<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>   Opmerkingen opgehaald uit de raadscommissie Samenleving van de
   gemeente Bodegraven-Reeuwijk over de regionale visie op Jeugdzorg en
   WMO
1. Duidelijke focus aanbrengen in wat precies de regionale taak is.
   “Het geheel van ondersteuning dient een dekkend palet te zijn om de juiste zorg en ondersteuning
   op het juiste moment te kunnen leveren. Vanuit de regionale samenwerking dienen voldoende
   diensten ontwikkeld en ingekocht te zijn om dit mogelijk te maken. Dit is volgens ons de kern van
   de taak van de regio.
2. Aanbieders zijn lang niet altijd meer dan een ingekochte dienstverlener.
   Juist door de dienstverlening bijzonder te maken, wordt een nuchtere benadering belemmerd en
   worden de kosten opgedreven. Differentieer beter: geef aan bij welk soort cliënten je met welke
   dienstverlener meer dan een zakelijke (contractuele) of meer structurele relatie wilt hebben en
   waarom. Dat moet alleen gelden voor de partijen waar je echt niet omheen kunt (monopolisten).
   Veel diensten zijn vrij recht toe recht aan, ook al willen soms aanbieders beweren dat dit niet zo is.
3. Het is wezenlijk te weten welke kwaliteit aanbieders leveren..
   Dat betekent dat zichtbaar moet worden in welke mate de behandeling of de hulp de cliënt heeft
   geholpen. We verwachten niet per se dat aanbieders samen met ons optrekken om de ambities te
   realiseren en de betaalbaarheid van het stelsel te borgen. Wel dat ze meewerken aan het in kaart
   brengen van de effecten van hun handelen op de cliënt. Onze ambities zijn niet dezelfde als de
   ambities van de aanbieders. Dat zal zo blijven. Als je niet beseft dat er ten principale tegengestelde
   belangen zijn, is de uitgangspositie voor een productief gesprek met de aanbieders ongunstig. Het
   is bijvoorbeeld belangrijk om bespreekbaar te kunnen maken dat het belang van continuïteit en
   bestaanszekerheid bij de aanbieder soms op gespannen voet staat met het publieke belang om de
   zorg te vernieuwen.
4. Normaliseren in het sociaal domein
   Dit zou de kern moeten zijn van de regiovisie: hoe doe je dat? Wat betekent dit voor verwijzers?
   Wat betekent dat voor de regio? Welke zorg moet hiervoor worden ingekocht? Hoe weten we
   welke aanbieders de gewenste diensten leveren? Wat is de kwaliteit van die dienstverlening? Hoe
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>   kan dat gemonitord worden? Op dit moment is de regiovisie overigens nog weinig concreet en
   daarmee is moeilijk te monitoren/evalueren of het succesvol is.
5. De focus van het NSDMH moet niet liggen op zaken als doorlooptijd en tarieven, maar op
   het verkrijgen van inzicht in de geleverde kwaliteit.
   Door steeds naar tarieven en doorlooptijden te kijken, kijk je naar de verkeerde dingen, waardoor
   de kans reëel is dat je niet krijgt wat je wil: namelijk een cliënt die goed geholpen is (en natuurlijk
   het liefst tegen zo min mogelijk kosten). De weg die lijkt te worden ingeslagen, lijkt helaas een
   bureaucratische: “Om goede kwaliteit te waarborgen in de toekomst is het nodig om regionaal op
   te trekken richting zorgaanbieders. Hiervoor werken we aan harmonisering van verordeningen en
   nadere regels ten aanzien van kwaliteitseisen, toezicht, rechtmatigheid en handhaving.”.
6. Budgetplafonds zonder inzicht in de kwaliteit van geleverde diensten van een aanbieder is
   het paard achter de wagen spannen.
   Inzicht in de kwaliteit van geleverde diensten is een voorwaarde voor het instellen van een plafond.
   Als blijkt dat de kwaliteit van een bepaalde aanbieder onder de maat is, kun je met een plafond
   cliënten naar een andere, betere aanbieder leiden. Logisch zou dan niet een budgetplafond zijn,
   maar plafond in het aantal cliënten. Zo kun je minder goede aanbieders langzaam de markt uit
   drukken. Nu wordt waarschijnlijk op geld gestuurd. In de praktijk betekent dit dat gekeken wordt
   hoe duur een bepaalde dienst is bij een aanbieder of hoeveel de aanbieder omzet. Dat leidt er in
   de praktijk vaak toe dat cliënten van succesvolle aanbieders gedwongen worden naar andere
   aanbieders te gaan, die wellicht slechter zijn.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>