<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>








































Toelichting re-integratieverordening Participatiewet gemeente Beesel 2023 

Algemeen 

Er is gekozen voor een algemene, globale verordening. Dit heeft te maken met de aard van de 
opdracht die de raad heeft gekregen, te weten het bij verordening regels stellen waarin het beleid van 
de gemeente ten aanzien van haar re-integratietaak wordt neergelegd. Hieruit moet onder andere 
aandacht blijken voor de in de Participatiewet onderscheiden doelgroepen en de daarbinnen te 
onderscheiden subgroepen. Dit leent zich niet tot het formuleren van gedetailleerde regels die op 
iedere situatie van toepassing zijn. Immers, re-integratie is maatwerk. Het is afhankelijk van iemands 
mogelijkheden en beperkingen wat in het concrete geval een passend re-integratietraject is. Daarom 
wordt aan het college de bevoegdheid gegeven om op een aantal punten eigen afwegingen te maken. 
Artikel 10 van de Participatiewet bepaalt dat personen uit de doelgroep aanspraak hebben op 
ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en de door het college noodzakelijk geachte voorzieningen. 
Het is daarbij van belang dat kenbaar is welke voorzieningen en ondersteuningsmogelijkheden er zijn. 
Daarom is ervoor gekozen in de verordening de voorzieningen vast te leggen die het college aanbiedt. 

Met betrekking tot de volgende voorzieningen is de gemeenteraad verplicht om regels op te nemen in 
deze verordening: 

-  persoonlijke ondersteuning bij het verrichten van opgedragen taken (artikelen 8a, eerste lid, 
onderdeel a, en tweede lid, onderdeel a en e, en 10, eerste lid, van de Participatiewet); 

-  scholing of opleiding, als bedoeld in artikel 10a, vijfde lid, van de Participatiewet (artikel 8a, eerste 
lid, onderdeel c, en tweede lid, onderdeel b, van de Participatiewet); 

-  de premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, van de Participatiewet (artikel 8a, eerste lid, 
onderdeel d, en tweede lid, onderdeel b, van de Participatiewet); 

-  participatievoorziening beschut werk, als bedoeld in artikel 10b van de Participatiewet (artikelen 
8a, eerste lid, onderdeel e, en 10b, zevende lid, van de Participatiewet); 

-  loonkostensubsidie, als bedoeld in artikel 10d, van de Participatiewet, voor zover het gaat om de 
vormgeving van het administratieve proces tot verstrekking hiervan (artikel 8a, tweede lid, 
onderdeel c, van de Participatiewet); 

-  proefplaats (artikel 8a, tweede lid, onderdeel d, van de Participatiewet); 

-  vervoersvoorziening, als bedoeld in artikel 10, eerste lid, van de Participatiewet, die ertoe strekt 
dat de persoon zijn werkplek, proefplaats of opleidingslocatie kan bereiken (artikel 8a, tweede lid, 
onderdeel f, van de Participatiewet); 

-  intermediaire activiteit, als bedoeld in artikel 10, eerste lid, van de Participatiewet, die 
noodzakelijk is in verband met een visuele of motorische handicap (artikel 8a, tweede lid, 
onderdeel f, van de Participatiewet); 

-  meeneembare voorziening, als bedoeld in artikel 10, eerste lid, van de Participatiewet, voor de 
inrichting van de werkplek, de productie- en werkmethoden, de inrichting van de opleidingslocatie 
of de proefplaats en de bij het werk of opleiding te gebruiken hulpmiddelen (artikel 8a, tweede lid, 
onderdeel f, van de Participatiewet); 

De regels dienen aandacht te besteden aan de wijze waarop, rekening houdende met de persoonlijke 
omstandigheden, ten behoeve van de doelgroep en doelgroep loonkostensubsidie, wordt voorzien in 
de integraliteit van de geboden ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en de continuïteit van de 
geboden ondersteuning bij de overgang van onderwijs naar werk, van werk naar onderwijs en van 
werk naar werk (artikel 8a, eerste lid, onderdeel a en tweede lid, onderdelen a en g, en 10 eerste lid, 
van de Participatiewet). 

 

 



Aanpassingen naar aanleiding van wetswijziging ‘Breed offensief’ 

Bij brief van 7 september 2018 heeft de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid 
onder de noemer “Breed offensief” maatregelen aangekondigd om meer mensen met een 
arbeidsbeperking aan het werk te helpen. Voor een deel was daar een wetswijziging voor nodig. In de 
wet “Wijziging van de Participatiewet en enkele andere wetten in verband met het verbeteren van de 
regeling voor loonkostensubsidie en enkele andere wijzigingen (uitvoeren breed offensief)” is het 
juridisch raamwerk rondom deze maatregelen neergelegd. Het doel van de maatregelen is dat meer 
mensen met een arbeidsbeperking aan het werk komen en blijven. Het gaat om mensen met een 
beperking die niet zelfstandig het minimumloon kunnen verdienen en vallen onder de doelgroep 
banenafspraak of die zijn aangewezen op beschut werk. De bij verordening te regelen uitwerking van 
deze maatregelen, opgenomen in artikel 8a, tweede lid, onder c tot en met g, van de Participatiewet, is 
neergelegd in hoofdstuk 3A. Daarmee wordt het uit de wet voortvloeiende belang van het bieden van 
specifieke ondersteuning voor deze doelgroep duidelijk geborgd. 

Artikelsgewijze toelichting 

Alleen die bepalingen die verdere toelichting nodig hebben worden hieronder behandeld. 

Hoofdstuk 1. Algemene bepalingen 

Artikel 1.  Definities 

Begrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet, de Algemene wet bestuursrecht (Awb) of de 
Gemeentewet worden niet afzonderlijk gedefinieerd in deze verordening. Deze zijn vanzelfsprekend 
van toepassing op deze verordening. 

a. Doelgroep 

De doelgroep wordt gevormd door personen zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a, van de 
Participatiewet. Het betreft: 

-  personen die algemene bijstand ontvangen; 

-  personen als bedoeld in de artikelen 34a, vijfde lid, onderdeel b, 35, vierde lid, onderdeel b, en 
36, derde lid, onderdeel b, van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (hierna: WIA) tot 
het moment dat het inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten jaren 
ten minste het minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen 
loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d, van de Participatiewet is verleend; 

-  personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de Participatiewet; 

-  personen met een nabestaanden- of wezenuitkering op grond van de Algemene 
nabestaandenwet (hierna: ANW); 

-  personen met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk 
arbeidsongeschikte werkloze werknemers (hierna: IOAW); 

-  personen met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk 
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (hierna: IOAZ); 

-  personen zonder uitkering; 

en, die voor de arbeidsinschakeling zijn aangewezen op een door het college aangeboden 
voorziening. 

b. Grote afstand tot de arbeidsmarkt 

Onder een grote afstand tot de arbeidsmarkt wordt verstaan dat een persoon redelijkerwijs niet binnen 
één jaar geschikt is voor deelname aan de arbeidsmarkt. 

Zie verder de toelichting bij artikel 2. 



 

c. Interne werkbegeleiding 

Interne werkbegeleiding is een vorm van persoonlijke ondersteuning bij werk die wordt geboden door 
een interne werkbegeleider. Een interne werkbegeleider is een directe collega van een werknemer 
met een beperking die hem bij de dagelijkse werkzaamheden begeleidt omdat hij zonder die 
begeleiding niet in staat is zijn werkzaamheden uit te voeren. Het moet hierbij gaan om, in verband 
met de beperking, meer dan gebruikelijke begeleiding. Om als interne werkbegeleider in het kader van 
de verordening te kunnen worden beschouwd is het noodzakelijk dat men de vaardigheden heeft om 
de begeleiding op een kwalitatief verantwoorde manier te kunnen bieden. De wetgever spreekt in dit 
verband van opgeleide collega’s, niet zijnde jobcoaches, die persoonlijke ondersteuning op de 
werkvloer verlenen (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 56). Zie verder de toelichting bij artikel 
14j. 

d.       Jobcoaching 

Jobcoaching is een vorm van persoonlijke ondersteuning bij werk die wordt geboden door een 
jobcoach. Een jobcoach is een erkende deskundige die een werknemer met een beperking en/of zijn 
werkgever methodische ondersteuning biedt, zodat de werknemer een passende baan kan vinden en 
behouden. Om als jobcoach in het kader van de verordening te kunnen worden beschouwd is het 
noodzakelijk dat men voldoet aan een aantal eisen die er op zijn gericht om de professionaliteit en de 
kwaliteit van de jobcoaching te waarborgen. Zie verder de toelichting bij artikel 14g. 

Zeven gemeenten in de regio Noord-Limburg (Beesel, Bergen, Gennep, Horst aan de Maas, Peel en 
Maas, Venlo en Venray) werken samen op het gebied van inkoop, contractmanagement, 
contractbeheer en data-management van Jeugdhulp, Wmo en Participatie. 

De gemeenten hebben de inkoop, contractmanagement, contractbeheer en data-management in het 
sociaal domein centraal belegd bij de Modulaire gemeenschappelijke regeling sociaal domein 
Limburg-Noord (MGR)1. Deze organisatie sluit voor de regiogemeenten de (raam)overeenkomsten 
met aanbieders. 

Ook voor jobcoaching zijn raamwerkovereenkomsten afgesloten, welke moeten voldoen aan het 
vastgestelde Algemeen Programma van Eisen. Hiermee wordt de kwaliteit van de aanbieders 
geborgd. 

e.  Korte afstand tot arbeidsmarkt 

Onder een korte afstand tot de arbeidsmarkt wordt verstaan dat een persoon, naar redelijke 
maatstaven gemeten, binnen één jaar geschikt is voor deelname aan de arbeidsmarkt. Zie verder de 
toelichting bij artikel 2. 

f.   Organisatie 

Dit kan een bedrijf, zoals een BV of NV, zijn maar bijvoorbeeld ook een vereniging. De (juridische) 
vorm van de organisatie is niet van belang, wel de (werk)plek en –eventuele- begeleiding die zij aan 
deze doelgroep kunnen bieden. 

g.  Overige voorzieningen 

Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel f, van de Participatiewet moeten er in de verordening 
regels opgenomen worden voor een drietal specifieke voorzieningen die bedoeld zijn voor personen 
met een arbeidsbeperking. Het gaat om vervoersvoorzieningen, noodzakelijke intermediaire 
activiteiten en meeneembare voorzieningen. Deze voorzieningen samen worden in deze verordening 
aangeduid met het begrip ‘overige voorzieningen’. 

 

 
1 Website Home | MGR Sociaal Domein Limburg Noord (sociaaldomein-limburgnoord.nl) 

https://smex-ctp.trendmicro.com/wis/clicktime/v1/query?url=https:%2f%2fwww.google.com%2furl%3fsa%3di%26rct%3dj%26q%3d%26esrc%3ds%26source%3dweb%26cd%3d%26cad%3drja%26uact%3d8%26ved%3d0CAMQw7AJahcKEwjY_JLZ0vH9AhUAAAAAHQAAAAAQAg%26url%3dhttps%253A%252F%252Fwww.sociaaldomein-limburgnoord.nl%252Ffiles%252FNGA%252520en%252520PGB%252F2023%252FBijlage%2525201%252520-%252520Algemeen%252520Programma%252520van%252520Eisen.pdf%26psig%3dAOvVaw0Hr0um2m_J1wn8fxj4VIcw%26ust%3d1679646946618832&umid=0bdc95c9-a908-4c2e-82ee-ba69ef1a8651&auth=e53c7f652bfbc1540b85055824ee2a7107052444-5c82bc39b460fe73847e89e76cd5d27a9748db05
https://www.sociaaldomein-limburgnoord.nl/


h.  Persoonlijke ondersteuning bij werk 

Persoonlijke ondersteuning als bedoeld in artikel 10, eerste en derde lid, van de Participatiewet moet 
in samenhang met artikel 8a, tweede lid, onderdeel e en artikel 10da, van de Participatiewet worden 
begrepen als een door het college noodzakelijk geachte voorziening gericht op het verkrijgen, 
verrichten en behouden van arbeid. In de memorie van toelichting bij artikel 8a, tweede lid, onderdeel 
e, van de Participatiewet wordt eerst aangegeven dat de gemeenteraad een breed aanbod van 
beschikbare instrumenten moet opnemen in de verordening. Vervolgens wordt alleen nader ingegaan 
op de jobcoach. De begrippen persoonlijke ondersteuning en jobcoach zijn evenwel niet identiek. Het 
begrip persoonlijke ondersteuning is ruimer. Het kan bij persoonlijke ondersteuning zowel gaan om 
een gekwalificeerde expert (jobcoach) als om een getrainde persoon die binnen het bedrijf zorgdraagt 
voor de dagelijkse werkbegeleiding (ook wel een “Harrie” genoemd). Combinaties van beiden zijn ook 
mogelijk (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 9). 

i.  Praktijkroute 

Opname in het doelgroepenregister kan op verschillende manieren plaatsvinden. Naast de 
aanvraagroute via het UWV is er ook een route die loopt via de gemeente. Deze route staat bekend 
als de praktijkroute en volgt uit artikel 38b, eerste lid, onderdeel a, van de Wet financiering sociale 
verzekeringen. Het is een procesroute waarbij het college door middel van een loonwaardemeting op 
de werkplek vaststelt dat de loonwaarde van een werknemer bij voltijdse arbeid minder bedraagt dan 
het wettelijk minimumloon, welke vaststelling leidt tot opname in het doelgroepenregister. Deze route 
kan alleen worden gevolgd op het moment dat iemand al een werkplek heeft. 

Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel a, van de Participatiewet moet de gemeenteraad in de 
verordening aangeven onder welke voorwaarden welke personen, bedoeld in artikel 7, eerste lid, 
onderdeel a, van de Participatiewet, en werkgevers van deze personen, in aanmerking komen voor in 
de verordening omschreven voorzieningen en hoe deze rekening houdend met omstandigheden, 
zoals de zorgtaken, en het feit, dat die persoon tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort of 
gebruik maakt van de voorziening beschut werk, of een andere structurele functionele beperking 
heeft, evenwichtig over deze personen worden verdeeld. Hierin ligt besloten dat de gemeenteraad ook 
rekening houdt met de omstandigheden en functionele beperkingen van personen met een handicap. 
Dit is in overeenstemming met het VN-verdrag inzake de rechten van personen met een handicap. De 
doelstelling van dit verdrag is het bevorderen, beschermen en waarborgen van het volledige genot 
door alle personen met een handicap van alle mensenrechten en fundamentele vrijheden op voet van 
gelijkheid en het bevorderen van de eerbiediging van hun inherente waardigheid. In dit artikel is aan 
het voorgaande uitvoering gegeven. 

j. Voorzieningen 

Het gaat hierbij om: scholing (artikel 7), participatievoorziening beschut werk (artikel 9), ondersteuning 
bij leer-werktrajecten (artikel 10), persoonlijke ondersteuning bij werk (artikel 11) en proefplaats (artikel 
13). 

Rekening houden met omstandigheden en beperkingen 

Het college moet bij de inzet van de voorzieningen rekening houden met de omstandigheden en 
functionele beperkingen van een persoon. In artikel 2, derde lid, is opgenomen waarmee het college in 
ieder geval rekening moet houden. 

  



Hoofdstuk 2. Beleid 

Artikel 3.  Algemene bepalingen over voorzieningen 

De Participatiewet schrijft niet uitputtend voor welke voorzieningen het college aan moet bieden. Het 
enige criterium is dat de voorziening gericht moet zijn op de arbeidsinschakeling en moet bijdragen 
aan het (op termijn) mogelijk maken van reguliere arbeid door een persoon. Al naar gelang de afstand 
van een persoon tot de arbeidsmarkt kan een voorziening gericht zijn op bijvoorbeeld sociale 
activering en het voorkomen van isolement (zoals het doen van vrijwilligerswerk met behoud van 
uitkering), het leren van vaardigheden of kennis, of het opdoen van werkervaring (bijvoorbeeld via 
gesubsidieerd werk). 

Weigeringsgronden 

Het eerste lid geeft aan dat het college een voorziening kan weigeren en in welke gevallen dat kan. 
De weigeringsgronden in deze bepaling zijn niet uitputtend, omdat voor een aantal voorzieningen er 
ook weigeringsgronden zijn die voortvloeien uit de specifieke aard van die voorziening. Die gronden 
vloeien voort uit de artikelen in deze verordening die specifiek betrekking hebben op die 
voorzieningen. Ook zal het college bij de beoordeling van het recht op een voorziening de in artikel 2 
opgenomen verdeling over verschillende doelgroepen in acht moeten nemen. 

Het betreft hier een “kan-bepaling”, zodat het college altijd een afweging moet maken of een weigering 
in een individuele situatie al dan niet op zijn plaats is. Hoewel het weigeren van een voorziening, als 
een afwijzingsgrond zich voordoet, wel het uitgangspunt vormt, is dit geen automatisme. Dit hangt 
samen met het feit dat re-integratie vraagt om maatwerk. 

Beëindigingsgronden 

Het tweede lid geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in welke gevallen dat kan. 
Onder beëindigen wordt hierbij ook verstaan het stopzetten van de subsidie aan een werkgever of het 
opzeggen van de arbeidsovereenkomst bij een detacheringsbaan. Bij deze laatste wijze van 
beëindigen dienen vanzelfsprekend de toepasselijke bepalingen uit het arbeidsrecht en de eventueel 
aanwezige rechtspositieregeling in acht te worden genomen. 

Het college kan een voorziening beëindigen in de gevallen zoals opgenomen in artikel 3, tweede lid. 
Een voorziening wordt bijvoorbeeld beëindigd als een persoon algemeen geaccepteerde arbeid 
aanvaardt. Voor de persoon zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a onder 2, van de 
Participatiewet wordt op dit punt een uitzondering gemaakt. Het gaat om de persoon als bedoeld in de 
artikelen 34a, vijfde lid, onderdeel b, 35, vierde lid, onderdeel b, en 36, derde lid, onderdeel b, van de 
WIA tot het moment dat het inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten 
jaren ten minste het minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen 
loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d van de Participatiewet is verleend. 

Voor deze doelgroep geldt dat het college ondersteuning bij de arbeidsinschakeling moet bieden tot 
het moment dat het inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten jaren ten 
minste het minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen 
loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d van de Participatiewet is verstrekt. 

De Participatiewet voorziet niet in een terugvorderingsgrond van re-integratiekosten die onnodig zijn 
gemaakt. Noch van een bijstandsgerechtigde, noch van een niet bijstandsgerechtigde kunnen die 
kosten worden teruggevorderd (Rechtbank Arnhem 14-09-2006, nr. AWB 06/999, 
ECLI:NL:RBARN:2006:AZ3540). Terugvordering dient te geschieden op grond van het Burgerlijk 
Wetboek. 

  



Afstemming 

Het derde lid regelt het uitgangspunt dat het college, afgestemd op de situatie van de persoon, de 
goedkoopst adequate voorziening verstrekt. Dit betekent dat de voorziening goed genoeg moet zijn 
om een verantwoorde oplossing te bieden. Die oplossing hoeft dus niet noodzakelijkerwijs de meest 
optimale oplossing te zijn. Zijn er meerdere adequate opties om de klant te ondersteunen, dan zullen 
de kosten van de oplossingen doorslaggevend zijn. Deze afweging wordt per (individuele) persoon 
gemaakt. 

Het derde lid regelt ook de afstemming binnen het gemeentelijke sociale domein. Op grond van artikel 
8a, tweede lid, onderdeel g, van de Participatiewet dienen er regels opgenomen te worden over de 
samenwerking binnen het gehele sociale domein als dat nodig is voor een integrale ondersteuning 
van de persoon (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 56). Het gaat zowel om de integraliteit van 
de geboden ondersteuning bij de arbeidsinschakeling als de continuïteit van de geboden 
ondersteuning bij de overgang van onderwijs naar werk, van werk naar onderwijs en van werk naar 
werk. Het is belangrijk om hier bij de inzet van voorzieningen rekening mee te houden en dit te 
benoemen in het plan van aanpak. Deze bepaling biedt ook een grondslag voor het uitwisselen van de 
noodzakelijke informatie binnen het sociaal domein om tot de integrale aanpak te kunnen komen. 

Artikel 4.  Werkstage 

Een werkstage onderscheidt zich van een gewone arbeidsovereenkomst. Bij een beoordeling of er al 
dan niet sprake is van een arbeidsovereenkomst toetst de rechter aan de drie criteria voor het bestaan 
van een arbeidsovereenkomst: persoonlijk verrichten van arbeid, loon en gezagsverhouding. Daarbij 
wordt gekeken naar een aantal aspecten zoals de bedoeling van de partijen en wat al dan niet 
schriftelijk is overeengekomen. De rechter besteedt vooral aandacht aan de feitelijke invulling van de 
overeenkomst. 

Werkstage is gericht op uitbreiden kennis en ervaring 

De Hoge Raad heeft bepaald dat er bij werkstages weliswaar sprake is van het persoonlijk verrichten 
van arbeid, maar dat dit overwegend gericht is op het uitbreiden van de kennis en ervaring van de 
werknemer. Daarnaast is bij een werkstage in de regel geen sprake van beloning. Terughoudend zijn 
met het verstrekken van een gerichte stagevergoeding ligt daarom voor de hand. Er kan wel een 
onkostenvergoeding worden gegeven, mits er daadwerkelijk sprake is van een vergoeding van 
gemaakte kosten. 

Doelgroep aanbieden werkstage 

Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep een werkstage aanbieden voor zover hij 
een afstand tot de arbeidsmarkt heeft. Verder is vereist dat een persoon nog niet actief is geweest op 
de arbeidsmarkt of een afstand tot de arbeidsmarkt heeft door langdurige werkloosheid (artikel 4, 
eerste lid, onderdeel b). Van langdurige werkloosheid is sprake als een persoon gedurende twaalf 
aaneengesloten maanden of langer is aangewezen geweest op een uitkering. In een dergelijk geval 
kan sprake zijn van een afstand tot de arbeidsmarkt, maar dit hoeft niet altijd het geval te zijn. Heeft 
een persoon gedurende vijf jaren geen inkomsten uit arbeid verworven, dan kan worden aangenomen 
dat hij een afstand tot de arbeidsmarkt heeft. In dat geval is het college bevoegd hem een werkstage 
aan te bieden. 

Doel van de werkstage 

Het tweede lid geeft nog eens specifiek aan wat het doel is van de werkstage, om het verschil met een 
normale arbeidsverhouding aan te geven. Dit is vooral van belang om te voorkomen dat een persoon 
claimt dat sprake is van een arbeidsovereenkomst en bij de rechter loonbetaling afdwingt. 

De werkstage kan twee doelen hebben. Op de eerste plaats kan het gaan om het opdoen van 
specifieke werkervaring. Dit is vergelijkbaar met de zogenaamde ‘snuffelstage’, waarbij een persoon 
de gelegenheid krijgt om te bezien of het soort werk als passend kan worden beschouwd. Op de 
tweede plaats kan het gaan om het leren werken in een arbeidsrelatie. In de werkstage kan een 
persoon wennen aan aspecten als gezag, op tijd komen, werkritme en samenwerken met collega’s. 



 

Opstellen schriftelijke overeenkomst 

In het vierde lid is bepaald dat voor de werkstage een schriftelijke overeenkomst wordt opgesteld. 
Hierin kan expliciet het doel van de stage worden opgenomen, evenals de wijze van begeleiding. Door 
deze schriftelijke overeenkomst kan nog eens worden gewaarborgd dat het bij een werkstage niet 
gaat om een reguliere arbeidsverhouding. 

Geen verdringing 

In het derde lid is bepaald dat de werkstage uitsluitend wordt verstrekt als er geen verdringing op de 
arbeidsmarkt plaatsvindt. Het opvullen van een vacature is alleen toegestaan als de vacature niet is 
ontstaan door afvloeiing, maar door ontslag op grond van een van de volgende redenen: 

-  eigen initiatief van de werknemer; 

-  handicap; 

-  ouderdomspensioen; 

-  vermindering van werktijd op initiatief van de werknemer, of 

-  gewettigd ontslag om dringende redenen. 

Artikel 5.  Sociale activering 

Volgens de Participatiewet dient ook sociale activering uiteindelijk gericht te zijn op 
arbeidsinschakeling. Voor bepaalde doelgroepen is arbeidsinschakeling echter een te hoog gegrepen 
doel. Voor deze personen staat dan ook niet re-integratie, maar participatie voorop. 

Begrip sociale activering 

Onder 'sociale activering' wordt verstaan: het verrichten van onbeloonde maatschappelijk zinvolle 
activiteiten gericht op arbeidsinschakeling of, als arbeidsinschakeling nog niet mogelijk is, op 
zelfstandige maatschappelijke participatie (artikel 6, eerste lid, onderdeel c, van de Participatiewet). Bij 
activiteiten in het kader van sociale activering kan worden gedacht aan het zelfstandig, zonder externe 
begeleiding, verrichten van vrijwilligerswerk of deelnemen aan activiteiten in de wijk of buurt 
(Kamerstukken II 2002/03, 28 870, nr. 3, p. 35). 

Doelgroep sociale activering 

Voor de verplichting om op grond van artikel 9, eerste lid, onderdeel b, van de Participatiewet gebruik 
te maken van een voorziening gericht op sociale activering is vereist dat de mogelijkheid bestaat dat 
een persoon op enig moment algemeen geaccepteerde arbeid kan verkrijgen waarbij geen gebruik 
wordt gemaakt van een voorziening. Bestaat die mogelijkheid niet, dan kan een persoon niet worden 
verplicht gebruik te maken van een dergelijke voorziening. Sociale activering heeft tot doel personen 
met een grote afstand tot de arbeidsmarkt terug te leiden naar de arbeidsmarkt, of als dit nog niet 
mogelijk is, als tussendoel te bevorderen dat personen zelfstandig kunnen deelnemen aan het 
maatschappelijk leven. Hieruit volgt dat als het einddoel, arbeidsinschakeling, niet kan worden bereikt, 
er geen grond is die persoon te verplichten om gebruik te maken van een voorziening gericht op 
sociale activering (CRvB 24-04-2012, nr. 11/2062 WWB, ECLI:NL:CRVB:2012:BW4400). 

College stemt duur activiteiten af op de persoon. 

  



Het tweede lid geeft het college de mogelijkheid om de duur van activiteiten in het kader van sociale 
activering nader te bepalen. Het college moet de duur afstemmen op de mogelijkheden en 
capaciteiten van een persoon. Gezien de mogelijk sterk verschillende behoeften op dit gebied, zal een 
al te rigide termijn moeilijk zijn. 

Geen verdringing 

Zie wat hierover is opgemerkt bij artikel 4. 

Artikel 6.  Detacheringsbaan 

De Participatiewet biedt de mogelijkheid personen uit de doelgroep een dienstverband aan te bieden 
om op detacheringsbasis werkervaring op te doen. In de verordening zijn de randvoorwaarden 
vastgelegd waarbinnen de banen vormgegeven worden. 

Het eerste lid biedt de mogelijkheid tot het aangaan van het dienstverband. Het college zorgt ervoor 
dat een persoon een dienstverband krijgt aangeboden door een derde, de inlenende organisatie. Die 
derde kan bijvoorbeeld een detacheringsbureau zijn. In het tweede lid wordt bepaald dat het gaat om 
detachering. 

Daarbij worden op twee vlakken afspraken gemaakt. Ten eerste tussen de inlenende organisatie en 
de werkgever. Hierin worden zaken geregeld als de verhouding tot de werkgever, de hoogte van de 
inleenvergoeding en de wijze waarop de begeleiding wordt vormgegeven. In de overeenkomst tussen 
werknemer en inlener worden afspraken gemaakt over werktijden, verlof en de inhoud van het werk. 

Voor het derde lid wordt verwezen naar de toelichting bij het artikel over werkstages. 

Artikel 7.  Scholing 

Startkwalificatie 

Onder startkwalificatie wordt verstaan een havo of VWO-diploma of een diploma van het middelbaar 
beroepsonderwijs (mbo), niveau twee (artikel 1, onder f, van de Leerplichtwet 1969). Scholing kan 
worden aangeboden aan personen met of zonder een dergelijke startkwalificatie. Vooral voor 
personen zonder startkwalificatie kan scholing noodzakelijk zijn voor de re-integratie. 

Jongeren 

Personen jonger dan 27 jaar die nog mogelijkheden hebben binnen het uit 's Rijks kas bekostigde 
onderwijs kunnen sinds 1 juli 2012 geen voorziening ontvangen die hen ondersteunt bij de 
arbeidsinschakeling (artikel 7, derde lid, onderdeel a, van de Participatiewet). Dit is voor de 
volledigheid opgenomen in het derde lid. 

Scholing in combinatie met participatieplaats 

Wanneer een persoon die in aanmerking is gebracht voor een participatieplaats niet over een 
startkwalificatie beschikt, dient het college aan deze persoon scholing of opleiding aan te bieden. Dit 
geldt vanaf zes maanden na aanvang van de werkzaamheden op de participatieplaats. De scholing of 
opleiding moet zijn gericht op vergroting van de kansen op de arbeidsmarkt. Het college hoeft aan een 
persoon alleen geen scholing of opleiding aan te bieden als dergelijke scholing of opleiding naar zijn 
oordeel de krachten of bekwaamheden van de persoon te boven gaan of als naar zijn oordeel 
scholing of opleiding niet bijdraagt aan vergroting van de kans op inschakeling van de persoon in het 
arbeidsproces . Dit volgt uit artikel 10a, vijfde lid, van de Participatiewet. 

Zie artikel 8 over de voorziening participatieplaatsen. 

  



Artikel 8.  Participatieplaats 

Een participatieplaats is bedoeld voor personen met een grotere afstand tot de arbeidsmarkt. Voor 
personen jonger dan 27 jaar is ondersteuning in de vorm van een participatieplaats niet mogelijk 
(artikel 7, achtste lid, van de Participatiewet en het eerste lid van artikel 8). Het college kan dan ook 
enkel aan personen van 27 jaar of ouder met recht op algemene bijstand een participatieplaats 
aanbieden. 

Additionele werkzaamheden 

Op een participatieplaats worden additionele werkzaamheden verricht. Niet de te verrichten 
werkzaamheden staan centraal maar het leren werken of het (opnieuw) wennen aan werken. 
Aspecten als omgaan met gezag, op tijd komen, werkritme en samenwerking met collega’s zijn 
allemaal zaken waaraan in een participatieplaats gewerkt kan worden. Ook kan hiermee worden 
beoordeeld of het werkterrein past bij de capaciteiten van de uitkeringsgerechtigde, zodat een 
persoon bijvoorbeeld een opleiding op het betreffende terrein kan gaan volgen en daarmee voor 
zichzelf een duurzaam perspectief op arbeid kan realiseren. De duur van de participatieplaats is 
wettelijk beperkt tot maximaal vier jaar (artikel 10a van de Participatiewet). Na negen maanden wordt 
beoordeeld door het college of de participatieplaats de kans op arbeidsinschakeling heeft vergroot 
(artikel 10a, achtste lid, van de Participatiewet). Zo niet dan wordt de participatieplaats beëindigd. 
Uiterlijk 24 maanden na aanvang van de participatieplaats wordt opnieuw beoordeeld of de 
participatieplaats wordt voorgezet. Als de gemeente concludeert dat voortzetting van de 
participatieplaats met het oog op in de persoon gelegen factoren aanmerkelijk bijdraagt tot de 
arbeidsinschakeling, dan kan de participatieplaats nog één jaar verlengd worden. Echter in dat geval 
dient een andere werkomgeving geboden te worden (artikel 10a, negende lid, van de Participatiewet). 
Na 36 maanden vindt opnieuw een dergelijke beoordeling plaats (artikel 10a, tiende lid, van de 
Participatiewet). 

Premie 

De persoon die werkzaamheden verricht op een participatieplaats heeft recht op een premie voor het 
eerst na zes maanden en vervolgens iedere zes maanden na aanvang van de additionele 
werkzaamheden (artikel 10a, zesde lid, van de Participatiewet). Voorwaarde is dat de persoon naar 
het oordeel van het college voldoende heeft meegewerkt aan het vergroten van zijn kansen op de 
arbeidsmarkt. De hoogte van de premie moet in de verordening vastgelegd worden (artikel 8a, eerste 
lid, onderdeel d, van de Participatiewet). De premie wordt vrijgelaten op grond van artikel 31, tweede 
lid, onderdeel j, van de Participatiewet. In verband hiermee is de hoogte van de premie begrensd door 
het in de vrijlatingsbepaling genoemde bedrag. Daarnaast moet bij het bepalen van de hoogte van de 
premie ook de risico's van de armoedeval worden betrokken (Kamerstukken II 2007/08, 31 577, nr. 3, 
p. 12). 

Er is gekozen voor een premie van € 100,- per maand, uitbetaling vindt halfjaarlijks plaats. 

Artikel 9.  Participatievoorziening beschut werk 

Algemeen 

Met ingang van 1 januari 2017 is het college verplicht beschut werk aan te bieden aan personen van 
wie het college, op advies van UWV, heeft vastgesteld dat zij uitsluitend in een beschutte omgeving 
onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben (artikel 10b, eerste 
lid, van de Participatiewet). Die verplichting is begrensd: het aantal jaarlijks te realiseren beschutte 
werkplekken wordt bij ministeriële regeling bepaald. Bij een lager aantal positieve adviezen van UWV 
blijft de verplichting beperkt tot dat aantal afgegeven positieve adviezen. Bij een hoger aantal positieve 
adviezen van UWV blijven de aantallen zoals neergelegd in de ministeriële regeling van toepassing. 

  



De gemeenteraad is, gelet op artikel 10b, zevende lid, van de Participatiewet, verplicht om bij 
verordening in elk geval vast te stellen: 

a. welke voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling worden aangeboden om adequaat 
functioneren op een beschutte werkplek mogelijk te maken; en 

b. welke voorzieningen worden aangeboden tot het moment dat de dienstbetrekking aanvangt. 

Artikel 9, eerste lid 

In dit artikel is tot uitdrukking gebracht dat aanspraak bestaat op de genoemde ondersteunende 
voorzieningen (gericht op de arbeidsinschakeling). Daarmee wordt uitvoering gegeven aan artikel 10b, 
zevende lid, van de Participatiewet. 

Artikel 9, tweede lid 

In dit artikel staat op welke manier het besluit tot stand komt waaruit blijkt dat een persoon tot de 
doelgroep behoort. De beoordeling vindt plaats in de volgende 3 stappen. 

Stap 1:  advies Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen 

Om vast te stellen of een persoon tot de doelgroep beschut werk behoort, verricht het 
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen voor het college de werkzaamheden ten behoeve van 
die vaststelling en adviseert het college hierover. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen 
voert op basis van landelijke criteria een beoordeling uit of een persoon behoort tot de doelgroep 
beschut werk (artikel 10b, tweede lid, van de Participatiewet). 

Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen verricht de werkzaamheden ten behoeve van de 
vaststelling of een persoon tot de doelgroep beschut werk behoort ook op verzoek van een persoon 
als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de Participatiewet of een persoon aan wie het 
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen een uitkering verstrekt (artikel 10b, derde lid, van de 
Participatiewet). Als het UWV tot het oordeel komt dat iemand tot de doelgroep beschut werk behoort, 
adviseert UWV het college van de gemeente waar de betreffende persoon staat ingeschreven. 

Stap 2:  besluit gemeente 

Op basis van het advies van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen beslist de gemeente of 
iemand tot de doelgroep beschut werk behoort. Alleen als sprake is van een onzorgvuldige 
totstandkoming van het advies van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, kan de 
gemeente besluiten het advies niet te volgen. 

Stap 3:  dienstbetrekking beschut werk 

Nadat is vastgesteld dat iemand tot de doelgroep beschut werk behoort, zorgt de gemeente ervoor dat 
deze persoon in een dienstbetrekking onder beschutte omstandigheden aan de slag gaat (artikel 10b, 
eerste lid, van de Participatiewet). Het kan dan gaan om een privaatrechtelijke of een 
publiekrechtelijke dienstbetrekking (artikel 6, eerste lid, onderdeel f, van de Participatiewet). Het 
college kan zelf bepalen waar de beschut werkplek wordt georganiseerd. Dat kan zijn binnen de 
gemeente, maar ook bij de bestaande sw-bedrijven, of bij een andere, aan de gemeente gelieerde 
organisatie. Het kan zijn dat een reguliere werkgever bereid is de benodigde beschutte 
omstandigheden te bieden. Het toekennen van een beschut werkplek is een besluit in de zin van de 
Awb. 

 



Artikel 9, derde lid 

Nadat het college heeft vastgesteld dat iemand tot de doelgroep voor beschut werk behoort, dient 
deze persoon geplaatst te worden op een beschut werkplek. In de wetenschap dat een plaatsing 
afgestemd dient te worden op de persoonlijke eigenschappen en omstandigheden van de persoon, 
dient dit een vorm van maatwerk te zijn, die niet altijd direct tot plaatsing op een geschikte werkplek 
zal leiden. Het college is verplicht om ter overbrugging van de periode tot de plaatsing voorzieningen 
aan te bieden die bijdragen aan een succesvolle plaatsing. De voorzieningen die hiervoor 
aangeboden worden zijn genoemd in het tweede lid. Welke (combinatie van) voorziening(en) in een 
concreet geval ingezet wordt zal gezien het maatwerkkarakter van dat geval afhangen. 

Naast voorzieningen die bijdragen aan de arbeidsinschakeling en hun grondslag vinden in de Re-
integratieverordening, worden ook andere voorzieningen genoemd. Dergelijke – perifere – 
voorzieningen kunnen op grond van andere regelingen, zoals de Wet maatschappelijke ondersteuning 
2015 of de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening, worden verstrekt en bijdragen aan een geslaagde 
plaatsing. 

Artikel 9, vierde lid 

Als is vastgesteld dat een persoon alleen in een beschutte omgeving onder aangepaste 
omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft en deze persoon nog niet in aanmerking 
is gekomen voor een beschut werkplek omdat het aantal geraamde plaatsen al is gerealiseerd, dan 
krijgt deze persoon voorrang op personen van wie later is vastgesteld dat zij alleen in een beschutte 
omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben. Dit 
betekent dat de voorziening beschut werk in principe wordt toegekend op volgorde van aanvraag dat 
een persoon alleen in een beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot 
arbeidsparticipatie heeft. Dit is conform de bedoeling van de wetgever dat personen voor wie niet 
direct een beschut werkplek beschikbaar is, bij voorrang een beschut werkplek krijgen aangeboden in 
het daaropvolgende jaar. 

Artikel 10.  Ondersteuning bij leer-werktraject 

Personen uit de doelgroep kunnen in aanmerking komen voor de voorziening ondersteuning bij leer-
werktrajecten. Het college moet dan wel van oordeel zijn dat een leer-werktraject nodig is en dat de 
ondersteuning nodig is voor het volgen van dat leer-werktraject. Dit is geregeld in artikel 10 en volgt uit 
artikel 10f van de Participatiewet. Artikel 10f van de Participatiewet bepaalt voorts dat het college 
uitsluitend ondersteuning bij een leer-werktraject kan aanbieden aan personen: 

-  van zestien of zeventien jaar van wie de leerplicht of de kwalificatieplicht, bedoeld in de 
Leerplichtwet 1969, nog niet is geëindigd; of 

-  van achttien tot 27 jaar die nog geen startkwalificatie hebben behaald. 

De voorziening ondersteuning bij leer-werktrajecten is inzetbaar voor jongeren van zestien of 
zeventien jaar oud die dreigen uit te vallen uit school, maar middels een leer/werktraject alsnog een 
startkwalificatie kunnen behalen. Om te voorkomen dat jongeren onnodig uitvallen, wordt de 
mogelijkheid geboden extra ondersteuning te bieden. Deze voorziening kan ook worden ingezet ter 
voorkoming van schooluitval bij jongeren van achttien tot 27 jaar die door een leer-werktraject alsnog 
een startkwalificatie kunnen behalen. 

Bijstandsgerechtigden jonger dan 27 jaar die uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs kunnen volgen, zijn 
uitgesloten van ondersteuning op grond van artikel 7, derde lid, onder a, van de Participatiewet. Voor 
de conclusie dat een jongere uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs kan volgen is vereist dat de jongere 
uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs volgt of daarvoor in aanmerking komt (Kamerstukken II 2010/11, 
32 815, nr. 3, p. 49). In het kader van artikel 7, derde lid, onder a, van de Participatiewet betekent dit 
dat het college vanaf het moment dat de jongere uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs volgt of kan 
volgen geen ondersteuning bij de arbeidsinschakeling kan bieden. 

 



In artikel 10f van de Participatiewet is bepaald dat het college onder omstandigheden ondersteuning 
kan bieden aan personen jonger dan achttien jaar en aan personen van achttien tot 27 jaar die nog 
geen startkwalificatie hebben behaald en voor wie een leer-werktraject nodig is. Er wordt vanuit 
gegaan dat het mogelijk is een leer-werktraject aan te bieden aan personen die voldoen aan het 
bepaalde in de artikelen 10 en 10f van de Participatiewet, in afwijking van artikel 7, derde lid, onder a, 
van de Participatiewet. 

Artikel 11.  Persoonlijke ondersteuning bij werk 

De voorziening persoonlijke ondersteuning bij werk is nader uitgewerkt in hoofdstuk 3A. Deze bepaling 
verwijst daarom naar dit hoofdstuk, waarbij ook wordt verwezen naar de uit artikel 3 voortvloeiende 
algemene bepalingen die gelden voor alle op grond van deze verordening te verstrekken 
voorzieningen. 

Artikel 11a.  Individuele en collectieve begeleiding 

Het eerste lid regelt de individuele begeleiding 

Het gaat hier om dienstverlening, begeleiding en ondersteuning, afgestemd op de individuele inwoner 
en gericht op positieve ontwikkeling in hun maatschappelijk (samenleving) en economisch (arbeid) 
functioneren. 

Het tweede lid regelt de collectieve begeleiding 

Het onderscheid met begeleiding individueel is dat hier sprake is van een groep inwoners met gelijke 
ontwikkeling/ondersteuningsbehoefte, die in groepsverband begeleid worden. 

Artikel 12.  Opstapsubsidie 

Gesubsidieerde arbeid kan als één van de voorzieningen worden ingezet om de arbeidsinschakeling 
te bevorderen. In de Participatiewet is geregeld dat alle voorzieningen moeten dienen om een persoon 
uiteindelijk aan regulier werk te helpen. 

 

Compensatie 

Het doel van de opstapsubsidie is het bieden van een tijdelijke compensatie voor het feit dat voor een 
persoon ten minste het wettelijk minimumloon moet worden betaald, terwijl de werkgever een persoon 
(nog) niet ten volle kan inzetten. Zo kan het college een opstapsubsidie aan de werkgever verstrekken 
om tijdelijk het verschil in arbeidsproductiviteit te compenseren en zo de re-integratie van de 
bijstandsgerechtigde te bewerkstelligen. 

Geen verdringing 

Zie wat hierover is opgemerkt bij artikel 4. 

De opstapsubsidie is in principe tijdelijk en moet worden onderscheiden van de loonkostensubsidie 
zoals bedoeld in de artikelen 10c en 10d van de Participatiewet. 

De laatstgenoemde loonkostensubsidie is geïntroduceerd in de Participatiewet door de Invoeringswet 
Participatiewet en is specifiek bedoeld voor personen met een arbeidsbeperking van wie is 
vastgesteld dat zij met voltijdsarbeid niet in staat zijn tot het verdienen van het minimumloon en ter 
compensatie van het tekort aan verdiencapaciteit vanwege die arbeidsbeperking. Dit kan dus een min 
of meer structurele loonkostensubsidie zijn, die om die reden ook niet uit de re-integratiemiddelen 
wordt gefinancierd maar uit de uitkeringsmiddelen. 

De opstapsubsidie is niet noodzakelijk gericht op personen met een arbeidsbeperking, maar 
ondersteunt personen die tijdelijk kwetsbaar zijn bij hun start op de arbeidsmarkt. 

 

 



Artikel 13. Proefplaats 
 
Volgens artikel 8a, tweede lid, onder d, van de Participatiewet moet de gemeente in de verordening de 
voorwaarden aangeven waaronder “het college toestemming verleent aan een persoon als bedoeld in 
artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de wet die algemene bijstand ontvangt, om op een proefplaats 
gedurende twee maanden met de mogelijkheid tot verlenging met maximaal vier maanden, 
werkzaamheden te verrichten”. Het doel van deze verplichting is om meer harmonisatie tot stand te 
brengen. Voor de termijn is aangesloten bij de wetgeving die wordt uitgevoerd door het UWV en het 
door het UWV gevoerde beleid (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 55). Artikel 13 geeft hier 
invulling aan. Het na een proefplaatsing inzetten van een dienstverband met een forfaitaire 
loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d, vijfde lid, van de Participatiewet is onwenselijk. Partijen 
in de (landelijke) Werkkamer hebben zich in die zin ook expliciet uitgesproken. Als het noodzakelijk is 
om de werkzaamheden uit te voeren, kan het college persoonlijke ondersteuning toekennen aan de 
persoon op de proefplaats (zesde lid). 

 
Hoofdstuk 3A. Specifieke bepalingen doelgroep Breed offensief 

 
Met de doelgroep Breed offensief gaat het om mensen met een beperking die niet zelfstandig het 
minimumloon kunnen verdienen en vallen onder de doelgroep banenafspraak of die zijn aangewezen 
op beschut werk. 
 
Artikel 14a. Specifiek aanvraagproces loonkostensubsidie 

Dit artikel is een uitwerking van de wettelijke verplichting voor gemeenten om bij verordening te 
bepalen hoe het administratief proces met betrekking tot het verstrekken van loonkostensubsidie is 
vormgegeven (artikel 8a, eerste lid en tweede lid, onder c, van de Participatiewet). Door in de 
verordening naar het werkproces te verwijzen beoogt de wetgever ervoor te zorgen dat werkgevers, in 
het kader van transparantie, beter weten waar zij aan toe zijn (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, 
p. 54-55). 

Het tweede lid maakt duidelijk dat het rechtssubject van de loonkostensubsidie de werkgever is, ook 
op het moment dat de werknemer de aanvraag indient. Dit volgt ook uit artikel 10d, eerste lid, van de 
Participatiewet waarin staat dat de subsidie wordt verleend aan de werkgever. 

Omdat alleen personen die behoren tot de doelgroep loonkostensubsidie hiervoor in aanmerking 
komen regelt het derde lid dat op het moment dat er een aanvraag binnenkomt met betrekking tot een 
persoon ten aanzien van wie nog niet is vastgesteld dat deze onder de doelgroep valt de aanvraag 
mede moet worden gezien als een aanvraag om onder de doelgroep te worden gebracht. Het onder 
de doelgroep brengen gebeurt volgens de in artikel 1 gedefinieerde praktijkroute. 

Het vierde lid regelt de termijn waarbinnen de loonwaarde wordt vastgesteld. 

Het vijfde lid verwijst naar het administratieve werkproces dat door het college wordt gevolgd. Dit 
betreft het preferente proces loonkostensubsidie. Hiermee wordt gedoeld op het proces zoals dat door 
“De normaalste zaak”, een netwerk van bijna 700 werkgevers die samen aan de inclusieve 
arbeidsmarkt bouwen, is ontwikkeld. Doel was om de lasten voor werkgevers als gevolg van 
verschillende werkwijzen door gemeenten te verminderen, door het creëren van één administratief 
uitvoeringsproces voor het verstrekken van loonkostensubsidie. Door hierbij aan te sluiten en het 
makkelijker te maken voor werkgevers wordt beoogd dat meer personen met een loonkostensubsidie 
aan het werk kunnen komen. 
 
  



Artikel 14b.  Voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk en overige 
voorzieningen 

Dit artikel bevat een aantal voorwaarden voor de toekenning van persoonlijke ondersteuning bij werk 
en overige voorzieningen aan personen met een arbeidsbeperking. Het betreft een aantal specifieke 
voorwaarden die verband houden met de aard van deze voorzieningen. Het artikel vormt daarmee 
een aanvulling op de in artikel 3 opgenomen algemene voorwaarden om in aanmerking te komen voor 
een re-integratievoorziening. Deze voorwaarden dragen bij aan een evenwichtige verdeling van de 
beschikbare voorzieningen over de doelgroep, zoals bedoeld in artikel 8a, tweede lid, onderdeel a, 
van de Participatiewet. 

Vereist is dat de persoon behoort tot de doelgroep, bedoeld in artikel 7 van de Participatiewet, waarbij 
er voor personen die VSO/PRO-onderwijs hebben genoten een uitzondering wordt gemaakt, waardoor 
zij ook voor persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen in aanmerking kunnen 
komen. Het is van belang dat de inzet van de persoonlijke ondersteuning en/of overige voorziening 
noodzakelijk is om het werk uit te kunnen voeren (b). Om een doelmatige inzet van de re-
integratiemiddelen te waarborgen is er een minimale omvang verbonden aan de dienstbetrekking. Op 
het moment dat het gaat om een voorziening waarvan verwacht mag worden dat de werkgever 
hiervoor zelf zorgdraagt, omdat dit bijvoorbeeld voortvloeit uit de Arbo-regels, wordt de voorziening 
niet verstrekt op grond van deze verordening. De aan de voorziening(en) verbonden kosten kunnen in 
uitzonderlijke gevallen leiden tot het afwijzen van de gevraagde voorziening(en), op het moment dat 
deze kosten in geen verhouding staan tot de maatschappelijke baten die verbonden zijn aan de 
verstrekking van de voorziening(en). 

Artikel 14c.  Aanvraagprocedure persoonlijke ondersteuning bij werk en overige 
voorzieningen 

Dit artikel regelt de aanvraagprocedure voor persoonlijke ondersteuning bij werk en overige 
voorzieningen. Uiteraard is de aanvraagmogelijkheid geen verplichting; het college kan ook zelf 
ambtshalve – dat wil zeggen zonder aanvraag – beoordelen wat nodig is. In de praktijk zal veelal ook  
sprake zijn van een ambtshalve beoordeling. Het college zorgt dan zelf voor een goede match met 
een werkgever, met passende ondersteuning. Het hoeft meestal niet tot een aanvraag te komen 
(Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 11). 

In dit artikel worden de verschillende stappen beschreven die het college moet doorlopen om tot een 
zorgvuldig onderzocht en onderbouwd besluit te komen. Het artikel vloeit voort uit artikel 8a, tweede 
lid, onderdeel f, van de Participatiewet “op welke wijze het college voorzieningen als bedoeld in artikel 
10, eerste lid, verstrekt” en onderdeel g “op welke wijze waar nodig voor een persoon als bedoeld in 
de artikelen 7, eerste lid, onderdeel a, of 10d, tweede lid van de Participatiewet, wordt voorzien in 
integrale en voortgezette (persoonlijke) ondersteuning”. 

Bij het onderzoek houdt het college rekening met de persoonlijke omstandigheden van de aanvrager 
en met zijn wensen en die van de werkgever. Als dat nodig is, wint het college een specifiek 
deskundig oordeel in. 

In artikel 8a, tweede lid, onder g, van de Participatiewet is bepaald dat in de verordening ook moet 
worden opgenomen op welke wijze wordt voorzien in integrale ondersteuning. In het zesde lid is 
daartoe bepaald dat het college tijdens het onderzoek, als dat nodig is, ook voorzieningen uit andere 
wetten (jeugdhulp, Wmo, schuldhulpverlening, enz.) betrekt bij de afweging en zo komt tot een zo 
goed mogelijk afgestemde integrale dienstverlening. 

Artikel 14d.  Inhoud beschikking persoonlijke ondersteuning bij werk en overige 
voorzieningen 

Een beschikking dient te voldoen aan de eisen die de Algemene wet bestuursrecht en de 
Participatiewet daaraan stellen. In dit artikel is bepaald welke concrete informatie minimaal in een 
beschikking moet worden opgenomen. Het betreft een nadere uitwerking van de wettelijke eisen, die 
niet afdoet aan de plicht om aan de eisen die rechtstreeks voortvloeien uit de Algemene wet 
bestuursrecht en de Participatiewet te voldoen. 

 
 



Artikel 14e.  Persoonlijke ondersteuning bij werk 
Persoonlijke ondersteuning bij werk omvat zowel jobcoaching als interne werkbegeleiding. Deze twee 
vormen van persoonlijke ondersteuning worden beide benoemd. Het eerste en tweede lid geven aan 
op welke wijze het college zorgdraagt voor het verstrekken van persoonlijke ondersteuning aan de 
doelgroep in natura en in de vorm van een subsidie (artikel 8a, tweede lid, onder e, sub 1, van de 
Participatiewet). De gemeente kan een eigen jobcoach inzetten, of een jobcoach inhuren en die aan 
een werkgever toekennen. Ook is mogelijk dat een werkgever zelf een eigen jobcoach in dienst heeft 
(interne jobcoach) of een jobcoach inhuurt (externe jobcoach). De werkgever kan ook een collega van 
de werknemer inzetten om hem te begeleiden (interne werkbegeleider). In het artikel worden de 
verschillende mogelijkheden benoemd. 

Het derde lid maakt duidelijk dat de in het eerste en tweede lid bedoelde ondersteuning ook kan 
worden aangeboden op het moment dat er geen sprake is van een dienstverband. Dit vormt een 
uitbreiding op de wettelijke basisplicht om deze ondersteuning aan te bieden ten behoeve van  
opgedragen taken die worden verricht in het kader van een dienstverband bij een werkgever. 

 
Artikel 14f.  Specifieke voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk 
Het eerste lid bevat een termijn waarbinnen een aanvraag om persoonlijke ondersteuning in beginsel 
moet zijn ingediend, gerekend vanaf de datum van indiensttreding. Deze termijn houdt verband met 
de aard van de voorziening. Persoonlijke ondersteuning bij werk is een voorziening die wordt verstrekt 
als deze noodzakelijk is voor de persoon om de aan hem opgedragen taken uit te voeren. Bij een 
aanvraag die pas na het verstrijken van een ruime periode na indiensttreding wordt ingediend, kan de 
vraag worden gesteld in hoeverre het verstrekken van deze voorziening nog noodzakelijk is, nu men 
kennelijk al geruime tijd zonder deze persoonlijke ondersteuning de werkzaamheden al heeft verricht. 
In die situatie rechtvaardigt dat de conclusie dat, tenzij er sprake is van een bijzondere situatie, het 
verstrekken van persoonlijke ondersteuning op aanvraag in beginsel niet noodzakelijk is. 
 
Het tweede lid bevat de basisaspecten waarmee het college rekening moet houden bij het verstrekken 
van individuele ondersteuning en benadrukt het belang van het leveren van maatwerk. In artikel 14g 
wordt dit verder uitgewerkt. 
 
Artikel 14g.  Jobcoaching 
Het eerste lid is een uitwerking van artikel 8a, tweede lid, onder e, onderdeel 2, van de Participatiewet, 
waarin de opdracht is neergelegd om in de verordening aan te geven welke kwaliteitseisen het college 
stelt aan de jobcoach en hoe deze eisen worden gewaarborgd. Dit is relevant omdat kwaliteit, en 
kwaliteitseisen, een waarborg (kunnen) zijn voor een goede inzet van de jobcoach. Deze eisen staan 
vermeld op de site Algemeen programma van eisen. 

Het tweede lid is een uitwerking van de uit artikel 8a, tweede lid, onder e, sub 1, van de Participatiewet 
voortvloeiende verordeningsplicht. Het bepalen van de duur en de intensiteit van de jobcoaching is 
maatwerk. 

Het derde lid bevat een mogelijkheid om in bijzondere situaties af te wijken van het in het tweede lid 
gegeven beoordelingskader. Hiermee wordt het recht op passende ondersteuning te allen tijde 
gewaarborgd. De afwijking kan zowel bestaan uit het bieden van meer of intensievere jobcoaching, 
alsook uit het verlengen daarvan. 

Het vierde lid bevat een opdracht aan het college om te stimuleren dat jobcoaching door het college in 
natura wordt verstrekt. De naturaverstrekking geeft het college andere sturingsmogelijkheden en ook 
de efficiency kan hiermee zijn gediend. Dit neemt niet weg dat jobcoaching, binnen de in de 
verordening gestelde voorwaarden, ook in de vorm van een subsidie kan worden verstrekt. 

Artikel 14h.  Jobcoaching in natura 
Artikel 8a, tweede lid, onder e, onderdeel 1, van de Participatiewet bepaalt onder andere dat in de 
verordening moet worden geregeld hoe het college ook zorgdraagt voor het verstrekken van 
persoonlijke ondersteuning (jobcoaching) in natura. Dit artikel voorziet hierin. 

 
 

https://smex-ctp.trendmicro.com/wis/clicktime/v1/query?url=https:%2f%2fwww.google.com%2furl%3fsa%3di%26rct%3dj%26q%3d%26esrc%3ds%26source%3dweb%26cd%3d%26cad%3drja%26uact%3d8%26ved%3d0CAMQw7AJahcKEwjY_JLZ0vH9AhUAAAAAHQAAAAAQAg%26url%3dhttps%253A%252F%252Fwww.sociaaldomein-limburgnoord.nl%252Ffiles%252FNGA%252520en%252520PGB%252F2023%252FBijlage%2525201%252520-%252520Algemeen%252520Programma%252520van%252520Eisen.pdf%26psig%3dAOvVaw0Hr0um2m_J1wn8fxj4VIcw%26ust%3d1679646946618832&umid=0bdc95c9-a908-4c2e-82ee-ba69ef1a8651&auth=e53c7f652bfbc1540b85055824ee2a7107052444-5c82bc39b460fe73847e89e76cd5d27a9748db05


Artikel 14i.  Subsidie voor het organiseren van jobcoaching 
Artikel 8a, tweede lid, onder e, onderdeel 1, van de Participatiewet bepaalt onder andere dat in de 
verordening moet worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van persoonlijke 
ondersteuning door middel van subsidieverstrekking, waaronder jobcoaching. Dit artikel voorziet 
hierin. 

In het tweede lid zijn de randvoorwaarden opgenomen om voor subsidieverlening in aanmerking te 
komen. Bij de keuze voor deze voorwaarden is, met het oog op het realiseren van een zo uniform 
mogelijk kader, aansluiting gezocht bij door het UWV gehanteerde voorwaarden op grond van artikel 
12 van het Reïntegratiebesluit. 

Het derde lid geeft aan op welke wijze de hoogte van de subsidie voor jobcoaching door het college 
kenbaar wordt gemaakt. Het college moet er voor zorgen dat de tarieven voor een bepaald jaar 
vindbaar en kenbaar zijn voor werkgevers en de doelgroep. Dat kan bijvoorbeeld door de tarieven te 
vermelden op de website van de gemeente. Daarbij is als eis opgenomen dat het door het college 
vastgestelde tarief toereikend moet zijn om jobcoaching in te kopen. Dit betekent dat het college moet 
onderzoeken in de markt wat een toereikend tarief is. Het feit dat een persoon of werkgever een 
beroep wenst te doen op een duurdere jobcoach betekent niet dat het college gehouden is het 
meerdere te verstrekken. Er is immers een maximumtarief waarvan vaststaat dat dit toereikend is om 
passende jobcoaching in te kopen. 

Artikel 14j.  Interne werkbegeleiding 
Artikel 8a, tweede lid, onder e, onderdeel 1, van de Participatiewet in combinatie met artikel 10, derde 
lid, onder b, van de Participatiewet bepaalt onder andere dat in de verordening moet worden geregeld 
hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van persoonlijke ondersteuning in de vorm van een 
interne werkbegeleider door middel van subsidieverstrekking. Dit artikel regelt hoe dit mogelijk is en op 
welke wijze de hoogte van de subsidie hiervoor wordt bepaald. 

In het tweede lid wordt geregeld dat het aanbod van het college tevens een training voor de collega 
van de persoon kan bevatten, zodat deze de begeleiding op een verantwoorde wijze kan bieden. 
Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan een “Harrie-training” (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, 
nr. 3, p. 20). 

Artikel 14k.  Specifieke voorwaarden toekenning vervoersvoorziening 
Artikel 8a, tweede lid, onder f, onderdeel 1, van de Participatiewet bepaalt dat in de verordening moet 
worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van een vervoersvoorziening die 
ertoe strekt dat de persoon zijn werkplek, proefplaats of opleidingslocatie kan bereiken. Dit artikel 
regelt, in aanvulling op de artikelen 3 en 14b, onder welke voorwaarden dit mogelijk is en op welke 
wijze de hoogte van de vergoeding hiervoor wordt bepaald als het college het vervoer niet zelf (in 
natura) organiseert. Bij de bepaling van de vergoeding wordt uitgegaan van het reguliere tarief in de 
markt, waarbij, in lijn met artikel 3, derde lid, de goedkoopst adequate oplossing het uitgangspunt 
vormt. Het bedrag dat de werknemer voor vervoer ontvangt van zijn werkgever, bijvoorbeeld een 
reiskostenvergoeding op grond van de arbeidsovereenkomst, wordt door het college in mindering 
gebracht op de te verstrekken vervoersvoorziening. 

Artikel 14l.  Specifieke voorwaarden noodzakelijke intermediaire activiteit bij visuele of 
motorische handicap 

Artikel 8a, tweede lid, onder f, onderdeel 2, van de Participatiewet bepaalt dat in de verordening moet 
worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van een noodzakelijke intermediaire 
activiteit in het geval er sprake is van een visuele of motorische handicap. Dit artikel regelt dat het 
college de, als gevolg van een geheel of gedeeltelijk ontbrekende visuele of motorische 
lichaamsfunctie noodzakelijke, voorziening(en) verstrekt die nodig zijn ter vervanging of ondersteuning 
van de persoon. De specifieke aard van de voorziening is niet opgenomen, omdat dit sterk afhankelijk 
is van de behoefte van de persoon. Wel gelden de voorwaarden zoals opgenomen in de artikelen 3 en 
14b. 

 

 



Artikel 14m.  Specifieke voorwaarden meeneembare voorzieningen 
Artikel 8a, tweede lid, onder f, onderdeel 3, van de Participatiewet bepaalt dat in de verordening moet 
worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van meeneembare voorzieningen 
voor de inrichting van de werkplek, de productie- en werkmethoden, de inrichting van de 
opleidingslocatie of de proefplaats en bij het werk of opleiding te gebruiken hulpmiddelen. Hiervoor is 
geen limitatieve lijst. Gedacht kan worden aan een aangepaste bureaustoel, toetsenbord, koptelefoon, 
enzovoort. Wat een passende voorziening is, is sterk afhankelijk van de individuele behoefte van de 
persoon. Dit vraagt om maatwerk. Wel gelden de voorwaarden zoals opgenomen in de artikelen 3 en 
14b. Het uitgangspunt is dat de voorzieningen in bruikleen beschikbaar worden gesteld en dus weer 
bij het college worden ingeleverd op het moment dat deze niet langer nodig zijn. 

Artikel 14n.  Specifieke voorwaarden werkplekaanpassingen 
In artikel 8a, tweede lid, onder f, onderdeel 3, van de Participatiewet wordt uitsluitend gesproken van 
meeneembare voorzieningen. In sommige gevallen zijn er andere voorzieningen nodig op de werkplek 
om ervoor te zorgen dat de persoon hier kan werken. Hierbij kan gedacht worden aan een aangepast 
toilet, een entree met automatische deuropener of een traplift. Dit artikel regelt de mogelijkheid om ook 
in deze behoefte te voorzien door het toekennen van een werkplekaanpassing. Daarmee wordt 
aansluiting gezocht bij de wetsgeschiedenis, waarin wel wordt gesproken van werkplekaanpassingen 
in plaats van meeneembare voorzieningen (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 20). 

Artikel 16. Intrekken oude verordeningen en overgangsrecht 

In artikel 16 is het intrekken van de verordening loonkostensubsidie geregeld. Dit heeft te maken met 
het feit dat de grondslag voor deze verordening, in de vorm van artikel 6, tweede lid, van de 
Participatiewet, met de wet “Wijziging van de Participatiewet en enkele andere wetten in verband met 
het verbeteren van de regeling voor loonkostensubsidie en enkele andere wijzigingen (uitvoeren breed 
offensief)”, is komen te vervallen. 

Het intrekken van de oude re-integratieverordening is eveneens in dit artikel geregeld. 

Ook is in artikel 16 het overgangsrecht neergelegd. Het kan voorkomen dat personen een voorziening 
toegekend hebben gekregen op grond van de oude re-integratieverordening, die niet meer voldoet 
aan de voorwaarden uit deze verordening. Hierbij kan worden gedacht aan de situatie waarin de oude 
re-integratieverordening voorzieningen bevat die na inwerkingtreding van deze verordening niet meer 
worden verstrekt. Ook is het denkbaar dat een persoon op grond van de oude re-integratieverordening 
wel in aanmerking zou komen voor een voorziening, maar door inwerkingtreding van deze verordening 
niet meer. De toegekende voorziening zou dan op grond van artikel 3, tweede lid moeten worden 
beëindigd. Om dit te voorkomen is in artikel 16, tweede lid, geregeld dat dergelijke voorzieningen 
worden behouden voor ten hoogste de duur van 12 maanden of - als dit eerder is - voor de duur dat 
deze is verstrekt. Dit uiteraard voor zover wordt voldaan aan de voorwaarden uit de (oude) re-
integratieverordening Participatiewet Beesel 2022, zoals vastgesteld op 13 december 2021. 
Wordt niet meer aan die voorwaarden voldaan, dan moet de voorziening worden beëindigd, 
bijvoorbeeld als een belanghebbende geen aanspraak meer heeft op ondersteuning bij de 
arbeidsinschakeling. De periode van 12 maanden begint te lopen vanaf het moment van 
inwerkingtreding van deze verordening. 

Voortzetten toegekende voorzieningen 

Toegekende voorzieningen op grond van de (oude) re-integratieverordening Participatiewet Beesel 
2022, zoals vastgesteld op 13 december 2021 worden dus in beginsel behouden tot 12 maanden na 
inwerkingtreding van deze verordening. Na afloop van die periode kan het college besluiten of een 
voorziening wordt voortgezet (artikel 16, vierde lid). Hierbij kan het college rekening houden met al 
gesloten overeenkomsten. Voortzetting van een voorziening ligt bijvoorbeeld voor de hand als het 
college is gehouden de kosten van een dergelijke voorziening te voldoen, ongeacht of een persoon 
nog gebruik maakt van de voorziening. Lopende re-integratievoorzieningen kunnen in beginsel ná 
inwerkingtreding van deze verordening worden afgerond conform de overeenkomst. 

 



Voortzetting is niet mogelijk 

Voortzetting van een toegekende voorziening na 12 maanden is niet mogelijk als de voorziening 
binnen die periode is beëindigd wegens het niet meer voldoen aan de voorwaarden voor die 
voorziening op grond van de (oude) re-integratieverordening Participatiewet Beesel 2022, zoals 
vastgesteld op 13 december 2021 of als de voorziening is toegekend voor een kortere duur dan 12 
maanden na inwerkingtreding van de verordening. Een voorziening dient immers niet langer te worden 
voortgezet dan de duur van de oorspronkelijke toekenning. 

Ten aanzien van die voorziening blijft de (oude) re-integratieverordening Participatiewet Beesel 2022 , 
zoals vastgesteld op 13 december 2021 van toepassing (artikel 16, vijfde lid). 

 


	Algemeen
	Artikelsgewijze toelichting
	Hoofdstuk 1. Algemene bepalingen
	Artikel 1. 	Definities
	Hoofdstuk 2. Beleid
	Artikel 3. 	Algemene bepalingen over voorzieningen
	Artikel 4. 	Werkstage
	Artikel 5. 	Sociale activering
	Artikel 6. 	Detacheringsbaan
	Artikel 7. 	Scholing
	Artikel 8. 	Participatieplaats
	Artikel 9. 	Participatievoorziening beschut werk
	Artikel 10. 	Ondersteuning bij leer-werktraject
	Artikel 11. 	Persoonlijke ondersteuning bij werk
	Artikel 16. Intrekken oude verordeningen en overgangsrecht


</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>