<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>TOELICHTING OP DE CULTUURHISTORISCHE WAARDENKAART RISDAM EN NIEUWE
STEEN-WEST

N.B. In onderstaande toelichting zijn de archeologische waarden niet meegenomen. Zie hiervoor het
afzonderlijk advies van Carla Soonius d.d. 21-10-2013.

Bestemmingsplangebied
Het bestemmingsplangebied wordt globaal begrensd door de Westfrisiaweg, de spoorlijn Hoorn-
Medemblik, de provinciale weg N506, De Tocht, de Geldelozeweg, het Keern, de Bobeldijkerweg en de
Rijksweg A7. Binnen dit vanaf de jaren zeventig verstedelijkte gebied zijn eeuwenoude toegangsroutes
richting Hoorn bewaard gebleven, zowel over land als over water. Ook ligt binnen het plangebied het
dorpslint van Zwaag, van oorsprong een twaalfde-eeuwse ontginningsas. Verder zijn er nog veel
middeleeuwse kavelsloten te vinden. Naast deze belangrijke historische structuren zijn in het plangebied
enkele cultuurhistorisch waardevolle terreinen aanwezig en een aantal cultuur- en architectuurhistorisch
waardevolle gebouwen, vooral langs de linten Keern en Dorpsstraat. De belangrijkste historische structuren
en elementen worden hieronder een voor een beschreven. Elke beschrijving eindigt met een beknopt
advies.



Keern
Het Keern is een eeuwenoude toegangsweg richting Hoorn. Het is een voormalige binnendijk die in
oorsprong dateert uit de twaalfde eeuw. Binnen het plangebied strekt het Keern zich vanaf de
Geldelozeweg lineair in noordelijke richting uit om na een flauwe bocht over te gaan in de Zwaagdijk.1
Vanouds heeft het Keern slechts aan één kant van de weg, de oostzijde, een wegsloot. Deze is nog
grotendeels aanwezig. De vroeger eenzijdige bebouwing aan de westkant van het Keern grensde direct
aan de weg. Aan deze kant loopt de sloot achter de erven langs. Dit is al eeuwenlang het geval en reeds
zichtbaar op de oudste kaart van Jacob van Deventer uit circa 1559. Laatstgenoemde sloot valt tussen
Geldelozeweg en Bobeldijkerweg echter net buiten het plangebied en is tussen Bobeldijkerweg en
Zwaagdijk alleen nog fragmentarisch aanwezig.

                                                                   Langs het Keern staan binnen het plangebied de
                                                                   volgende gemeentelijke monumenten: de
                                                                   stolpboerderijen Keern 139 en 217 (De Gare
                                                                   Goeds Bogert). Keern 142 (Deus Adjutor) en 213
                                                                   en Zwaagdijk 469 zijn rietgedekte stolpboerderijen
                                                                   die vanwege hun stolpvorm cultuurhistorische
                                                                   waarde hebben en mogelijk ook bouwhistorisch
                                                                   interessant zijn. Zwaagdijk 469 heeft bovendien
                                                                   nog steeds een traditioneel, geheel door sloten
                                                                   omgeven sober boerenerf met
                                                                   hoogstamboomgaard.

                                                                   Zwaagdijk 469


Van belang zijn ook twee evenwijdig aan het Keern gelegen historische kavels met achterliggende sloot:
een stuk grasland tussen Keern 215 en 215a en een smal, met bomen beplant perceel tussen Keern 227C
en 229. Beide zijn belangrijk omdat hier het oorspronkelijke landelijke karakter van het Keern nog
herkenbaar is. Het eerstgenoemde perceel is ook waardevol, omdat hier nog duidelijk te zien is dat het
Keern een dijk is (zie foto volgende pagina).

1
    Uit oude kaarten (o.a. die van Govert Oostwoudt uit 1723) blijkt dat het gedeelte van het Keern tussen de bocht en
    Zwaagdijk ook wel Krom(me) Elleboog genoemd werd, ongetwijfeld vanwege de flauwe bocht in de weg.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Van belang is de historische route van het Keern tot
aan de Zwaagdijk inclusief de wegsloot en kade aan
de oostzijde te behouden en te versterken. Belangrijk
is de genoemde gemeentelijke monumenten te
behouden. Van de overige lintbebouwing zijn de
stolpen Keern 142, 213 en 469 van belang vanwege
hun hoofdvorm en mogelijke bouwhistorische waarde.
Ook behoudenswaard zijn het door sloten omgeven
boerenerf van Zwaagdijk 469 en de twee genoemde
historische kavels met achterliggende sloot. Daarnaast
hebben Keern 159 en 192 cultuurhistorische waarde.

                                                                Middeleeuwse kavel langs het Keern. Hier is nog goed te
                                                                zien dat het Keern (rechts) van oorsprong een dijk is.


Geldelozeweg
De tussen het Keern en de Koepoortsweg gelegen Geldelozeweg vormde de noordelijke grens van de
banne en later de gemeente Hoorn. De weg is aangelegd in de Middeleeuwen, maar wanneer is onbekend.
Op de oudste stadsplattegrond van Jacob van Deventer uit circa 1559 staat de weg weergegeven. Hierop is
ook te zien dat de Geldelozeweg toen vanaf de haakse bocht naar de Koepoortsweg verder in oostelijke
richting doorliep tot aan de Holenweg. Daarmee was het vroeger een belangrijke verbindingsweg tussen de
dorpen ten westen en ten oosten van Hoorn.2 Met de aanleg van de Nieuwe Weg (nu provinciale weg)
                                               tussen Koepoortsweg en Holenweg in de zeventiende eeuw
                                               boette de oostelijke helft van de Geldelozeweg aan belang in
                                               om uiteindelijk geheel te verdwijnen: op de eerste druk van
                                               de kaart van Drechterland van Govert Oostwoudt uit 1723
                                               komt het deel van de Geldelozeweg tussen de bocht en de
                                               Holenweg niet meer voor.3
                                               Het deel van de Geldelozeweg tussen de provinciale weg en
                                               de haakse bocht werd tot ver in de achttiende eeuw tot de
                                               Koepoortsweg gerekend.4 Van dit gedeelte heeft met name
                                               de zuidelijke helft tussen de provinciale weg en het
                                               Karrenpad nog het oorspronkelijke karakter van een smalle,
                                               door hoogopgaande bomen (nu merendeels Italiaanse
                                               populieren) geflankeerde weg gelegen op een smal, met
                                               gras begroeid dijklichaam met aan weerskanten wegsloten.
                                               Even ten westen van de bocht bevindt zich in de
                                               Geldelozeweg al eeuwenlang een brug op het punt waar
                                               deze De Tocht kruist. Al op de oudste stadskaart van Jacob
                                               van Deventer uit circa 1559 is hier een brug weergegeven. In
                                               zijn huidige vorm dateert de brug vermoedelijk uit het tweede
kwart van de twintigste eeuw. Deze karakteristieke vaste brug heeft gemetselde bruggenhoofden, een
betonnen brugdek en een traditionele ijzeren leuning.5 Tussen de Sluiswachter en het Keern volgt de
Geldelozeweg nog steeds het middeleeuwse tracé, maar heeft door wegverbreding en grootschalige


2
    B. Renckens, ‘Geldelozeweg: vroeger een belangrijke verkeersader’, in: Noord-Hollands Dagblad 2-11-1974
3
    Bibliothèque nationale de France, département Cartes et plans, GE DD-2987 (4579 B), Nieuwe kaarte van het
    Dyckgraafschap van Dregterlandt MDCCXXIII
4
    Op de derde druk van de kaart van Oostwoudt uit 1775 is dit nog het geval. De vóór 1832 vervaardigde eerste kadastrale
    kaart vermeldt de huidige naam.
5
    Op een foto uit het begin van de 20ste eeuw is te zien dat de brug vroeger een houten brugdek en dito leuning had (W.A.
    Braasem en H.O.J. de Ruyter de Wildt, Hoornse Herinneringen, p. 160). In het gemeenteverslag van 1913 wordt op p. 58
    melding gemaakt van schilderwerk aan de brug en het aanbrengen van een ‘nieuw leuningbord’. Uit het laatste valt op te
    maken dat de oude houten brug toen nog aanwezig was. De huidige brug dateert dus van na 1913.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>nieuwbouw ter weerszijden veel van het
oorspronkelijke karakter verloren.

Van belang is het nog grotendeels oorspronkelijke
gedeelte van de Geldelozeweg tussen Sluiswachter
en provinciale weg, inclusief groen talud, flankerende
bomen en wegsloten met kades, te behouden en te
versterken. Een belangrijk element in deze
historische structuur is de brug over de Tocht, op het
punt waar deze uitmondt in De Groene Wijzend.
Behoud van deze karakteristieke brug is gewenst.



Middeleeuwse kavels aan de Geldelozeweg
Tussen de binnenstad en De Groene Wijzend bestond de middeleeuwse veenverkaveling uit zuidwest-
noordoost lopende lange, smalle akkers gescheiden door sloten. Van deze verkaveling zijn drie percelen
bewaard gebleven aan de oostzijde van de Geldelozeweg (nrs. 2, 2A en 4). Als een van de laatste
restanten van de middeleeuwse veenverkaveling ten noorden van de binnenstad zijn deze drie kavels met
omringende sloten zeldzaam en historisch waardevol.
                                                 Van de vooroorlogse bebouwing aan de Geldelozeweg
                                                 zijn de nrs. 2 en 2A uit architectuurhistorisch en
                                                 cultuurhistorisch oogpunt van belang. Beide panden
                                                 bezitten voldoende waarden voor een mogelijke
                                                 toekomstige aanwijzing als beeldbepalend pand.

                                                 Van belang is dat de drie genoemde kavels aan de
                                                 oostzijde van de Geldelozeweg en de bijbehorende
                                                 omringende
                                                 sloten en kades
                                                 als een van de
                                                 laatste restanten
                                                 in de Risdam van
de middeleeuwse veenverkaveling behouden blijven.



De Tocht
Aan de zuidkant grenst het bestemmingsplan gedeeltelijk aan De
Tocht, de ten westen van en evenwijdig aan de Koepoortsweg
gelegen waterloop die in het noorden uitmondt in De Groene
Wijzend. De Tocht is naar alle waarschijnlijkheid een gegraven
afwatering uit de tijd van de ontginning van dit gebied in de late
twaalfde eeuw, dus geen natuurlijk veenriviertje zoals wel
verondersteld.6 De Tocht is voor Hoorn van groot historisch belang,
omdat de stad ontstaan is rond de monding van deze waterloop, waar deze via een sluis uitmondde in de
Zuiderzee (deze sluis lag volgens Velius aan de oostkant van de Roode Steen). Vanuit het Westfriese
achterland werden goederen per boot via De Tocht aangevoerd om in Hoorn verkocht te worden. Mede
hierdoor werd Hoorn een belangrijke marktplaats. De Tocht vormde eeuwenlang een van de belangrijkste
verbindingen tussen de stad en het achterland; tot in de twintigste eeuw maakten tuinders tot Andijk aan toe
gebruik van deze vaarroute om hun producten per schuit aan te voeren naar de groente- en fruitmarkt op
het Nieuwland en, later, het stationsemplacement. Op de westoever van De Tocht bevond zich een

6
    Met dank aan Christiaan Schrickx.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>beklinkerd paadje voor de schuitentrekkers. De opkomst van de veilingen in Zwaag en Blokker betekende
het einde voor de Hoornse groente- en fruitmarkt en daarmee verloor De Tocht zijn functie als aanvoerweg
voor agrarische producten.7

Van belang is de twaalfde-eeuwse Tocht, die in de (ontstaans)geschiedenis van Hoorn een belangrijke rol
heeft gespeeld, als historisch zeer waardevolle structuur te behouden en te versterken.



Dorpsstraat
Het plangebied wordt van oost naar west doorsneden door de Dorpsstraat van Zwaag. Deze weg is in de
tweede helft van de twaalfde eeuw aangelegd als ontginningsas om het veengebied van de banne Zwaag
in cultuur te kunnen brengen.8 Haaks op deze as werden sloten gegraven om het veen te ontwateren. Van
deze middeleeuwse kavelsloten is er ter weerszijden van de Dorpsstraat een groot aantal bewaard
gebleven, waarvan enkele doorlopen tot ver in de omringende nieuwbouw. Behoud van deze sloten is een
bewust uitgangspunt geweest bij de aanleg van de wijk Risdam (vanaf 1970).9
                                                          Tussen het Keern en de Torenwachter heeft de
                                                          Dorpstraat nog grotendeels het oorspronkelijke
                                                          karakter van een door wegsloten geflankeerde
                                                          weg voorzien van een met gras begroeid talud
                                                          waarin bomen. Ten oosten van de Torenwachter
                                                          is de Dorpsstraat in de jaren zeventig verbreed en
                                                          is alleen de noordelijke wegsloot nog merendeels
                                                          aanwezig, met de bijbehorende groene berm aan
                                                          de noordkant van de weg. In het laatste gedeelte
                                                          voorbij de kruising met het Turfschip tot aan de
                                                          spoorlijn Hoorn – Medemblik zijn behalve de
                                                          zuidelijke wegsloot ook de bomen aan
                                                          weerskanten van de weg verdwenen.
                                                          Onder de tweezijdige lintbebouwing van de
Dorpsstraat bevindt zich nog een aantal monumenten en beeldbepalende panden dat herinnert aan het
agrarische verleden van Zwaag. De stolpboerderij Dorpsstraat 14 (d’Hofstede Swaegh) is beschermd als
rijksmonument. Verder staan aan de Dorpsstraat binnen het plangebied de volgende gemeentelijke
monumenten: de stolpboerderijen Dorpsstraat 7 (Geertje-hoeve), 20, 32, 37 en 39, de voormalige
tuinderswoningen Dorpsstraat 5 en 70, en de vroegere rentenierswoning Dorpsstraat 16. Dorpsstraat 1, 17,
33, 51, 65, 69 en 74 zijn stolpboerderijen die vanwege de stolpvorm cultuurhistorische waarde hebben en
mogelijk ook bouwhistorisch interessant zijn. Ook Dorpstraat 2b vertegenwoordigt cultuurhistorische
waarde.

Van belang is het van oorsprong middeleeuwse dorpslint van Zwaag inclusief groen talud, flankerende
bomenrijen en wegsloten met kades als waardevolle historische structuur te behouden en te versterken.
Belangrijk is om naast de lintstructuur ook de genoemde stolpboerderijen en (tuinders)woningen aan het lint
te behouden. Verder is van belang het behoud van de nog aanwezige middeleeuwse kavelsloten met kades
die (vrijwel) haaks op de Dorpsstraat gegraven zijn.




7
    W.A. Braasem en H.O.J. de Ruyter de Wildt, Hoornse Herinneringen. Van dingen die voorbij zijn in een oud
    Zuiderzeestadje, Hoorn 1972, p. 162.
8
    Zie: J. Buchner, R. Lodde-Tolenaar, Christiaan Schrickx, De Hervormde Kerk van Zwaag. De kerk, het dorp, de
    geschiedenis, Hoorn 2010, p. 17.
9
    J. Buchner, Architectuurgids Hoorn 1960-2010, Hoorn, 2012, p. 58.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>Middeleeuwse kavels aan de Dorpsstraat
Ten noorden van De Groene Wijzend bestond
de middeleeuwse veenverkaveling uit noord-
zuid gerichte lange, smalle akkers gescheiden
door sloten. Van deze verkaveling zijn ter
weerszijden van de Dorpsstraat enkele percelen
geheel of gedeeltelijk bewaard gebleven, vooral
in het gebied tussen Paardenweide en
Zwaagmergouw (wijkpark De Weide). Op de
kaart zijn deze groenpercelen exact
aangegeven.
Als een van de laatste restanten van de
middeleeuwse veenverkaveling ten noorden van
de binnenstad zijn deze kavels met omringende
sloten zeldzaam en historisch waardevol. Ook
zijn deze weiden waardevol omdat ze in belangrijke mate bijdragen aan het nog landelijke karakter van dit
gedeelte van de Dorpsstraat.

Van belang is de bovengenoemde kavels aan de Dorpsstraat en de bijbehorende omringende sloten met
kades te behouden, zowel als een van de laatste restanten van de middeleeuwse veenverkaveling in de
Risdam en als onmisbare elementen voor het nog landelijke karakter van dit deel van de Dorpsstraat.



De Groene Wijzend
Tussen de Geldelozeweg en de spoorlijn Hoorn-Medemblik wordt het plangebied van west naar oost
doorsneden door De Groene Wijzend. De Groene Wijzend is naar alle waarschijnlijkheid een gegraven
afwatering uit de tijd van de ontginning van dit gebied in de late twaalfde eeuw. Vanaf 1823 tot 1969
vormde het de grens tussen de gemeenten Hoorn en Zwaag. De Groene Wijzend was vanouds een
                                                                belangrijke waterweg; het vormde de schakel
                                                                tussen enerzijds De Tocht (zie daar) die
                                                                uitkwam in de Hoornse binnenstad en aan de
                                                                andere kant zowel de trekvaart richting
                                                                Medemblik (zie daar) als de Grote Wijzend
                                                                richting De Streek en Enkhuizen. Op oude
                                                                kaarten wordt De Groene Wijzend daarom wel
                                                                aangeduid met ‘Enkhuizer vaart’ en,
                                                                vermoedelijk vanwege de veerdienst per
                                                                trekschuit op Medemblik, ‘Veersloot’.
                                                                Eeuwenlang voerden tuinders en fruitkwekers
                                                                hun producten per schuit vanuit het Westfriese
                                                                achterland via De Groene Wijzend naar de
                                                                markt in de Hoornse binnenstad.10

Van belang is om de in oorsprong vermoedelijk twaalfde-eeuwse Groene Wijzend met kade als historisch
waardevolle structuur te behouden en te versterken.




10
     Zie: N.J. Groot e.a., Risdam, een Hoornse stadswijk. Wie weet nog hoe…, Hoorn s.a., pp. 19 en 22.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>                                                    Hoogstamboomgaard aan De Groene Wijzend
                                                    Ten noordoosten van de bocht in de Geldelozeweg is
                                                    aan De Groene Wijzend een historische
                                                    hoogstamboomgaard met fruitbomen bewaard
                                                    gebleven. Als een van de laatste restanten van de
                                                    vele fruittuinen die in de Risdam gestaan hebben, is
                                                    deze hoogstamboomgaard cultuurhistorisch
                                                    waardevol.

                                                    Van belang is de hoogstamboomgaard aan De
                                                    Groene Wijzend vanwege de cultuurhistorische
                                                    waarde te behouden en in stand te houden.



Medemblikker Trekvaart
Tussen De Groene Wijzend en de Westfrisiaweg wordt het
plangebied van zuid naar noord doorsneden door de
Medemblikker Trekvaart. Deze vaart is in 1656 gegraven vanaf
De Groene Wijzend (toen Enkhuizer Vaart geheten) tot aan de
dijksloot langs Zwaagdijk om een betere verbinding te krijgen
met het achterland ten noorden van de stad en met Medemblik.
Tot in de twintigste eeuw brachten tuinders uit het achterland
ten noorden van Hoorn hun produkten per schuit via de
Medemblikker Trekvaart (en aansluitend De Groene Wijzend
en De Tocht) naar de markt in de Hoornse binnenstad.
Behalve voor het vervoer van agrarische producten was de
Medemblikker Trekvaart ook van belang voor het
personenvervoer. Zo maakte de trekschuit Hoorn - Medemblik
gebruik van deze vaarroute.

Van belang is om de Medemblikker Trekvaart met kade uit
1656 als historisch waardevolle structuur te behouden en te
versterken.



Bobeldijkerweg
Van de op het Keern uitkomende Bobeldijkerweg, een middeleeuwse binnendijk, heeft het binnen het
plangebied gelegen gedeelte door omlegging en recente verbreding veel van zijn oorspronkelijke karakter
verloren. Alleen het nu doodlopende gedeelte tussen de rijksweg A7 en de toegang tot het
woonwagencentrum Bobeldijkerweg heeft nog grotendeels de oorspronkelijke verschijningsvorm behouden
van een smalle dijkweg met een groen talud en aan weerskanten wegsloten.

Van belang is het genoemde nog oorspronkelijke gedeelte van de middeleeuwse Bobeldijkerweg inclusief
groen talud en flankerende wegsloten met kades als waardevolle historische structuur te behouden en te
versterken.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Leekerpad
                                                     Tussen de A7 en het Keern en op ruim 300 meter ten
                                                     zuiden van het huidige Leekerpad is nog de
                                                     historische route aanwezig van het vroegere
                                                     Leekerpad, in oorsprong een voetpad tussen het
                                                     Keern en het ongeveer twee kilometer westelijker
                                                     gelegen dorpje Leek. Op de kaart van Johannes Dou
                                                     van circa 1655 staat dit pad al getekend, overigens
                                                     zonder naamsvermelding. Het Leekerpad dateert in
                                                     aanleg dus zeker van vóór het midden van de
                                                     zeventiende eeuw. De naam Leekerpad komen we
                                                     voor het eerst tegen op de kaart van 1745 van het
                                                     Hoogheemraadschap van de Uitwaterende Sluizen:
                                                     ‘Leecker Padtje’. Het historische Leekerpad begint ten
zuiden van de stolpboerderij Keern 217 (De Gare Goeds Bogert) en heeft vooral ten westen van de kruising
met Hoefijzer/Stijg beugel nog het oorspronkelijke karakter van een smalle weg met aan weerszijden een
groen talud met bomen (knotwilgen) en flankerende wegsloten. Voorbij dit middendeel zet de weg zich al
eeuwenlang onder een flauwe knik voort in westelijke richting en wordt aan de noordzijde geflankeerd door
een wegsloot.

Van belang is de nog grotendeels aanwezige historische structuur van het oorspronkelijke Leekerpad
inclusief groen talud en bijbehorende wegsloten met kades te behouden en te versterken. Het huidige,
noordelijker gelegen Leekerpad is uit cultuurhistorisch oogpunt niet waardevol.



Middeleeuwse kavelsloten
Ondanks de verstedelijking zijn in het hele
plangebied nog opvallend veel middeleeuwse
kavelsloten behouden gebleven (zie ook onder
‘Dorpsstraat’). Deze overwegend in noord-
zuidrichting lopende sloten dateren nog grotendeels
uit de tijd van de ontginning van het gebied in de
tweede helft van de twaalfde eeuw. Ze zijn
cultuurhistorisch waardevol en als zodanig op de
kaart aangegeven.

Van belang is de nog aanwezige middeleeuwse
kavelsloten met kades te behouden en, waar deze
door latere ingrepen worden onderbroken of
aangetast, ze zo mogelijk te herstellen.



Sloot langs de spoorlijn Hoorn - Medemblik
Het plangebied wordt aan de oostzijde begrensd door de historische lokaalspoorlijn Hoorn – Medemblik uit
1887. Hoewel het talud van de spoorlijn net buiten het plangebied valt, geldt dit niet voor de naastgelegen
sloot aan de westzijde die er over de volle breedte binnen ligt. Deze brede sloot is gegraven bij de aanleg
van de lijn en over vrijwel de gehele lengte tussen provinciale weg en Westfrisiaweg nog intact. De sloot
maakt deel uit van een historische waardevolle infrastructuur en draagt in belangrijke mate bij aan de
herkenbaarheid en belevingswaarde van de spoorlijn.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>Van belang is de beeldbepalende sloot met kades langs de spoorlijn Hoorn - Medemblik als essentieel en
oorspronkelijk onderdeel van deze historisch waardevolle infrastructuur in zijn huidige vorm te behouden.



Stadhuis aan de Nieuwe Steen
Van de nieuwbouw uit de tijd van de aanleg van de wijk Risdam
(jaren ’70 en ’80) is het stadhuis aan de Nieuwe Steen 1 van
bovengemiddeld belang vanwege de kwaliteit van de architectuur
die uitwendig nog grotendeels in de originele staat verkeert en
vanwege de bijzondere ligging op de grens van de vroegere
gemeente Zwaag en gedeeltelijk boven De Groene Wijzend. Deze
situering is bewust gekozen om de historische band van Hoorn met
het water te benadrukken en om het samengaan met de gemeente
Zwaag vorm te geven door de gemeentegrens letterlijk te
overbruggen.11

Vanwege de hoge architectuurhistorische, cultuurhistorische en stedenbouwkundige waarden is het van
belang het beeldbepalende exterieur van het stadhuis aan de Nieuwe Steen te behouden. Het gebouw is
een potentieel gemeentelijk monument. Vooruitlopend op een mogelijke toekomstige aanwijzing wordt
geadviseerd aan het stadhuis de dubbelbestemming ‘karakteristieke bebouwing’ te geven waardoor
instandhouding van de hoofdvorm kan worden geborgd.



Herdenkingsbomen
Binnen het plangebied staan vijf gemeentelijke bomen die officieel aangewezen zijn als herdenkingsboom:
•     een koningslinde aan de zuidkant van de Scheerder, in 2004 geplant naar aanleiding van de
      geboorte van prinses Amalia;
•     een klimaatbosje bestaande uit drie walnoten, op 18-12-2007 geplant in de voortuin van het stadhuis
      aan de Nieuwe Steen;
•     een koningslinde in de voortuin van het stadhuis aan de Nieuwe Steen, op 21-3-2013 geplant ter
      herinnering aan de inhuldiging van koning Willem-Alexander op 30 april van dat jaar.

Ondanks hun relatief jonge leeftijd zijn de bovengenoemde herdenkingsbomen uit cultuurhistorisch oogpunt
van belang en daarom op de kaart aangegeven.



Bureau Erfgoed gemeente Hoorn
maart 2015




11
     J. Buchner, Architectuurgids Hoorn 1960-2010, Hoorn, 2012, p. 63. Het stadhuis is in twee fasen (1975-1977 en 1979-1981)
     gebouwd naar ontwerp van architectenbureau Tauber in Alkmaar. De op het grondgebied van de voormalige gemeente
     Zwaag gebouwde tweede fase aan de achterzijde wordt door een loopbrug over De Groene Wijzend verbonden met de
     eerste fase.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>