<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Zienswijzennota bestemmingsplan ‘Kissel-Voskuilenweg 2014’



Het ontwerp van het bestemmingsplan ‘Kissel-Voskuilenweg 2014’ heeft met ingang van 14
augustus 2014 gedurende zes weken ter inzage gelegen. Gedurende die termijn kon eenieder zijn
zienswijze tegen het ontwerp naar keuze schriftelijk of mondeling aan de gemeenteraad van
Heerlen kenbaar maken. De openbare kennisgeving van de terinzagelegging van het ontwerpplan
heeft plaatsgevonden conform de eisen die de wet daaraan – in artikel 3.8 lid 1 van de Wet
ruimtelijke ordening in samenhang met artikel 3:12 van de Algemene wet bestuursrecht – stelt. De
kennisgeving is gepubliceerd in de Staatscourant. Tevens heeft publicatie plaatsgevonden in het
plaatselijke weekblad ‘Gezien’ en heeft een elektronische kennisgeving plaatsgevonden op de
website van de gemeente Heerlen.

Er zijn vier schriftelijke zienswijzen ingediend. Gelet op de verzendtheorie zijn zienswijzen tijdig
naar voren gebracht indien deze binnen de termijn van terinzagelegging zijn verzonden en uiterlijk
een week na afloop van de termijn zijn ontvangen. Alle zienswijzen zijn tijdig ingediend en
derhalve in zoverre ontvankelijk. Dit verslag bevat een overzicht van de ingediende zienswijzen.

De indieners van zienswijzen is op 23 oktober 2014 tevens de mogelijkheid geboden deze
zienswijzen nader toe te lichten ten overstaan van een commissie van raadsleden. Van deze
mogelijkheid heeft niemand gebruik gemaakt.



Reclamant 1    Kantoor Smit, vastgoed- en bouwjuridische adviezen namens Hendriks Coppelmans
               Ontwikkeling B.V. te Uden

Reclamant 2    Jacobs & Joosten c.s. Juristen namens de heer J.W.F.B Van den Berg, Voskuilenweg
               53 te Heerlen

Reclamant 3    Stichting Dierenbescherming Limburg te Born

Reclamant 4    De heer B.J.F.B. Van den Berg, Kissel 51A




                                                                                                  1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Reclamant 1
Reclamant 1 is eigenaar van een stuk grond, groot 8.000 m² gelegen tussen de Schaesbergerweg /
Mijnspoorweg / Limaweg (voormalige locatie Glasmijterrein). Voor deze locatie verzoekt reclamant
bij de vaststelling van het bestemmingsplan ‘Kissel-Voskuilenweg 2014’ een positieve bestemming
woningbouw, respectievelijk een uitwerkingsverplichting voor woningbouw op te nemen. In de
navolgende samengevatte zienswijze wordt aangegeven waarom reclamant 1 van mening is dat uw
gemeenteraad hiertoe zou moeten overgaan.

Zienswijze 1
Reclamant 1 verwijst naar de door haar ingediende inspraakreactie bij brief van 24 maart 2014 en
verzoekt deze als hier herhaald en ingelast te beschouwen. Samengevat kan deze inspraakreactie
als volgt worden weergegeven (voor een meer uitgebreide weergave van de inspraakreactie en het
gemeentelijk standpunt dienaangaande wordt kortheidshalve verwezen naar het inspraakverslag):
        gelet op de gevoerde overleggen en de overtuiging dat het bouwplan in overeenstemming
        is met de uitgangspunten van de overeenkomst IBA Parkstad 2020, kan reclamant zich niet
        vinden in het wegbestemmen van de woningbouwmogelijkheden;
        reclamant is van mening dat de gemeente een verzoek tot uitwerking niet kan weigeren,
        aangezien de gemeente een plicht heeft om de woonbestemming uit te werken;
        reclamant stelt dat het planvoorstel niet in strijd met provinciaal, regionaal en gemeentelijk
        beleid is, aangezien het planvoorstel past binnen het provinciaal woningbouwbeleid,
        gekoppeld aan IBA Parkstad;
        reclamant stelt dat het planvoorstel het resultaat is van beleidsmatig overleg met
        gemeentelijke ambtenaren en derhalve binnen de gemeente draagvlak is voor het
        planvoorstel.

      Reactie gemeente
      De betreffende locatie is gelegen binnen de bestemming ‘Woongebied artikel 11 Wet
      Ruimtelijke Ordening uitwerken’ (gebied A). Deze gronden zijn bestemd voor
      woondoeleinden en maatschappelijke en culturele doeleinden. Ter plaatse geldt een
      bouwverbod, zolang het door burgemeester en wethouders uit te werken plan geen
      rechtskracht heeft gekregen. Deze regeling is opgenomen in het bestemmingsplan dat door
      de gemeenteraad in 1995 is vastgesteld. Het in procedure brengen van voornoemd uit te
      werken plan conform de regeling uit 1995 is thans niet meer in overeenstemming met een
      goede ruimtelijke ordening. Het door reclamant beoogde plan is in strijd met het geldende
      woningbouwbeleid, zoals onder meer omschreven in het door het Parkstadbestuur
      vastgestelde ‘Structuurvisiebesluit wonen’, de ‘Herstructureringsvisie’, de ‘Regionale
      woonstrategie’, de ‘Regionale Programmering’ en tevens het (ontwerp) POL2014 van de
      provincie Limburg. Tevens wordt opgemerkt dat het gemeentebestuur nooit heeft ingestemd
      met het voorliggende initiatief.

Zienswijze 2
Reclamant 1 is van mening dat de gemeente bij de beantwoording van de ingediende
inspraakreacties onvoldoende antwoord geeft op de inspraakreactie van reclamant dat haar
bouwplan strijdig zou zijn met de beleidsplannen. Onder verwijzing naar een chronologische
opsomming van de correspondentie aangaande dit bouwplan is reclamant van mening dat het
college dienaangaande een positief besluit heeft genomen. Onder verwijzing naar een schrijven
d.d. 22 oktober 2013, waarin reclamant verzoekt om een afschrift van het vermeende besluit,
wordt door reclamant aangegeven dat de gemeente hierop geen reactie heeft gegeven. Reclamant
geeft aan via een Wob procedure alle documentatie boven water te krijgen om deze alsnog in te
brengen in onderhavige bestemmingsplanprocedure. Reclamant geeft aan dat in de toelichting bij
het ontwerpbestemmingsplan op geen enkele wijze wordt aangegeven of verantwoord op grond
waarvan de gemeenteraad van oordeel zou moeten zijn dat de positieve bestemming
woondoeleinden of de uitwerkingsverplichting daartoe, conform het geldende bestemmingsplan
thans niet meer zou behoeven te worden opgenomen in het ontwerpbestemmingsplan.



                                                                                                    2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>Reactie gemeente
Volgens vaste jurisprudentie komt de raad een grote mate van beleidsvrijheid toe ten
aanzien van het tijdstip en de wijze waarop een bestemmingsplan wordt uitgewerkt. Voorts
komt aan de raad in beginsel de bevoegdheid toe om op grond van gewijzigde
(planologische) inzichten en omstandigheden een herziening van een bestemmingsplan in
procedure te brengen en na afweging van alle betrokken belangen daarbij andere
bestemmingen en regels voor gronden vast te stellen. Centraal uitgangspunt hierbij is het
creëren van een goede ruimtelijke ordening. Aan een geldend bestemmingsplan kunnen
derhalve geen blijvende rechten worden ontleend. De omstandigheid dat voor de
desbetreffende gronden in het vigerende plan een uitwerkingsplicht is opgenomen doet aan
deze bevoegdheid niet af.

Onderhavige gronden zijn niet bebouwd en aan de sinds 1995 bestaande uitwerkingsplicht is
geen gevolg gegeven. De keuze voor een uit te werken woonbestemming is destijds gemaakt
met het oog op het realiseren van een samenhangend woongebied, mede in relatie tot de
aangrenzende woongebieden Schaesbergerveld en Molenberg. Sinds de vaststelling van het
bestemmingsplan in 1995 is echter nog geen aanzet gemaakt tot het opstellen van het
benodigde uitwerkingsplan voor de realisatie van dit woongebied.
Reeds sedert een lange periode wordt de hele regio Parkstad geconfronteerd met een
bevolkingsafname en is de realisatie van grote aantallen woningen ongewenst. Dit komt tot
uitdrukking in diverse (regionale) beleidsdocumenten waaronder het ‘Structuurvisiebesluit
Wonen en Retail’, de ‘Herstructureringsvisie voor de woningvoorraad Parkstad Limburg’ en
de ‘Regionale woningmarktprogrammering’. Uitgangspunt van het Structuurvisiebesluit
Wonen en Retail is dat, mede omwille van een goede ruimtelijke ordening, de
woningvoorraad in Parkstad in omvang niet verder mag toenemen. Daartoe is een
tweesporenbeleid ontwikkeld dat enerzijds is gericht op het afbouwen en beperken van de in
ontwikkeling zijnde bouwplancapaciteit en anderzijds op het saneren van onbenutte
woningbouwtitels. Middels de Herstructureringsvisie en de hieraan gekoppelde enveloppe
wordt de kwantitatieve balans op de woningmarkt bewaakt. Op stadsdeelniveau is becijferd
hoe groot de kwantitatieve verdunningsopgave is, uitgaande van maximaal 2% leegstand.
Voor het stadsdeel Heerlen Stad (waartoe onderhavige locatie deel uit maakt) is die opgave
becijferd op 640 woningen sloop. De Regionale woningmarktprogrammering geeft
kwalitatieve richtlijnen voor bestaande en nieuwe woningbouwinitiatieven. Het
gepresenteerde initiatief van reclamant 1 is een initiatief dat niet is opgenomen in de
regionale woningmarktprogrammering. In de vastgestelde programmering zijn eerst de
bestaande projecten kwalitatief gewogen en geprioriteerd. Ten aanzien van nieuwe
projecten, ook IBA-gerelateerde projecten, is bepaald dat deze dienen te voldoen aan zowel
de kwalitatieve als de kwantitatieve uitgangspunten van het Parkstadbeleid. Voor het
initiatief van relamant1 is dit (nog) niet aangetoond.

Bij de beoordeling van de ruimtelijke aanvaardbaarheid van een initiatief dient uiteraard ook
het wettelijke kader in acht te worden genomen. Zo verplicht artikel 3.1.6 lid 2 Bro (de
zogenaamde ladder voor duurzame verstedelijking) tot een motiveringsplicht van een nieuwe
stedelijke ontwikkeling op basis van drie opeenvolgende stappen. De eerste stap behelst dat
de voorgenomen stedelijke ontwikkeling dient te voorzien in een actuele regionale behoefte.
Enkel en alleen al ten aanzien van deze eerste stap moet worden geconstateerd dat deze
noodzakelijke actuele regionale behoefte niet kan worden aangetoond middels de (regionaal)
vastgestelde beleidsplannen dienaangaande. Ook is de actuele regionale behoefte niet
anderszins aangetoond middels bijvoorbeeld een aanvullend woningbehoefteonderzoek. Het
opnemen van een woonbestemming respectievelijk een uitwerkingsverplichting tot een
woonbestemming is dan ook niet mogelijk.




                                                                                           3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>      Gezien vorenstaande kan de raad zich in redelijkheid op het standpunt stellen dat
      woningbouw ter plaatse in het kader van een goede ruimtelijke ordening niet haalbaar is
      gebleken en derhalve niet aanvaardbaar is. In het kader van een zorgvuldige voorbereiding
      kan hierbij tevens worden aangegeven dat ook het opnemen van een wijzigingsbevoegdheid
      (gericht op het op termijn mogelijk maken van woningbouw) voor de locatie niet tot de
      mogelijkheden behoort. Het opnemen van een wijzigingsbevoegdheid is slechts toegestaan
      indien deze kan worden gemotiveerd aan de hand van artikel 3.1.6 lid 2 Bro. Zoals uit het
      voorgaande reeds blijkt behoort dit thans niet tot de mogelijkheden.

Zienswijze 3
Reclamant is van mening dat absoluut onvoldoende en strijdig met het motiverings- en
vertrouwensbeginsel en een goede ruimtelijke ordening in de toelichting de navolgende passages
zijn opgenomen:
‘Het voorliggende bestemmingsplan is overwegend conserverend van aard. In lijn met de regionale
woonstrategie wordt de (indirecte) woonvoorraad echter wel beperkt, doordat de uit te werken
bestemmingen grotendeels worden omgezet naar een groenbestemming’;
‘Binnen het plangebied vinden enkele specifieke ontwikkelingen plaats. De benodigde juridisch-
planologische procedures zijn reeds gestart of al dan niet afgerond. In dit bestemmingsplan zijn de
vigerende rechten overgenomen en zijn niet-afgeronde ontwikkelingen niet meegenomen’.
Door voorstaande overwegingen hanteert de gemeenteraad een onjuiste planologische afweging
van de bouwplannen van reclamant door deze niet in positieve zin als woningbouwlocatie te
bestemmen en vervolgens wel als ‘Groen’ te bestemmen.

      Reactie gemeente
      Ten aanzien van deze zienswijze wordt de beantwoording van de voorgaande zienswijze als
      ingelast beschouwd.

Zienswijze 4
Onder verwijzing naar drie uitspraken van de Raad van State is reclamant van mening dat de
overweging t.a.v. ‘niet afgeronde ontwikkelingen’ in strijd is met een goede ruimtelijke ordening.
Reclamant voert voorts aan van mening te zijn dat reclamant bij brief van 28 november 2012 het
college verzocht heeft planologische medewerking te verlenen voor haar bouwplan van 26
woningen op haar gronden op de locatie Glasmijterrein en er derhalve sprake is van een concreet
bouwvoornemen en een concreet verzoek om uitwerking van artikel 8 van het vigerende
bestemmingsplan ten behoeve van woningbouw. Door deze aanvraag stelt reclamant dat er sprake
is van de start van de benodigde juridisch-planologische procedure om te komen tot een
omgevingsvergunning voor de bouw van 26 woningen.

      Reactie gemeente
      De raad dient bij de vaststelling van een bestemmingsplan rekening te houden met een
      initiatief voor zover dat initiatief voldoende concreet is, tijdig kenbaar is gemaakt en ten tijde
      van de vaststelling van het plan op basis van de op dat moment bekende gegevens de
      ruimtelijke aanvaardbaarheid daarvan kan worden beoordeeld.

      De acties door reclamant tot nu toe ontplooid kunnen niet worden gezien als een concrete
      poging waarmee in het kader van onderhavig bestemmingsplan rekening moet had worden
      gehouden. Hiervan was slechts sprake geweest indien er sprake zou zijn geweest van een
      aanvraag omgevingsvergunning, een principetoezegging van het college of de aanwezigheid
      van onderzoeksrapporten ter onderbouwing van de planologische haalbaarheid. Nu van
      voorgaande elementen niets is gebleken is er geen sprake van een voldoende concreet
      bouwplan waarover de raad een ruimtelijke afweging kan maken in het kader van
      onderhavige bestemmingsplanprocedure. Zoals in het voorgaande reeds besproken moet
      daarnaast worden geconstateerd dat de ruimtelijke aanvaardbaarheid in relatie tot het
      uitvoering geven aan de uitwerkingsplicht conform de huidige planologische regeling dan wel



                                                                                                      4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>      het hernieuwd opnemen van een uitwerkingsplicht of een bestemming ‘Wonen’ op basis van
      de thans bekende gegevens als niet aangetoond dient te worden beschouwd.



Zienswijze 5
Door het concrete bouwplan van reclamant niet op te nemen in het ontwerpbestemmingsplan,
miskent de gemeenteraad de overwegingen van de Afdeling (verwijzend naar eerder genoemde
uitspraken van de Raad van State) en moet het ontwerpbestemmingsplan op dit planonderdeel als
strijdig met een goede ruimtelijke ordening worden beschouwd. Derhalve verzoekt reclamant de
raad van de gemeente Heerlen alsnog voor het bouwplan op de locatie van het (voormalige)
Glasmijterrein   een    woonbestemming,      respectievelijk  een uitwerkingsverplichting tot
woonbestemming te leggen. Mocht de gemeenteraad hiertoe niet overgaan zal reclamant een
verzoek indienen tot planschade op de voet van artikel 6.1 Wro.

      Reactie gemeente
      Bij de vaststelling van een bestemmingsplan heeft de raad beleidsvrijheid om bestemmingen
      aan te wijzen en regels te geven die de raad vanuit het oogpunt van een goede ruimtelijke
      ordening nodig acht. Zoals in het voorgaande reeds uitputtend beschreven zou juist het
      opnemen van een woonbestemming respectievelijk een uitwerkingsverplichting tot
      woonbestemming moeten worden beoordeeld als handelend in strijd met een goede
      ruimtelijke ordening.
      Voor wat betreft het verhalen van planschade geldt dat hiervoor separate trajecten bestaan.

Aanvulling zienswijzen bij schrijven d.d. 10 oktober 2014
In de oorspronkelijke zienswijzen is als gevolg van een lopend Wob-verzoek een aanvulling op de
zienswijzen aangekondigd. In deze aanvulling herhaalt reclamant 1 dat bij brief d.d. 28 november
2012 is verzocht om planologische medewerking voor de bouw van circa 26 woningen en dit
verzoek moet worden gezien als een verzoek aan het college om uitvoering te geven aan de voor
de locatie opgenomen uitwerkingsplicht voor woningbouw. Hierbij stelt reclamant dat met dit
verzoek tijdig is voldaan aan de gestelde voorwaarden in het beleidsbesluit met betrekking tot het
Structuurvisiebesluit wonen en dat met dat verzoek gebruik is gemaakt van de bestaande
planologische (uitwerkings)mogelijkheid. Reclamant is derhalve van mening dat de raad verplicht is
voor de locatie van reclamant in het ontwerpbestemmingsplan ten minste een uitwerkingsplicht
voor woningbouw op te nemen conform het vigerende bestemmingsplan inclusief de daarin
opgenomen aantallen woningen en verdeling daarvan.
Reclamant geeft verder aan dat naar aanleiding van het in 2012 ingediende bouwplan overleg heeft
plaatsgevonden met de gemeente Heerlen op 23.08.2012, 31.10.2012 en 13.05.2013 maar
reclamant nooit enige schriftelijke reactie of opmerkingen heeft ontvangen van de gemeente dat
het plan niet voldoet of dat er verbeter- en/of aandachtspunten zijn. Volgens reclamant had het op
de weg van de gemeente gelegen indien de gemeente Heerlen daarop schriftelijk zou hebben
gereageerd.     Pas    bij  brief   van    10.02.2014   kondigt    de   gemeente    een    concept
ontwerpbestemmingsplan aan zonder woningbouw voor de locatie van reclamant. Reclamant
beoordeelt de houding van de gemeente in deze als ongeloofwaardig, zeer onzorgvuldig en strijdig
met de Algemene Beginselen van Behoorlijk Bestuur. Reclamant verzoekt derhalve alsnog de
woonbestemming in het ontwerpbestemmingsplan voor de locatie van reclamant op te nemen.

      Reactie gemeente
      De aanvullende zienswijze vormt een herhaling van de oorspronkelijk ingediende zienswijze.
      Kortheidshalve wordt derhalve volstaan met een verwijzing naar de beantwoording daarvan.

      Aanpassing bestemmingsplan
      De zienswijzen geven geen aanleiding tot aanpassing van het bestemmingsplan.




                                                                                                5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>Reclamant 2
Reclamant 2 is eigenaar van het perceel Voskuilenweg 53, kadastraal bekend HLN01 sectie M
nummer 345 en het hiernaast gelegen perceel kadastraal bekend HLN01 sectie M nummer 157.

Zienswijze 1
Reclamant 2 geeft aan dat hetgeen bij schrijven van 10 maart 2014 tegen het
voorontwerpbestemmingsplan naar voren is gebracht als ingelast en herhaald dient te worden
beschouwd. Kort samengevat komt dit op het volgende neer (voor een meer uitgebreide weergave
van de inspraakreacties en het gemeentelijke standpunt dienaangaande wordt kortheidshalve
verwezen naar het inspraakverslag):
        reclamant is voornemens het aan het perceel Voskuilenweg 53 aangrenzende
        braakliggende perceel te benutten voor bedrijfsactiviteiten, uitbreiding van bestaande
        bedrijfsactiviteiten en de bouw van twee reguliere woningen en een loods;
        reclamant stelt dat de waarde van het betreffende perceel op het moment van aankoop is
        bepaald aan de hand van de op dat moment geldende prijs voor bouwgrond en reclamant
        stelt de gemeente aansprakelijk voor eventueel waardeverlies;
        reclamant is van mening dat er geen overgangsrecht wordt aangereikt welke een transitie
        van bouwgrond naar niet-bouwgrond zou kunnen overbruggen;
        reclamant merkt op dat door de gemeente geen waarborging plaatsvindt van de
        voornemens ten aanzien van bebouwing, in casu 92 woningen die volgens de uit te werken
        bestemming in het vigerende bestemmingsplan nog gebouwd zouden mogen worden.

     Reactie gemeente
     Het bedoelde onbebouwde perceel was reeds voor de vaststelling van het vigerende
     bestemmingsplan onbebouwd en op dit adres is bij de gemeente ook geen bedrijf bekend. In
     het vigerende bestemmingsplan geldt een bouwverbod en de gemeente is voornemens dit
     bouwverbod in het bestemmingsplan ‘Kissel-Voskuilenweg 2014’ te handhaven. Voor wat
     betreft de wens om twee woningen te realiseren geldt dat de bouw van extra woningen niet
     past in het geldende woningbouwbeleid, zoals onder meer omschreven in het door het
     Parkstadbestuur vastgestelde ‘Structuurvisiebesluit wonen’, de ‘Herstructureringsvisie’, de
     ‘Regionale woonstrategie’, de ‘Regionale Programmering’ en tevens het ontwerp POL2014
     van de provincie Limburg.
     Voor het onbebouwde perceel was in het vigerend bestemmingsplan een uit te werken
     woonbestemming opgenomen. Hoewel het ten tijde van het vaststellen van dit vigerend plan
     de intentie was deze gronden te ontwikkelen voor woningbouw, gold er aan bouwverbod
     totdat er een apart uitwerkingsplan was vastgesteld. Er is echter nooit een uitwerkingsplan
     vastgesteld en inmiddels is het vanuit het oogpunt van een goede ruimtelijke ordening ook
     niet meer wenselijk woningen te realiseren. Aangezien er geen uitwerkingsplan is vastgesteld
     heeft er nooit een concrete bouwtitel op het perceel gelegen. Dat is ook niet veranderd in het
     voorliggende bestemmingsplan, waarin het perceel conform de bestaande situatie is bestemd
     als ‘Groen’.
     Voor wat betreft het verhalen van eventuele schade bestaan separate trajecten.

Zienswijze 2
Reclamant 2 is voornemens om het aangrenzende braakliggende terrein te benutten voor
bedrijfsactiviteiten en uitbreiding daarvan betreffende perceel Voskuilenweg 53 en aangrenzend
perceel. Wanneer het braakliggende terrein niet benut kan worden leidt dit tot een serieuze
inkomensdaling en wellicht tot het einde van het bedrijfsmatig benutten van Voskuilenweg 53.
Reclamant 2 geeft aan dat de houding van de gemeente Heerlen, geruime tijd, tot aan de dag van
vandaag steeds was dat een uitbreiding tot de mogelijkheden zou behoren en daarom ook reden
was voor aankoop van het perceel destijds.
De waarde van het braakliggende perceel is destijds bepaald aan de hand van de grondprijs welke
voor bouwgrond gold. Reclamant 2 stelt de gemeente op voorhand aansprakelijk voor
waardeverlies wanneer de grond niet meer als bouwgrond kan worden gebruikt.



                                                                                                 6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Reclamant 2 geeft aan dat hem geen overgangsregeling c.q. overgangsrecht wordt aangereikt
welke een transitie van bouwgrond naar niet-bouwgrond zou kunnen overbruggen.
Reclamant 2 geeft aan dat nergens is en/of was aangegeven dat consolidering van de voornemens
betreffende bebouwing gewaarborgd worden door de gemeente Heerlen. Zeker nu de bestaande
situatie er melding van maakt dat er 92 woningen op voornoemd stuk nog gebouwd mogen
worden.

     Reactie gemeente
     Het door reclamant 2 aangeduide braakliggende terrein is gelegen binnen de bestemming
     ‘Woongebied artikel 11 wet Ruimtelijke Ordening uitwerken (gebied C)’. Deze gronden zijn
     bestemd voor woondoeleinden met de daartoe nodige voorzieningen. Voorts geldt dat tot het
     tijdstip dat het uitgewerkte plan rechtskracht heeft verkregen er slechts mag worden
     gebouwd, indien het bouwplan in overeenstemming is met het voor dit gebied vast te stellen
     uitgewerkte plan en hiertoe van GS een verklaring van geen bezwaar is ontvangen. In het
     eventueel benutten van het aangrenzende braakliggende terrein voor bedrijfsactiviteiten en
     uitbreiding daarvan betreffende perceel Voskuilenweg 53 en aangrenzend perceel is dan ook
     nooit voorzien.

     De in een bestemmingsplanregeling op te nemen overgangsrechtelijke bepalingen zijn
     gedefinieerd in het Besluit ruimtelijke ordening en dienen conform in de
     bestemmingsplanregeling te worden opgenomen. Indien het verzoek tot het bieden van een
     overgangsregeling ter overbrugging van een transitie van bouwgrond naar niet-bouwgrond
     moet worden geïnterpreteerd als zijnde een verzoek tot het op termijn alsnog mogelijk
     maken van woningbouw ter plaatse dient in de eerste plaats te worden aangegeven dat er
     geen sprake is van bouwgrond. Dit vloeit voort uit het bouwverbod zoals opgenomen in
     artikel 10 lid 3 van het bestemmingsplan ’Kissel-Voskuilenweg’. Daarnaast spelen de
     volgende overwegingen. Volgens vaste jurisprudentie komt de raad een grote mate van
     beleidsvrijheid toe ten aanzien van het tijdstip en de wijze waarop een bestemmingsplan
     wordt uitgewerkt. Voorts komt aan de raad in beginsel de bevoegdheid toe om op grond van
     gewijzigde (planologische) inzichten en omstandigheden een herziening van het
     bestemmingsplan in procedure te brengen en na afweging van alle betrokken belangen
     daarbij andere bestemmingen en regels voor gronden vast te stellen. Centraal uitgangspunt
     hierbij is het       creëren van een goede ruimtelijke ordening. Aan een geldend
     bestemmingsplan kunnen derhalve geen blijvende rechten worden ontleend. De
     omstandigheid dat voor de desbetreffende gronden in het vigerende plan een
     uitwerkingsplicht is opgenomen doet aan deze bevoegdheid niet af.

     Onderhavige gronden zijn niet bebouwd en aan de sinds 1995 bestaande uitwerkingsplicht is
     geen gevolg gegeven. De keuze voor een uit te werken woonbestemming is destijds gemaakt
     met het oog op het realiseren van een samenhangend woongebied, mede in relatie tot de
     aangrenzende woongebieden Schaesbergerveld en Molenberg. Sinds de vaststelling van het
     bestemmingsplan in 1995 is echter nog geen aanzet gemaakt tot het opstellen van het
     benodigde uitwerkingsplan voor de realisatie van dit woongebied.
     Reeds sedert een lange periode wordt de hele regio Parkstad geconfronteerd met een
     bevolkingsafname en is de realisatie van grote aantallen woningen ongewenst. Dit komt tot
     uitdrukking in diverse (regionale) beleidsdocumenten waaronder het ‘Structuurvisiebesluit
     Wonen en Retail’, de ‘Herstructureringsvisie voor de woningvoorraad Parkstad Limburg’ en
     de ‘Regionale woningmarktprogrammering’. Uitgangspunt van het Structuurvisiebesluit
     Wonen en Retail is dat, omwille van een goede ruimtelijke ordening, de woningvoorraad in
     Parkstad in omvang niet verder mag toenemen. Daartoe is een tweesporenbeleid ontwikkeld
     dat enerzijds is gericht op het afbouwen en beperken van de in ontwikkeling zijnde
     bouwplancapaciteit en anderzijds op het saneren van onbenutte woningbouwtitels. Middels
     de Herstructureringsvisie en de hieraan gekoppelde enveloppe wordt de kwantitatieve balans
     op de woningmarkt bewaakt. Op stadsdeelniveau is becijferd hoe groot de kwantitatieve
     verdunningsopgave is, uitgaande van maximaal 2% leegstand. Voor het stadsdeel Heerlen


                                                                                             7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>     Stad (waartoe onderhavige locatie deel uit maakt) is die opgave becijferd op 640 woningen
     sloop. De Regionale woningmarktprogrammering geeft kwalitatieve richtlijnen voor
     bestaande en nieuwe woningbouwinitiatieven. In de vastgestelde programmering zijn eerst
     de bestaande projecten kwalitatief gewogen en geprioriteerd. Ten aanzien van nieuwe
     projecten is bepaald dat deze dienen te voldoen aan zowel de kwalitatieve als de
     kwantitatieve uitgangspunten van het Parkstadbeleid.

     Bij de beoordeling van de ruimtelijke aanvaardbaarheid van een initiatief dient uiteraard ook
     het wettelijke kader in acht te worden genomen. Zo verplicht artikel 3.1.6 lid 2 Bro (de
     zogenaamde ladder voor duurzame verstedelijking) tot een motiveringsplicht van een nieuwe
     stedelijke ontwikkeling op basis van drie opeenvolgende stappen. De eerste stap behelst dat
     de voorgenomen stedelijke ontwikkeling dient te voorzien in een actuele regionale behoefte.
     Enkel en alleen al ten aanzien van deze eerste stap moet worden geconstateerd dat deze
     noodzakelijke actuele regionale behoefte niet volgt uit de (regionaal) vastgestelde
     beleidsplannen dienaangaande.

     Gezien vorenstaande kan de raad zich in redelijkheid op het standpunt stellen dat
     woningbouw ter plaatse in het kader van een goede ruimtelijke ordening niet haalbaar is
     gebleken en derhalve niet aanvaardbaar is. In het kader van een zorgvuldige voorbereiding
     kan hierbij tevens worden aangegeven dat ook het opnemen van een wijzigingsbevoegdheid
     (gericht op het op termijn mogelijk maken van woningbouw) voor de locatie niet tot de
     mogelijkheden behoort. Het opnemen van een wijzigingsbevoegdheid is slechts toegestaan
     indien deze kan worden gemotiveerd aan de hand van artikel 3.1.6 lid 2 Bro. Zoals uit het
     voorgaande reeds blijkt behoort dit thans niet tot de mogelijkheden.

Zienswijze 3
Reclamant 2 geeft aan hetgeen reeds naar voren is gebracht bij schrijven van 15 mei 2014 als
ingelast en herhaald te beschouwen. Verwijzend naar het verslag van 21 november 2013 geeft
reclamant 2 aan dat is verzocht om op het braakliggend terrein twee woningen met loods te
bouwen en niet één woning. Van een klassering als dienstwoning is daarbij geen sprake.

     Reactie gemeente
     De raad dient bij de vaststelling van een bestemmingsplan rekening te houden met een
     initiatief voor zover dat initiatief voldoende concreet is, tijdig kenbaar is gemaakt en ten tijde
     van de vaststelling van het plan op basis van de op dat moment bekende gegevens de
     ruimtelijke aanvaardbaarheid daarvan kan worden beoordeeld.

     Het indienen van een inspraakreactie kan, mede in relatie tot het ontbreken van een
     aanvraag omgevingsvergunning dan wel principetoezegging van het college dan wel de
     aanwezigheid van onderzoeksrapporten ter onderbouwing van de planologische haalbaarheid
     van het aangeduide initiatief, niet worden gezien als een concrete poging waarmee in het
     kader van onderhavig bestemmingsplan rekening had moeten worden gehouden. Nu van
     voorgaande elementen niets is gebleken is er geen sprake van een voldoende concreet
     bouwplan waarover de raad een ruimtelijke afweging kan maken in het kader van
     onderhavige bestemmingsplanprocedure. Het gewenste aantal te realiseren woningen is
     hierbij verder niet van belang. Zoals in het voorgaande reeds besproken moet daarnaast
     worden geconstateerd dat de ruimtelijke aanvaardbaarheid van het plegen van woningbouw
     ter plaatse op basis van de thans bekende gegevens als niet aangetoond moet worden
     beschouwd.

Zienswijze 4
Reclamant 2 is daarnaast van mening dat de gemeente Heerlen haar informatieplicht geschonden
heeft aangezien zij reeds enkele jaren geleden van plan was het huidige bestemmingsplan te
concretiseren en daarover gezwegen heeft. Tevens acht reclamant 2, gezien de opgelegde WOZ-
heffingen, het een feit van algemene bekendheid dat de grond in kwestie door de gemeente reeds


                                                                                                     8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>vele jaren als bouwgrond wordt aangemerkt. Ook is reclamant 2 van mening dat de gemeente
geen redelijke termijnen in acht neemt en probeert om snel een besluit binnen de engste marges
van de van de wet erdoor te duwen. Tevens geeft reclamant 2 aan de gemeente Heerlen inzake
planschade aansprakelijk te zullen stellen. Ten behoeve van onderhavige kwestie geeft reclamant 2
aan dat dit zijn oorsprong cq. grondslag in wet en beleid dient te hebben en dat daarvan niet is
gebleken.

      Reactie gemeente
      Het bestemmingsplan ‘Kissel-Voskuilenweg 2014’ is voorbereid conform de eisen en
      procedure die de Wet ruimtelijke ordening voorschrijft. Aanvullend op deze in de wet
      voorziene procedure heeft het voorontwerp bestemmingsplan op grond van de
      Inspraakverordening van de gemeente Heerlen zes weken ter inzage gelegen. Reclamant 2 is
      hier op 21 oktober 2013 middels een schrijven persoonlijk van op de hoogte gesteld. In dit
      schrijven is het vervallen van de bestemming ‘Woongebied artikel 11 wet Ruimtelijke
      Ordening uitwerken (gebied C)’ aangekondigd en nader toegelicht waarbij reclamant tevens
      in de gelegenheid is gesteld tot het maken van een afspraak voor een apart overleg. Tevens
      heeft op 27 februari 2014 een inloopbijeenkomst plaatsgevonden als onderdeel van de
      geboden inspraak.

      Voor wat betreft het verhalen van eventuele schade geldt dat hiertoe separate procedures en
      trajecten bestaan.

      Aanpassing bestemmingsplan
      De zienswijzen geven geen aanleiding tot aanpassing van het bestemmingsplan.




Reclamant 3
Reclamant 3 is eigenaar van het perceel met opstallen Kissel 35-37, kadastraal bekend HLN01,
sectie M nummer 828. De zienswijzen richten zich op het wijzigen van de bouwgrens aan de
westzijde van het perceel alsmede het wijzigen c.q. beperken van de toegestane
bedrijfsactiviteiten.

Zienswijze 1
Reclamant 3 geeft aan dat het bebouwbare oppervlak op basis van het vigerende plan zich over de
volledige breedte van het perceel uitstrekt. In het voorliggende bestemmingsplan wordt de
bouwgrens aan de westzijde van het perceel met circa 10 meter ingekort. Dit leidt volgens
reclamant 3 tot een beperking van de bebouwingsmogelijkheden en daarmee tot een beperking
van de opbrengstpotentie van het perceel. Reclamant 3 onderzoekt in het kader van haar
verplichting tot het vestigen van een dependance/noodopvang voor honden en katten thans de
herontwikkelingsmogelijkheden van het perceel. Om uitvoering te geven aan deze verplichting
wordt aangegeven dat reclamant 3 het perceel zal moeten verkopen om met de opbrengst daarvan
de realisatie van de dependance/noodopvang ter plekke of zo nodig elders mogelijk te maken.
Reclamant 3 stemt wel in met de in het bestemmingsplan voorziene uitbreiding van de bouwgrens
aan de zuidzijde van het perceel.

      Reactie gemeente
      Ter plaatse van onderhavig perceel heeft inderdaad een aanpassing van het bouwkavel
      plaatsgevonden. Dit is het gevolg van het herbestemmen van de aangrenzende gronden
      waarbij de eigendomsgrenzen en de rooilijnen van de bestaande bebouwing als uitgangspunt
      zijn genomen. Concreet betekent dit dat aan de westzijde van het perceel de grens van het
      bouwvlak is teruggelegd tot op de gevel van de aanwezige bedrijfswoning en aan de
      zuidzijde van het perceel het bouwvlak richting de weg is uitgebreid, in lijn met de
      aangrenzende bebouwing. Daarnaast is het maximum toegestane bebouwd oppervlak
      verruimd van 75% naar 85%, overeenkomstig de regeling voor de overige percelen op het


                                                                                               9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>      bedrijventerrein. Het verruimen van het bouwvlak aan de westzijde van het perceel, in lijn
      met de huidige bebouwingsmogelijkheden van het perceel, stuit evenwel niet op bezwaren
      zodat hiermee kan worden ingestemd. Hiertoe zal het bouwvlak worden doorgetrokken tot in
      de westelijke perceelsgrens van het kavel.

Zienswijze 2
Reclamant 3 geeft aan dat de in het vigerende bestemmingsplan toegestane bedrijfsactiviteit
‘dierenasiels en –pensions’ in onderhavig bestemmingsplan wordt beperkt tot ‘dierenasiel’ hetgeen
tot een beperking van de (toekomstige) bedrijfsactiviteiten leidt. Daarnaast geeft reclamant 3 aan
dat de in het vigerende bestemmingsplan toegestane bedrijfsactiviteiten in categorie 1 in het
onderhavige bestemmingsplan niet meer zijn opgenomen en dan ook niet meer zijn toegestaan. Dit
leidt tot een beperking van de zich mogelijk te vestigen bedrijven bij herontwikkeling van het
perceel hetgeen de verkoop- en/of verhuurbaarheid van het perceel met de daarop te
herontwikkelingen opstallen in negatieve zin beïnvloedt.

      Reactie gemeente
      De toegestane categorieën bedrijvigheid zijn dusdanig gekozen dat recht wordt gedaan aan
      de zittende bedrijven en tevens een dusdanige milieuzonering in relatie tot de nabijgelegen
      woongebieden tot stand wordt gebracht zodat de functies bedrijvigheid en wonen elkaar niet
      frustreren.

      In het Programma Werklocaties Limburg 2020 wordt ten aanzien van de in Parkstad gelegen
      bedrijventerreinen geconstateerd dat hier veelal dienstverlenende bedrijven in
      milieucategorie 1 en 2 gevestigd zijn, terwijl deze in principe niet op een bedrijventerrein
      thuishoren. Dit is noodzakelijk om te voorkomen dat bedrijven in milieucategorieën die
      inpasbaar zijn in woongebieden ruimte souperen welke gebruikt zou moeten worden door
      bedrijven van hogere milieucategorieën die aangewezen zijn op het zich kunnen vestigen op
      een bedrijventerrein. Voor onderhavig plan heeft dit er toe geleid dat in ieder geval bedrijven
      van milieucategorie 1 niet langer zijn toegestaan omdat deze in principe goed inpasbaar zijn
      in woongebieden en niet thuishoren op een bedrijventerrein.

      Hierbij dient te worden opgemerkt dat de in het vigerende plan aangeduide bedrijvigheid van
      milieucategorie 1 (gebaseerd op een bedrijvenlijst uit 1994) in de meest recente VNG-
      brochure ‘Bedrijven en milieuzonering’ veelal tot bedrijven van milieucategorie 2 zijn
      opgeschaald dan wel helemaal niet meer worden genoemd en derhalve niet meer courant
      zijn. Tevens dient te worden bedacht dat de in het bestemmingsplan ‘Kissel-Voskuilenweg
      2014’ opgenomen regeling voor de bestemming ‘Bedrijventerrein’ onder artikel 5.4 een
      afwijkingsbevoegdheid bevat waarmee het college bij omgevingsvergunning kan afwijken ten
      aanzien van de rechtstreeks toegestane bedrijven ten behoeve van het kunnen faciliteren
      van bedrijven die naar aard en invloed op de omgeving, gelijk te stellen zijn met de
      bedrijven die zijn genoemd in de ‘Staat van bedrijfsactiviteiten tot en met categorie 3’.

      Voor wat betreft de toekenning van de functieaanduiding ‘dierenasiel’ geldt dat hierbij is
      verzuimd de functieaanduiding dierenpension over te nemen. Deze omissie zal worden
      hersteld door aan het perceel de functieaanduiding ‘specifieke vorm van bedrijvigheid –
      dierenasiel en dierenpension’ toe te kennen.

      Aanpassing bestemmingsplan
      De zienswijzen geven aanleiding tot aanpassing van het bestemmingsplan:
             het bouwvlak aan de westzijde van het perceel zal tot in de perceelgrens worden
             doorgetrokken;
             de functieaanduiding ‘dierenasiel’ zal worden vervangen door de functieaanduiding
             ‘specifieke vorm van bedrijvigheid – dierenasiel en dierenpension’




                                                                                                  10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>Zienswijze 4
Reclamant 4 is bewoner van het pand Kissel 51A en geeft aan bezwaar te maken tegen het niet
aanduiden van het pand Kissel 51A als woning.

     Reactie gemeente
     In 2008 heeft de bewoning van het pand Kissel 51A reeds ter discussie gestaan. Destijds is
     beoordeeld dat de bewoning plaatsvindt gelieerd aan het op het perceel aanwezige bedrijf.
     Deze beoordeling alsmede de constatering dat de omstandigheden waaronder de bewoning
     plaatsvindt niet zijn veranderd rechtvaardigt de toekenning van de status bedrijfswoning. Dit
     betekent, in tegenstelling tot de toekenning van de status reguliere woning, dat er enkel
     mag worden gewoond door (het huishouden van) een persoon wiens huisvesting daar gelet
     op de bestemming van het gebouw of het terrein noodzakelijk is. Hierbij dient tevens te
     worden bedacht dat in de directe nabijheid meerdere bedrijfswoningen zijn gelegen.

     Aanpassing bestemmingsplan
     De zienswijzen geven aanleiding tot aanpassing van het bestemmingsplan waarbij aan het
     pand Kissel 51A de functieaanduiding ‘bedrijfswoning’ wordt toegekend.




                                                                                               11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>