<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Documentnummer: GRIFBW/14 - 001189
De raad van de gemeente Vught;
gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 9 september 2014;
gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.12 en 8.1.1, vierde lid, van de Jeugdwet;
gezien het advies van de commissie Bestuur en Samenleving;
besluit:
De verordening jeugdhulp gemeente Vught 2015 vast te stellen.
Aldus besloten in de openbare raadsvergadering van 2 oktober 2014,
De gemeenteraad voornoemd,
de raadsgriffier,                           de voorzitter,
Mw. K.I. Goossens                           R.J. van de Mortel
VERORDENING JEUGDHULP GEMEENTE VUGHT 2015
overwegende dat de Jeugdwet de verantwoordelijkheid voor het organiseren van goede en
toegankelijke jeugdhulp bij de gemeente heeft belegd, waarbij het uitgangspunt is dat de
verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen allereerst bij de ouders en
de jeugdige zelf ligt; en dat het noodzakelijk is om regels vast te stellen over de door het college te
verlenen individuele voorzieningen en overige voorzieningen, met betrekking tot de voorwaarden
voor toekenning en de wijze van beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij een individuele
voorziening, over de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele voorziening
wordt afgestemd met andere voorzieningen, de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden
budget wordt vastgesteld, voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele
voorziening of een persoonsgebonden budget alsmede misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet,
en regels ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp
of de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die worden
gesteld aan de kwaliteit daarvan;
                                                                                                     1/18
                     *ZFDD460F9F5*
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>overwegende dat het voorts wenselijk is te bepalen onder welke voorwaarden degene aan wie een
persoonsgebonden budget wordt verstrekt, de jeugdhulp kan betrekken van een persoon die behoort
tot diens sociale netwerk;
besluit vast te stellen de Verordening jeugdhulp Vught 2015
Artikel 1. Begripsbepalingen
In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
    - andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet, op het gebied van
        zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen;
    - basishulp: jeugdhulp waarvoor geen verleningsbeschikking nodig is en die wordt verleend
        door het basisteam;
    - basisteam jeugd en gezin (basisteam): team van brede jeugdprofessionals die zelf jeugdhulp
        verlenen en zo nodig flexibele jeugdhulp of een individuele voorziening inzetten;
    - flexibele jeugdhulp: jeugdhulp in het kader van de Jeugdwet waarvoor geen
        verleningsbeschikking is vereist en die niet wordt verleend door het basisteam. In het geval
        sprake is van een PGB is ook voor flexibele jeugdhulp een verleningsbeschikking vereist.
    - gesprek: gesprek als bedoeld in artikel 6;
    - hulpvraag: behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan jeugdhulp in verband met opgroei-
        en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen, als bedoeld in artikel 2.3,
        eerste lid, van de wet;
    - individuele voorziening: de via een verleningsbeschikking of via een verwijsbericht van de
        huisarts, medisch specialist, jeugdarts, AMHK of gecertificeerde instelling, toegankelijke op
        de jeugdige of zijn ouders toegesneden jeugdhulp in het kader van de Jeugdwet;
    - melding: melding van een hulpvraag als bedoeld in artikel 4, eerste lid;
    - overige voorziening: basishulp en flexibele jeugdhulp;
    - pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de wet, zijnde een door het
        college verstrekt budget aan een jeugdige of zijn ouders, dat hen in staat stelt de jeugdhulp
        die tot de individuele voorziening of de flexibele jeugdhulp behoort van derden te betrekken;
    - verleningsbeschikking: een beschikking in de zin van de Algemene wet bestuursrecht
        afgegeven door een gemeente aan een jeugdige, waarmee die jeugdige in aanmerking komt
        voor jeugdhulp;
    - verwijsbericht: een bericht van een verwijzer waarmee de jeugdige in aanmerking komt voor
        flexibele jeugdhulp of een bericht van de gecertificeerde instelling, AMHK, huisarts, medisch
        specialist of jeugdarts waarmee de jeugdige in aanmerking komt voor een individuele
        voorziening;
    - verwijzer: huisarts, medisch specialist, jeugdarts, gecertificeerde instelling, basisteam jeugd en
        gezin, AMHK of een andere, door gemeenten aangewezen verwijzer;
    - wet: Jeugdwet.
Artikel 2. Vormen van jeugdhulp
1. Jeugdhulp zonder verblijf en basisgeneralistische GGZ kunnen als overige voorziening en als
    individuele voorziening beschikbaar zijn.
2. Jeugdhulp met verblijf en specialistische GGZ voor jeugdigen zijn als individuele voorziening
    beschikbaar.
3. Het college stelt bij nadere regeling vast welke overige en individuele voorzieningen op basis van
    het eerste en tweede lid beschikbaar zijn.
                                                                                                    2/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>Artikel 3 Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts
1. Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door de huisarts, medisch
    specialist en jeugdarts naar een jeugdhulpaanbieder, als en voor zover genoemde
    jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is.
2. Als de jeugdige of zijn ouders hierom verzoeken, legt het college de te verlenen individuele
    voorziening, dan wel het afwijzen daarvan, vast in een beschikking als bedoeld in artikel 9.
Artikel 4. Toegang jeugdhulp via de gemeente, melding hulpvraag
1. Jeugdigen en ouders kunnen een hulpvraag melden bij het college.
2. In spoedeisende gevallen treft het college zo spoedig mogelijk een passende tijdelijke maatregel
    of vraagt het college een machtiging gesloten jeugdhulp als bedoeld in hoofdstuk 6 van de wet.
Artikel 5. Vooronderzoek
1. Het college verzamelt alle voor het onderzoek, bedoeld in artikel 7, van belang zijnde en
    toegankelijke gegevens over de jeugdige en zijn situatie en maakt vervolgens zo spoedig mogelijk
    met hem een afspraak voor een gesprek.
2. Voor het gesprek verschaffen de jeugdige of zijn ouders aan het college alle overige gegevens en
    bescheiden die naar het oordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover zij
    redelijkerwijs de beschikking kunnen krijgen. De jeugdige of zijn ouders verstrekken in ieder
    geval een identificatiedocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter
    inzage.
3. Het college kan in overleg met de jeugdige of zijn ouders afzien van een vooronderzoek als
    bedoeld in het eerste en tweede lid.
Artikel 6. Gesprek
1. Het college onderzoekt in een gesprek tussen deskundigen en de jeugdige of zijn ouders, zo
    spoedig mogelijk en voor zover nodig:
    a. de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling en gezinssituatie
        van de jeugdige en het probleem of de hulpvraag;
    b. het gewenste resultaat van het verzoek om jeugdhulp;
    c. het vermogen van de jeugdige of zijn ouders om zelf of met ondersteuning van de naaste
        omgeving een oplossing voor de hulpvraag te vinden;
    d. de mogelijkheden om gebruik te maken van een andere voorziening;
    e. de mogelijkheden om jeugdhulp te verlenen met gebruikmaking van een overige voorziening;
    f. de mogelijkheden om een individuele voorziening te verstrekken;
    g. de wijze waarop een mogelijk toe te kennen individuele voorziening wordt afgestemd met
        andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, of
        werk en inkomen;
    h. hoe rekening zal worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en
        de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn ouders, en
    i. de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de jeugdige of zijn
        ouders in begrijpelijke bewoordingen worden ingelicht over de gevolgen van die keuze.
2. In de gevallen bedoeld in artikel 8.2.1 van de wet informeert het college de ouders dat een
    ouderbijdrage is verschuldigd en hoe deze bijdrage wordt geïnd.
                                                                                                   3/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>3. Het college informeert de jeugdige of zijn ouders over de gang van zaken bij het gesprek, hun
    rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt hen toestemming om hun
    persoonsgegevens te verwerken.
4. Het college kan in overleg met de jeugdige of zijn ouders afzien van een gesprek.
Artikel 7. Verslag
1. Het college zorgt voor schriftelijke verslaglegging van het onderzoek, bedoeld in artikel 6.
2. Zo spoedig mogelijk na het gesprek verstrekt het college aan de jeugdige of zijn ouders een
    verslag van de uitkomsten van het onderzoek, tenzij zij hebben meegedeeld dit niet te wensen.
3. Opmerkingen of latere aanvullingen van de jeugdige of zijn ouders worden aan het verslag
    toegevoegd.
Artikel 8. Aanvraag
1. Jeugdigen en ouders kunnen een aanvraag om een individuele voorziening schriftelijk indienen
    bij het college. Een aanvraag wordt ingediend door middel van een door het college vastgesteld
    formulier.
2. Het college kan een ondertekend verslag van het gesprek aanmerken als aanvraag als de jeugdige
    of zijn ouders dat op het verslag hebben aangegeven.
Artikel 9. Inhoud beschikking
1. In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt in ieder geval
    aangegeven of de voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt en wordt tevens aangegeven
    hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt.
2. Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de beschikking tevens in ieder geval
    vastgelegd:
   a. welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is;
   b. welke andere of overige voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn.
3. Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking tevens
    in ieder geval vastgelegd:
    a. welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is;
    b. welke andere of overige voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn;
    c. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb;
    d. wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen;
    e. wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld, en
    f. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb.
    g. Als sprake is van een te betalen ouderbijdrage worden de jeugdige of zijn ouders daarover in
         de beschikking geïnformeerd.
Artikel 10. Regels voor pgb
1. Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1 van de wet.
2. De hoogte van een pgb wordt bepaald aan de hand van en tot het maximum van de kostprijs
    van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate individuele voorziening in natura.
3. Het college kan nadere regels stellen over de wijze waarop de hoogte van een pgb wordt
    vastgesteld.
4. Het college kan nadere regels stellen onder welke voorwaarden de persoon aan wie een pgb
    wordt verstrekt, de jeugdhulp kan betrekken van een persoon die behoort tot het sociale
    netwerk.
                                                                                                4/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>Artikel 11. Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering
1. Onverminderd artikel 8.1.2 van de wet doen een jeugdige of zijn ouders op verzoek of
     onverwijld uit eigen beweging aan het college mededeling van alle feiten en omstandigheden,
     waarvan hun redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging
     van een beslissing aangaande een individuele voorziening.
2. Onverminderd artikel 8.1.4 van de wet kan het college een beslissing aangaande een individuele
     voorziening herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat:
    a. de jeugdige of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens hebben verstrekt en de
         verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;
    b. de jeugdige of zijn ouders niet langer op de individuele voorziening of op het pgb zijn
         aangewezen;
    c. de individuele voorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten;
    d. de jeugdige of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van de individuele voorziening
         of het pgb, of
    e. de jeugdige of zijn ouders de individuele voorziening of het pgb niet of voor een ander doel
         gebruiken dan waarvoor het is bestemd.
3. Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken en de
     verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het
     college van degene die opzettelijk onjuiste of onvolledige gegevens heeft verschaft geheel of
     gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten individuele voorziening of het
     ten onrechte genoten pgb.
4. Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen
     zes maanden na uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor
     de verlening heeft plaatsgevonden.
5. Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de geleverde zorg, al dan niet
     steekproefsgewijs, de bestedingen van pgb’s.
Artikel 12. Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering
Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de
tarieven die het hanteert voor door derden te leveren jeugdhulp of uit te voeren
kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, rekening met:
     a. de aard en omvang van de te verrichten taken;
     b. de voor de sector toepasselijke CAO-schalen in relatie tot de zwaarte van de functie;
     c. een redelijke toeslag voor overheadkosten;
     d. een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het personeel als gevolg van verlof,
         ziekte, scholing en werkoverleg;
     e. kosten voor bijscholing van het personeel, en
     f. de inspanningen gericht op innovatie van het aanbod.
Artikel 13. Vertrouwenspersoon
1. Het college zorgt ervoor dat jeugdigen, ouders en pleegouders een beroep kunnen doen op een
     onafhankelijke vertrouwenspersoon.
2. Het college wijst jeugdigen en ouders erop dat zij zich desgewenst kunnen laten bijstaan door
     een onafhankelijke vertrouwenspersoon.
                                                                                                   5/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>Artikel 14. Inspraak en medezeggenschap
1. Het college betrekt de ingezetenen van de gemeente bij de voorbereiding van het beleid
    betreffende jeugdhulp overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde
    regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt verleend.
2. Het college stelt cliënten en vertegenwoordigers van cliëntgroepen vroegtijdig in de gelegenheid
    voorstellen voor het beleid betreffende jeugdhulp te doen, advies uit te brengen bij de
    besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende jeugdhulp, en voorziet hen
    van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen.
3. Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg, waarbij zij
    onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien van de voor een
    adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en ondersteuning.
4. Het college stelt nadere regels vast ter uitvoering van het tweede en derde lid.
Artikel 15. Evaluatie
Het door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt jaarlijks geëvalueerd. Het college zendt hiertoe
ten minste eenmaal per jaar na de inwerkingtreding van de verordening aan de gemeenteraad een
verslag over de doeltreffendheid en de effecten van de verordening in de praktijk.
Artikel 16. Inwerkingtreding en citeertitel
1. Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.
2. Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening jeugdhulp gemeente Vught 2015.
                                                                                                6/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Toelichting
Algemeen
Deze verordening geeft uitvoering aan de Jeugdwet. Deze wet maakt onderdeel uit van de
bestuurlijke en financiële decentralisatie naar gemeenten van de jeugdzorg, de jeugd-ggz, de zorg
voor verstandelijk beperkte jeugdigen en de begeleiding en persoonlijke verzorging van jeugdigen.
Daarnaast wordt met deze wet een omslag gemaakt van een stelsel gebaseerd op een wettelijk recht
op zorg (aanspraak) naar een stelsel op basis van een voorzieningenplicht voor gemeenten
(voorziening), op een wijze zoals eerder is gebeurd met de Wet maatschappelijke ondersteuning
(Wmo). Het wettelijke recht op jeugdzorg en individuele aanspraken op jeugdzorg worden hierbij
vervangen door een voorzieningenplicht waarvan de aard en omvang in beginsel door de gemeente
worden bepaald (maatwerk). Het doel van het jeugdzorgstelsel blijft echter onverminderd overeind:
jeugdigen en ouders krijgen waar nodig tijdig bij hun situatie passende hulp, met als beoogd doel
ervoor te zorgen de eigen kracht van de jongere en het zorgend en probleemoplossend vermogen
van het gezin te versterken.
De Jeugdwet schrijft in de artikelen 2.9, 2.10 en 2.12 voor dat de gemeenteraad per verordening in
ieder geval regels opstelt:
      over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige
         (jeugdhulp)voorzieningen;
      met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning, de wijze van beoordeling van en de
         afwegingsfactoren bij een individuele voorziening;
      over de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele voorziening wordt
         afgestemd met andere voorzieningen op gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke
         ondersteuning, werk en inkomen;
      over de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt vastgesteld;
      voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele voorziening of
         persoonsgebonden budget, alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de Jeugdwet;
      over de wijze waarop ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van de Jeugdwet, en
      ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering en de eisen die
         worden gesteld aan de kwaliteit van jeugdhulp, kinderbeschermingsmaatregelen of
         jeugdreclassering, waar het college ten aanzien daarvan de uitvoering van de Jeugdwet door
         derden laat verrichten. Hierbij dient rekening gehouden te worden met de deskundigheid
         van de beroepskrachten en de toepasselijke arbeidsvoorwaarden.
Artikel 2.9 van de Jeugdwet biedt verder ruimte om met inachtneming van het bepaalde bij of
krachtens de Jeugdwet andere regels te stellen. Deze verordening maakt hier spaarzaam gebruik van;
om een meer compleet beeld te geven van de rechten en plichten van burgers en de gemeente.
Daarnaast kan op grond van artikel 8.1.1, vierde lid, bij verordening bepaald worden onder welke
voorwaarden de persoon aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstekt, de jeugdhulp kan
betrekken van een persoon die behoort tot zijn sociale netwerk.
Deze verordening kan niet los worden gezien van het beleidsplan, dat de raad op grond van artikel
2.2 van de Jeugdwet eveneens dient vast te stellen. In dit beleidsplan wordt het door het
                                                                                                 7/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>gemeentebestuur te voeren beleid vastgelegd met betrekking tot preventie en jeugdhulp, de
uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering.
Toeleiding naar de jeugdhulp
De toeleiding naar de jeugdhulp kan op verschillende manieren plaatsvinden.
Zonder verleningsbeschikking
In de verordening is onderscheid gemaakt tussen overige (zonder verleningsbeschikking
toegankelijke) en individuele (met verleningsbeschikking toegankelijke) voorzieningen op het gebied
van jeugdhulp (zie artikel 2, eerste en tweede lid). Voor een deel van de hulpvragen zal volstaan
kunnen worden met een zonder verleningsbeschikking-toegankelijke voorziening. Hier kunnen de
jeugdige en zijn ouders gebruik van maken zonder dat zij daarvoor een verwijzing of een besluit van
de gemeente nodig hebben. De jeugdige en zijn ouders kunnen zich voor deze jeugdhulp dus
rechtstreeks tot het basisteam jeugd en gezin in de gemeente wenden. In overleg met het basisteam
kan gekozen worden voor de inzet van jeugdhulp door de leden van het basisteam jeugd zelf
(basishulp)of jeugdhulp die wordt uitgevoerd door een jeugdhulpaanbieder.
In die gevallen dat gekozen wordt voor de inzet van flexibele jeugdhulp en daarbij wordt gekozen
voor een PGB is wel een verleningsbeschikking van het college nodig. Dit is nodig omdat voor een
aanvrager de mogelijkheden van bezwaar en beroep open moeten staan.
Toegang jeugdhulp via de gemeente
Ook kan een hulpvraag van een jeugdige of zijn ouder binnenkomen bij de gemeente. De beslissing
door de gemeente welke zorg een jeugdige of zijn ouder precies nodig heeft, komt vervolgens tot
stand in overleg met die jeugdige en zijn ouders. In een gesprek tussen een door de gemeente
ingezette deskundige en de jeugdige en zijn ouders zal gekeken worden wat de jeugdige en zijn
ouders eventueel zelf of met behulp van hun netwerk kunnen doen aan het probleem. Als
aanvullend daarop een voorziening op het gebied van jeugdhulp nodig is, dan zal eerst gekeken
worden of dit een overige voorziening is of een individuele voorziening. Is het laatste het geval dan
neemt deze deskundige, namens het college, een besluit en verwijst hij de jeugdige door naar de
jeugdhulpaanbieder die volgens de deskundige de aangewezene is om de betreffende problematiek
aan te pakken.
Toegang via een verwijzing van de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist
De Jeugdwet regelt daarnaast dat de jeugdhulp, zowel overige als individuele voorzieningen,
toegankelijk is na een verwijzing door de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist. Na een
dergelijke verwijzing staat echter nog niet vast welke specifieke behandelvorm van jeugdhulp (dus
bijvoorbeeld welke therapie) een jeugdige of zijn ouder precies nodig heeft. Een jeugdige kan op dat
moment terecht bij de jeugdhulpaanbieders die de gemeente heeft ingekocht. In de praktijk zal het
de jeugdhulpaanbieder zelf zijn die op basis van zijn professionele autonomie na de verwijzing
beoordeelt welke voorziening precies nodig is (de behandelvorm), hoe vaak iemand moet komen (de
omvang) en hoe lang (de duur). Bij deze beoordeling dient de jeugdhulpaanbieder zich te houden
aan de afspraken die hij daarover met de gemeente heeft gemaakt in het kader van de contract- of
subsidierelatie. Deze afspraken zien op hoe de gemeente haar regierol kan waarmaken en op de
omvang van het pakket. Deze afspraken zullen verder ook ingaan op hoe de artsen en de
gemeentelijke toegang goed van elkaar op de hoogte zijn van de doorverwijzing of behandeling van
een kind, zodat de integrale benadering rond het kind en het principe van 1 gezin – 1 regisseur – 1
plan, met name bij multiproblematiek, kan worden geborgd en er geen nieuwe ‘verkokering’ zal
                                                                                                  8/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>plaatsvinden, waarbij professionals niet goed van elkaar weten dat zij bij het gezin betrokken zijn.
Daarnaast zal de jeugdhulpaanbieder rekening moeten houden met de regels die de gemeente bij
verordening heeft gesteld. Deze verordening regelt welk aanbod van de gemeente alleen via
verwijzing of met een besluit van de gemeente toegankelijk is (zie artikel 2). Omdat de gemeente
verder geen nadrukkelijke rol speelt bij de toegang via de huisarts, de jeugdarts en de medisch
specialist, regelt deze slechts een enkel aspect met betrekking tot het proces (zie artikel 3). Artikel 9
en verder zijn wel van overeenkomstige toepassing.
Toegang via een verwijzing van de gecertificeerde instelling, de kinderrechter, het openbaar
ministerie en de directeur of de selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting
Een andere ingang tot de jeugdhulp is via de gecertificeerde instelling, de kinderrechter (via een
kinderbeschermingsmaatregel of een maatregel tot jeugdreclassering), het openbaar ministerie en de
directeur of de selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting. De gecertificeerde instelling is
verplicht om bij de bepaling van de in te zetten jeugdhulp in het kader van een door de rechter
opgelegde kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering te overleggen met de gemeente.
Uiteraard kan bij dit overleg een kostenafweging plaatsvinden. De gemeente is op haar beurt
vervolgens gehouden de jeugdhulp in te zetten die deze partijen nodig achten ter uitvoering van de
kinderbeschermingsmaatregel of de jeugdreclassering. Deze leveringsplicht van de gemeente vloeit
voort uit het feit dat uitspraken van rechters te allen tijde moeten worden uitgevoerd om
rechtsgelijkheid en rechtszekerheid te kunnen garanderen. Ook hier geldt dat de gecertificeerde
instelling in beginsel gebonden is aan de jeugdhulp die de gemeente heeft ingekocht. Als de
kinderrechter een ondertoezichtstelling of gezagsbeëindiging uitspreekt, wijst hij gelijktijdig in de
beschikking de gecertificeerde instelling aan die de maatregel gaat uitvoeren. Dit kan de rechter juist
omdat de raad voor de kinderbescherming in zijn verzoekschrift een concreet advies geeft over
welke gecertificeerde instelling de maatregel zou moeten uitvoeren. De raad voor de
kinderbescherming neemt een gecertificeerde instelling in zijn verzoekschrift op die na overleg met
de gemeente en gezien de concrete omstandigheden van het geval hiervoor het meest geschikt lijkt.
De raad voor de kinderbescherming is verplicht om hierover met de gemeente te overleggen. Deze
toegang wordt al in de Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze verordening.
Toegang via een verwijzing van het advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling
(AMHK)
Ten slotte vormt ook het AMHK een toegang tot onder andere jeugdhulp. Het AMHK geeft advies
over vermoedens en gevallen van huiselijk geweld en kindermishandeling, onderzoekt indien nodig
op basis van een melding of er sprake is van kindermishandeling, motiveert zo nodig ouders tot
accepteren van jeugdhulp en legt daartoe contacten met de hulpverlening. Deze toegang wordt al in
de Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze verordening.
                                                                                                      9/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>Artikelsgewijs
Artikel 1. Begripsbepalingen
Onder het begrip ‘andere voorziening’ wordt in deze verordening verstaan een voorziening die niet
op grond van de Jeugdwet wordt getroffen, maar in het kader van maatschappelijke ondersteuning,
onderwijs, werk en inkomen of zorg. Zie ook artikel 2.9, onder b, van de wet. De individuele
voorzieningen en overige voorzieningen zijn opgenomen in artikel 2. Hoe individuele voorzieningen
verkregen kunnen worden, is nader geregeld in artikel 3 e.v..
De definities van ‘gesprek’ en ‘melding’ zijn nodig omdat deze begrippen niet zijn gedefinieerd in de
wet en het gebruik hier afwijkt van het normaal spraakgebruik.
De melding is het eerste contact van jeugdigen en ouders met het college om aan te geven dat zij
behoefte hebben aan jeugdhulp. De melding (artikel 4) is iets anders dan de aanvraag om een
individuele voorziening; dit laatste is geregeld in artikel 8.
Het gesprek is het mondeling contact bij het onderzoek naar de hulpvraag waarin het college - in de
praktijk zal het college deze bevoegdheid mandateren aan deskundigen - met degene die jeugdhulp
vraagt zijn gehele situatie bespreekt ten aanzien van de ondervonden problemen en de gevolgen
daarvan en de gewenste resultaten van de te kiezen oplossingen.
De definitie van ‘pgb’ is opgenomen omdat de afkorting pgb in het spraakgebruik inmiddels meer is
ingeburgerd dan voluit ‘persoonsgebonden budget’.
De wettelijke definities zijn niet nogmaals opgenomen in de verordening. Die definities zijn wel
bindend voor deze verordening. Het betreft onder meer definities van centrale begrippen als
‘jeugdhulp’, ‘jeugdige’ en ‘ouder’. In de verordening gebruiken we de begrippen jeugdige en ouder
overeenkomstig de Jeugdwet. Indien mogelijk aangeduid algemeen als ‘jeugdigen en ouders’ en
specifiek veelal als ‘de jeugdige of zijn ouders’. Gebruik van ‘of’ impliceert ook de betekenis ‘en’.
Met de aanduiding ‘de jeugdige of zijn ouders’ bedoelen we dus: de jeugdige (van bijvoorbeeld 16
jaar of ouder) zelfstandig, de jeugdige met een of beide ouders (in de definitie van artikel 1 van de
wet: de gezaghebbend ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend
tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder) (bij een jeugdige tussen de 12 en de
16 jaar), of de ouders namens de jeugdige (bij een jeugdige jonger dan 12 jaar).
In artikel 1.1 van de wet is jeugdhulp als volgt gedefinieerd:
    1. Ondersteuning van en hulp en zorg, niet zijnde preventie, aan jeugdigen en hun ouders bij
         het verminderen, stabiliseren, behandelen en opheffen van of omgaan met de gevolgen van
         psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een
         verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de ouders of
         adoptiegerelateerde problemen;
    2. Het bevorderen van de deelname aan het maatschappelijk verkeer en van het zelfstandig
         functioneren van jeugdigen met een somatische, verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke
         beperking, een chronisch psychisch probleem of een psychosociaal probleem en die de
         leeftijd van achttien jaar nog niet hebben bereikt, en
    3. Het ondersteunen bij of het overnemen van activiteiten op het gebied van de persoonlijke
         verzorging gericht op het opheffen van een tekort aan zelfredzaamheid bij jeugdigen met een
         verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking of een somatische of psychiatrische
         aandoening of beperking, die de leeftijd van achttien jaar nog niet hebben bereikt, met dien
                                                                                                   10/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>         verstande dat de leeftijdgrens van achttien jaar niet geldt voor jeugdhulp in het kader van
         jeugdstrafrecht.
Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal definitiebepalingen die voor deze
verordening van belang zijn, zoals: ‘aanvraag’ (artikel 1:3, derde lid, van de Awb) en ‘beschikking’
(artikel 1:2 van de Awb).
Artikel 2. Vormen van jeugdhulp
Dit artikel geeft een nadere uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel 2.9, onder a,
van de wet, waarin is bepaald dat de gemeente bij verordening regels stelt over de door het college te
verlenen individuele voorzieningen en overige (jeugdhulp)voorzieningen. Uit de memorie van
toelichting op de wet (Kamerstukken II 2012/13, 33 684, nr. 3) komt naar voren dat de burger recht
heeft op een duidelijk beeld van het aanbod van voorzieningen binnen de gemeente.
Het begrip 'voorziening' is een lastig te vatten begrip. De wetgever waagt zich dan ook niet aan een
definitie, maar geeft wel in de memorie van toelichting aan dat de door de gemeente te treffen
voorziening zowel een algemene, overige voorziening kan zijn als een individuele voorziening. Een
individuele voorziening zal vaak betrekking hebben op meer gespecialiseerde zorg. De gemeente
bepaalt zelf voor welke hulp een verleningsbeschikking nodig is. De gemeente zal in het kader van
het te nemen verleningsbesluit (artikel 4 tot en met 8) beoordelen of jeugdigen of zijn ouders
jeugdhulp daadwerkelijk nodig hebben. Ook de huisarts, medisch specialist of jeugdarts en de
jeugdhulpaanbieder (artikel 3) zullen de afweging maken of de jeugdige of zijn ouders deze
ondersteuning daadwerkelijk nodig hebben.
Voorzieningen in de zin van de Jeugdwet zijn gerelateerd aan de drieledige wettelijke definitie van
jeugdhulp (zie de toelichting op artikel 1). Een voorziening kan derhalve een breed spectrum van
verschillende soorten ondersteuning, hulp en zorg omvatten. Een beschrijving is gewenst omdat de
wetgever gemeenten opdraagt ervoor te zorgen dat de burger zich een beeld kan vormen van de
voorzieningen in het kader van jeugdhulp.
Artikel 3 Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts
In artikel 2.6, eerste lid, onderdeel g, van de Jeugdwet is geregeld dat, naast de gemeentelijk
georganiseerde toegang tot jeugdhulp, ook de directe verwijzingsmogelijkheid door de huisarts,
medisch specialist en jeugdarts naar de jeugdhulp blijft bestaan. Dit laatste geldt zowel voor de
overige voorzieningen als de individuele voorzieningen. Met een dergelijke verwijzing kan de
jeugdige rechtstreeks aankloppen bij de jeugdhulpaanbieder. In de praktijk zal het de
jeugdhulpaanbieder (bijvoorbeeld de jeugdpsychiater, de gezinswerker of orthopedagoog) zijn die na
de verwijzing (stap 1) beoordeelt welke jeugdhulp precies nodig is. Deze bepaalt in overleg met de
jeugdige of ouder daadwerkelijk de concrete inhoud, vorm, omvang en duur van de benodigde
jeugdhulp. Deze aanbieder stelt dus feitelijk vast wat naar zijn oordeel de inhoud van de benodigde
voorziening dient te zijn en hij zal zijn oordeel mede baseren op de protocollen en richtlijnen die
voor een professional de basis van zijn handelen vormen (stap 2). Zie ook de algemene toelichting.
Als de jeugdige of zijn ouders dit wensen òf in het uitzonderlijke geval dat het college een besluit
neemt dat afwijkt van het oordeel van de jeugdhulpaanbieder, legt het college de te verlenen
individuele voorziening, dan wel het afwijzen daarvan, vast in een beschikking aan de jeugdige of
zijn ouders. Op die manier wordt de jeugdige en zijn ouders de benodigde rechtsbescherming
geboden en wordt voorkomen dat het college talloze beschikkingen moet afgeven die hetzelfde
                                                                                                   11/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>luiden als hetgeen de jeugdige of zijn ouders naar het oordeel van de jeugdhulpaanbieder nodig
hebben.
Artikel 4. Toegang jeugdhulp via de gemeente, melding hulpvraag
Voor het verkrijgen van een overige voorziening of individuele voorziening, geldt de in artikel 4 tot
en met 8 beschreven procedure. Bij het onderzoek ter beoordeling van een aangemelde hulpvraag
zal, zoals beschreven in artikel 6, in een gesprek met de jeugdige en zijn ouders de gehele situatie
worden bekeken en kan bijvoorbeeld alsnog worden verwezen naar een overige
jeugdhulpvoorziening in plaats van, of naast, mogelijke toekenning van een individuele voorziening.
Eerste lid: het college is verantwoordelijk voor de inzet van de noodzakelijke voorzieningen op het
gebied van jeugdhulp. Het college is bevoegd om de toegang tot jeugdhulp te verlenen op grond van
de wet. In de praktijk zal het college de beslissing over het inzetten van jeugdhulp niet zelf
uitvoeren, maar mandateren aan deskundigen. Ook op andere plaatsen in deze verordening en in de
wet waar staat “het college”, kan het college deze bevoegdheid mandateren naar ondergeschikten
dan wel niet-ondergeschikten op grond van de algemene regels van de Awb.
Zoals in de algemene toelichting al is aangehaald hebben jeugdigen en ouders onder de Jeugdwet
geen wettelijk recht op jeugdzorg en geen individuele aanspraken op jeugdzorg. Wel is er een
voorzieningenplicht voor de gemeente en het daaruit voortvloeiende recht van jeugdigen en ouders
op een zorgvuldige procedure. Deze verordening bevat een aantal bepalingen die dit moeten
waarborgen. Hiermee kan ten onrechte de schijn worden gewekt dat het telkens om een uitvoerig,
onnodig bureaucratische proces gaat. Dit is echter geenszins de bedoeling. Zo kan het
vooronderzoek (artikel 5), afhankelijk van de inhoud van de melding, meer of minder uitgebreid zijn.
Er kan bovendien hiervan – en in bepaalde gevallen ook van het gesprek (artikel 6) – in overleg met
de jeugdige of zijn ouders afgezien worden. Daartegenover staat dat, als dat nodig is, er ook sprake
kan zijn van meerdere (opeenvolgende gesprekken). Als de jeugdige al bij de gemeente bekend is,
zullen een aantal gespreksonderwerpen niet meer uitgediept hoeven te worden. Komen een jeugdige
of zijn ouders voor het eerst bij de gemeente, dan zal een gesprek nodig zijn om een totaalbeeld van
de jeugdige en zijn situatie te krijgen. Een vooronderzoek en gesprek zullen uiteindelijk vaak wel in
enige vorm nodig zijn, omdat voor een zorgvuldig te nemen besluit het van belang is dat alle feiten
en omstandigheden van de specifieke hulpvraag worden onderzocht. Ook andere bepalingen
(schriftelijke verslaglegging (artikel 7) en schriftelijke indiening aanvraag (artikel 8)) zijn opgenomen
met het oog op een zorgvuldige procedure en in het belang van een zorgvuldige dossiervorming.
Artikel 5. Vooronderzoek
Deze bepaling is hier opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen en te zorgen dat
jeugdigen en ouders goed worden geïnformeerd.
Het eerste lid dient ter voorbereiding van het gesprek waarbij voor het onderzoek naar aanleiding
van de melding relevante bekende gegevens in kaart worden gebracht, zodat cliënten niet worden
belast met vragen over zaken die bij de gemeente al bekend zijn en een goede afstemming mogelijk
is met eventuele andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke
ondersteuning of werk en inkomen. De regels met betrekking tot de privacy van betrokkenen en
gegevensuitwisseling die gelden op grond van de Jeugdwet en de Wet bescherming
persoonsgegevens zijn hierop van overeenkomstige toepassing. Indien gegevens nodig zijn waartoe
het college geen toegang heeft in verband met de privacyregels, kan het college de jeugdige of zijn
ouders vragen om toestemming om deze op te vragen of in te zien. Het vooronderzoek kan
                                                                                                      12/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>afhankelijk van de inhoud van de melding meer of minder uitgebreid zijn en omvat ook de
uitnodiging voor het gesprek.
Tweede lid: bij de vaststelling van de datum, het tijdstip en de locatie voor het gesprek kunnen dan
ook al wat concrete vragen worden gesteld of aan de jeugdige of zijn ouders worden verzocht om
nog een aantal stukken te overleggen. In het kader van de rechtmatigheid wordt in ieder geval de
identiteit van de jeugdige of ouders vastgesteld aan de hand van een document als bedoeld in artikel
1 van de Wet op de identificatieplicht. Tevens kan worden beoordeeld of sprake is van een
voorliggende voorziening en of het college op grond van artikel 1.2 van de wet al dan niet is
gehouden om een voorziening op basis van deze wet te treffen.
In het vierde lid is een bepaling opgenomen ter voorkoming van onnodige bureaucratie. Als de
gemeente al een dossier heeft van de jeugdige of zijn ouders, en de jeugdige of zijn ouders geven
toestemming om dit dossier te gebruiken, dan kan een vooronderzoek achterwege blijven. Een
gesprek over de acute hulpvraag is dan in de regel nog wel nodig. Indien de hulpvraag ook al bekend
is, en het bijvoorbeeld over een vervolgvraag gaat, dan kan in overleg met de jeugdige of zijn ouders
ook van het gesprek worden afgezien. Dit laatste is bepaald in artikel 6, vierde lid.
Artikel 6. Gesprek
Voor een zorgvuldig te nemen besluit is het van belang dat alle feiten en omstandigheden van de
specifieke hulpvraag worden onderzocht. Daarbij is het van belang dat het onderzoek in
samenspraak met de jeugdige en zijn ouders wordt verricht. Voor een zorgvuldig onderzoek is veelal
persoonlijk contact nodig om een totaalbeeld van de jeugdige en zijn ouders te krijgen. Het ligt
daarom ook voor de hand dat tijdens een gesprek met de jeugdige en zijn ouders het een en ander
wordt besproken. Of dit gesprek op een gemeentelocatie (wijkteam) plaatsvindt, op school, bij de
jeugdige of zijn ouders thuis, of bij een andere deskundige zal afhankelijk van de concrete situatie
worden besloten. Indien nodig voor het onderzoek, kan ook sprake zijn van meerdere
(opeenvolgende) gesprekken.
In het gesprek zou duidelijk moeten worden hoe ook de meest complexe individuele voorzieningen
kunnen worden getroffen. De wetgever omkleedt de procedure om te komen tot een individuele
voorziening met allerlei waarborgen rond een deskundige beoordeling. Het kan zelfs gaan om
diagnostiek om voor een psychiatrische behandeling in aanmerking te komen of voor een verblijf in
24-uursopvang. Dat zijn zwaarwegende beslissingen waaraan professioneel onderzoek en afweging
aan ten grondslag ligt.
In het eerste lid is opgenomen dat het gesprek zo spoedig mogelijk moet plaatsvinden. Het hangt af
van de situatie hoe snel dat kan of moet plaatsvinden.
In de onderdelen a tot en met i zijn de onderwerpen van het gesprek weergegeven. Het betreft
uiteraard altijd maatwerk. Indien de jeugdige al bij de gemeente bekend is, zullen een aantal
gespreksonderwerpen niet meer uitgediept hoeven te worden en zal bijvoorbeeld alleen kunnen
worden gevraagd of er nog nieuwe ontwikkelingen zijn. Komen een jeugdige of zijn ouders voor het
eerst bij de gemeente, dan zal het gesprek dienen om een totaalbeeld van de jeugdige en zijn situatie
te krijgen. In onderdeel c wordt de eigen kracht van jeugdigen en ouders voorop gesteld
overeenkomstig het in de considerans van de wet en de modelverordening vermelde uitgangspunt
dat de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen allereerst bij de
                                                                                                 13/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>ouders en de jeugdige zelf ligt. Een te verstrekken voorziening kan ook juist nodig zijn om de mate
van probleemoplossend vermogen van de jeugdige en zijn ouders en die van de naaste omgeving te
versterken.
Ten aanzien van de afstemmingsplicht in onderdeel g valt te denken aan een voorziening die een
jeugdige ontvangt op grond van de AWBZ of de Zvw en een voorziening op het gebied van passend
onderwijs.
Het tweede lid dient ertoe ouders te informeren. Het college neemt niet de hoogte van de bijdrage in
de kosten in de beschikking op. Dat loopt via het door het college daartoe aangewezen
bestuursorgaan, evenals de mogelijkheid van bezwaar en beroep daartegen. In artikel 8.2.3 van de
wet is bepaald dat de ouderbijdrage door ‘het bestuursorgaan dat (door Onze Ministers) met (de
vaststelling en) de inning is belast’ wordt vastgesteld en ten behoeve van de gemeente wordt geïnd.
De ouderbijdrage geldt op grond van art. 8.2.1 van de wet alleen in situaties van jeugdhulp buiten de
thuissituatie. Zie ook artikel 9, vierde lid.
Artikel 7. Verslag
Deze bepaling is opgenomen in het belang van een zorgvuldige dossiervorming en een zorgvuldige
procedure. De invulling van deze verslagplicht is vormvrij. Hierbij is een voorbeeld genomen aan de
praktijk van de Wmo. In de memorie van toelichting op het wetsvoorstel Wmo 2015 (Kamerstukken
II 2013/14 33 841, nr.3) staat hierover dat het college een weergave van de uitkomsten van het
onderzoek verstrekt om de cliënt in staat te stellen een aanvraag te doen voor een
maatwerkvoorziening. Dat moet in beginsel schriftelijk. Een goede weergave maakt het voor de
gemeente inzichtelijk om een juiste beslissing te nemen te nemen op een aanvraag en draagt bij aan
een inzichtelijke communicatie met de cliënt. Uiteraard zal de weergave van de uitkomsten van het
onderzoek variëren met de uitkomsten van het onderzoek. Zo zal de weergave van het onderzoek
bijvoorbeeld heel beperkt kunnen zijn als de cliënt van mening is goed geholpen te zijn en de
uitkomst is dat geen aanvraag van een maatwerkvoorziening noodzakelijk is. Bij meer complexe
onderzoeken zal uiteraard een uitgebreidere weergave noodzakelijk zijn. Desgewenst kan de
gemeente de schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek ook gebruiken als een met
de cliënt overeengekomen plan (arrangement) waarin de gemaakte afspraken en de verplichtingen
die daaruit voortvloeien, zijn vastgelegd. Het is in dat geval passend dat het college en de cliënt dit
plan ondertekenen.
Het later toevoegen van opmerkingen of het aanbrengen van wijzigingen of het herstellen van
feitelijke onjuistheden is eveneens vormvrij (derde lid).
Artikel 8. Aanvraag
Deze bepaling is een uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel 2.9, onder a, van de
wet, waarbij is bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval regels stelt met betrekking tot
de voorwaarden voor toekenning en de wijze van beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij een
individuele voorziening. Een aanvraag is nodig om een verleningsbeschikking voor een individuele
voorziening te verkrijgen.
In de Awb worden regels gegeven omtrent de aanvraag. Deze verordening wijkt daarvan niet af.
Op grond van artikel 4:1 van de Awb wordt een aanvraag tot het geven van een beschikking
schriftelijk ingediend bij het bestuursorgaan dat bevoegd is op de aanvraag te beslissen (hier het
college), tenzij bij wettelijk voorschrift anders is bepaald.
                                                                                                   14/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>Beslistermijnen Awb
In de verordening is geen termijn opgenomen om te beslissen op een aanvraag. De regeling in de
Awb geldt onverkort. In artikel 4:13 van de Awb is bepaald dat een beschikking dient te worden
gegeven binnen een redelijke termijn van acht weken na ontvangst van de aanvraag. Indien een
beschikking niet binnen acht weken kan worden gegeven, dient het bestuursorgaan dit binnen deze
termijn aan de aanvrager mede te delen en daarbij een redelijk termijn te noemen waarbinnen de
beschikking wel tegemoet kan worden gezien (artikel 4:14, derde lid, van de Awb).
Deze termijnen zijn maximumtermijnen. Indien nodig kan na een melding binnen enkele dagen een
individuele voorziening worden verstrekt, in complexe situaties zal in de regel in het belang van een
zorgvuldig onderzoek een langere termijn nodig zijn. Bijvoorbeeld, indien een langer durend
diagnosetraject benodigd is, kan dit ook tot een wat langere afhandelingsduur van de aanvraag
leiden.
Ter voorkoming van onnodige administratieve lasten is in het tweede lid de mogelijkheid
opgenomen om een door de jeugdige of zijn ouders ondertekend verslag als aanvraag aan te merken.
Artikel 9. Inhoud beschikking
Indien de jeugdige of zijn ouders een formele aanvraag bij het college indienen (artikel 8) of er
overeenkomstig artikel 3, tweede lid, een beschikking afgegeven wordt, dient het college een
schriftelijke beschikking op te stellen, waartegen zij bezwaar en beroep op grond van de Awb
kunnen indienen. Uitgangspunt van de wet is dat de jeugdige of zijn ouders een voorziening in
‘natura’ krijgen. Indien gewenst door de jeugdige of zijn ouders bestaat echter de mogelijkheid van
het toekennen van een pgb.
Het eerste lid bevestigt de regeling van deze onderwerpen in de Jeugdwet en de Awb en is hier
opgenomen in het belang van burgers om hen in de verordening een zo compleet mogelijk beeld te
geven van hun rechten en plichten. De mogelijkheid om bezwaar in te dienen tegen de beschikking
en ook de daarop volgende mogelijkheid van beroep bij de rechter is geregeld in de Awb en geldt in
beginsel voor alle beschikkingen. Indien een jeugdige of zijn ouders in bezwaar en beroep willen
gaan, hebben zij op grond van de Awb het recht op het indienen van een aanvraag, waarmee een
voor bezwaar en beroep vatbaar besluit kan worden uitgelokt. Ook de weigering, of het te lang
uitblijven van een beschikking, geeft de burger op grond van de Awb de ingang van bezwaar en
beroep.
In de beschikking wordt alleen ter informatie opgenomen dat een ouderbijdrage is verschuldigd
(vierde lid). De vaststelling en inning geschiedt door het bestuursorgaan dat namens de gemeente
met de inning is belast.
Artikel 10. Regels pgb
Bij nota van wijziging (Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 11, artikel MM) is de regeling in artikel
8.1.1 van de wet voor het pgb aangepast (“gestandaardiseerd”) aan de verwante regelgeving met
betrekking tot de maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015), In deze regeling stond dat een pgb
slechts wordt verstrekt indien aan de in het derde lid gestelde voorwaarden is voldaan. Bij
amendement Bergkamp/Voortman (Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 109) is het woord
‘slechts’ geschrapt omdat dit een onnodige en overbodige inperking van het recht op een pgb leek te
suggereren. Bij amendement Bisschop en Voortman (Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 100) is
het vijfde lid zo aangepast dat duidelijk is geworden dat jeugdigen of hun ouders zelf kunnen
                                                                                                  15/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>bijbetalen wanneer het tarief van de door hen gewenste aanbieder duurder is dan de in de
betreffende situatie goedkoopst adequate door het college te bieden individuele voorziening in
natura. Het college kan het pgb slechts weigeren voor dat gedeelte dat duurder is dan deze door het
college te bieden individuele voorziening in natura.
In het eerste lid is een verwijzing opgenomen naar het centrale pgb-artikel (8.1.1) van de wet. Dit lid
is opgenomen teneinde in de verordening een compleet beeld van rechten en plichten van de cliёnt
te geven. In het eerste lid is verankerd dat het college op grond van artikel 8.1.1 van de wet een pgb
kan verstrekken. Als aan alle wettelijke voorwaarden daartoe is voldaan, kan zelfs van een
verplichting van het college worden gesproken (zie ook de tekst van artikel 8.1.1, eerste lid: “Indien
de jeugdige of zijn ouders dit wensen …”). Voor gemeenten is ondermeer van belang dat een pgb
slechts wordt verstrekt indien de jeugdige of zijn ouders gemotiveerd kunnen aantonen dat de
individuele voorziening die door een aanbieder wordt geleverd, niet passend is (zie artikel 8.1.1,
derde lid, onder b).
Het tweede tot en met vierde lid berusten op artikel 2.9, onder c, van de wet. In deze wetsbepaling
staat dat in de verordening in ieder geval wordt bepaald op welke wijze de hoogte van een pgb wordt
vastgesteld.
Artikel 11. Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering
Deze bepaling is een uitwerking van de bij nota van wijziging ( Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr.
11, artikel D) ingevoegde verplichte delegatiebepaling van artikel 2.9, onder d, van de wet, waarbij is
bepaald dat de gemeente bij verordening regels stelt voor de bestrijding van het ten onrechte
ontvangen van een individuele voorziening, alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet.
Ook deze bepaling beoogt het standaardiseren met de regelgeving met betrekking tot de aan elkaar
verwante beleidsterreinen van jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning. Zie ook de toelichting
onder artikel 10.
In de toelichting op de nota van wijziging is voorts vermeld dat het tot de gemeentelijke
verantwoordelijkheid behoort misbruik van de geboden voorzieningen te voorkomen en, waar
nodig, op te treden tegen onterecht gebruik van individuele voorzieningen of persoonsgebonden
budgetten. Een zorgvuldig gebruik van collectieve middelen is wezenlijk voor het draagvlak daarvan.
De artikelen 8.1.2 tot en met 8.1.4 (oorspronkelijk genummerd: 8.1.1a tot en met 8.1.1c) zijn
eveneens bij nota van wijziging en ter standaardisering van de regelgeving aan het wetsvoorstel
toegevoegd.
Het eerste lid berust mede op artikel 8.1.2, eerste lid, van de wet. Ook de overige onderdelen van
artikel 8.1.2 en artikel 8.1.3 en 8.1.4 geven handen en voeten aan de bestrijding van misbruik en
oneigenlijk gebruik en zijn opgenomen in deze verordening. De wettekst van de artikelen 8.1.2 tot
en met 8.1.4 is veelal beperkt tot de pgb. Waar mogelijk en zinvol, is dit ter uitwerking van de
delegatiebepaling in artikel 2.9, onder d, van de wet, in de verordening uitgebreid tot de individuele
voorziening in natura. Hiervoor kan ook steun gevonden worden in de tekst van de toelichting op
artikel 8.1.2, waarbij is vermeld dat de in het eerste lid geregelde inlichtingenverplichting als
uitgangspunt heeft dat van de jeugdige en zijn ouders aan wie een individuele voorziening of een
daaraan gekoppeld pgb is verstrekt, verlangd kan worden dat ze voldoende gegevens en inlichtingen
verstrekken om het college in staat te stellen te beoordelen of het beroep op die individuele
voorziening of het daaraan gekoppelde pgb terecht is gedaan. Indien het de jeugdige of zijn ouders
redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat er feiten en omstandigheden, of daarin opgetreden wijzigingen,
                                                                                                  16/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>zijn die van invloed kunnen zijn op de toekenning van de individuele voorziening of het daaraan
gekoppelde pgb, dienen zij dit onverwijld aan het college te melden. Verstrekken zij niet onverwijld
uit eigen beweging of op verzoek van het college alle gevraagde inlichtingen en bewijsstukken, dan
heeft dat gevolgen voor de toekenning van de voorziening of het daaraan gekoppelde pgb. Het
college kan niet alleen bij een aanvraag, maar ook in andere stadia concrete informatie en
bewijsstukken van de belanghebbende vragen.
Het tweede lid is geënt op artikel 8.1.4 van de wet. Ook hier is de tot de pgb beperkte reikwijdte van
artikel 8.1.4 van de wet op grond van het bepaalde in artikel 2.9, onder d, van de wet uitgebreid tot
de individuele voorziening in natura.
Artikel 12. Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering
Het college kan de uitvoering van de Jeugdwet, met uitzondering van de vaststelling van de rechten
en plichten van de jeugdige of zijn ouders, door aanbieders laten verrichten (artikel 2.11, eerste lid,
van de Jeugdwet). Met het oog op gevallen waarin dit ten aanzien van jeugdhulp,
kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering gebeurt, moeten bij verordening regels worden
gesteld ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp of
de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die worden
gesteld aan de kwaliteit daarvan (artikel 2.12 van de Jeugdwet). Daarbij dient in ieder rekening
gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de toepasselijke
arbeidsvoorwaarden.
Om te voorkomen dat er alleen gekeken wordt naar de laagste prijs voor de uitvoering worden in dit
artikel een aantal andere aspecten genoemd waarmee het college bij het vaststellen van tarieven
(naast de prijs) rekening dient te houden. Hiermee wordt bereikt dat er een beter beeld ontstaat van
reële kostprijs voor de activiteiten die zij door aanbieders willen laten uitvoeren. Uitgangspunt is dat
de aanbieder kundig personeel inzet tegen de arbeidsvoorwaarden die passen bij de vereiste
vaardigheden. Hiervoor is ten minste een beeld nodig van de vereiste activiteiten en de
arbeidsvoorwaarden die daarbij horen. Dit biedt een waarborg voor werknemers dat hun
werkzaamheden aansluiten bij de daarvoor geldende arbeidsvoorwaarden.
Bij de uitvoering van jeugdhulp is stimulering van innovatie bij aanbieders van groot belang. Mede
hierdoor zal de transformatie in de jeugdzorg voldoende aandacht krijgen.
Artikel 13. Vertrouwenspersoon
In artikel 2.6, eerste lid, onder f, van de wet is bepaald dat het college ervoor verantwoordelijk is dat
jeugdigen, hun ouders of pleegouders een beroep kunnen doen op een vertrouwenspersoon. Met de
vertrouwenspersoon wordt een functionaris bedoeld zoals deze nu al werkzaam is binnen de
jeugdzorg. Onafhankelijkheid, beschikbaarheid en toegankelijkheid zijn belangrijke factoren
(wettelijke vereisten) voor een goede invulling van deze functie.
De wet adresseert het college rechtstreeks en vraagt niet om hierover bij verordening een regeling op
te stellen. De bepaling uit de wet is toch in de verordening opgenomen vanwege het in het belang
om in de verordening een compleet overzicht van rechten en plichten van jeugdigen en ouders te
geven. Bij algemene maatregel van bestuur (het Uitvoeringsbesluit Jeugdwet) zal een nadere
uitwerking worden gegeven van de taken en bevoegdheden van de vertrouwenspersoon.
Artikel 14. Inspraak en medezeggenschap
                                                                                                   17/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>In dit artikel zijn bepalingen opgenomen over inspraak en medezeggenschap bij de gemeente. De
mogelijkheid tot inspraak en medezeggenschap tegenover de aanbieder is al geregeld in artikel 4.2.4
e.v. van de wet.
Regeling van de inspraak en medezeggenschap is verplicht op grond van artikel 2.10 van de wet in
samenhang met artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015. In artikel 2.10 (in de redactie van de Nota
van wijziging op het wetsvoorstel Wmo 2015 van 12 maart 2014, kamerstukken II 22841, nr. 35)
worden de artikelen 2.1.3, derde lid, en 2.5.1 (jaarlijks cliëntervaringsonderzoek) van de Wmo 2015
van overeenkomstige toepassing verklaard. Ingevolge artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015 dient
bij verordening te worden bepaald op welke wijze ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering
van deze wet.
In het eerste lid is verwezen naar de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet vastgestelde
inspraakverordening. Op deze manier wordt gewaarborgd dat eenzelfde inspraakprocedure geldt
voor het jeugdhulpbeleid als op andere terreinen. De inspraak geldt voor alle ingezetenen. Dit is
uitdrukkelijk de bedoeling van de wetgever, omdat iedereen op enig moment aangewezen kan raken
op ondersteuning.
Met het vierde lid wordt het aan het college overgelaten om de exacte invulling van de
medezeggenschap vorm te geven.
Artikel 15. Evaluatie
Deze evaluatie is niet hetzelfde als de evaluatie die op centraal niveau zal plaatsvinden, maar kan wel
de daarin verzamelde gegevens benutten.
Na aanvaarding van het amendement Bergkamp (Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 30) is in
artikel 12.2 van de wet opgenomen dat binnen drie jaar na de inwerkingtreding een evaluatie moet
plaatsvinden over de doeltreffendheid en de effecten van deze wet in de praktijk.
                                                                                                  18/18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>