<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Huisvestingsverordening Landsmeer 2021 (geconsolideerd)
Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen
Artikel 1 Definities
In deze verordening wordt verstaan onder:
a. Aanbodinstrument: een aanbodinstrument als bedoeld in artikel 2.4.4, eerste
    lid, waarop door corporaties woonruimte, aangewezen in artikel 2.1.1 te huur
    wordt aangeboden;
b. Basisregistratie: de basisregistratie bedoeld in artikel 1.2 van de Wet
    basisregistratie personen;
c. Bezettingsnormen: de in artikel 2.3.3 vastgestelde voorrangsregels;
d. Beschut Wonen: woning van waaruit bewoners gebruik kunnen maken van de
    faciliteiten van een nabijgelegen voorziening;
e. Bindingscriterium: bindingscriterium op grond van artikel 2.7.2 gesteld aan
    woningzoekenden, om in aanmerking te komen voor voorrang bij de verlening
    van een huisvestingsvergunning;
f. Burgemeester en wethouders: het College van burgemeester en wethouders;
g. Complex: een aaneengesloten groep woonruimten die door burgemeester en
    wethouders is aangewezen;
h. COA-voorziening: als bedoeld in artikel 2 van de Wet Centraal orgaan opvang
    asielzoekers;
i. Corporaties: toegelaten instellingen als bedoeld in artikel 19 , eerste lid van de
    Woningwet die werkzaam zijn in één of meer gemeenten van de Stadsregio
    Amsterdam;
j. DAEB-norm: het in artikel 4, eerste lid aanhef en onder a, van de Tijdelijke
    regeling diensten van algemeen economisch belang toegelaten instellingen
    volkshuisvesting genoemde bedrag, of, als Herzieningswet toegelaten
    instellingen volkshuisvesting (kamerstuk dossiernummer 32769) in werking is
    getreden: de inkomensgrens bedoeld in artikel 48, eerste lid, van de
    Woningwet;
k. Directe bemiddeling: het rechtstreeks aan een woningzoekende aanbieden van
    woonruimte zonder dat die woonruimte via het aanbodinstrument te huur is
    aangeboden;
l. Gebouw: elk bouwwerk dat een voor mensen toegankelijke, overdekte, geheel
    of gedeeltelijk met wanden omsloten ruimte vormt;
m. Huishouden: een alleenstaande dan wel twee personen met of zonder
    kinderen, die een duurzame gemeenschappelijke huishouding voeren of
    wensen te voeren of een woongroep;
n. Huisvestingsvergunning: de vergunning, bedoeld in artikel 7, eerste lid, van de
    wet;
o. Huurprijs: de prijs die bij huur of verhuur is verschuldigd voor het enkele
    gebruik van een woonruimte of standplaats voor een woonwagen, uitgedrukt in
    een bedrag per maand berekend volgens het woningwaarderingstelsel
    behorende bij het Besluit huurprijzen woonruimte;
p. Indicatie: een beoordeling van de medische beperkingen van een
    woningzoekende, afgegeven door burgemeester en wethouders of een door
    hen aan te wijzen adviseur en overeenkomstig eventueel door hen vast te
    stellen wijze, ter voorbereiding van een door hen te nemen beslissing op een
    aanvraag om een huisvestingsvergunning;
q. Inkomen: rekeninkomen als bedoeld in artikel 1, aanhef en onder i van de Wet
    op de huurtoeslag;
                                                                                      1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>r. Inschrijving: het ingeschreven staan als woningzoekende;
s. instelling voor maatschappelijke opvang: een instelling als bedoeld in artikel
    1.1.1, eerste lid, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;
t. Jongere: onder jongere wordt verstaan een volwassene tot een leeftijd van 27
    jaar;
u. Liberalisatiegrens: het huurbedrag genoemd in artikel 13, eerste lid, aanhef en
    onder a van de Wet op de huurtoeslag;
v. Mantelzorg: mantelzorg als bedoeld in artikel 1, lid 1, onderdeel b van de Wet
    maatschappelijke ondersteuning;
w. Onttrekkingsvergunning: de vergunning als bedoeld in artikel 21 van de wet;
x. Ontvangende regiogemeente: de regiogemeente waarnaar een houder van een
    urgentieverklaring wil verhuizen, als bedoeld in artikel 2.9.4, derde lid;
y. Onzelfstandige woonruimte: woonruimte, niet-zijnde woonruimte bestemd voor
    inwoning, welke geen eigen toegang heeft of welke niet door een huishouden
    zelfstandig kan worden bewoond, zonder dat dit huishouden daarbij afhankelijk
    is van wezenlijke voorzieningen buiten die woonruimte, waarbij als wezenlijke
    voorzieningen worden aangemerkt: keuken en toilet.
z. passende woonruimte: woonruimte die voldoet aan het in artikel 2.9.3, eerste
    lid, bedoelde zoekprofiel;
aa. passendheidscriterium: passendheidscriterium op grond van artikel 2.7.1,
    tweede lid of vierde lid gesteld aan woningzoekenden, om in aanmerking te
    komen voor voorrang bij de verlening van een huisvestingsvergunning;
bb. peildatum: de door burgemeester en wethouders vast te stellen datum, bedoeld
    in artikel 2.9.8, tweede lid;
cc. Platform: het Platform Woningcorporaties Noordvleugel Randstad.
dd. regiogemeenten: de gemeenten die deel uitmaken van de woningmarktregio;
ee. Regioraad: het algemeen bestuur van de Stadsregio Amsterdam.
ff. Rekenhuur: de prijs die bij huur en verhuur per maand is verschuldigd voor het
    enkele gebruik van een woonruimte zoals omschreven in artikel 5 van de Wet
    op de huurtoeslag;
gg. Student: studenten als bedoeld in artikel 7:274d lid 2 van het Burgerlijk
    Wetboek bij hogescholen of universiteiten gevestigd binnen het gebied van de
    woningmarktregio alsmede voltijdspromovendi bij binnen het gebied van de
    woningmarktregio gevestigde universiteiten;
hh. Studentenwoning: woonruimte krachtens de daarop betrekking hebbende
    huurovereenkomst bestemd voor studenten indien:
        i.   in de huurovereenkomst is bepaald dat de woonruimte na beëindiging
             van de huurovereenkomst opnieuw aan een student zal worden
             verhuurd; en,
       ii.   die woonruimte door het college van burgemeester en wethouders in de
             regiogemeente waarin de woonruimte is gelegen na overleg met de
             eigenaar is erkend als studentenwoning;
ii. Stuurgroep Wonen: het overleg bestaande uit een vertegenwoordiging van
    burgemeester en wethouders van de regiogemeenten en de binnen de
    woningmarktregio actieve corporaties;
jj. Traditionele doelgroep: de groep (degenen) die volgens de bepalingen in artikel
    18 van de voormalige Woonwagenwet voor een bewonersverklaring in
    aanmerking kon
    (konden) komen;
kk. urgentieverklaring: de beschikking, verleend door burgemeester en wethouders
    van een tot de woningmarktregio behorende gemeente, waarmee een
    woningzoekenden in een urgentiecategorie als bedoeld in artikel 12, tweede lid,
    van de wet wordt ingedeeld;
                                                                                   2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>ll. vergunninghouders: de vergunninghouders als bedoeld in artikel 28 van de
    Huisvestingswet 2014;
mm. voorliggende voorziening: een voorziening die gelet op haar aard en doel,
    wordt geacht voor het oplossen van het huisvestingsprobleem van
    belanghebbende toereikend en passend te zijn;
nn. Wet: de Huisvestingswet 2014;
oo. Woning: zelfstandige woonruimte;
pp. Woningmarktregio: het gebied waarbinnen de gemeente Landsmeer een
    evenwichtige regionale verdeling van woonruimten afstemt als bedoeld in
    artikel 1 van de Huisvestingswet, in 2020 bestaande uit de gemeenten:
    Aalsmeer, Amstelveen, Amsterdam, Beemster, Diemen, Edam-Volendam,
    Haarlemmermeer, Landsmeer, Oostzaan, Ouder-Amstel, Purmerend, Uithoorn,
    Waterland, Wormerland, Zaanstad.
qq. Woning: zelfstandige woonruimte;
rr. Woningruil: ruil waarbij twee of meer huishoudens zich daadwerkelijk vestigen
    in elkaars woning;
ss. Woningtype: de ingevolge het bepaalde in artikel 2.9.3, tweede lid, in het
    zoekprofiel van een urgentieverklaring op te nemen categorie woonruimte;
tt. Woongroep: een samenlevingsverband bestaande uit drie of meer personen
    die een duurzaam gemeenschappelijke huishouding voeren of wensen te
    voeren.
uu. Woonoppervlak: het gezamenlijk oppervlak van de vertrekken zoals dat wordt
    berekend volgens het Besluit huurprijzen woonruimte.
vv. Woonpunten: het totaal van punten dat door een woningzoekende wordt
    opgebouwd, bestaande uit maximaal drie soorten punten: wachtpunten,
    zoekpunten en situatiepunten;
ww. Woonruimte: besloten ruimte die, al dan niet tezamen met een of meer
    andere ruimten, bestemd of geschikt is voor bewoning door een huishouden;
xx. Woonwagen: een voor bewoning bestemd gebouw dat is geplaatst op een
    standplaats en dat in zijn geheel of in delen kan worden verplaatst.
yy. Zelfstandige woonruimte: woonruimte die een eigen toegang heeft en welke
    door een huishouden kan worden bewoond zonder dat dit huishouden daarbij
    afhankelijk is van wezenlijke voorzieningen buiten de woonruimte;
zz. Zelfstandige huurwoning: zelfstandige woonruimte, welke verhuurd wordt;
aaa. Zoekgebied: het zoekgebied als bedoeld in artikel 2.9.3, derde lid en artikel
    2.9.4;
bbb.Zoekprofiel: het zoekprofiel als bedoeld in artikel 2.9.3, eerste lid.
Hoofdstuk 2 Verdeling van woonruimte
AFDELING I WOONRUIMTEVERDELING
Paragraaf 1 Werkingsgebied
Artikel 2.1.1 Werkingsgebied
1. Het bepaalde in deze afdeling is van toepassing in de gemeente Landsmeer.
2. In het gebied bedoeld in het eerste lid worden als woonruimten als bedoeld in artikel 7
eerste lid van de wet aangewezen alle zelfstandige huurwoningen met een rekenhuur tot de
liberalisatiegrens.
3. In afwijking van het tweede lid is het bepaalde in deze afdeling niet van toepassing op:
    a. Onzelfstandige woonruimte en woonruimte gebruikt voor inwoning;
    b. Woonschepen;
                                                                                    3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>    c. Woonruimte als bedoeld in artikel 15, eerste lid, onder a tot en met c, van de
         Leegstandwet;
    d. Studentenwoningen
    e. Woonruimten in een complex van Beschut Wonen
4. In afwijking van het bepaalde in het tweede lid worden zelfstandige huurwoningen welke
geen eigendom zijn van corporaties niet aangewezen.
Artikel 2.1.2 Reikwijdte vergunningplicht
1. Het is verboden om woonruimte die is aangewezen krachtens artikel 2.1.1 voor bewoning
in gebruik te nemen zonder huisvestingsvergunning.
2. Het is verboden om woonruimte die is aangewezen krachtens artikel 2.1.1 voor bewoning
in gebruik te geven aan een persoon die niet beschikt over een huisvestingsvergunning.
Paragraaf 2 Toelating tot het aangewezen deel van de woningmarkt
Artikel 2.2.1 Toelatingscriteria
Om in aanmerking te komen voor een huisvestingsvergunning dient de
woningzoekende te voldoen aan de volgende voorwaarden:
a. tenminste één van de leden van het huishouden van de woningzoekende is niet
minderjarig als bedoeld in artikel 1:233 van het Burgerlijk Wetboek;
b. de leden van het huishouden van de woningzoekende bezitten de Nederlandse
nationaliteit of worden op grond van een wettelijke bepaling als Nederlander
behandeld of zijn vreemdeling en verblijven rechtmatig in Nederland als bedoeld in
artikel 8, a t/m e en l van de Vreemdelingenwet 2000.
Artikel 2.2.2 Aanvullend toelatingscriterium particuliere huurvoorraad
1. In aanvulling op de voorwaarden genoemd in artikel 2.2.1 geldt om toegelaten te
worden tot de woonruimten waarop het bepaalde in paragraaf 4 van toepassing is
de volgende voorwaarde: het inkomen van het huishouden bedraagt maximaal
€ 44.360. (prijspeil 2020)
2. Het in het eerste lid genoemde bedrag wordt bij aanvang van het kalenderjaar
2016 en elk daarop volgende kalenderjaar geacht te zijn verhoogd met het
percentage waarmee in het daaraan voorafgaande kalenderjaar het Europees
geharmoniseerde prijsindexcijfer voor consumentenprijzen is gestegen.
Artikel 2.2.3 Aanvraag vergunning en in te dienen bescheiden
1. Op een aanvraag om een huisvestingsvergunning beslissen burgemeester en
wethouders.
2. De aanvraag gaat vergezeld van de volgende bewijsstukken:
a. meest recente inkomensgegevens van de woningzoekende, verstrekt door diens
werkgever, uitkeringsinstantie of pensioeninstantie dan wel de meest recente
aanslag inkomstenbelasting of een accountantsverklaring indien aanvrager
zelfstandig werkzaam is;
b. een uittreksel uit de basisregistratie van de woonplaats van
aanvrager; en,
c. een kopie van een geldig verblijfsdocument indien de woningzoekende en de
overige leden van het huishouden waarop de aanvraag betrekking heeft niet de
Nederlandse nationaliteit bezitten.
3. De aanvrager kan gevraagd worden een geldig identiteitsbewijs van alle leden
van het huishouden waarop de aanvraag betrekking heeft, te tonen.
4. Indien aanvrager een huisvestingsvergunning aanvraagt voor woonruimte als
bedoeld in artikel 2.8.1., tweede lid, eerste kolom, derde rij, dient de aanvraag
tevens vergezeld te gaan van een indicatie op basis waarvan beoordeeld kan
worden of de specifieke eigenschappen van de woonruimte tegemoetkomen aan
                                                                                    4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>de geïndiceerde medische beperkingen van één of meerdere leden van het
huishouden.
5. Burgemeester en wethouders zijn bevoegd om nadere gegevens te vragen die
nodig zijn om de aanvraag te beoordelen.
Artikel 2.2.4 Beslistermijn
1. Burgemeester en wethouders beslissen binnen acht weken na datum van
indiening op de aanvraag voor een huisvestingsvergunning.
2. Burgemeester en wethouders zijn bevoegd de beslistermijn eenmalig te
verlengen met vier weken.
Artikel 2.2.5 Gegevens op vergunning
1. De beschikking op de aanvraag bevat tenminste:
a. de persoonsgegevens van de aanvrager;
b. de samenstelling van het huishouden dat de woonruimte wil betrekken;
c. het adres van de woonruimte waar de aanvraag betrekking op heeft;
d. het voorschrift houdende dat binnen vier weken na verlening van de vergunning
de woonruimte in gebruik wordt genomen.
2. Burgemeester en wethouders kunnen in de beschikking tevens opnemen dat de
vergunning slechts geldig is indien het gehele huishouden waarvoor de vergunning
is verleend, de woonruimte betrekt.
Paragraaf 3 Vergunningverlening particuliere huurvoorraad
Artikel 2.3.1 Reikwijdte paragraaf 3
Het bepaalde in deze paragraaf is niet van toepassing op ingevolge artikel 2.1.1
aangewezen woonruimte die eigendom is van een toegelaten instelling.
Artikel 2.3.2 Weigeringsgronden van de huisvestingsvergunning
1. Burgemeester en wethouders weigeren de huisvestingsvergunning indien:
a. het huishouden niet voldoet aan de voorwaarden genoemd in artikel 2.2.1 en artikel 2.2.2;
b. het huishouden al in het bezit is van een geldige huisvestingsvergunning;
c. het huishouden op grond van artikel 2.3.3 niet voor de huisvestingsvergunning in
aanmerking komt; of,
d. niet aannemelijk is dat het huishouden de woonruimte in gebruik zal nemen.
2. Burgemeester en wethouders verlenen de huisvestingsvergunning indien geen van de in
het eerste lid genoemde weigeringsgronden zich voordoen.
Artikel 2.3.3 Bezettingsnormen
Bij het verlenen van een huisvestingsvergunning wordt overeenkomstig het bepaalde in
Bijlage 1 voorrang verleend.
Artikel 2.3.4 Intrekken vergunning
Burgemeester en wethouders kunnen een huisvestingsvergunning intrekken, indien:
a. het huishouden de in de vergunning vermelde woonruimte niet binnen de
genoemde termijn in gebruik heeft genomen;
b. de vergunning is verleend op grond van door de houder van de vergunning verstrekte
gegevens waarvan deze wist of redelijkerwijs kon vermoeden dat zij onjuist of
onvolledig waren.
                                                                                  5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>Paragraaf 4 Toewijzing en vergunningverlening corporatiewoningen
Artikel 2.4.1 Reikwijdte paragraaf 4
Het bepaalde in deze paragraaf is uitsluitend van toepassing op ingevolge artikel 2.1.1
aangewezen woonruimte die eigendom is van een corporatie.
Artikel 2.4.2 Weigeringsgronden van de huisvestingsvergunning
1. Burgemeester en wethouders weigeren de huisvestingsvergunning indien:
a. het huishouden niet voldoet aan de toelatingscriteria genoemd in artikel 2.2.1;
b. het huishouden op grond van het bepaalde in paragraaf 7 niet voor de
huisvestingsvergunning in aanmerking komt;
c. het niet aannemelijk is dat het huishouden de woonruimte in gebruik zal nemen; of,
d. de corporatie, gelet op haar taak als toegelaten instelling of haar belang als verhuurder,
daaronder mede begrepen haar verantwoordelijkheid voor de bescherming van de belangen
van de overige huurders en voor de waarborging van het woongenot, redelijkerwijs het
sluiten van een huurovereenkomst met aanvrager heeft kunnen weigeren.
2. Burgemeester en wethouders verlenen de huisvestingsvergunning indien geen van de in
het eerste lid genoemde weigeringsgronden zich voordoen.
Artikel 2.4.3 Intrekking vergunning
1. Burgemeester en wethouders kunnen een huisvestingsvergunning intrekken, als:
a. het huishouden de in de vergunning vermelde woonruimte niet binnen de
genoemde termijn in gebruik heeft genomen;
b. de vergunning is verleend op grond van door de houder van de vergunning verstrekte
gegevens waarvan deze wist of redelijkerwijs kan vermoeden dat zij onjuist of
onvolledig waren.
2. Als burgemeester en wethouders een huisvestingsvergunning verlenen ten
behoeve van een huishouden dat al over een huisvestingsvergunning beschikt,
wordt de eerdere huisvestingsvergunning gelijktijdig ingetrokken.
Artikel 2.4.4. Aanbieden van woonruimte
1. Corporaties bieden hun voor verhuur beschikbare woonruimten eenduidig en transparant
te huur aan via een aanbodinstrument of via meerdere aanbodinstrumenten.
2. Bij het aanbieden van woonruimte wordt vermeld aan welke eisen de woningzoekende
moet voldoen om in aanmerking te komen voor de aangeboden woonruimte.
3. Het bepaalde in het eerste en tweede lid is niet van toepassing op directe bemiddeling.
Artikel 2.4.5. Woningzoekenden en inschrijving
1. Personen van 18 jaar en ouder kunnen zich als woningzoekende inschrijven via een of
meerdere aanbodinstrumenten in de woningmarktregio. De inschrijving in een in de regio
gebruikte aanbod-instrument geldt als inschrijving in elk in de regio gebruikt
aanbodinstrument.
2. De inschrijving eindigt nadat een woningzoekende als huurder woonruimte aangewezen
in artikel 2.1.1. in gebruik heeft genomen, waarbij alle aan de inschrijving verbonden
woonpunten vervallen.
3. In afwijking van het bepaalde in het tweede lid eindigt een inschrijving niet, en blijven de
opgebouwde woonpunten behouden:
a. indien een jongere een woonruimte in gebruik heeft genomen met een huurovereenkomst
als bedoeld in artikel 274c van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek;
b. indien een huurder na 1 juli 2016 een woonruimte in gebruik heeft genomen met een
huurovereenkomst als bedoeld in artikel 271, eerste lid, tweede volzin, van boek 7 van het
Burgerlijk Wetboek.
4. In afwijking van het bepaalde in het tweede lid eindigt de inschrijving niet nadat een
woningzoekende als huurder woonruimte aangewezen in artikel 2.1.1 in gebruik heeft
                                                                                      6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>            genomen, voor zover die woonruimte geen eigendom is van een corporatie en niet via een
            aanbodinstrument te huur is aangeboden.
            5. Na beëindiging van een inschrijving als bedoeld in het tweede lid kan een
            woningzoekende zich opnieuw inschrijven in een in de regio gebruikt aanbodinstrument.
            Artikel 2.4.6 Voorwaarden aan inschrijving via het aanbodinstrument
            Door of namens de corporatie die verantwoordelijk is voor een aanbodinstrument kunnen
            voorwaarden aan de in artikel 2.4.5 eerste lid bedoelde inschrijving worden verbonden. De
            voorwaarden zijn openbaar en te raadplegen via de website van het aanbodinstrument.
            Artikel 2.4.7 Toewijzing woonruimte op basis van punten
            1. Vanaf de datum van inschrijving bij een eerste aanbodinstrument als bedoeld in artikel
            2.4.5 bouwt een woningzoekende woonpunten op die relevant zijn voor de volgorde van
            toewijzing van woonruimte.
            2. Woonpunten worden opgebouwd in de volgende categorieën:
type punt en opbouw                                   voorwaarden voor opbouw punten en
                                                      inzet punten
Wachtpunten: opbouw één punt per jaar,                Woningzoekende heeft een geldige
bij deel van een jaar naar rato                       inschrijving bij een aanbodinstrument.
berekend. Er geldt geen
maximum aantal punten.
Zoekpunten: opbouw één punt                           Woningzoekende reageert in een
per kalendermaand met een maximum                     kalendermaand tenminste vier keer op
van dertig punten. Een woningzoekende                 een conform artikel 2.7.1. passende woon-
kan punten opbouwen en verliezen.                     ruimte.
Situatiepunten: opbouw één punt per                   Woningzoekende heeft een geldige
verstreken maand vanaf de datum                       verklaring ‘opbouw situatiepunten’.
toekenning verklaring, met een                        Situatiepunten kunnen worden ingezet bij
maximum van twaalf punten.                            50% van de jaarlijks aangeboden woonruimten.
Situatiepunten zijn
maximaal drie jaar geldig, tenzij
verlenging is toegekend.
Situatiepunten voor jongeren: opbouw                  Woningzoekende heeft een geldige
één punt per verstreken maand vanaf                   verklaring ‘opbouw situatiepunten voor
de datum toekenning verklaring,                       jongeren’.
met een maximum van twaalf punten.                    Situatiepunten voor jongeren kunnen worden
Situatiepunten zijn maximaal drie jaar                ingezet bij 50% van de jaarlijks aangeboden
geldig, tenzij verlenging is toegekend.               woonruimten.
            Artikel 2.4.8 Opbouw en afname van zoekpunten
            1. Zoekpunten worden opgebouwd met één punt per kalendermaand indien een
            woningzoekende in de betreffende kalendermaand ten minste vier keer op een conform
            artikel 2.7.1 passende woonruimte heeft gereageerd, tot een maximum van dertig
            zoekpunten
            2. Op opgebouwde zoekpunten komen zoekpunten in mindering als volgt:
            a. Voor iedere maand waarin een woningzoekende niet reageert op passende woonruimte
            volgt één punt aftrek;
            b. Bij weigering van- of niet reageren op een uitnodiging voor bezichtiging van een
            woonruimte waarop een woningzoekende heeft gereageerd volgt één punt aftrek;
                                                                                               7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>c. Bij afmelding van een afgesproken bezichtiging vóór het tijdstip van de bezichtiging, volgt
één punt aftrek;
d. Bij weigering van- of niet reageren op een aangeboden woning door een
woningzoekende volgt één punt aftrek;
e. Bij niet op komen dagen bij een bezichtiging na aanvaarding van een uitnodiging door
een woningzoekende trekken burgemeester en wethouders alle zoekpunten in;
f. Bij de tweede weigering van een aangeboden woning door een woningzoekende trekken
burgemeester en wethouders alle zoekpunten in.
3. In afwijking van het tweede lid wordt een zoekpuntensaldo niet lager dan nihil.
Artikel 2.4.9. Nadere regels en hardheid.
1. Burgemeester en wethouders stellen nadere regels over de toepassing van artikel 2.4.8.
2. Burgemeester en wethouders zijn bevoegd in gevallen waarin toepassing van artikel 2.4.8
naar hun oordeel tot een bijzondere hardheid leidt ten gunste van de aanvrager af te wijken.
Paragraaf 5 Opbouw situatiepunten
Artikel 2.5.1 Aanvraag om een verklaring opbouw situatiepunten
1. Een verklaring opbouw situatiepunten wordt aangevraagd bij burgemeester en
wethouders.
2. Burgemeester en wethouders beslissen binnen acht weken na de datum van ontvangst
van de aanvraag. Zij kunnen deze termijn eenmaal verlengen met ten hoogste vier weken
en maken hun besluit daartoe bekend binnen de in de vorige zin genoemde termijn.
3. De aanvraag wordt schriftelijk ingediend bij het college met behulp van een door
burgemeester en wethouders vastgesteld aanvraagformulier.
Artikel 2.5.2 Toelatingscriteria opbouw situatiepunten
1. Een woningzoekende kan in aanmerking komen voor een verklaring opbouw
situatiepunten indien hij verkeert in een van de volgende situaties:
a. hij woont met zijn huishouden sinds ten minste een jaar voorafgaand aan de datum van
aanvraag, in bij een persoon die rechthebbende is op de woning en die geen deel uitmaakt
van het huishouden van woningzoekende; of,
b. hij verkeert in een situatie van echtscheiding of relatiebreuk en kan niet in de voormalig
gezamenlijke woning blijven wonen en kan niet over zelfstandige woonruimte beschikken,
2.De woningzoekende die verkeert in een situatie als bedoeld in het eerste lid onder a. dient
te voldoen aan de volgende voorwaarden:
a. de woningzoekende is in de twee jaar, voorafgaand aan de aanvraag onafgebroken
woonachtig geweest in de woningmarktregio; en,
b. de woningzoekende vormt een huishouden met ten minste één minderjarig kind; en,
c. de woningzoekende staat ten minste één jaar, voorafgaand aan de datum van aanvraag,
ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres van de persoon bij wie hij
inwoont.
3. De woningzoekende die verkeert in een situatie als bedoeld in het eerste lid onder b.
dient te voldoen aan de volgende voorwaarden:
a. de woningzoekende is in de twee jaar, voorafgaand aan de aanvraag onafgebroken
woonachtig geweest in de woningmarktregio; en,
b. de woningzoekende heeft in de drie jaren voorafgaand aan de datum van de aanvraag,
ten minste twee jaar aaneensluitend ingeschreven gestaan in de Basisregistratie Personen
op het adres van de gezamenlijke woning; en,
c. de woningzoekende heeft (mede)gezag over en de zorg voor ten minste 1 dag per week
voor ten minste één minderjarig kind.
                                                                                      8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>Artikel 2.5.3 Opbouw en intrekking van situatiepunten
1. Situatiepunten worden opgebouwd met één punt per verstreken maand vanaf de eerste
van de kalendermaand volgend op de datum toekenning verklaring opbouw situatiepunten,
met een maximum van twaalf situatiepunten
2. burgemeester en wethouders trekken opgebouwde situatiepunten in de volgende
gevallen in:
a. Bij niet op komen dagen bij een bezichtiging na aanvaarding van een uitnodiging door
een woningzoekende;
b. Bij de tweede weigering van een aangeboden woning.
Artikel 2.5.4 Geldigheidsduur en verlenging situatiepunten
1. De verklaring opbouw situatiepunten heeft een geldigheidsduur van drie jaar vanaf de
datum waarop deze is afgegeven.
2. Burgemeester en wethouders kunnen besluiten tot verlenging van de verklaring
situatiepunten opbouw voor een tweede termijn van drie jaar indien de aanvrager nog
steeds aan de criteria voldoet op grond waarvan de verklaring opbouw situatiepunten is
verleend.
3. Een aanvraag tot verlenging wordt ingediend voordat de geldigheidstermijn van de
verklaring is verstreken maar niet eerder dan twee jaar en zes maanden nadat de verklaring
is verleend.
Artikel 2.5.5 Algemene weigeringsgronden verklaring opbouw situatiepunten
1. Burgemeester en wethouders weigeren de verklaring opbouw situatiepunten indien naar
hun oordeel de aanvrager niet voldoet aan de in artikel 2.5.2 genoemde eisen.
2. Burgemeester en wethouders stellen nadere regels over de toepassing van deze
paragraaf.
3. Burgemeester en wethouders zijn bevoegd in gevallen waarin toepassing van deze
paragraaf naar hun oordeel tot een bijzondere hardheid leidt ten gunste van de aanvrager af
te wijken van de bepalingen in deze paragraaf.
Paragraaf 6 Opbouw situatiepunten voor jongeren
Artikel 2.6.1 Van overeenkomstige toepassingsverklaring
Op een aanvraag om een verklaring situatiepunten-opbouw voor jongeren zijn de artikelen
2.5.1, 2.5.3 en 2.5.4 van overeenkomstige toepassing.
Artikel 2.6.2 Toelatingscriteria opbouw situatiepunten voor jongeren
Om in aanmerking te komen voor een verklaring situatiepunten-opbouw voor jongeren dient
de woningzoekende te voldoen aan de volgende voorwaarden:
1. De woningzoekende verkeert in een van de volgende situaties:
a. hij is opgenomen in een pleeggezin of gezinshuis; of,
b. hij beschikt over een WMO indicatie voor ambulante ondersteuning, met een looptijd van
tenminste 2 jaar, waarvan er één is verstreken voor de datum van de aanvraag; en:
2. De woningzoekende is op de datum van aanvraag meerderjarig maar heeft nog niet de
leeftijd van vijfendertig jaar bereikt; en
3. De woningzoekende staat ten minste twee jaar, voorafgaand aan de datum van
aanvraag, ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres van de ouder,
pleegouder of het gezinshuis; en
4. De woningzoekende is in de twee jaar, voorafgaand aan de aanvraag onafgebroken
woonachtig geweest in de woningmarktregio; en
5. Een verklaring opbouw situatiepunten voor jongeren wordt niet verstrekt naast een
verklaring opbouw situatiepunten als bedoeld in artikel 2.5.2.
                                                                                  9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>Artikel 2.6.3 Opbouw en intrekking van situatiepunten voor jongeren
1. Situatiepunten voor jongeren kunnen worden opgebouwd tot de datum dat de
woningzoekende de leeftijd van vijfendertig jaar bereikt.
2. Burgemeester en wethouders trekken de verklaring situatiepunten en de opgebouwde
situatiepunten voor jongeren in als de woningzoekende niet langer voldoet aan de criteria
als bedoeld in artikel 2.6.2.
Artikel 2.6.4 Algemene weigeringsgronden verklaring opbouw situatiepunten voor
jongeren
1. Burgemeester en wethouders weigeren de verklaring opbouw situatiepunten indien naar
hun oordeel de aanvrager niet voldoet aan de in artikel 2.6.2 genoemde eisen.
2. Burgemeester en wethouders stellen nadere regels over de toepassing van deze
paragraaf.
3. Burgemeester en wethouders zijn bevoegd in gevallen waarin toepassing van deze
paragraaf naar hun oordeel tot een bijzondere hardheid leidt ten gunste van de aanvrager af
te wijken van de bepalingen in deze paragraaf.
Paragraaf 7 Passendheidscriteria, bindingscriteria en volgorde bij toewijzing van
woonruimte.
Artikel 2.7.1 Passendheidscriteria: voorrang gelet op de aard, grootte en prijs van
woonruimte
1. Als categorieën woonruimte als bedoeld in artikel 11 van de wet worden aangewezen de
categorieën woonruimte beschreven in kolom 1 van de in het tweede lid opgenomen tabel.
2. Bij het verlenen van een huisvestingsvergunning voor woonruimte die behoort tot een in
kolom 1 genoemde categorie woonruimte wordt voorrang gegeven aan de categorieën
woningzoekenden genoemd in kolom 2 achter de desbetreffende categorie woonruimte.
 Kolom 1: Categorie woonruimte (labels) Kolom 2: Categorie woningzoekenden
                                          (voorrangsgroepen)
 Woonruimte in het bijzonder              huishoudens waarvan één lid tenminste
 geschikt voor de huisvesting van         de leeftijd van 55 jaar of ouder
 senioren                                 heeft bereikt. Indien er geen huishouden
                                          dat voldoet aan het in de eerste zin
                                          bepaalde voor de woonruimte in
                                          aanmerking komt, wordt voorrang gegeven
                                          aan het huishouden met een lid dat de
                                          leeftijd van 55 jaar het dichtst benadert.
 Woonruimte in het bijzonder              Jongeren tussen de twee
 geschikt voor de huisvesting van         leeftijdsgrenzen van 18 tot en met 22 jaar
 jongeren                                 en 23 tot en met 27 jaar.
 Woonruimte in het bijzonder              Huishoudens in het bezit van een indicatie
 geschikt voor de huisvesting van         waaruit blijkt dat de specifieke
 personen met verminderde                 eigenschappen van de woonruimte
 zelfredzaamheid                          tegemoetkomen aan de verminderde
                                          zelfredzaamheid van één of meerdere
                                          leden van het huishouden.
 Woonruimte gelet op de                   Huishoudens met een laag inkomen als
 huurprijs in het bijzonder geschikt voor bedoeld in lid 3.
 de huisvesting van huishoudens met
 een laag inkomen
 Woonruimte gelet op de                   Huishoudens met een hoger inkomen
                                                                                    10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>  huurprijs in het bijzonder geschikt voor als bedoeld in lid 3
  de huisvesting van huishoudens met
  een hoger inkomen
3. Huishoudens met een laag inkomen zijn huishoudens met een inkomen tot een nader, bij
het te huur aanbieden van woonruimte, door burgemeester en wethouders te bepalen
hoogte. Huishoudens met een hoog inkomen zijn huishoudens met een inkomen boven een
nader, bij het te huur aanbieden van woonruimte, door burgemeester en wethouders te
bepalen hoogte.
4. Voorts wordt bij het verlenen van een huisvestingsvergunning overeenkomstig het
bepaalde in onderstaande tabel (bezettingsnorm) voorrang verleend. Van deze
bezettingsnorm kan worden afgeweken in het belang van een snelle huisvesting van
urgente woningzoekenden en label van de woning.
  Woning met aantal kamers                Huishoudens met minimaal    Huishoudens met maximaal
  1 kamer                                 1 persoon                   1 persoon
  2 kamer                                 1 persoon                   2 personen, geen kinderen
  3 kamers of meer kleiner dan 60 m2      1 persoon                   2 personen met 2 kinderen
  3 kamers of meer ten minste 60 m2       2 personen                  -
  4 kamers of meer ten minste 70 m2       2 kinderen                  -
5. Als categorie woonruimte als bedoeld in artikel 11 van de wet wordt voorts aangewezen:
woonruimte in het bijzonder geschikt voor de huisvesting van grote huishoudens.
6. Een minderjarig kind behoort voor de toepassing van dit artikel tot het huishouden van
woningzoekende als het als ingezetene op het woonadres van woningzoekende staat
ingeschreven in de basisregistratie personen of, in geval van co-ouderschap, aantoonbaar
tenminste drie hele dagen per week bij woningzoekende woont.
Artikel 2.7.2 Voorrang (mede) vanwege lokale binding
1. Bij de verlening van huisvestingsvergunningen komen alle zelfstandige huurwoningen
met een rekenhuur tot de liberalisatiegrens in eigendom van corporaties in aanmerking voor
voorrang voor woningzoekenden met lokale binding voor ten hoogste de in lid 2 gestelde
limiet.
2. De verlening van huisvestingsvergunningen met toepassing van voorrang op grond van
regionale en lokale binding wordt toegepast binnen de limieten als bepaald in artikel 14,
tweede lid, van de Huisvestingswet 2014 en artikel 6s van het Besluit uitvoering Crisis- en
herstelwet.
Artikel 2.7.3 Algemene volgordebepaling
1. Indien een woonruimte te huur wordt aangeboden via een aanbodinstrument wordt de
volgorde waarin de woningzoekenden die op het aanbod gereageerd hebben en in
aanmerking komen voor een huisvestingsvergunning bepaald overeenkomstig het bepaalde
in de artikelen 2.7.1 en 2.7.2.
2. Voor een huisvestingsvergunning komen achtereenvolgens de volgende groepen
woningzoekenden in aanmerking:
a. de woningzoekenden die voldoen aan de toepasselijke passendheidscriteria als bedoeld
in artikel 2.7.1 en de bindingscriteria als bedoeld in artikel 2.7.2;
b. de woningzoekenden die voldoen aan de toepasselijke passendheidscriteria;
c. de woningzoekenden die voldoen aan de toepasselijke bindingscriteria, zo lang het
maximum percentage als bedoeld in artikel 2.7.2 niet is bereikt;
d. de overige woningzoekenden.
                                                                                  11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>3. Binnen de categorieën als genoemd in het tweede lid komt de woningzoekende met het
hoogste aantal woonpunten als eerste in aanmerking voor een huisvestingsvergunning.
Artikel 2.7.4 Bijzonder volgorde voor houders van een SV-urgentieverklaring
1. Van de woningzoekenden die zijn ingedeeld in één van de in artikel 2.7.1 bedoelde
groepen, komen als eerste in aanmerking voor een huisvestingsvergunning de houders van
een SV-urgentieverklaring als bedoeld in artikel 2.9.8 tweede lid indien de woonruimte
voldoet aan het in de urgentieverklaring opgenomen zoekprofiel.
2. Indien op grond van het eerste lid meerdere houders van een SV-urgentieverklaring als
eerste in aanmerking zouden komen voor een huisvestingsvergunning, komt als eerste in
aanmerking het huishouden waarvan de SV-urgentieverklaring als eerste is verleend of
waarvoor voorziening in de behoefte aan woonruimte naar het oordeel van burgemeester en
wethouders het meest dringend noodzakelijk is.
3. In afwijking van artikel 2.7.3. gaan de houders van een SV-urgentieverklaring voor op
woningzoekenden die voldoen aan de bindingscriteria als bedoeld in artikel 2.7.2.
Artikel 2.7.5 Bijzondere volgorde in geval van loting
1. In afwijking van artikel 2.7.3 kan de volgorde waarin woningzoekenden die op het aanbod
hebben gereageerd worden bepaald door loting.
2. Bij loting wordt door de corporatie op elektronische of andere geschikte wijze bepaald in
welke volgorde de aan de loting deelnemende woningzoekenden voor de
huisvestingsvergunning in aanmerking komen. Daarbij heeft elk deelnemende
woningzoekende een gelijke kans op elke plek in de totale rangorde.
3. Per kalenderjaar wordt in de gehele regio op ten hoogste 15 % en per gemeente op ten
hoogste 20 % van door corporaties te huur aangeboden woonruimten het rangordecriterium
loting toegepast.
Artikel 2.7.6 Directe bemiddeling
1. Houders van een urgentieverklaring als bedoeld in paragraaf 9, met uitzondering van
houders van een urgentieverklaring wegens stadsvernieuwing als bedoeld in artikel 2.9.8,
eerste lid, onderdeel c, krijgen een woning via directe bemiddeling.
2. Burgemeester en wethouders kunnen nadere regels stellen over de procedure bij directe
bemiddeling.
Artikel 2.7.7 Bijzondere gevallen
Op verzoek van corporaties kan bij de huisvesting van huishoudens in bijzondere gevallen
die voldoen aan de volgende voorwaarden, direct bemiddeld worden:
a. het betreft de huisvesting van huishoudens wier specifieke situatie vraagt om een
oplossing op maat, welke niet kan worden geboden met toepassing van het bepaalde in
deze verordening;
b. het aantal huisvestingen op grond van dit artikel bedraagt per regiogemeente per
kalenderjaar ten hoogste vijf procent van de met toepassing van het bepaalde in deze
verordening te verhuren woonruimte;
c. de huisvestingen op grond van dit artikel worden geregistreerd en jaarlijks gerapporteerd
aan de Stuurgroep Wonen. Daarbij wordt de Stuurgroep Wonen in ieder geval medegedeeld
hoeveel gevallen het per regiogemeente betrof.
Paragraaf 8 Experimenten woonruimteverdeling
Artikel 2.8.1 Algemeen
1. Bij een experiment worden de effecten onderzocht van een wijze van in gebruik geven
van woonruimte, welke niet in of op grond van deze verordening is geregeld maar wel in een
op grond van de Huisvestingswet 2014 vast te stellen verordening geregeld zou kunnen
worden.2. De wijze van in gebruik geven van woonruimte als bedoeld in het eerste lid staat
                                                                                   12
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>ten dienste van een rechtvaardige, doelmatige, evenwichtige en transparante verdeling van
woonruimte.
Artikel 2.8.2 Experimenten met woonruimten van corporaties
1. Corporaties en één of meer regiogemeenten kunnen een experiment organiseren. Zij
stellen daartoe de opzet van het experiment vast, welke tenminste het volgende bevat:
a. een beschrijving van het doel en de inhoud van het experiment; en,
b. het toepassingsbereik van het experiment; en,
c. de tijdsduur van het experiment; en,
d. de wijze van begeleiding van het experiment gedurende de duur van het experiment; en,
e. de wijze en punten waarop het experiment geëvalueerd wordt.
2. Een experiment heeft een maximale duur van twee jaar en betreft per jaar maximaal tien
procent van de in dat jaar toe te wijzen woonruimten van de corporaties die bij het
experiment betrokken zijn.
3. Een experiment vangt pas aan nadat de Stuurgroep Wonen de experimentenopzet heeft
goedgekeurd. Bij zijn beslissing tot goed- dan wel afkeuring van de
experimentenovereenkomst neemt de Stuurgroep Wonen de belangen van een
evenwichtige, rechtvaardige, doelmatige en transparante verdeling van woonruimte in acht.
Artikel 2.8.3 Experiment met overige aangewezen woonruimten
1. Andere verhuurders dan corporaties kunnen in samenwerking met één of meer
regiogemeenten een experiment organiseren. Het bepaalde in artikel 2.5.2, eerste lid, is
hierop van overeenkomstige toepassing.
2. Een experiment heeft een maximale duur van twee jaar en vangt pas aan nadat
burgemeester en wethouders, na raadpleging van de Stuurgroep Wonen, de
experimentenopzet hebben goedgekeurd. Bij hun beslissing omtrent goedkeuring nemen zij
de belangen van een evenwichtige, rechtvaardige, doelmatige en transparante verdeling
van woonruimte in acht.
Paragraaf 9 Urgentie
Artikel 2.9.1 Bevoegdheid tot beslissen op een aanvraag om een urgentieverklaring
Op een aanvraag om een urgentieverklaring beslissen burgemeester en wethouders bij wie
de aanvraag ingevolge artikel 2.9.2, eerste lid, wordt ingediend.
Artikel 2.9.2 Aanvraag om een urgentieverklaring
1. Een urgentieverklaring wordt aangevraagd:
a. bij burgemeester en wethouders van de regiogemeente waar de aanvrager blijkens diens
inschrijving in de basisregistratie zijn woonadres heeft; of,
b. bij burgemeester en wethouders van de regiogemeente waar de aanvrager wil gaan
wonen, als de aanvrager niet in de woningmarktregio woont.
2. Burgemeester en wethouders beslissen binnen acht weken na de datum van ontvangst
van de aanvraag. Zij kunnen deze termijn eenmaal verlengen met ten hoogste vier weken
en maken hun besluit daartoe bekend binnen de in de vorige zin genoemde termijn.
3. De aanvraag gaat in ieder geval vergezeld van de volgende gegevens en bescheiden:
a. stukken waaruit blijkt dat de aanvrager als woningzoekende is ingeschreven in een
aanbodinstrument;
b. informatie over de aard en de oorsprong van het huisvestingsprobleem dat aan de
aanvraag ten grondslag ligt; en
c. informatie over het inkomen en het vermogen van het huishouden van aanvrager.
4. Het bepaalde in het vorige lid, aanhef en onder a, is niet van toepassing op een aanvraag
die een verzoek om indeling in een urgentiecategorie als bedoeld in artikel 2.9.6 inhoudt.
                                                                                   13
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>Artikel 2.9.3 Inhoud van de urgentieverklaring
1. De urgentieverklaring bevat een zoekprofiel voor woonruimte.
2. Het zoekprofiel bevat het qua ligging, grootte, en aard meest sobere woningtype of de
meest sobere woningtypen, naar het oordeel van burgemeester en wethouders noodzakelijk
voor het oplossen van het huisvestingsprobleem.
3. Het zoekprofiel bevat voorts het zoekgebied waarvoor de urgentieverklaring geldig is.
4. De urgentieverklaring bevat verder de volgende informatie:
a. de naam, het adres en de woonplaats van aanvrager;
b. de geboortedatum van aanvrager;
c. het dossiernummer van de aanvraag;
d. de termijn gedurende welke de urgentieverklaring geldig is.
Artikel 2.9.4 Het zoekgebied
1. Het zoekgebied omvat de gemeente van burgemeester en wethouders die de
urgentieverklaring hebben verleend.
2. Het bepaalde in de volgende leden is uitsluitend van toepassing op een
urgentieverklaring waarmee de woningzoekende is ingedeeld in een in artikel 2.9.8
genoemde urgentiecategorie.
3. Indien de houder van de urgentieverklaring wil verhuizen naar een andere regiogemeente
dan die waar de urgentieverklaring is afgegeven, kunnen burgemeester en wethouders van
de ontvangende regiogemeente:
a. het zoekgebied wijzigen zodat het hun gemeente omvat. Met de wijziging van het
zoekgebied komt een eerder in het zoekprofiel opgenomen zoekgebied te vervallen; en,
b. de in het zoekprofiel opgenomen woningtypen wijzigen in het voor de ontvangende
gemeente, gelet op de toepasselijke urgentiecategorie, met inachtneming van het bepaalde
in artikel 2.9.3, tweede lid, gangbare woningtype of woningtypen.
4. Burgemeester en wethouders kunnen de in het tweede lid bedoelde wijziging van het
zoekgebied weigeren indien naar hun oordeel de onevenwichtige en onrechtvaardige
effecten van schaarste aan goedkope woonruimte daartoe nopen.
5.Burgemeester en wethouders beslissen binnen een termijn van vier weken op een
verzoek om wijziging van het zoekgebied, bedoeld in het tweede lid.
Artikel 2.9.5 Algemene weigeringsgronden urgentieverklaring
1. Burgemeester en wethouders weigeren de urgentieverklaring indien naar hun oordeel
sprake is van één of meerdere van de volgende omstandigheden:
a. het huishouden van de aanvrager voldoet niet aan de in artikel 2.2.1 genoemde eisen;
b. er is geen sprake van een urgent huisvestingsprobleem;
c. de aanvrager kon het huisvestingsprobleem redelijkerwijs voorkomen of kan het
huisvestingsprobleem redelijkerwijs op een andere wijze oplossen;
d. het huisvestingsprobleem kon worden voorkomen of kan worden opgelost door gebruik te
maken van een voorliggende voorziening;
e. het aan de aanvraag ten grondslag liggende huisvestingsprobleem is ontstaan als gevolg
van een verwijtbaar doen of nalaten van aanvrager of een lid van zijn huishouden;
f. het aan de aanvraag ten grondslag liggende huisvestingsprobleem kan niet of in
onvoldoende mate opgelost worden met verhuizing naar zelfstandige woonruimte of andere
zelfstandige woonruimte;
g. de aanvraag is ingediend binnen twee jaar nadat een eerder aan aanvrager of een lid van
zijn huishouden verleende urgentieverklaring is vervallen of ingetrokken met toepassing van
artikel 2.9.9 of 2.9.10;
h. de aanvrager is niet in staat om in zijn bestaan of in de kosten van bewoning van
zelfstandige woonruimte te voorzien;
                                                                                  14
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>i. de aanvrager in de periode direct voorafgaand aan het indienen van de aanvraag blijkens
diens inschrijving in de basisregistratie niet tenminste twee jaar onafgebroken in de
gemeente waar de urgentieverklaring wordt aangevraagd woonachtig was;
j. het huishoudinkomen de DAEB-norm overschrijdt.
2. Indien de aanvraag betrekking heeft op indeling in een urgentiecategorie bedoeld in
artikel 2.9.8, eerste lid, kunnen burgemeester en wethouders vervolgens het aangevraagde
weigeren indien de aanvrager gedurende de in het vorige lid, onder i, bedoelde termijn niet
heeft gewoond in een zelfstandige en krachtens een besluit op grond van de Wet ruimtelijke
ordening voor permanente bewoning bestemde woonruimte.
3. Burgemeester en wethouders weigeren eveneens het aangevraagde indien de
aanvrager niet valt onder één van de in artikel 2.9.6 tot en met 2.9.8 opgenomen
urgentiecategorieën.
Artikel 2.9.6 Wettelijke urgentiecategorieën en vergunninghouders
1. Een urgentieverklaring kan worden verleend indien zich geen van de in artikel 2.9.5,
eerste lid, aanhef en onder a tot en met h en j genoemde omstandigheden voordoet en de
aanvrager tot tenminste één van de volgende urgentiecategorieën behoort:
a. woningzoekenden die verblijven in een voorziening voor tijdelijke opvang van personen,
die in verband met problemen van relationele aard of geweld hun woonruimte hebben
verlaten en waarvan de uitstroom uit die voorziening aanstaande is, indien de behoefte aan
in de desbetreffende regiogemeente gelegen woonruimte als gevolg van die uitstroom naar
het oordeel van burgemeester en wethouders dringend noodzakelijk is;
b. woningzoekenden waarvan de voorziening in de behoefte aan woonruimte als gevolg van
het verlenen of ontvangen van mantelzorg naar het oordeel van burgemeester en
wethouders voor aanvrager dringend noodzakelijk is.
2. Een urgentieverklaring kan worden verleend aan een vergunninghouder die, gelet op de
in artikel 28 van de wet genoemde taakstelling, gehuisvest moet worden door het college
van burgemeester en wethouders waar de urgentieverklaring wordt aangevraagd indien
wordt voldaan aan de volgende voorwaarden:
a. de woningzoekende is niet door het Centraal Orgaan opvang asielzoekers als bedoeld in
artikel 2 van de Wet Centraal orgaan opvang asielzoekers bij een andere gemeente
voorgedragen voor huisvesting; en,
b. de woningzoekende heeft niet eerder aangeboden woonruimte geweigerd.
Artikel 2.9.7 Urgentiecategorie: uitstroom
1. Een urgentieverklaring kan worden verleend aan een woningzoekende die moet omzien
naar woonruimte aansluitend op verblijf in een instelling voor maatschappelijke opvang, een
psychiatrische instelling of een erkende hulp- of dienstverleningsinstelling, indien:
a. de aanvrager tenminste twee van de drie jaren direct voorafgaand aan het verblijf in de
instelling blijkens de inschrijving in de basisregistratie woonachtig was in de
woningmarktregio;
b. geen van de in artikel 2.9.5, eerste lid, aanhef en onder a, c, d, f, h of j genoemde
omstandigheden zich voordoet; en,
c. de aanvrager, naar het oordeel van burgemeester en wethouders voldoende zelfredzaam
is.
2. Indien een urgentieverklaring als bedoeld in het eerste lid wordt aangevraagd door een
woningzoekende die verblijft in een in de woningmarktregio gelegen instelling als bedoeld in
het eerste lid, zijn de volgende leden van toepassing.
3. In afwijking van het bepaalde in artikel 2.9.1. en artikel 2.9.2, eerste lid, wordt op een
aanvraag om een urgentieverklaring waarmee een woningzoekende wordt ingedeeld in een
urgentiecategorie als bedoeld in het vorige lid, besloten door burgemeester en wethouders
van de regiogemeente waar de locatie van de opvanginstelling waar de woningzoekende
verblijft resideert.
                                                                                        15
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>4. In afwijking van het bepaalde in artikel 2.9.4, eerste lid, omvat het in de urgentieverklaring
op te nemen zoekgebied de regiogemeente waarin aanvrager tenminste twee van de drie
jaren direct voorafgaand aan het verblijf in de instelling blijkens de inschrijving in de
basisregistratie woonachtig was, tenzij burgemeester en wethouders gelet op de
problematiek van aanvrager een andere regiogemeente in het zoekgebied opnemen.
5. Het college van burgemeester en wethouders van de regiogemeente die tot het in de
urgentieverklaring opgenomen zoekgebied behoort, stelt het in de urgentieverklaring op te
nemen woningtype vast, overeenkomstig het bepaalde in artikel 2.9.3, tweede lid.
Artikel 2.9.8 Overige regionale urgentiecategorieën
1. Een urgentieverklaring kan worden verleend indien zich geen van de in artikel 2.9.5,
eerste en tweede lid, genoemde omstandigheden voordoet en de aanvrager tot tenminste
één van de volgende urgentiecategorieën behoort:
a. woningzoekenden die in een acute noodsituatie verkeren;
b. woningzoekenden, met inbegrip van de situatie waarin dit slechts geldt voor één lid van
het huishouden van een woningzoekende, die op grond van medische of sociale redenen
dringend woonruimte in een levensontwrichtende woonsituatie verkregen die naar het
oordeel van burgemeester en wethouders alleen opgelost kan worden door verhuizing naar
andere zelfstandige woonruimte, voor zover zij niet behoren tot de in artikel 2.9.7 bedoelde
urgentiecategorie;
c. woningzoekenden waarvan de huidige woonruimte behoort tot een door burgemeester en
wethouders op grond van het tweede lid aangewezen complex;
d. woningzoekenden waarvan de binnen de gemeente gelegen zelfstandige woonruimte als
gevolg van een calamiteit naar het oordeel van burgemeester en wethouders duurzaam
ongeschikt is voor bewoning.
2. Burgemeester en wethouders kunnen complexen aanwijzen waarvan de bewoners in
verband met sloop of ingrijpende renovatie of herstructurering van het gebied waarin de
complexen zijn gelegen, redelijkerwijs binnen twee jaar niet meer in hun huidige woonruimte
kunnen blijven wonen. Burgemeester en wethouders stellen daarbij een datum vast met
ingang waarvan de bewoners van de aangewezen complexen een SV-urgentieverklaring
kunnen aanvragen.
3. Op de urgentiecategorieën bedoeld in het eerste lid, aanhef en onder a en c, is het
bepaalde in artikel 2.9.5, eerste lid aanhef en onder j en het bepaalde in artikel 2.9.3,
tweede lid, niet van toepassing.
Artikel 2.9.8a Sociaal medische urgentie
1. Een urgentieverklaring kan worden verleend indien zich geen van de in artikel 2.9.5,
eerste en tweede lid, genoemde omstandigheden voordoet en de aanvrager, het
huishouden van aanvrager of een lid van dat huishouden zich naar het oordeel van
burgemeester en wethouders op grond van medische of sociale omstandigheden in een
levensontwrichtende woonsituatie bevindt, welke alleen beëindigd kan worden door
verhuizing naar andere zelfstandige woonruimte.
2. Van een levensontwrichtende woonsituatie als bedoeld in het eerste lid is sprake:
a. indien een of meerdere leden van het huishouden van aanvrager ernstige medische
beperkingen heeft;
b. bij dakloosheid of dreigende dakloosheid van een huishouden waarvan minderjarige
kinderen deel uitmaken;
c. indien een of meerdere leden van het huishouden van aanvrager met geweld bedreigd
wordt of het slachtoffer is van geweld; of,
d. indien het huishouden naar het oordeel van burgemeester en wethouders onevenredig
hoge woonlasten heeft.
                                                                                       16
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>Artikel 2.9.9 Geldigheid van de urgentieverklaring
1. Het bepaalde in het tweede lid, aanhef en onder b, en in het derde en vierde lid van dit
artikel is niet van toepassing op de SV-urgentieverklaring en de urgentieverklaringen
waarmee een woningzoekende is ingedeeld in een urgentiecategorie als bedoeld in artikel
2.9.6, tweede lid, of artikel 2.9.7, eerste lid.
2. De urgentieverklaring vervalt:
a. nadat de houder ervan niet meer behoort tot de urgentiecategorie welke aanleiding was
voor verlening van de urgentieverklaring; of,
b. na verloop van een termijn van 26 weken na verlening van de urgentieverklaring.
3. Burgemeester en wethouders van de gemeente die tot het in de urgentieverklaring
vermelde zoekgebied behoort kunnen besluiten dat de urgentieverklaring een langere
termijn dan die bedoeld in het tweede lid geldig blijft indien:
a. de omstandigheden bedoeld in artikel 2.9.5, eerste lid, zich niet voordoen;
b. de houder van de urgentieverklaring nog steeds valt in de urgentiecategorie welke
aanleiding was voor verlening van de urgentieverklaring.
4. Met inbegrip van de in het vorige lid bedoelde verlenging vervalt een urgentieverklaring
na het verstrijken van een periode van 52 weken na het moment waarop zij verleend is.
Artikel 2.9.10 Wijzigen en intrekken van de urgentieverklaring
1. Burgemeester en wethouders trekken de urgentieverklaring in indien:
a. bij de aanvraag onjuiste of onvolledige gegevens zijn verstrekt en er, indien juiste of
volledige gegevens verstrekt zouden zijn geweest, de urgentieverklaring zou zijn geweigerd;
b. de houder van de urgentieverklaring niet meer behoort tot de urgentiecategorie welke
aanleiding was voor verlening van de urgentieverklaring of zich één of meer toepasselijke, in
artikel 2.9.5, eerste lid, opgenomen en op de desbetreffende urgentiecategorie toepasselijke
weigeringsgronden voordoen;
c. de houder van de urgentieverklaring daartoe verzoekt; of,
d. de houder van de urgentieverklaring passende woonruimte heeft geweigerd of zich
anderszins onvoldoende heeft ingespannen om zijn huisvestingsprobleem op te lossen.
2. Burgemeester en wethouders kunnen de urgentieverklaring wijzigen indien:
a. bij de aanvraag onjuiste of onvolledige gegevens zijn verstrekt en er, indien juiste of
volledige gegevens verstrekt zouden zijn geweest, de urgentieverklaring niet zou zijn
geweigerd maar anders op de aanvraag zou zijn besloten; of
b. de houder van de urgentieverklaring behoort tot een andere urgentiecategorie dan die
welke aanleiding was voor verlening van de urgentieverklaring.
3. Ter voorbereiding van een besluit tot intrekking of wijziging van de urgentieverklaring
kunnen burgemeester en wethouders zich laten adviseren door een ter zake deskundig
persoon.
4. Indien burgemeester en wethouders een voorwaarde aan de urgentieverklaring hebben
verbonden, treedt de urgentieverklaring pas in werking als aan de voorwaarde is voldaan.
Artikel 2.9.11 Hardheidsclausule
1. Burgemeester en wethouders zijn, indien toepassing van deze verordening zou leiden tot
weigering van een urgentieverklaring, bevoegd om toch een urgentieverklaring toe te
kennen indien:
a. weigering van een urgentieverklaring leidt tot een schrijnende situatie; en,
b. sprake is van bijzondere omstandigheden die gelet op het doel van de verordening
redelijkerwijs toch een grond voor de verlening van een urgentieverklaring zouden kunnen
zijn.
2. Burgemeester en wethouders registreren de gevallen waarin met toepassing van het in
het eerste lid bepaalde een urgentieverklaring wordt verleend. De registratie bevat
tenminste de datum waarop de urgentieverklaring wordt verleend en de specifieke
omstandigheden van het geval die leiden tot de verlening van de urgentieverklaring. De
registraties worden tenminste eenmaal per jaar besproken in de Stuurgroep Wonen.
                                                                                    17
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 3 Wijziging van de woonruimtevoorraad
Artikel 3.1 Woonruimte
Als woonruimte bedoeld in artikel 30 van de wet, wordt aangemerkt:
a. alle woonruimte ongeacht huur- of koopprijs voor zover het betreft onttrekking
aan de bestemming tot bewoning;
b. woonruimte onder de huur- of koopprijsgrens voor zover het betreft met andere
woonruimte samenvoegen of van zelfstandige in onzelfstandige woonruimte
omzetten.
Artikel 3.2 Reikwijdte vergunningsplicht
Het is verboden om woonruimte aangewezen in artikel 3.1 zonder vergunning aan
bestemming tot bewoning te onttrekken, met andere woonruimte samen te voegen
of van zelfstandig in onzelfstandige woonruimte om te zetten.
Paragraaf 3 Procedure aanvraag onttrekkingsvergunning
Artikel 3.3.1 Aanvraag vergunning
1. Een aanvraag om een vergunning als bedoeld in artikel 21 van de wet wordt
ingediend door gebruikmaking van een door burgemeester en wethouders
vastgesteld formulier.
2. Bij de aanvraag worden de volgende gegevens verstrekt:
    a. naam en adres van de eigenaar;
    b. de straat, het huisnummer en de kadastrale ligging van het gebouw waarop
        de aanvraag betrekking heeft;
    c. de aard en het huidige gebruik van de woonruimte(n) waarop de aanvraag
        betrekking heeft;
    d. de namen en de adressen van de bewoners van de woonruimte(n) waarop
        de aanvraag betrekking heeft;
    e. de maximaal redelijke huurprijs van de woonruimte(n) waarop de aanvraag
        betrekking heeft;
    f. in geval van samenvoeging: de naam van de toekomstige bewoner, de
        omvang van diens huishouden en de maximaal redelijke huurprijs van de
        samen te voegen woonruimte;
    g. de motivering van het verzoek.
Artikel 3.3.2 In te dienen bescheiden
Bij de aanvraag worden de volgende bescheiden overgelegd:
    a. één of meer tekeningen van de plattegrond op schaal van iedere verdieping
        van het gebouw, alsmede van de verdieping of verdiepingen waarop de
        aanvraag betrekking heeft, met een aanduiding van de beoogde
        bestemming;
    b. een situatietekening waaruit de situering blijkt van het gebouw ten opzichte
        van de in de nabijheid gelegen bouwwerken;
    c. een compensatievoorstel;
    d. de laatste WOZ-waardebeschikking;
    e. bescheiden betreffende eventueel verleende subsidies ten behoeve van
        woningverbetering.
Artikel 3.3.3 Samenloop onttrekking en bouwen
1. Indien voor het gebouw of de gebouwgedeelten waarop de aanvraag
    betrekking heeft, tevens een omgevingsvergunning is aangevraagd, kan bij de
    aanvraag voor overeenkomstige gegevens en bescheiden worden verwezen
                                                                                  18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>    naar de coördinatiebepaling voor vergunningaanvragen uit de gemeentelijke
    bouwverordening voor zover die is opgenomen.
2. In de situatie als bedoeld in het eerste lid, kunnen burgemeester en wethouders
    de beslissing over een aanvraag voor de onttrekkingsvergunning aanhouden.
3. De aanhouding eindigt uiterlijk twee weken na de beslissing op de aanvraag
    voor de omgevingsvergunning.
Artikel 3.3.4 Beschikkingsvereisten
De onttrekkingsvergunning bevat tenminste de volgende gegevens:
    a. de woonruimte(n) waarop de beschikking betrekking heeft, aangeduid met
        de straat, het huisnummer of de kadastrale ligging, waarbij voor het overige
        kan worden verwezen naar de bijgevoegde bescheiden als bedoeld in
        artikel 3.2.2; en
    b. de geboden reële compensatie of de verlangde financiële compensatie;
    c. de overige opgelegde voorwaarden genoemd in artikel 3.3.2, eerste lid;
    d. de mededeling dat binnen één jaar nadat de vergunning onherroepelijk is
        geworden van de vergunning moet worden gebruikgemaakt dan wel de
        termijn in geval van een tijdelijke vergunning.
Paragraaf 4 Vergunningverlening
Artikel 3.4.1 Criteria voor vergunningverlening
1. Indien burgemeester en wethouders van oordeel zijn dat het belang dat met de
    onttrekking, samenvoeging of omzetting is gediend even groot is of groter is
    dan het belang van het behoud of de samenstelling van de
    woonruimtevoorraad, wordt de vergunning verleend.
2. Indien burgemeester en wethouders van oordeel zijn dat het belang van het
    behoud of de samenstelling van de woonruimtevoorraad groter is dan het met
    de onttrekking, samenvoeging of omzetting gediende belang wordt de
    vergunning verleend onder het stellen van voorwaarden en voorschriften
    behoudens het bepaalde in het derde lid.
3. Indien burgemeester en wethouders van oordeel zijn dat het belang van het
    behoud of de samenstelling van de woonruimtevoorraad groter is dan het met
    de onttrekking, samenvoeging of omzetting gediende belang en dit belang niet
    door het stellen van voorwaarden en voorschriften voldoende kan worden
    gediend, wordt de vergunning geweigerd.
4. Indien burgemeester en wethouders van oordeel zijn dat met de onttrekking,
    samenvoeging of omzetting geen onaanvaardbare inbreuk op een geordend
    woon- en leefmilieu in de omgeving van het betreffende pand was.
Artikel 3.4.2 Voorwaarden en voorschriften
1. Burgemeester en wethouders kunnen aan de vergunning de volgende
    voorwaarden en voorschriften verbinden:
        a. het toevoegen van een of meer naar het oordeel van burgemeester en
            wethouders gelijkwaardige woonruimte aan de woonruimtevoorraad
            (reële compensatie);
        b. het betalen van een financiële compensatie bij onttrekking van ten
            hoogste 12% van de WOZ-waarde van de woonruimte waarvoor de
            onttrekkingsvergunning is aangevraagd;
        c. de samenvoeging levert een woonruimte op met een huurprijs beneden
            de liberalisatiegrens;
        d. een te krap wonend huishouden woont na de samenvoeging van
            woonruimte overeenkomstig artikel 2.4.4 lid 5 passend;
                                                                                   19
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>         e. het waarborgen van een geordend woon- en leefmilieu waaronder in
              ieder geval wordt verstaan een veilige woon- en leefomgeving.
2.  Indien burgemeester en wethouders de voorwaarde genoemd in het eerste lid
    onder b. aan een vergunning willen verbinden, stellen zij de hoogte van de
    financiële compensatie vast.
3.  Burgemeester en wethouders kunnen beslissen tot:
    a. geheel of gedeeltelijke vrijstelling van compensatie zoals bedoeld in het
         eerste lid onder b.;
    b. het verlenen van een vrijstelling bij samenvoeging indien door de eigenaar-
         bewoner een investering is gedaan ten behoeve van noodzakelijk
         bouwkundige herstel.
4.  Indien op grond van het derde lid onder b vrijstelling wordt verleend hangt de
    vrijstelling af van de hoogte van de investering in relatie tot de economische
    waarde van de kleinste woning.
5.  De te ontvangen compensatie als bedoeld in eerste lid onder b., wordt gestort
    in het lokale volkshuisvestingsfonds, dat wordt gebruikt voor het realiseren van
    nieuwe woonruimte.
Artikel 3.4.3 Intrekken vergunning
Burgemeester en wethouders kunnen een onttrekkingsvergunning intrekken indien:
    a. niet binnen één jaar nadat de beschikking onherroepelijk is geworden, is
         overgegaan tot onttrekking;
    b. de vergunning is verleend op grond van door de vergunninghouder
         verstrekte gegevens waarvan deze wist of redelijkerwijs moest vermoeden
         dat zij onjuist of onvolledig waren;
    c. niet wordt voldaan aan de bij de vergunning gestelde voorwaarden en
         voorschriften.
Artikel 3.4.4 Tijdelijke onttrekking
1. Burgemeester en wethouders kunnen een tijdelijke onttrekkingsvergunning
    verlenen als het belang van de aanvrager slechts voor een bepaalde tijd
    aanwezig is.
2. Een tijdelijke onttrekkingsvergunning kan worden verleend voor ten hoogste vijf
    jaar.
3. Burgemeester en wethouders kunnen aan de vergunning voor tijdelijke
    onttrekking de voorwaarde van financiële compensatie verbinden.
4. Deze compensatie bedraagt ten hoogste 1,2 % van de WOZ-waarde van de
    betreffende woonruimte.
Artikel 3.4.5 Weigeringsgronden
Een vergunning als bedoeld in artikel 21 van de wet kan worden geweigerd als:
 a. naar het oordeel van burgemeester en wethouders het belang van behoud of
 samenstelling van de woonruimtevoorraad groter is dan het met de onttrekking,
 samenvoeging, omzetting of woningvorming gediende belang;
 b. het onder a genoemde belang niet voldoende kan worden gediend door het
 stellen van voorwaarden en voorschriften aan de vergunning;
 c. het verlenen van de vergunning zou kunnen leiden tot een onaanvaardbare
 inbreuk op een geordend woon- en leefmilieu in de omgeving van het betreffende
 pand.
                                                                                   20
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 4 Verdere bepalingen
Paragraaf 1 Wijzigingen
Artikel 4.1.1 Overleg bij wijziging
Bij de voorbereiding van een besluit tot wijziging van deze verordening plegen
burgemeester en wethouders overleg met burgemeester en wethouders van de
andere regiogemeenten, met de in de woningmarktregio werkzame corporaties en
met andere daarvoor naar zijn oordeel in aanmerking komende organisaties die
binnen de woningmarktregio werkzaam zijn op het gebied van de volkshuisvesting.
Paragraaf 2 Verslaglegging en monitoring
Artikel 4.2.1 Verstrekken van inlichtingen
Burgemeester en wethouders verstrekken op het portefeuillehoudersoverleg de
inlichtingen, die nodig zijn voor een juiste afstemming over de wijze waarop
burgemeester en wethouders deze verordening uitvoeren.
Artikel 4.2.2 Verslaglegging
Jaarlijks, in de eerste helft van het jaar, dragen corporaties die werkzaam zijn in
Landsmeer er zorg voor dat op heldere en toegankelijke wijze aan burgemeester
en wethouders de gegevens kenbaar worden gemaakt over de verhuringen van
afgelopen jaar.
Paragraaf 3 Handhaving en toezicht
Artikel 4.3.1 Handelen zonder of in strijd met een vergunning
1. Burgemeester en wethouders kunnen een bestuurlijke boete opleggen bij
overtreding van de verboden bedoeld in artikel 8 of 21 van de wet of handelen in
strijd met de voorwaarden of voorschriften, bedoeld in artikel 24 van de wet.
2. De bestuurlijke boete voor overtreding van het verbod, bedoeld in artikel 8,
eerste lid, van de wet bedraagt:
a. voor de eerste overtreding en voor een herhaalde overtreding na een periode
van 12 maanden: € 405,-;
b. voor een herhaalde overtreding binnen een periode van 12 maanden: € 405,-.
3. De bestuurlijke boete voor overtreding van het verbod, bedoeld in artikel 8,
tweede lid, van de wet bedraagt:
a. voor de eerste overtreding en voor een herhaalde overtreding na een periode
van 12 maanden: € 6000,-;
b. voor een herhaalde overtreding binnen een periode van 12 maanden: € 9000,-.
4. De bestuurlijke boete voor overtreding van het verbod, bedoeld in artikel 21 van
de wet, of voor handelen in strijd met de voorwaarden of voorschriften, bedoeld in
artikel 24 van de wet, bedraagt:
a. voor de eerste overtreding en voor een herhaalde overtreding na een periode
van 12 maanden: € 12000,-;
b. voor een herhaalde overtreding binnen een periode van 12 maanden: € 18500,-
Paragraaf 4 Restbepalingen
Artikel 4.4.1 Hardheidsclausule
Burgemeester en wethouders zijn bevoegd in gevallen waarin de toepassing van
deze verordening naar hun oordeel tot een bijzondere hardheid leidt ten gunste
van de aanvrager af te wijken van deze verordening.
                                                                                    21
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 22 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 5 Overgangs- en slotbepalingen
Artikel 5.1 Overgangsbepalingen beschikkingen
1. Vergunningen, toestemmingen, urgentieverklaringen, met inbegrip van daaraan
    verbonden voorwaarden en voorschriften vóór het tijdstip van inwerkingtreding
    van de onderhavige verordening verleend, gelden als vergunningen,
    toestemmingen, urgentieverklaringen en indicaties, met inbegrip van daaraan
    verbonden voorwaarden en voorschriften als bedoeld in deze verordening.
2. Het recht zoals dat gold onmiddellijk voor 1 januari 2016 blijft van toepassing
    op een huisvestingsvergunning, een onttrekkingsvergunning of een
    splitsingsvergunning of een beschikking tot weigering, wijziging of intrekking
    daarvan, die nog niet onherroepelijk is.
3. Het recht zoals dat gold onmiddellijk voor 1 januari 2016 blijft van toepassing
    op een beschikking tot toepassing van een bestuurlijke sanctie, genomen
    wegens de overtreding van het bepaalde bij of krachtens de Huisvestingswet,
    of een beschikking tot weigering, wijziging of intrekking daarvan, die nog niet
    onherroepelijk is.
4. De voor inwerkingtreding van deze verordening vastgestelde beleidsregels
    blijven onverkort van toepassing indien ze door de inwerkingtreding van deze
    verordening niet worden gewijzigd.
Artikel 5.2 Overgangsbepalingen omzetten inschrijfduur naar wachtpunten
1. De inschrijfduur van een woningzoekende als bedoeld in artikel 2.2.4 tweede
   lid van de Huisvestingsverordening Landsmeer 2020 wordt bij de
   inwerkingtreding van deze wijzigingsverordening omgezet naar wachtpunten in
   de verhouding 1:1.
2. Wachtpunten als gevolg van omgezette woonduur gelden uitsluitend als de
   kandidaat nog woont in de woonruimte waar de woonduur is opgebouwd en
   deze leeg oplevert bij verhuizing.
3. De wachtpunten die zijn ontstaan door in inschrijfduur omgezette woonduur
   vervallen op 1 juli 2030.
Artikel 5.3 Intrekking van de Huisvestingsverordening gemeente Landsmeer
2020
1. De gemeenteraad verlengt de werkingsduur van afdeling I van hoofdstuk 2 van
    de Huisvestingsverordening gemeente Landsmeer 2020, tot het moment
    waarop zij wordt ingetrokken. Op dit deel blijft de citeertitel
    Huisvestingsverordening gemeente Landsmeer 2020 van toepassing.
Artikel 5.4 Inwerkingtreding
1. Met uitzondering van artikel 1, onder vv, en afdeling I van hoofdstuk 2, treedt
    deze verordening in werking op de dag na haar bekendmaking in het
    Gemeenteblad.
2. Artikel 1, onder vv, en afdeling I van hoofdstuk 2 van deze verordening treden
    in werking op een door burgemeester en wethouders te bepalen tijdstip.
3. Artikel 2.7.1 lid 4 en artikel 2.7.2 van deze verordening zijn uitgezonderd van lid
    2 en treedt wel in werking op de dag na bekendmaking van deze verordening in
    het Gemeenteblad.
4. Deze verordening vervalt na de inwerkingtreding van een nieuwe
    huisvestingsverordening of 4 jaar na datum van bekendmaking in het
    Gemeenteblad.
                                                                                    22
</pre>

====================================================================== Einde pagina 22 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 23 ======================================================================

<pre>Aldus besloten in de openbare vergadering
van de Raad der gemeente Landsmeer,
gehouden op 28 oktober 2021
de griffier,                         de voorzitter,
                                                    23
</pre>

====================================================================== Einde pagina 23 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 24 ======================================================================

<pre>Bijlage 1
Behorende bij artikel 2.3.3
     Woning met aantal kamers Huishouden met minimaal
     1                        1 persoon
     2                        1 persoon
     3                        1 persoon
     4                        2 personen
     5                        3 personen
                                                      24
</pre>

====================================================================== Einde pagina 24 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 25 ======================================================================

<pre>Toelichting
1. Algemene toelichting
1.1. Aanleiding
De Regionale Huisvestingsverordening Stadsregio Amsterdam 2013 (hierna: HVV)
is met ingang van 1 juli 2015 gewijzigd. Deze wijzigingen betreffen alleen
onderdelen van de regels over woonruimteverdeling: de regels over
woonruimtevoorraadbeheer zijn ongewijzigd gelaten.
Ingevolge artikel XXIII van de Wet afschaffing plusregio’s komt de Regionale
Huisvestingsverordening Stadsregio Amsterdam 2013 op 1 januari 2016 te
vervallen. Dit betekent dat voor die datum nieuwe regels over de verdeling van
woonruimte en, desgewenst, over woonruimtevoorraadbeheer door de
gemeenteraden van de regiogemeenten vastgesteld moeten zijn zodat zij per 1
januari 2016 in werking kunnen treden.
In regionaal verband is ervoor gekozen om de gemeenteraden van de afzonderlijke
regiogemeenten te verzoeken de woonruimteverdeelregels uit de meest recente
versie van de Regionale Huisvestingsverordening Stadsregio Amsterdam 2013
vast te stellen. Stadsregio Amsterdam heeft hiervoor een modeltekst aangeleverd.
Op enkele punten verschilt de modeltekst van de tot 1 januari 2016 geldende
woonruimteverdeelregels: deze punten betreffen wijzigingen die doorgevoerd zijn
in verband met de gewijzigde rol van Stadsregio Amsterdam. Daarnaast zijn nog
enkele wijzingen van ondergeschikte aard doorgevoerd.
Deze toelichting is in belangrijke mate gebaseerd op de toelichting bij de meest
recente versie van de Regionale Huisvestingsverordening Stadsregio Amsterdam
2013. Ook voor de toelichting geldt dat de ten opzichte van de regionale toelichting
doorgevoerde wijzingen het gevolg zijn van aangepaste rol van Stadsregio
Amsterdam.
1.2. Waarom regels over woonruimteverdeling?
Binnen de woningmarktregio die gevormd wordt door het gebied van de voormalige
Stadsregio Amsterdam overschrijdt de vraag naar sociale huurwoningen elk jaar
het aanbod in ruime mate. Dit wordt veroorzaakt door het grote beroep dat
woningzoekenden op dit deel van de voorraad doen en de gemiddeld lage
mutatiegraad in dit deel van de voorraad. Als gevolg van deze schaarste zitten
diverse groepen woningzoekenden in de knel. Om in termen van de
Huisvestingswet 2014 - en in zekere zin ook in termen van de oude
Huisvestingswet - te spreken: zij ervaren de onevenwichtige en onrechtvaardige
gevolgen van de schaarste aan goedkope woonruimte.
De lokale overheid kan proberen de schaarste aan goedkope woonruimte te
beperken door te sturen op beschikbaarheid. Daarvoor kan zij planologische
instrumenten inzetten, maar ook de in de HVV opgenomen regels over
woonruimtevoorraadbeheer. Verder kan de overheid samen met corporaties in de
prestatieafspraken afspraken maken over de omvang van de voorraad aan
betaalbare huurwoningen.
Net als de oude Huisvestingswet biedt de Huisvestingswet 2014 daarnaast de
mogelijkheid om de onevenwichtige en onrechtvaardige gevolgen van schaarste
aan goedkope woonruimte te bestrijden door in een huisvestingsverordening regels
te stellen over de verdeling van woonruimte. Deze regels beschrijven, kort gezegd,
welke groepen woningzoekenden met voorrang in aanmerking komen voor welke
                                                                                   25
</pre>

====================================================================== Einde pagina 25 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 26 ======================================================================

<pre>categorieën betaalbare huurwoningen. Ook kan een huisvestingsverordening
regels bevatten over de wijze waarop verhuurders hun betaalbare huurwoningen te
huur aanbieden.
Voor een verdere toelichting op de aan de HVV ten grondslag liggende
beleidsmatige keuzes wordt verwezen naar het Beleidsvoorstel actualisatie regels
woonruimteverdeling en woonruimtevoorraad.
1.3. De regionale Intentieovereenkomst betaalbare voorraad
De Huisvestingswet 2014 stelt dat de regels over woonruimteverdeling gesteld in
een verordening tijdelijk van aard zijn. De regels kunnen de schaarste aan sociale
huurwoningen niet oplossen, zij kunnen alleen tijdelijk nadelige effecten hiervan
beperken. Bij de onderbouwing van nut en noodzaak wordt daarom opgenomen
welke maatregelen genomen worden om schaarste op te heffen. In de
Woningmarktregio wordt hierbij verwezen naar o.a. de intentieovereenkomst
betaalbare voorraad.
In deze overeenkomst hebben partijen de gezamenlijke intentie vastgelegd om te
zorgen voor beschikbaarheid van een substantiële betaalbare voorraad. De
omvang van de betaalbare voorraad is geen vast gegeven, maar afhankelijk van
een aantal factoren, waaronder de doelgroep die daarop is aangewezen, de
doelmatige benutting van de voorraad, de mate van doorstroming in die betaalbare
voorraad en de kansen van andere groepen op de markt, waaronder de
huishoudens met een (lager) middeninkomen tot € 43.000. Daarbij is
betaalbaarheid van woonlasten voor de minima een aandachtspunt. Uitgangspunt
bij de overeenkomst is een evenwichtige spreiding van het aanbod sociale
huurwoningen over de woningmarktregio, waarbij de verschillen in de omvang
tussen het noordelijk en zuidelijk deel van de woningmarktregio niet verder toe
zullen nemen.
1.4. De huisvestingsvergunningplicht
In artikel 2.1.1. van de verordening is het deel van de huurmarkt aangewezen dat
onder de huisvestingsvergunningplicht valt. In alle regiogemeenten geldt de
huisvestingsvergunningplicht in ieder geval voor de zelfstandige huurwoningen van
corporaties, met een rekenhuur tot de liberalisatiegrens.
Rekenhuur is de prijs die bij huur en verhuur per maand is verschuldigd voor het
enkele gebruik van een woonruimte zoals omschreven in artikel 5 van de Wet op
de huurtoeslag. De liberalisatiegrens is het huurbedrag genoemd in artikel 13,
eerste lid, aanhef en onder a van de Wet op de huurtoeslag (het maximale
huurbedrag waarvoor, als het huishoudinkomen daartoe aanleiding geeft,
huurtoeslag kan worden verkregen).
Als een woning onder de huisvestingsvergunningplicht valt, is het verboden deze
woning in gebruik te geven of te nemen zonder een door burgemeester en
wethouders af te geven huisvestingsvergunning. Dat verbod, in de verordening
opgenomen in artikel 2.1.2, richt zich tot zowel de verhuurder van de woning (die
geeft immers in gebruik) als de bewoner/huurder (die neemt immers in gebruik).
Om voor een huisvestingsvergunning in aanmerking te komen, moet de
woningzoekende achtereenvolgens aan een aantal eisen voldoen.
1.5. Huurwoningen van corporaties en de huisvestingsvergunningplicht
Betreft het een huisvestingsvergunningplichtige huurwoning van corporaties, dan
gelden de volgende eisen:
                                                                                  26
</pre>

====================================================================== Einde pagina 26 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 27 ======================================================================

<pre>    a. de woningzoekende moet toegelaten worden tot het deel van de
         woningmarkt waarvoor de huisvestingsvergunningplicht geldt. Om
         toegelaten te kunnen worden, moet de woningzoekende voldoen aan de
         toelatingscriteria opgenomen in artikel 2.2.1 van de HVV;
    b. de woningzoekende moet op grond van de regels opgenomen in paragraaf
         4 van hoofdstuk 2 de HVV als eerste voor een huisvestingsvergunning in
         aanmerking komen;
    c. de corporatie moet bereid zijn om met de woningzoekende een
         huurovereenkomst te sluiten;
    d. er moeten zich geen andere (dan de bovenstaande) weigeringsgronden
         voordoen.
ad a.
De toelatingscriteria zijn opgenomen in artikel 2.2.1 van de HVV. Deze criteria
houden in dat tenminste één van de leden van het huishouden bevoegd is een
huurovereenkomst te sluiten (het onder a van artikel 2.2.1 genoemde criterium) en
dat alle leden van het huishouden in Nederland mogen verblijven (het onder b van
artikel 2.2.1 genoemde criterium). Voldoet een kandidaat-woningzoekende niet aan
de toelatingscriteria, dan kan hij geen huisvestingsvergunning krijgen. Anders dan
de passendheids- of bindingscriteria zijn de toelatingscriteria daarmee
weigeringsgronden en geen voorrangsgronden.
ad b.
Paragraaf 4 van hoofdstuk 2 van de HVV bevat de regels aan de hand waarvan
kan worden bepaald of een woningzoekende inderdaad als eerste in aanmerking
komt voor de huisvestingsvergunning. Er zijn twee routes waarlangs dat bepaald
wordt:
     1. de route van het openbaar aanbod. Deze route houdt in dat de corporatie
          een huurwoning adverteert op een aanbodinstrument (bijvoorbeeld:
          WoningNet). Woningzoekenden die zich in een in de woningmarktregio
          gebruikt aanbodinstrument hebben ingeschreven, reageren vervolgens op
          een via een in de woningmarktregio gebruikt aanbodinstrument
          aangeboden huurwoning. Vervolgens wordt beoordeeld wie van hen als
          eerste voor een huisvestingsvergunning in aanmerking komt. Daarbij wordt
          altijd getoetst aan een algemeen volgordecriterium (inschrijfduur of loting)
          en eventueel ook op de desbetreffende woning van toepassing zijnde
          passendheidscriteria en bindingscriteria.
     2. de route van de directe bemiddeling, zie de artikelen 2.4.9 en 2.4.10 van
          de HVV. Deze route houdt in dat de corporatie een huurwoning
          rechtstreeks aan een woningzoekende te huur aanbiedt, zonder dat deze
          woningzoekende gereageerd hoeft te hebben op een aanbod van de
          woning op een aanbodinstrument. Vaak wordt in dat geval een woning niet
          eens aangeboden op een aanbodinstrument. Ook bij directe bemiddeling
          kunnen passendheidscriteria en bindingscriteria van toepassing zijn op een
          woning.
 ad c.
 Het is belangrijk dat de woningzoekende met wie de corporatie een
 huurovereenkomst wil sluiten, dezelfde woningzoekende is aan wie een
 huisvestingsvergunning verleend kan worden. Artikel 2.4.2, eerste lid, aanhef en
 onder f bevat daarom een grond waarop de vergunning geweigerd kan worden als
 de corporatie om goede redenen niet bereid is om de huurovereenkomst aan te
 gaan. Het kan daarbij gaan om de volgende situaties:
                                                                                     27
</pre>

====================================================================== Einde pagina 27 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 28 ======================================================================

<pre>     -    de woningzoekende heeft een overlast verleden of heeft zich in zijn vorige
          woning gevaarlijk gedragen (bijvoorbeeld door wiet te telen). Op deze
          situatie slaat de zinsnede "gelet (...) op haar belang als verhuurder,
          daaronder mede begrepen haar verantwoordelijkheid voor de bescherming
          van de overige huurders en de waarborging van het woongenot";
     -    de corporatie kan, gelet op de met de aanstaande wijziging van de
          Woningwet, in te voeren passendheidstoets voor corporaties redelijkerwijs
          niet gehouden worden met deze woningzoekende een huurovereenkomst
          te sluiten omdat het huishoudinkomen te hoog is. Op deze situatie slaat de
          zinsnede "gelet op haar taak als toegelaten instelling";
     -    de woningzoekende heeft een huurschuld en daarvoor geen
          betalingsregeling getroffen of een getroffen betalingsregeling niet
          nageleefd.
 ad d.
 Artikel 2.4.2 bevat naast de hiervoor behandelde weigeringsgronden nog andere
 weigeringsgronden. Zie daarvoor de artikelsgewijze toelichting.
1.5.1. Inschrijving als woningzoekende en inschrijfduur
Bij woningen die via een aanbodinstrument te huur worden aangeboden, geldt een
algemeen volgordecriterium. Aan de hand van het algemeen volgordecriterium
wordt beoordeeld welke woningzoekende als eerste in aanmerking komt voor de
huisvestingsvergunning. Het meest gebruikte algemene volgordecriterium is
inschrijfduur.
Inschrijving als woningzoekende en inschrijfduur zijn geregeld in artikel 2.2.4.
Iedereen van 18 jaar en ouder kan zich als woningzoekende inschrijven. Die
inschrijving vindt plaats in een aanbodinstrument (bijvoorbeeld: WoningNet). De
inschrijfduur is gelijk aan de periode dat men als woningzoekende staat
ingeschreven. De inschrijfduur eindigt:
    - nadat een woningzoekende als huurder een corporatiewoning waarvoor de
         huisvestingsvergunningplicht geldt in gebruik heeft genomen; of
    - wanneer men huisgenoot (niet-zijnde een meeverhuizende inwonend kind)
         is van zo'n woningzoekende, maar dan alleen als voor het verkrijgen van
         een huisvestingsvergunning voor de betrokken woning het meeverhuizen
         noodzakelijk was. Dit slaat op de situatie dat een huishouden een minimale
         omvang moet hebben om met voorrang voor een woning van een bepaalde
         grootte in aanmerking te komen. In dat geval verliest een meerderjarig,
         inwonend persoon (niet-zijnde een kind) zijn of haar inschrijving als de
         nieuwe woning is betrokken.
Het aanbodinstrument wordt door of onder verantwoordelijkheid van een corporatie
beheerd. Aan de inschrijving als woningzoekenden kunnen door of namens die
corporatie voorwaarden worden verbonden zoals de betaling van inschrijfgeld en
een periodieke verlengingsvergoeding. Artikel 2.2.5 bevat hier een regeling voor.
1.5.2. Passendheidscriteria (labels inzake passendheid)
Passendheidscriteria zijn een instrument waarmee woningzoekenden die aan
bepaalde eisen voldoen, voorrang krijgen bij het verlenen van een
huisvestingsvergunning voor een woning die in het bijzonder voor hen geschikt is.
Een voorbeeld is: een woningzoekende met verminderde zelfredzaamheid kan
voorrang krijgen bij de verlening van een huisvestingsvergunning voor een
gelijkvloers, met een lift toegankelijk, appartement.
                                                                                   28
</pre>

====================================================================== Einde pagina 28 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 29 ======================================================================

<pre>In de Huisvestingswet 2014 biedt artikel 11 de juridische grondslag voor de
toepassing van passendheidscriteria in de huisvestingsverordening. Blijkens het
artikel moet het gaan om passendheid in verband met "de aard, grootte of prijs"
van een woning.
In artikel 2.4.4, tweede lid, is beschreven welke categorieën woningen (het artikel
spreekt in navolging van de oude Huisvestingswet en de Huisvestingswet 2014
over "woonruimte") gelet op hun aard, grootte of prijs met voorrang aan welke
categorieën woningzoekenden moeten worden aangeboden.
Passendheidscriteria zijn voorrangsregelingen, geen uitsluitingsgronden. Dat
betekent dat een woningzoekende die voldoet aan de op een woning van
toepassing zijnde passendheidseis (die de vorm heeft van een “label” dat bij het te
huur aanbieden van de woning kenbaar wordt gemaakt), ten opzichte van
woningzoekenden die daaraan niet voldoen met voorrang in aanmerking komt voor
een huisvestingsvergunning. Andersom: woningzoekenden die niet voldoen aan
een passendheidseis, komen eventueel wel voor een huisvestingsvergunning in
aanmerking, maar dan alleen ná de woningzoekenden die wél aan de
passendheidseis voldoen.
1.5.3. Bindingscriteria
Artikel 2.7.2 van de HVV bevat een voorrangsregeling voor woningzoekenden met
lokale of regionale binding. Aan de hand van het bepaalde in artikel 14, derde lid,
van de Huisvestingswet 2014 kan nagegaan worden wanneer een
woningzoekende lokale of regionale binding heeft:
    - een woningzoekende is economisch gebonden aan de woningmarktregio,
        de gemeente of de kern indien hij met het oog op de voorziening in het
        bestaan een redelijk belang heeft zich in die woningmarktregio, die
        gemeente of die kern te vestigen.
    - een woningzoekende is maatschappelijk gebonden aan de
        woningmarktregio, de gemeente of de kern indien hij:
        1°. een redelijk, met de plaatselijke samenleving verband houdend belang
        heeft zich in die woningmarktregio, die gemeente of die kern te vestigen, of
        2°. ten minste zes jaar onafgebroken ingezetene is dan wel gedurende de
        voorafgaande tien jaar ten minste zes jaar onafgebroken ingezetene is
        geweest van die woningmarktregio, die gemeente of die kern.
De gemeenten in de regio’s Amstelland-Meerlanden, Amsterdam en Zaanstreek-
Waterland hebben een aanvraag ingediend bij het ministerie in het kader van een
experiment op de crisis en herstelwet. In dit experiment is ruimte gevraagd om het
aandeel voor lokale voorrang op basis van de Huisvestingswet 2014 tijdelijk op te
hogen van 25% naar 30%. Dit komt overeen met 60% van de helft van het aantal
toegewezen woningen in de huisvestingsverordening.
Dit percentage geldt daarnaast niet meer per gemeente, maar voor de gehele
woningmarktregio. Dit betekent dat dit percentage niet voor elke afzonderlijke
gemeente geldt, maar voor de gehele woningmarktregio in totaal. Hierdoor kan het
voorkomen dat in gemeenten een hoger percentage mogelijk is dan 30% onder de
voorwaarde dat dit hogere percentage in andere gemeente(n) gecompenseerd
wordt. Toepassing van het experiment om af te wijken van het maximale
percentage van 30% is pas mogelijk nadat alle gemeenten in de regio het eens zijn
geworden over de verdeling van het percentage over de woningmarktregio.
Er is met regiogemeenten overeenstemming bereikt dat in eerste instantie wordt
gestart met 30% lokale ruimte. Het voorkomen van een overschrijding is een
                                                                                   29
</pre>

====================================================================== Einde pagina 29 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 30 ======================================================================

<pre>verantwoordelijkheid van de gemeenten zelf. Er zijn met regiogemeenten
afspraken gemaakt over monitoring en evaluatie van de verdeling.
Bij besluit van datum heeft het Rijk ingestemd met de aanvraag voor dit
experiment. Dat betekent dat vanaf deze datum gemeenten kunnen werken met de
nieuwe percentages en afspraken.
Achtergrond van het experiment is dat tegen de groeiende schaarste en de
toegenomen vraag uit het sociaal domein, gemeenten meer behoefte hebben om
lokale en buurtgerichte voorrang toe te passen. Ook kan er met een verhoging van
de lokale voorrang meer en beter maatwerk geleverd worden voor
woningzoekenden. Met dit maatwerk is het bijvoorbeeld mogelijk dat starters en
ouderen hun woon carrière kunnen (blijven) voortzetten in de eigen gemeente en
hierdoor makkelijker aan woonruimte geholpen worden.
Met het experiment wordt aan de regio flexibiliteit geboden om schaarste in de
markt beter aan te pakken. Het maximum voor toewijzingen waarbij voorrang
gegeven wordt aan woningzoekenden met een economische of maatschappelijke
binding aan de regio blijft 50%. Dit percentage wordt in dit experiment niet
gewijzigd, omdat er een reële mogelijkheid moet zijn voor woningzoekenden die
geen economische of maatschappelijke binding hebben met de regio om zich er te
vestigen. Dit vloeit voort uit het recht op vrijheid van vestiging, zoals dit onder meer
is vastgelegd in artikel 2 van het Tweede Protocol van het Europees Verdrag voor
de Rechten van de Mens.
Opgemerkt wordt dat de woningzoekenden in het bezit van een urgentieverklaring
verleend in verband met mantelzorg, uitstroom uit een blijf-van-mijn-lijfhuis of
vergunninghouders (statushouders) die de gemeente gelet op de taakstelling moet
huisvesten, de bindingscriteria niet tegengeworpen mogen krijgen, zie lid 3 van
artikel 2.4.7 van de HVV en artikel 16 van de Huisvestingswet 2014.
1.5.4. Openbaar aanbod via een aanbodinstrument
Corporaties bieden hun voor verhuur beschikbare woningen aan via een
aanbodinstrument of eventueel via meerdere aanbodinstrumenten. Artikel 2.2.3 lid
1 van de HVV bepaalt dat dit eenduidig en transparant dient te gebeuren. Bij het
aanbod moet worden vermeld aan welke eisen de woningzoekenden moet
voldoen. Het gaat daarbij in ieder geval om de op de woning van toepassing zijnde
passendheidscriteria en bindingscriteria en of loting dan wel inschrijfduur wordt
toegepast als algemeen volgordecriterium.
Het is denkbaar dat de corporatie zelf ook nog aanvullende eisen kan en mag
stellen. Ook die moeten vermeld worden bij de aanbieding van de woning via het
aanbodinstrument. Het gaat bijvoorbeeld om de situatie dat een woningzoekende
moet verklaren dat hij zich aan de in een complex geldende huisregels zal houden.
1.5.5. Openbaar aanbod: rangordebepaling
Op een via een aanbodinstrument aangeboden woning reageren
woningzoekenden. Op grond van de regels in paragraaf 4 van hoofdstuk 2 van de
HVV wordt bepaald welke woningzoekende als eerste voor een
huisvestingsvergunning voor de aangeboden woonruimte in aanmerking komt. Dat
gebeurt, met uitzondering van woningen die met voorrang voor grote huishoudens
(het passendheidscriterium bedoeld in artikel 2.4.4, vierde lid) te huur worden
aangeboden, door een aantal stappen te doorlopen:
Stap 1: verdeel de woningzoekenden in groepen
                                                                                      30
</pre>

====================================================================== Einde pagina 30 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 31 ======================================================================

<pre>De woningzoekenden worden in vier groepen verdeeld, zie artikel 2.4.6 van de
HVV:
    - groep 1 bestaat uit de woningzoekenden die voldoen aan de toepasselijke
         passendheids- en bindingscriteria.
    - groep 2 bestaat uit woningzoekenden die voldoen aan de toepasselijke
         passendheidscriteria.
    - groep 3 bestaat uit woningzoekenden die voldoen aan de toepasselijke
         bindingscriteria.
    - groep 4 bestaat uit de overige woningzoekenden.
Opgemerkt wordt dat de woningzoekenden in het bezit van een urgentieverklaring
verleend in verband met mantelzorg, uitstroom uit een blijf-van-mijn-lijfhuis of
vergunninghouders (statushouders) die de gemeente gelet op de taakstelling moet
huisvesten, de bindingscriteria niet tegengeworpen mogen krijgen, zie lid 3 van
artikel 2.4.7 van de HVV.
Stap 2: voorrang van de houders van een urgentieverklaring
Uitgangspunt is dat eerst de woningzoekenden uit groep 1 in aanmerking komen
voor een huisvestingsvergunning, dan die uit groep 2, dan die uit groep 3 en tot
slot die uit groep 4.
Vaak bestaat een groep uit meerdere woningzoekenden. In dat geval komen eerst
de houders van een urgentieverklaring in aanmerking voor de
huisvestingsvergunning, zie artikel 2.4.7, eerste lid, van de HVV. Echter, dit geldt
alleen als de aangeboden woning voldoet aan het in de urgentieverklaring
opgenomen zoekprofiel.
Zitten er in één groep meer houders van een urgentieverklaring die op grond van
artikel 2.4.7, eerste lid, van de HVV als eerste in aanmerking zouden komen voor
de huisvestingsvergunning, dan komt als eerste in aanmerking de
woningzoekende:
    - waarvan de urgentieverklaring als eerste is verleend; of
    - waarvan de huisvesting naar het oordeel van burgemeester en wethouders
         het meest dringend noodzakelijk is.
Stap 3: rangorde van de overige woningzoekenden
Zijn er geen houders van een urgentieverklaring die (omdat zij een
urgentieverklaring hebben) met voorrang in aanmerking komen voor een
huisvestingsvergunning, dan wordt aan de hand van loting of inschrijfduur bepaald
welke andere woningzoekende in aanmerking komt voor de
huisvestingsvergunning. Dit volgt uit artikel 2.4.8 van de HVV.
Voor woningen die met voorrang aan grote huishoudens worden aangeboden
komen op grond van artikel 2.4.6a, kort gezegd, achtereenvolgens de volgende
groepen in aanmerking:
1. Urgent groot gezin met binding;
2. Urgent gezin met binding;
3. Urgent groot gezin;
4. Urgent gezin;
5. Groot gezin met binding;
6. Gezin met binding;
7. Groot gezin;
8. Gezin;
9. overige woningzoekenden
                                                                                     31
</pre>

====================================================================== Einde pagina 31 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 32 ======================================================================

<pre>Een groot gezin bestaat (mede) uit drie inwonende kinderen jonger dan 18 jaar,
een gezin bestaat (mede) uit tenminste één inwonend kind jonger dan 18 jaar.
De bijzondere volgordebepaling van artikel 2.4.6a is opgenomen om de specifieke
volgorderegels die gemeenten tot nu toe hanteren, en in WoningNet
geprogrammeerd zijn, zo goed als mogelijk te kunnen voortzetten.
1.5.6. Directe bemiddeling
Bij directe bemiddeling biedt de corporatie een huurwoning rechtstreeks aan een
woningzoekende te huur aan, zonder dat deze woningzoekende gereageerd hoeft
te hebben op een aanbod van de woning op een aanbodinstrument. Vaak wordt in
dat geval een woning niet eens aangeboden op een aanbodinstrument.
Ook bij directe bemiddeling kunnen passendheidscriteria en bindingscriteria van
toepassing zijn op een woning. Als passendheidscriteria of bindingscriteria (of
beide) van toepassing zijn op een woning, moet een corporatie de woning
aanbieden aan een woningzoekende die aan de passendheidscriteria of
bindingscriteria voldoet, tenzij zo'n woningzoekende er niet is. De toelatingscriteria
zijn altijd van toepassing bij directe bemiddeling.
Directe bemiddeling is op grond van artikel 2.4.9 toegestaan voor de huisvesting
van woningzoekenden bij wie het niet doelmatig is om hen via een
aanbodinstrument naar woonruimte te laten zoeken. Dit betreft in ieder geval:
a. vergunninghouders;
b. houders van een urgentieverklaring;
c. woningzoekenden bij wie het niet doelmatig is om hen via een aanbodinstrument
naar woonruimte te laten zoeken; of,
d. huishoudens bedoeld in artikel 2.4.10.
Bij de onder c. bedoelde categorie woningzoekenden gaat het om mensen die als
gevolg van bijzondere, persoonlijke omstandigheden vrijwel altijd met een
specifieke maatwerkoplossing aan woonruimte gematcht moeten worden.
Bijvoorbeeld mensen met een bijzondere zorgvraag en daarmee samenhangende
specifieke woonbehoeften.
Op grond van artikel 2.4.10 betreft het, op verzoek van corporaties, de bijzondere
gevallen, zolang aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:
a. het betreft de huisvesting van huishoudens wier specifieke situatie vraagt om
een oplossing op maat, welke niet kan worden geboden met toepassing van het
bepaalde in deze verordening;
b. het aantal huisvestingen op grond van dit artikel bedraagt per regiogemeente
per kalenderjaar ten hoogste vijf procent van de met toepassing van het bepaalde
in deze verordening te verhuren woonruimte;
c. de huisvestingen op grond van dit artikel worden geregistreerd en jaarlijks
gerapporteerd aan de Stuurgroep Wonen. Daarbij wordt de Stuurgroep Wonen in
ieder geval medegedeeld hoeveel gevallen het per regiogemeente betrof.
1.5.7. Beslissing op de aanvraag om een huisvestingsvergunning
Een huisvestingsvergunning, of de beslissing tot weigering of intrekking daarvan, is
een beschikking als bedoeld in artikel 1:3, tweede lid, van de Algemene wet
bestuursrecht (Awb). Tegen een besluit kan een belanghebbende (in ieder geval:
de aanvrager maar ook een woningzoekende die meent ten onrechte de
                                                                                     32
</pre>

====================================================================== Einde pagina 32 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 33 ======================================================================

<pre>huisvestingsvergunning niet gekregen te hebben1) bestuursrechtelijke
rechtsmiddelen aanwenden. Deze rechtsmiddelen zijn: bezwaar, beroep, hoger
beroep en, parallel aan bezwaar, beroep of hoger beroep, de indiening van een
verzoek om een voorlopige voorziening.
Burgemeester en wethouders van de regiogemeente waar de woning gelegen is,
zijn bevoegdheid om een huisvestingsvergunning te verlenen, te weigeren of in te
trekken.
De huisvestingsvergunning wordt verleend op aanvraag. Artikel 2.2.6 van de HVV
bevat regels voor het doen van zo'n aanvraag:
    - de aanvraag moet worden ingediend bij burgemeester en wethouders van
         de regiogemeente waar de woning gelegen is;
    - de aanvraag moet vergezeld gaan van diverse stukken met nadere
         informatie;
    - de aanvrager kan gevraagd worden een geldig identiteitsbewijs van alle
         leden van het huishouden te tonen;
    - burgemeester en wethouders kunnen nog andere, niet in dit artikel
         genoemde, informatie opvragen bij aanvrager.
Overigens bevat afdeling 4.1 van de Awb een algemene, ook voor de
huisvestingsvergunning geldende, regeling over beschikkingen. De voor de praktijk
belangrijkste artikelen uit dit deel van de Awb zijn:
    - artikel 4:5 Awb. Dit artikel schrijft voor hoe omgegaan moet worden met een
         onvolledige aanvraag;
    - artikel 4:8 Awb. Dit artikel schrijft voor dat in bepaalde gevallen aanvrager
         moet kunnen reageren op een voorgenomen, voor hem negatief, besluit;
    - artikel 4:13 tot en met 4:15 Awb. Deze artikelen bevatten de regeling over
         de beslistermijn en de opschorting daarvan. Zie daarvoor ook artikel 2.2.7
         van de HVV.
Voor de goede orde wordt hier vermeld dat naast een reactie van de
woningzoekende op een via een aanbodinstrument aangeboden woning óók een
aanvraag om een huisvestingsvergunning noodzakelijk is: zonder die aanvraag kan
de woningzoekende in ieder geval geen huisvestingsvergunning krijgen.
Burgemeester en wethouders kunnen hun bevoegdheid om te beslissen op
aanvragen om een huisvestingsvergunning mandateren aan corporaties.
Stadsregio Amsterdam heeft in 2015 een in samenwerking met corporaties en
regiogemeenten opgestelde model-mandaatregeling aangeleverd. Die kan
aangepast worden voor het verlenen van mandaat voor de behandeling van
aanvragen om een huisvestingsvergunning op basis van de nieuwe HVV.
Gaan burgemeester en wethouders over tot mandatering en accepteert een
corporatie het mandaat, dan kan de corporatie namens burgemeester en
wethouders de huisvestingsvergunning verlenen. Het is praktisch om het moment
waarop de corporatie dat doet, te laten samenvallen met het moment waarop de
huurovereenkomst ondertekend wordt. De model-mandaatregeling waaraan nu in
regionaal verband gewerkt wordt, voorziet ook in deze werkwijze.
1.6. Huurwoningen in particulier bezit en de huisvestingsvergunningplicht
1 Voor zover deze woningzoekende een belanghebbende in de zin van de Algemene wet
bestuursrecht is.
                                                                                   33
</pre>

====================================================================== Einde pagina 33 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 34 ======================================================================

<pre>De relatie tussen verhuurder en woningzoekende wordt beheerst door het
verbintenissenrecht. Daarbinnen geldt contractvrijheid als belangrijk beginsel: het
is aan verhuurder en woningzoekende om wel of niet te komen tot een
huurovereenkomst. Die contractvrijheid wordt door een aantal regels beperkt:
allereerst zijn dat de aanvullende regels voor het huurrecht, zoals deze zijn
opgenomen in het Burgerlijk Wetboek, maar ook publiekrechtelijke huurregels. De
HVV maakt van die laatste regels deel uit.
Betreft het een huisvestingsvergunningplichtige huurwoning van een particuliere
verhuurder, dan gelden de volgende eisen:
    a. de woningzoekende moet toegelaten worden tot het deel van de
         woningmarkt waarvoor de huisvestingsvergunningplicht geldt. Om
         toegelaten te kunnen worden, moet de woningzoekende voldoen aan de
         toelatingscriteria opgenomen in artikel 2.2.1 en artikel 2.2.2 van de HVV;
    b. de verhuurder moet op grond van de eventueel van toepassing zijnde
         bezettingsnormen in aanmerking komen voor de huisvestingsvergunning;
    c. er moeten zich geen (andere dan de bovenstaande) weigeringsgronden
         voordoen.
ad a.
De voor alle huisvestingsvergunningplichtige huurwoningen toepasselijke
toelatingscriteria zijn opgenomen in artikel 2.2.1 van de HVV. Deze criteria houden
in dat tenminste één van de leden van het huishouden bevoegd is een
huurovereenkomst te sluiten (het onder a van artikel 2.2.1 genoemde criterium) en
dat alle leden van het huishouden in Nederland mogen verblijven (het onder b van
artikel 2.2.1 genoemde criterium). Voor huurwoningen in particulier bezit geldt een
aanvullend toelatingscriterium, genoemd in artikel 2.2.2. Voldoet een kandidaat-
woningzoekende niet aan de toelatingscriteria, dan kan hij geen
huisvestingsvergunning krijgen.
ad b.
In bepaalde gemeenten zijn voor dit deel van de huurmarkt bezettingsnormen van
toepassing. Deze zijn vermeld in bijlage 3 bij de verordening. De bezettingsnormen
vormen een voorrangsregeling, geen uitsluitingsgrond. Dat betekent dat een
woningzoekende die voldoet aan de op een woning van toepassing zijnde
bezettingsnorm, ten opzichte van woningzoekenden die daaraan niet voldoen met
voorrang in aanmerking komt voor een huisvestingsvergunning. Andersom:
woningzoekenden die niet voldoen aan een bezettingsnorm, komen eventueel wel
voor een huisvestingsvergunning in aanmerking, maar dan alleen ná de
woningzoekenden die wél aan de bezettingsnorm voldoen.
ad c.
Artikel 2.3.2 bevat naast de hiervoor behandelde weigeringsgronden nog andere
weigeringsgronden. Zie daarvoor de artikelsgewijze toelichting.
1.7. Experimenten
De artikelen 2.5.1 tot en met 2.5.3 bevatten een regeling voor experimenten op het
gebied van woonruimteverdeling. Belangrijk is het om vast te stellen dat
experimenten weliswaar niet mogelijk zijn op grond van de (overige) bepalingen
van de HVV, maar wel, gelet op de Huisvestingswet 2014, in een
huisvestingsverordening opgenomen zouden kunnen worden. Het is dus zo dat
experimenten niet in strijd mogen zijn met de uitgangspunten van de
Huisvestingswet 2014 zelf.
                                                                                    34
</pre>

====================================================================== Einde pagina 34 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 35 ======================================================================

<pre>Artikel 2.5.2 regelt de experimenten die corporaties en gemeenten samen kunnen
organiseren. Een experiment duurt maximaal 2 jaar en betreft ten hoogste 10%
van de per jaar toe te wijzen woonruimten van de corporaties die bij het experiment
betrokken zijn. Een experiment mag pas starten als de Stuurgroep Wonen de
opzet ervan heeft goedgekeurd.
Ook andere verhuurders dan corporaties kunnen, gelet op het bepaalde in artikel
2.5.3, samen met gemeenten experimenten organiseren. Deze experimenten
behoeven de goedkeuring van burgemeester en wethouders van de
desbetreffende regiogemeente. Voorafgaand aan een besluit over de goedkeuring
van een experiment, raadplegen burgemeester en wethouders de stuurgroep
Wonen.
1.8. De urgentieregeling
De urgentieregels maken het mogelijk dat woningzoekenden waarvoor, zoals
artikel 12, eerste lid, van de Huisvestingswet 2014 dat noemt "voorziening in de
woonruimte dringend noodzakelijk is" met voorrang in aanmerking komen voor een
huisvestingsvergunning. Zie voor de werking van die voorrang artikel 2.4.7. Een
belangrijk uitgangspunt daarbij is dat het oplossen van het huisvestingsprobleem
dat de woningzoekende zelf niet kan oplossen centraal staat, en niet het inwilligen
van eventuele huisvestingswensen van de woningzoekende. Dit komt onder meer
tot uiting uit het feit dat voor alle houders van een urgentieverklaring met
uitzondering van de SV-urgentieverklaring en de urgentieverklaring in verband met
calamiteiten (de urgentiecategorie genoemd in artikel 2.6.8, eerste lid, aanhef en
onder a) geldt dat hun voorrang beperkt is tot het meest sobere woningtype
waarmee hun huisvestingsprobleem opgelost is, zie artikel 2.6.3, tweede lid, van
de HVV. Een tweede belangrijk uitgangspunt is dat de urgentieregeling een
uiterste, laatste, redmiddel voor de oplossing van een huisvestingsprobleem is. Dit
komt onder meer tot uiting in de algemene weigeringsgronden, opgenomen in
artikel 2.6.5 van de HVV.
Uit artikel 12, eerste en tweede lid, van de Huisvestingswet 2014 volgt dat áls een
gemeenteraad een urgentieregeling wil instellen, hij in de huisvestingsverordening
de criteria opneemt aan de hand waarvan de urgent-woningzoekenden ingedeeld
worden in urgentiecategorieën. In de HVV zijn die urgentiecategorieën en criteria
opgenomen in artikel 2.6.6 tot en met 2.6.8. In de regionaal afgestemde
beleidsregels wordt beschreven hoe bij de uitvoering aan die criteria invulling wordt
gegeven.
Artikel 12, derde lid, van de Huisvestingswet 2014 bepaalt verder dat áls een
gemeenteraad besluit tot instelling van een urgentieregeling, hij in ieder geval de
volgende groepen onder de reikwijdte van de urgentieregeling moet laten vallen:
-        woningzoekenden die verblijven in een voorziening voor tijdelijke opvang
van      personen, die in verband met problemen van relationele aard of geweld hun
         woonruimte hebben verlaten;
-        woningzoekenden die mantelzorg verlenen of ontvangen;
-        vergunninghouders (vroeger ook wel "statushouders" genaamd).
Deze groepen worden ook wel aangeduid met de term "wettelijke urgenten"
(immers: hun urgentiestatus volgt expliciet uit de Huisvestingswet 2014 zelf).
De indeling van urgent-woningzoekenden in urgentiecategorieën geschiedt bij
besluit door (of namens) burgemeester en wethouders. Dit volgt uit artikel 13,
eerste lid, van de Huisvestingswet 2014. Zo'n besluit wordt ook wel een
"urgentieverklaring" genoemd. De Huisvestingswet 2014 noemt het woord
                                                                                    35
</pre>

====================================================================== Einde pagina 35 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 36 ======================================================================

<pre>"urgentieverklaring" niet. Om te voorkomen dat telkens in plaats van
"urgentieverklaring" een zinsnede als "het besluit waarmee een woningzoekende is
ingedeeld in een urgentiecategorie" moet worden gebruikt, is in het eerste artikel
van de HVV het begrip "urgentieverklaring" gedefinieerd. Ook weigering, wijziging
en intrekking van de urgentieverklaring geschiedt bij besluit van burgemeester en
wethouders.
De route naar een urgentieverklaring is te verdelen in ruwweg vier stappen:
     1. indiening en volledigheid van de aanvraag (zie 1.8.1)
     2. toetsing aan de algemene weigeringsgronden (zie 1.8.2)
     3. toetsing aan de urgentiecategorieën (zie 1.8.3)
     4. verlening of weigering van de urgentieverklaring (zie 1.8.4)
Vervolgens kan een urgentieverklaring ingetrokken of gewijzigd worden (zie 1.8.5).
1.8.1. De aanvraag om een urgentieverklaring
De HVV is een regionale huisvestingsverordening. Dat betekent dat de verordening
werking heeft in meerdere gemeenten. Het is daarom dat artikel 2.6.1. en 2.6.2 van
de HVV bepalen welk college van burgemeester en wethouders bevoegd zijn om
op de aanvraag om een urgentieverklaring te beslissen:
-       woont aanvrager binnen de woningmarktregio, dan vraagt hij de
        urgentieverklaring aan bij burgemeester en wethouders van zijn
        woonplaats;
-       woont aanvrager niet binnen de woningmarktregio, dan vraagt hij de
        urgentieverklaring aan bij burgemeester en wethouders van de
        regiogemeente waar hij wil gaan wonen.
Deze laatste situatie (een aanvrager van buiten de woningmarktregio) doet zich in
het bijzonder voor bij de zogenoemde "wettelijke urgentiegronden": deze
woningzoekenden zullen vaak niet in de woningmarktregio woonachtig zijn.
Eén urgentiegrond kent een afwijkende bevoegdheidsregeling: dit betreft de in
artikel 2.6.7 van de HVV geregelde urgentiegrond "uitstroom", zie daarvoor
paragraaf 1.8.3 van de algemene toelichting en de artikelsgewijze toelichting.
Op een aanvraag wordt, gelet op het bepaalde in artikel 2.6.2, tweede lid, van de
HVV, binnen acht weken besloten. Deze termijn kan met ten hoogste vier weken
verlengd worden. Uiteraard is een behandeltermijn van acht weken respectievelijk
12 weken langer dan in de meeste gevallen, gelet op het urgente karakter van veel
huisvestingsproblemen, wenselijk is.
Het derde lid van artikel 2.6.2 van de HVV somt op welke gegevens en bescheiden
in ieder geval bij de aanvraag ingediend moeten worden:
a. stukken waaruit blijkt dat de aanvrager als woningzoekende is ingeschreven in
het aanbodinstrument;
b. informatie over de aard en de oorsprong van het huisvestingsprobleem dat aan
de aanvraag ten grondslag ligt; en
c. informatie over het inkomen en het vermogen van het huishouden van
aanvrager.
Desgewenst kunnen burgemeester en wethouders ook andere gegevens en
bescheiden opvragen, voor zover deze nodig zijn voor de behandeling van de
aanvraag en voor zover aanvrager redelijkerwijs over deze gegevens kan
beschikken. Dit volgt uit artikel 4:2, tweede lid, van de Algemene wet
                                                                                   36
</pre>

====================================================================== Einde pagina 36 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 37 ======================================================================

<pre>bestuursrecht. Voor de volledigheid wordt erop gewezen dat afdeling 4.1.1 van de
Algemene wet bestuursrecht diverse bepalingen bevat over de indiening en de
behandeling van aanvragen. De belangrijkste zijn:
    - artikel 4:5 Awb. Dit artikel schrijft voor hoe omgegaan moet worden met een
        onvolledige aanvraag;
    - artikel 4:8 Awb. Dit artikel schrijft voor dat in bepaalde gevallen aanvrager
        moet kunnen reageren op een voorgenomen, voor hem negatief, besluit;
    - artikel 4:13 tot en met 4:15 Awb. Deze artikelen bevatten de regeling over
        de beslistermijn en de opschorting daarvan.
Het in artikel 2.6.2, derde lid aanhef en onder a van de HVV genoemde vereiste
dat aanvrager ingeschreven moet zijn in een aanbodinstrument is niet van
toepassing op de wettelijke urgentiecategorieën.
1.8.2. De algemene weigeringsgronden
Als de aanvraag volledig en te beoordelen is, wordt getoetst of er zich één of
meerdere algemene weigeringsgronden voordoen. Deze zijn opgenomen in artikel
2.6.5, eerste en tweede lid, van de HVV. Niet elke algemene weigeringsgrond is
van toepassing op elke urgentiecategorie, zoals blijkt uit onderstaand schema.
 Algemene                 Urgentiecategorie
 weigeringsgrond in       2.6.6 lid 2.6.6      2.6.7      2.6.8    2.6.8    2.6.8 lid
 2.6.5                    1         lid 2                 lid 1 a  lid 1 b  1c
 lid voldoet niet         ja        ja         ja         ja       ja       ja
 1 a aan eisen uit
       2.2.1.
 lid geen urgent          ja        ja         nee        ja       ja       ja
 1 b huisvestings-
       probleem
 lid huisvestings-        ja        ja         ja         ja       ja       ja
 1 c probleem is op
       andere wijze
       oplosbaar
 lid voorliggende         ja        ja         ja         ja       ja       ja
 1 d voorziening
 lid aanwezigheid         ja        ja         nee        ja       ja       ja
 1 e verwijtbaarheid
 lid verhuizing naar      ja        ja         ja         ja       ja       ja
 1 f zelfstandige
       woonruimte
       lost niets op
 lid eerdere              ja        ja         nee        ja       ja       ja
 1 g verklaring is
       ingetrokken
 lid zelfstandige         ja        ja         ja         ja       ja       ja
 1 h woonruimte te
       duur
 lid minder dan 2         nee       nee        nee        ja       ja       ja
 1 i jaar
       woonachtig in
       gemeente
                                                                                    37
</pre>

====================================================================== Einde pagina 37 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 38 ======================================================================

<pre> Algemene                 Urgentiecategorie
 weigeringsgrond in       2.6.6 lid 2.6.6     2.6.7      2.6.8      2.6.8     2.6.8 lid
 2.6.5                    1           lid 2              lid 1 a    lid 1 b   1c
 lid overschrijding       ja          ja      nee        nee        ja        nee
 1 j inkomensnorm
 lid niet                 nee         nee     nee        ja         ja        ja
 2      woonachtig in
        legale,
        permanente
        zelfstandige
        woonruimte
De weigeringsgronden genoemd in het eerste lid zijn, voor zover ze toepasselijk
zijn op de desbetreffende urgentiecategorie, verplichtend voor burgemeester en
wethouders: als er zich één of meerdere van deze weigeringsgronden voordoen,
moet de aangevraagde urgentieverklaring geweigerd worden.
De weigeringsgrond in het tweede lid heeft een facultatief karakter: indien zich
deze weigeringsgrond voordoet, kan de aangevraagde urgentieverklaring
geweigerd worden.
Het derde lid van artikel 2.6.5 van de HVV bevat de koppeling met de in de
artikelen 2.6.7 tot en met 2.6.8 opgenomen urgentiecategorieën: valt aanvrager
niet onder één van die urgentiecategorieën, dan dient de aangevraagde
urgentieverklaring geweigerd te worden.
Voor een verdere inhoudelijke toelichting op de algemene weigeringsgronden van
artikel 2.6.5 wordt verwezen naar de artikelsgewijze toelichting.
1.8.3. De urgentiecategorieën
Er zijn verdeeld over drie artikelen zeven urgentiecategorieën opgenomen in de
HVV:
De wettelijke urgentiecategorieën van artikel 2.6.6
    - een urgentiecategorie voor woningzoekenden die verblijven in een
         voorziening voor tijdelijke opvang van personen, die in verband met
         problemen van relationele aard of geweld hun woonruimte hebben verlaten
         en waarvan de uitstroom uit die voorziening aanstaande is, indien de
         behoefte aan woonruimte als gevolg van die uitstroom naar het oordeel van
         burgemeester en wethouders dringend noodzakelijk is (artikel 2.6.6, eerste
         lid, aanhef en onder a);
    - een urgentiecategorie voor woningzoekenden waarvan de voorziening in de
         behoefte aan woonruimte als gevolg van het verlenen of ontvangen van
         mantelzorg naar het oordeel van burgemeester en wethouders voor
         aanvrager dringend noodzakelijk is (artikel 2.6.6, eerste lid, aanhef en
         onder b);
    - een urgentiecategorie voor een vergunninghouder die, gelet op de in artikel
         28 van de wet genoemde taakstelling, gehuisvest moet worden door het
         college van burgemeester en wethouders waar de urgentieverklaring wordt
         aangevraagd (artikel 2.6.6, tweede lid).
De regionale urgentiecategorieën van artikel 2.6.7 en 2.6.8
                                                                                      38
</pre>

====================================================================== Einde pagina 38 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 39 ======================================================================

<pre>    -    een urgentiecategorie voor woningzoekende die moet omzien naar
         woonruimte aansluitend op verblijf in een instelling voor maatschappelijke
         opvang, een psychiatrische instelling of een erkende hulp- of
         dienstverleningsinstelling (artikel 2.6.7, eerste lid aanhef en onder a);
    -    een urgentiecategorie voor woningzoekenden die in een acute noodsituatie
         verkeren (artikel 2.6.8, eerste lid, aanhef en onder a);
    -    een urgentiecategorie voor woningzoekende die op grond van medische of
         sociale redenen dringend woonruimte nodig hebben en niet behoren tot de
         in artikel 2.6.7 bedoelde urgentiecategorie (artikel 2.6.8, eerste lid, aanhef
         en onder b);
    -    een urgentiecategorie voor woningzoekenden waarvan de huidige
         woonruimte behoort tot een door burgemeester en wethouders op grond
         van het tweede lid aangewezen complex waaruit zij moeten verhuizen in
         verband met sloop of ingrijpende renovatie of herstructurering van het
         gebied (artikel 2.6.8, eerste lid, aanhef en onder c).
Een aangevraagde urgentieverklaring kan pas verleend worden, als de aanvrager
valt onder één van deze urgentiecategorieën (en geen van de relevante algemene
weigeringsgronden zich voordoet). Uit artikel 2.6.5, derde lid, van de HVV volgt dat
de aangevraagde urgentieverklaring wordt geweigerd als de aanvrager in geen van
de urgentiecategorieën ingedeeld kan worden.
De in artikel 2.6.11 opgenomen hardheidsclausule biedt de mogelijkheid om in
bijzondere gevallen een urgentieverklaring te verlenen, ook al doet zich één of
meer van de weigeringsgronden voor.
Voor een meer gedetailleerde toelichting op de afzonderlijke urgentiecategorieën
wordt verwezen naar de artikelsgewijze toelichting.
1.8.4. Verlening of weigering van de urgentieverklaring
Als bij de beoordeling van de aanvraag blijkt dat er zich geen algemene
weigeringsgrond voordoet en aanvrager ingedeeld kan worden in één van de in de
HVV opgenomen urgentiecategorieën, kan de urgentieverklaring worden verleend.
Doet zich wel een algemene weigeringsgrond voor of is aanvrager niet in te delen
in één van de urgentiecategorieën, dan wordt de aangevraagde urgentieverklaring
geweigerd.
De beslissing op een aanvraag is een besluit in de zin van artikel 1:3 van de
Algemene wet bestuursrecht. Tegen een besluit kan een belanghebbende (in ieder
geval: de aanvrager) bestuursrechtelijke rechtsmiddelen aanwenden. Deze
rechtsmiddelen zijn: bezwaar, beroep, hoger beroep en, parallel aan bezwaar,
beroep of hoger beroep, de indiening van een verzoek om een voorlopige
voorziening.
In artikel 2.6.3 van de HVV wordt beschreven welke gegevens de
urgentieverklaring zelf dient te bevatten:
    - de urgentieverklaring bevat een zoekprofiel voor woonruimte. Het
         zoekprofiel bestaat uit een woningtype en het zoekgebied waarop de
         voorrangswerking van de urgentieverklaring van toepassing is.
    - de urgentieverklaring bevat informatie over aanvrager, het dossier van de
         aanvrager en de termijn gedurende welke de urgentieverklaring geldig is.
Het in het woningtype op te nemen zoekprofiel bevat qua ligging, grootte, en aard
meest sobere woningtype of de meest sobere woningtypen dat naar het oordeel
                                                                                       39
</pre>

====================================================================== Einde pagina 39 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 40 ======================================================================

<pre>van burgemeester en wethouders noodzakelijk is voor het oplossen van het
huisvestingsprobleem. Dit meest sobere woningtype kan per regiogemeente
verschillen: wat "meest sober" is, hangt immers af van de samenstelling van de
woningvoorraad. Op gemeentelijk niveau kan daarom beleid opgesteld worden aan
de hand waarvan bij de behandeling van concrete aanvragen het in het zoekprofiel
op te nemen woningtype bepaald kan worden.
Het in het zoekprofiel op te nemen zoekgebied omvat de gemeente van het college
van burgemeester en wethouders dat de urgentieverklaring heeft verleend, zie
artikel 2.6.4, eerste lid, van de HVV.
Artikel 2.6.9 van de HVV bevat een regeling voor de geldigheidsduur van de
urgentieverklaring. Deze regeling is niet van toepassing op:
    - zogenoemde SV-urgentieverklaringen (urgentieverklaringen verleend
         wegens de toepasselijkheid van de urgentiecategorie opgenomen in artikel
         2.6.8, eerste lid, aanhef en onder c, van de HVV);
    - de aan vergunninghouders verleende urgentieverklaringen
         (urgentieverklaringen verleend wegens de toepasselijkheid van de
         urgentiecategorie opgenomen in artikel 2.6.6, tweede lid); en,
    - de urgentieverklaringen verleend wegens uitstroom (urgentieverklaringen
         verleend wegens de toepasselijkheid van de urgentiecategorie opgenomen
         in artikel 2.6.7, eerste lid).
Elke verleende urgentieverklaring is geldig:
    - totdat de woningzoekende niet meer behoort tot de urgentiecategorie
         waarin hij was ingedeeld bij de beslissing op de aanvrager. Hiervan is
         onder meer sprake wanneer de woningzoekende woonruimte heeft
         betrokken en als gevolg daarvan het huisvestingsprobleem geëindigd is;
    - tot het moment waarop een termijn van 26 weken na verlening van de
         urgentieverklaring eindigt. Binnen die 26 weken moet het
         huisvestingsprobleem in beginsel opgelost zijn. Is dat niet het geval, dan
         kunnen burgemeester en wethouders de geldigheidsduur van de
         urgentieverklaring verlengen met ten hoogste 26 weken.
1.8.5. Regionale werking van de urgentieverklaring
De urgentieverklaring verleend wegens de toepasselijkheid van een in artikel 2.6.8
van de HVV opgenomen urgentiecategorie heeft regionale werking. Dit betekent
dat een woningzoekende onder bepaalde omstandigheden de urgentieverklaring
kan inzetten bij het verkrijgen van woonruimte, gelegen in een andere
regiogemeente dan die waar de urgentieverklaring is afgegeven. Het tweede tot en
met vijfde lid van artikel 2.6.4 van de HVV bevat hiervoor de volgende regeling:
    - de houder van een urgentieverklaring meldt zich bij de regiogemeente waar
         hij naar toe wil verhuizen. Deze regiogemeente wordt in het artikel
         aangeduid als "de ontvangende gemeente". De houder van de
         urgentieverklaring verzoekt burgemeester en wethouders van de
         ontvangende gemeente om het in de urgentieverklaring opgenomen
         zoekprofiel aan te passen.
    - burgemeester en wethouders van de ontvangende gemeente beoordelen
         het verzoek. Het vierde lid van artikel 2.6.4 van de HVV geeft aan welke
         belangen burgemeester en wethouders daarbij in acht nemen: zij kunnen
         het verzoek weigeren indien naar hun oordeel de onevenwichtige en
         onrechtvaardige effecten van schaarste aan goedkope woonruimte daartoe
         nopen. Daarmee grijpt het vierde lid terug op het motief om een
         huisvestingsverordening vast te stellen: het bestrijden van de effecten van
                                                                                    40
</pre>

====================================================================== Einde pagina 40 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 41 ======================================================================

<pre>         onevenwichtige en onrechtvaardige effecten van schaarste aan goedkope
         woonruimte.
    -    als burgemeester en wethouders gelet op het vierde lid geen reden zien om
         het verzoek te weigeren, wijzigen zij het in de urgentieverklaring
         opgenomen zoekprofiel. Het zoekgebied wijzigen zij in hun gemeente. Het
         woningtype wijzigen zij in het woningtype dat voor hun gemeente in het
         geval van deze woningzoekende als meest sobere woningtype geldt.
    -    burgemeester en wethouders kunnen ook, gelet op het bepaalde in het
         vierde lid, tot de conclusie komen dat het verzoek geweigerd moet worden.
Het ligt voor de hand om op gemeentelijk niveau beleid vast te stellen waarin
beschreven wordt hoe invulling wordt gegeven aan de toets van verzoeken aan het
bepaalde in het vierde lid.
Zowel een toekenning van het verzoek als een weigering van het verzoek is een
besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht.
1.8.6. Intrekking en wijziging van de urgentieverklaring
Onder bepaalde omstandigheden kunnen urgentieverklaringen worden gewijzigd of
ingetrokken. Artikel 2.6.10 van de HVV bevat hiervoor een regeling. Dit artikel is
niet van toepassing op de SV-urgentieverklaring.
Het tweede lid van artikel 2.6.10 bevat de intrekkingsgronden. Deze zijn voor
burgemeester en wethouders verplichtend geformuleerd, hetgeen betekent dat
indien zich een intrekkingsgrond voordoet, de urgentieverklaring ingetrokken dient
te worden. Er zijn de volgende intrekkingsgronden:
    a. bij de aanvraag zijn onjuiste of onvolledige gegevens verstrekt. Deze grond
         leidt tot intrekking indien volledigheid of juistheid had geleid tot weigering
         van de aangevraagde urgentieverklaring. Als bij volledigheid of juistheid
         een andere urgentieverklaring - of bijvoorbeeld een ander woningtype - zou
         zijn verleend, is dat een reden om de urgentieverklaring te wijzigen, zie het
         derde lid.
    b. de houder van de urgentieverklaring behoort niet meer tot de
         urgentiecategorie welke aanleiding was voor verlening van de
         urgentieverklaring of er doen zich één of meer toepasselijke, in artikel 2.6.5,
         eerste lid, opgenomen en op de desbetreffende urgentiecategorie
         toepasselijke weigeringsgronden voor;
    c. de houder van de urgentieverklaring verzoekt om intrekking van de
         urgentieverklaring;
    d. de houder van de urgentieverklaring heeft aangeboden passende
         woonruimte geweigerd of heeft zich anderszins onvoldoende ingespannen
         om zijn huisvestingsprobleem op te lossen. Van dat laatste is onder meer
         sprake als hij niet heeft gereageerd op via een aanbodinstrument
         aangeboden woonruimte, voor zover die woonruimte paste binnen zijn
         zoekprofiel.
Het derde lid van artikel 2.6.10 bevat de wijzigingsgronden. Deze zijn facultatief
geformuleerd. Doet zich een wijzigingsgrond voor, dan kunnen burgemeester en
wethouders de urgentieverklaring wijzigen. Er zijn de volgende wijzigingsgronden:
    a. bij de aanvraag zijn onjuiste of onvolledige gegevens verstrekt en de
         urgentieverklaring zou, indien juiste of volledige gegevens verstrekt zouden
         zijn geweest, niet zijn geweigerd maar anders op de aanvraag besloten; en
                                                                                        41
</pre>

====================================================================== Einde pagina 41 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 42 ======================================================================

<pre>    b. de houder van de urgentieverklaring tot een andere urgentiecategorie
         behoort dan die welke aanleiding was voor verlening van de
         urgentieverklaring.
Intrekken en wijzigen van een urgentieverklaring is een besluit in de zin van artikel
1:3 van de Algemene wet bestuursrecht.
1.8.7. Overgangsrecht urgentieverklaringen
Artikel 2.6.12 van de HVV bevat het overgangsrecht voor urgentieverklaringen die
verleend zijn voor de inwerkingtreding van de nieuwe HVV: deze
urgentieverklaringen blijven ook na inwerkingtreding van de nieuwe HVV gewoon
geldig.
Voor de overige gevallen zijn de regels in de nieuwe HVV onverkort van
toepassing, juist omdat er in artikel 2.6.12 niets geregeld wordt voor die situaties.
Dat betekent het volgende:
    - urgentieverklaringen aangevraagd voor 1 januari 2016 worden, als op die
         aanvragen op 1 januari 2016 nog niet beslist is, afgehandeld met
         toepassing van de nieuwe HVV. Inhoudelijk maakt dat geen verschil: de
         regels voor weigering en toekenning zijn immers niet gewijzigd.
    - Als er voor 1 januari 2016 bezwaar is ingesteld tegen een
         urgentieverklaring of een besluit tot weigering, wijziging of intrekking
         daarvan, en op dat bezwaar is nog niet beslist op 1 januari 2016, dan zijn
         de regels uit de nieuwe HVV van toepassing op het te nemen besluit op
         bezwaar.
4.2.1 Verstrekken van inlichtingen
Ten behoeve van verslaglegging en monitoring was een artikel opgenomen om het
dagelijks bestuur van de stadsregio te informeren, zodat deze de wijze van
uitvoering van de verordening door de gemeenten kan beoordelen. In deze lokaal
vast te stellen verordening is dit gewijzigd in het plegen van afstemming in het
portefeuillehoudersoverleg.
2. Artikelsgewijze toelichting
Dit hoofdstuk van de toelichting bevat een artikelsgewijze toelichting op de
verordening. In bepaalde andere gevallen wordt volstaan met een verwijzing naar
de algemene toelichting of wordt een gedeelte van algemene toelichting herhaald.
Artikel 1 Definities
Dit artikel spreekt voor zich.
Artikel 2.1.1 Werkingsgebied
Dit artikel bepaalt het werkingsgebied van afdeling I (de artikelen 2.1.1 tot en met
2.6.12) van de HVV. Het eerste lid bevat een geografische beschrijving van het
werkingsgebied. De daarop volgende leden beschrijven de omvang van de
woonruimtevoorraad die binnen dat geografische werkingsgebied onder de werking
van afdeling I valt.
Artikel 2.1.2 Reikwijdte vergunningplicht
Dit artikel bevat de op artikel 7 van de wet gebaseerde beschrijving van de
huisvestingsvergunningplicht.
Artikel 2.2.1 Toelatingscriteria
Dit artikel bevat twee criteria waaraan een huishouden moet voldoen om
toegelaten te worden tot het aangewezen deel van de woningmarkt:
                                                                                      42
</pre>

====================================================================== Einde pagina 42 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 43 ======================================================================

<pre>     -   ten minste één van de leden van het huishouden is niet minderjarig als
         bedoeld in artikel 1:233 van het Burgerlijk Wetboek;
     -   alle leden van het huishouden mogen rechtmatig in Nederland verblijven.
Deze toelatingscriteria zijn, via artikel 2.3.2, eerste lid, en artikel 2.4.2, eerste lid,
tevens weigeringsgronden voor de huisvestingsvergunning.
Artikel 2.2.2 Aanvullend toelatingscriterium particuliere huurvoorraad
Dit artikel bevat een aanvullend toelatingscriterium voor het aangewezen deel van
de particuliere huurvoorraad. Ook dit toelatingscriterium is via artikel 2.3.2, eerste
lid, een weigeringsgrond voor de huisvestingsvergunning.
Artikel 2.2.3 Aanbieden van woonruimte
Dit artikel regelt de wijze waarop corporaties hun voor verhuur beschikbare
woonruimte aanbieden. Deze aanbieding geschiedt, gelet op het bepaalde in het
eerste lid, eenduidig en transparant via een aanbodinstrument of via meerdere
aanbodinstrumenten.
Het tweede lid heeft tot doel te waarborgen dat het voor de woningzoekende
duidelijk is aan welke voorwaarden hij dient te voldoen om in aanmerking te komen
voor de via een aanbodinstrument aangeboden woonruimte.
Als woonruimte via directe bemiddeling wordt aangeboden, is het bepaalde in het
eerste en tweede lid niet van toepassing.
Verwezen wordt verder naar paragraaf 1.5.4.
Artikel 2.2.4 Woningzoekenden en inschrijving
Een woningzoekende kan zich vanaf het moment waarop hij de leeftijd van 18 jaar
bereikt, inschrijven als woningzoekende. Dat doet hij in een aanbodinstrument. De
inschrijving in één aanbodinstrument geldt als inschrijving in elk in de
woningmarktregio gebruikt aanbodinstrument. Zo wordt bewerkstelligt dat de
woningzoekende in de hele woningmarktregio dezelfde inschrijfduur opbouwt.
Ingevolge het bepaalde in het tweede lid is de inschrijfduur gelijk aan de periode
dat men als woningzoekende staat ingeschreven. Ingevolge het bepaalde in het
derde lid eindigt de inschrijving nadat een woningzoekende als huurder
aangewezen woonruimte in gebruik heeft genomen.
Als eventueel huisgenoten (niet-zijnde meeverhuizende inwonende kinderen) ook
zelfstandig als woningzoekende zijn ingeschreven én hun medeverhuizing is
noodzakelijk voor het verkrijgen van de huisvestingsvergunning voor de bewoning
van de desbetreffende woonruimte (bijvoorbeeld: in verband met passendheid
gelet op de grootte van de woning), eindigt ook hun inschrijving als
woningzoekende, zo volgt uit het vierde lid.
Artikel 2.2.5 Voorwaarden aan inschrijving via het aanbodinstrument
Aan de inschrijving als woningzoekende via een aanbodinstrument kunnen
voorwaarden worden verbonden. Te denken valt aan inschrijfgeld of per jaar dat
men ingeschreven staat te betalen verlengingsgeld.
Artikel 2.2.6 Aanvraag vergunning en in te dienen bescheiden
                                                                                           43
</pre>

====================================================================== Einde pagina 43 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 44 ======================================================================

<pre>Burgemeester en wethouders van de regiogemeente waar de woning gelegen is,
zijn bevoegdheid om een huisvestingsvergunning te verlenen, weigeren of
intrekken.
De huisvestingsvergunning wordt verleend op aanvraag. Artikel 2.2.6 van de HVV
bevat regels voor het doen van zo'n aanvraag:
    - de aanvraag moet worden ingediend bij burgemeester en wethouders van
         de regiogemeente waar de woning gelegen is;
    - de aanvraag moet vergezeld gaan van diverse stukken met nadere
         informatie;
    - de aanvrager kan gevraagd worden een geldig identiteitsbewijs van alle
         leden van het huishouden te tonen;
    - burgemeester en wethouders kunnen nog andere, niet in dit artikel
         genoemde, informatie opvragen bij aanvrager;
    in bepaalde gevallen moet de aanvrager over een indicatie beschikken, waaruit
    blijkt dat de woning waarvoor hij een huisvestingsvergunning wil verkrijgen, bij
    uitstek geschikt is voor hem.
Overigens bevat afdeling 4.1 van de Awb een algemene, ook voor de
huisvestingsvergunning geldende, regeling over beschikkingen. De voor de praktijk
belangrijkste artikelen uit dit deel van de Awb zijn:
    - artikel 4:5 Awb. Dit artikel schrijft voor hoe omgegaan moet worden met een
         onvolledige aanvraag;
    - artikel 4:8 Awb. Dit artikel schrijft voor dat in bepaalde gevallen aanvrager
         moet kunnen reageren op een voorgenomen, voor hem negatief, besluit;
    - artikel 4:13 tot en met 4:15 Awb. Deze artikelen bevatten de regeling over
         de beslistermijn en de opschorting daarvan. Zie daarvoor ook artikel 2.2.7
         van de HVV.
Artikel 2.2.7 Beslistermijn
Het eerste lid van dit artikel bepaalt de reguliere beslistermijn op acht weken. Het
tweede lid bepaalt dat die termijn eenmalig met vier weken verlengd kan worden.
Artikel 2.2.8 Gegevens op de vergunning
Deze bepaling spreekt voor zich.
Artikel 2.3.1 Reikwijdte paragraaf 3
Als gevolg van het bepaalde in dit artikel is paragraaf 2.3 alleen van toepassing op
de ingevolge artikel 2.1.1 aangewezen woonruimte, voor zover die geen eigendom
is van een corporatie.
Artikel 2.3.2 Weigeringsgronden van de huisvestingsvergunning
Dit artikel bevat de gronden waarop een huisvestingsvergunning voor een
particuliere huurwoning die aangewezen is ingevolge artikel 2.1.1 wordt geweigerd.
Alle vier genoemde weigeringsgronden vormen een zelfstandige weigeringsgrond.
De huisvestingsvergunning wordt geweigerd indien:
a. het huishouden niet voldoet aan de toelatingscriteria;
b. het huishouden al in het bezit is van een geldige huisvestingsvergunning;
c. het huishouden op grond van bezettingsnormen bedoeld in artikel 2.3.3 niet voor
de huisvestingsvergunning in aanmerking komt; of,
d. niet aannemelijk is dat het huishouden de woonruimte in gebruik zal nemen.
Zie overigens ook paragraaf 1.6.
                                                                                    44
</pre>

====================================================================== Einde pagina 44 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 45 ======================================================================

<pre>Artikel 2.3.3 Bezettingsnorm
In bepaalde gemeenten zijn voor dit deel van de huurmarkt bezettingsnormen van
toepassing. Deze zijn vermeld in bijlage 3 bij de verordening. De bezettingsnormen
vormen een voorrangsregeling, geen uitsluitingsgrond. Dat betekent dat een
woningzoekende die voldoet aan de op een woning van toepassing zijnde
bezettingsnorm, ten opzichte van woningzoekenden die daaraan niet voldoen met
voorrang in aanmerking komt voor een huisvestingsvergunning. Andersom:
woningzoekenden die niet voldoen aan een bezettingsnorm, komen eventueel wel
voor een huisvestingsvergunning in aanmerking, maar dan alleen ná de
woningzoekenden die wél aan de bezettingsnorm voldoen.
Artikel 2.3.4 Intrekking vergunning
Burgemeester en wethouders kunnen een huisvestingsvergunning intrekken,
indien:
    a. het huishouden de in de vergunning vermelde woonruimte niet binnen de
        genoemde termijn (zie artikel 2.2.8, eerste lid, aanhef en onder d) in gebruik
        heeft genomen. In het belang van een doelmatig beheer van schaarse
        woonruimte is het immers van belang dat vrijkomende woonruimte zo
        spoedig mogelijk weer in gebruik genomen wordt.
    b. de vergunning is verleend op grond van door de houder van de vergunning
        verstrekte gegevens waarvan deze wist of redelijkerwijs kan vermoeden dat
        zij onjuist of onvolledig waren.
Artikel 2.4.1 Reikwijdte paragraaf 4
Op grond van dit artikel is het bepaalde in paragraaf 4 uitsluitend van toepassing
op ingevolge artikel 2.1.1 aangewezen woonruimte die eigendom is van een
corporatie.
Artikel 2.4.2 Weigeringsgronden van de huisvestingsvergunning
Ingevolge het bepaalde in het eerste lid wordt de huisvestingsvergunning
geweigerd indien:
    a. het huishouden niet voldoet aan de toelatingscriteria genoemd in artikel
        2.2.1..Deze criteria houden in dat tenminste één van de leden van het
        huishouden bevoegd is een huurovereenkomst te sluiten (het onder a van
        artikel 2.2.1 genoemde criterium) en dat alle leden van het huishouden in
        Nederland mogen verblijven (het onder b van artikel 2.2.1 genoemde
        criterium).
    b. het huishouden al in het bezit is van een huisvestingsvergunning;
    c. het huishouden op grond van het bepaalde in artikel 2.4.6 niet voor de
        huisvestingsvergunning in aanmerking komt. Dit is de koppeling naar de
        regels over toewijzing van corporatiewoningen via het aanbodinstrument of
        via directe bemiddeling.
    d. het niet aannemelijk is dat het huishouden de woonruimte in gebruik zal
        nemen. Hiervan is bijvoorbeeld sprake als aannemelijk is dat het
        huishouden zelf niet in de woning gaat wonen maar deze (illegaal) zal
        onderverhuren; of,
    e. de corporatie, gelet op haar taak als toegelaten instelling of haar belang als
        verhuurder, daaronder mede begrepen haar verantwoordelijkheid voor de
        bescherming van de belangen van de overige huurders en voor de
        waarborging van het woongenot, redelijkerwijs het sluiten van een
        huurovereenkomst met aanvrager heeft kunnen weigeren. Deze
        weigeringsgrond maakt het mogelijk om bij de beslissing over het al dan
        niet verlenen van de huisvestingsvergunning rekening te houden met de
                                                                                   45
</pre>

====================================================================== Einde pagina 45 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 46 ======================================================================

<pre>        specifieke positie die een corporatie heeft ten gevolge van de Woningwet
        en haar positie als verhuurder sec.
Alle genoemde weigeringsgronden vormen een zelfstandige weigeringsgrond.
Zie overigens ook paragraaf 1.5.
Artikel 2.4.3 Intrekking vergunning
Burgemeester en wethouders kunnen een huisvestingsvergunning intrekken,
indien:
    a. het huishouden de in de vergunning vermelde woonruimte niet binnen de
        genoemde termijn in gebruik heeft genomen. In het belang van een
        doelmatig beheer van schaarse woonruimte is het immers van belang dat
        vrijkomende woonruimte zo spoedig mogelijk weer in gebruik genomen
        wordt.
    b. de vergunning is verleend op grond van door de houder van de vergunning
        verstrekte gegevens waarvan deze wist of redelijkerwijs kan vermoeden dat
        zij onjuist of onvolledig waren.
Artikel 2.4.4 Passendheidscriteria: voorrang gelet op de aard, grootte en prijs van
woonruimte
Artikel 11 van de Huisvestingswet 2014 geeft de mogelijkheid om in de
huisvestingsverordening te bepalen dat bepaalde categorieën woningzoekenden
met voorrang in aanmerking komen voor een huisvestingsvergunning voor
bepaalde categorieën woonruimte. Dit, gelet op de aard, grootte of prijs van die
woonruimte. Artikel 11 van de Huisvestingswet 2014 biedt dus niet de mogelijkheid
om woningzoekenden uit te sluiten van de mogelijkheid om een
huisvestingsvergunning te krijgen. Zie daarvoor overigens ook de tweede alinea
van paragraaf 1.5 van deze toelichting.
Passendheidscriteria zijn voorrangsregelingen, geen uitsluitingsgronden. Dat
betekent dat een woningzoekende die voldoet aan de op een woning van
toepassing zijnde passendheidseis, ten opzichte van woningzoekenden die
daaraan niet voldoen met voorrang in aanmerking komt voor een
huisvestingsvergunning. Andersom: woningzoekenden die niet voldoen aan een
passendheidseis, komen eventueel wel voor een huisvestingsvergunning in
aanmerking, maar dan alleen ná de woningzoekenden die wél aan de
passendheidseis voldoen.
Het eerste lid van artikel 2.4.4 beschrijft dat de categorieën woonruimte genoemd
in kolom 2 van de in het tweede lid opgenomen tabel, categorieën woonruimte als
bedoeld in artikel 11 van de Huisvestingswet 2014 zijn. Deze categorieën
woonruimte zijn als het ware gematcht met de in kolom 1 van de tabel genoemde,
categorieën woningzoekenden. Het tweede lid van artikel 2.4.4 bepaalt dan ook dat
de woningzoekenden uit kolom 2 met voorrang in aanmerking komen voor een
huisvestingsvergunning voor woonruimte uit kolom 1, uiteraard voor zover
categorie woningzoekende en categorie woonruimte in dezelfde rij van de kolom
staan.
Het met voorrang in aanmerking laten komen voor een huisvestingsvergunning
maakt onderdeel uit van de voorbereiding van de beslissing tot verlening van een
huisvestingsvergunning en is daarmee een bevoegdheid van burgemeester en
wethouders. Het is daarom dat de nadere invulling van de inkomenseis op grond
van het derde lid van artikel 2.4.4 door burgemeester en wethouders geschiedt.
Voor de volledigheid wordt hier opgemerkt dat het voorrang op basis van inkomen,
                                                                                   46
</pre>

====================================================================== Einde pagina 46 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 47 ======================================================================

<pre>gelet op de prijs van de woonruimte, betreft en geen uitsluiting op basis van
inkomen.
Artikel 2.4.5 Bindingscriteria: voorrang bij regionale of lokale binding
Artikel 14, tweede lid, van de Huisvestingswet 2014 geeft de mogelijkheid om in de
huisvestingsverordening te bepalen dat bij de verlening van
huisvestingsvergunningen voor ten hoogste 50% van één of meer daarbij
aangewezen categorieën woonruimte, voorrang wordt gegeven aan
woningzoekenden die economisch of maatschappelijk gebonden zijn aan de
woningmarktregio.
Voor ten hoogste de helft van dat percentage mag bij de verlening van
huisvestingsvergunningen voorrang worden gegeven aan woningzoekenden die
economisch of maatschappelijk gebonden zijn aan een tot de gemeente behorende
kern, aldus de tweede zin van artikel 14, tweede lid, van de Huisvestingswet 2014.
Beschut Wonen
Voor Beschut Wonen geldt dat een deel van de behoefte aan extramurale zorg
geleverd kan worden in reguliere woningen in het bezit van De Zorgcirkel. De
nultredenwoningen en specifieke zorgwoningen (Beschut Wonen) van De
Zorgcirkel kunnen hierin voorzien. Om er voor te zorgen dat inwoners van
Landsmeer met een zorgindicatie voorrang hebben op een kandidaat met een
gelijke zorgindicatie vanuit een andere gemeente in de juiste woning terecht kan,
worden hiervoor specifieke regels opgesteld in deze verordening.
De uit te nodigen personen dienen 55 jaar of ouder te zijn, een behoefte aan zorg
en/of nabijheid van welzijnsactiviteiten te hebben, en te voldoende aan de
volgende toewijzingscriteria die zijn opgesteld door De Zorgcirkel, waarbij de
volgende doelgroepen worden onderscheiden:
     Kandidaten met een voor minimaal 1 jaar afgegeven zorgindicatie
         ‘Huishoudelijke verzorging, ‘Verpleging’ of Persoonlijke verzorging (op
         volgorde van zorgzwaarte);
     Kandidaten met een indicatie voor een aanleunwoning (op volgorde van
         urgentie); en
     Kandidaten van 55 jaar en ouder (op volgorde van leeftijd, oudste eerst)
Voorrang wordt verleend bij de toewijzing van woningen aan personen uit
de gemeente Landsmeer boven personen uit een andere gemeente met
één of meerdere van de volgende zorgindicatie(s):
        Thuiszorg, deze kan verkregen worden via de wijkverpleegkundige van De
         Zorgcirkel. De wijkverpleegkundige kan de zorgbehoefte bepalen en deze
         vastleggen in een zorgplan;
        Huishoudelijke zorg. Deze indicatie wordt afgegeven door het Wmo-loket
         van de gemeente;
        Een indicatie van de Wet langdurige zorg (Wlz) welke verstrekt wordt door
         het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ).
Bindingscriteria zijn, net als passendheidscriteria, voorrangsregelingen, geen
uitsluitingsgronden. Dat betekent dat een woningzoekende die voldoet aan de op
een woning van toepassing zijnde bindingseis, ten opzichte van woningzoekenden
die daaraan niet voldoen met voorrang in aanmerking komt voor een
                                                                                  47
</pre>

====================================================================== Einde pagina 47 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 48 ======================================================================

<pre>huisvestingsvergunning. Andersom: woningzoekenden die niet voldoen aan een
bindingseis, komen eventueel wel voor een huisvestingsvergunning in aanmerking,
maar dan alleen ná de woningzoekenden die wél aan de bindingseis voldoen.
In artikel 2.4.5 is van de HVV is van de in artikel 14, tweede lid, van de
Huisvestingswet 2014 geboden mogelijkheid gebruikgemaakt. Dat betekent dat ten
hoogste 50% van de huisvestingsvergunningen verleend met voorrang aan
woningzoekenden met regionale binding verleend mag worden. In de helft van die
gevallen, dus: in 25% van de gevallen, mag een huisvestingsvergunning met
voorrang verleend worden aan woningzoekenden met lokale binding.
Let wel, alleen gevallen waarbij de huisvestingsvergunning daadwerkelijk verleend
wordt omdat sprake is van binding, tellen mee in de bovengenoemde percentages.
Opgemerkt wordt verder dat de woningzoekenden in het bezit van een
urgentieverklaring verleend in verband met mantelzorg, uitstroom uit een blijf-van-
mijn-lijfhuis of vergunninghouders (statushouders) die de gemeente gelet op de
taakstelling moet huisvesten, de bindingscriteria niet tegengeworpen kunnen
krijgen, zie lid 3 van artikel 2.4.7 van de HVV en artikel 16 van de Huisvestingswet
2014.
Artikel 2.4.6 Algemene volgordebepaling
Zie paragraaf 1.5.5.
Artikel 2.4.6a Bijzondere volgordebepaling
Deze volgordebepaling geldt als de woonruimte te huur wordt aangeboden met
toepassing het label "grote huishoudens" zoals dat is opgenomen in artikel 2.4.4,
vierde lid. De volgordebepaling treedt, wanneer de woonruimte wordt aangeboden
via het aanbodinstrument, in de plaats van de algemene volgordebepaling
opgenomen in artikel 2.4.6.
Artikel 2.4.7 Volgorde van de houders van de urgentieverklaring
Zie paragraaf 1.5.5.
Artikel 2.4.8 Volgorde overige woningzoekenden
Zie paragraaf 1.5.5.
Artikel 2.4.9 Directe bemiddeling
Zie paragraaf 1.5.6.
Artikel 2.4.10 Bijzondere gevallen
Zie paragraaf 1.5.6.
Artikel 2.5.1 Algemeen
De artikelen 2.5.1 tot en met 2.5.3 bevatten een regeling voor experimenten op het
gebied van woonruimteverdeling. Belangrijk is het om vast te stellen dat
experimenten weliswaar niet mogelijk zijn op grond van de (overige) bepalingen
van de HVV, maar wel, gelet op de Huisvestingswet 2014, in een
huisvestingsverordening opgenomen zouden kunnen worden. Het is dus zo dat
experimenten niet in strijd mogen zijn met de uitgangspunten van de
Huisvestingswet 2014 zelf.
Artikel 2.5.2 Experimenten met woonruimten van corporaties
                                                                                   48
</pre>

====================================================================== Einde pagina 48 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 49 ======================================================================

<pre>Dit artikel regelt de experimenten die corporaties en gemeenten samen kunnen
organiseren. Een experiment duurt maximaal 2 jaar en betreft ten hoogste 10%
van de per jaar toe te wijzen woonruimten van de corporaties die bij het experiment
betrokken zijn. Een experiment mag pas starten als de Stuurgroep Wonen de
opzet ervan heeft goedgekeurd.
Artikel 2.5.3 Experimenten met overige aangewezen woonruimten
Ook andere verhuurders dan corporaties kunnen samen met gemeenten
experimenten organiseren.
Artikel 2.6.1 Bevoegdheid tot beslissen op een aanvraag om een urgentieverklaring
Dit artikel bepaalt dat burgemeester en wethouders van de gemeente waar de
urgentieverklaring moet worden aangevraagd, beslissen op de aanvraag Artikel
2.6.2 bepaalt waar de aanvraag ingediend moet worden.
Eén urgentiegrond kent een eigen bevoegdheidsregeling: dit betreft de in artikel
2.6.7 van de HVV geregelde urgentiegrond "uitstroom", zie daarvoor paragraaf
1.8.3 van de algemene toelichting en de artikelsgewijze toelichting.
Artikel 2.6.2 Aanvraag om een urgentieverklaring
Het eerste lid van dit artikel bevat een regeling voor het indienen van de aanvraag
om een urgentieverklaring:
- woont aanvrager binnen de woningmarktregio, dan vraagt hij de
urgentieverklaring aan bij burgemeester en wethouders van zijn woonplaats;
- woont aanvrager niet binnen de woningmarktregio, dan vraagt hij de
urgentieverklaring aan bij burgemeester en wethouders van de regiogemeente
waar hij wil gaan wonen.
Deze laatste situatie (een aanvrager van buiten de woningmarktregio) doet zich in
het bijzonder voor bij de zogenoemde "wettelijke urgentiegronden": deze
woningzoekenden zullen vaak niet in de woningmarktregio woonachtig zijn.
Op een aanvraag wordt, gelet op het bepaalde in artikel 2.6.2, tweede lid, van de
HVV, binnen acht weken besloten. Deze termijn kan met ten hoogste vier weken
verlengd worden. Uiteraard is een behandeltermijn van acht weken respectievelijk
12 weken langer dan in de meeste gevallen, gelet op het urgente karakter van veel
huisvestingsproblemen, wenselijk is.
Het derde lid van artikel 2.6.2 van de HVV somt op welke gegevens en bescheiden
in ieder geval bij de aanvraag ingediend moeten worden:
     a. stukken waaruit blijkt dat de aanvrager als woningzoekende is
         ingeschreven in het aanbodinstrument;
     b. informatie over de aard en de oorsprong van het huisvestingsprobleem dat
         aan de aanvraag ten grondslag ligt; en
     c. informatie over het inkomen en het vermogen van het huishouden van
         aanvrager.
Artikel 2.6.3 Inhoud van de urgentieverklaring
In artikel 2.6.3 van de HVV wordt beschreven welke gegevens de
urgentieverklaring zelf dient te bevatten:
     - de urgentieverklaring bevat een zoekprofiel voor woonruimte. Het
         zoekprofiel bestaat uit een woningtype en het zoekgebied waarop de
         voorrangswerking van de urgentieverklaring van toepassing is.
     - de urgentieverklaring bevat informatie over aanvrager, het dossier van de
         aanvrager en de termijn gedurende welke de urgentieverklaring geldig is.
                                                                                  49
</pre>

====================================================================== Einde pagina 49 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 50 ======================================================================

<pre>Het in het woningtype op te nemen zoekprofiel bevat qua ligging, grootte, en aard
het meest sobere woningtype of de meest sobere woningtypen dat naar het
oordeel van burgemeester en wethouders noodzakelijk is voor het oplossen van
het huisvestingsprobleem. Dit meest sobere woningtype kan per regiogemeente
verschillen: wat "meest sober" is, hangt immers af van de samenstelling van de
woningvoorraad. Op gemeentelijk niveau kan daarom beleid opgesteld worden aan
de hand waarvan bij de behandeling van concrete aanvragen het in het zoekprofiel
op te nemen woningtype bepaald kan worden. Dit geldt voor urgentieverklaringen
met uitzondering van de SV-urgentieverklaring en de urgentieverklaring in verband
met calamiteiten (de urgentiecategorie genoemd in artikel 2.6.8, eerste lid, aanhef
en onder a). Verder wordt opgemerkt dat binnen de gemeente Amsterdam de
houders van een wegens een calamiteit verleende urgentieverklaring zelf in
WoningNet kunnen zoeken en reageren op woningen die zijn gelabeld voor
voorrangskandidaten. De woningcorporaties labelen in hun ogen geschikte
woningen voor de urgenten.
Zie voor de bepaling van het in het zoekprofiel op te nemen zoekgebied artikel
2.6.4 van de HVV.
Artikel 2.6.4 Het zoekgebied
Het in het zoekprofiel op te nemen zoekgebied omvat de gemeente van het college
van burgemeester en wethouders dat de urgentieverklaring heeft verleend, aldus
eerste lid.
De urgentieverklaring verleend wegens de toepasselijkheid van een in artikel 2.6.8
van de HVV opgenomen urgentiecategorie heeft regionale werking. Dit betekent
dat een woningzoekende onder bepaalde omstandigheden de urgentieverklaring
kan inzetten bij het verkrijgen van woonruimte, gelegen in een andere
regiogemeente dan die waar de urgentieverklaring is afgegeven. Het tweede tot en
met vijfde lid van artikel 2.6.4 van de HVV bevat hiervoor de volgende regeling:
    - de houder van een urgentieverklaring meldt zich bij de regiogemeente waar
        hij naar toe wil verhuizen. Deze regiogemeente wordt in het artikel
        aangeduid als "de ontvangende gemeente". De houder van de
        urgentieverklaring verzoekt burgemeester en wethouders van de
        ontvangende gemeente om het in de urgentieverklaring opgenomen
        zoekprofiel aan te passen.
    - burgemeester en wethouders van de ontvangende gemeente beoordelen
        het verzoek. Het vierde lid van artikel 2.6.4 van de HVV geeft aan welke
        belangen burgemeester en wethouders daarbij in achtnemen: zij kunnen
        het verzoek weigeren indien naar hun oordeel de onevenwichtige en
        onrechtvaardige effecten van schaarste aan goedkope woonruimte daartoe
        nopen. Daarmee grijpt het vierde lid terug op het motief om een
        huisvestingsverordening vast te stellen: het bestrijden van de effecten van
        onevenwichtige en onrechtvaardige effecten van schaarste aan goedkope
        woonruimte. Opgemerkt wordt dat burgemeester en wethouders in deze
        situatie niet opnieuw beoordelen of de urgentieverklaring zelf terecht is
        verleend.
    - als burgemeester en wethouders gelet op het vierde lid geen reden zien om
        het verzoek te weigeren, wijzigen zij het in de urgentieverklaring
        opgenomen zoekprofiel. Het zoekgebied wijzigen zij in hun gemeente. Het
        woningtype wijzigen zij in het woningtype dat voor hun gemeente in het
        geval van deze woningzoekende als meest sobere woningtype geldt.
    - burgemeester en wethouders kunnen ook, gelet op het bepaalde in het
        vierde lid, tot de conclusie komen dat het verzoek geweigerd moet worden.
                                                                                   50
</pre>

====================================================================== Einde pagina 50 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 51 ======================================================================

<pre>Het ligt voor de hand om op gemeentelijk niveau beleid vast te stellen waarin
beschreven wordt hoe invulling wordt gegeven aan de toets van verzoeken aan het
bepaalde in het vierde lid.
Zowel een toekenning van het verzoek als een weigering van het verzoek is een
besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht.
Artikel 2.6.5 Algemene weigeringsgronden urgentieverklaring
Als de aanvraag volledig en te beoordelen is, wordt getoetst of er zich één of
meerdere algemene weigeringsgronden voordoen. Deze zijn opgenomen in artikel
2.6.5, eerste en tweede lid, van de HVV. Niet elke algemene weigeringsgrond is
van toepassing op elke urgentiecategorie, zie het schema in paragraaf 1.8.2.
De weigeringsgronden genoemd in het eerste lid zijn, voor zover ze toepasselijk
zijn op de desbetreffende urgentiecategorie, verplichtend voor burgemeester en
wethouders2: als er zich één of meerdere van deze weigeringsgronden voordoen,
moet de aangevraagde urgentieverklaring geweigerd worden. Het betreft de
volgende weigeringsgronden:
    a. het huishouden van de aanvrager voldoet niet aan de in artikel 2.2.1
         genoemde eisen. Dit betekent dat tenminste één lid van het huishouden
         van aanvrager niet minderjarig is en dat alle leden van het huishouden in
         Nederland mogen verblijven.
    b. er is geen sprake van een urgent huisvestingsprobleem. Uit deze
         weigeringsgrond volgt dat sprake moet zijn van een urgent
         huisvestingsprobleem.
    c. de aanvrager kon het huisvestingsprobleem redelijkerwijs voorkomen of
         kan het huisvestingsprobleem redelijkerwijs op een andere wijze oplossen.
         In bepaalde gevallen is wel sprake van een urgent huisvestingsprobleem,
         maar had aanvrager dit redelijkerwijs zelf kunnen voorkomen. Bijvoorbeeld
         door in verband met een voorzienbare beperking tijdig te verhuizen naar
         meer geschikte woonruimte. Of door met eigen vermogen geschikte
         woonruimte te kopen.
    d. het huisvestingsprobleem kon worden voorkomen of kan worden opgelost
         door gebruik te maken van een voorliggende voorziening. Het begrip
         'voorliggende voorziening' is gedefinieerd in artikel 1 en kan eventueel in
         lokaal beleid verder inhoud gegeven worden.
    e. het aan de aanvraag ten grondslag liggende huisvestingsprobleem is
         ontstaan als gevolg van een verwijtbaar doen of nalaten van aanvrager of
         een lid van zijn huishouden. Van deze weigeringsgrond is bijvoorbeeld
         sprake als aanvrager zijn vorige woning heeft moeten verlaten in verband
         met door hem ondernomen wietteelt of als aanvrager met zijn gezin is gaan
         inwonen, terwijl het redelijkerwijs voorzienbaar was dat dit tot problemen
         zou leiden.
    f. het aan de aanvraag ten grondslag liggende huisvestingsprobleem kan niet
         of in onvoldoende mate opgelost worden met verhuizing naar andere
         zelfstandige woonruimte. Deze weigeringsgrond doet zich bijvoorbeeld voor
         indien aanvrager als gevolg van specifieke problematiek een urgent
         huisvestingsprobleem heeft gekregen en redelijkerwijs te verwachten is dat
         die problematiek hem nog steeds belet om zelfstandig woonruimte te
2 Tenzij burgemeester en wethouders hiervan afwijken met toepassing van de in artikel 2.6.11
opgenomen pa.
                                                                                           51
</pre>

====================================================================== Einde pagina 51 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 52 ======================================================================

<pre>         bewonen. Het kan daarbij gaan om problematiek van sociaal-medische
         aard.
     g. de aanvraag is ingediend binnen twee jaar nadat een eerder aan aanvrager
         of een lid van zijn huishouden verleende urgentieverklaring is ingetrokken
         met toepassing van artikel 2.6.10, tweede lid, aanhef en onder a en d. Bij
         intrekking wegens de toepasselijkheid van deze intrekkingsgronden (a.
         onvolledige of onjuiste gegevens verstrekt en d. aangeboden woonruimte
         geweigerd dan wel zich onvoldoende ingespannen) kan gezegd worden dat
         aanvrager het ontstane of voortdurende huisvestingsprobleem in
         belangrijke mate aan zichzelf te wijten heeft.
     h. de aanvrager is niet in staat om in zijn bestaan of in de kosten van
         bewoning van zelfstandige woonruimte te voorzien. Indien aanvrager niet in
         de kosten van bestaan of de kosten van bewoning van zelfstandige
         woonruimte kan voorzien, is het, via een urgentieverklaring verkrijgen van
         zelfstandige woonruimte, geen duurzame oplossing van het
         huisvestingsprobleem.
     i. de aanvrager in de periode direct voorafgaand aan het indienen van de
         aanvraag blijkens diens inschrijving in de basisregistratie niet tenminste
         twee jaar onafgebroken in de gemeente waar de urgentieverklaring wordt
         aangevraagd woonachtig was. Deze weigeringsgrond spreekt voor zich.
     j. het huishoudinkomen de DAEB-norm overschrijdt. Huishoudens met een
         inkomen boven de DAEB-norm worden verondersteld in beginsel zelf voor
         hun huisvesting te kunnen zorgen.
De weigeringsgrond in het tweede lid heeft een facultatief karakter: indien zich
deze weigeringsgrond voordoet, kan de aangevraagde urgentieverklaring
geweigerd worden. Deze weigeringsgrond stelt burgemeester en wethouders in
staat om een urgentieverklaring te weigeren indien het huisvestingsprobleem
veroorzaakt wordt door het
     - bewonen van onzelfstandige woonruimte;
     - bewonen van voor tijdelijke bewoning geschikte woonruimte; of
     - in een in strijd met een bestemmingsplan permanent bewonen van een
         bouwwerk.
Aanvrager kon immers bij de start van deze vormen van bewoning verwachten dat
op een zeker moment als gevolg daarvan een huisvestingsprobleem zou gaan
ontstaan. Het ligt overigens voor de hand dat gemeenten die voornemens zijn om
van deze weigeringsgrond gebruik te maken, ter zake beleid ontwikkelen.
Artikel 2.6.6 Wettelijke urgentiecategorieën
Artikel 2.6.6 bevat de zogenoemde wettelijke urgentiecategorieën. Dit zijn de
urgentiecategorieën waarvan in artikel 12, derde lid, van de Huisvestingswet 2014
is bepaald dat áls een gemeenteraad besluit tot instelling van een urgentieregeling,
hij in ieder geval die categorieën onder de reikwijdte van de urgentieregeling moet
laten vallen. Concreet gaat het om:
     a. woningzoekenden die verblijven in een voorziening voor tijdelijke opvang
         van personen, die in verband met problemen van relationele aard of geweld
         hun woonruimte hebben verlaten;
     b. woningzoekenden die mantelzorg verlenen of ontvangen;
     c. vergunninghouders (vroeger ook wel "statushouders" genaamd).
In het eerste lid zijn de onder a. en b. genoemde categorieën opgenomen. Er wordt
op gewezen dat op deze categorieën de algemene weigeringsgronden van artikel
2.6.5, eerste lid, aanhef en onder a tot en met h en j van toepassing zijn. Over de
onder a. genoemde categorie wordt opgemerkt dat deze urgentiegrond zich, naast
                                                                                    52
</pre>

====================================================================== Einde pagina 52 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 53 ======================================================================

<pre>de overige in het eerste lid onder a genoemde omstandigheden, pas voordoet als
"de behoefte aan in de desbetreffende regiogemeente gelegen woonruimte" naar
het oordeel van burgemeester en wethouders noodzakelijk is.
Over de onder b. genoemde categorie wordt opgemerkt dat het enkele bestaan
van een mantelzorgrelatie tussen een inwoner van de regiogemeente en een
woningzoekende van elders, geen grond is voor toekenning van een
urgentieverklaring. Het verlenen of ontvangen van mantelzorg moet een dusdanige
impact op het leven van aanvrager hebben, dat naar het oordeel van burgemeester
en wethouders sprake is van een voor aanvrager dringend noodzakelijke behoefte
aan andere woonruimte.
De onder c. genoemde categorie is opgenomen in het tweede lid van artikel 2.6.6.
Een vergunninghouder (statushouder) komt pas in aanmerking voor een
urgentieverklaring als:
    - de vergunninghouder, gelet op de op burgemeester en wethouders
         rustende taakstelling, gehuisvest moet worden in de desbetreffende
         regiogemeente;
    - de vergunninghouder door het COA niet bij een andere gemeente is
         voorgedragen; en,
    - de vergunninghouder niet reeds eerder aangeboden woonruimte heeft
         geweigerd.
Artikel 2.6.7 Regionale urgentiegrond "uitstroom"
De woningzoekenden die tot deze urgentiecategorie behoren stromen uit een
instelling voor maatschappelijke opvang, een psychiatrische instelling of een
erkende hulp- of dienstverleningsinstelling uit naar de gemeente waar zij
voorafgaand aan hun verblijf in die instelling tenminste twee van de drie jaar
woonachtig waren. Burgemeester en wethouders van de regiogemeente waar zo'n
instelling staat, beslissen op de aanvraag om een urgentieverklaring. Vervolgens
wordt de houder van de urgentieverklaring door burgemeester en wethouders
doorgeleid naar de regiogemeente waar hij tenminste twee van de drie jaar direct
voorafgaand aan het verblijf in de instelling woonachtig was of, als dat eerste gelet
op de problematiek niet wenselijk is, een andere regiogemeente. Burgemeester en
wethouders van die gemeente bepalen het voor de woningzoekende passende
woningtype.
Artikel 2.6.8 Overige regionale urgentiecategorieën
De regionale urgentiecategorieën genoemd in artikel 2.6.8 van de HVV betreffen:
    - een urgentiecategorie voor woningzoekenden die in een acute noodsituatie
         verkeren (artikel 2.6.8, eerste lid, aanhef en onder a);
    - een urgentiecategorie voor die op grond van medische of sociale redenen
         dringend woonruimte nodig hebben en niet behoren tot de in artikel 2.6.7
         bedoelde urgentiecategorie (artikel 2.6.8, eerste lid, aanhef en onder b); en,
    - een urgentiecategorie voor woningzoekenden waarvan de huidige
         woonruimte behoort tot een door burgemeester en wethouders op grond
         van het tweede lid aangewezen complex waaruit zij moeten verhuizen in
         verband met met sloop of ingrijpende renovatie of herstructurering van het
         gebied (artikel 2.6.8, eerste lid, aanhef en onder c).
Ten aanzien van de de eerste twee genoemde urgentiecategorieën is regionaal
afgestemd beleid tot stand gekomen.
Voor de derde genoemde urgentiecategorie betreft de zogenoemde SV-urgenten.
                                                                                     53
</pre>

====================================================================== Einde pagina 53 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 54 ======================================================================

<pre>Dit zijn huishoudens die een, in het kader van stedelijke herstructurering, te slopen
of ingrijpend te renoveren complexen bewonen. Om hen in aanmerking te laten
komen voor een urgentieverklaring, moeten burgemeester en wethouders eerst het
complex aanwijzen. Het tweede lid van artikel 2.6.8 van de HVV bevat hier een
regeling voor. Zo'n aanwijzing kan pas plaatsvinden als aannemelijk is dat de
huidige bewoners van het complex binnen twee jaar moeten verhuizen. Na zo'n
aanwijzing komen de bewoners in aanmerking voor een urgentieverklaring, gelet
op het bepaalde in het eerste lid, aanhef en onder c.
Artikel 2.6.9 Geldigheid van de urgentieverklaring
Dit artikel van de HVV bevat een regeling voor de geldigheidsduur van de
urgentieverklaring. Deze regeling is niet van toepassing op:
     - zogenoemde SV-urgentieverklaringen (urgentieverklaringen verleend
         wegens de toepasselijkheid van de urgentiecategorie opgenomen in artikel
         2.6.8, eerste lid, aanhef en onder c, van de HVV);
     - de aan vergunninghouders verleende urgentieverklaringen
         (urgentieverklaringen verleend wegens de toepasselijkheid van de
         urgentiecategorie opgenomen in artikel 2.6.6, tweede lid); en,
     - de urgentieverklaringen verleend wegens uitstroom (urgentieverklaringen
         verleend wegens de toepasselijkheid van de urgentiecategorie opgenomen
         in artikel 2.6.7, eerste lid).
Een verleende urgentieverklaring is geldig:
     - totdat de woningzoekende niet meer behoort tot de urgentiecategorie
         waarin hij was ingedeeld bij de beslissing op de aanvrager. Hiervan is
         onder meer sprake wanneer de woningzoekende woonruimte heeft
         betrokken en als gevolg daarvan het huisvestingsprobleem geëindigd is;
     - tot het moment waarop een termijn van 26 weken na verlening van de
         urgentieverklaring eindigt. Binnen die 26 weken moet het
         huisvestingsprobleem in beginsel opgelost zijn. Is dat niet het geval, dan
         kunnen burgemeester en wethouders de geldigheidsduur van de
         urgentieverklaring verlengen met ten hoogste 26 weken.
Artikel 2.6.10 Wijzigen en intrekken van de urgentieverklaring
Dit artikel van de HVV bevat een regeling voor wijziging en intrekken van de
urgentieverklaring. Dit artikel is niet van toepassing op de SV-urgentieverklaring.
Het tweede lid van artikel 2.6.10 bevat de intrekkingsgronden. Deze zijn voor
burgemeester en wethouders verplichtend geformuleerd, hetgeen betekent dat
indien zich een intrekkingsgrond voordoet, de urgentieverklaring ingetrokken dient
te worden.3 Er zijn de volgende intrekkingsgronden:
     a. bij de aanvraag zijn onjuiste of onvolledige gegevens verstrekt. Deze grond
         leidt tot intrekking indien volledigheid of juistheid had geleid tot weigering
         van de aangevraagde urgentieverklaring. De omstandigheid dat bij
         volledigheid of juistheid een andere urgentieverklaring - of bijvoorbeeld een
         ander woningtype - zou zijn verleend, is gelet op het derde lid een reden
         om de urgentieverklaring te wijzigen.
     b. de houder van de urgentieverklaring behoort niet meer tot de
         urgentiecategorie welke aanleiding was voor verlening van de
         urgentieverklaring of er doen zich één of meer toepasselijke, in artikel 2.6.5,
33 Tenzij burgemeester en wethouders hiervan afwijken met toepassing van de in artikel
2.6.11 opgenomen hardheidsclausule.
                                                                                        54
</pre>

====================================================================== Einde pagina 54 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 55 ======================================================================

<pre>        eerste lid, opgenomen en op de desbetreffende urgentiecategorie
        toepasselijke weigeringsgronden voor;
    c. de houder van de urgentieverklaring verzoekt om intrekking van de
        urgentieverklaring;
    d. de houder van de urgentieverklaring heeft aangeboden passende
        woonruimte geweigerd of heeft zich anderszins onvoldoende ingespannen
        om zijn huisvestingsprobleem op te lossen. Van dat laatste is onder meer
        sprake als hij niet heeft gereageerd op via een aanbodinstrument
        aangeboden woonruimte, voor zover die woonruimte paste binnen zijn
        zoekprofiel.
Het derde lid van artikel 2.6.10 bevat de wijzigingsgronden. Deze zijn facultatief
geformuleerd. Doen er zich een wijzigingsgrond voor, dan kunnen burgemeester
en wethouders de urgentieverklaring wijzigen. Er zijn de volgende
wijzigingsgronden:
    a. bij de aanvraag onjuiste of onvolledige gegevens zijn verstrekt en er, indien
        juiste of volledige gegevens verstrekt zouden zijn geweest, de
        urgentieverklaring niet zou zijn geweigerd maar anders op de aanvraag zou
        zijn besloten; en
    b. de houder van de urgentieverklaring behoort niet meer tot de
        urgentiecategorie welke aanleiding was voor verlening van de
        urgentieverklaring.
Artikel 2.6.11 Hardheidsclausule
Het eerste lid van deze bepaling spreekt voor zich. Het tweede lid bevat een
registratie en verantwoordingsverplichting voor burgemeester en wethouders. Het
doel hiervan is onder meer na te gaan of in bepaalde gevallen relatief vaak de
hardheidsclausule wordt toegepast en of naar aanleiding daarvan de HVV
aangepast dient te worden.
Artikel 2.6.12 Overgangsrecht urgentieverklaringen
Verwezen wordt naar de artikelsgewijs toelichting.
Artikel 2.7.2 Voorrang (mede) vanwege lokale binding
De gemeenten in de regio’s Amstelland-Meerlanden, Amsterdam en Zaanstreek-
Waterland hebben een aanvraag ingediend bij het ministerie in het kader van een
experiment op de crisis en herstelwet. In dit experiment is ruimte gevraagd om het
aandeel voor lokale voorrang op basis van de Huisvestingswet 2014 tijdelijk op te
hogen van 25% naar 30%. Dit komt overeen met 60% van de helft van het aantal
toegewezen woningen in de huisvestingsverordening.
Dit percentage geldt daarnaast niet meer per gemeente, maar voor de gehele
woningmarktregio. Dit betekent dat dit percentage niet voor elke afzonderlijke
gemeente geldt, maar voor de gehele woningmarktregio in totaal. Hierdoor kan het
voorkomen dat in gemeenten een hoger percentage mogelijk is dan 30% onder de
voorwaarde dat dit hogere percentage in andere gemeente(n) gecompenseerd
wordt. Toepassing van het experiment om af te wijken van het maximale
percentage van 30% is pas mogelijk nadat alle gemeenten in de regio het eens zijn
geworden over de verdeling van het percentage over de woningmarktregio.
Er is met regiogemeenten overeenstemming bereikt dat in eerste instantie wordt
gestart met 30% lokale ruimte. Het voorkomen van een overschrijding is een
verantwoordelijkheid van de gemeenten zelf. Er zijn met regiogemeenten
afspraken gemaakt over monitoring en evaluatie van de verdeling.
                                                                                   55
</pre>

====================================================================== Einde pagina 55 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 56 ======================================================================

<pre>Bij besluit van datum heeft het Rijk ingestemd met de aanvraag voor dit
experiment. Dat betekent dat vanaf deze datum gemeenten kunnen werken met de
nieuwe percentages en afspraken.
Achtergrond van het experiment is dat tegen de groeiende schaarste en de
toegenomen vraag uit het sociaal domein, gemeenten meer behoefte hebben om
lokale en buurtgerichte voorrang toe te passen. Ook kan er met een verhoging van
de lokale voorrang meer en beter maatwerk geleverd worden voor
woningzoekenden. Met dit maatwerk is het bijvoorbeeld mogelijk dat starters en
ouderen hun woon carrière kunnen (blijven) voortzetten in de eigen gemeente en
hierdoor makkelijker aan woonruimte geholpen worden.
Met het experiment wordt aan de regio flexibiliteit geboden om schaarste in de
markt beter aan te pakken. Het maximum voor toewijzingen waarbij voorrang
gegeven wordt aan woningzoekenden met een economische of maatschappelijke
binding aan de regio blijft 50%. Dit percentage wordt in dit experiment niet
gewijzigd, omdat er een reële mogelijkheid moet zijn voor woningzoekenden die
geen economische of maatschappelijke binding hebben met de regio om zich er te
vestigen. Dit vloeit voort uit het recht op vrijheid van vestiging, zoals dit onder meer
is vastgelegd in artikel 2 van het Tweede Protocol van het Europees Verdrag voor
de Rechten van de Mens.
Artikel 5.1
Dit artikel bevat de overgangsrechtelijke bepalingen voor een aantal beschikkingen
op grond van de HVV. Zie voor de urgentieverklaringen ook artikel 2.6.12.
Artikel 5.2
Dit artikel bevat de overgangsrechtelijke bepaling voor de overgang van woonduur
naar inschrijfduur. Op de website van WoningNet is informatie te vinden over de
voorwaarden waaronder de op grond van de Tijdelijke Regeling en Tijdelijke
Regeling Behoud Woonduur tot 1 juli 2015 opgebouwde inschrijf- en woonduur
ingezet kan worden.
                                                                                      56
</pre>

====================================================================== Einde pagina 56 =================================================================

<br><br>