid 4 is de bevoegdheid opgenomen om de aflossingscapaciteit te maximaliseren, in geval er
sprake is van beslaglegging door een derde. Het is in het belang van de cluster SDV om zoveel
mogelijk van de beslagruimte, zoals aangegeven in artikel 475d leden 1 en 2 van het wetboek van
Burgerlijke Rechtsvordering te claimen.

Artikel 9. Tussentijdse beoordeling aflossingscapaciteit
Met deze bepaling wordt de mogelijkheid van een tussentijds heronderzoek opgenomen. Met het
uitgangspunt dat spontane nakoming van betalingen belangrijker is dan betaling naar draagkracht,
zal hier in de praktijk slechts sporadisch gebruik van gemaakt worden. Toch is deze mogelijkheid in
de beleidsregels opgenomen, omdat het denkbaar is dat de debiteur tussentijds over middelen gaat
beschikken, die aangewend moeten worden voor de aflossing.

Artikel 10. Verzoek tot wijziging van de aflossingsverplichting
De debiteur kan altijd een verzoek indienen tot een wijziging van de vastgestelde
aflossingsverplichting. De debiteur moet zijn verzoek desgevraagd onderbouwen door overlegging
van financiële en overige relevante stukken, zodat het College de persoonlijke en financiële situatie
van de debiteur kan (her)beoordelen.

Artikel 11. Verrekening en beslaglegging
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>Wanneer een minnelijke betalingsregeling niet tot stand komt of niet (voldoende) wordt nagekomen,
volgt invordering door middel van verrekening met een uitkering verstrekt door een andere
uitkeringsinstantie. In de WWB is deze mogelijkheid wettelijk geregeld, zodat wanneer de debiteur
elders een uitkering ingevolge de WWB, IOAW, IOAZ, WW, WAO, Wajong etc. ontvangt de vordering
eenvoudig verrekend kan worden. Een machtiging van de debiteur is hiervoor niet nodig. Indien deze
verrekening niet mogelijk is, zal tot executoriale invordering worden overgegaan. Hiervoor is een
dwangbevel nodig, waarna vervolgens tot beslaglegging op inkomen of vermogen kan worden
overgegaan.
Het college kan voor de executoriale invordering gebruik maken van de diensten van een derde.
Nadrukkelijk is opgenomen dat de te maken kosten voor deze invordering ten laste komen van de
debiteur. De debiteur is hierop bij de terug- en invorderingsbeschikking al gewezen. De debiteur heeft
er dus belang bij om een minnelijke regeling te treffen en wordt op deze wijze geprikkeld om deze
regeling na te komen.
In de praktijk kan het voorkomen dat de cluster SDV een zaak uit handen geeft aan een deurwaarder
en die blijkt de vordering niet te kunnen incasseren. Deze kosten worden dan niet doorberekend aan
de debiteur. De cluster SDV betaalt dan de kosten van de deurwaarder.

Artikel 12. Uitstel van betaling
In gevallen dat de financiële of persoonlijke situatie geen enkele mogelijkheid tot betaling biedt, kan er
uitstel van betaling worden verleend. Dit is altijd tijdelijk. Aan het uitstel kunnen voorwaarden worden
verbonden. Deze voorwaarden zullen gericht zijn op het verbeteren van de draagkracht, zodat wel tot
terugbetaling kan worden overgegaan. Een bijzondere situatie doet zich voor indien inmiddels beslag
is gelegd. Bij een nadere betalingsregeling zal een overeengekomen termijn onder handhaving van
het beslag moeten worden ingehouden door degene waaronder beslag is gelegd: de
inhoudingsplichtige derde.
Opheffing van beslag vindt alleen plaats zodra er op een andere wijze voldoende zekerheid tot
volledige betaling is verkregen. Dit om te voorkomen dat de beslagpositie ten opzichte van andere
schuldeisers verslechtert.

Artikel 13. Afkoop van de restantvordering
Ingevolge dit artikel kan een debiteur voor kwijtschelding van de restantvordering in aanmerking
komen indien hij een deel van de restschuld ineens voldoet.
Dit geldt niet in de twee volgende situaties. Ten eerste voor een vordering waarvoor een zekerheid in
de vorm van een pand- of hypotheekrecht is gevestigd. Deze zekerheid wordt gevestigd op grond van
wettelijke bepalingen bijvoorbeeld in het geval van een zelf bewoonde eigen woning. Deze zekerheid
moet eerst worden uitgewonnen. Het na uitwinning resterende bedrag komt wel voor afkoop in
aanmerking.
Ten tweede voor vorderingen die het gevolg zijn van het schenden van de inlichtingenplicht. Voor
deze vorderingen heeft de wetgever vastgesteld dat ten minste 50% van de restschuld ineens betaald
moet worden.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre>Artikel 14. Kwijtschelding bij schuldregeling
Deze bepaling regelt de kwijtschelding van vorderingen om een schuldregeling mogelijk te maken.
Deze beleidsregel is gebaseerd op een eerder in de wet opgenomen bepaling en maakt het voor de
meeste vorderingen mogelijk onder voorwaarden aan schuldregelingen mee te werken.
Dit uiteraard voor zover de wetgever hier geen beperking aan geeft – lid 2 onderdelen a en b – of
indien er een zekerheid is gevestigd, welke nog niet te gelde is gemaakt. Het besluit tot het
gedeeltelijk afzien van invordering treedt niet in werking voordat een schuldregeling tot stand is
gekomen.

Artikel 15. Afzien van (verdere) invordering
Binnen de debiteurenuitvoeringspraktijk doen zich regelmatig situaties voor waarbij de kosten van
de uitvoering van invorderingsmaatregelen niet langer in verhouding staan tot de hoogte van een
restantvordering. Oninbare vorderingen kunnen daarom na 5 jaar worden afgeboekt. Dit geldt niet
voor boetes. Op grond van artikel 60 lid 4 WWB of artikel 29 lid 2 IOAW/IOAZ dienen deze altijd te
worden teruggevorderd.

Artikel 16. Opschorting invordering
In beginsel kan direct tot invordering worden overgegaan zodra het betreffende besluit tot
terugvordering is genomen en er dus wordt beschikt over een executoriale titel. Een eventueel
bezwaar- of beroepschrift van de debiteur tegen dit besluit, heeft geen schorsende werking. Wel
kan de debiteur de voorzieningenrechter van de rechtbank (of van de Centrale Raad van Beroep)
hangende een bezwaar- of beroepsprocedure verzoeken om een voorlopige voorziening te treffen,
waaronder begrepen een schorsing.
Zolang het besluit niet onherroepelijk is, bestaat het risico dat de cluster SDV, indien achteraf blijkt
dat het besluit ten onrechte genomen is, geconfronteerd wordt met een schadevergoedingsactie van
debiteur. Een besluit is onherroepelijk wanneer er voor debiteur geen mogelijkheden van bezwaar of
beroep meer open staan. Dit is zes weken na het besluit of na de rechterlijke uitspraak. De cluster
SDV zal, zolang het besluit niet onherroepelijk is, niet alleen moeten kijken naar haar eigen belangen
maar ook naar de belangen van de (vermeende) schuldenaar. Indien het treffen van
executiemaatregelen hangende bezwaar/beroep onevenredig belastend zijn voor debiteur, is de
cluster SDV gehouden om de invordering op te schorten.

Artikel 17. Hardheidsclausule
Indien de toepassing van deze beleidsregels tot onbillijkheden leidt, kan het college ten gunste van de
debiteur afwijken van de bepalingen. Van deze mogelijkheid dient terughoudend gebruik gemaakt te
worden om het scheppen van precedenten tegen te gaan.

Artikel 18. Intrekking
Dit artikel behoeft geen toelichting.

Artikel 19. Inwerkingtreding
Dit artikel behoeft geen toelichting.

Artikel 20. Citeertitel
Dit artikel behoeft geen toelichting.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 22 ======================================================================

<pre>Beleidsregels verhaal gemeente
     Haarlemmermeer 2013
</pre>

====================================================================== Einde pagina 22 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 23 ======================================================================

<pre>HOOFDSTUK 1: BEGRIPSBEPALINGEN REGELING
Artikel 1. Begripsbepalingen
1. De begripsomschrijvingen in de wet en de daarop berustende regelingen, alsmede in de
    Algemene wet bestuursrecht en het Burgerlijk Wetboek zijn van toepassing op de begrippen die in
    deze regeling worden gebruikt.
2. In deze regeling wordt verstaan onder:
a. De wet: Wet werk en bijstand;
b. IOAW: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze
    werknemers;
c. IOAZ: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
   zelfstandigen;
d. Bbz: Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004;
e. BW: Burgerlijk Wetboek;
f. Rv: Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering;
g. College: het college van burgemeester en wethouders;
h. Debiteur: degene van wie wordt teruggevorderd, dan wel degene op wie wordt verhaald.

HOOFDSTUK 2: BELEIDSREGELS VERHAAL
Artikel 2. Verhaalsbevoegdheid
Het college maakt gebruik van de bevoegdheid om de kosten van bijstand te verhalen
overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 61 tot en met 62i van de wet.

Artikel 3. Verhaal van bijstand
Het college verhaalt kosten van bijstand op degene en in de situaties zoals genoemd in
artikel 62 en 62f van de wet, met uitzondering van de persoon in de situatie genoemd in artikel
62, aanhef en sub c in de wet.

Artikel 4. Afzien van verhaal
Het college ziet geheel of gedeeltelijk af van het nemen van een verhaalsbesluit indien daarvoor gelet
op de omstandigheden van de debiteur of degene die de bijstand ontvangt of heeft ontvangen,
dringende redenen aanwezig zijn.

Artikel 5. Ingangsdatum verhaalsbijdrage
De verhaalsbijdrage ingevolge artikel 62 van de wet wordt opgelegd met ingang van de eerste
van de maand volgend op de datum van eerste aanschrijving van de debiteur.

Artikel 6. Kwijtschelding wegens schuldenproblematiek
1. In afwijking van artikel 2 van deze regeling, kan het college op verzoek van de debiteur, besluiten
   gedeeltelijk af te zien van verhaal van kosten van bijstand voor zover het betreft verschuldigde
   verhaalsbedragen die op het moment van het besluit opeisbaar zijn, indien:
   a. redelijkerwijs te voorzien is dat degene op wie wordt verhaald niet zal kunnen voortgaan
   met het betalen van zijn schulden;
   b. redelijkerwijs te voorzien is dat een schuldregeling met betrekking tot alle vorderingen van
   de overige schuldeisers zonder een zodanig besluit niet tot stand zal komen;
   c. de vordering wegens verhaal van bijstand ten minste zal worden voldaan naar
   evenredigheid met de vorderingen van de schuldeisers van gelijke rang.
2. Het besluit tot het gedeeltelijk afzien van verhaal treedt niet in werking voordat een schuldregeling
   tot stand is gekomen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 23 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 24 ======================================================================

<pre>3. Het college trekt het besluit tot het gedeeltelijk afzien van verhaal in of wijzigt dit besluit ten nadele
   van de debiteur, indien:
   a. niet binnen twaalf maanden nadat dat besluit is bekendgemaakt, een schuldregeling tot stand is
   gekomen, die voldoet aan de voorwaarden genoemd in lid 1 van dit artikel;
   b. de debiteur de vordering niet overeenkomstig de schuldregeling voldoet;
   c. onjuiste of onvolledige gegevens zijn verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige
   gegevens tot een ander besluit zou hebben geleid.

Artikel 7. Kwijtschelding van een verhaalsvordering die een afgesloten periode betreft
1. Het college kan van verdere inning van de verhaalsvordering afzien, voor zover het een eenmalige
   vordering over een afgesloten bijstandsperiode betreft, indien de debiteur:
   a. gedurende vijf jaar volledig aan zijn betalingsverplichtingen heeft voldaan;
   b. gedurende vijf jaar niet volledig aan zijn betalingsverplichtingen heeft voldaan, maar het
   achterstallige bedrag over die periode, vermeerderd met de daarover verschuldigde wettelijke
   rente en de op de invordering betrekking hebbende kosten, alsnog heeft betaald;
   c. gedurende vijf jaar geen betalingen heeft verricht en niet aannemelijk is dat hij deze op enig
   moment zal gaan verrichten;
   d. een bedrag, overeenkomend met ten minste 50% van de restschuld in één keer aflost.
2. Onder een afgesloten bijstandsperiode wordt verstaan de periode waarover aan de
   bijstandsgerechtigde aaneengesloten bijstand is verleend, welke bijstandsverlening inmiddels is
   beëindigd.

Artikel 8. Verhaal in rechte en op grond van rechterlijke uitspraak
1. Indien de debiteur niet uit eigen beweging bereid is het verschuldigde te voldoen dan wel niet of
   niet tijdig tot betaling daarvan overgaat, besluit het college tot verhaal in rechte.
2. Een rechterlijke uitspraak betreffende levensonderhoud verschuldigd krachtens Boek 1 van het
   Burgerlijk Wetboek, die uitvoerbaar is en niet wordt nagekomen, wordt door het college de
   voorwaarde opgelegd het Landelijk bureau inning onderhoudsbijdragen om invordering te
   verzoeken.
3. In het door het college genomen besluit tot verhaal wordt bepaald dat het verschuldigde binnen
   dertig dagen na verzending van het besluit dient te worden voldaan.

Artikel 9. (Her-) onderzoek naar draagkracht
1. Het college verricht één keer per 24 maanden een onderzoek naar de draagkracht van de debiteur
   voor het voldoen van een verhaalsbijdrage ingevolge artikel 62 van de wet. Indien gewijzigde
   omstandigheden daartoe aanleiding geven, vindt binnen 24 maanden een heronderzoek plaats.
   Het college stelt als gevolg van dit onderzoek bij wijziging van de draagkracht een nieuwe
   verhaalsbijdrage vast.
2. Het college gaat niet over tot een nieuw verhaalsbesluit ingevolge artikel 62 van de wet indien:
   a. Uit draagkrachtonderzoek blijkt dat de nieuwe berekende betalingsverplichting minder dan
   10 % afwijkt van de eerder vastgestelde verhaalsbijdrage;
   b. de vaste woon- en verblijfplaats van belanghebbende niet bekend is (vertrokken, onbekend
   waarheen). Het college stelt ieder kwartaal een onderzoek hiernaar in. Indien na verloop van 5 jaar
   na de datum van de eerste aanschrijving nog steeds geen vaste woon- en verblijfplaats van
   belanghebbende bekend is, wordt definitief van verhaal van bijstand afgezien, waarbij de vordering
   wordt afgeboekt.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 24 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 25 ======================================================================

<pre>Artikel 10. Niet voldoen aan door de rechter vastgestelde verhaalsbijdrage
1. Indien de belanghebbende niet bereid blijkt de door de rechter op verzoek van het college
   vastgestelde verhaalsbijdrage te voldoen, dan wordt die uitspraak ten uitvoer gelegd door middel
   van executoriaal beslag overeenkomstig de artikelen 479b tot en met 479g, behoudens artikel
   479e lid 2 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.
2. Indien de onderhoudsplichtige lopende het verhaalsonderzoek met onbekende bestemming is
   vertrokken en de onderhoudsplichtige voor zijn vertrek tijdig op het GBA-adres is aangeschreven,
   waardoor de onderhoudsplichtige rechtens is geïnformeerd omtrent zijn verplichtingen in deze,
   wordt onverwijld een verzoekschrift ingediend bij de rechtbank.
3. Wanneer de vaste woon- en verblijfplaats van belanghebbende niet bekend is, stelt het college
   ieder kwartaal een onderzoek hiernaar in. De maandelijks op te boeken onderhoudsverplichting
   wordt dan beperkt tot een maximale verplichting van 12 maanden, ingaande de eerste dag van de
   maand volgend op de datum uitschrijving uit de gemeentelijke basisadministratie.
4. Wanneer de vaste woon- en verblijfplaats van belanghebbende weer bekend wordt, gaat het
   college direct over tot dwanginvordering van de tot dat moment ontstane achterstallige termijnen
   en wordt belanghebbende geïnformeerd dat de in rechte vastgestelde maandelijkse
   verhaalsbijdrage weer per datum inschrijving in de gemeentelijke basisadministratie van kracht is.
5. Indien na verloop van 5 jaar na de datum van uitschrijving uit de gemeentelijke basisadministratie
   nog steeds geen vaste woon- en verblijfplaats van belanghebbende bekend is, wordt definitief van
   verhaal van bijstand afgezien, waarbij de vordering wordt afgeboekt.

Artikel 11. Rente en kosten
Indien moet worden overgegaan tot beslaglegging als bedoeld in artikel 10 van deze beleidsregels,
dan wordt de vordering slechts verhoogd met de wettelijke rente en de op de invordering betrekking
hebbende kosten, indien de invordering is overgedragen aan een gerechtsdeurwaarder.

Artikel 12. Invordering van verhaalsbijdragen
Indien de debiteur een door de rechter vastgestelde verhaalsbijdrage ingevolge de artikelen 62 of
62f van de wet of een verhaalsbesluit ingevolge artikel 62b van de wet niet voldoet, zijn de
artikelen 6 tot en met 16 uit de Beleidsregels terugvordering en invordering gemeente
Haarlemmermeer 2013 of diens opvolger, overeenkomstig van toepassing.

HOOFDSTUK 3: SLOTBEPALINGEN REGELING
Artikel 13. Nadere invulling van beleid
Het college kan deze beleidsregels nader uitwerken in een beleidsnotitie inzake verhaal.

Artikel 14. Hardheidsclausule
Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de debiteur afwijken van de bepalingen in deze
regeling, indien toepassing van de regeling tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.

Artikel 15. Inwerkingtreding
Deze regeling treedt in werking met ingang van 1 juni 2013 en werkt terug tot 1 januari 2013.

Artikel 16. Citeertitel
Deze beleidsregels worden aangehaald als: Beleidsregels verhaal gemeente Haarlemmermeer 2013.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 25 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 26 ======================================================================

<pre>ALGEMEEN
De wet maakt onderscheid in terugvordering en verhaal van kosten van bijstand. Terugvordering
heeft betrekking op het terughalen van teveel of ten onrechte verleende bijstand. Ook bij het niet
nakomen van de aflossingsverplichtingen van een verstrekte leenbijstand is er sprake van
terugvordering. De bijstand wordt teruggevorderd van degene aan wie de bijstand is uitbetaald, dus
van de (voormalige) uitkeringsgerechtigde zelf.
Bij verhaal van bijstand gaat het om het terugvorderen van de kosten van bijstand van een andere
persoon dan de uitkeringsgerechtigde, bijvoorbeeld in verband met de onderhoudsplicht of
schenkingen of door verhaal op nalatenschappen.
In de paragraaf 6.4 en 6.5 van de wet heeft de wetgever de terugvordering van ten onrechte
verleende bijstand en het verhalen van bijstand op derden geregeld. Vanaf de inwerkingtreding van
de WWB is terugvordering en verhaal geen verplichting meer maar een bevoegdheid. Hieruit volgt dat
de cluster SDV de beleidsruimte heeft om zelf eigen afwegingen te maken over de wijze waarop zij
hieraan invulling wil geven.
Het gaat dan niet alleen om het terugvorderen en verhalen, maar ook om de wijze waarop de cluster
haar beleidsruimte invult met betrekking tot de invordering van vorderingen uit hoofde van
terugvorderings- en verhaalsbesluiten alsook de wijze waarop zij vorm wil geven aan kwijtschelding.
Door vaststelling van deze beleidsregels beoogt de cluster SDV enerzijds een meer slagvaardiger en
doelgerichter incasso- en uitvoeringspraktijk mogelijk te maken, anderzijds om aan de klant
rechtszekerheid te bieden voor wat betreft de wijze waarop de cluster SDV aan de gegeven
beleidsruimte invulling geeft.
Bij de opmaak van de beleidsregels zijn nadrukkelijk de volgende uitgangspunten in ogenschouw
genomen:
• hoofdregel is dat een schuld volledig moet worden terugbetaald. Eigen verantwoordelijkheid van
    de burger staat voorop;
• ook vanuit het oogpunt van efficiency en effectiviteit zijn beleidsmatig keuzes gemaakt. In de
    bepalingen met betrekking tot de zogenaamde kruimelbedragen voor het terugvorderen en het
    invorderen laat zich dat bijvoorbeeld heel expliciet voelen. Bij de opmaak van de beleidsregels is in
    die zin ook telkens een kosten-batenanalyse gemaakt ten aanzien van de inspanningen en
    activiteiten om te komen tot de invordering van schulden;
• fraude mag niet lonen. Ook hier is de balans gezocht in relatie tot efficiëntie en effectiviteit en de
    belangen van de debiteur. In de beleidsregels zie je dan ook terug dat bijvoorbeeld in geval van
    fraudeschulden mogelijkheden bestaan voor kwijtschelding en afkoop van schuld. Wel is er
    telkens, vanuit het benoemde principe dat fraude niet mag lonen, bewust voor gekozen om de
    terug- en invordering van fraude-schulden te verzwaren ten opzichte van niet-fraudeschulden.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 26 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 27 ======================================================================

<pre>ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING
HOOFDSTUK 1: BEGRIPSBEPALINGEN REGELING
Artikel 1. Begripsbepalingen
In dit artikel zijn de begripsbepalingen opgenomen die noodzakelijk zijn voor het begrip van deze
regeling.

HOOFDSTUK 2: BELEIDSREGELS VERHAAL
Artikel 2. Verhaalsbevoegdheid
Dit artikel behoeft geen nadere toelichting

Artikel 3. Verhaal van bijstand
Hier is omschreven welke kosten worden verhaald. Onder a en b worden de verhaalsmogelijkheden
op de (ex) echtgenoot (en daarmee gelijkgesteld de geregistreerde partner) bedoeld t.a.v. zijn
onderhoudsplicht jegens zijn (ex) echtgenoot en/of minderjarige kinderen.

Artikel 4. Afzien van verhaal
 Het college kan geheel of gedeeltelijk van verhaal afzien indien daarvoor, gelet op de
omstandigheden van degene op wie verhaal wordt gezocht of degene die de bijstand ontvangt of
heeft ontvangen, dringende redenen aanwezig zijn. In het algemeen kan er sprake zijn van dringende
redenen indien bepaalde feiten ertoe nopen om af te zien van verhaal ter bescherming van lijf en
geest van de debiteur of de bijstandspartij. In die zin heeft het begrip “dringende redenen” bij verhaal
een ruimer bereik dan bij terugvordering. Uit de aard der zaak kan een dringende reden nimmer
financieel van aard zijn: indien de onderhoudsplichtige niet in staat is bij te dragen in de
bijstandskosten is verhaal (tijdelijk) wegens het ontbreken van draagkracht niet mogelijk.

Artikel 5. Ingangsdatum verhaalsbijdrage
In het kader van de rechtszekerheid is bepaald de (mogelijke) ingangsdatum van de
verhaalsbijdrage te bepalen op de eerste van de maand volgend op de datum van de eerste
aanschrijving van debiteur. Dit is het moment waarop de debiteur gevraagd wordt inlichtingen
te verstrekken op basis waarvan eventueel een verhaalsbijdrage vastgesteld kan worden. Dit geldt
ook voor heronderzoeken. Let wel: indien de debiteur niet overgaat tot betalen en de cluster SDV een
verhaalsprocedure start bij de rechtbank, zal de rechtbank de ingangsdatum van verhaal anders vast
stellen, indien het tijdvak tussen de door de cluster SDV vastgestelde ingangsdatum van verhaal en
het aanhangig maken van de procedure groot is.

Artikel 6. Kwijtschelding wegens schuldenproblematiek
Net als bij terugvordering kan ook de debiteur met een verhaalsvordering in een uitzichtloze
schuldsituatie verkeren die alleen met een schuldenregeling opgelost kan worden. Dit artikel geeft
aan hoe in deze situatie te handelen.
Het college kan van verdere inning van de verhaalsvordering afzien indien het een eenmalige
vordering van een afgesloten bijstandsperiode betreft, onder de voorwaarden in dit artikel vermeld.
Voor de duidelijk is aangegeven wat onder een afgesloten bijstandsperiode wordt
verstaan.

Artikel 7. Kwijtschelding van een verhaalsvordering die een afgesloten periode betreft
Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 27 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 28 ======================================================================

<pre>Artikel 8. Verhaal in rechte en op grond van rechterlijke uitspraak
Bij gebreke van minnelijke voldoening van de verhaalsbijdrage wordt tot verhaal in rechte
overgegaan. De rechterlijke uitspraak die volgt op de verhaalsprocedure in rechte levert een
executoriale titel op. Een al aanwezige rechterlijke uitspraak betreffende levensonderhoud wordt
verhaald. Dit besluit tot verhaal levert een executoriale titel op. Beide executoriale titels worden op
kosten van de schuldenaar betekend.

Artikel 9. (Her-) onderzoek naar draagkracht
Verhaalsonderzoeken zijn intensief en blijken in de praktijk slechts in beperkte mate te leiden tot
gewijzigde vaststelling van een verhaalsbijdrage. Om die reden is in dit artikel het uitgangspunt
neergelegd dat een verhaalsonderzoek eenmaal per 24 maanden plaatsvindt. In lid 2 zijn
aanvullende criteria benoemd.

Artikel 10. Niet voldoen aan door de rechter vastgestelde verhaalsbijdrage
Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.

Artikel 11. Rente en kosten
Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.

Artikel 12 – Invordering van verhaalsbijdragen
Op het moment dat de cluster SDV een verhaalsbesluit heeft genomen en debiteur betaalt niet, dan is
een uitspraak van de rechter nodig. De uitspraak van de rechter levert een executoriale titel op. Vanaf
het moment van het verkrijgen van een executoriale titel is er geen reden om verhaalsvorderingen
anders te bezien dan vorderingen die voortkomen uit terugvordering. Om die reden zijn op grond van
dit artikel de invorderingsbepalingen terugvordering dan ook van toepassing op (afdwingbare)
verhaalsvorderingen. Een verhaalsvordering is daarbij aan te merken als een niet-fraudeschuld.

HOOFDSTUK 3: SLOTBEPALINGEN REGELING
Artikel 13. Nadere invulling van beleid
Het college kan deze beleidsregels nader uitwerken in een beleidsnotitie inzake terugvordering en
verhaal.

Artikel 14. Hardheidsclausule
Indien de toepassing van deze beleidsregels tot onbillijkheden leidt, kan het college ten gunste van de
debiteur afwijken van de bepalingen. Van deze mogelijkheid dient terughoudend gebruik gemaakt te
worden om het scheppen van een precedent tegen te gaan.

Artikel 15. Inwerkingtreding
Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.

Artikel 16. Citeertitel
Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 28 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 29 ======================================================================

<pre>Bijlage bij de nota verdere professionalisering Handhaving Sociale
Dienstverlening en vaststelling beleidsregels terugvordering en verhaal

In deze bijlage wordt per aandachtsveld de concrete actie geformuleerd die de komende periode op
het gebied van handhaving zal worden ingezet.

Preventieve handhaving, goed en tijdig informeren over rechten, plichten en procedures.
De volgende actiepunten worden voor wat betreft vroegtijdige informatieverstrekking vastgesteld:
• Structurering van het informatiegesprek bij de aanvraag voor levensonderhoud, bijzondere bijstand
   en mutaties opdat zoveel mogelijk eenduidig naar buiten toe wordt gecommuniceerd over rechten
   en plichten en alle belangrijke aspecten aan bod komen. Ook het integrale verband met zorg
   (bijvoorbeeld minimabeleid en bijzondere bijstand en het niet gebruik hiervan) zal hierbij moeten
   worden gelegd;
• Start van het gebruik van de folder rechten en plichten van het ministerie. Er is op dit moment
   geen meerwaarde om een specifieke folder voor de gemeente te ontwikkelen;
• Medewerkers met klantcontact moeten periodiek een training krijgen gericht op verbetering van
   communicatie met de klant. Dit moet worden opgenomen in het opleidingsplan van SDV en is vast
   onderdeel van de fubo/pop-cyclus;
• De website van de gemeente Haarlemmermeer behoeft aanvulling en updating en dient in lijn te
   zijn met de folders;
• Jaarlijks dient minimaal één persbericht met resultaten van fraudeonderzoeken te worden
   gepubliceerd in de lokale media (bijvoorbeeld Witte Weekblad/Informeer);
• In het wekelijks pers uur (wethouder met journalisten) zal regelmatig aandacht worden besteed
   aan acties m.b.t. handhaving;
• Themacontroles worden gehouden en kunnen afhankelijk van het thema worden aangekondigd in
   de media;
• Jaarlijks dient minimaal twee keer een onderwerp, dat betrekking heeft op handhaving (in de
   meest brede zin van het woord), te verschijnen in ‘lopende zaken’;
• Betrekken van ketenpartners om algemene informatie over handhaving middels posters te
   verspreiden. Denk hierbij aan wachtruimte bij politie, Meerwaarde, zorgverzekeraars,
   nutsbedrijven;
• Informatie over handhaving via twitter en tv-schermen in de wachtruimte van het Raadhuis;
• Artikelen over handhaving plaatsen in periodieken van dorps- wijkraden.

Het optimaliseren van de dienstverlening
De volgende actiepunten worden voor wat betreft optimaliseren van de dienstverlening vastgesteld:
• De klantmanager dienen optimaal gebruik te maken van het DKD ter voorkoming van onnodige
   uitvraag dit in relatie tot de WEU;
• Onderzoek naar verbetering gebruik van een diagnose, plan- en sturingsinstrument;
• Handhaving dient een vast onderdeel te worden in de fubo/pop-cyclus van alle klantmanagers
   (incl. zorg) en administratief medewerkers;
• Er wordt minimaal één keer per twee jaar een klanttevredenheidsonderzoek WWB gehouden.

Vroegtijdige detectie & afhandeling: controle op maat
De volgende actiepunten worden voor wat betreft controle op maat vastgesteld:
• Er worden (minimaal) vier themaonderzoeken per jaar uitgevoerd. Jaarlijks wordt vastgesteld
   welke thema’s er aan de orde komen;
• Uitgangspunt is dat jaarlijks, alle signalen van het inlichtingenbureau, binnen één maand worden
   onderzocht;
</pre>

====================================================================== Einde pagina 29 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 30 ======================================================================

<pre>• Jaarlijkse dienen medewerkers een opleiding te krijgen in het kader van fraudealertheid,
  toegespitst op de meest actuele ontwikkelingen;
• Bij het afleggen van huisbezoeken dient gewerkt te worden volgens het protocol zoals is
  vastgesteld door de staatssecretaris van SZW;
• Jaarlijks worden risicoprofielen ontwikkeld aan de hand van een diagnose, plan- en
  sturingsinstrument;

Sanctioneren op maat
De volgende actiepunten worden voor wat betreft sanctioneren op maat vastgesteld:
• Boete opleggen;
• Terugvorderingsbedrag vaststellen;
• Maatregel opleggen o.g.v. de Maatregelenverordening gemeente Haarlemmermeer 2013;
• In verband met het lik-op-stukbeleid dient dit uiterlijk binnen 2 weken na constateren van een
   schending inlichtingenplicht en/of maatregelwaardige gedraging een beschikking of
   terugvorderingsbrief te worden verzonden;
• Indien het, gelet op de complexiteit van de zaak, niet mogelijk is om binnen 2 weken, na
   constatering, een beschikking of terugvorderingsbrief te verzenden, dient een kennisgeving aan de
   klant te worden gezonden, waarin aangegeven wordt dat het college voornemens is om een boete
   op te leggen.
• Klanten worden bij het niet verschijnen op een oproep voor een doelmatigheidsonderzoek altijd
   opnieuw binnen 1 week uitgenodigd voor een nieuw gesprek;
• Voor 2013 incasseren wij 10%1 van alle fraudevorderingen (nieuwe en bestaande) in het kader
   van de WWB, IOAW, IOAZ en Bbz. Deze vorderingen hebben prioriteit bij de uitvoering;
• Bij aangetoonde fraude van meer dan € 50.000,- wordt door de gemeente altijd aangifte gedaan;
• Onder dit bedrag wordt gekozen voor een bestuursrechtelijke afdoening;
• Zowel bij strafrechtelijke als bestuursrechtelijke afdoening volgt terugvordering van de teveel
   ontvangen gelden.

Invordering
De volgende actiepunten worden voor wat betreft invordering vastgesteld:
• Verbeteren van de klantgerichtheid van medewerkers Terugvordering & Verhaal door training
   klantgericht werken en vorderingsalertheid;
• Goede informatievoorziening naar de klant middels informatie op internet en gebruik algemene
   folders, reeds bij aanvraag, maar ook bij nieuwe debiteuren;
• Twee keer per jaar een onderwerp over terugvordering in ‘Lopende Zaken’;
• Persoonlijke benadering van klanten door middel van belrondes (één keer per maand);
• Onderzoek te verrichten naar verbetering van het sturingsmodel om terug te vorderen, analoog
   aan het terugvorderingsstoplichtmodel van Stimulansz waarbij klanten in verschillende categorieën
   worden ingedeeld op basis waarvan terugvordering op maat mogelijk wordt;
• Afspraken maken met een select aantal deurwaarders in verband met beslagen;
• Klanten worden proactief doorverwezen naar schuldhulpverlening, indien blijkt dat er sprake is van
   een problematische schuldsituatie;
• Samenwerking en kennisoverdracht tussen medewerkers terugvordering en verhaal, medewerkers
   doelmatigheid en rechtmatigheid wordt geïntensiveerd, bijvoorbeeld bij aanvragen en
   beëindigingen van uitkeringen;
• Onderzoek naar herdefiniëring van incassoquote.




1
    Op grond van de kernkaart WWB 2011 is het landelijk gemiddelde 7%.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 30 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 31 ======================================================================

<pre>Afkortingen
AWB           Algemene wet bestuursrecht.
Bb            Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004
BW            Burgerlijk Wetboek
DKD           Digitale klantdossier
GBA           Gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
HCC           Haarlemmermeers contact centrum (van gemeente)
IB            Inlichtingenbureau
IOAW          Wet Inkomensvoorziening Oudere en gedeeltelijk Arbeidsongeschikte Werkloze
              Werknemers
IOAZ          Wet inkomensvoorziening Oudere en gedeeltelijk Arbeidsongeschikte gewezen
              Zelfstandigen
KvK           Kamer van Koophandel
LBIO          Landelijk bureau inning onderhoudsbijdragen
NVVK          Nederlandse vereniging voor Volkskrediet
OM            Openbaar Ministerie
OvJ           Officier van Justitie
PGB           Persoon Gebonden Budget
PV            Proces-verbaal
RDW           Rijksdienst voor het Wegverkeer
Rv            Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
SDV           Sociale Dienstverlening (cluster van de gemeente)
SIOD          Sociale Inlichtingen- en Opsporingsdienst
SR            Strafrecht
SVB           Sociale Verzekeringsbank
SZW           Sociale Zaken en Werkgelegenheid (ministerie van het rijk)
UWV           Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen
WAV           Wet Arbeid Vreemdelingen
WEU           Wet eenmalige gegevensuitvraag
WI            Wet inburgering
WMO           Wet maatschappelijke ondersteuning
Wsnp          Wet schuldsanering natuurlijke personen
WWB           Wet werk en bijstand
</pre>

====================================================================== Einde pagina 31 =================================================================

<br><br>