<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Nelly Evers
Van:                        Frank Theys
Verzonden:                  maandag 1 december 2014 10:59
Aan:                        Nelly Evers
Onderwerp:                  aanpassingen verordeningen
Bijlagen:                   Re-integratieverordening Participatiewet definitief 28-10.docx; Verordening
                            tegenprestatie definitief concept.docx
Dag Nelly,
De aangebrachte wijzigingen in de verordeningen zijn als volgt:
Re‐integratieverordening
 Toelichtende tekst artikel 6; Het specifieke doelgroep is gewijzigd in De specifieke doelgroep.
 Toelichtende tekst artikel 8; onder de kop Doelgroep aanbieden stage, is de zin Verder is vereist dat een persoon
    nog niet actief is geweest op de arbeidsmarkt aangevuld met of een afstand tot de arbeidsmarkt heeft.
 Toelichtende tekst artikel 14; de tekst In artikel 15 is gewijzigd in In artikel 14.
Verordening tegenprestatie
 Artikel 3.2; …kan het college nadat zij zich… is gewijzigd in …kan het college nadat het zich…
 In de toelichtende tekst was artikel 8 niet opgenomen. Tussen de toelichting van artikel 7 en 9 is nu opgenomen:
    Artikel 8. Onkostenvergoeding/ vrijwilligersvergoeding Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.
Hartelijk dank voor de moeite en vriendelijke groet,
Frank Theys.
                                                            1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Re-integratieverordening Participatiewet
De raad van de gemeente Etten-Leur;
gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 4 november 2014
gelet op artikel 6, tweede lid, artikel 8a, eerste lid, aanhef en onderdelen a, c, d en e, en tweede lid, en
artikel 10b, vierde lid, van de Participatiewet;
gezien het advies van
overwegende dat het noodzakelijk is het aanbieden van re-integratievoorzieningen bij verordening te
regelen;
besluit vast te stellen de Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Etten-Leur 2015
Hoofdstuk 1           Algemene bepalingen
Artikel 1      Begripsbepalingen
1.      Alle bergrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven
        hebben dezelfde betekenis als in de Participatiewet en de Algemene Wet bestuursrecht.
2.      In deze verordening wordt verstaan onder:
        a.     wet:                              Participatiewet;
        b.     IOAW:                             Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijke ar-
                                                 beidsongeschikte werkloze werknemers;
        c.     IOAZ:                             Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk ar-
                                                 beidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
        d.     doelgroep:                        personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a,
                                                 van de wet;
        e.     het college:                      het college van burgemeester en wethouders van de
                                                 gemeente……;
        f.     proefplaatsing:                   werken met behoud van uitkering gedurende een periode
                                                 van maximaal 3 maanden met de intentie en afspraak
                                                 van een concrete baan in het vooruitzicht;
        g.     werkstage:                        werken met behoud van uitkering gedurende een periode
                                                 van maximaal 6 maanden met als doel om werkritme en
                                                 werkervaring op te doen;
        h.     activeringsplaats:                werken met behoud van uitkering voor personen met een
                                                 (zeer) grote afstand tot de arbeidsmarkt die wel het per-
                                                 spectief hebben dat zij met langere begeleiding weer in-
                                                 zetbaar zijn in reguliere arbeid;
        i.     detachering:                      werken in een betaalde baan bij een reguliere werkgever
                                                 via een (sociaal) detacheringsbureau van de overheid of
                                                 via een derde;
        j.     werkplekaanpassing:               een voorziening die ingezet kan worden op de werkplek
                                                 ten behoeve van een werknemer met arbeidsbeperkin-
                                                 gen, waardoor de werknemer beter in staat is zijn werk-
                                                 zaamheden uit te voeren;
        k.     jobcoaching:                      het geheel aan ondersteunende activiteiten dat nodig is
                                                 om arbeidsparticipatie van mensen met een beperking op
                                                 een specifieke werkplek optimaal en duurzaam te maken.
                                                 Het gaat daarbij om activiteiten die overstijgend zijn aan
                                                        1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>                                                het gebruikelijke inwerktraject van de werkgever en die
                                                na het inwerken (nog) nodig zijn om de opgedragen ta-
                                                ken te kunnen blijven uitvoeren.
Hoofdstuk 2           Beleid en financiën
Artikel 2      Evenwichtige verdeling
Het college bevordert dat er met betrekking tot het aanbieden van ondersteuning sprake is van een
gelijke aandacht voor de in artikel 7, lid 1, sub a, van de wet genoemde groepen alsmede voor een
evenwichtige verdeling binnen de te onderscheiden doelgroepen.
Artikel 3      Subsidie- of budgetplafonds
1.     het college kan een of meer subsidie- of budgetplafonds vaststellen voor de verschillende voor-
       zieningen.
2.     het college kan een plafond instellen voor het aantal personen dat in aanmerking komt voor een
       specifieke voorziening.
3.     Een door het college vastgesteld plafond als genoemd in het eerste en tweede lid vormt een
       weigeringsgrond bij aanspraak op een specifieke voorziening.
4.     Dit artikel is niet van toepassing voor de voorziening als genoemd in artikel 18.
Hoofdstuk 3           Voorzieningen
Artikel 4      Algemene bepalingen over voorzieningen
1.     Het college kan in aanvulling op de verplichtingen die voortvloeien uit de wet en deze verorde-
       ning aan een voorziening nadere verplichtingen verbinden.
2.     Het college kan een voorziening beëindigen als:
       a.      de persoon die aan de voorziening deelneemt zijn verplichting als bedoeld in de artikelen
               9 en 17 van de wet, de artikelen 13 en 37 van de IOAW of de artikelen 13 en 37 van de
               IOAZ niet nakomt;
       b.      de persoon die aan de voorziening deelneemt niet meer behoort tot de doelgroep;
       c.      de persoon die aan de voorziening deelneemt algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt
               waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een in deze verordening genoemde voorzienin-
               gen, tenzij het betreft een persoon als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, onder
                 o
               2 , van de wet;
       d.      naar het oordeel van het college de voorziening onvoldoende bijdraagt aan een snelle
               arbeidsinschakeling;
       e.      de voorziening naar het oordeel van het college niet meer geschikt is voor de persoon die
               gebruik maakt van de voorziening;
       f.      de persoon die aan de voorziening deelneemt niet naar behoren gebruik maakt van de
               aangeboden voorziening;
       g.      de persoon die aan de voorziening deelneemt niet meer voldoet aan de voorwaarden die
               in deze verordening worden gesteld om in aanmerking te komen voor die voorziening.
3.     Het college kan ten aanzien van de voorzieningen, bedoeld in hoofdstuk 4 van deze verorde-
       ning nadere regels stellen. Deze regels kunnen betrekking hebben op:
       a.      de voorwaarden waaronder een voorziening wordt aangeboden;
       b.      de weigeringsgronden bij het aanbieden van voorzieningen;
       c.      de intrekking of wijziging van de subsidieverlening of -vaststelling;
       d.      de aanvraag van en de besluitvorming over subsidies;
       e.      de betaling van subsidies en het verlenen van voorschotten;
       f.      het vragen van een eigen bijdrage;
       g.      overige criteria voor het aanbieden van voorzieningen en het verstrekken van subsidies.
                                                      2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>Artikel 5      Individuele omstandigheden
Het college houdt bij het aanbieden van de in deze verordening opgenomen voorzieningen rekening
met de omstandigheden en functionele beperkingen van een persoon. De omstandigheden hebben in
ieder geval betrekking op zorgtaken van die persoon en de mogelijkheid dat hij behoort tot de doel-
groep loonkostensubsidie of gebruik maakt van de voorziening beschut werk. Onder zorgtaken wordt
in ieder geval verstaan:
a.     de opvang van ten laste komende kinderen tot vijf jaar, en
b.     de noodzakelijkheid van het verrichten van mantelzorg.
Artikel 6      Niet-uitkeringsgerechtigde
1.     Bij de re-integratie van niet-uitkeringsgerechtigden gelden de volgende eisen:
       a.      de aanvrager dient zich voor minimaal twintig uur per week beschikbaar te stellen voor
               algemeen geaccepteerde arbeid;
       b.      de noodzaak voor ondersteuning dient aanwezig te zijn en wordt door het college vastge-
               steld;
       c.      de ondersteuning dient te allen tijde gericht te zijn op het verkrijgen van betaalde arbeid;
       d.      de aanvrager is verplicht ingeschreven te staan als werkzoekende bij het UWV.
2.     De voorzieningen als genoemd in de artikelen 11, 12 en 16 worden niet ingezet voor de niet-
       uitkeringsgerechtigde.
3.     Geen recht op ondersteuning bestaat voor de niet-uitkeringsgerechtigde, indien sprake is van
       een voorliggende voorziening welke naar de mening van het college in voldoende mate bij-
       draagt aan de re-integratie van de aanvrager.
Hoofdstuk 4           De vorm van ondersteuning
Artikel 7      Proefplaatsing
1.     Het college kan aan de personen behorend tot de doelgroep een proefplaatsing aanbieden
       indien de werkgever waar deze proefplaatsing wordt gerealiseerd aansluitend een dienstver-
       band in het vooruitzicht stelt.
2.     De proefplaatsing is bedoeld om de werknemer de vaardigheden te leren die noodzakelijk zijn
       voor het verrichten van de werkzaamheden in het aansluitende dienstverband.
3.     Het college kan nadere regels stellen ten aanzien van de uitvoering van de proefplaatsing.
Artikel 8      Werkstage
1.     Het college kan een persoon een werkstage gericht op arbeidsinschakeling aanbieden als deze:
       a.      behoort tot de doelgroep, en
       b.      nog niet actief is geweest op de arbeidsmarkt of een afstand tot de arbeidsmarkt heeft .
2.     Het college plaatst de persoon uitsluitend als hierdoor de concurrentieverhoudingen niet onver-
       antwoord worden beïnvloed en er geen verdringing op de arbeidsmarkt plaatsvindt.
3.     Het college kan nadere regels vaststellen ten aanzien de wijze van uitvoering van de werkstage
       en de voorwaarden die hieraan verbonden worden.
Artikel 9      Sociale activering
1.     Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep activiteiten aanbieden in het kader
       van sociale activering, onder andere in de vorm van een activeringsplaats, voor zover de moge-
       lijkheid bestaat dat hij op enig moment algemeen geaccepteerde arbeid kan verkrijgen waarbij
       geen gebruik wordt gemaakt van een voorziening of voor zover dit bijdraagt aan zelfstandige
       maatschappelijke participatie.
                                                      3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>2.    Het college stemt de duur van de in het eerste lid bedoelde activiteiten af op de mogelijkheden
      en capaciteiten van die persoon.
3.    Het college kan nadere regels vaststellen ten aanzien de wijze van uitvoering van sociale acti-
      vering en de voorwaarden die hieraan verbonden worden.
Artikel 10    Scholing
1.    Het college kan aan de persoon die behoort tot de doelgroep scholing of opleiding aanbieden
      die de toegang tot de arbeidsmarkt bevordert.
2.    Het eerste lid is niet van toepassing op personen als bedoeld in artikel 7, derde lid, onderdeel a,
      van de wet.
3.    Het college kan nadere regels vaststellen ten aanzien de wijze van uitvoering van het scholings-
      instrument en de voorwaarden die hieraan verbonden worden.
Artikel 11    Detachering
1.    Het college kan aan de persoon die behoort tot de doelgroep een dienstverband aanbieden in
      de vorm van een detacheringsbaan, waarbij betrokkene voor het verrichten van de werkzaam-
      heden wordt geplaatst bij een derde.
2.    Het college kan nadere regels vaststellen ten aanzien van de wijze van uitvoering van deze
      detacheringsbaan.
Artikel 12    Participatieplaats
1.    Het college kan een persoon van 27 jaar of ouder met recht op algemene bijstand overeenkom-
      stig artikel 10a van de wet onbeloonde additionele werkzaamheden laten verrichten.
2.    Het college zorgt ervoor dat de te verrichten additionele werkzaamheden worden vastgelegd in
      een schriftelijke overeenkomst die wordt ondertekend door het college, de werkgever en de
      persoon die de additionele werkzaamheden gaat verrichten.
3.    Het college biedt de persoon die minimaal zes maanden werkzaamheden als bedoeld in het
      eerste lid verricht en geen startkwalificatie bezit een voorziening als bedoeld in artikel 10 van
      deze verordening aan, indien dit bijdraagt aan de vergroting van de kans op inschakeling in het
      arbeidsproces.
4.    De premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, van de wet bedraagt € 100,00 per zes maanden,
      mits in die zes maanden voldoende is meegewerkt aan het vergroten van de kans op inschake-
      ling in het arbeidsproces.
5.    Geen aanspraak op een premie als genoemd in het derde lid bestaat, indien de gemiddelde
      inzet gedurende de periode genoemd in het derde lid minder bedraagt dan 4 uren per week.
Artikel 13    Beschut werk
1.    Het college kan de voorziening beschut werk aanbieden aan een persoon uit de doelgroep die
      door een lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking een zodanige mate van begelei-
      ding op en aanpassingen van de werkplek nodig heeft dat van een reguliere werkgever redelij-
      kerwijs niet kan worden verwacht dat hij deze persoon in dienst neemt.
2.    Het college maakt uit de personen uit de doelgroep een voorselectie en wint bij het Uitvoerings-
      instituut werknemersverzekeringen advies in voor de beoordeling of zij uitsluitend in een be-
      schutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie
      hebben.
3.    Om de in artikel 10b, eerste lid, van de wet, bedoelde werkzaamheden mogelijk te maken kan
      het college de volgende ondersteunende voorzieningen inzetten:
      a.      fysieke aanpassingen van de werkplek of de werkomgeving;
      b.      uitsplitsing van taken;
                                                     4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>      c.     aanpassingen in de wijze van werkbegeleiding, werktempo of arbeidsduur.
4.    Het college bepaalt de omvang van het aanbod beschut werk en legt vast hoeveel plekken voor
      beschut werk de gemeente beschikbaar stelt.
5.    Het college kan nadere regels vaststellen ten aanzien van de wijze van uitvoering van de voor-
      ziening beschut werk en de voorwaarden die hieraan verbonden worden.
Artikel 14   Persoonlijke ondersteuning
1.    Aan een persoon die behoort tot de doelgroep kan het college persoonlijke ondersteuning in de
      vorm van jobcoaching aanbieden bij het verrichten van de aan die persoon opgedragen taken in
      de vorm van structurele begeleiding als hij zonder persoonlijke ondersteuning niet in staat is de
      aan hem door de werkgever opgedragen taken te verrichten.
2.    Het college kan nadere regels vaststellen ten aanzien van de wijze waarop persoonlijke onder-
      steuning wordt aangeboden, alsmede de omvang, duur en kosten hiervan.
Artikel 15   No-riskpolis
1.    Een werkgever komt in aanmerking voor een no-riskpolis als:
      a.     de werkgever voor ten minste de duur van zes maanden een arbeidsovereenkomst aan-
             gaat met een werknemer;
      b.     de werknemer voorafgaande aan de aanvang van de arbeid behoort tot de doelgroep;
      c.     de werknemer een structurele functionele of andere beperking heeft of de werkgever ten
             behoeve van de werknemer een loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d van de wet
             ontvangt;
      d.     artikel 29b van de Ziektewet niet van toepassing is, en
      e.     de werknemer zijn woonplaats heeft binnen de gemeente.
2..   Om de werkgever een no-riskpolis te kunnen verstrekken, sluit de gemeente een verzekering af
      met een verzekeraar en treedt op als verzekeringnemer. De begunstigde is de werkgever.
3.    Het college kan nadere regels vaststellen met betrekking tot de no riskpolis. Hierin worden in
      ieder geval bepalingen opgenomen over de vergoedingen en de duur van de no riskpolis.
Artikel 16   Incidentele loonkostensubsidie
1.    Het college kan een incidentele loonkostensubsidie verstrekken aan werkgevers ten behoeve
      van specifieke doelgroepen:
2.    Het college kan nadere regels stellen ten aanzien van de voorziening bedoeld in het eerste lid
      Voor zover deze nadere regels worden opgesteld hebben deze in ieder geval betrekking op:
      a.     de specifieke doelgroepen waarvoor incidentele loonkostensubsidie kan worden ver-
             leend;
      b.     de hoogte en duur van de incidentele loonkostensubsidie;
      c.     het recht op de incidentele loonkostensubsidie gerelateerd aan de omvang van de
             dienstbetrekking;
      d.     de wijze van betaalbaar stellen;
      e.     het maximaal aantal te verstrekken incidentele loonkostensubsidies per werkgever.
3.    De incidentele loonkostensubsidie wordt uitsluitend verstrekt als hierdoor de concurrentiever-
      houdingen niet onverantwoord worden beïnvloed en geen verdringing plaatsvindt.
4.    De incidentele loonkostensubsidie wordt alleen dan verstrekt als er voor dezelfde werknemer
      geen structurele loonkostensubsidie wordt verstrekt.
5.    Een incidentele loonkostensubsidie wordt niet verstrekt als de werkgever op grond van een
      andere regeling aanspraak maakt op financiële tegemoetkomingen in verband met de indienst-
      treding van de werknemer.
                                                    5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Artikel 17   Structurele loonkostensubsidie
1.    Het college stelt vast of een persoon behoort tot de doelgroep van de structurele loonkosten-
      subsidie.
2.    Hierbij neemt het college de volgende criteria in acht:
      a.     de persoon moet behoren tot de doelgroep zoals omschreven in artikel 7, eerste lid, on-
             derdeel a, van de wet;
      b.     de persoon is niet in staat met voltijdse arbeid het wettelijk minimumloon te verdienen, en
      c.     de persoon heeft mogelijkheden tot arbeidsparticipatie.
Artikel 18   Vaststelling loonwaarde
1.    Ten behoeve van de vaststelling van de structurele loonkostensubsidie stelt het college de
      loonwaarde van de persoon als bedoeld in artikel 17 vast.
2.     Totdat in het Regionaal Werkbedrijf afspraken zijn gemaakt over de toe te passen loonwaar-
      demethode en die methode door de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is gevali-
      deerd, maakt het college voor de vaststelling van de loonwaardemethode gebruik van de me-
      thode als beschreven in de Ministeriële regeling loonkostensubsidie Participatiewet.
Artikel 19   Werkplekaanpassing
1.    Het college kan een werkgever die met een persoon, die behoort tot de doelgroep een dienst-
      betrekking aangaat van ten minste zes maanden, een vergoeding verstrekken voor de eenmali-
      ge noodzakelijke kosten van aanpassing van de omstandigheden waaronder de arbeid wordt
      verricht.
2.    Een vergoeding als bedoeld in het eerste lid wordt niet verstrekt indien op grond van een ande-
      re regeling een vergoeding voor de kosten kan worden verstrekt.
3.    Het college kan nadere regels vaststellen ten aanzien van de wijze van uitvoering van de voor-
      ziening als bedoeld in het eerste lid.
Artikel 20   Overige vergoedingen
1.    Het college kan aan de personen behorend tot de doelgroep een vergoeding verstrekken voor
      noodzakelijke kosten die gemaakt zijn in het kader van de arbeidsinschakeling.
2.    Geen aanspraak op de in het eerste lid genoemde vergoedingen bestaat indien een beroep
      gedaan kan worden op een voorliggende voorziening die gezien haar aard en doel wordt geacht
      voor de belanghebbende toereikend en passend te zijn.
3.    Het college kan nadere regels vaststellen ten aanzien van de verstrekking van overige voorzie-
      ningen, waarbij bepaald kan worden welke voor welke specifieke voorzieningen vergoedingen
      mogelijk zijn.
Artikel 21   Overige re-integratievoorzieningen
Het college kan nadere regels stellen ten aanzien van de inzet van andere dan de in deze verordening
genoemde re-integratievoorzieningen.
Artikel 22   Combinatie van voorzieningen
Het college kan een re-integratievoorziening aanbieden die bestaat uit een combinatie van de in dit
hoofdstuk genoemde voorzieningen.
                                                     6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 5         Staatssteunbepaling
Artikel 23    Staatssteun
1.     Als en voor zover de verstrekking van de voorzieningen aan de werkgever staatssteun oplevert
       in de zin van artikel 107 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ge-
       schiedt de verstrekking op grond van:
       a.     hoofdstuk III, deel 6 van de Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie van 17 juni
              2014 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 107 en 108 van het
              Verdrag met de interne markt verenigbaar worden verklaard; of
       b       de Verordening (EU) nr. 1407/2013 van de Commissie van 18 december 2013 betref-
              fende de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking
              van de Europese Unie op de-minimissteun.
2.     Als en voor zover de verstrekking van de voorzieningen aan de werkgever staatssteun oplevert
       in de zin van artikel 107 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, wordt
       de voorziening verstrekt onder de voorwaarde dat de begunstigde onderneming een dossier
       bijhoudt aan de hand waarvan kan worden geverifieerd of de verleende steun voldoet aan de
       voorwaarden van de in lid 1 genoemde toegepaste verordeningen.
Hoofdstuk 6         Slotbepalingen
Artikel 24    Hardheidsclausule
Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende afwijken van de bepalingen
in deze verordening, indien toepassing van de verordening daartoe aanleiding geeft.
Artikel 25    Overgangsrecht
1.     Een persoon die gebruik maakt van een toegekende voorziening op grond van de Re-
       integratieverordening      behoudt deze voorziening voor zover wordt voldaan aan de voorwaar-
       den uit de Re-integratieverordening          voor de duur:
       a.     van 12 maanden gerekend vanaf de inwerkingtreding van deze verordening, of
       b.     dat deze is verstrekt, als dat korter is dan de periode als bedoeld in het eerste lid, onder-
              deel a.
2.     Het college kan na afloop van de in het eerste lid, onderdeel a, bedoelde periode, besluiten of
       een voorziening wordt voortgezet.
3.     De Re-integratieverordening        blijft van toepassing ten aanzien van een voortgezette voorzie-
       ning als bedoeld in het eerste lid.
Artikel 26    Inwerkingtreding en intrekking
Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari 2015.
Artikel 27    Citeertitel
Deze verordening wordt aangehaald: “Re-integratieverordening Participatiewet 2015, gemeente Etten-
Leur “.
Aldus besloten in de openbare raadsvergadering van
De raad voornoemd.
De griffier,                        De voorzitter,
Drs. W.C.M. Voeten MBA                Mw. H. Van Rijnbach-de Groot.
                                                        7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>Toelichting Re-integratieverordening Participatiewet 2015
Algemene toelichting
De Participatiewet geeft burgemeester en wethouders de opdracht om zorg te dragen voor ondersteu-
ning van re-integratie van verschillende categorieën werkzoekenden. Deze opdracht is opgenomen in
artikel 7 van de Participatiewet. De gemeenteraad heeft van de wetgever de opdracht gekregen om
re-integratievoorzieningen in een verordening te regelen. Aan deze opdracht wordt invulling gegeven
met deze re-integratieverordening.
Er is gekozen voor een algemene, re-integratieverordening, waarin de kaders worden weggezet. Deze
keuze is gemaakt vanwege de aard van de opdracht die de raad heeft gekregen, te weten het bij ver-
ordening regels stellen waarin het beleid van de gemeente ten aanzien van haar re-integratietaak
wordt neergelegd. Hieruit moet onder andere aandacht blijken voor de in de Participatiewet onder-
scheiden doelgroepen en de daarbinnen te onderscheiden subgroepen. Dit leent zich niet voor het
formuleren van gedetailleerde regels die op iedere situatie van toepassing zijn. Re-integratie is name-
lijk maatwerk. Het is afhankelijk van iemands mogelijkheden en beperkingen wat in het concrete geval
een passend re-integratietraject is. Verder speelt een rol dat de arbeidsmarkt niet statisch is. Er doen
zich continu ontwikkelingen voor, die om flexibele inzet van re-integratievoorzieningen vragen. Daar-
om wordt aan het college de bevoegdheid gegeven om op een aantal punten eigen afwegingen te
maken. Artikel 10 van de Participatiewet bepaalt dat personen uit de doelgroep aanspraak hebben op
ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en de door het college noodzakelijk geachte voorziening
binnen de kaders van de re-integratieverordening. Daarom is ervoor gekozen in de verordening de
voorzieningen vast te leggen die het college in ieder geval kan aanbieden.
Met betrekking tot de volgende voorzieningen is de gemeenteraad verplicht om regels op te nemen in
deze verordening:
     - de doelgroep loonkostensubsidie en de loonwaarde (artikel 6, lid 2)
     - het ondersteunen bij arbeidsinschakeling en het aanbieden van voorzieningen gericht op ar-
         beidsinschakeling (artikel 8a, eerste lid, onderdeel a)
     - scholing of opleiding, bedoeld in artikel 10a, vijfde lid, van de Participatiewet (artikelen 8a, eer-
         ste lid, onderdeel c, en tweede lid, onderdeel c, van de Participatiewet);
     - de premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, Participatiewet (artikelen 8a, eerste lid, onderdeel
         d, en tweede lid, onderdeel c, van de Participatiewet);
     - participatievoorziening beschut werk, bedoeld in artikel 10b van de Participatiewet (artikelen 8a,
         eerste lid, onderdeel e, en 10b, vierde lid, van de Participatiewet), en
     - no riskpolis (artikel 8a, tweede lid, onderdeel b, van de Participatiewet).
Artikelsgewijze toelichting
Hoofdstuk 1            Algemene bepalingen
Artikel 1        Begrippen
Er is voor gekozen om begrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet, de Algemene wet be-
stuursrecht of de Gemeentewet niet afzonderlijk te definiëren in deze verordening. Dit voorkomt dat in
geval van wijziging van betreffende definities in de genoemde wetten ook de verordening moet wor-
den gewijzigd.
De begrippen die niet zijn omschreven in de genoemde wetten, of die verduidelijkt moeten worden,
zijn in het tweede lid omschreven.
Onderdeel d.           Doelgroep
In artikel 7 heeft de wetgever het college de opdracht gegeven om ondersteuning te verlenen bij re-
integratie. De doelgroep waaraan het college deze ondersteuning dient te verlenen is omschreven in
artikel 7, eerste lid, onderdeel a. Hierin zijn de volgende categorieën omschreven:
     1°. personen die algemene bijstand ontvangen;
                                                        8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>    2°. personen als bedoeld in de artikelen 34a, vijfde lid, onderdelen b en c, 35, vierde lid, onderde-
        len b en c, en 36, derde lid, onderdelen b en c, van de Wet werk en inkomen naar arbeidsver-
        mogen tot het moment dat het inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee aaneen-
        gesloten jaren ten minste het minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in die
        twee jaren geen loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d is verleend;
    3°. personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid;
    4°. personen met een nabestaanden- of wezenuitkering op grond van de Algemene nabestaan-
        denwet;
    5°. personen met een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
        arbeidsongeschikte werkloze werknemers;
    6°. personen met een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
        arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen; en.
    7°. niet-uitkeringsgerechtigden.
Onderdelen f tot en met k
Bij het aanbieden van re-integratievoorzieningen kent de gemeente verschillende vormen waarbij de
belanghebbende werkzaamheden verricht. In de onderdelen f tot en met k worden verschillende van
deze vormen omschreven.
Onderdeel f
Bij een proefplaatsing wordt gewerkt met behoud van uitkering bij een reguliere werkgever. Het is
hierbij de intentie dat betrokkene na de periode van de proefplaatsing een arbeidsovereenkomst krijgt
bij de werkgever. De periode van proefplaatsing en de ingangsdatum van de arbeidsovereenkomst
worden vooraf afgesproken en vastgelegd. De duur van de proefplaatsing is maximaal drie maanden.
Voor de persoon die behoort tot de doelgroep van de structurele loonkostensubsidie kan de periode
van de proefplaatsing ook gebruikt worden om de loonwaarde te bepalen.
Onderdeel g
Bij een werkstage worden met behoud van uitkering werkzaamheden verricht bij een reguliere werk-
gever. In tegenstelling tot de proefplaatsing is er hierbij geen intentie voor een aansluitende arbeids-
overeenkomst. De werkstage is gericht op het opdoen van werkritme en werkervaring. De betrokkene
kan hierbij onder andere werknemersvaardigheden verder ontwikkelen.
Onderdeel h
De activeringsplaats is bedoeld voor personen waarbij de afstand tot de arbeidsmarkt zodanig is dat
een arbeidsovereenkomst op korte termijn niet tot de mogelijkheden lijkt te behoren. Zoals de naam al
aangeeft is deze vooral bedoeld om iemand te activeren, waardoor vervolgens weer een verdere stap
richting re-integratie gemaakt kan worden.
Onderdeel i
Bij detachering is er sprake van een betaalde baan, waarbij de werknemers wordt gedetacheerd bij
een werkgever. Deze vorm wordt in het kader van de Wet sociale werkvoorziening regelmatig toege-
past. De werknemer heeft dan een arbeidsovereenkomst bij het SW-bedrijf en wordt vervolgens gede-
tacheerd bij een werkgever. De werkgever betaalt hiervoor dan een inleenvergoeding. Ook in het ka-
der van de Participatiewet kan deze vorm mogelijkheden tot uitstroom uit de uitkering opleveren.
Onderdeel j
Werkplekaanpassing kan worden ingezet voor een werknemer met arbeidsbeperkingen. Vanuit het
Participatiebudget kunnen middelen worden aangewend om de arbeidsomstandigheden van de werk-
nemer te verbeteren. Met het inzetten van een werkplekaanpassing wordt de werknemer in staat ge-
steld zijn werkzaamheden beter te kunnen uitvoeren.
Onderdeel k
Voor een persoon die tot de doelgroep behoort kan de overgang van een uitkeringssituatie naar een
werksituatie groot zijn. Vooraf zal al gewerkt moeten worden aan werknemersvaardigheden, maar het
kan noodzakelijk zijn om in de praktijk ook nog nadere ondersteuning te bieden. Wanneer het een
persoon betreft die een arbeidsbeperking heeft kan het ook nodig zijn om de werkgever of collega’s te
                                                      9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>begeleiden. De activiteiten die hierop gericht zijn betitelen we als jobcoaching.
Hoofdstuk 2          Beleid en financiën
Artikel 2     Evenwichtige verdeling
Het college draagt zorg voor een evenwichtige aandacht voor de verschillende doelgroepen. Als ge-
volg van bezuinigingen die het Rijk doorvoert, krijgen gemeenten minder middelen beschikbaar voor
re-integratie. Het is toch van belang om personen die tot verschillende doelgroepen behoren in meer-
dere of mindere mate kansen te geven op ondersteuning bij re-integratie. Om deze reden is het van
groot belang evenwicht te creëren in de uitgaven voor de ondersteuning van verschillende doelgroe-
pen.
Artikel 3     Subsidie- of budgetplafonds
De gemeente kan, om financiële risico’s te beheersen, een verdeling maken van de middelen over de
verschillende voorzieningen. Het uitgeput zijn van de begrotingsposten kan echter geen reden zijn om
aanvragen voor voorzieningen te weigeren. Om dit wel mogelijk te maken kan de gemeente bij veror-
dening subsidie en budgetplafonds instellen. Als bij een bepaalde voorziening een plafond is bereikt
zal de gemeente wel moeten bezien om welke andere wijze ondersteuning gegeven kan worden.
Het subsidie- of budgetplafond kan echter niet van toepassing zijn op de voorziening als genoemd in
artikel 18 van deze verordening. Dit betreft de loonkostensubsidie voor personen waarbij is vastge-
steld dat ze niet in staat zijn met voltijds arbeid het wettelijk minimumloon te verdienen. In artikel 20d
van de wet is namelijk imperatief voorgeschreven dat de gemeente een loonkostensubsidie verstrekt
als een werkgever een dienstbetrekking aangaat met een dergelijk persoon. De totstandkoming van
de dienstbetrekking betekent dus voor de gemeente de verplichting om een (structurele) loonkosten-
subsidie te verstrekken. De wijze waarop deze structurele loonkostensubsidie gefinancierd wordt wijkt
ook af van de overige re-integratievoorziening. Deze loonkostensubsidie wordt namelijk betaald vanuit
het uitkeringsbudget dat de gemeente van het Rijk ontvangt. De andere re-integratievoorzieningen
worden bekostigd uit het participatiebudget.
Hoofdstuk 3          Voorzieningen
Artikel 4     Algemene bepalingen over voorzieningen
De gemeente wil re-integratievoorzieningen zo efficiënt en effectief mogelijk inzetten. Om dit mogelijk
te maken is het soms wenselijk om specifieke verplichtingen te stellen. In het eerste lid wordt deze
mogelijkheid aan het college geboden.
Beëindigingsgronden
Het tweede lid geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in welke gevallen het dat
kan doen. Onder beëindigen wordt hierbij ook verstaan het stopzetten van de subsidie aan een werk-
gever of het opzeggen van de arbeidsovereenkomst bij een detacheringsbaan (payrolling). Bij deze
laatste wijze van beëindigen dienen vanzelfsprekend de toepasselijke bepalingen uit het arbeidsrecht
en de eventueel aanwezige rechtspositieregeling in acht te worden genomen.
Het college kan een voorziening beëindigen in de gevallen zoals opgenomen in artikel 3, tweede lid,
van deze verordening. Een voorziening wordt bijvoorbeeld beëindigd als een persoon algemeen ge-
accepteerde arbeid aanvaardt. Voor de persoon zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a
onder 2, van de Participatiewet wordt op dit punt een uitzondering gemaakt. Het gaat om de persoon
zoals bedoeld in artikel 34a, vijfde lid, onderdelen b en c, 35, vierde lid, onderdelen b en c en 36, der-
de lid, onderdelen b en c, van de WIA. Voor deze doelgroep geldt dat het college ondersteuning bij de
arbeidsinschakeling moet bieden gedurende twee aaneengesloten jaren ten minste het minimumloon
bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen loonkostensubsidie is verstrekt.
                                                      10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>De Participatiewet voorziet niet in een terugvorderingsgrond van re-integratiekosten die onnodig zijn
gemaakt. Noch van een bijstandsgerechtigde, noch van een niet bijstandsgerechtigde kunnen die
                                 1
kosten worden teruggevorderd. Terugvordering dient te geschieden op grond van het Burgerlijk Wet-
boek.
Het derde lid geeft het college de algemene bevoegdheid om voor voorzieningen nadere regels te
stellen.
Artikel 5     Individuele omstandigheden
Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel a, van de Participatiewet moet de gemeenteraad in de
verordening de verdeling van de voorzieningen over personen, waarbij rekening wordt gehouden met
de omstandigheden en de functionele beperkingen van die personen. Hierin ligt besloten dat de ge-
meenteraad ook rekening houdt met de omstandigheden en functionele beperkingen van personen
met een handicap. Dit is in overeenstemming met het VN-verdrag inzake de rechten van personen
met een handicap. De doelstelling van dit verdrag is het bevorderen, beschermen en waarborgen van
het volledige genot door alle personen met een handicap van alle mensenrechten en fundamentele
vrijheden op voet van gelijkheid en het bevorderen van de eerbiediging van hun inherente waardig-
heid.
Artikel 6     Niet-uitkeringsgerechtigde
De specifieke groep waarvoor de gemeente op grond van de Participatiewet de re-
integratieverantwoordelijkheid heeft zijn niet-uitkeringsgerechtigden. Wanneer een uitkeringsgerech-
tigde door de inzet van re-integratievoorzieningen weer een betaalde baan verwerft levert dit ook voor
de gemeente direct financieel voordeel op in de vorm van besparing op uitkeringskosten. Bij een niet-
uitkeringsgerechtigde heeft de gemeente dit financiële voordeel niet. Dit mag echter geen reden zijn
om de niet-uitkeringsgerechtigde geen re-integratieondersteuning te bieden. De gemeente heeft im-
mers op grond van de wet een verplichting ten opzichte van deze groep. Vanwege het financieel be-
lang wordt er in het tweede lid wel voor gekozen om een aantal re-integratievoorzieningen niet in te
zetten voor deze doelgroep. Het gaat hierbij met name om voorzieningen waarbij een dienstbetrekking
wordt geboden waarvoor de gemeente een belangrijk deel van de kosten voor haar rekening neemt.
Hoofdstuk 4          De vorm van ondersteuning
Artikel 7     Proefplaatsing
Een persoon die langere tijd uit het arbeidsproces is, zal moeten wennen aan het verrichten van werk
in een bepaald werkritme met het toepassen van werknemersvaardigheden. Hiervoor is soms wense-
lijk om een periode van gewenning ten hanteren, zowel vanuit het oogpunt van de werknemer als
vanuit het oogpunt van de werkgever. Om deze reden kan het instrument proefplaatsing worden inge-
zet. Hierbij werkt de werknemer met behoud van uitkering bij een werkgever. Intentie moet hierbij wel
zijn dat de werkgever aansluitend aan de proefplaatsing een dienstverband krijgt aangeboden. Van dit
laatste kan alleen worden afgeweken als tijdens de periode van de proefplaatsing overduidelijk blijkt
dat de werknemer niet geschikt is voor de functie.
Een proefplaatsing is vooral bedoeld om in te praktijk te beoordelen over de werknemer geschikt is
voor de functie. Van een proefplaatsing kan dan ook geen sprake zijn als de werknemer in het recente
verleden dezelfde werkzaamheden al heeft verricht. Hierover is in het derde lid een bepaling opgeno-
men.
Ten aanzien van de persoon waarbij is vastgesteld dat hij niet in staat is met voltijds arbeid het wette-
lijk minimumloon te verdienen op grond waarvan conform artikel 18 van de verordening van toepas-
sing is, geldt dat de periode van proefplaatsing gebruikt kan worden om de loonwaarde op de werk-
plek vast te stellen.
1
   Rechtbank Arnhem 14-09-2006, nr. AWB 06/999, ECLI:NL:RBARN:2006:AZ3540
                                                     11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>Artikel 8      Werkstage
Een werkstage onderscheidt zich van een gewone arbeidsovereenkomst. Bij een beoordeling of er al
dan niet sprake is van een arbeidsovereenkomst toetst de rechter aan de drie criteria voor het bestaan
van een arbeidsovereenkomst: persoonlijk verrichten van arbeid, loon en gezagsverhouding. Daarbij
wordt gekeken naar een aantal aspecten zoals de bedoeling van de partijen en wat al dan niet schrif-
telijk is overeengekomen. De rechter besteedt vooral aandacht aan de feitelijke invulling van de over-
eenkomst.
Werkstage is gericht op uitbreiden kennis en ervaring
De Hoge Raad heeft bepaald dat er bij werkstages weliswaar sprake is van het persoonlijk verrichten
van arbeid, maar dat dit overwegend gericht is op het uitbreiden van de kennis en ervaring van de
werknemer. Daarnaast is bij een werkstage in de regel geen sprake van beloning. Terughoudend zijn
met het verstrekken van een gerichte stagevergoeding ligt daarom voor de hand. Er kan wel een on-
kostenvergoeding worden gegeven, mits er daadwerkelijk sprake is van een vergoeding van gemaak-
te kosten.
Doelgroep aanbieden werkstage
Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep een werkstage aanbieden voor zover hij
een afstand tot de arbeidsmarkt heeft. Verder is vereist dat een persoon nog niet actief is geweest op
de arbeidsmarkt of een afstand tot de arbeidsmarkt heeft (artikel 8, eerste lid, onderdeel b, van deze
verordening).
Doel van de werkstage
In artikel 1, tweede lid, onderdeel g, is het begrip werkstage omschreven. Hierbij is ook het doel van
de werkstage aangegeven. De omschrijving van het doel van de werkstage is van belang om het ver-
schil met een normale arbeidsverhouding aan te geven. Dit is vooral van belang om te voorkomen dat
een persoon claimt dat sprake is van een arbeidsovereenkomst en bij de rechter loonbetaling af-
dwingt.
Geen verdringing
In het tweede lid is bepaald dat de werkstage uitsluitend wordt verstrekt als er geen verdringing van de
arbeidsmarkt plaatsvindt. Het opvullen van een vacature is alleen toegestaan als de vacature niet is
ontstaan door afvloeiing, maar door ontslag op grond van een van de volgende redenen:
     - eigen initiatief van de werknemer;
     - handicap;
     - ouderdomspensioen;
     - vermindering van werktijd op initiatief van de werknemer, of
     - gewettigd ontslag om dringende redenen.
Nadere regels
Voor een goede uitvoering van de re-integratievoorziening werkstage is het wenselijk dat het college
de mogelijkheid krijgt om regels te stellen met betrekking tot deze uitvoering. In het derde lid wordt het
college de mogelijkheid gegeven om deze regels te stellen. Hierbij kan bijvoorbeeld vastgelegd wor-
den in welke situaties er sprake is van een afstand tot de arbeidsmarkt.
Artikel 9      Sociale activering
Volgens de Participatiewet dient ook sociale activering uiteindelijk gericht te zijn op arbeidsinschake-
ling. Voor bepaalde doelgroepen is arbeidsinschakeling echter een te hoog gegrepen doel. Voor deze
personen staat dan ook niet re-integratie, maar participatie voorop.
Begrip sociale activering
Onder 'sociale activering' wordt verstaan: het verrichten van onbeloonde maatschappelijk zinvolle
activiteiten gericht op arbeidsinschakeling of, als arbeidsinschakeling nog niet mogelijk is, op zelfstan-
dige maatschappelijke participatie (artikel 6, eerste lid, onderdeel c, Participatiewet). Bij activiteiten in
het kader van sociale activering kan worden gedacht aan het zelfstandig, zonder externe begeleiding,
                                                     12
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>verrichten van vrijwilligerswerk of deelnemen aan activiteiten in de wijk of buurt.2
Doelgroep sociale activering
Het college kan aan een persoon die behoort tot de doelgroep activiteiten aanbieden in het kader van
sociale activering voor zover de mogelijkheid bestaat dat hij op enig moment algemeen geaccepteer-
de arbeid kan verkrijgen waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een voorziening (artikel 9, eerste
lid).
Voor de verplichting op grond van artikel 9, eerste lid, onderdeel b, van de Participatiewet gebruik te
maken van een voorziening gericht op sociale activering is vereist dat de mogelijkheid bestaat dat een
persoon op enig moment algemeen geaccepteerde arbeid kan verkrijgen waarbij geen gebruik wordt
gemaakt van een voorziening. Bestaat die mogelijkheid niet, dan kan een persoon niet worden ver-
plicht gebruik te maken van een dergelijke voorziening. Sociale activering heeft tot doel personen met
een grote afstand tot de arbeidsmarkt terug te leiden naar de arbeidsmarkt, of als dit nog niet mogelijk
is, als tussendoel te bevorderen dat personen zelfstandig kunnen deelnemen aan het maatschappelijk
leven. Hieruit volgt dat als het einddoel, arbeidsinschakeling, niet kan worden bereikt, er geen grond is
                                                                                                    3
die persoon te verplichten om gebruik te maken van een voorziening gericht op sociale activering.
College stemt duur activiteiten af op de persoon
Het tweede lid geeft het college de mogelijkheid om de duur van activiteiten in het kader van sociale
activering nader te bepalen. Het college moet de duur afstemmen op de mogelijkheden en capacitei-
ten van een persoon. Gezien de mogelijk sterk verschillende behoeften op dit gebied, zal een al te
rigide termijn moeilijk zijn.
Artikel 10     Scholing
Startkwalificatie
Onder startkwalificatie wordt verstaan een havo of VWO-diploma of een diploma van het middelbaar
beroepsonderwijs (mbo), niveau twee. Scholing kan worden aangeboden aan personen met of zonder
een dergelijke startkwalificatie. Vooral voor personen zonder startkwalificatie kan scholing noodzake-
lijk zijn voor de re-integratie.
Jongeren
Personen jonger dan 27 jaar die nog mogelijkheden hebben binnen het uit 's Rijks kas bekostigde
onderwijs kunnen sinds 1 juli 2012 geen voorziening ontvangen die hen ondersteunt bij de arbeidsin-
schakeling (artikel 7, derde lid, onderdeel a, van de Participatiewet).
Scholing in combinatie met participatieplaats
Wanneer een persoon die in aanmerking is gebracht voor een participatieplaats niet over een start-
kwalificatie beschikt, dient het college aan deze persoon scholing of opleiding aan te bieden. Dit geldt
vanaf zes maanden na aanvang van de werkzaamheden op de participatieplaats. De scholing of op-
leiding moet zijn gericht zijn vergroting van de kansen op de arbeidsmarkt. Het college hoeft aan een
persoon alleen geen scholing of opleiding aan te bieden als dergelijke scholing of opleiding naar zijn
oordeel de krachten of bekwaamheden van de persoon te boven gaan of als naar zijn oordeel scho-
ling of opleiding niet bijdraagt aan vergroting van de kans op inschakeling in het arbeidsproces van de
persoon. Dit volgt uit artikel 10a, vijfde lid, van de Participatiewet.
Artikel 11     Detachering
In sommige gevallen heeft een werkgever wel de bereidheid om een persoon met een afstand tot de
arbeidsmarkt of een arbeidsbeperking werk te laten verrichten, maar ziet de werkgever op tegen de
mogelijke risico’s die hieraan zijn verbonden. Om deze reden wordt de mogelijkheid gecreëerd van de
detacheringsplaats. Hierbij krijgt de werknemer een dienstverband bij een (sociaal) detacheringsbu-
reau van de overheid. De werknemer wordt vervolgens gedetacheerd bij een onderneming die hier-
2
   Kamerstukken II 2002/03 28870, nr. 3, blz. 35.
3
   CRvB 24-04-2012, nr. 11/2062 WWB, ECLI:NL:CRVB:2012:BW4400.
                                                       13
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>voor een inleenvergoeding betaalt aan het detacheringbureau.
Artikel 12     Participatieplaats
Een participatieplaats is bedoeld voor personen met een grotere afstand tot de arbeidsmarkt. Voor
personen jonger dan 27 jaar is ondersteuning in de vorm van een participatieplaats niet mogelijk (arti-
kel 7, achtste lid, van de Participatiewet. Het college kan dan ook enkel aan personen van 27 jaar of
ouder met recht op algemene bijstand een participatieplaats aanbieden.
Additionele werkzaamheden
Op een participatieplaats worden additionele werkzaamheden verricht. Niet de te verrichten werk-
zaamheden staan centraal maar het leren werken of het (opnieuw) wennen aan werken. Aspecten als
omgaan met gezag, op tijd komen, werkritme en samenwerking met collega’s zijn allemaal zaken
waaraan in een participatieplaats gewerkt kan worden. Ook kan hiermee worden beoordeeld of het
werkterrein past bij de capaciteiten van de uitkeringsgerechtigde, zodat een persoon bijvoorbeeld een
opleiding op het betreffende terrein kan gaan volgen en daarmee voor zichzelf een duurzaam per-
spectief op arbeid kan realiseren. De duur van de participatieplaats is wettelijk beperkt tot maximaal
vier jaar (artikel 10a van de Participatiewet). Na negen maanden wordt beoordeeld door het college of
de participatieplaats de kans op arbeidsinschakeling heeft vergroot (artikel 10a, achtste lid, van de
Participatiewet). Zo niet dan wordt de participatieplaats beëindigd. Uiterlijk 24 maanden na aanvang
van de participatieplaats wordt opnieuw beoordeeld of de participatieplaats wordt voorgezet. Als de
gemeente concludeert dat voortzetting van de participatieplaats met het oog op in de persoon gelegen
factoren aanmerkelijk bijdraagt tot de arbeidsinschakeling, dan kan de participatieplaats nog één jaar
verlengd worden. Echter in dat geval dient een andere werkomgeving geboden te worden (artikel 10a,
negende lid, van de Participatiewet). Na 36 maanden vindt opnieuw een dergelijke beoordeling plaats
(artikel 10a, tiende lid, van de Participatiewet).
Scholing
In de wet is bepaald dat het college aan de persoon, die additionele werkzaamheden in het kader van
een participatieplaats verricht, scholing aanbiedt als betrokkene niet over een startkwalificatie be-
schikt. Scholing hoeft niet te worden aangeboden als dit de krachten of bekwaamheden van belang-
hebbende te boven gaat. Ook kan scholing achterwege blijven als de kans op inschakeling in het ar-
beidsproces niet vergroot wordt.
Vanwege de wettelijke eis om in bepaalde gevallen scholing aan te bieden, is in het derde lid een
expliciete verwijzing opgenomen naar artikel 10 van de verordening.
Premie
De persoon die werkzaamheden verricht op een participatieplaats heeft recht op een premie voor het
eerst na zes maanden en vervolgens iedere zes maanden na aanvang van de additionele werkzaam-
heden (artikel 10a, zesde lid, van de Participatiewet). Voorwaarde is dat de persoon naar het oordeel
van het college voldoende heeft meegewerkt aan het vergroten van zijn kansen op de arbeidsmarkt.
De hoogte van de premie moet in de verordening vastgelegd worden (artikel 8a, eerste lid, onderdeel
d, van de Participatiewet). De premie wordt vrijgelaten op grond van artikel 31, tweede lid, onderdeel j,
van de Participatiewet. In verband hiermee is de hoogte van de premie begrensd door het in de vrijla-
tingsbepaling genoemde bedrag. Daarnaast moet bij het bepalen van de hoogte van de premie ook de
                                                  4
risico's van de armoedeval worden betrokken. Er is gekozen voor een premie van telkens € 100 per
zes maanden. Uitgangspunt moet wel zijn dat er sprake is van enige omvang van de werkzaamheden.
Om deze reden is in het vierde lid bepaald dat geen aanspraak bestaat op een premie indien de ge-
middelde inzet minder dan 4 uur per week bedraagt.
Artikel 13     Beschut werk
Het college kan de voorziening beschut werk aanbieden aan een persoon uit de doelgroep die door
een lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking een zodanige mate van begeleiding op en
aanpassingen van de werkplek nodig heeft dat niet van een reguliere werkgever redelijkerwijs niet kan
4
  Kamerstukken II 2007/08 31 577, nr. 3, blz. 12.
                                                     14
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>worden verwacht dat hij deze in dienst neemt (eerste lid).
Stap 1: voorselectie
Ten behoeve van de participatievoorziening beschut werk voert de gemeente een voorselectie uit.
Tijdens de voorselectie bepaalt het college welke mensen in aanmerking kunnen komen voor beschut
werk, en op welk moment. In de verordening moet vastgelegd worden hoe zij deze voorselectie uitvoe-
     5
ren. Daarom is in het tweede lid bepaald dat het college uitsluitend personen met een grote afstand
tot de arbeidsmarkt selecteert voor de beoordeling of zij uitsluitend in een beschutte omgeving moge-
lijkheden tot arbeidsparticipatie hebben. Voor dit criterium is gekozen omdat personen met een korte
afstand tot de arbeidsmarkt veelal niet uitsluitend in een beschutte omgeving mogelijkheden tot ar-
beidsparticipatie hebben. Onder de personen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt is het aan-
nemelijk dat daartoe personen behoren die uitsluitend in een beschutte omgeving kunnen werken.
Het college kan ambtshalve vaststellen of een persoon uitsluitend in een beschutte omgeving onder
aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft (artikel 10b, eerste lid, van de
Participatiewet). Hiervoor is dus geen aanvraag van een persoon nodig. Het college maakt uit de per-
sonen uit de doelgroep een voorselectie. Het college moet bij het Uitvoeringsinstituut werknemersver-
zekeringen advies inwinnen voor de beoordeling of de geselecteerde personen uitsluitend in een be-
schutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben.
Stap 2: advies Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen adviseert het college met betrekking tot het oordeel
of een persoon tot de doelgroep beschut werk behoort. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzeke-
ringen voert op basis van landelijke criteria een beoordeling uit (artikel 10b, tweede lid, van de Partici-
patiewet).
Stap 3: besluit gemeente
Op basis van het advies van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen beslist de gemeente of
iemand tot de doelgroep 'beschut werk' behoort. Alleen als sprake is van een onzorgvuldige totstand-
koming van het advies van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, kan de gemeente be-
                                   6
sluiten het advies niet te volgen.
Stap 4: dienstbetrekking 'beschut werk'
Nadat is vastgesteld dat iemand tot de doelgroep 'beschut werk' behoort, zorgt de gemeente ervoor
dat deze persoon in een dienstbetrekking onder beschutte omstandigheden aan de slag gaat (artikel
10b, derde lid, van de Participatiewet). Het kan dan gaan om een privaatrechtelijke of een publiek-
rechtelijke dienstbetrekking (artikel 6, eerste lid, onderdeel f, van de Participatiewet). Hoe de dienstbe-
trekking wordt georganiseerd, behoort tot de beleidsvrijheid van gemeenten. Een dienstbetrekking kan
bijvoorbeeld worden georganiseerd via een gemeentelijke dienst, NV, BV of stichting. Ook kunnen
                                                                                             7
personen (via detachering) in een beschutte omgeving bij reguliere werkgevers werken.
Naast het bepalen van wie in aanmerking kan komen voor beschut zijn in deze verordening vastge-
legd welke voorzieningen voor arbeidsinschakeling ingezet worden om deze dienstbetrekking mogelijk
te maken (derde lid). Tevens is in deze verordening vastgelegd op welke wijze de gemeente de om-
vang van het aanbod van beschut werk, het aantal beschikbare plekken, vaststelt. Gemeenten kunnen
het werk zelf organiseren via bijvoorbeeld een aan de gemeente gelieerd bedrijf zoals een SW-bedrijf.
Ook kunnen zij afspraken maken met andere reguliere werkgevers over de voorwaarden waarop zij
                                                             8
deze mensen een dergelijke dienstbetrekking aanbieden.
Omvang beschut werk
Het college bepaalt de omvang van het aanbod beschut werk en legt vast hoeveel plekken voor be-
schut werk de gemeente beschikbaar stelt. Het aanbod is mede afhankelijk van het aantal geschikte
en beschikbare plaatsen.
5
  Kamerstukken II 2013/14, 33 161, nr. 113, blz. 3.
6
  Kamerstukken II 2013/14, 33 161, nr. 113.
7
  Kamerstukken II 2013/14, 33 161, nr. 107, blz. 66.
8
  Kamerstukken II 2013/14, 33 161, nr. 107, blz. 115-116.
                                                       15
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>Artikel 14    Persoonlijke ondersteuning
In artikel 14 wordt de voorziening persoonlijke ondersteuning nader geduid. Het gaat dan om een
voorziening zoals een jobcoach, die op vaste tijden en gedurende een langere periode de werknemer
met beperkingen bij het verrichten van zijn taken ondersteunt. Het moet dan ook gaan om een syste-
matische ondersteuning. Daarnaast moet de ondersteuning noodzakelijk zijn in die zin, dat de werk-
nemer zonder die ondersteuning in redelijkheid niet zijn werkzaamheden zou kunnen verrichten. Per-
soonlijke ondersteuning heeft tot doel dat een werknemer wordt begeleid naar een situatie dat hij uit-
eindelijk zonder begeleiding via een dergelijke voorziening bij een reguliere werkgever werkzaam kan
      9
zijn.
Artikel 15    No-riskpolis
De no-riskpolis kan worden ingezet als ondersteuning bij de arbeidsinschakeling (artikel 8a, tweede
lid, onderdeel b, van de Participatiewet). De no-riskpolis is een belangrijk instrument om aarzelingen
bij werkgevers weg te nemen om mensen met arbeidsbeperkingen in dienst te nemen. De no-riskpolis
zorgt ervoor dat de werkgever compensatie ontvangt voor de loonkosten, wanneer een werknemer
met arbeidsbeperkingen ziek wordt. Een werkgever komt niet in aanmerking voor een no-risk polis als
artikel 29b van de Ziektewet van toepassing is (artikel 8a, tweede lid, onderdeel b Participatiewet).
De no-riskpolis is een verzekering waarbij de werkgever bij ziekte van de werknemer die een structu-
rele functionele of andere beperking heeft of ten behoeve van wie die werkgever een loonkostensub-
sidie in aanmerking komt voor de no-riskpolis.
Voorwaarden
In het eerste lid is opgenomen wanneer een werkgever in aanmerking komt voor een no-riskpolis. Er
is voor gekozen om de mogelijkheid tot inzet van een no-riskpolis te beperken voor arbeidsovereen-
komsten die minimaal zes maanden duren.
Voorts is voor inzet van de no-riskpolis vereist dat de werknemer behoort tot de doelgroep (zie artikel
1 van deze verordening) en hij een structurele functionele of andere beperking heeft of ten behoeve
van hem de werkgever een loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d van de Participatiewet ont-
vangt. Ook ligt voor de hand dat de werknemer zijn woonplaats moet hebben binnen de gemeente.
Hoogte vergoeding
De hoogte van de vergoeding die de no-riskpolis verstrekt aan de werkgever wordt geregeld in de
overeenkomst die de gemeente sluit met een verzekeraar.
Contract met verzekeraar
De gemeente sluit ten behoeve van het verstrekken van een no-riskpolis een verzekering af met een
verzekeraar. De gemeente treedt op als verzekeringsnemer. De werkgever is de begunstigde (tweede
lid).
Na twee jaar is het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen verantwoordelijk
De no-riskpolis kan maximaal voor de duur van twee jaar worden ingezet. Nadat betrokkene twee jaar
zelfstandig het minimumloon heeft verdiend, dus zonder loonkostensubsidie, gaat de verantwoorde-
lijkheid voor de no-riskpolis over naar Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen en kan artikel
29b van de Ziektewet van toepassing zijn.
Artikel 16    Incidentele loonkostensubsidie
Gesubsidieerde arbeid kan als één van de voorzieningen worden ingezet om de arbeidsinschakeling
te bevorderen. In de Participatiewet is geregeld dat alle voorzieningen moeten dienen om een persoon
uiteindelijk aan regulier werk te helpen.
9
  Kamerstukken II 2013-2014, 33 161, nr. 107, blz. 115.
                                                        16
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>Compensatie
Het doel van de loonkostensubsidie is het bieden van compensatie voor het feit dat voor een persoon
ten minste het wettelijk minimumloon moet worden betaald, terwijl de werkgever een persoon (nog)
niet ten volle kan inzetten. Zo kan het college een loonkostensubsidie aan de werkgever verstrekken
om tijdelijk het verschil in arbeidsproductiviteit te compenseren en zo de re-integratie van de bij-
                                           10
standsgerechtigde te bewerkstelligen. In het eerste lid is bepaald dat deze loonkostensubsidie ver-
strekt kan worden ten behoeve van specifieke doelgroepen. Dit betekent dus dat het niet als generie-
ke maatregel is bedoeld, maar dat het college bepaalt voor welke doelgroepen de voorziening wordt
ingezet.
In het tweede lid is bepaald dat de gemeente nadere regels stelt ten behoeve van de uitvoering van
de incidentele loonkostensubsidie. In deze nadere regels zullen onder andere de hoogte en duur van
de incidentele loonkostensubsidie vastgelegd worden. Uitgangspunt hierbij is dat er sprake is van een
regeling die eenvoudig in de uitvoering is. Gedacht kan bijvoorbeeld worden aan een loonkostensub-
sidie in de vorm van een baanbonus.
De in artikel 16 van deze verordening geregelde loonkostensubsidie moet worden onderscheiden van
de loonkostensubsidie zoals bedoeld in de artikelen 10c en 10d van de Participatiewet. De laatstge-
noemde loonkostensubsidie is geïntroduceerd in de Participatiewet door de Invoeringswet Participa-
tiewet en is specifiek bedoeld voor personen met een arbeidsbeperking. Deze structurele loonkosten-
subsidie wordt geregeld in artikel 178 van deze verordening. De in artikel 16 opgenomen loonkosten-
subsidie is niet noodzakelijk gericht op personen met een arbeidsbeperking, maar ondersteunt perso-
nen die kwetsbaar of uiterst kwetsbaar zijn.
Het gaat in hier dus niet om de loonkostensubsidie die verstrekt kan worden aan personen als be-
doeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de Participatiewet van wie is vastgesteld dat zij met vol-
tijdse arbeid niet in staat zijn tot het verdienen van een wettelijk minimumloon, doch wel mogelijkhe-
den tot arbeidsparticipatie hebben (artikel 6, eerste lid, onderdeel e, van de Participatiewet).
Artikel 17     Structurele loonkostensubsidie
In artikel 10c van de Participatiewet is geregeld wanneer wordt vastgesteld of een persoon tot de
doelgroep loonkostensubsidie behoort: op schriftelijke aanvraag of ambtshalve. Ambtshalve vaststel-
ling is alleen mogelijk bij:
    - personen die algemene bijstand ontvangen;
    - personen als bedoeld in artikel 34a, vijfde lid, onderdelen b en c, van de Wet werk en inkomen
        naar arbeidsvermogen (hierna: WIA), artikel 35, vierde lid onderdelen b en c, van de WIA en ar-
        tikel 36, derde lid, onderdelen b en c, van de WIA tot het moment dat het inkomen uit arbeid in
        dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten jaren ten minste het minimumloon bedraagt
        en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen loonkostensubsidie als bedoeld in arti-
        kel 10d van de Participatiewet is verleend;
    - personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de Participatiewet;
    - personen met een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
        arbeidsongeschikte werkloze werknemers, en
    - personen met een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
        arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen.
In artikel 10c van de Participatiewet is ook bepaald dat het aan college is om vast te stellen of een
persoon tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort. Binnen de kaders van de wet is het aan de
gemeente om vast te stellen op welke wijze zij bepalen of mensen tot de doelgroep loonkostensubsi-
die behoren en of loonkostensubsidie voor hen wordt ingezet (zie Kamerstukken II 2013/14, 33 161,
nr. 107, blz. 62). In artikel 18, tweede lid, is vastgelegd welke criteria daarbij in acht genomen worden.
Deze cumulatieve criteria zijn ontleend aan artikel 6, eerste lid, onderdeel e, van de Participatiewet.
Daarin is immers wettelijk de doelgroep loonkostensubsidie vastgelegd.
Artikel 18     Vaststelling loonwaarde
10
   Kamerstukken II 2004/05, 28 870, nr. 125.
                                                       17
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>In artikel 10d, eerste lid, van de Participatiewet is bepaald dat als een persoon behoort tot de doel-
groep loonkostensubsidie en een werkgever voornemens is een dienstbetrekking aan te gaan met die
persoon, het college de loonwaarde van die persoon vaststelt. Hiervoor is geen aanvraag vereist. De
vastgestelde loonwaarde legt het college vast in een beschikking waartegen zowel de betrokken per-
soon als diens (potentiële) werkgever bezwaar en beroep kunnen instellen.
Er zijn verschillende methodieken om de loonwaarde vast te stellen. Het Rijk zal hiervoor nog formele
criteria vaststellen. Het ministerie van SZW heeft aangegeven dat men een validatiesysteem wil gaan
hanteren voor de loonwaardesystematiek. De keuze voor de loonwaardesystematiek dient binnen de
arbeidsmarktregio gemaakt te worden, omdat er binnen een arbeidsregio maar één systematiek ge-
hanteerd mag worden. De systematiek die wordt gekozen binnen de arbeidsmarktregio zal gevali-
deerd moeten worden door de staatssecretaris van SZW.
Artikel 19      Werkplekaanpassing
Personen met een arbeidsbeperking kunnen in sommige situaties problemen ondervinden als gevolg
van de inrichting van de werkplek. De werkplek moet dan aangepast worden om belemmeringen als
gevolg van de arbeidsbeperking weg te nemen. Voor zover dit de normale kosten van inrichting van
de werkplek te boven gaat, kan niet altijd van een werkgever verlangd worden dat hij deze kosten
draagt. Om deze reden wordt de mogelijkheid geboden om de werkgever een vergoeding te verstrek-
ken voor de noodzakelijke aanpassing van de werkplek.
Artikel 20      Overige vergoedingen
De gemeente kan ter stimulering van de arbeidsinschakeling besluiten kosten te vergoeden voor acti-
viteiten die daartoe bijdragen. Deze kosten kunnen zeer divers zijn. Een limitatieve opsomming hier-
van is moeilijk te geven. Enkele voorbeelden van deze kosten zijn reiskosten, sollicitatiekosten, kosten
kinderopvang. Ook bijvoorbeeld kosten die voortvloeien uit nader onderzoek naar de re-
integratiemogelijkheden van de cliënt kunnen hier onder vallen.
In het tweede lid is bepaald dat geen vergoeding wordt verstrekt voor zover hiervoor een beroep ge-
daan kan worden op een voorliggende voorziening.
Het college kan nadere regels stellen over de verstrekking van overige voorzieningen. Er kan bijvoor-
beeld bepaald worden voor welk soort kosten een vergoeding verstrekt kan worden. Verder bestaat de
mogelijkheid om een beperking aan te brengen in de doelgroep waarvoor vergoeding van een bepaal-
de kostensoort mogelijk is. Er kan bijvoorbeeld voor gekozen worden om niet-uitkeringsgerechtigden
geen vergoeding te geven voor bepaalde kostensoorten.
Artikel 21      Overige re-integratievoorzieningen
In deze verordening is een aantal re-integratievoorzieningen genoemd. Er is echter geen sprake van
een limitatieve opsomming. Re-integratie is maatwerk en om dit efficiënt en effectief te kunnen uitvoe-
ren is het niet wenselijk om dit tot een aantal voorzieningen te beperken. Om dit te benadrukken wordt
in dit artikel nog expliciet opgenomen dat het college de bevoegdheid heeft om ook andere re-
integratiemiddelen in te zetten. Ten denken is bijvoorbeeld aan een persoonsgebonden re-
integratietraject.
Artikel 22      Combinatie van voorzieningen
In dit artikel is expliciet opgenomen dat het college ook een combinatie van de genoemde voorzienin-
gen kan aanbieden. Hiermee kunnen er bijvoorbeeld arrangementen worden samengesteld die de
werkzoekende op werkgever ondersteunen. Denk bijvoorbeeld aan combinaties van scholing, per-
soonlijke ondersteuning en loonkostensubsidie.
Een specifieke combinatie van voorzieningen is bijvoorbeeld de re-integratie praktijkovereenkomst.
Hierbij is er sprake van een publiek-private samenwerking, waarbij een werkzoekende een dienstver-
                                                      18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>band krijgt en wordt gedetacheerd bij een reguliere werkgever. Binnen de re-integratie praktijkover-
eenkomst kunnen verschillende re-integratievoorzieningen worden gecombineerd.
Hoofdstuk 5            Staatssteunbepaling
Artikel 23      Staatssteun
De uitvoering van de Participatiewet, inclusief de uitvoering van deze verordening, moet worden be-
schouwd als een taak van algemeen belang.
Vanuit het oogpunt van de waarborging van eerlijke concurrentieverhoudingen heeft de Europese
Commissie regels gesteld ten aanzien van het verlenen van staatssteun aan bedrijven. Ook het ver-
strekken van loonkostensubsidie kan beschouwd worden als staatssteun. De Europese Commissie
geeft aan dat het stimuleren van de aanwerving of tewerkstelling van kwetsbare werknemers en werk-
nemers met een handicap een kerndoelstelling van het economische en sociale beleid van de Euro-
pese Unie is. De Commissie wil het daarom voor decentrale overheden mogelijk maken om steun te
verlenen aan ondernemingen om de werkgelegenheid voor deze groepen werknemers uit te breiden.
Hiervoor zijn regels gesteld in EU-verordening nr. 651/2014. Als de steun aan de voorwaarden uit
deze verordening voldoet, hoeft de steun niet bij de Europese Commissie te worden aangemeld.
Om deze reden is in artikel 23 van deze re-integratieverordening een expliciete verwijzing gemaakt
naar de van toepassing zijnde Europese regelgeving.
Hoofdstuk 6            Slotbepalingen
Artikel 24      Hardheidsclausule
Dit artikel geeft het college de mogelijkheid om in bijzondere situaties af te wijken van de bepalingen
van deze verordening.
Artikel 25      Overgangsrecht
In dit artikel is het overgangsrecht neergelegd. Het kan voorkomen dat personen een voorziening toe-
gekend hebben gekregen op grond van de oude re-integratieverordening, die niet meer voldoet aan
de voorwaarden uit deze verordening. Hierbij kan worden gedacht aan de situatie waarin de oude re-
integratieverordening voorzieningen bevat die na inwerkingtreding van deze verordening niet meer
worden verstrekt. Ook is het denkbaar dat een persoon op grond van de oude re-integratieverordening
wel in aanmerking zou komen voor een voorziening, maar door inwerkingtreding van deze verordening
niet meer. De toegekende voorziening zou dan op grond van artikel 4, tweede lid, van deze verorde-
ning moeten worden beëindigd. Om dit te voorkomen is in artikel 25, eerste lid, geregeld dat dergelijke
voorzieningen worden behouden voor een bepaalde duur. Een dergelijke voorzieningen wordt behou-
den voor ten hoogste de duur van 12 maanden of - als dit eerder is - voor de duur dat deze is ver-
strekt. Dit uiteraard voor zover wordt voldaan aan de voorwaarden uit de ‘oude’ re-
integratieverordening. Wordt niet meer aan die voorwaarden voldaan, dan moet de voorziening wor-
den beëindigd, bijvoorbeeld als een belanghebbende geen aanspraak meer heeft op ondersteuning bij
de arbeidsinschakeling. De periode van 12 maanden begint te lopen vanaf het moment van inwerking-
treding van deze verordening.
Voortzetten toegekende voorzieningen
Toegekende voorzieningen op grond van de ‘oude’ re-integratieverordening worden dus in beginsel
behouden tot 12 maanden na inwerkingtreding van deze verordening. Na afloop van die periode kan
het college besluiten of een voorziening wordt voortgezet (artikel 25, tweede lid). Hierbij kan het colle-
ge rekening houden met al gesloten overeenkomsten. Voortzetting van een voorziening ligt bijvoor-
beeld voor de hand als het college is gehouden de kosten van een dergelijke voorziening te voldoen,
ongeacht of een persoon nog gebruik maakt van de voorziening. Lopende re-integratievoorzieningen
kunnen in beginsel na inwerkingtreding van deze verordening worden afgerond conform de overeen-
komst.
                                                    19
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre>Voortzetting is niet mogelijk
Voortzetting van een toegekende voorziening na 12 maanden is niet mogelijk als de voorziening bin-
nen die periode is beëindigd wegens het niet meer voldoen aan de voorwaarden voor die voorziening
op grond van de ‘oude’ re-integratieverordening of als de voorziening is toegekend voor een kortere
duur dan 12 maanden na inwerkingtreding van de verordening. Een voorziening dient immers niet
langer te worden voortgezet dan de duur van de oorspronkelijke toekenning.
Ten aanzien van die voorziening blijft de ‘oude’ re-integratieverordening van toepassing (artikel 25,
derde lid, van deze verordening).
Artikel 26    Inwerkingtreding en intrekking
Op 1 januari 2015 treedt de Participatiewet in werking. Dit artikel regelt dat deze re-
integratieverordening ook op die datum in werking treedt. Dit betekent wel dat de verordening voor
deze datum bekend gemaakt dient te worden.
Artikel 27    Citeertitel
Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.
                                                   20
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 22 ======================================================================

<pre>De raad van de gemeente Etten-Leur;
Gezien het voorstel van burgemeester en wethouders van 4 november 2014 met overneming
van de daarin vermelde motieven;
Gelet op artikel 8a, eerste lid, onderdeel b, van de Participatiewet;
Overwegende dat het noodzakelijk is het opdragen van een tegenprestatie aan personen
van 18 jaar of ouder doch jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd bij verordening te
regelen;
                                           BESLUIT
Vast te stellen : de Verordening tegenprestatie Participatiewet 2015 gemeente Etten-
Leur
Hoofdstuk 1. Algemene Bepalingen
Artikel 1. Begrippen
In deze verordening wordt verstaan onder:
     a. Doelgroep: personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a, sub 1, sub 5, sub 6
        van de wet;
     b. Tegenprestatie: onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden die worden
        verricht naast of in aanvulling op reguliere arbeid en die niet leiden tot verdringing op
        de arbeidsmarkt;
     c. Mantelzorg: zorg die mensen vrijwillig en onbetaald verlenen aan mensen met een
        fysieke, verstandelijke of psychische beperking in hun familie, huishouden of sociale
        netwerk. De verleende zorg overstijgt de gebruikelijke zorg voor elkaar.
     d. Vrijwilligerswerk: werk dat in enig georganiseerd verband, onverplicht en onbetaald
        wordt verricht ten behoeve van anderen of de samenleving.
     e. Wet: Participatiewet.
Artikel 2. Beleid
Het college kan beleidsregels vaststellen met betrekking tot de uitvoering van deze
verordening, waarin kan worden vastgelegd, welke aanvullende werkzaamheden het college
in ieder geval kan aanbieden en de voorwaarden die daarbij gelden, voor zover daarover in
deze verordening geen nadere bepalingen zijn opgenomen.
Hoofdstuk 2: De tegenprestatie naar vermogen
Artikel 3. Opdragen van een tegenprestatie
     1. Het college kan aan personen uit de doelgroep die niet deelnemen aan een
        activerings- of uitstroomtraject de mogelijkheid bieden om onbeloonde
        maatschappelijk nuttige werkzaamheden, die additioneel van aard zijn, in te zetten
        als tegenprestatie.
     2. Voor zover een persoon een alleenstaande ouder is die de volledige zorg heeft voor
        een tot zijn last komend kind tot 5 jaar kan het college slechts nadat het zich
</pre>

====================================================================== Einde pagina 22 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 23 ======================================================================

<pre>        genoegzaam heeft overtuigd van de beschikbaarheid van passende kinderopvang en
        de belastbaarheid van de persoon een tegenprestatie opdragen.
Artikel 4. Ontheffing van het leveren van een tegenprestatie
    1. Voor zover personen volledig en duurzaam arbeidsongeschikt zijn als bedoeld in
        artikel 4 van de Wet Werk en inkomen naar arbeidsvermogen, ziet het college af van
        het opdragen van een tegenprestatie;
    2. Voor zover personen uit de doelgroep al eventuele zorgtaken/mantelzorg verrichten
        en/of maatschappelijke activiteiten en/of vrijwilligerswerk verrichten kan het college
        besluiten af te zien van het opdragen van een tegenprestatie, indien deze
        werkzaamheden naar het oordeel van het college redelijkerwijs noodzakelijk zijn;
    3. Voor zover een persoon een alleenstaande ouder is die de volledige zorg heeft voor
        een tot zijn last komend kind tot vijf jaar én die in het bezit is van een ontheffing als
        bedoeld in artikel 9a eerste lid van de Participatiewet, ziet het college af van het
        opdragen van een tegenprestatie;
Artikel 5. Intrekken van een opgedragen tegenprestatie
    1. Het college kan afzien van de overeengekomen tegenprestatie op het moment dat de
        persoon aan wie de tegenprestatie is opgedragen passende arbeid accepteert;
    2. Het college kan afzien van de overeengekomen tegenprestatie op het moment dat de
        uitvoering van deze tegenprestatie de noodzakelijke re-integratie-inspanningen
        belemmert.
Artikel 6. De inhoud van een tegenprestatie
    1. De werkzaamheden bedoeld in artikel 3 mogen:
                a. naar hun aard niet zijn gericht op toeleiding tot de arbeidsmarkt;
                b. niet zijn bedoeld als re-integratie-instrument;
                c. worden verricht naast of in aanvulling op reguliere arbeid in de organisatie
                    waarin ze worden verricht; en
                d. niet leiden tot verdringing van reguliere arbeid op de arbeidsmarkt.
    2. Bij het opdragen van een tegenprestatie houdt het college rekening met de volgende
        factoren:
                a. de persoonlijke wensen en kwaliteiten van de belanghebbende;
                b. de lichamelijke en geestelijke mogelijkheden van de belanghebbende;
                c. leeftijd, opleiding en werkervaring van belanghebbende;
                d. mogelijkheden van belanghebbende om op de werkplek te komen;
                e. noodzaak van kinderopvang tijdens de uitvoering van de tegenprestatie;
                f. afstemming van de tegenprestatie op eventuele zorgtaken/mantelzorg of
                    maatschappelijke activiteiten en/of vrijwilligerswerk wat al door
                    belanghebbende wordt verricht.
Artikel 7. Duur en omvang van een tegenprestatie
    1. Voor zover een tegenprestatie is opgedragen is deze zowel qua tijdsduur als inhoud
        nauwkeurig omschreven;
            a. de tegenprestatie wordt opgedragen voor de maximale tijdsduur van 6
                 maanden;
            b. de tegenprestatie wordt opgedragen voor maximaal 20 uur per week;
            c. de tegenprestatie kan binnen een periode van 12 maanden slechts eenmaal
                 worden opgedragen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 23 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 24 ======================================================================

<pre>Artikel 8. Onkostenvergoeding/vrijwilligersvergoeding
    1. Voor zover de belanghebbende bij het uitvoeren van de tegenprestatie een
        onkostenvergoeding ontvangt wordt deze bij de verlening van de uitkering ingevolge
        de Participatiewet buiten beschouwing gelaten.
    2. Voor zover de belanghebbende bij het uitvoeren van de tegenprestatie een
        vrijwilligersvergoeding ontvangt wordt deze bij de verlening van de uitkering tot een
        bedrag van maximaal € 95,- per maand en maximaal € 764,- per jaar vrijgelaten
Artikel 9. Geen werkzaamheden voorhanden
    1. Het college draagt geen tegenprestatie op indien geen werkzaamheden voorhanden
        zijn, die kunnen worden ingezet als tegenprestatie.
    2. Indien het college geen tegenprestatie opdraagt omdat geen werkzaamheden
        voorhanden zijn, beoordeelt het college binnen twaalf maanden of op dat moment wel
        werkzaamheden voorhanden zijn die kunnen worden ingezet als tegenprestatie.
Hoofdstuk 3. Slotbepalingen
Artikel 10. Hardheidsclausule
In situaties, de uitvoering van deze verordening betreffende, waarin deze verordening niet
voorziet, beslist het college.
Artikel 11. Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.
Artikel 12. Citeertitel
Deze verordening kan worden aangehaald als: “Verordening tegenprestatie Participatiewet
2015 gemeente Etten-Leur”.
Aldus besloten in de openbare raadsvergadering
Van
De raad voornoemd.
De griffier,                     De voorzitter,
Drs. W.C.M. Voeten MBA           Mw. H. Van Rijnbach-de Groot.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 24 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 25 ======================================================================

<pre>Toelichting Verordening tegenprestatie Participatiewet 2015 gemeente Etten-Leur
Algemene toelichting:
Het college is bevoegd een belanghebbende te verplichten naar vermogen een
tegenprestatie te verrichten, ook als die tegenprestatie niet direct samenhangt met
arbeidsinschakeling. Een belanghebbende van achttien jaar of ouder doch jonger dan de
pensioengerechtigde leeftijd is vanaf de dag van melding gehouden naar vermogen een
tegenprestatie te verrichten. Dit is vastgelegd in artikel 9, eerste lid, onderdeel c, van de
Participatiewet. Daarmee beperkt de doelgroep zich tot de personen die in aanmerking
komen voor een uitkering op grond van de Participatiewet.
De tegenprestatie bestaat uit de plicht om naar vermogen door het college opgedragen
onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden te verrichten, naast of in aanvulling op
reguliere arbeid en die niet leiden tot verdringing op de arbeidsmarkt.
Individuele omstandigheden
Het college bepaalt aan de hand van de individuele omstandigheden en de voorhanden
zijnde onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden, de aard, de duur en de omvang
van de aan een persoon op te leggen tegenprestatie. Hierbij moet het college de in deze
verordening neergelegde criteria in acht nemen. Als het college een tegenprestatie vraagt
van belanghebbende, moet het een duidelijke omschrijving geven van de te verrichten
werkzaamheden. Het moet voor een belanghebbende immers duidelijk zijn welke
tegenprestatie van hem verwacht wordt (zie Rechtbank Zeeland en West-Brabant 25-02-
2013, nr. 12/3649, ECLI:NL:RBZWB:2013:BZ5171).
Geen tegenprestatie
Indien daarvoor dringende redenen - zoals zorgtaken - aanwezig zijn, kan het college in
individuele gevallen tijdelijk ontheffing verlenen van de plicht tot het verrichten van een
tegenprestatie (artikel 9, tweede lid, van de Participatiewet). De plicht tot tegenprestatie is
niet van toepassing op een belanghebbende die volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is
als bedoeld in artikel 4 van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (artikel 9, vijfde
lid, van de Participatiewet). De plicht tot tegenprestatie is voorts niet van toepassing op een
alleenstaande ouder die in het bezit is van een ontheffing als bedoeld in artikel 9a, eerste lid,
van de Participatiewet (artikel 9, zevende lid, van de Participatiewet).
Afstemmen
Net als bij het niet nakomen van de arbeids- en re-integratieverplichting geldt voor het niet
nakomen van de opgedragen tegenprestatie dat de bijstand kan worden afgestemd
overeenkomstig de gemeentelijke afstemmingsverordening.
Bevoegdheid opdragen tegenprestatie
De bevoegdheid van het college om een belanghebbende te verplichten naar vermogen een
tegenprestatie te verrichten geldt al sinds 1 januari 2012. De regering meent dat de
tegenprestatie voor uitkeringsgerechtigden een gelegenheid is om te blijven participeren in
de samenleving en om een sociaal netwerk, arbeidsritme en regelmaat te behouden. Dit zijn
volgens de regering ook noodzakelijke voorwaarden om de kansen op de arbeidsmarkt te
vergroten (TK 2013-2014, 33 801, nr. 3, p. 29).
Tegenprestatie is geen re-integratie instrument
De plicht tot tegenprestatie heeft tot doel om maatschappelijk nuttige werkzaamheden te
doen in de samenleving als tegenprestatie voor het ontvangen van een uitkering. Het
opdragen van een tegenprestatie heeft niet primair tot doel de re-integratie van een
belanghebbende te bevorderen, maar moet worden gezien als een nuttige bijdrage aan de
samenleving (TK 2013-2014, 33 801, nr. 7, p. 49-50). De tegenprestatie is daarom naar zijn
</pre>

====================================================================== Einde pagina 25 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 26 ======================================================================

<pre>aard niet gericht op toeleiding tot de arbeidsmarkt en is niet bedoeld als re-integratie
instrument. Voorts mag een tegenprestatie het accepteren van passende arbeid of van re-
integratie inspanningen niet belemmeren. Immers, als uitgangspunt geldt werk boven
uitkering.
Ontwikkelen beleid door college
Het college kan beleid te ontwikkelen ten behoeve van het verrichten van een tegenprestatie
en het uitvoeren ervan overeenkomstig de verordening tegenprestatie. Dit volgt uit artikel 7,
eerste lid, onderdeel c, van de Participatiewet. Dit beleid kan op basis van deze verordening
verder worden uitgewerkt in beleidsregels.
Artikelsgewijze toelichting:
Artikel 1. Begrippen
Begrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet, de Algemene wet bestuursrecht of de
Gemeentewet worden niet afzonderlijk gedefinieerd in deze verordening. Deze zijn
vanzelfsprekend van toepassing op deze verordening.
Mantelzorg
In artikel 1 van deze verordening is de definitie opgenomen van mantelzorg. Deze
begripsbepaling is gebaseerd op het begrip zoals dat wordt gehanteerd in de Wet
maatschappelijke ondersteuning (zie artikel 1, eerste lid, onderdeel b, van de Wet
maatschappelijke ondersteuning). Onder mantelzorg wordt verstaan: langdurige zorg die niet
in het kader van een hulpverlenend beroep wordt geboden aan een hulpbehoevende door
personen uit diens directe omgeving, waarbij zorgverlening rechtstreeks voortvloeit uit de
sociale relatie en de gebruikelijke zorg van huisgenoten voor elkaar overstijgt.
Het begrip 'mantelzorg' is van belang omdat artikel 4 van deze verordening bepaalt dat het
college geen tegenprestatie opdraagt indien een belanghebbende mantelzorg verricht voor
zover het verrichten van mantelzorg naar het oordeel van het college redelijkerwijs
noodzakelijk is.
Uit kamerstukken met betrekking tot het begrip 'mantelzorg' zoals neergelegd in de Wet
maatschappelijke ondersteuning volgt dat de vier belangrijkste kenmerken van mantelzorg
zijn:
    1. er is een bestaande sociale relatie tussen de zorgvrager en de zorgverlener;
    2. mantelzorg wordt niet verricht in een georganiseerd verband;
    3. het verrichten van mantelzorg is veelal geen bewuste keuze;
    4. het verlenen van mantelzorg is nooit afdwingbaar.
Deze kenmerken zijn ontleend aan diverse kamerstukken zoals TK 2004-2005, 30 169, nr. 1
(Notitie "De mantelzorger in beeld") en TK 2005-2006, 30 131, nr. C.
Voor mantelzorg is vereist dat de verleende zorg de gebruikelijke zorg van huisgenoten voor
elkaar overstijgt. Voor de uitvoering van de Wet maatschappelijke ondersteuning hanteren
gemeenten veelal het protocol Gebruikelijke Zorg van het Centrum Indicatiestelling Zorg om
vast te stellen of sprake is van gebruikelijke zorg.
Voor de uitleg van wat onder gebruikelijke zorg kan worden verstaan, wordt aangesloten bij
de definitie van gebruikelijke zorg in het protocol Gebruikelijke Zorg. Het wordt als volgt
omschreven: De normale, dagelijkse zorg die partners of ouders en inwonende kinderen
geacht worden elkaar onderling te bieden omdat ze als leefeenheid een gezamenlijk
huishouden voeren en op die grond een gezamenlijke verantwoordelijkheid hebben voor het
functioneren van dat huishouden.
Artikel 2. Beleid
Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 26 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 27 ======================================================================

<pre>Artikel 3. Opdragen van een tegenprestatie
Het college heeft beleidsvrijheid om een tegenprestatie op te leggen. Het college bepaalt
uiteindelijk of, en zo ja welke tegenprestatie wordt opgedragen. Tegen een besluit tot het
opdragen van een tegenprestatie kan bezwaar en beroep worden aangetekend (TK 2013-
2014, 33 801, nr. 7, p. 49).
De tegenprestatie wordt op een positieve en stimulerende wijze ingezet. Ervaring heeft
geleerd dat het aansluiten bij de eigen motivatie en initiatief van de persoon positief uitwerkt.
Wanneer we dan afspraken maken over de te leveren tegenprestatie, verwachten we ook dat
deze personen er alles aan doen om de afspraken ook werkelijk na te komen. Nu het leveren
van een tegenprestatie in artikel 9 van de Participatiewet is opgenomen als een verplichting,
dient het niet nakomen van de gemaakte afspraken tot een afstemming te leiden, tenzij elke
vorm van verwijtbaarheid bij het nakoming van de afspraken m.b.t. de tegenprestatie
ontbreekt.
Het is dus belangrijk dat de personen die een tegenprestatie willen leveren zich goed
realiseren dat dit een arbeidsverplichting in de zin van de wet betekent.
Weigering tegenprestatie
Het college dient bij weigering van belanghebbende om de tegenprestatie te verrichten, op
basis van het individuele geval de hoogte en de duur van de op te leggen maatregel te
bepalen (TK 2013-2014, 33 801, nr. 3, p. 29). Dit is vastgelegd in de
afstemmingsverordening.
Artikel 4. Ontheffing van het leveren van een tegenprestatie
Mantelzorg
Artikel 4 van de verordening bepaalt in welke situaties geen tegenprestatie wordt
opgedragen.
De regering heeft de mogelijkheid van het niet opdragen van een tegenprestatie bij het
verrichten van mantelzorg uitdrukkelijk benoemd in de nota van wijziging met betrekking tot
de Wet maatregelen WWB (TK 2013-2014, 33 801, nr. 24, p. 6).
Of sprake is van mantelzorg wordt getoetst aan de criteria van het begrip mantelzorg zoals
neergelegd in artikel 1 van deze verordening.
Geen tegenprestatie
Indien daarvoor dringende redenen - zoals zorgtaken - aanwezig zijn, kan het college in
individuele gevallen tijdelijk ontheffing verlenen van de plicht tot het verrichten van een
tegenprestatie (artikel 9, tweede lid, van de Participatiewet).
De verplichting tot het verrichten van een tegenprestatie is niet van toepassing op een
belanghebbende die volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is, als bedoeld in artikel 4 van
de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (artikel 9, vijfde lid, van de Participatiewet)
De verplichting tot tegenprestatie is niet van toepassing op een alleenstaande ouder die in
het bezit is van een ontheffing als bedoeld in artikel 9a, eerste lid, van de Participatiewet
(artikel 9, zevende lid, van de Participatiewet).
Artikel 5. Intrekken van een opgedragen tegenprestatie
Een tegenprestatie wordt uitdrukkelijk niet gezien als een re-integratie-instrument. In situaties
waarin aan personen een tegenprestatie is opgedragen kan er door de uitvoering van deze
tegenprestatie een zodanig ontwikkeling van de persoon ontstaan dat deze een baan vindt of
een re-integratietraject (activerings- of uitstroomtraject) gaat volgen. In die situatie kan het
leveren van een tegenprestatie belemmerend werken zodat de mogelijkheid tot het intrekken
van een reeds opgelegde tegenprestatie uitdrukkelijk wordt opgenomen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 27 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 28 ======================================================================

<pre>Artikel 6. Inhoud van een tegenprestatie
Het college kan onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden, die additioneel van
aard zijn, inzetten als tegenprestatie voor zover die werkzaamheden voldoen aan de in
artikel 6, eerste lid, van deze verordening genoemde voorwaarden. Dit betekent dat de als
tegenprestatie in te zetten werkzaamheid:
     a. naar zijn aard niet is gericht op toeleiding tot de arbeidsmarkt;
     b. niet is bedoeld als re-integratie instrument;
     c. wordt verricht naast of in aanvulling op reguliere arbeid in de organisatie waarin deze
          wordt verricht; en
     d. niet leidt tot verdringing.
Deze criteria zijn gebaseerd op de belangrijkste kenmerken van de tegenprestatie die volgen
uit de parlementaire geschiedenis (zie TK 2010-2011, 32 815, nr. 3, p. 14).
Additionele onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden
In artikel 6, eerste lid, van deze verordening is bepaald dat de tegenprestatie onbeloonde
maatschappelijk nuttige werkzaamheden betreffen die additioneel van aard zijn. De
maatschappelijk nuttige werkzaamheden in het kader van de tegenprestatie dienen zich te
onderscheiden van werkzaamheden die door de reguliere arbeidsmarkt verricht worden. Het
onderscheid tussen betaalde en onbetaalde werkzaamheden is afhankelijk van onder meer
economische factoren en van keuzes die mede op basis daarvan door het bedrijfsleven en/of
de overheid worden gemaakt (TK 2013-2014, 33 801, nr. 3, p. 30).
Tegenprestatie mag niet leiden tot verdringing
De tegenprestatie mag niet worden ingezet in het kader van de re-integratie. De
tegenprestatie mag bovendien niet direct gericht zijn op toeleiding naar de arbeidsmarkt en is
dan ook niet bedoeld als re-integratie-instrument. Het betreffen werkzaamheden die worden
verricht naast of in aanvulling op reguliere arbeid en die niet mogen leiden tot verdringing op
de arbeidsmarkt. Reguliere werkzaamheden kunnen daarom niet als tegenprestatie worden
ingezet. De tegenprestatie mag het accepteren van passende arbeid of van re-integratie-
inspanningen niet belemmeren. Het uitgangspunt werk boven uitkering staat voorop. Dit volgt
uit artikel 9, eerste lid, onderdeel c, van de Participatiewet en de parlementaire geschiedenis
(zie TK 2010-2011, 32 815, nr. 3, p. 14).
Samenwerking met maatschappelijke organisaties:
De gemeente kan voor het werven van maatschappelijk nuttige werkzaamheden
samenwerken met maatschappelijke organisaties zoals: welzijnsinstellingen,
vrijwilligerswerkorganisaties, buurthuizen en/of sportvoorzieningen. Om ervoor te zorgen dat
voldoende maatschappelijk nuttige werkzaamheden voorhanden zijn, is het van belang dat
contacten worden onderhouden met maatschappelijke organisaties.
Zie hierover de toelichting bij artikel 9 van deze verordening.
Artikel 6 lid 2 van deze verordening stelt voorwaarden ten aanzien van de mogelijkheden van
de persoon die de tegenprestatie gaat leveren. Het college dient maatwerk toe te passen bij
het opdragen van een tegenprestatie. Rekening moet worden gehouden met de individuele
omstandigheden van belanghebbende, waaronder leeftijd, opleiding, werkervaring en andere
relevante persoonlijke omstandigheden. De werkzaamheden worden immers opgedragen
‘naar vermogen’. Het is dus van belang dat belanghebbende ook in staat is de
werkzaamheden te verrichten (zie Rechtbank Zeeland-West-Brabant 25-02-2013, nr.
12/3649, ECLI:NL:RBZWB:2013:BZ5171).
Als het college een tegenprestatie vraagt van belanghebbende, moet het een duidelijke
omschrijving geven van de te verrichten werkzaamheden. Het moet voor een
belanghebbende immers duidelijk zijn welke tegenprestatie van hem wordt verwacht (zie
</pre>

====================================================================== Einde pagina 28 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 29 ======================================================================

<pre>Rechtbank Zeeland-West-Brabant 25-02-2013, nr. 12/3649,
ECLI:NL:RBZWB:2013:BZ5171).
Het college kan in beleidsregels vastleggen welke werkzaamheden in ieder geval als
tegenprestatie kunnen worden ingezet. Deze werkzaamheden voldoen aan de in artikel 6,
eerste lid, van deze verordening gestelde voorwaarden.
Factoren opdragen tegenprestatie
In artikel 6, tweede lid, van deze verordening is neergelegd met welke factoren het college
rekening moet houden bij het opdragen van een tegenprestatie. Deze factoren worden
hierna toegelicht.
Factor: persoonlijke wensen en kwaliteiten belanghebbende
Bij het opdragen van de verplichting tot tegenprestatie houdt het college rekening met de
persoonlijke wensen en kwaliteiten van belanghebbende. De regering vindt het immers
belangrijk dat een belanghebbende invloed heeft op de keuze van de activiteiten (TK 2013-
2014, 33 801, nr. 7, p. 47). Belanghebbende kan zelf ideeën aandragen voor de als
tegenprestatie te verrichten werkzaamheden. Het college kan in beleidsregels bepalen
wanneer een belanghebbende zijn keuze voor het verrichten van maatschappelijk nuttige
activiteit kenbaar maakt aan het college. Het college beoordeelt de door belanghebbende
zelf aangedragen ideeën en kan besluiten om het voorstel van belanghebbende over te
nemen en die werkzaamheden in te zetten als tegenprestatie. Uiteraard moet die
werkzaamheid voldoen aan het bepaalde bij of krachtens artikel 6 van deze verordening en
moet die werkzaamheid beschikbaar zijn. Het college is niet gehouden te voldoen aan de
wensen van een belanghebbende, maar moet deze wel in de beoordeling meenemen.
Draagt belanghebbende geen ideeën aan, dan legt het college belanghebbende een lijst met
keuzemogelijkheden voor van maatschappelijk nuttige werkzaamheden die voorhanden zijn.
Als belanghebbende geen voorkeur kenbaar maakt of er geen keuzemogelijkheid is, legt het
college een werkzaamheid op. Het is immers aan het college, en niet aan een
belanghebbende, een tegenprestatie op te dragen aan belanghebbende.
Factor: tegenprestatie 'naar vermogen'
De werkzaamheden die als tegenprestatie ingezet worden, moeten naar vermogen door een
belanghebbende verricht kunnen worden. De term 'naar vermogen' heeft betrekking op de
lichamelijke en geestelijke mogelijkheden waarover een belanghebbende beschikt om deze
werkzaamheden te verrichten. Immers, niet alle onbeloonde maatschappelijk nuttige
werkzaamheden kunnen worden opgedragen aan elke uitkeringsgerechtigde (TK 2013-2014,
33 801, nr. 3, p. 30).
Factor: persoonlijke situatie en individuele omstandigheden belanghebbende
Bij het opdragen van de tegenprestatie houdt het college rekening met de persoonlijke
situatie en individuele omstandigheden van een belanghebbende, waaronder leeftijd,
opleiding en werkervaring (Rechtbank Zeeland-West-Brabant 25-02-2013, nr. 12/3649,
ECLI:NL:RBZWB:2013:BZ5171).
Rekening wordt gehouden met het fysieke en psychische vermogen van een
belanghebbende. Bij het opdragen van de tegenprestatie dient het college maatwerk te
leveren. Voorts wordt bij het opdragen van een tegenprestatie rekening gehouden met
praktische omstandigheden zoals reistijd, beschikbaarheid van kinderopvang en/of
belanghebbende al maatschappelijke activiteiten verricht.
Factor: maatschappelijke activiteiten en vrijwilligerswerk door belanghebbende
Het college houdt bij het opdragen van de plicht tot tegenprestatie rekening met het
eventuele gegeven dat een belanghebbende al maatschappelijk actief is (TK 2013-2014, 33
801, nr. 24, p. 6). Indien een belanghebbende al een maatschappelijke activiteit verricht, kan
het college in bepaalde gevallen besluiten deze maatschappelijke activiteit aan te merken als
</pre>

====================================================================== Einde pagina 29 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 30 ======================================================================

<pre>tegenprestatie. Ook kan de omstandigheid dat een belanghebbende maatschappelijke
activiteit verricht, ertoe leiden dat hiermee rekening wordt gehouden bij het vaststellen van
de tegenprestatie, met name de duur en de omvang van de tegenprestatie of dat de persoon
zelfs wordt ontheven van het leveren van een tegenprestatie. Een voorbeeld van
maatschappelijke activiteiten zijn: de zorg voor een ouder of een gehandicapt kind. Het
college beoordeelt de maatschappelijke activiteiten en
houdt daarbij rekening met de duur en omvang.
Dit geldt ook voor het verrichten van vrijwilligerswerk. Onder vrijwilligerswerk wordt in het
algemeen verstaan: werk dat in enig verband onverplicht en onbetaald wordt verricht, voor
anderen of de samenleving (vergelijk TK 2005-2006, 30 334, nr. 1, p. 2).
De VNG verwijst bij de begripsomschrijving vrijwilligerswerk naar de zogenaamde draaischijf
van Movisie. Movisie heeft een draaischrijf ontwikkeld waaraan een gemeente aan de hand
van acht onderdelen de definitie kan bepalen. Zie hiervoor: www.movisie.nl/draaischijf.
Het college kan ook besluiten vrijwilligerswerk gedurende een aantal uren per week aan te
merken als tegenprestatie. Hierbij moet wel rekening worden gehouden met maximale duur
van de tegenprestatie zoals neergelegd in artikel 7 van deze verordening. Hierbij kan ook de
aard van het vrijwilligerswerk een rol spelen. Omdat vrijwilligerswerk veelzijdig van aard is, is
geen begripsomschrijving opgenomen.
Artikel 7. Duur en omvang van een tegenprestatie
Het college bepaalt aan de hand van de individuele omstandigheden en de voorhanden
zijnde onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden, de aard, de duur en de omvang
van de aan een persoon op te leggen tegenprestatie. Hierbij moet het college de in deze
verordening neergelegde criteria in acht nemen. Artikel 7 van deze verordening stelt
voorwaarden ten aanzien van de duur en omvang van de tegenprestatie.
Individuele omstandigheden
Het college beoordeelt op basis van de individuele omstandigheden van een
belanghebbende de omvang en de duur van de tegenprestatie. De omvang van de
werkzaamheden en de duur in tijd dienen in de regel beperkt te zijn. Dat betekent dat het
college steeds een afweging maakt op basis van de situatie in welke mate een
tegenprestatie verlangd kan worden (TK 2013-2014, 33 801, nr. 30).
De tegenprestatie kan relatief gering in omvang en duur ingezet worden om aan de veilige
kant van de internationale bepalingen met betrekking tot het verbod op dwangarbeid en
verplichte arbeid te blijven. (artikel 4 EVRM).
Maximale duur tegenprestatie in dagen
Artikel 7, eerste lid, regelt dat de tegenprestatie wordt ingezet voor een maximale duur van
zes maanden. Uit het onderzoeksrapport "Voor wat hoort wat" blijkt dat bij ongeveer de helft
van de gemeenten die de tegenprestatie uitvoeren de gemiddelde duur korter is dan een half
jaar en bij iets minder dan de helft is de gemiddelde duur meer dan een half jaar. Het is van
belang dat de duur beperkt is. Voorkomen moet worden dat een tegenprestatie wordt
opgedragen tot aan het einde van de uitkering.
Maximale duur tegenprestatie in uren
Artikel 7, eerste lid onder b, regelt dat de tegenprestatie wordt ingezet voor een maximaal
aantal uren. De tegenprestatie wordt opgedragen voor maximaal 20 uren per week. Voor het
maximaal aantal uren is gekozen om de tegenprestatie van relatief geringe omvang te laten
zijn.
Uit jurisprudentie blijkt dat een aanbod van het college om voor 32 uur per week
werkzaamheden te verrichten in ieder geval niet kan worden aangemerkt als een
</pre>

====================================================================== Einde pagina 30 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 31 ======================================================================

<pre>tegenprestatie (Rechtbank Zeeland-West-Brabant 25-02-2013, nr. 12/3649,
ECLI:NL:RBZWB:2013:BZ5171
Er is bewust voor gekozen om de duur in uren niet te koppelen aan een minimum aantal
uren. Dit werkt mogelijk beperkend bij mensen die heel graag een tegenprestatie willen
leveren, maar zeer beperkt zijn in hun mogelijkheden. Ook kan de tegenprestatie zonder
minimum worden ingezet worden op korte opdrachten.
Artikel 7, eerste lid onder c, regelt dat het opdragen van een tegenprestatie binnen een
aaneengesloten periode van 12 maanden slechts eenmaal wordt opgedragen. Deze
bepaling waarborgt dat de tegenprestatie relatief gering wordt ingezet. De tegenprestatie
dient immers niet in de weg te staan aan de re-integratie van een belanghebbende.
Bovendien is het verstandig de tegenprestatie relatief gering in omvang en duur in te zetten
om aan de veilige kant van de internationale bepalingen met betrekking tot het verbod op
dwangarbeid en verplichte arbeid te blijven (artikel 4 EVRM).
Artikel 8. Onkostenvergoeding/ vrijwilligersvergoeding
Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.
Artikel 9. Geen werkzaamheden voorhanden
Artikel 9, eerste lid, van deze verordening bepaalt dat geen tegenprestatie wordt opgedragen
indien geen onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden voorhanden zijn. In deze
verordening kiest de gemeenteraad ervoor dat geen tegenprestatie wordt opgedragen indien
geen maatschappelijk nuttige werkzaamheden voorhanden zijn.
Indien het college besluit geen tegenprestatie op te leggen omdat geen onbeloonde
maatschappelijk nuttige werkzaamheden voorhanden zijn, wordt binnen 12 maanden een
heronderzoek uitgevoerd om te beoordelen of op dat moment wel onbeloonde
maatschappelijk nuttige werkzaamheden binnen de eigen gemeentegrenzen voorhanden
zijn. Dit is geregeld in artikel 9, tweede lid, van deze verordening.
Artikel 10. Hardheidsclausule
Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.
Artikel 11. Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari 2015. Vanaf die datum is in
artikel 8a, eerste lid, onderdeel b, van de Participatiewet de verordeningsopdracht voor de
gemeenteraad neergelegd om regels in de verordening vast te stellen over het opdragen van
een tegenprestatie.
Artikel 12. Citeertitel
Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 31 =================================================================

<br><br>