<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Toelichting op van toepassing zijnde wetten rondom mantelzorg

Inleiding
Rondom mantelzorg zijn er diverse vormen van wet- en regelgeving waarmee een
mantelzorger mogelijk te maken krijgt. Deze wetten kunnen worden gezien als een
formeel kader. De gemeenten vinden het van belang om daarnaast zoveel mogelijk te
handelen vanuit de bedoeling. Als het gaat om de zorg en ondersteuning van chronisch
zieken en gehandicapten, zijn de volgende wetten van belang:
 de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo)
 de Zorgverzekeringswet (Zvw)
 de Wet langdurige zorg (Wlz)
 de Jeugdwet
 de Participatiewet


Wet- en regelgeving
Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo)
De Wmo richt zich op mensen die hulp nodig hebben om thuis te kunnen (blijven) wonen.
Bijvoorbeeld chronisch zieken, gehandicapten of mensen met een psychische
aandoening. Zij kunnen via de Wmo (via de gemeente) onder andere huishoudelijke
hulp, begeleiding of dagbesteding krijgen. Bij de Wmo gaat het om ondersteuning op
maat. De gemeente onderzoekt wat de situatie van de hulpvrager is, wat zijn/haar
omgeving kan doen en welke professionele ondersteuning er precies nodig is.
Vanuit de Wmo worden niet alleen hulpvragers, maar ook mantelzorgers en
zorgvrijwilligers actief ondersteund, gewaardeerd en er wordt met hen in gesprek
gegaan. Doel is om overbelasting van de mantelzorger te voorkomen.

Zorgverzekeringswet
De zorgverzekering bestaat uit een verplichte basisverzekering en een vrijwillige
aanvullende verzekering. De basisverzekering vergoedt de thuiszorg, ofwel verpleging en
verzorging aan huis. Hiervoor geldt geen eigen risico of eigen bijdrage.
De wijkverpleegkundige bekijkt samen met de zorgvrager en de mantelzorger welke
verpleging en verzorging er nodig is. Ook zorgt hij/zij voor de afstemming met andere
zorg- en hulpverleners, zoals de huisarts, medisch specialist of maatschappelijk werker.
De wijkverpleegkundige is het centrale aanspreekpunt voor mantelzorgers.
Respijtzorg houdt in dat de zorg van een mantelzorger tijdelijk wordt overgenomen,
zodat deze even vrijaf kan nemen. Sommige zorgverzekeraars vergoeden deze
respijtzorg geheel of gedeeltelijk.

Wet langdurige zorg (Wlz)
De Wet langdurige zorg (Wlz) is bedoeld voor mensen die permanent intensieve zorg
nodig hebben. Intensieve zorg voor kinderen die altijd afhankelijk zullen zijn van zorg
valt vanaf hun vijfde jaar onder de Wlz. Wie gebruik wil maken van de Wlz, moet een
indicatie aanvragen bij het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ).
Krijgt de zorgvrager deze indicatie, dan kan hij/zij kiezen uit:
 zorg in een instelling
 een volledig zorgpakket thuis
 een persoonsgebonden budget
 een modulair pakket thuis

Zorg thuis is alleen mogelijk als dit verantwoord is en de kosten niet hoger zijn dan die
van een opname in een zorginstelling. Het zorgkantoor helpt om de keuze te maken en
de zorgaanbieder te kiezen. Uiteraard wordt de mantelzorger betrokken bij de keuze voor
zorg thuis of in een instelling.
Is er een zorgaanbieder gekozen, dan is deze verplicht om samen met de zorgvrager en
zijn mantelzorger(s) een zorgplan op te stellen. Hierin staan afspraken over de zorg, de
dagbesteding en over de samenwerking tussen mantelzorgers en zorgprofessionals.


RIS 2020-R-377
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Jeugdwet
De jeugdwet regelt jeugdhulp voor kinderen en jongeren onder de 18 jaar met een
beperking, stoornis, aandoening of opgroeiproblemen. De gemeente geeft advies over
het soort hulp, kiest samen met de jeugdige en ouder(s) of wettelijk vertegenwoordigers
de goede vorm en zorgt dat de gekozen jeugdhulp ook echt beschikbaar is.

Participatiewet
Iedereen die kan werken maar het zonder ondersteuning op de arbeidsmarkt niet redt,
valt onder de Participatiewet. Gemeenten zijn verantwoordelijk voor bemiddeling en
ondersteuning van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt of een
arbeidsbeperking. Het doel van de Participatiewet is om meer mensen aan het werk te
krijgen.




RIS 2020-R-377
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>De Participatiewet zegt het volgende over Mantelzorg:
 De gemeente kan het aantal uren tegenprestatie afstemmen op tijden waarop zorg
   wordt verleend.
 Het leveren van respijtzorg kan ook een vorm van tegenprestatie zijn.
 De gemeente kan er voor kiezen om geen tegenprestatie op te leggen als iemand
   mantelzorg verricht.

Gemeenten mogen van mensen die een uitkering krijgen een tegenprestatie vragen. Het
moet daarbij gaan om onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden, die niet
leiden tot verdringing op de arbeidsmarkt. Daarnaast mag het de re-integratie of het
aanvaarden van regulier werk niet in de weg staan.




RIS 2020-R-377
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>