<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Toelichting Verordening rechtspositie raadsleden en
fractievertegenwoordigers 2019

ALGEMEEN DEEL

Wettelijke regelingen
In de wet en nadere regelgeving zijn alle van belang zijnde onderwerpen geregeld betreffende de
rechtspositie van gemeentelijke politieke ambtsdragers. In de Gemeentewet is aangegeven dat de
nadere invulling van de rechtspositie van raads- en commissieleden alsmede de financiële
voorzieningen moet worden geregeld bij of krachtens de wet (AMvB en ministeriële regeling). Deze
nadere regeling is vastgelegd in het Rechtspositiebesluit decentrale politieke ambtsdragers. In de
Rechtspositieregeling decentrale politieke ambtsdragers zijn de (onkosten)vergoedingen nader
uitgewerkt.



Hoofdlijnen gemeentelijke verordening
In deze verordening zijn alleen bepalingen opgenomen inzake de rechtspositie van raadsleden en
leden van gemeentelijke commissies zover die niet dwingend geregeld zijn in hogere wet- en
regelgeving. De grondslag hiervoor is te vinden in de Gemeentewet en het Rechtspositiebesluit
decentrale politieke ambtsdragers en de Rechtspositieregeling decentrale politieke ambtsdragers. Bij
de laatste moderniserings- en harmoniseringsoperatie (Staatsblad 15 oktober 2018), betreffende de
rechtspositiebesluiten voor decentrale politieke ambtsdragers zijn er wederom een aantal bepalingen
imperatief in hogere wet- en regelgeving vastgelegd. De overweging hierbij is dat het bestuurlijk
wenselijk is om de voorzieningen zoals vergoedingen, tegemoetkomingen en andere rechtspositionele
aanspraken voor decentrale politieke ambtsdragers dwingendrechtelijk in hogere wet- en regelgeving
vast te leggen om politieke discussies te voorkomen. Dit betekent dat er voor gemeenten minder
ruimte is om lokaal bij verordening van wettelijke regelingen af te wijken.
Indien een gemeente besluit om bij verordening voorzieningen voor politieke ambtsdragers te regelen,
zijn een aantal regels van belang.
In artikel 99 Gemeentewet is bepaald dat ’buiten hetgeen hun bij of krachtens de wet is toegekend’,
ontvangen de leden van de raad en/of door de raad ingestelde commissie (in de zin van artikel 82, 83
of 84 Gemeentewet) als zodanig geen andere vergoedingen en tegemoetkomingen ten laste van de
gemeente. Deze verordening vormt een (nadere) uitwerking van de bij of krachtens de wet
toegekende vergoedingen en tegemoetkomingen.
De arbeidsverhoudingen en fiscale positie
Raadsleden en commissieleden hebben geen dienstbetrekking bij de gemeente. De gemeente is dus
niet de werkgever. Dat betekent bijvoorbeeld dat zij voor zover het betreft het raadslidmaatschap niet
vallen onder de werknemersverzekeringen zoals de Werkloosheidswet (WW), Ziektewet (ZW) en de
Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen (WIA). Omdat er geen sprake is van een


                                                                                                         1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>dienstbetrekking vallen raadsleden en fractievertegenwoordigers niet onder de Wet op de
loonbelasting 1964 maar worden hun inkomsten belast in de Wet inkomstenbelasting 2001. Wel
kunnen raadsleden en fractievertegenwoordigers opteren voor de loonbelasting als voorheffing door
samen met de gemeente te kiezen voor het fictief werknemerschap, het zogenaamde opting-in. Het
fictief werknemerschap kan worden aangevraagd met behulp van een opting-in verklaring bij de
Belastingdienst.
Als de raadsleden en fractievertegenwoordigers en gemeente niet kiezen voor het fictief
werknemerschap, dan geldt dat de onkostenvergoedingen en raadsvergoeding als inkomsten moeten
worden verantwoord en mogen de (beroeps)kosten die worden gemaakt worden afgetrokken. Het
resultaat zal het raadslid of fractievertegenwoordiger moeten verantwoorden in de aangifte
inkomstenbelasting, onder de post inkomsten uit overige werkzaamheden. De gemeente dient jaarlijks
alle betalingen en verstrekkingen voor de raadsleden en fractievertegenwoordigers die niet als fictief
werknemerschap te kwalificeren zijn op grond van deze verordening aan de Belastingdienst
doorgeven middels een formulier IB-47. Omdat raadsleden en fractievertegenwoordigers op
persoonlijke titel worden gekozen, zijn zij niet aan te merken als (fiscaal) ondernemer. Er hoeft dan
ook geen VAR-verklaring / Modelovereenkomst ZZP overgelegd te worden aan de gemeente.
De Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (Appa) is niet van toepassing op raads- en
commissieleden.


ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING

Artikel 3. Reis- en verblijfkosten raadsleden en fractievertegenwoordigers voor reizen
buiten de gemeente
Ingevolge artikel 96, in samenhang met artikel 97, van de Gemeentewet kunnen kosten voor
(dienst)reizen buiten het grondgebied van de gemeente alleen op basis van een verordening van de
gemeenteraad worden vergoed. In deze bepaling is bij verordening geregeld dat raadsleden en
fractievertegenwoordigers een vergoeding van de reis- en verblijfkosten voor reizen buiten het
grondgebied van de gemeente kunnen krijgen ter uitvoering van een beslissing van het
gemeentebestuur. Onder reizen “buiten de gemeentegrenzen” kunnen ook de buitenlandse
dienstreizen worden geschaard. De naar redelijkheid gemaakte reis- en verblijfkosten voor
dienstreizen in het buitenland, die door of vanwege de gemeente zijn georganiseerd komen ook voor
vergoeding in aanmerking. De vergoeding voor noodzakelijke en redelijkerwijs gemaakte verblijfkosten
is niet nader ingevuld en is een lokale aangelegenheid per gemeente. Omdat in het
Rechtspositiebesluit decentrale politieke ambtsdragers verder geen eigen vergoedingsregeling is
opgenomen, kan aansluiting worden gezocht bij de vergoedingsregelingen voor wethouders . De
bedragen opgenomen in het Reisbesluit binnenland, Reisregeling binnenland, Reisbesluit buitenland
en Reisregeling buitenland dienen als richtsnoer voor de vergoeding van verblijfkosten.


Artikel 4. Nadere regels niet-partijpolitiek georiënteerde scholing raadsleden en
fractievertegenwoordigers
Voor raadsleden en fractievertegenwoordigers is expliciet bepaald dat de kosten voor niet-partijpolitiek
georiënteerde functionele scholing, zoals deelname aan congressen en opleidingen, ten laste kunnen
worden gebracht van de gemeente. Partijpolitieke scholing komt niet voor vergoeding door de
gemeente in aanmerking. De inhoud van de scholing is bepalend of deze al dan niet partijpolitiek
georiënteerd is. Wanneer scholing verzorgd wordt door een politieke partij betekent dat niet
automatisch dat die scholing partijpolitiek georiënteerd is.
Om in aanmerking te komen voor vergoeding van de scholingskosten, moet gemotiveerd worden dat
het gaat om functiegerichte scholing. Scholing is functiegericht als zij beoogt de voor de functie
benodigde vakkennis en vaardigheden te verwerven dan wel actueel te houden. Scholing is
partijpolitiek georiënteerd als zij geheel of gedeeltelijk tot doel heeft betrokkene op te leiden in het
gedachtegoed van de desbetreffende partij.


                                                                                                           2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>Overigens kan de gemeente ook zelf dit soort scholing (laten) verzorgen. Ook die lasten komen ten
laste van de gemeente.
Er is ruimte voor lokale accenten. Op grond van het tweede lid kan de raad nadere regels stellen voor
de scholing van zijn leden. Deze nadere regels kunnen bijvoorbeeld in een scholingsplan komen te
staan. In dit plan kunnen procedureregels voor individuele scholingsverzoeken worden opgenomen
als ook regels over de hoogte van de tegemoetkoming. Dit plan kan vervolgens als handvat dienen bij
toetsing van individuele scholingsaanvragen.




Artikel 5 Informatie- en communicatievoorzieningen
Het college van burgemeester en wethouders stelt ten laste van de gemeente aan een raadslid, wethouder of de
burgemeester voor de duur van de uitoefening van zijn functie de noodzakelijke informatie- en
communicatievoorzieningen ter beschikking. Per raadslid stellen we een I-pad ter beschikking. Elke fractie kan
aanspraak maken op 2 i-pads. Onder informatie- en communicatievoorzieningen wordt ook verstaan een
smartphone een computer en de daarbij behorende (internet)abonnementen. Er mag slechts één computer
verstrekt worden. Geadviseerd wordt te verstrekken op basis van een bruikleenovereenkomst. Een computer is
een desktop, laptop, tablet- of minicomputer. Een smartphone is niet te kwalificeren als computer.



Artikel 6 Aanwijzing als eindheffingsbestanddeel
In het kader van de werkkostenregeling op grond van artikel 31 Wet op de Loonbelasting 1964 zijn een aantal
vergoedingen in het Rechtspositiebesluit decentrale politieke ambtsdragers en de verordening aangewezen als
eindheffingsbestanddeel. De gemeente draagt in dat geval de loonbelasting, waardoor de vergoeding belastingvrij
(netto) aan de politieke ambtsdrager kan worden overgemaakt. Anders worden deze door de Belastingdienst als
loon gezien en moet hierover bij de politieke ambtsdragers loonbelasting worden ingehouden. In het kader van de
werkkostenregeling kan in de financiële administratie worden aangegeven of een verstrekking of vergoeding
onder de gerichte vrijstellingen, intermediaire kosten of onder de nihil-waarderingen valt.

Gemeenten mogen daarnaast een verstrekking of vergoeding in de vrije ruimte - tot 1,2% fiscale loonsom -
onderbrengen zonder fiscale consequenties. Indien de grens van 1,2% wordt overschreden, zal de gemeente
80% eindheffing moeten betalen.



Artikel 7 Betaling vaste vergoedingen & artikel 8 Betaling en declaratie van onkosten
Het Rechtspositiebesluit en de Rechtspositieregeling decentrale politieke ambtsdragers regelen
wanneer de vergoedingen en onkosten betaald moeten worden aan raadseden en
fractievertegenwoordigers. Daar waar geen expliciete termijn is genoemd, kunnen deze artikelen
uitkomst bieden. De betaling van onkosten kan worden voorgeschoten uit eigen middelen, later
gedeclareerd worden of de factuur wordt rechtstreeks naar de gemeente verstuurd. Hierbij gaat de
voorkeur uit naar rechtstreeks facturering bij de gemeente. Het verdient aanbeveling dat het college
een formulier vaststelt waarmee fractievertegenwoordigers gemaakte onkosten kunnen
verantwoorden. Raadsleden declareren hun kosten zelf via Motion. Fractievertegenwoordigers
declareren hun kosten bij de griffier.




                                                                                                                 3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>