<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>gemeente
Haarlemmermeer




                        raadsvoorstel


          Onderwerp     Vaststelling wijziging eigen bijdrage beleid 2020 en le wijziging
                        verordening sociaal domein 2019

  Portefeuillehouders   Mieke Booij-van Eek
              Steller   Nienke van der Zee, Femke van Meeteren
  Collegevergadering    19 november 2019
    Raadsvergadering

Raadsvoorstelnummer     2019.0058056




                        1. Samenvatting
                        Wat willen we bereiken?
                        Met dit raadsvoorstel wordt het beleid Eigen bijdrage Wmo 2020 voor de gemeente
                        Haarlemmermeer en overige wijzigingen in de verordening sociaal domein vastgesteld. Alle
                        inwoners moeten deel kunnen nemen aan de samenleving. Waar nodig bieden wij passende
                        zorg en ondersteuning. Dit doen wij onder andere met maatwerkvoorzieningen op grond van de
                        Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo). Voor deze voorzieningen is een indicatie
                        nodig en wordt aan inwoners een eigen bijdrage gevraagd.
                        Het Rijk heeft met de wetsaanpassing abonnementstarief de kaders voor de eigen bijdrage
                        Wmo voor 2020 gewijzigd. De regeling wordt onafhankelijk van inkomen, vermogen en
                        zorggebruik. Met dit voorstel sluiten wij aan bij de nieuwe regeling en kiezen we voor het
                        maximale landelijke tarief per maand. Wij vinden het namelijk belangrijk dat inwoners bijdragen
                        aan de zorg die zij ontvangen.

                        De verordening sociaal domein wordt verder aangepast op wijzigingen komend uit de
                        uitvoeringspraktijk op het gebied van persoonsgebonden budget (pgb), het gespreksverslag en
                        een verwijzing naar verkeerde artikelnummers.

                        IVaf gaan we daarvoor doen?
                        Voor invoering van ons beleid Eigen bijdrage Wmo 2020, de wijzigingen in verband met pgb en
                        tekstuele aanpassingen, is het noodzakelijk de verordening sociaal domein aan te passen. Met
                        dit raadsvoorstel worden het beleid en de wijzigingsverordening vastgesteld.

                        Wat mag het kosten?
                        A eigen bijdrage Wmo
                        Het Rijk compenseert de gemeenten voor het verlies van inkomsten uit Eigen bijdragen Wmo en
                        de aanzuigende werking met een bedrag van € 145 miljoen per jaar. Het Centraal Planbureau
                        (CPB) heeft de totale kosten van de maatregel geraamd op € 190 miljoen per jaar. De vraag is of
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Vaststelling wijziging eigen bijdrage beleid 2020 en 1' wijziging verordening sociaal domein 2019   pagina 2




er voldoende compensatie vanuit het Rijk is voor de invoering van de maatregel. Het financieel
risico dat er een groter beroep op de Wmo-voorzieningen wordt gedaan dan voorzien ligt bij de
gemeenten; dit is door het VNG onder de aandacht gebracht bij het Ministerie van VWS.

B en C Pgb en tekstuele aanpassingen
Aan de uitvoering van de wijzigingen in de verordening wat betreft pgb en de tekstuele
aanpassingen in dit raadsvoorstel zijn naast de beschikbare ambtelijke capaciteit geen kosten
verbonden.

Wie is daarvoor verantwoordelijk?
De gemeenteraad is verantwoordelijk om op grond van de Jeugdwet, de Wmo en de
Participatiewet een verordening sociaal domein vast te stellen. Binnen het college is de
portefeuillehouder Zorg & Welzijn het eerste aanspreekpunt voor de Wmo en de Jeugdwet en
de wethouder Werk & Inkomen voor de Participatiewet.

Gevolgen in verband met de vorming van de nieuwe gemeente Haarlemmermeer (Preventief
toezicht)
De beslispunten van deze nota vallen niet onder het preventief toezicht in het kader van de
samenvoeging, omdat met de financiële gevolgen rekening is gehouden in de vastgestelde en
goedgekeurde programmabegroting.

2. Voorstel
Op grond van het voorgaande besluit het college de raad voor te stellen om;
    1. het eigen bijdrage beleid Wmo 2020 in verband met de wetswijziging
        abonnementstarief vast te stellen, waaronder de belangrijkste wijzigingen:
            voor algemene voorzieningen als omschreven in de wetswijziging
            abonnementstarief wordt geen eigen bijdrage Wmo opgelegd;
            de bijdragen voor maatwerkvoorzieningen of persoonsgebonden budget (pgb) zijn
            gelijk aan de kostprijs, tot aan ten hoogste € 19,00 per maand;
            aan te sluiten bij de landelijke parameters voor de maximale periodebijdrage;
            de reeds in de verordening sociaal domein opgenomen uit te sluiten voorzieningen
            van de eigen bijdrage Wmo te handhaven en het waakvlamcontact toe te voegen.
    2. de le wijziging Verordening sociaal domein Haarlemmermeer 2019 vast te stellen in
        verband met het beleid eigen bijdrage Wmo 2020 en aanpassing in relatie tot pgb en
        tekstuele aanpassingen (bijlage 1).

3. Uitwerking
Wat willen we bereiken?
Met dit raadsvoorstel wordt het beleid eigen bijdrage Wmo 2020 vastgesteld. Daarnaast zijn
aanpassingen op het gebied van het pgb en het gespreksverslag in de verordening sociaal
domein wenselijk. Door de wijzigingsverordening vast te stellen worden de voorstellen juridisch
geldend gemaakt.

Wat gaan we daarvoor doen?
A. Eigen bijdrage Wmo 2020
Context
Kaders landelijke overheid
De financiering van de Wmo is in hoge mate gebaseerd op solidariteit om de financiële
toegankelijkheid te borgen en te voorkomen dat mensen de zorg en ondersteuning die ze nodig
hebben niet kunnen betalen. Het Rijk stelt de kaders voor het bepalen van de eigen bijdrage
Wmo die passen bij de grotere financiële context zoals stapeling van bijdragen en
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>Vaststelling wijziging eigen bijdrage beleid 2020 en 1‘ wijziging verordening sociaal domein 2019   pagina 3




koopkrachtmaatregelen. in het landelijk Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 worden daarom voor de
uitvoering landelijke parameters vastgesteld die de hoogte van de eigen bijdrage bepalen.

Daarbij wordt rekening gehouden met specifieke situaties van verschillende typen huishoudens
en leeftijd. De volgende huishoudens worden daarbij onderscheiden:
            éénpersoons en niet AOW-gerechtigd;
            éénpersoons en AOW-gerechtigd;
             meerpersoons en niet AOW-gerechtigd, en
             meerpersoons en AOW-gerechtigd.

In het Regeerakkoord 2017-2021 heeft het kabinet een maatregel opgenomen voor de eigen
bijdrage Wmo, het zogenaamde abonnementstarief. Een belangrijke aanleiding voor deze
maatregel is het feit dat bijna alle huishoudens die eigen bijdragen betalen voor Wmo-
voorzieningen, ook het eigen risico in de Zorgverzekeringswet (Zvw) vol maken. Daardoor vindt
er een stapeling van kosten plaats voor ouderen, chronisch zieken en mensen met een
beperking. Het abonnementstarief heeft tot doel deze stapeling van kosten voor kwetsbare
doelgroepen te verminderen. De eigen bijdrage Wmo is met het abonnementstarief niet meer
afhankelijk van het inkomen en vermogen van het huishouden en de hoeveelheid afgenomen
zorg, wat daarvoor wel het geval was.

Daarnaast is met de invoering van het abonnementstarief beoogd dat dit leidt tot minder
(ongewenste) zorgmijding, lagere uitvoeringskosten, een kortere doorlooptijd van het primaire
proces, een lagere administratieve belasting voor de betrokken partijen en tevens meer
transparantie over het procesverloop, in het bijzonder voor inwoners. De huidige
anticumulatieregeling blijft intact: als een huishouden al een eigen bijdrage betaalt voor zorg op
grond van de Wet langdurige Zorg (Wlz), dan betaalt het geen eigen bijdrage voor een Wmo-
voorziening die onder het abonnementstarief valt.

In het Regeerakkoord was de optie opgenomen dat de eigen bijdrage vastgesteld en geïnd zou
worden door gemeenten. Er is een afweging gemaakt aan de hand van verschillende aspecten
of dit proces door gemeenten of het CAK uitgevoerd zou moeten worden. Het CAK komt als het
meest doelmatig naar voren en levert de minste risico's op ten aanzien van de transitie en
implementatie. Daarnaast kunnen toekomstige beleidswijzigingen makkelijker via het CAK
geïmplementeerd worden en blijft sturingsinformatie beschikbaar. Daarom blijft het CAK van
Rijkswege als uitvoerder aangesteld.

Tussenvariant abonnementstarief in 2019
Voor de introductie van het abonnementstarief was een wetswijziging nodig, die pas in 2019 tot
stand kon komen. Voor 2019 is daarom met een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) een
tussenvariant van het abonnementstarief voor Wmo-voorzieningen gerealiseerd behalve voor
beschermd wonen intramuraal. Behalve voor beschermd wonen betalen huishoudens vanaf
2019 een vaste maximale bijdrage van € 17,50 per vier weken en niet meer naar draagkracht.

Wetswijziging abonnementstarief met ingang van 2020
In april 2019 is het voorstel tot wijziging van de Wmo 2015 inzake de bijdrage voor de
maatschappelijke ondersteuning (hierna: 'wetswijziging abonnementstarief') door het
parlement aangenomen. De vaste maximale bijdrage per huishouden wordt nu € 19,00 per
maand, omgerekend vergelijkbaar met het bedrag als € 17,50 per vier weken. De betaling per
maand sluit aan bij veel andere lasten van inwoners, waardoor zij beter inzicht hebben in hun
uitgaven. Op 1 januari 2020 wordt de regeling daadwerkelijk onafhankelijk van inkomen,
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>Vaststelling wijziging eigen bijdrage beleid 2020 en le wijziging verordening sociaal domein 2019   pagina 4




vermogen en zorggebruik. Daarnaast wordt het mogelijk om (een deel van) de algemene
voorzieningen onder het abonnementstarief te laten vallen. Er vindt tevens een wijziging plaats
in de uitwisseling van gegevens tussen gemeenten/aanbieders, het CAK en de Belastingdienst.

Uitzondering niet-AOW gerechtigde meerpersoonshuishoudens
De groepen huishoudens éénpersoons en niet AOW-gerechtigd, éénpersoons en AOW-
gerechtigd en meerpersoons en AOW-gerechtigd betalen de maximale eigen bijdrage Wmo van
€ 19,00 per maand. De groep niet-AOW gerechtigde meerpersoonshuishoudens hoeft net als in
2019 in 2020 geen eigen bijdrage Wmo te betalen. Het kabinet komt hiermee de
éénverdienerhuishoudens uit deze groep, met veel kosten doordat één van de partners
chronisch ziek is, financieel tegemoet.

Doelstelling
Met dit raadsvoorstel wordt invulling aan het beleid eigen bijdrage Wmo gegeven en worden de
veranderingen als gevolg van de wetswijziging in de uitvoering toegelicht. De doelstellingen van
het beleid eigen bijdrage Wmo van 2019 blijven van kracht:
         Inwoners dragen bij aan de zorg die zij ontvangen
         het totaal van de bijdragen in de kosten van maatwerkvoorzieningen en pgb's is
         gelimiteerd tot een bedrag gelijk aan de kostprijs van de voorzieningen.

Oplossingen

Beleidsvrijheid gemeenten
In 2018 is het gemeentelijk beleid Eigen bijdrage Wmo voor 2019 herijkt en vastgesteld
(2018.0079455). Dit was vanwege de gedeeltelijke invoering van het abonnementstarief en met
behulp van de resultaten van een evaluatie (2017.0069123). De Vereniging van Nederlandse
gemeenten (VNG) heeft in verband met de wetswijziging voor 2020 voor het abonnementstarief
beleidskeuzes voor gemeenten omschreven die hieronder worden uitgewerkt.

1. Voor welke voorzieningen wordt een eigen bijdrage gevraagd en welke voorzieningen worden
uitgesloten van de eigen bijdrage?
Gemeenten bepalen voor welke maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen die onder
het Wmo abonnementstarief komen te vallen een eigen bijdrage betaald moet worden. Voor
algemene voorzieningen geldt door de wetswijziging in 2020 dat deze onder het
abonnementstarief vallen als er sprake is van een duurzame hulpverleningsrelatie. Van een
duurzame hulpverleningsrelatie is sprake als:
         er in belangrijke mate sprake is van persoonlijke hulpverlening, waarbij arbeid
             verreweg de grootste kostencomponent is;
             de continuïteit van de band tussen cliënt en hulpverlener belangrijk is voor de
             ondersteuning van de inwoner;
         er langdurig gebruik van wordt gemaakt.
Algemene voorzieningen zijn voorzieningen die vrij toegankelijk zijn, zoals ontmoetingsgroepen
en mantelzorgondersteuning. Wij stellen voor dat de raad het beleid voor algemene
voorzieningen handhaaft, we vragen geen eigen bijdrage Wmo.

Voor alle maatwerkvoorzieningen Wmo wordt aan inwoners van 18 jaar of ouder een eigen
bijdrage gevraagd. Het gaat daarbij om hulpmiddelen, woningaanpassingen, begeleiding,
dagbesteding en kortdurend verblijf. Landelijk blijft gelden dat geen eigen bijdrage wordt
gevraagd voor rolstoelen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>Vaststelling wijziging eigen bijdrage beleid 2020 en 1' wijziging verordening sociaal domein 2019   pagina 5




De raad kan bepaalde categorieën van voorzieningen uitsiuiten van het opleggen van de eigen
bijdrage Wmo. Het gemeentelijk beleid wordt gehandhaafd dat geen eigen bijdrage
verschuldigd is voor:
- collectieve vervoersvoorzieningen;
- voorzieningen voor het bezoekbaar maken van een woning;
-voorzieningen in algemene ruimten;
- financiële tegemoetkomingen.
Het zogenaamde 'waakvlamcontact' wordt toegevoegd aan de lijst waar geen bijdrage voor
betaald hoeft te worden, omdat er geen sprake is van een duurzame hulpverleningsrelatie. Het
gaat om ondersteuning of zorg die incidenteel wordt ingezet door de hulpverlener om een
vinger aan de pols te houden, of die wordt gevraagd door de inwoner. Dit contact is beschikbaar
als algemene voorziening en maatwerkvoorziening.

Voor de collectieve vervoersvoorziening blijft wel een bijdrage per rit verschuldigd. Voor
algemene voorzieningen kan een vergoeding gevraagd worden voor toegang, activiteiten of
consumpties.

De eigen bijdrage Wmo blijft ook gelden voor woningaanpassingen voor inwoners tot 18 jaar,
waarbij de ouder bijdrageplichtig is.

2. Wel/ niet kiezen voor minimabeleid of lager abonnementstarief dan het landelijke tarief van
€ 19,- per maand
Gemeenten kunnen in de verordening jaarlijks een inkomensgrens vaststellen voor één of meer
van de groepen huishoudens en dit doorgeven aan het CAK. Tot deze inkomensgrens betalen
inwoners dan geen bijdrage.
De gemeente heeft daarnaast de mogelijkheid de eigen bijdrage op nul of lager dan de
landelijke maximale bijdrage van € 19,- vast te stellen door het aanpassen van parameters. Wij
stellen de raad voor net als andere jaren aan te sluiten bij de parameters van het Rijk voor een
maximale eigen bijdrage van € 19,- en geen inkomensgrens te bepalen. Het blijft namelijk
belangrijk dat inwoners bijdragen aan de zorg die zij ontvangen en dat er een afweging is tot het
afnemen van zorg. De hoogte van de eigen bijdrage blijft in 2020 voor de verschillende
inkomensgroepen gelijk aan die van 2019.

Waar nodig kunnen inwoners in specifieke gevallen op basis van het Uitvoeringsbesluit Wmo
2015 vrijgesteld worden van het opleggen van de eigen bijdrage wanneer de eigen bijdrage leidt
tot zorgmijding en/of schrijnende situaties. Dit is mogelijk als de veiligheid van minderjarige
kinderen in het gedrang is, er sprake is van onvoldoende betalingscapaciteit of in specifieke
gevallen van zorgmijding. Er hoeft met deze vrijstelling geen gebruik gemaakt te worden van
bijzondere bijstand. Er wordt in onze gemeente relatief weinig gebruik gemaakt van deze
mogelijkheden tot vrijstelling. In het afgelopen jaar ging het om zeven gevallen.

Voor de inkomens tot 120% van het wettelijk sociaal minimum is er in onze gemeente de
mogelijkheid om gebruik te maken van een collectieve zorgverzekering. Met deze regeling
wordt al bijgedragen aan het voorkomen van een stapeling van eigen bijdragen van deze
inwoners van de Zorgverzekeringswet en de Wmo.

Gegevensuitwisseling en keuzes voor de uitvoering
Voor uitvoering van het abonnementstarief is landelijk een nieuwe gegevensuitwisseling
ontwikkeld die een systematiek voor het aan- en afmelden (starten en stoppen) en bewaken
van de kostprijs kent. De gemeente heeft vanaf 2020 volledig de taak om de inning van de
bijdrage door het CAK te starten bij een eerste verstrekking van een maatwerkvoorziening Wmo
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>   Vaststelling wijziging eigen bijdrage beleid 2020 en 1' wijziging verordening sociaal domein 2019               pagina 6




   en te stoppen wanneer alle verstrekkingen beëindigd zijn. Zorgaanbieders leveren in
   tegenstelling tot nu per 2020 geen zorggegevens meer aan bij het CAK. Het kan zijn dat
   gegevensaanlevering bij het CAK niet volledig is geweest, ondanks dat daar wel op
   gecontroleerd is. Dit kan betekenen dat inwoners nu voor het eerst een eigen bijdrage moeten
   betalen. Er wordt in dat geval voor gekozen om niet met terugwerkende kracht de eigen
   bijdrage te innen om stapelfacturen te voorkomen.

   De Wmo-bijdrage (het abonnement) kan 'aan' en 'uit' gezet worden bij het CAK. De eigen
   bijdrage Wmo wordt gestart op het moment dat zorg, hulpmiddel of woningaanpassing
   werkelijk geleverd wordt. Zo wordt ervoor gezorgd dat de eigen bijdrage pas geïnd wordt als de
   zorg gestart is. De bijdrage wordt gestopt op het moment dat er geen voorziening meer in
   gebruik is, wanneer een voorziening in eigendom wordt verstrekt is afbetaald, de inwoner
   verhuist naar een andere gemeente of een inwoner komt te overlijden.

   Een belangrijk kenmerk van het abonnementstarief is dat de bijdrage doorbetaald wordt door
   de inwoner zolang er een maatwerkvoorziening is en dat deze niet gekoppeld is aan werkelijk
   zorggebruik. Gemeenten kunnen de bijdrage opschorten (pauzeren). Het uitgangspunt in
   Haarlemmermeer is dat de bijdrage alleen tijdelijk gestopt wordt als door overmacht meer dan
   twee maanden geen gebruik wordt gemaakt van zorg. Te denken valt aan een langdurige
   ziekenhuisopname. Het opschorten wordt niet toegepast voor een woningaanpassing of
   hulpmiddel, omdat deze niet wordt ingeleverd.

   Hulpmiddelen en woningaanpassingen en bewaken van de overschrijding van de kostprijs
   In samenwerking met het CAK wordt bewaakt dat voor hulpmiddelen die in eigendom zijn
   verstrekt en woningaanpassingen de eigen bijdrage de kostprijs niet te boven gaat. De kostprijs
   van het hulpmiddel of de woningaanpassing is dan het bedrag dat met de leverancier is
   overeengekomen na aanbesteding. Het gaat bijvoorbeeld om de prijs van een product of een
   woningaanpassing als een douchestoel of een traplift.
   Voor hulpmiddelen die in bruikleen worden verstrekt geldt dat de inwoner blijft betalen zolang
   er gebruik van wordt gemaakt, de eigen bijdrage stopt bij inleveren.

   Voor diensten (begeleiding, dagbesteding, kortdurend verblijf) en hulpmiddelen in bruikleen
   geldt dat de bijdrage van €19,00 per maand zeer zelden de kostprijs zal overstijgen. Het is
   daarmee niet doelmatig om de kostprijs te controleren. Vanaf 2020 wordt daarom voor
   diensten en hulpmiddelen in bruikleen de kostprijs niet bewaakt.

   In onderstaande tabel wordt een overzicht gegeven van de belangrijkste wijzigingen.

Belangrijke                      2018                                    2019                          2020
beleidswijzigingen
eigen bijdrage Wmo
Algemene                         Geen eigen bijdrage                     Geen eigen bijdrage           Geen eigen bijdrage
voorzieningen                    Wmo.                                    Wmo.                          Wmo.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>   Vaststelling wijziging eigen bijdrage beleid 2020 en le wijziging verordening sociaal domein 2019                pagina 7




Belangrijke          2018                    2019                   2020
beleidswijzigingen
eigen bijdrage Wmo
Maatwerkvoorzieningen Wmo (uitgezonderd Beschermd Wonen intramuraal
Hoogte eigen                    Maximaal € 17,60 per                     Maximaal € 17,50 per          Maximaal € 19,- per maand
bijdrage lage                   vier weken.                              vier weken.                   (vergelijkbaar met € 17,50
inkomens                                                                                               per vier weken)

                                                                                                       Er wordt doorbetaald los
                                Eventueel minder of                      Eventueel minder of           van het zorggebruik. Evt.
                                geen bij minder of geen                  geen bij minder of geen       stopzetten in bepaalde
                                zorggebruik.                             zorggebruik.                  gevallen zoals langdurige
                                                                                                       ziekenhuisopname.
Hoogte eigen                     PeriodebedragC 17,60,                   € 17,50 per vier weken.       Vergelijkbaar: € 19,- per
bijdrage midden-                 hoger afhankelijk van                                                 maand
hogere inkomens                  zorggebruik, inkomen en                 Niet meer afhankelijk         Niet meer afhankelijk van
                                 vermogen.                               van zorggebruik,              zorggebruik, inkomen en
                                                                         inkomen en vermogen.          vermogen.
Uitzondering niet-               Met een bijdrageplichtig                Deze hele groep               Deze hele groep
AOW gerechtigde                  inkomen tot € 35.175,                   huishoudens betaalt           huishoudens betaalt geen
meerpersoons-                    geen eigen bijdrage.                    geen eigen bijdrage.          eigen bijdrage
huishoudens
Kostprijsbewaking                Door controle betaalt                   Door controle betaalt         Door controle betaalt een
door CAK                         een huishouden niet                     een huishouden niet           huishouden niet meer dan
                                 meer dan de kostprijs                   meer dan de kostprijs         de kostprijs van
                                 van zorg, hulpmiddelen                  van zorg, hulpmiddelen        hulpmiddelen in eigendom
                                 of woningaanpassingen.                  of woningaanpassingen.        of woningaanpassingen.

                                                                                                       Er is geen controle of de
                                                                                                       kostprijs de bijdrage voor
                                                                                                       zorg of hulpmiddelen in
                                                                                                       bruikleen overstijgt, omdat
                                                                                                       dit bijna nooit zal gebeuren
                                                                                                       en niet doelmatig is.
Vrijstelling eigen                    Voor bepaalde                            Voor bepaalde                Voor bepaalde
bijdrage Wmo                          voorzieningen                            voorzieningen,               voorzieningen
mogelijk                              als de veiligheid van                    als de veiligheid van        als de veiligheid van
                                      minderjarige                             minderjarige                 minderjarige kinderen in
                                      kinderen in het                          kinderen in het              het gedrang is, er sprake
                                      gedrang is, er sprake                    gedrang is, er sprake        is van onvoldoende
                                      is van onvoldoende                       is van onvoldoende           betalingscapaciteit of in
                                      betalingscapaciteit                      betalingscapaciteit          bepaalde gevallen van
                                      of in bepaalde                           of in bepaalde               zorgmijding.
                                      gevallen van                             gevallen van
                                      zorgmijding.                             zorgmijding.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>Vaststelling wijziging eigen bijdrage beleid 2020 en le wijziging verordening sociaal domein 2019   pagina 8




Effecten
Ontwikkelingen in 2019
In 2019 is met de tussenvariant al een eerste belangrijke stap naar het abonnementstarief
gezet. Met name de huishoudens met midden en hogere inkomens betalen een lager tarief bij
het gebruik van een voorziening. De inzet van hulp bij huishouden bijvoorbeeld is nu voor veel
mensen via de gemeente goedkoper, hetzelfde geldt voor sommige hulpmiddelen of
woningaanpassingen. Tot nu toe wordt in 2019 zoals verwacht een aanzienlijke toename in het
aantal meldingen voor een aanvraag om ondersteuning gesignaleerd ten opzichte van 2018.
Wat betreft het aantal toegekende voorzieningen is er met name een toename voor hulp bij
huishouden, en een geringe toename voor hulpmiddelen en woningaanpassingen, vooral
trapliften.

Het gaat zowel om inwoners die al een Wmo-maatwerkvoorziening hadden, als om inwoners
die vorig jaar nog geen gebruik maakten van een Wmo-maatwerkvoorziening. Dit kan met
verschillende factoren te maken hebben: de lage maximale eigen bijdrage Wmo, de
demografische samenstelling in de gemeente met relatief steeds meer ouderen en
verslechterende fysieke gezondheid, en/of weinig doorstroming van ouderen naar
seniorenwoningen (meer woningaanpassingen).

Effecten wetswijziging abonnementstarief
De verwachting is dat er ook in 2020 een toename zal zijn van het aantal meldingen en
toekenningen van maatwerkvoorzieningen Wmo als gevolg van de wetswijziging van het
abonnementstarief. Met een lagere vaste bijdrage maken inwoners mogelijk minder de
afweging hun eigen mogelijkheden te benutten en hulp, ondersteuning of aanpassing zelf te
regelen.

De bedoeling van de Wmo is dat gemeenten passende ondersteuning bieden door eerst te
kijken naar wat iemand nog wel kan of zelf kan organiseren om daarmee zijn zelfredzaamheid
en participatie te handhaven of vergroten. De verwachting is dat het invoeren van een vaste
lage bijdrage per periode er aan bijdraagt dat inwoners eerder naar de gemeente gaan voor
hulp, ondersteuning of aanpassing en dat dit de taak van gemeenten om mensen tot
zelfredzaamheid aan te zetten bemoeilijkt.

Landelijke monitor en bijstellen regelgeving
Omdat de precieze effecten van de werking van het abonnementstarief op voorhand lastig zijn
in te schatten wordt door het ministerie van Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
(VWS) een vinger aan de pols gehouden met een monitor. In 2019 is er een nulmeting voor
2018, de eerste belangrijke resultaten zijn in september 2020 te verwachten. De monitor heeft
een aantal bouwstenen, waarbij gebruik van Wmo-voorzieningen, kosten en opbrengsten van
eigen bijdragen de belangrijkste is.
De monitor wordt in principe vier keer uitgevoerd, in 2019, 2020, 2021 en 2022. Als de huidige
wettelijke kaders en het gemeentelijk beleid niet toereikend zijn om het gebruik te beperken,
wil het Rijk nadere regels bij AMvB stellen. Het gaat dan met name om regels voor het
onderzoek als basis voor de beoordeling van aanvragen (art. 2.3.5 Wmo 2015). Gemeenten
hebben aandacht gevraagd voor de beperkte mogelijkheden die een dergelijke AMvB zou
kunnen bieden om het zorggebruik in te perken.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>Vaststelling wijziging eigen bijdrage beleid 2020 en 1' wijziging verordening sociaal domein 2019   pagina 9




Vereenvoudiging
Voor cliënten neemt de regeldruk structureel af. De berekening van de eigen bijdrage wordt
eenvoudiger en inwoners kunnen de factuur sneller lezen en begrijpen. Ook gaat er naar
verwachting minder tijd naar bezwaar- en beroepsprocedures. Omdat de gegevensuitwisseling
in de keten vereenvoudigt, worden inwoners minder vaak geconfronteerd met een factuur over
meerdere periodes (stapelfactuur).

Wmo en Wlz
De eigen bijdrage Wlz is nog inkomensafhankelijk en de eigen bijdrage Wmo is gemiddeld lager
dan die bij de Wlz. Inwoners met een Wmo-maatwerkvoorziening die een Wlz-indicatie krijgen
kunnen daarom geconfronteerd worden met een sterke verhoging van de eigen bijdrage.
Inwoners stelden in 2018 al de overstap naar de Wlz uit vanwege de eigen bijdrage, waardoor
het risico bestaat dat ze niet de voor hen passende ondersteuning krijgen. Tevens wordt de in te
zetten zorg daarmee langer uit Wmo-middelen betaald. Er wordt waar van toepassing bij
inwoners aangestuurd op het tijdig aanvragen van de Wlz, zodat zij zo snel mogelijk de juiste
zorg krijgen.

Juridische aspecten
In de Verordening sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2019 wordt de hoogte van de
eigen bijdrage Wmo vastgelegd, voor welke voorzieningen een eigen bijdrage wordt opgelegd
en hoe de kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt vastgesteld. De raad bepaalt binnen de
landelijke kaders de hoogte van de eigen bijdrage. De maximale bijdrage van € 19,- per maand
in plaats van € 17,50 per vier weken wordt in de verordening sociaal domein verwerkt.
Hetzelfde geldt voor het waakvlamcontact als extra uitsluiting voor voorzieningen eigen
bijdrage Wmo.
De tarieven voor hulpmiddelen en woningaanpassingen zullen indien van toepassing op basis
van de aanbestedingen worden aangepast in het Financieel besluit sociaal domein gemeente
Haarlemmermeer 2020.

Voor de huishoudens die voorafgaand aan 2020 een hulpmiddel in eigendom of een
woningaanpassing verstrekt hebben gekregen, geldt dat een eigen bijdrage gedurende 39
perioden beschikt is. Volgens een overgangsregeling betalen zij als daar nog sprake van is voor
dit hulpmiddel of deze woningaanpassing na 2020 het nog van 39 resterende aantal termijnen.

 Evaluatie
De wetswijziging abonnementstarief heeft tot doel de stapeling van kosten voor ouderen,
chronisch zieken en mensen met een beperking te verminderen. Daarnaast is met de invoering
van het abonnementstarief onder andere beoogd dat dit leidt tot minder (ongewenste)
zorgmijding en dus een toename in het zorggebruik. De vraag is of er voldoende compensatie
vanuit het Rijk is voor de invoering van de maatregel.
De te verwachten toename in zorgaanvragen leidt tijdelijk of structureel tot meer werkdruk bij
de professionals die het keukentafelgesprek uitvoeren.
Wij volgen de ontwikkelingen in de zorgvraag, de financiële en personele consequenties
nauwgezet, waarbij we mede gebruik maken van de monitor van VWS als die beschikbaar is.

 BPgb
 In de verordening sociaal domein is opgenomen dat de hoogte van het pgb wordt vastgesteld
 aan de hand van een door de cliënt opgesteld plan. De hoogte van het pgb wordt echter door
 het college vastgesteld op basis van het uitgevoerde onderzoek. Het pgb-plan is daarbij
 ondersteunend en niet leidend. Dit vraagt een wijziging in de verordening sociaal domein.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>Vaststelling wijziging eigen bijdrage beleid 2020 en le wijziging verordening sociaal domein 2019   pagina 10




C Tekstuele aanpassingen
In de verordening sociaal domein is opgenomen dat naar aanleiding van het onderzoek een
verslag wordt gemaakt. Dit verslag kan tevens dienen als aanvraagformulier wanneer er een
voorziening nodig is. Het gespreksverslag wordt in de praktijk "plan van aanpak" genoemd. Dit
wordt aan de verordening sociaal domein toegevoegd. In artikel 52 wordt abusievelijk naar de
verkeerde artikelnummers verwezen. Daar waar verwezen wordt naar artikel 56 en 57 moet
verwezen worden naar artikel 50 en 51. Dit wordt in de verordening aangepast.

Wat mag het kosten?
A eigen bijdrage Wmo
Het Rijk compenseert de gemeenten voor het verlies van inkomsten uit Eigen bijdragen Wmo en
de aanzuigende werking met een bedrag van € 145 miljoen per jaar. Het Centraal Planbureau
(CPB) heeft de totale kosten van de maatregel geraamd op € 190 miljoen per jaar. De vraag is of
er voldoende compensatie vanuit het Rijk is voor de invoering van de maatregel. Het financieel
risico dat er een groter beroep op de Wmo-voorzieningen wordt gedaan dan voorzien, ligt bij de
gemeenten; dit is aangekaart door het VNG bij het Ministerie van VWS. De compensatie van het
Rijk voor de lagere Eigen Bijdragen Wmo is aan de hand van dit bedrag bij de
Voorjaarsrapportage 2019 structureel verwerkt en het begrote bedrag verlaagd van € 1.049.000
naar € 549.000. In de voormalige gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude waren de
opbrengsten in 2018 circa € 63.422 en in de gemeente Haarlemmermeer circa € 827.619. Als
gevolg van het feit dat in 2019 een vaste maximale eigen bijdrage van € 17,50 per huishouden
wordt gevraagd, zijn de opbrengsten fors gedaald.
Het CAK had op basis van de gegevens van 2018 een prognose gemaakt die uitkomt op een
bedrag aan inkomsten van circa € 400.000 voor onze gefuseerde gemeente.
Een raming van de inkomsten voor 2019 - op basis van de gegevens van de eerste zes perioden-
bedraagt € 381.000,-. Voor 2020 wordt een vergelijkbaar bedrag aan inkomsten verwacht.

B en C Pgb en tekstuele aanpassingen
Aan de uitvoering van voor de onderwerpen over pgb en de tekstuele aanpassingen in dit
raadsvoorstel zijn, naast de beschikbare ambtelijke capaciteit, geen kosten verbonden.

Wanneer en hoe zal de raad over de voortgang worden geïnformeerd?
Bij de Jaarrekening 2019 en de Voorjaarsrapportage 2020 wordt teruggekomen op het
geraamde financiële nadeel van € 168.000 (€ 549.000 - € 381.000). Dit nadeel wordt voor 2019
verwerkt in de Jaarstukken 2019.

Voor wat betreft de andere onderwerpen wordt de Raad via de voortgangsrapportage sociaal
domein geïnformeerd.

Overige relevante informatie (o.a. Participatie en Communicatie)

Eigen bijdrage Wmo
De grootste wijzigingen voor inwoners in het landelijke beleid eigen bijdrage Wmo hebben al in
2019 plaats gevonden. De belangrijkste wijzigingen voor 2020 zijn dat het abonnementstarief
doorloopt gedurende de toegekende periode ongeacht of er zorg wordt afgenomen en zolang
een hulpmiddel in bruikleen is. De wetswijziging abonnementstarief pakt voor veel inwoners
positief uit, maar kan wel tot vragen leiden. Het CAK heeft als taak de betrokken inwoners te
informeren over het abonnementstarief. Alle relevante en beschikbare kanalen en middelen als
website, applicaties en (digitale) publicaties zullen daarvoor worden ingezet.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>Vaststelling wijziging eigen bijdrage beleid 2020 en 1' wijziging verordening sociaal domein 2019   pagina 11




Om de informatiestroom naar de inwoners te beperken is de rol van de gemeente daarin
aanvullend. De inwoners worden geïnformeerd bij het keukentafelgesprek, via de website en
het telefonisch contact bij vragen.

Als verantwoordelijke organisatie informeert de gemeente de zorgaanbieders over de
wijzigingen in het beleid en de uitvoering rond het abonnementstarief.

Algemeen
De Verordening sociaal domein Haarlemmermeer 2019 wordt gepubliceerd in de Centrale
Voorziening Decentrale Regelgeving (CVDR) op overheid.nl.

Het raadsvoorstel zal ter informatie naar de leden van de Participatieraad gestuurd worden.



4. Ondertekening

Hoogachtend,
burgemeester en wethouders van de gemeente Haarlemmermeer,
de secretaris,              ^              de burgemeester.



                                                                      Marian



Bijlage(n):
     1. le wijzing Verordening sociaal Romein Haarlemmermeer 2019
       2.    Verordening sociaal domein Haarlemmermeer 2019, inclusief le wijziging
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>Verordening sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2019, 1e wijziging

De raad van de gemeente Haarlemmermeer,

Gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van Haarlemmermeer van 19
november 2019;

Gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.12 en 8.1.1 van de Jeugdwet;

Gelet op de artikelen 2.1.3, 2.1.4a, eerste, tweede, derde en zevende lid, 2.1.5, eerste lid, 2.1.6, 2.1.7, 2.3.6,
vierde lid en 2.6.6, eerste lid van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;

Gelet op de artikelen 8, 8a, eerste lid, sub a, b, c, d en e, en tweede lid, en 10b, vierde lid van de
Participatiewet;

                                                   besluit
vast te stellen de 1e wijziging van de Verordening sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2019


Artikel I
De Verordening sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2019 wordt als volgt gewijzigd:

Algemeen
A. Daar waar verwezen wordt naar artikel 2.1.4 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 wordt dit
    aangepast naar 2.1.4.a.

Hoofdstuk 2
B. In artikel 17 lid 3 sub a, wordt de tekst “een door de cliënt opgesteld plan over hoe hij het pgb gaat
   besteden” vervangen door “de door het college vastgestelde omvang en duur van de zorg”.

Hoofdstuk 3
C. In artikel 20 lid 4 sub a, wordt de tekst “een door de cliënt opgesteld plan over hoe hij het pgb gaat
   besteden” vervangen door “de door het college vastgestelde omvang en duur van de zorg”.

D. Artikel 21 lid 1 en lid 2 komen te vervallen en worden vervangen door een nieuw lid 1, waarbij lid 3 tot en
   met 9 worden vernummerd naar 2 tot en met 8. Hierbij komt het nieuwe lid 1 te luiden:
   “Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening dan wel pgb, zolang
   de cliënt van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt
   verstrekt.”

E.   Artikel 21 lid 2 (nieuw) komt te vervallen en wordt vervangen door: “De bijdragen voor
     maatwerkvoorzieningen of pgb zijn gelijk aan de kostprijs, tot aan ten hoogste € 19,00 per maand voor de
     ongehuwde cliënt of de gehuwde cliënten tezamen, tenzij overeenkomstig artikel 2.1.4a, vijfde lid, van de
     wet of hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geen of een lagere bijdrage is verschuldigd.

F.   Artikel 21 lid 4 (nieuw) komt te vervallen waarbij lid 5 tot en met 8 worden omgenummerd naar lid 4 tot
     en met 7.


G. In artikel 21 lid 7 (nieuw) wordt “Er” vervangen door “In afwijking van het eerste lid”.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>H. In artikel 21 lid 8 (nieuw) wordt een sub g toegevoegd: “waakvlamcontact”.

I.   In artikel 52 wordt “de artikelen 56 en 57” vervangen door “de artikelen 50 en 51”.

Artikel II
Dit besluit treedt in werking op 1 januari 2020.


Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 19 december 2019.


de griffier,                                       de burgemeester,


J. van der Rhee, B.Ha                              M. Schuurmans-Wijdeven
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>Verordening sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2019, inclusief 1e wijziging

De raad van de gemeente Haarlemmermeer;

Gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 9 oktober 2018
(2018.0064675) en 19 november 2019 (2019.0058056);

Gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.12 en 8.1.1, vierde lid van de Jeugdwet;

Gelet op de artikelen 2.1.3, 2.1.4a, eerste, tweede, derde en zevende lid, 2.1.5, eerste lid, 2.1.6, 2.1.7, 2.3.6,
vierde lid en 2.6.6, eerste lid van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;

Gelet op de artikelen 8, 8a, eerste lid, sub a, b, c, d en e, en tweede lid, en 10b, vierde lid, van de
Participatiewet;

                                                       besluit


vast te stellen de Verordening sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2019


HOOFDSTUK 1 GEZAMENLIJKE BEPALINGEN VOOR JEUGDWET, WET MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING
2015 EN PARTICIPATIEWET

Artikel 1. Begripsbepalingen
In dit hoofdstuk wordt verstaan onder:
     a. aanvraag:
     - een verzoek om toekenning van een individuele voorziening in het kader van de Jeugdwet;
     - een aanvraag als bedoeld in artikel 2.3.5 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;
     - een aanvraag als bedoeld in artikel 41 van de Participatiewet.
     b. cliënt:
     - een jeugdige of zijn ouders of pleegouders als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet, voor zover de
           jeugdige (conform de Jeugdwet) woonplaats heeft in de gemeente Haarlemmermeer;
     - een persoon als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;
     - een persoon als bedoeld in artikel 7 van de Participatiewet.
     c. cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wet
           maatschappelijke ondersteuning 2015.
     d. individuele voorziening: een op de cliënt toegesneden voorziening waarvoor een
           verleningsbeschikking van het college nodig is:
     - een voorziening als bedoeld in artikel 2.3 van de Jeugdwet;
     - een voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;
     - ondersteuning bij arbeidsinschakeling en het verlenen van bijstand als bedoeld in artikel 7 van de
           Participatiewet.
     e. mantelzorg: langdurige zorg die niet in het kader van een hulpverlenend beroep wordt geboden
           aan een hulpbehoevende door personen uit diens directe omgeving, waarbij zorgverlening

                                                          1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>          rechtstreeks voortvloeit uit de sociale relatie en de gebruikelijke zorg van huisgenoten voor
          elkaar overstijgt.
    f. melding:
    - een verzoek van een cliënt om hulp of toekenning van een individuele voorziening in het kader van
          de Jeugdwet;
    - een melding als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;
    - een melding als bedoeld in artikel 44 van de Participatiewet.
    g. onderzoek:
    - een onderzoek naar aanleiding van een melding in het kader van de Jeugdwet;
    - een onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;
    - een onderzoek als bedoeld in artikel 53a van de Participatiewet.
    h. pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet en artikel 1.1.1 van de
          Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.
    i. vrij-toegankelijke voorziening: een voorziening waarvoor geen verleningsbeschikking van het college
          nodig is.

Artikel 2. Beschikbare voorzieningen
1. De volgende vrij-toegankelijke voorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar:
     - schooljeugdhulp: individuele ambulante hulp inclusief schoolmaatschappelijk werk
     - ondersteuning aan leidsters in de kinderopvang
     - lichte ambulante opvoedhulp
     - informatie, advies en (inloop-)spreekuren
     - voorlichting, cursussen en (groeps-)trainingen
     - mantelzorgondersteuning
     - hygiënisch woningtoezicht
     - cliëntondersteuning
     - algemene dagbesteding/daginloop
     - specialistische dyslexiezorg
     - preventief echtscheidingsaanbod
2. De volgende individuele voorzieningen zijn beschikbaar:
     - jeugd en opvoedhulp ambulant
     - jeugd en opvoedhulp residentieel
     - jeugd GGZ ambulant
     - jeugd GGZ residentieel
     - jeugdreclassering
     - drang (preventieve jeugdbescherming)
     - dwang (jeugdbescherming)
     - specialistisch echtscheidingsaanbod
     - ondersteuning thuis volwassenen
     - hulpmiddelen
     - vervoer
     - woningaanpassingen
     - beschermd wonen
     - maatschappelijke opvang
     - kortdurend verblijf, respijtzorg
     - re-integratie naar werk
     - inkomensvoorzieningen
     - schuldhulpverlening




                                                      2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>Artikel 3. Mandaat toekennen voorzieningen
1. De daartoe gemandateerde professionals nemen namens het college besluiten met betrekking tot
     individuele voorzieningen.
2. De centrumgemeente (gemeente Haarlem) is verantwoordelijk voor de uitvoering van Beschermd
     wonen en Opvang in de regio IJmond, Zuid-Kennemerland en Haarlemmermeer en is door het college
     daartoe gemandateerd.
3. De criteria om te bepalen of iemand in aanmerking komt voor Beschermd Wonen of Opvang en de
     hoogte van de eigen bijdrage zijn opgenomen in de vigerende Verordening en Uitvoeringsbesluit van
     de centrumgemeente.
4. In afwijking van het gesteld in lid 3 gelden de criteria en voorwaarden uit deze verordening wanneer
     de cliënt niet tot de doelgroep van opvang behoort zoals is opgenomen in de vigerende Verordening
     van de centrumgemeente, maar wel tot de doelgroep behoort voor Opvang zoals is opgenomen in
     artikel 2.3.2 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.

Artikel 4. Toegang
1. Cliënten kunnen zich rechtstreeks wenden tot een vrij-toegankelijke voorziening. Ook de huisarts, medisch
     specialist, jeugdarts en andere betrokken professionals kunnen hen rechtstreeks toeleiden naar een vrij-
     toegankelijke voorziening.
2. De aanbieder van een vrij-toegankelijke voorziening toetst of de cliënt tot de doelgroep behoort (lichte
     toegangsbeoordeling).

Artikel 5. Proces
1. Een melding als bedoeld in artikel 1 onder f van deze verordening kan schriftelijk, mondeling, telefonisch of
     digitaal bij het college worden ingediend.
2. De melding wordt in samenspraak met cliënt onderzocht, eventueel met diens
     vertegenwoordiger en/of diens mantelzorger.
3. Het college informeert de cliënt en/of diens vertegenwoordiger en/of diens mantelzorger
     voorafgaand aan het onderzoek over de mogelijkheid gebruik te maken van gratis
     cliëntondersteuning.
4. Het college bevestigt de ontvangst van de melding schriftelijk of per e-mail.

Artikel 6. Brede intake en onderzoek
1. Het onderzoek als bedoeld in artikel 1 onder g van deze verordening start met het voeren van een gesprek
     met cliënt (brede intake).
2. Indien van toepassing brengt het college de cliënt op de hoogte van de mogelijkheid om binnen een
     redelijke termijn een familiegroepsplan als bedoeld in artikel 1.1 Jeugdwet op te stellen. Als de cliënt
     daarom verzoekt, draagt het college zorg voor ondersteuning bij het opstellen van een
     familiegroepsplan.
3. Indien van toepassing brengt het college de cliënt op de hoogte van de mogelijkheid om een persoonlijk
     plan als bedoeld in artikel 2.3.2, tweede lid van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 op te stellen
     en stelt hem gedurende zeven dagen na de melding in de gelegenheid het plan te overhandigen. Als de
     cliënt daarom verzoekt, draagt het college zorg voor ondersteuning bij het opstellen van een persoonlijk
     plan.
4. Het college onderzoekt voor zover nodig:
    a. de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling, gezinssituatie en
          mogelijkheden van de cliënt;
    b. het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning;
    c. de mogelijkheden om op eigen kracht en/of met behulp van anderen in eigen oplossingen te
          voorzien;
    d. de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt;

                                                       3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>     e.   de mogelijkheden om door middel van vrij-toegankelijke voorzieningen het gewenste resultaat
          te bereiken;
     f. de mogelijkheden om door middel van voorliggende voorzieningen of door middel van samenwerking
          met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en andere partijen op
          het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te
          voorzien in de behoefte aan ondersteuning;
     g. de mogelijkheid om een voorziening te verstrekken;
     h. welke bijdragen in de kosten de cliënt met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel
          2.1.4a van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 verschuldigd zal zijn;
     i. de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in
          begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze, en
     j. indien aan het college overhandigd: het persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2 van de Wet
          maatschappelijke ondersteuning 2015.
5.   Als de cliënt een familiegroepsplan als bedoeld in artikel 1.1 Jeugdwet heeft opgesteld, betrekt het college
     dat als eerste bij het onderzoek, bedoeld in het derde lid.
6.   Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de
     vervolgprocedure en vraagt toestemming om persoonsgegevens te verwerken.
7.   Dit artikel is niet van toepassing op verwijzingen van de huisarts en de medisch specialist zoals bedoeld in
     artikel 2.6 onder g van de Jeugdwet, voor zover het gaat om verwijzingen naar jeugd-GGZ.

Artikel 7. Verslag
1. Het college zorgt voor schriftelijke verslaglegging van het onderzoek en verstrekt de cliënt een verslag van
     de uitkomsten van het onderzoek (plan van aanpak).
2. Opmerkingen of latere aanvullingen van de cliënt worden aan het verslag toegevoegd.

Artikel 8. Aanvraag
1. Cliënten kunnen een aanvraag als bedoeld in artikel 1 onder a schriftelijk indienen bij het college. Een
     aanspraak op grond van de Participatiewet kan ambtshalve (zonder aanvraag) worden vastgesteld.
2. Het college kan een ondertekend verslag (plan van aanpak) van het gesprek aanmerken als aanvraag,
     als de cliënt dat op het verslag heeft aangegeven.
3. Het college beoordeelt de aanvraag op basis van het in artikel 6 omschreven onderzoek.

Artikel 9. Inhoud beschikking
1. In de beschikking tot verstrekking van een voorziening wordt in ieder geval aangegeven of de voorziening
     in natura of als pgb wordt verstrekt.
2. Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd:
    a. welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is;
    b. wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is;
    c. hoe de voorziening wordt verstrekt, en indien van toepassing, en
    d. welke andere voorzieningen relevant kunnen zijn.
3. Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval
     vastgelegd:
    a. voor welk resultaat het pgb kan worden aangewend;
    b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb;
    c. wat de hoogte van het pgb is en de berekening van de hoogte van het pgb;
    d. wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld, en
    e. de wijze waarop de cliënt verantwoording over de besteding van het pgb aflegt.
4. Indien aan de orde, wordt de cliënt in de beschikking geïnformeerd over een te betalen bijdrage.




                                                        4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>Artikel 10. Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen en pgb’s en misbruik
of oneigenlijk gebruik van de Jeugdwet, Wmo 2015 en Participatiewet
1. Het college informeert cliënten of hun vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen over rechten en
     plichten die aan het ontvangen van een individuele voorziening of pgb zijn verbonden en over de
     mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet.
2. Onverminderd artikel 8.1.2 van de Jeugdwet, artikel 2.3.8 van de Wet maatschappelijke ondersteuning
     2015 en artikel 17 van de Participatiewet doet cliënt of diens vertegenwoordiger onverwijld uit eigen
     beweging aan het college mededeling van alle feiten en omstandigheden waarvan redelijkerwijs duidelijk
     moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande een
     individuele voorziening.
3. Onverminderd artikel 8.1.4 van de Jeugdwet, artikel 2.3.10 van de Wet maatschappelijke ondersteuning
     2015 en artikel 54 lid 3 van de Participatiewet kan het college een beslissing aangaande een voorziening
     geheel of gedeeltelijke herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat:
    a. de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige
          gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;
    b. de cliënt naar het oordeel van het college niet langer op de voorziening of op het pgb is aangewezen;
    c. de voorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten;
    d. de cliënt niet voldoet aan de voorwaarden van de individuele voorziening of het pgb, of
    e. de cliënt de voorziening of het pgb niet of voor een ander doel gebruikt dan waarvoor het is
          bestemd;
    f. het beleid omtrent het verstrekken van individuele voorzieningen wordt gewijzigd.
4. Onverminderd artikel 2.4.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en artikel 58 van de
     Participatiewet, kan, indien een beslissing aangaande een voorziening is ingetrokken, het college van
     degene die opzettelijk onjuiste of onvolledige gegevens heeft verschaft geheel of gedeeltelijk de
     geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten voorziening of het ten onrechte genoten pgb.
5. Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen drie
     maanden na toekenning niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de
     verlening heeft plaatsgevonden.
6. Als het recht op een in eigendom of in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening
     worden teruggevorderd.
7. Het college onderzoekt, al dan niet steekproefsgewijs, het gebruik van individuele
     voorzieningen en pgb’s met het oog op de beoordeling van de kwaliteit en recht- en
     doelmatigheid daarvan.

Artikel 11. Klachtenregeling
1. Het college behandelt klachten van cliënten die betrekking hebben op gedragingen van het college of de
     voor haar werkzame personen jegens cliënt bij de afhandeling van meldingen en aanvragen als bedoeld
     in artikel 1 van deze verordening, overeenkomstig hoofdstuk 9 van de Algemene wet bestuursrecht.
2. Aanbieders van maatschappelijke ondersteuning stellen een regeling vast voor de afhandeling van klachten
     van cliënten ten aanzien van alle voorzieningen.
3. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de
     klachtenregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de aanbieders, en een jaarlijks
     cliëntervaringsonderzoek.




                                                      5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>HOOFDSTUK 2 BIJZONDERE BEPALINGEN JEUGDWET

Artikel 12. Begripsbepalingen
In dit hoofdstuk wordt verstaan onder:
     a. overige voorzieningen: de overige voorzieningen als bedoeld in artikel 2.9, onder a, van de wet,
         waarvoor geen verleningsbeschikking van het college vereist is;
     b. wet: Jeugdwet.

Artikel 13. Doelgroep
De overige voorzieningen die op grond van de Jeugdwet op en rond de school beschikbaar zijn, zijn mede
toegankelijk voor jeugdigen die niet woonachtig zijn in Haarlemmermeer maar staan ingeschreven bij een
onderwijsinstelling in Haarlemmermeer, en hun ouders.

Artikel 14. Toegang
In spoedeisende gevallen treft het college zo spoedig mogelijk een passende tijdelijke maatregel of vraagt
het college een machtiging gesloten jeugdhulp als bedoeld in hoofdstuk 6 van de wet.

Artikel 15. Toegang jeugdhulp via de huisarts of medisch specialist
1. Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door de huisarts of medisch
     specialist naar een jeugdhulpaanbieder, als en voor zover genoemde jeugdhulpaanbieder van oordeel is
     dat inzet van jeugdhulp nodig is.
2. Als de jeugdige of zijn ouders hierom verzoeken, legt het college de te verlenen individuele
     voorziening, dan wel het afwijzen daarvan, vast in een beschikking als bedoeld in artikel 9.

Artikel 16. Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering
Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de
tarieven die het hanteert voor door derden te leveren jeugdhulp of uit te voeren
kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, rekening met:
     a. de aard en omvang van de te verrichten taken;
     b. de voor de sector toepasselijke CAO-schalen in relatie tot de zwaarte van de functie;
     c. een redelijke toeslag voor overheadkosten;
     d. een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het personeel als gevolg van verlof, ziekte,
         scholing en werkoverleg, en
     e. kosten voor bijscholing van het personeel.

Artikel 17. Regels voor pgb
1. Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1 van de wet.
2. Het college stelt nadere regels ten aanzien van de berekeningswijze van pgb’s. Hierbij wordt onderscheid
     gemaakt tussen verschillende vormen van zorg en ondersteuning en, voor zover van toepassing, in ieder
     geval in verband met de te bieden deskundigheid, het vereiste opleidingsniveau en of er gewerkt wordt
     volgens toepasselijke professionele of kwaliteitsstandaarden.
3. De hoogte van een pgb:
     a. wordt vastgesteld aan de hand van de door het college vastgestelde omvang en duur van de zorg.
     b. wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb
         toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen,
         woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, van
         derden te betrekken, en wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en
         verzekering; en


                                                       6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>     c.   bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate in de
          gemeente beschikbare maatwerkvoorziening in natura.
4.   Tussenpersonen of belangenbehartigers mogen niet uit het pgb worden betaald.
5.   De persoon aan wie een pgb wordt verstrekt, kan de jeugdhulp onder de volgende voorwaarden
     betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk als deze persoon hiervoor een tarief
     hanteert dat niet hoger is dan het bij de uitvoering van de Wet langdurige zorg gangbare tarief voor
     informele hulpverleners.

HOOFDSTUK 3 BIJZONDERE BEPALINGEN WET MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING 2015

Artikel 18. Begripsbepaling
In dit hoofdstuk wordt verstaan onder:
     a. algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een
         beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten;
     b. algemene voorziening: voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet;
     c. maatwerkvoorziening: voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet;
     d. wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.

Artikel 19. Criteria voor een maatwerkvoorziening
1. Een maatwerkvoorziening draagt bij aan het bereiken van de volgende resultaten:
    a. het uitvoeren van de noodzakelijke algemene dagelijkse levensverrichtingen, en/of
    b. het voeren van een gestructureerd huishouden, en/of
    c. het deelnemen aan het maatschappelijk verkeer, en/of
    d. beschermd wonen, en/of
    e. opvang.
2. Voor het maken van een afweging of een maatwerkvoorziening nodig is, wordt nagegaan of cliënt, naar
     het oordeel van het college, in staat is tot zelfredzaamheid en participatie door gebruik te maken van:
    a. eigen kracht en/of
    b. met gebruikelijke hulp en/of
    c. met mantelzorg en/of
    d. met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk
     dan wel met gebruikmaking van:
    e. algemeen gebruikelijke voorzieningen, en/of
    f. algemene voorzieningen.
3. Het resultaat van de afweging kan bestaan uit een arrangement: een maatwerkvoorziening al of niet in
     combinatie met de mogelijkheden als bedoeld in lid 2 a tot en met g.
4. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het college verstrekte
     voorziening, wordt deze slechts verstrekt als de eerder verstrekte voorziening technisch is afgeschreven,
    a. tenzij de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van
         omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen;
    b. tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoet komt in de veroorzaakte kosten, of
    c. als de eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de behoefte van de cliënt aan
         maatschappelijke ondersteuning.
5. Indien meerdere voorzieningen als passend aan te merken zijn, kent het college de goedkoopst
     compenserende voorziening toe.
6. Een maatwerkvoorziening wordt afgewezen indien de voorziening reeds is ingezet of
     aangeschaft voor een melding bij het college is gedaan, tenzij:
     a. alsnog is na te gaan dat de voorziening noodzakelijk is; en
     b. de voorziening daadwerkelijk is ingezet; en
     c. het niet verwijtbaar is aan de inwoner dat niet eerder de melding is gedaan.

                                                       7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre>Artikel 20. Regels voor pgb
1. Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 2.3.6 van de wet.
2. Onverminderd artikel 2.3.6, tweede en vijfde lid, van de wet verstrekt het college geen pgb voor zover de
     aanvraag betrekking heeft op kosten die de belanghebbende voorafgaand aan de indiening van de
     aanvraag heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de ingekochte voorziening noodzakelijk was.
3. Voor collectieve vervoersvoorzieningen en maatschappelijke opvang wordt geen pgb verstrekt.
4. De hoogte van een pgb:
     a. wordt vastgesteld aan de hand van de door het college vastgestelde omvang en duur van
          de zorg;
     b. wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het
          pgb toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen,
          woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren,
          van derden te betrekken, en wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor
          onderhoud en verzekering, en
     c. bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst
          adequate in de gemeente beschikbare maatwerkvoorziening in natura.
5. Tussenpersonen of belangenbehartigers mogen niet uit het pgb worden betaald.
6. Het college stelt nadere regels ten aanzien van de berekeningswijze van pgb’s. Hierbij wordt
     onderscheid gemaakt tussen verschillende vormen van zorg en ondersteuning en, voor zover van
     toepassing, in ieder geval in verband met de te bieden deskundigheid, het vereiste opleidingsniveau
     en of er gewerkt wordt volgens toepasselijke professionele of kwaliteitsstandaarden.
7. Een cliënt aan wie een pgb wordt verstrekt, kan diensten betrekken van een persoon die behoort tot
    het sociale netwerk of een andere informele zorgverlener, als deze persoon hiervoor een tarief
     hanteert dat niet hoger is dan het bij de uitvoering van de Wet langdurige zorg gangbare tarief voor
     informele hulpverleners.

Artikel 21. Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen en pgb’s
1. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening dan wel pgb,
   zolang de cliënt van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor
   het pgb wordt verstrekt.
2.   De bijdragen voor maatwerkvoorzieningen of pgb zijn gelijk aan de kostprijs, tot aan ten hoogste
     € 19,00 per maand voor de ongehuwde cliënt of de gehuwde cliënten tezamen, tenzij overeenkomstig
     artikel 2.1.4a, vijfde lid, van de wet of hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geen of een
     lagere bijdrage is verschuldigd.
3.   Voor een cliënt die verblijft in een instelling voor beschermd wonen wordt de verschuldigde eigen bijdrage
     berekend op grond van het bepaalde in paragraaf 3 (Beschermd wonen) van het landelijk
     Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.
4.   De kostprijs van:
     a. een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie van de markt of na
          overleg met de aanbieder;
     b. een pgb is gelijk aan de hoogte van het Pgb;
5.   In de gevallen, bedoeld in artikel 2.1.4a, zesde lid, van de wet, worden de bijdragen voor een
     maatwerkvoorziening vastgesteld en geïnd:
     a. volgens de vigerende Verordening en uitvoeringsbesluit van de centrumgemeente;
     b. door het college bij opvang op basis van artikel 3, lid 4 van deze verordening.
6.   De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een
     minderjarige is verschuldigd, door de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie
     een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen, en degene die
     anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt.

                                                       8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 22 ======================================================================

<pre>7.   In afwijking van het eerste lid is geen eigen bijdrage verschuldigd voor:
     a. rolstoelen;
     b. voorzieningen voor kinderen tot 18 jaar, m.u.v. woningaanpassingen;
     c. voorzieningen in algemene ruimten;
     d. collectief vraagafhankelijk vervoer (cliënt betaalt wel een ritbijdrage die gelijk is aan het tarief dat in
          het openbaar busvervoer verschuldigd is, omgerekend naar het aantal kilometers);
     e. voorzieningen voor het bezoekbaar maken van een woning;
     f. tegemoetkomingen;
     g. waakvlamcontact.

Artikel 22. Jaarlijkse waardering mantelzorgers
Het college bepaalt bij nadere regeling waaruit de jaarlijkse blijk van waardering voor mantelzorgers van
cliënten in de gemeente bestaat.

Artikel 23. Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning
1. Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de
     deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen, door:
    a. het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de cliënt;
    b. het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg, waaronder informele zorg;
    c. erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van
         voorzieningen handelen in overeenstemming met de professionele standaard.
2. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van deze eisen
     door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek en het zo nodig in
     overleg met de cliënt ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen.

Artikel 24. Verhouding prijs en kwaliteit levering voorziening door derden
1. Ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van een dienst door een derde
     als bedoeld in artikel 2.6.4 van de wet en de eisen die gesteld worden aan de kwaliteit van de dienst stelt
     het college vast:
    a. een vaste prijs, die geldt voor een inschrijving als bedoeld in de Aanbestedingswet 2012 en het
          aangaan overeenkomst derde; of
    b. een reële prijs die geldt als ondergrens voor:
                    i. een inschrijving en het aangaan overeenkomst met de derde, en
                   ii. de vaste prijs, bedoeld in onderdeel a.
2. Het college stelt de prijzen, bedoeld in het eerste lid, vast:
    a. overeenkomstig de eisen aan de kwaliteit van die dienst, waaronder de eisen aan de deskundigheid
          van de beroepskracht, bedoeld in artikel 2.1.3, tweede lid, onderdeel c, van de wet, en
    b. rekening houdend met de continuïteit in de hulpverlening, bedoeld in artikel 2.6.5, tweede lid, van de
          wet, tussen degenen aan wie de dienst wordt verstrekt en de betrokken hulpverleners.
3. Het college baseert de vaste prijs of de reële prijs op de volgende kostprijselementen:
     a. de kosten van de beroepskracht;
     b. redelijke overheadkosten;
     c. kosten voor niet productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte, scholing,
          werkoverleg;
     d. reis en opleidingskosten;
     e. indexatie van de reële prijs voor het leveren van een dienst;
     f. overige kosten als gevolg van door de gemeente gestelde verplichtingen voor aanbieders waaronder
          rapportageverplichtingen en administratieve verplichtingen.




                                                          9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 22 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 23 ======================================================================

<pre>4.  Het college kan het eerste lid, onderdeel b, buiten beschouwing laten indien bij de inschrijving aan de
    derde de eis wordt gesteld een prijs voor de dienst te hanteren die gebaseerd is op hetgeen gesteld is in
    het tweede en derde lid. Daarover legt het college verantwoording af aan de gemeenteraad.
5. Het college bepaalt met welke derde als bedoeld in het eerste lid hij een overeenkomst aangaat.

Artikel 25. Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke ondersteuning
1. Aanbieders met wie de gemeente een contract heeft gesloten of aan wie subsidie is verleend, stellen een
     regeling vast voor de medezeggenschap van cliënten over voorgenomen besluiten van de aanbieder welke
     voor de gebruikers van belang zijn voor zover het diensten in het kader van voorzieningen betreft, niet
     zijnde hulpmiddelen of (woning)aanpassingen.
2. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de
     medezeggenschapsregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de aanbieders en een
     jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

HOOFDSTUK 4 BIJZONDERE BEPALINGEN PARTICIPATIEWET

Artikel 26. Begripsbepalingen
In dit hoofdstuk wordt verstaan onder:
     a. wet: de Participatiewet;
     b. grote afstand tot de arbeidsmarkt: deelname aan de arbeidsmarkt is redelijkerwijs niet mogelijk binnen
           één jaar;
     c. korte afstand tot de arbeidsmarkt: deelname aan de arbeidsmarkt is redelijkerwijs mogelijk binnen
           één jaar;
     d. beslagvrije voet: beslagvrije voet als bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e van het Wetboek van
           Burgerlijke Rechtsvordering;
     e. recidiveboete: bestuurlijke boete als bedoeld in artikel 18a, vijfde lid van de Participatiewet;
     f. bezit: waarde van de bezittingen waarover belanghebbende of diens gezin beschikt of redelijkerwijs kan
           beschikken, met uitzondering van het in de woning met bijbehorend erf gebonden vermogen, bedoeld
           in artikel 50, eerste lid, van de Participatiewet;
     g. verrekenen: verrekening als bedoeld in artikel 60, vierde lid, van de Participatiewet;
     h. benadelingsbedrag: netto-uitkering waarop eerder, langer of tot een hoger bedrag een beroep wordt of
           is gedaan ten gevolge van tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het
           bestaan;
     i. peildatum: datum waartegen een persoon individuele inkomenstoeslag aanvraagt;
     j. referteperiode: periode van drie jaar voorafgaand aan de peildatum;
     k. bijstandsnorm:
           1° toepasselijke bijstandsnorm als bedoeld in artikel 5, onderdeel c, van de
                Participatiewet, of
           2° grondslag van de uitkering als bedoeld in artikel 5 van de Wet inkomensvoorziening oudere en
                gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of artikel 5 van de Wet
                inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen voor
                zover sprake is van een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en
                gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de Wet inkomensvoorziening oudere en
                gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
     I. uitkering: algemene bijstand op grond van de Participatiewet of een uitkering op grond van de Wet
           inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de Wet
           inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen.
     m. Participatieraad: de Participatieraad als bedoeld in de Verordening Participatieraad gemeente
           Haarlemmermeer 2015.


                                                      10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 23 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 24 ======================================================================

<pre>Artikel 27. Beleidsregels
1. Het college stelt ter nadere uitvoering van dit hoofdstuk beleidsregels vast en brengt deze ter kennis
     van de gemeenteraad.
2. Deze regels omvatten in elk geval:
    a. een omschrijving van het beleid ten aanzien van de verschillende doelgroepen voor re-integratie en
         prioritering binnen en tussen die groepen, waarbij een evenwichtige aanpak als uitgangspunt wordt
         genomen;
    b. een omschrijving van de verschillende voorzieningen en beschikbare instrumenten voor re-integratie.
3. De beleidsregels als bedoeld in het eerste lid worden voor advies voorgelegd aan de
     Participatieraad.

Paragraaf 4.1 Re-integratie

Artikel 28. Aanspraak op ondersteuning
1. Het college kan een voorziening, bedoeld in artikelen 30, 31, en/of 32 aanbieden aan personen die
     behoren tot de doelgroep met een korte afstand tot de arbeidsmarkt.
2. Het college kan een voorziening, bedoeld in artikelen 30, 31, en/of 32 aanbieden aan personen die behoren
     tot de doelgroep met een grote afstand tot de arbeidsmarkt.
3. Het college houdt bij het aanbieden van de in dit hoofdstuk opgenomen voorzieningen rekening met de
     omstandigheden en functionele beperkingen van een persoon. De omstandigheden hebben in ieder geval
     betrekking op zorgtaken van die persoon en de mogelijkheid dat hij behoort tot de doelgroep
     loonkostensubsidie of gebruik maakt van de voorziening beschut werk.
4. Onder zorgtaken wordt in ieder geval verstaan:
    a. de opvang van ten laste komende kinderen tot vijf jaar, en
    b. de noodzakelijkheid van het verrichten van mantelzorg.

Artikel 29. Algemene bepalingen over voorzieningen
1. Het college stelt ter nadere uitvoering van dit hoofdstuk beleidsregels vast waarin wordt vastgelegd welke
     voorzieningen, waaronder ondersteunende voorzieningen, het college in ieder geval kan aanbieden en de
     voorwaarden die daarbij gelden voor zover daarover in dit hoofdstuk geen nadere bepalingen zijn
     opgenomen.
2. Het college kan een voorziening beëindigen als:
    a. de persoon die aan de voorziening deelneemt zijn verplichting als bedoeld in de artikelen 9 en 17
         van de wet, de artikelen 13 en 37 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
         arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de artikelen 13 en 37 van de Wet inkomensvoorziening
         oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen niet nakomt;
    b. de persoon die aan de voorziening deelneemt niet meer behoort tot de doelgroep als bedoeld
         in artikel 7 lid 1 van de wet;
    c. de persoon die aan de voorziening deelneemt algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt waarbij
         geen gebruik wordt gemaakt van een of meer in dit hoofdstuk genoemde voorzieningen, tenzij het
         betreft een persoon als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de wet;
    d. naar het oordeel van het college de voorziening onvoldoende bijdraagt aan een snelle
         arbeidsinschakeling;
    e. de voorziening naar het oordeel van het college niet meer geschikt is voor de persoon die gebruik
         maakt van de voorziening;
    f. de persoon die aan de voorziening deelneemt niet naar behoren gebruik maakt van de
         aangeboden voorziening;
    g. de persoon die aan de voorziening deelneemt niet meer voldoet aan de voorwaarden die in dit
         hoofdstuk worden gesteld om in aanmerking te komen voor die voorziening.


                                                     11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 24 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 25 ======================================================================

<pre>Artikel 30. Scholing
1. Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep een scholingstraject aanbieden.
2. Een scholingstraject voldoet in ieder geval aan de volgende eisen:
    a. een scholingstraject moet bijdragen aan een (duaal) re-integratietraject;
    b. de scholing is altijd ter ondersteuning van het traject om de rechthebbende duurzaam te laten
         uitstromen naar werk, bijvoorbeeld door middel van het behalen van een startkwalificatie.
3. De scholing kan bestaan uit kortlopende opleidingen of trainingen met als doel te kunnen instromen in de
     door rechthebbende beoogde bedrijfssector.

Artikel 31. Participatieplaats
1. Het college kan een persoon van 27 jaar of ouder met recht op algemene bijstand overeenkomstig artikel
     10a van de wet onbeloonde additionele werkzaamheden laten verrichten.
2. Het college zorgt ervoor dat de te verrichten additionele werkzaamheden worden vastgelegd in een
     schriftelijke overeenkomst die wordt ondertekend door het college, de werkgever en de persoon die de
     additionele werkzaamheden gaat verrichten.
3. De premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, van de wet bedraagt € 150 per zes maanden, mits in die zes
     maanden voldoende is meegewerkt aan het vergroten van de kans op inschakeling in het arbeidsproces.

Artikel 32. Persoonlijke ondersteuning
Aan een persoon die behoort tot de doelgroep kan het college persoonlijke ondersteuning bij het verrichten
van de aan die persoon opgedragen taken aanbieden in de vorm van (structurele) begeleiding als hij zonder
persoonlijke ondersteuning niet in staat is de aan hem opgedragen taken te verrichten.

Paragraaf 4.2 Loonkostensubsidie

Artikel 33. Vaststelling wie tot doelgroep loonkostensubsidie behoort
1. Het college stelt vast of een persoon behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie.
2. Hierbij neemt het college de volgende criteria in acht:
    a. een persoon moet behoren tot de doelgroep zoals omschreven in artikel 7, eerste lid, onderdeel a. van
          de Participatiewet;
    b. die persoon is niet in staat met voltijdse arbeid het wettelijk minimumloon te verdienen, en
    c. die persoon heeft mogelijkheden tot arbeidsparticipatie.
3. Bij de vaststelling van de loonwaarde betrekt het college in elk geval opgaven en inlichtingen van de
     beoogde werknemer en van of namens de werkgever op basis van hun praktijkervaringen, bijvoorbeeld
     tijdens een participatieplaats of proefplaatsing.
4. Bij de vaststelling neemt het college in aanmerking of sprake is van beperkingen van lichamelijke,
     verstandelijke, psychische of andere aard die naar verwachting leiden tot een arbeidsprestatie met een
     loonwaarde tussen 30% en 80% van het wettelijk minimumloon.

Artikel 34. Vaststelling loonwaarde
Het college besluit in samenspraak met de colleges van de arbeidsmarktregio en het UWV welke methode
wordt gehanteerd voor de vaststelling van de loonwaarde en draagt zorg voor de bekendmaking van een
adequate en actuele beschrijving van deze methode. Het college stelt de raad binnen vier weken in kennis van
zijn besluit en van de beschrijving van de methode van loonwaardebepaling.

Paragraaf 4.3 Tegenprestatie/ Meerprestatie

Artikel 35. Inhoud van de tegenprestatie
1. Het college kan onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden, die additioneel van aard zijn, inzetten
     als tegenprestatie voor zover die werkzaamheden:

                                                     12
</pre>

====================================================================== Einde pagina 25 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 26 ======================================================================

<pre>    a. primair naar zijn aard niet zijn gericht op toeleiding tot de arbeidsmarkt;
    b. niet zijn bedoeld als re-integratie-instrument;
    c. worden verricht naast of in aanvulling op reguliere arbeid in de organisatie waarin ze worden
       verricht;
   d. niet leiden tot verdringing op de arbeidsmarkt.
2. Het college stelt ter nadere uitvoering van dit hoofdstuk beleidsregels vast waarin wordt vastgelegd welke
   aanvullende werkzaamheden het college in ieder geval kan aanbieden en de voorwaarden die daarbij
   gelden voor zover daarover in dit hoofdstuk geen nadere bepalingen zijn opgenomen.

Artikel 36. Het opdragen van een tegenprestatie (Meerprestatie)
1. Het college kan een belanghebbende als bedoeld in artikel 9 eerste lid onder c van de wet een
     tegenprestatie opdragen.
2. Bij het opdragen van een tegenprestatie houdt het college rekening met de volgende factoren:
    a. de tegenprestatie moet naar vermogen kunnen worden verricht door een belanghebbende;
    b. de persoonlijke situatie en individuele omstandigheden van een belanghebbende moeten in
         aanmerking worden genomen;
    c. de persoonlijke motivatie, talenten en kwaliteiten van een belanghebbende moeten in
         overweging worden genomen;
    d. als een belanghebbende al maatschappelijke activiteiten of vrijwilligerswerk verricht, moet
         daarmee rekening worden gehouden.

Artikel 37. Duur en omvang van een tegenprestatie
1. De tegenprestatie wordt opgedragen voor minimaal vijf uur per week en maximaal zestien uur per week.
2. Het college kan in bijzondere gevallen afwijken van de bepalingen in lid 1, als toepassing ervan tot
     onbillijkheden van overwegende aard leidt.
3. De tegenprestatie mag een maximale duur hebben van zes maanden per kalenderjaar.
4. Het college kan jaarlijks meerdere keren de tegenprestatie opdragen met inachtneming van de
     kaders gesteld in lid 1 t/m 3 van dit artikel.

Artikel 38. Geen tegenprestatie
1. Het college draagt geen tegenprestatie op aan:
    a. een persoon die voor ten minste vijf uur per week vrijwilligerswerk verricht;
    b. een persoon die deelneemt aan activiteiten in het kader van een re- integratietraject, een
         participatietraject, of een baan heeft voor ten minste vijf uur per week;
    c. een persoon die zorgtaken verricht, bijvoorbeeld als mantelzorger, voor ten minste vijf uur per week.
2. Het college kan afwijken van de minimale uren gesteld in lid 1 onder a, b, en c als toepassing ervan tot
     onbillijkheden van overwegende aard leidt.
3. Het college bepaalt op welke wijze dient te worden aangetoond dat sprake kan zijn van een
     ontheffing van de tegenprestatie als bedoeld in lid 1 van dit artikel.

Paragraaf 4.4 Individuele inkomenstoeslag

Artikel 39. Langdurig laag inkomen
1. Een persoon heeft een langdurig laag inkomen als bedoeld in artikel 36, eerste lid, van de
     Participatiewet als gedurende de referteperiode het in aanmerking te nemen inkomen niet hoger is
     dan 120% van de toepasselijke bijstandsnorm.
2. Geen recht op de individuele inkomenstoeslag hebben personen die:
    a. op de peildatum of in de referteperiode een uitkering op grond van de Wet op de Studiefinanciering
         2000 of de Wet Tegemoetkoming Onderwijsbijdrage en Schoolkosten hebben genoten;


                                                     13
</pre>

====================================================================== Einde pagina 26 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 27 ======================================================================

<pre>    b.   op de peildatum of in de 12 maanden daaraan voorafgaand in een WLZ of RIBW inrichting
         verbleven.

Artikel 40. Hoogte individuele inkomenstoeslag
1. De hoogte van de individuele inkomenstoeslag voor een alleenstaande en gehuwden is gelijk aan 40%
     van de van toepassing zijnde netto bijstandsnorm exclusief vakantietoeslag, naar boven afgerond op
     hele tientallen. De hoogte van de individuele inkomenstoeslag voor een alleenstaande ouder is gelijk
     aan 90% van de van toepassing zijnde netto bijstandsnorm exclusief vakantietoeslag voor gehuwden.
     De hoogte van de individuele inkomenstoeslag wordt jaarlijks in januari bekend gemaakt en geldt
     voor het gehele kalenderjaar.
2. Als één van de gehuwden is uitgesloten van het recht op individuele inkomenstoeslag ingevolge de
     artikelen 11 of 13, eerste lid, van de Participatiewet, komt de rechthebbende echtgenoot in aanmerking
     voor een individuele inkomenstoeslag naar de hoogte die voor hem als alleenstaande of alleenstaande
     ouder zou gelden.
3. Voor toepassing van het tweede lid is de situatie op de peildatum bepalend.

Paragraaf 4.5 Individuele studietoeslag

Artikel 41. Advies over oordeel verdienen wettelijk minimumloon
Het UWV adviseert het college met betrekking tot het oordeel of een persoon met voltijdse arbeid niet in
staat is tot het verdienen van het wettelijk minimumloon, maar wel mogelijkheden heeft tot
arbeidsparticipatie.

Artikel 42. Eenmaal per periode individuele studietoeslag verlenen
Een persoon kan slechts eenmaal binnen een periode van 6 maanden in aanmerking komen voor een individuele
studietoeslag.

Artikel 43. Hoogte individuele studietoeslag
Een individuele studietoeslag als bedoeld in artikel 45 van de Participatiewet bedraagt 25% van het
van toepassing zijnde normbedrag voor gehuwden exclusief vakantietoeslag per maand. De hoogte
van de individuele studietoeslag wordt jaarlijks in januari bekend gemaakt en geldt voor het gehele
kalenderjaar.

Artikel 44. Betaling individuele studietoeslag
Een individuele studietoeslag wordt één keer per 6 maanden als één bedrag uitbetaald.

Paragraaf 4.6 Afstemming Algemene bepalingen

Artikel 45. Het besluit tot opleggen van een verlaging
1. In het besluit tot het opleggen van een verlaging van de uitkering als bedoeld in artikel 18, tweede, vijfde
     en zesde lid, van de Participatiewet, de artikelen 20 en 38, twaalfde lid, van de Wet inkomensvoorziening
     oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de artikelen 20 en 38, twaalfde lid,
     van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen
     worden in ieder geval vermeld:
    a. de reden van de verlaging;
    b. de duur van de verlaging;
    c. het bedrag of percentage waarmee de uitkering wordt verlaagd, en
    d. indien van toepassing, de reden om af te wijken van de standaardverlaging.




                                                       14
</pre>

====================================================================== Einde pagina 27 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 28 ======================================================================

<pre>Artikel 46. Horen van belanghebbende
1. Voordat een verlaging wordt opgelegd wordt een belanghebbende in de gelegenheid gesteld zijn
    zienswijze naar voren te brengen.
2. Het horen van een belanghebbende kan achterwege blijven als:
    a. de vereiste spoed zich daartegen verzet;
    b. belanghebbende al eerder in de gelegenheid is gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen en
         zich sindsdien geen nieuwe feiten of omstandigheden hebben voorgedaan;
    c. het college het horen niet nodig acht voor het vaststellen van de ernst van de gedraging of de mate
         van verwijtbaarheid, of
    d. belanghebbende aangeeft hiervan geen gebruik te willen maken.

Artikel 47. Afzien van verlaging
1. Het college ziet af van een verlaging als:
    a. elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt, of
    b. de gedraging meer dan 1 jaar voor constatering daarvan door het college heeft
         plaatsgevonden.
2. Het college kan afzien van een verlaging als het daarvoor dringende redenen aanwezig acht.
3. Als het college afziet van een verlaging op grond van dringende redenen, wordt een
    belanghebbende hiervan schriftelijk op de hoogte gesteld.

Artikel 48. Ingangsdatum en tijdvak van een verlaging
1. De verlaging wordt opgelegd met ingang van de eerstvolgende kalendermaand volgend op de datum
     waarop het besluit tot het opleggen van de verlaging is bekendgemaakt. Daarbij wordt uitgegaan van
     de voor die maand geldende bijstandsnorm.
2. In afwijking van het eerste lid kan de verlaging met terugwerkende kracht worden opgelegd, voor zover
     de bijstand nog niet is uitbetaald.
3. Indien de opgelegde verlaging niet of niet geheel kan worden uitgevoerd omdat de bijstand wordt
     beëindigd, kan het nog niet uitgevoerde deel van de verlaging alsnog ten uitvoer worden gebracht
     indien de belanghebbende binnen een termijn van drie maanden opnieuw bijstand ontvangt.
4. Een verlaging wordt voor bepaalde tijd opgelegd. Een verlaging die voor een periode van drie
     maanden of meer wordt opgelegd, wordt binnen drie maanden nadat deze ten uitvoer is gelegd
     heroverwogen.

Artikel 49. Berekeningsgrondslag
1. Een verlaging wordt berekend over de bijstandsnorm of, indien van toepassing, de
     kostendelersnorm.
2. In afwijking van het eerste lid kan een verlaging worden toegepast op de bijzondere bijstand als:
    a. aan belanghebbende bijzondere bijstand wordt verleend met toepassing van artikel 12 van de wet,
          of
    b. de verwijtbare gedraging daartoe aanleiding geeft, of
    c. belanghebbende in relatie tot het recht op bijzondere bijstand daartoe aanleiding geeft.
4. Bij toepassing van het tweede lid, onderdeel a, moet in de artikelen 45 t/m 57 'bijstandsnorm'
    worden gelezen als 'bijstandsnorm inclusief de op grond van artikel 12 van de Participatiewet
    verleende bijzondere bijstand'.
5. Bij toepassing van het tweede lid, onderdeel b en c, moet in de artikelen 45 t/m 57 van de wet
    'bijstandsnorm' worden gelezen als 'de verleende bijzondere bijstand'.

Niet nakomen van de niet geüniformeerde verplichtingen met betrekking tot de arbeidsinschakeling

Artikel 50. Gedragingen Participatiewet

                                                    15
</pre>

====================================================================== Einde pagina 28 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 29 ======================================================================

<pre>Gedragingen van een belanghebbende waardoor algemeen geaccepteerde arbeid niet wordt verkregen of
een verplichting op grond van de artikelen 9, 9a en 55 van de wet niet of onvoldoende wordt nagekomen,
worden onderscheiden in de volgende categorieën:
    a. eerste categorie:
        1° het zich niet tijdig laten registreren als werkzoekende bij het Uitvoeringsinstituut
        werknemersverzekeringen of het niet tijdig laten verlengen van de registratie;
        2° het niet of onvoldoende verrichten van een door het college opgedragen tegenprestatie
        naar vermogen als bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel c, van de wet;
    b. tweede categorie:
        1° het niet of onvoldoende meewerken aan het opstellen, uitvoeren en evalueren van een plan van
        aanpak als bedoeld in artikel 44a van de wet;
        2° het onvoldoende nakomen van verplichtingen als bedoeld in de artikelen 9, eerste lid, of 55 van de
        wet, voor zover het gaat om een belanghebbende jonger dan 27 jaar, gedurende vier weken na een
        melding als bedoeld in artikel 43, vierde en vijfde lid, van de wet, voor zover deze verplichtingen niet
        worden genoemd in artikel 18, vierde lid, van de wet;
        3° het uit houding en gedrag ondubbelzinnig laten blijken verplichtingen als bedoeld in artikel 9,
        eerste lid, onderdeel b, van de wet niet te willen nakomen, wat heeft geleid tot het intrekken van de
        ontheffing van de arbeidsplicht voor een alleenstaande ouder, bedoeld in artikel 9a, eerste lid, van
        de wet;
    c. derde categorie:
        1° het niet naar vermogen proberen algemeen geaccepteerde arbeid te verkrijgen in de gemeente
        van inwoning voor zover dit niet voortvloeit uit een gedraging als bedoeld in artikel 18, vierde lid,
        van de wet.

Artikel 51. Gedragingen IOAW en IOAZ
Gedragingen van een belanghebbende waardoor algemeen geaccepteerde arbeid niet wordt verkregen of een
verplichting op grond van de artikelen 37 en 38 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de artikelen 37 en 38 van de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen niet of onvoldoende wordt nagekomen, worden
onderscheiden in de volgende categorieën:
    a. eerste categorie:
         1° het zich niet tijdig laten registreren als werkzoekende bij het Uitvoeringsinstituut
         werknemersverzekeringen of het niet tijdig laten verlengen van de registratie;
         2° het niet of onvoldoende verrichten van een door het college opgedragen tegenprestatie naar
         vermogen als bedoeld in artikel 37, eerste lid, onderdeel f, van de Wet inkomensvoorziening oudere
         en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of artikel 37, eerste lid, onderdeel f, van de
         Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
    b. tweede categorie:
         1° het niet of in onvoldoende mate meewerken aan een onderzoek naar de mogelijkheden tot
         arbeidsinschakeling;
         2° het niet of onvoldoende gebruik maken van een door het college aangeboden voorziening als
         bedoeld in de artikelen 36, eerste lid, en 37, eerste lid, onderdeel e, van de Wet inkomensvoorziening
         oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de artikelen 36, eerste lid, en
         artikel 37, eerste lid, onderdeel e, van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
         arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, voor zover dit niet heeft geleid tot het geen doorgang
         vinden of tot voortijdige beëindiging van die voorziening;
         3° het uit houding en gedrag ondubbelzinnig laten blijken de verplichtingen als bedoeld in artikel 37,
         eerste lid, onderdeel e, van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
         werkloze werknemers of artikel 37, eerste lid, onderdeel e, van de Wet inkomensvoorziening oudere
         en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen niet te willen nakomen, wat heeft geleid tot

                                                       16
</pre>

====================================================================== Einde pagina 29 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 30 ======================================================================

<pre>         het intrekken van de ontheffing van de arbeidsplicht voor een alleenstaande ouder als bedoeld in
         artikel 38, eerste lid, van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
         werkloze werknemers of artikel 38, eerste lid, van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
         arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
    c.   derde categorie:
         1° het niet naar vermogen proberen algemeen geaccepteerde arbeid te verkrijgen;
         2° het niet aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid;
         3° het door eigen toedoen niet behouden van algemeen geaccepteerde arbeid;
         4° het niet of onvoldoende gebruik maken van een door het college aangeboden voorziening gericht
         op arbeidsinschakeling als bedoeld in de artikelen 36, eerste lid, en 37, eerste lid, onderdeel e, van de
         Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de
         artikelen 36, eerste lid, en 37, eerste lid, onderdeel e, van de Wet inkomensvoorziening oudere en
         gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, voor zover dit heeft geleid tot het geen
         doorgang vinden of tot voortijdige beëindiging van die voorziening.

Artikel 52. Hoogte en duur van de verlaging
De verlaging, bij gedragingen als bedoeld in de artikelen 50 en 51 wordt vastgesteld op:
     a. 10% van de bijstandsnorm gedurende één maand bij gedragingen van de eerste categorie;
     b. 20% van de bijstandsnorm gedurende één maand bij gedragingen van de tweede categorie;
     c. 30% van de bijstandsnorm gedurende één maand bij gedragingen van de derde categorie.

Niet nakomen van de geüniformeerde verplichtingen met betrekking tot de arbeidsinschakeling

Artikel 53. Duur verlaging bij schending geüniformeerde arbeidsverplichting
Als een belanghebbende een verplichting als bedoeld in artikel 18, vierde lid, van de wet niet of
onvoldoende nakomt, bedraagt de verlaging 100 procent van de bijstandsnorm gedurende:
     a. 1 maand bij gedragingen als bedoeld in artikel 18, vierde lid, onderdeel b, f en g, van de wet;
     b. 1 maand bij gedragingen als bedoeld in artikel 18, vierde lid, onderdeel a, c, d, e en h, van de wet.

Artikel 54. Verrekenen verlaging
1. Het bedrag van de verlaging, bedoeld in artikel 53, wordt toegepast over de maand van oplegging van
     de verlaging en de volgende twee maanden als bijzondere omstandigheden dit rechtvaardigen.
2. Bij een verlaging als bedoeld in artikel 53, onderdeel a, kan de verlaging worden toegepast over drie
     maanden waarbij zowel aan de maand van oplegging als aan de daaropvolgende maand een derde van
     de verlaging wordt toebedeeld.
3. Bij een verlaging als bedoeld in artikel 53, onderdeel b, kan de verlaging worden toegepast over twee
     maanden waarbij zowel aan de maand van oplegging als aan de daaropvolgende maand de helft van de
     verlaging wordt toebedeeld.
4. Als sprake is van een verlaging op grond van artikel 18, vierde lid, onderdeel a, van de Participatiewet,
     vindt geen verlaging plaats, toegepast over meerdere maanden zoals bedoeld in het eerste lid plaats.

Overige gedragingen die leiden tot een verlaging

Artikel 55. Tekortschietend besef van verantwoordelijkheid
1. Een verlaging wegens tekortschietend besef als bedoeld in artikel 18, lid 2, van de Participatiewet wordt
     afgestemd op de ernst van de gedraging. De gedraging kan tijdens of voorafgaand aan de uitkering hebben
     plaatsgevonden.
2. Bij de volgende verwijtbare gedraging wordt een verlaging van 100% van de bijstandsnorm gedurende één
     maand opgelegd:


                                                       17
</pre>

====================================================================== Einde pagina 30 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 31 ======================================================================

<pre>          a. de belanghebbende heeft verwijtbaar algemeen geaccepteerde arbeid of werk als zelfstandige
          verloren en moet daardoor een beroep doen op een uitkering van de gemeente;
          b. de belanghebbende heeft verwijtbaar geen recht (meer) op een voorliggende voorziening in de zin
          van artikel 15 Participatiewet;
          c. de belanghebbende heeft verwijtbaar inkomsten en/of vermogen verloren.
3.   Als de belanghebbende onverantwoorde besteding heeft gedaan van financiële middelen, dan verlaagt het
     college, in afwijking van lid 2 van dit artikel, de bijstandsnorm als volgt
     a. 10 % van de bijstandsnorm gedurende één maand bij een benadelingsbedrag tot € 1.000;
     b. 20 % van de bijstandsnorm gedurende één maand bij een benadelingsbedrag vanaf € 1.000
          tot € 2.000;
     c. 30 % van de bijstandsnorm gedurende één maand wanneer het benadelingsbedrag niet is vast te
          stellen
     d. 40 % van de bijstandsnorm gedurende één maand bij een benadelingsbedrag vanaf € 2.000 tot €4.000;
     e. 100 % van de bijstandsnorm gedurende één maand bij een benadelingsbedrag van € 4.000 of hoger.

Artikel 56. Zeer ernstige misdragingen
1. Als een belanghebbende zich zeer ernstig misdraagt tegenover personen en instanties die zijn belast met
     de uitvoering van de wet als bedoeld in artikel 9, zesde lid, van die wet, wordt een verlaging opgelegd van:
    a. 75% van de bijstandsnorm gedurende één maand, bij het uitoefenen van fysiek geweld tegen de in het
         eerste lid genoemde personen;
    b. 25% van de bijstandsnorm gedurende één maand, bij het uitoefenen van fysiek geweld tegen
         materiële zaken en bij mondelinge of schriftelijke bedreigingen gericht tegen de in het eerste lid
         genoemde personen.
2. Als een belanghebbende zich zeer ernstig misdraagt tegenover het college of zijn ambtenaren, onder
     omstandigheden die rechtstreeks verband houden met de uitvoering van de Wet inkomensvoorziening
     oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of Wet inkomensvoorziening oudere
     en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, wordt een verlaging opgelegd van:
     a. 75% van de bijstandsnorm gedurende één maand bij het uitoefenen van fysiek geweld tegen de in
         het tweede lid genoemde personen;
     b. 25% van de bijstandsnorm gedurende één maand bij het uitoefenen van fysiek geweld tegen
         materiële zaken en bij mondelinge of schriftelijke bedreigingen gericht tegen de in het tweede
         lid genoemde personen.



Artikel 57. Niet nakomen van overige verplichtingen
Als een belanghebbende een door het college opgelegde verplichting als bedoeld in artikel 55 van de wet niet
of onvoldoende nakomt, wordt een verlaging toegepast. De verlaging wordt vastgesteld op:
     a. 10 % van de bijstandsnorm gedurende één maand, bij het niet of onvoldoende nakomen van
         verplichtingen die strekken tot arbeidsinschakeling;
     b. 20 % van de bijstandsnorm gedurende één maand, bij het niet of onvoldoende nakomen van
         verplichtingen die verband houden met de aard en het doel van een bepaalde vorm van bijstand;
     c. 40 % van de bijstandsnorm gedurende één maand, bij het niet of onvoldoende nakomen van
         verplichtingen die strekken tot vermindering van de bijstand;
     d. 100 % van de bijstandsnorm gedurende één maand, bij het niet of onvoldoende nakomen van
         verplichtingen die strekken tot beëindiging van de bijstand.




                                                       18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 31 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 32 ======================================================================

<pre>Samenloop en recidive

Artikel 58. Samenloop van gedragingen
1. Als sprake is van één gedraging die schending oplevert van meerdere in dit hoofdstuk of artikel 18, vierde
     lid, van de wet genoemde verplichtingen, wordt één verlaging opgelegd. Voor het bepalen van de hoogte
     en duur van de verlaging wordt uitgegaan van de gedraging waarop de hoogste verlaging is gesteld.
2. Als sprake is van meerdere gedragingen die schending opleveren van één of meerdere in dit hoofdstuk of
     artikel 18, vierde lid, van de wet genoemde verplichtingen, wordt voor iedere gedraging een afzonderlijke
     verlaging opgelegd. Deze verlagingen worden gelijktijdig opgelegd, tenzij dit gelet op de ernst van de
     gedraging, de mate van verwijtbaarheid en de omstandigheden van de belanghebbende niet verantwoord
     is.
3. Als sprake is van één gedraging die schending oplevert van zowel een in dit hoofdstuk of artikel 18, vierde
     lid, van de wet genoemde verplichting als een in artikel 17, eerste lid, van de wet genoemde verplichting,
     wordt geen verlaging opgelegd, voor zover voor die schending een bestuurlijke boete wordt opgelegd.
4. Als sprake is van meerdere gedragingen die schending opleveren van zowel een in dit hoofdstuk of artikel
     18, vierde lid, van de wet genoemde verplichting als een in artikel 17, eerste lid, van de wet genoemde
     verplichting, waarvoor een bestuurlijke boete kan worden opgelegd, wordt voor iedere gedraging een
     afzonderlijke verlaging opgelegd, tenzij dit gelet op de ernst van de gedraging, de mate van
     verwijtbaarheid en de omstandigheden van de belanghebbende niet verantwoord is.

Artikel 59. Recidive
1. Als een belanghebbende zich binnen twaalf maanden na bekendmaking van een besluit waarmee een
     verlaging is toegepast vanwege een gedraging als bedoeld in de artikel 55 van de wet, artikel 37 en 38
     van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of
     artikel 37 en 38 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
     zelfstandigen en artikel 50 van deze verordening zich opnieuw schuldig maakt aan eenzelfde verwijtbare
     gedraging, wordt telkens de duur van de oorspronkelijke verlaging verdubbeld.
2. Als een belanghebbende zich binnen twaalf maanden na bekendmaking van een besluit waarmee een
     verlaging is toegepast vanwege een gedraging als bedoeld in artikel 18, vierde lid, van de wet, opnieuw
     schuldig maakt aan een verwijtbare gedraging als bedoeld in artikel 18, vierde lid, van de wet, bedraagt
     de verlaging honderd procent van de bijstandsnorm gedurende 2 maanden.

Blijvende of tijdelijke weigering IOAW/IOAZ

Artikel 60. Samenloop bij weigeren uitkering IOAW/IOAZ
1. Het college weigert de uitkering tijdelijk geheel of gedeeltelijk naar de mate waarin de belanghebbende
     uit of in verband met arbeid inkomen als bedoeld in artikel 8 van de IOAW of IOAZ zou hebben kunnen
     verwerven, als:
    a. aan de beëindiging van zijn dienstbetrekking een dringende reden ten grondslag ligt in de zin van
          artikel 678 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek en de belanghebbende een verwijt kan worden
          gemaakt;
    b. de dienstbetrekking is beëindigd door of op verzoek van belanghebbende zonder dat aan de
          voortzetting ervan zodanige bezwaren waren verbonden, dat deze voortzetting redelijkerwijs niet
          van hem zou kunnen worden gevergd;
    c. de belanghebbende nalaat algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden; of
    d. de belanghebbende door eigen toedoen geen algemeen geaccepteerde arbeid verkrijgt.
2. Het college kan afzien van de in het eerste lid genoemde weigering als daarvoor dringende redenen
     aanwezig zijn.
3. Als het college de uitkering op grond van artikel 20, eerste lid, van de Wet inkomensvoorziening oudere
     en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of artikel 20, tweede lid, van de Wet

                                                      19
</pre>

====================================================================== Einde pagina 32 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 33 ======================================================================

<pre>    inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen blijvend of
    tijdelijk weigert en de gedraging die tot deze weigering heeft geleid tevens op grond van dit hoofdstuk tot
    een verlaging zou kunnen leiden, blijft een verlaging ter zake van die gedraging achterwege.

Artikel 61. Het handhavingsbeleid
1. Het college biedt de gemeenteraad een handhavingsplan aan met daarin het te voeren beleid op gebied
     van handhaving, bestrijding van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet, de Wet inkomensvoorziening
     oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (IOAW) en de Wet inkomensvoorziening
     oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (IOAZ) en de te verwachten resultaten
     en rapporteert hierover periodiek aan de gemeenteraad.
2. In het handhavingsplan worden in ieder geval de volgende onderwerpen besproken:
    a. de kosten en opbrengsten van het handhavingsbeleid;
    b. het terugvorderingsbeleid van te veel of ten onrechte betaalde bijstand;
    c. het aantal verlagingen in verband met het schenden van (inlichtingen)verplichtingen;
    e. het aantal terugvorderingen;
    f. het aantal uitgestroomde belanghebbenden;
    g. de prioriteiten in de handhaving;
    h. de doelmatige en rechtmatige besteding van het deelfonds sociaal domein;
    i. de toekomstige beleidsacties ter verbetering van de uitvoeringsorganisatie;
    j. de evaluatie van de beleidsprioriteiten van het afgelopen jaar/jaren.

Paragraaf 4.7 Wet taaleis Participatiewet

Artikel 62 Wet taaleis Participatiewet
1. Het college kan de bijstand verlagen bij het niet-voldoen aan de medewerkingsplicht zoals bedoeld in
     artikel 17, lid 2 Participatiewet. Van het niet-voldoen aan de medewerkingsplicht is in ieder geval sprake
     als de uitkeringsgerechtigde niet de taaltoets aflegt. Opschorten van de bijstand is (alleen) mogelijk als
     door het niet verlenen van medewerking informatie ontbreekt om het recht op bijstand vast te stellen.
2. Het college heeft de mogelijkheid om eerst een waarschuwing te geven indien de
     uitkeringsgerechtigde niet de taaltoets aflegt.
3. Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep van de Wet taaleis Participatiewet een
     taaltraject aanbieden. Een taaltraject draagt bij aan het behalen van een voldoende beheersing van de
     Nederlandse taal zoals bedoeld in de Wet taaleis Participatiewet en daarmee aan het vergroten van de
     kansen om algemeen geaccepteerde arbeid te verkrijgen of te behouden.
4. Het bepaalde in lid 3 geldt niet voor personen die volledig zijn ontheven van de
     arbeidsverplichting als bedoeld in artikel 9 Participatiewet.
5. Het college stelt ter nadere uitvoering van dit hoofdstuk beleidsregels vast.


HOOFDSTUK 5 SLOTBEPALINGEN

Artikel 63. Nadere regels
Het college kan nadere regels stellen met betrekking tot het bepaalde in deze verordening.

Artikel 64. Hardheidsclausule
Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende afwijken van de bepalingen van deze
verordening indien toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.




                                                       20
</pre>

====================================================================== Einde pagina 33 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 34 ======================================================================

<pre>Artikel 65. Intrekking verordening
                                                                 e
De Verordening sociaal domein gemeente Haarlemmermeer (t/m 2 wijziging) 2016 wordt ingetrokken.

Artikel 66. Inwerkingtreding en overgangsbepalingen
1. Deze verordening treedt in werking op 31 december 2018.
2. Een cliënt houdt recht op een lopende voorziening verstrekt op grond van de voorgaande Verordening
     sociaal domein 2015 en 2016, totdat het college een nieuw besluit heeft genomen waarbij het besluit
     waarmee deze voorziening is verstrekt, wordt ingetrokken.
3. Aanvragen die zijn ingediend onder de Verordening sociaal domein 2016 en waarop nog niet is beslist bij
     het in werking treden van deze verordening, worden afgehandeld krachtens deze verordening.
4. Op bezwaarschriften tegen een besluit op grond van de Verordening sociaal domein gemeente
     Haarlemmermeer 2016, wordt beslist met inachtneming van die verordening.

Artikel 67. Citeertitel
Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2019.


Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 19 december 2019.

de griffier,                                  de burgemeester,



J. van der Rhee, B.Ha                         M. Schuurmans-Wijdeven




                                                    21
</pre>

====================================================================== Einde pagina 34 =================================================================

<br><br>