<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Veiligheidsagenda 2023-2026
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>    1.               Preambule
                     Volgend uit artikel 18 van de Politiewet 2012 stelt de minister van Justitie en Veiligheid, gehoord het College
                     van procureurs-generaal en de regioburgemeesters, ten minste eenmaal in de vier jaar de landelijke
                     beleidsdoelstellingen vast ten aanzien van de taakuitvoering van de politie. De korpschef is in dit proces een
                     belangrijke adviseur. Voorliggende agenda bevat in hoofdstuk 3 de beleidsdoelstellingen die de minister
                     van Justitie en Veiligheid voor de komende vier jaar (2023 tot en met 2026) heef vastgesteld in het Landelijk
                     Overleg Veiligheid en Politie van 26 september 2022. Ze betrefen een aantal grote veiligheidsuitdagingen
                     die in de komende jaren aan de orde zijn, namelijk op de thema’s georganiseerde en ondermijnende
                     criminaliteit (waaronder de aanpak van criminele geldstromen), mensenhandel, cybercrime en
                     gedigitaliseerde criminaliteit (waaronder online seksueel kindermisbruik)
                     en maatschappelijke onrust.

                     De beleidsdoelstellingen richten zich op vraagstukken die landelijk of internationaal spelen, die eenheids­
                     overstijgend zijn en/of waar afstemming in de aanpak of specifeke expertise op landelijk niveau voor nodig
                     is. Met de landelijke beleidsdoelstellingen wordt een aantal belangrijke accenten gelegd, maar ze bestrijken
                     slechts een deel van de taakuitvoering van de politie. In hoofdstuk 2 wordt daar uitgebreider bij stil gestaan.

                     De landelijke beleidsdoelstellingen behoren altijd meegewogen te worden door het gezag bij de inzet van
                     de politie. Ze zijn complementair aan de lokale veiligheidsagenda’s en laten ruimte aan het gezag om
                     lokaal, en daar waar het gezag landelijk ligt, landelijk, keuzes te maken en prioriteiten te kunnen stellen ten
                     aanzien van de taakuitvoering van de politie.

                     De in het Coalitieakkoord Rute IV benoemde prioriteiten vormen een belangrijke achtergrond voor de in
                     deze agenda gekozen thema’s en de gemaakte afspraken. Naast vernieuwen, zet dit kabinet ook
                     nadrukkelijk in op het voortzeten en uitbouwen van reeds ingezet beleid. De investeringen vanuit het
                     Coalitieakkoord Rute IV en de middelen die in het najaar van 2021 beschikbaar zijn gesteld, zullen leiden
                     tot een structurele versterking van het fundament van de politie. Er is geen directe relatie tussen deze
                     investeringen en de afspraken in deze Veiligheidsagenda. In bredere zin geldt dat met de € 434 miljoen die
                     met Prinsjesdag 2021 structureel beschikbaar is gekomen samen met de € 100 miljoen uit het Coalitie­
                     akkoord, een stevige volgende impuls gegeven kan worden aan de bestrijding van de georganiseerde en
                     ondermijnende criminaliteit. Voor politie gaat het onder andere om investeringen in kunstmatige
                     intelligentie, interceptie en in forensische opsporing. De gelden die ingevolge de motie Hermans
                     beschikbaar zijn gekomen bij de Algemene Politieke Beschouwingen 2021 zullen vanaf 2026 en
                     overeenkomstig de position paper van het ministerie van Justitie en Veiligheid, politie en gezagen, leiden
                     tot een versterking van de basisteams. Het is tegelijkertijd belangrijk om zich te realiseren dat ook in de
                     komende jaren sprake blijf van druk op de bezeting en de inzetbaarheid van de politie, met name in de
                     gebiedsgebonden politiezorg, en dat het tijd kost om extra middelen om te zeten in gekwalifceerd
                     personeel. Alles bij elkaar maakt dit dat in deze Veiligheidsagenda uiteindelijk gekozen is voor een set
                     afspraken met een realistisch ambitieniveau, die voor een belangrijk deel voortbouwen op de afspraken in
                     de Veiligheidsagenda 2019-2022.

                     Gezocht is naar betekenisvolle afspraken die bijdragen aan een efectieve politieorganisatie en het bereiken
                     van het beoogde maatschappelijk efect. De agenda bevat daarom een mix van kwalitatieve en kwantitatieve
                     afspraken, die ook aansluiten bij de doorontwikkeling van de politieorganisatie. De afspraken zijn gemaakt
                     in de overtuiging dat het van belang is om een koers uit te zeten, maar tevens in het bewustzijn dat een
                     vierjarig kader de nodige fexibiliteit behoef gezien de snelheid waarmee criminaliteit en andere
                     maatschappelijke verschijnselen zich ontwikkelen. De oorlog in Oekraïne, daarmee samenhangende
                     geopolitieke ontwikkelingen, toenemende vluchtelingenstromen, Covid-19- of andere pandemieën,
                     maatschappelijke onrust (bijvoorbeeld rondom de stikstofproblematiek of het verloop van de
                     energietransitie) zijn voorbeelden van onvoorspelbare ontwikkelingen die grote impact op het werkterrein
                     van politie kunnen hebben. De afspraken zijn gemaakt met de overtuiging dat ze gerealiseerd kunnen
                     worden. Maar ook in het besef dat zich situaties kunnen voordoen waarin de keuze wordt gemaakt om de
                     schaarse capaciteit in te zeten op urgentere of nieuwe werkzaamheden.

2   Veiligheidsagenda 2023-2026
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>Tot slot dient opgemerkt te worden dat, hoewel de beleidsdoelstellingen zich richten op de taakuitvoering
van de politie, veiligheid een gezamenlijke verantwoordelijkheid is waar ook andere partners hun aandeel
in hebben, waarvan de politie op onderdelen afankelijk is. Specifek geldt bijvoorbeeld dat het efect van
de strafrechtelijke onderzoeken die de politie uitvoert, of het beslag dat politie legt, mede wordt bepaald
door de doorloopsnelheid in de rest van de keten en door de keuzes en inhoudelijke afwegingen van
ofcieren van justitie en rechters. Deze beleidsdoelstellingen zijn daarom ook agenderend om samen met
de politie, de gezagen en het ministerie van Justitie en Veiligheid te werken aan het realiseren van een zo
groot mogelijk maatschappelijk efect op de benoemde onderwerpen.

Hoofdstuk 3 van deze agenda begint met een korte passage over de monitoring en verantwoording van de
landelijke beleidsdoelstellingen. Daarbij is er ruimte om, indien daarvoor gegronde aanleiding is, de
afspraken uit de Veiligheidsagenda gedurende de looptijd bij te stellen.

Deze nieuwe set van landelijke beleidsdoelstellingen vervangt de Veiligheidsagenda 2019-2022 die loopt tot
en met eind 2022.




                                                                    Veiligheidsagenda 2023-2026               3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>    2.               Context
                     Zoals in de Preambule gesteld, is bij het formuleren van de landelijke beleidsdoelstellingen en de
                     bijbehorende concrete afspraken gekozen voor een realistisch ambitieniveau. Capaciteitsdruk en de
                     zwaardere werkvraag aan politie spelen daarbij een rol, alsmede het feit dat de politie ook op veel andere
                     belangrijke thema’s inzet pleegt en blijf plegen. De toenemende complexiteit van veiligheids­
                     problematieken en de urgentie waarmee bepaalde thema’s de maatschappelijke agenda beheersen – denk
                     met name aan zeden en milieucriminaliteit – nopen politie om doorlopend te werken aan de noodzakelijke
                     doorontwikkeling van de eigen organisatie en van de taakuitvoering.

                     Druk op capaciteit en werkvraag
                     Tot 2024-2025 zal de politie nog te maken hebben met onderbezeting. Daarnaast is de werkvraag aan
                     politie zwaar en voortdurend aan verandering onderhevig. De aan te pakken problematiek wordt steeds
                     complexer, digitaler en internationaler. Er is veel meer inzet van politie nodig voor het bewaken en
                     beveiligen van steeds meer bedreigde personen. En hetzelfde geldt voor de inzet van politie bij
                     demonstraties en rellen die een weerslag zijn van maatschappelijke onrust en polarisatie. Ook het
                     behandelen van de grote aantallen meldingen rond personen met verward gedrag vergt veel inzet van
                     politiecapaciteit. Er is blijvende inzet nodig op het bewerkstelligen van steeds betere samenwerking tussen
                     politie en ggz-organisaties, zodat deze personen goede zorg krijgen en de politie wordt ontlast.

                     Thema’s waarop politie inzet pleegt en die niet als landelijke beleidsdoelstelling zijn
                     opgenomen in de Veiligheidsagenda
                     Het feit dat veel onderwerpen in de landelijke beleidsdoelstellingen niet zijn benoemd, doet niet af aan de
                     inzet die politie erop pleegt en aan afspraken die daarover in andere kaders reeds zijn of nog worden
                     gemaakt. Het gaat daarbij vaak over het ontwikkelen of op peil houden van landelijke expertise, het
                     implementeren van wetgeving, het aangaan van samenwerking met andere (publieke en private) partners,
                     maar natuurlijk ook over operationele inzet onder gezag van de ofcier van justitie, de burgemeester, de
                     minister voor Rechtsbescherming of de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Voorbeelden zijn de
                     migratie- en executietaak, de aanpak van terrorisme en extremisme, high impact crimes (zoals ram- en
                     plofraken, overvallen en straatroof ), discriminatie, huiselijk geweld en kindermishandeling. Onderaan dit
                     hoofdstuk wordt specifek stil gestaan bij wat er de komende jaren te doen staat rond de aanpak van
                     milieucriminaliteit en zeden.

                     Doorontwikkeling politieorganisatie
                     De politie werkt doorlopend aan de doorontwikkeling van de eigen organisatie en werkwijzen. Dit gebeurt
                     onder andere op terreinen die direct met de taakuitvoering te maken hebben, zoals de gebiedsgebonden
                     politie, opsporing, intelligence, dienstverlening, digitalisering en data-gedreven werken. Andere
                     voorbeelden hiervan zijn het steeds verder vormgeven van de samenwerking met bijzondere opsporings­
                     ambtenaren en de implementatie van nieuwe wetgeving, zoals het gemoderniseerde Wetboek van
                     Strafvordering of de wetgeving over de individuele beoordeling slachtofers.

                     Aanpak van milieucriminaliteit
                     Klimaat en milieu behoren tot de grootste maatschappelijke thema’s van de komende decennia. In het
                     Coalitieakkoord hebben deze thema’s een prominente plaats. Dit betekent dat ook de aanpak van
                     milieucriminaliteit hoger op de agenda komt. Milieucriminaliteit is een veelal onzichtbare vorm van
                     criminaliteit met ernstige gevolgen voor de gezondheid van de mens en de leefomgeving.

                     De taak van de politie in het milieudomein is een onderdeel van het grote stelsel van vergunningverlening,
                     toezicht en handhaving. In vervolg op onder andere de rapporten van de Commissie Van Aartsen en de
                     Algemene Rekenkamer, gesteund door de ambitie in het Coalitieakkoord, worden onder leiding van het
                     ministerie van Infrastructuur en Waterstaat middels een interbestuurlijk programma door alle partners,
                     waaronder politie, maatregelen geformuleerd en getrofen om dit stelsel beter te laten functioneren.




4   Veiligheidsagenda 2023-2026
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>    Op de agenda voor de komende jaren staat het efectiever vormgeven van de opsporing van
    milieucriminaliteit door de politie en de andere strafrechtelijke en bestuursrechtelijke handhavende
    partijen, zoals het Openbaar Ministerie, de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit, de Inspectie
    Leefomgeving en Transport en de omgevingsdiensten.1 Een betere afakening van taakvelden heef hierbij
    de aandacht, als ook het aanbrengen van meer focus en een beter gebruik van de unieke meerwaarde van
    elk van de ketenpartners. Dat geldt zowel op het gebied van informatiepositie als op het gebied van de inzet
    van opsporingsmiddelen.

    De Strategische Milieukamer onder voorziterschap van het Functioneel Parket van het Openbaar Ministerie
    krijgt een formele positie.2 Uit de prioritering van milieuthema’s door de Strategische Milieukamer vloeit
    voort op welke thema’s de politie met name, naast de geprioriteerde regionale onderwerpen, een
    informatiepositie gaat bouwen. Politie en Openbaar Ministerie gaan zich inzeten om de onderlinge
    samenwerking verder te optimaliseren en de politie zet zich in om centrale aansturing van de
    milieucapaciteit van de politie vorm te geven.3

    Aanpak van seksueel geweld / seksuele misdrijven
    Het aan het licht komen van grote incidenten van seksueel grensoverschrijdend gedrag hebben gezorgd
    voor extra aandacht en een extra impuls aan de aanpak van grensoverschrijdend gedrag en seksueel geweld.
    De ministers van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en Sociale Zaken en Werkgelegenheid werken aan het
    opstellen van een Nationaal Actieplan. De politie speelt een belangrijke rol bij de strafrechtelijke
    handhaving, die in deze zaken een onmisbaar sluitstuk is. Het wetsvoorstel seksuele misdrijven is hierbij
    belangrijk. Deze wet, die onder andere voor politie een grote opgave betekent, maakt dat slachtofers in
    meer situaties aangife kunnen doen en dat zaken sneller kunnen worden opgepakt. De inwerkingtreding is
    voorzien in 2024. Dit betekent niet dat een strafrechtelijke afdoening dan altijd mogelijk is, of altijd de
    enige of beste oplossing is. Naast opsporing is het van belang om ook in te steken op preventie en op
    alternatieve afdoeningen die aansluiten bij de behoefen van slachtofers. In alle zedenzaken is een
    voortvarend en zorgvuldige behandeling van groot belang. Zeker als zaken langer duren, dient de politie het
    slachtofer goed te informeren en te bejegenen. De politie zal ook de komende jaren blijven werken aan
    verbetering op dat vlak.




1
    Kamerstukken II 2021/22, 33118, nr. CS.
2
    Kamerstukken II 2021/22, 22343, nr. 315.
3
    Overleg van 21 juni 2022 tussen de korpsleiding, het College van procureurs-generaal en het ministerie van Justitie en
    Veiligheid.

                                                                                    Veiligheidsagenda 2023-2026              5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>    3.                 Landelijke beleidsdoelstellingen
                       Bij de gekozen thema’s zijn, in goede samenspraak tussen politie, Openbaar Ministerie, regioburgemeesters
                       en het ministerie van Justitie en Veiligheid, een aantal doelstellingen en concrete afspraken voor de
                       komende vier jaren geformuleerd. In de volgende paragrafen staan die afspraken per thema op een rij,
                       worden ze toegelicht en in het perspectief geplaatst van het te bereiken maatschappelijk efect. In paragraaf
                       3.5 staan twee afspraken die voor alle thema’s gelden, namelijk inzake intelligence en internationale
                       samenwerking.

                       Monitoring voortgang
                       De realisatie van de doelstellingen in de Veiligheidsagenda zal door de minister van Justitie en Veiligheid,
                       politie, Openbaar Ministerie en de regioburgemeesters doorlopend worden gemonitord en besproken.
                       Dat gaat zowel over de kwantitatieve als over de kwalitatieve doelstellingen, ook in hun samenhang.
                       Daarbij beschouwen we de realisatie van streefcijfers per jaar niet sec, maar in de context van het meerjarig
                       perspectief, met veel aandacht voor duiding, het verhaal achter de cijfers en met de blik op het te bereiken
                       maatschappelijk efect. Indien daarvoor gegronde aanleiding is, is er ruimte om de afspraken uit de
                       Veiligheidsagenda gedurende de looptijd bij te stellen.4

                       Over de voortgang zal de Kamer in ieder geval jaarlijks worden geïnformeerd in het Jaarverslag van het
                       ministerie van Justitie en Veiligheid en in de jaarverantwoording van politie, die in het voorjaar samen aan
                       de Kamer worden aangeboden.



    3.1                Ondermijning en georganiseerde criminaliteit
                       Inleiding
                       Georganiseerde ondermijnende criminaliteit behelst een breed scala aan criminele fenomenen en de
                       ondermijnende werking die daarvan uitgaat op de samenleving. De combinatie van omvangrijke criminele
                       vermogens en de toegang tot zware geweldsmiddelen stelt criminele netwerken in staat invloed te
                       verwerven in maatschappelijke sectoren en ongewenste druk uit te oefenen in de samenleving.
                       Dit gaat gepaard met bedreiging van de integriteit van het openbaar bestuur en van overheidsambtenaren.
                       Het leidt tot aantasting van de rechtsstaat en zijn instituties.

                       Uit beschikbare bronnen blijkt dat de drugsindustrie qua omvang de grootste illegale markt is. Direct
                       gerelateerd daaraan zijn de omvangrijke criminele winsten die worden witgewassen. Maar de
                       ondermijnende efecten van de drugsindustrie strekken zich nog verder uit. Voorbeelden zijn de
                       aanwezigheid van drugslabs- en plantages in woonwijken, het dumpen van gifig chemisch afval, het
                       gebruik van excessief (vuurwapen)geweld in de openbare ruimte, bedreiging van lokale bestuurders en
                       andere overheidsdienaren, intimidatie, corruptie, jongeren die betrokken worden bij het wegbrengen van
                       pakketjes en het ontstaan van parallelle samenlevingen in sommige wijken.

                       De afgelopen jaren is indringend duidelijk geworden hoe diep de georganiseerde criminaliteit zich in onze
                       maatschappij heef genesteld en wat de efecten daarvan zijn. Er wordt meer en sneller geld verdiend dan
                       ooit. Liquidaties, beschikbaarheid van vuurwapens en (dreigen met) vuurwapengeweld zijn onlosmakelijk
                       verbonden met ondermijnende criminaliteit.5 En het geweld dat wordt toegepast is nietsontziender dan
                       ooit, met de moordaanslagen op advocaat Derk Wiersum, Peter R. de Vries en de broer van de kroongetuige
                       in het Marengo-proces als absolute dieptepunten. Om hier weerwoord aan te bieden, is de integrale aanpak
                       in de afgelopen jaren steeds verder geïntensiveerd. Deze brede aanpak krijgt met name vorm binnen het
                       verband van het Strategisch Beraad Ondermijning, het programma-DG Ondermijning en de in 2022



                   4
                       In het Landelijk Overleg Veiligheid en Politie is afgesproken om in de loop van 2023 in ieder geval de haalbaarheid van de
                       doelstelling op reguliere cybercrime-onderzoeken te bezien als ook de eventuele noodzaak om die bij te stellen.
                   5
                       Het aantal vuurwapenincidenten dat de politie registreert (2018-2021) neemt toe.

6   Veiligheidsagenda 2023-2026
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>    ingestelde Ministeriële Commissie Aanpak Ondermijning. De politie draagt bij aan de regionale
    versterkingsbewegingen, het Breed Ofensief tegen Ondermijnende Criminaliteit, de maatregelen uit het
    Pact voor de Rechtsstaat en het plan van aanpak criminele geldstromen. Datzelfde geldt voor de
    intensiveringen die worden ingezet met de investeringen van Prinsjesdag 2021 en die van het
    Coalitieakkoord.

    Aanpak
    Het uiteindelijke doel van de aanpak is dat Nederland minder aantrekkelijk wordt voor (internationale)
    georganiseerde ondermijnende criminaliteit. Dit vraagt om een integrale aanpak die kennisintensief en
    samenhangend is en waarin preventie, maatschappelijke- en bestuurlijke weerbaarheid, verstoring en
    bestrafen hand in hand gaan. Dit moet op lokaal, regionaal en (inter)nationaal niveau in samenhang
    gebeuren. Binnen deze integrale aanpak heef de politie een eigenstandige rol, die niet los kan worden
    gezien van de inspanningen van andere actoren.

    De inzet van de politie op ondermijning beoogt een afschrikwekkend efect: door een geloofwaardige
    repressieve aanpak van criminele netwerken en door te laten zien dat ondermijnende criminaliteit niet
    loont, wordt Nederland minder aantrekkelijk voor het plegen van ondermijnende criminaliteit en wordt
    nieuwe aanwas ontmoedigd. Door het afreken van machtsposities van misdaadondernemers en van
    degenen die hen faciliteren wordt ondermijning en bedreiging van de rechtsstaat tegengegaan. De politie
    draagt verder bij aan het verstoren van ondermijnende criminaliteit, door samen met partners in
    gelegenheidsstructuren te interveniëren en waar nodig te bevorderen dat wet- en regelgeving of
    overheidshandelen wordt aangepast.

    Inzet van politie draagt ook bij aan het voorkomen van ondermijnende criminaliteit. De politie is een van
    de partners in de aanpak preventie met gezag. Doel van deze aanpak is jonge aanwas te beperken en te
    voorkomen dat kinderen, jongeren en jongvolwassenen in kwetsbare wijken in aanraking komen met
    (georganiseerde en ondermijnende) criminaliteit, daarin verder doorgroeien of daarvan slachtofer worden.
    Het gaat om (excessief ) geweld, drugscriminaliteit, overvallen en ram- en plofraken. In lijn met het
    Coalitieakkoord wordt door de vele betrokken partners gezamenlijk, fors geïnvesteerd in een
    domeinoverstijgende en gebiedsgerichte aanpak. De politie is als ‘ogen en oren’ aanwezig; juist in deze
    kwetsbare wijken is de signalerende functie van (wijk)agenten van groot belang. Vanuit haar
    verantwoordelijkheid voor veiligheid en de opsporing van strafare feiten werkt politie in de directe
    leefomgeving van jongeren casusgericht samen met publieke en private partners uit het onderwijs-, zorg-,
    straf- en sociaal domein. Hierdoor kan de veiligheid eerder worden hersteld, de criminele carrière worden
    voorkomen of gestopt, het verplaatsen van criminaliteit naar aanpalende wijken worden voorkomen en de
    aantrekkingskracht van criminaliteit op jongeren worden verminderd.

    Een goede informatiepositie is randvoorwaardelijk voor de aanpak van ondermijning. De politie heef een uniek
    zicht op aard, ernst en omvang van ondermijnende criminaliteit. Een goed veiligheidsbeeld is cruciaal voor
    een efectieve aanpak van ondermijning; niet alleen operationeel, maar voor het vergroten van het
    maatschappelijk bewustzijn en om de juiste (politieke) afwegingen te maken bij het stellen van beleids­
    doelen en de inzet van middelen. In paragraaf 3.5 is een overkoepelende afspraak gemaakt over de
    intelligencebeelden die de politie voor de thema’s in de Veiligheidsagenda kan leveren.

    Doelstellingen

    1. Aanpak criminele samenwerkingsverbanden
    Toelichting: de inzet van politie blijf gericht op het terugdringen van criminele samenwerkingsverbanden in
    Nederland. Samen met partners wordt doorlopend ingezet op het vormgeven van de meest efectieve
    interventies. De sleutel voor een efectieve aanpak ligt in een gebalanceerde mix van langdurig onderzoek,
    zogenoemde korte klappen6 en interventies in samenwerking met partners, zoals bijvoorbeeld in RIEC-



6
    Kortlopend onderzoek waarbij met relatief beperkte capaciteit een gerichte en efectieve interventie op een crimineel
    samenwerkingsverband wordt gepleegd.

                                                                                  Veiligheidsagenda 2023-2026              7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>                       verband. Lopende onderzoeken en initiatieven worden zo efectief mogelijk met elkaar verbonden om tot
                       een gerichte aanpak te komen. De inzet is gericht op het wegnemen van de belangrijkste, veelal
                       internationaal ingebedde, criminele machtsstructuren die verantwoordelijk zijn voor excessief geweld of
                       die zelfs een bedreiging vormen voor de rechtsstaat. Kopstukken en sleutelfguren dienen te worden
                       opgespoord en vervolgd, maar de inzet is breder en gericht op het trefen van de gehele criminele keten met
                       het onderliggende netwerk van grote en kleine spelers, van kopstukken tot facilitators tot uitvoerders (zoals
                       uithalers). Specifeke inzet wordt verder gericht op het reduceren van de beschikbaarheid van illegale
                       vuurwapens in Nederland.

                       De politie zet in op (technologische) innovatie, bijvoorbeeld met als doel om middels encryptie door
                       afgeschermde communicatie(-middelen) heen te breken. Hiermee zijn de laatste jaren grote operationele
                       successen geboekt. De verkregen informatie kan een basis zijn voor langdurig projectmatig onderzoek,
                       maar ook aanleiding voor korte klappen in de regio’s, die worden ondersteund met landelijke inzet.

                       Afspraken:
                       a) Net als in de voorgaande Veiligheidsagenda wordt een kwantitatieve doelstelling gehanteerd in de vorm
                           van “het aantal via de strafrechtelijke weg aangepakte criminele samenwerkingsverbanden (csv’s)”. In
                           de vorige Veiligheidsagenda was die doelstelling 1370 csv’s. Op basis van het gemiddelde realisatiecijfer
                           van 2018-2021 is het landelijke streefcijfer vanaf 2023 bepaald op 1530 aangepakte csv’s. Het betref
                           onderzoeken op onder andere drugs, witwassen, illegale wapens en liquidaties. Bij de duiding van het
                           resultaat zal aandacht worden besteed aan de gekozen mix van verschillende soorten strafrechtelijke
                           onderzoeken en aan de uiteindelijk opgelegde strafen.


                                                                              2023            2024            2025             2026

                        Aantal aangepakte csv’s                               1530            1530            1530             1530



                       b) In doelstelling a) op de aanpak van criminele samenwerkingsverbanden zit de aanpak van illegale
                          wapenhandelaren en organisatoren van liquidaties besloten. Het verwachte efect hiervan is dat bezit
                          en gebruik van vuurwapens wordt teruggedrongen en de ondermijnende en afschrikwekkende werking
                          van (dreiging met) vuurwapens wordt tegen gegaan. In kwalitatieve zin vraagt dit van politie om
                          gerichte opsporing door middel van het verzamelen van informatie op fenomeenniveau over
                          vuurwapens en op het niveau van concrete subjecten (‘namen en rugnummers’). Daarnaast wordt op dit
                          terrein met partners een strategie gekozen van gerichte afschrikking door integrale rechtshandhaving,
                          het mobiliseren van de gemeenschap en sociale interventies door (potentiële) daders op risico’s te
                          wijzen en een realistisch alternatief aan te reiken. De aanpak van vuurwapencriminaliteit heef per
                          defnitie een Europees en internationaal karakter.

                       2. Aanpak criminele geldstromen
                       Toelichting: één van de manieren om de ondermijnende criminaliteit te bestrijden, is door de aanpak van
                       criminele geldstromen. Daarmee wordt beoogd te voorkomen dat crimineel geld verdiend kan worden, dat
                       het illegaal verdiende geld in het legale circuit komt of blijf rondcirkelen binnen het illegale circuit. Het
                       bedrijfsproces en het verdienmodel van criminelen moet worden gefrustreerd en verstoord. Vele partners,
                       waaronder politie, spelen hierin een rol en veel instrumenten staan hen hiervoor ter beschikking. Het
                       ontnemen (of ‘afpakken’) van het met criminaliteit verdiende vermogen is er daar een van. Daarvoor is het
                       leggen van beslag7 op vermogensbestanddelen een van de belangrijkste stappen. Naast ontneming van
                       wederrechtelijk verkregen voordeel, bijvoorbeeld in witwasonderzoeken (zie ook bij de doelstelling op
                       criminele samenwerkingsverbanden), wordt door politie en Openbaar Ministerie ook ingezet op afpakken
                       in de ruimste zin van het woord. Een voorbeeld daarvan is de schadevergoeding aan het slachtofer. Door,
                       waar mogelijk, namens het slachtofer beslag te leggen op het vermogen van een verdachte, kan een
                       dergelijke vergoeding worden verwezenlijkt. Het maatschappelijke efect dat daarmee wordt gerealiseerd –



                   7
                       Het gaat hier over strafrechtelijk beslag.

8   Veiligheidsagenda 2023-2026
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>          een zichtbare en tastbare vorm van genoegdoening voor het slachtofer en van boetedoening door de dader
          – mag niet onderschat worden.

          Door bij de opsporing en vervolging van ondermijningszaken vanaf het eerste signaal een fnancieel
          onderzoek in te zeten, kan er steeds eerder en kwalitatief beter beslag worden gelegd. De lijn die in de
          vorige Veiligheidsagenda is ingezet, wordt in aangescherpte vorm voortgezet met een kwalitatieve
          doelstelling op de fnanciële paragraaf in ondermijningsonderzoeken en met een kwantitatieve doelstelling
          op de beslaginspanningen: met ambitie, maar wel realistisch.

          Afspraken:
          a) Ontwikkelen van een landelijke kwalitatieve standaard fnanciële paragraaf
              In de vorige Veiligheidsagenda was het opnemen van een fnanciële paragraaf in elk weegdocument van
              ondermijningszaken één van de doelstellingen.8 Die blijf onverkort staan en wordt aangevuld met de
              afspraak dat er een landelijke standaard voor het opstellen van die paragraaf zal worden ontwikkeld.
              Doel daarvan is om de kwaliteit van de paragraaf, en daarmee van de keuzes die in het onderzoek
              worden gemaakt, te verhogen en ook om het kwalitatief monitoren van het fnanciële onderzoek beter
              mogelijk te maken. Onderdeel van de standaard is in ieder geval dat over de fnanciële paragraaf contact
              moet zijn geweest met een accenthouder afpakken van het Openbaar Ministerie. De verwachting is dat
              het vermogensdossier, wanneer het verder ontwikkeld is, ook elementen zal leveren voor deze
              landelijke standaard. De stuur- en weegploeg toetst de fnanciële paragraaf in het weegdocument. Daar
              kan overigens ook de weloverwogen conclusie in staan dat er geen afpakmogelijkheden zijn en verder
              fnancieel onderzoek geen meerwaarde zal hebben.

          b) Beslagdoelstelling
             De doelstelling voor 2022, in de vorige Veiligheidsagenda, was € 180 miljoen. Ingezet wordt op een
             stijgende lijn van € 190 miljoen aan beslag in 2023 naar € 220 miljoen in 2026.


                                                                          2023               2024               2025           2026

           Beslag (in miljoenen €)                                          190               200                210           220




3.2       Mensenhandel
          Inleiding
          Mensenhandel is een ernstige schending van mensenrechten en een vorm van moderne slavernij. Het heef
          vaak langdurig ontwrichtende gevolgen voor het leven van de slachtofers. Onder mensenhandel worden
          verschillende vormen van uitbuiting begrepen, zoals seksuele uitbuiting, criminele uitbuiting,
          arbeidsuitbuiting of zelfs gedwongen orgaanverwijdering. Uitbuiting vindt steeds meer online plaats,
          daders en slachtofers zijn steeds jonger en er is sprake van verschuivingen in dader- en slachtoferschap.
          Ook zijn jongeren steeds meer slachtofer van criminele uitbuiting. Het is lastig om een compleet beeld te
          krijgen van dit complexe fenomeen.

          Uit het voorgaande volgt dat een gezamenlijke, langdurige en sluitende aanpak van mensenhandel nodig is.
          Om de aanpak succesvol te laten zijn, is beter zicht op het fenomeen noodzakelijk en is het nodig om in te
          zeten op de verschillende aspecten en groepen, zoals klanten, facilitators, slachtofers en daders. Elk van
          deze groepen vraagt om een andere aanpak en interventie, steeds met het doel om uitbuiting te voorkomen
          (slachtofer- en daderpreventie), slachtofers te beschermen en daders te strafen. Hiervoor werkt de politie
          intensief samen met partners. Een voorbeeld hiervan is de samenwerking in het Mensenhandel Field Lab.
          Politie, Openbaar Ministerie, uiteenlopende (overheids)organisaties en wetenschappers werken hierbij
          onder begeleiding van Harvard University samen om tot onconventionele, integrale interventies te komen



      8
          Dit is op basis van de Aanwijzing Afpakken voor het Openbaar Ministerie feitelijk al voorgeschreven in alle zaken.

                                                                                          Veiligheidsagenda 2023-2026                 9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>                        voor de bestrijding van mensenhandel. Ook meldt de politie de slachtofers bij Comensha. Zo kan
                        Comensha adequate zorg en opvang verlenen aan slachtofers.

                        De aanpak van mensenhandel staat hoog op de politieke agenda. Het is een prioriteit van het huidige en
                        van voorgaande kabineten. Mensenhandel is één van de thema’s waarop in de vorige Veiligheidsagenda
                        landelijke beleidsdoelstellingen waren geformuleerd. Het programma Samen tegen mensenhandel wordt
                        vanaf 2023 voortgezet en er zijn middelen toegekend voor de uitvoering ervan. Verder is in de vorige
                        kabinetsperiode door de motie van de leden Segers en Asscher vanaf 2020 in een opbouwende reeks € 10
                        miljoen beschikbaar gekomen voor de werving van medewerkers bij politie ten behoeve van de aanpak van
                        mensenhandel.9 Het betref 58 fe die in een periode van vier jaar (tot en met 2023) worden geworven. Eind
                        2021 was de werving van 40 daarvan afgerond.

                        Deze politieke aandacht en extra fnanciering heef een positieve impuls gegeven aan de aanpak van het
                        fenomeen. Het heef de afgelopen jaren geleid tot het certifceren van meer mensenhandelrechercheurs, de
                        doorontwikkeling van het Expertisecentrum Mensenhandel en Mensensmokkel (EMM) en het versterken
                        van het intelligencebeeld. Daarnaast zijn alle eerstelijnsmedewerkers bij de politie getraind in het
                        herkennen van signalen van mensenhandel. Ook wordt er internationaal samengewerkt door informatie te
                        delen en zijn politieliaisons met taakaccent mensenhandel geplaatst in diverse landen. Bovendien is het
                        aantal verdachten van mensenhandel dat bij het Openbaar Ministerie is geregistreerd, de laatste jaren
                        toegenomen.

                        De prioritering in de politiek en Veiligheidsagenda en de investeringen binnen de politie hebben de aanpak
                        en opsporing van mensenhandel versterkt. Tegelijk is de opsporing en aanpak van mensenhandel complex
                        en zijn verschillende ingezete verbetertrajecten, die onder de Veiligheidsagenda 2019-2022 zijn gestart, nog
                        niet afgerond. Dit vraagt om een duurzame en landelijke aanpak. Daar past prioritering in de
                        Veiligheidsagenda bij.

                        In algemene bewoordingen leidt bovenstaande tot de volgende ambitie voor de politie om uitvoering te
                        geven aan de prioritering van mensenhandel:

                        Het gediferentieerd aanpakken van mensenhandel over de volle breedte van het fenomeen, primair gericht op het sorteren van
                        het grootst mogelijke maatschappelijke efect in termen van het voorkomen van slachtofer- en daderschap, het beschermen van
                        slachtofers en het strafen van daders. In die aanpak zijn lokale, nationale en internationale interventies aan elkaar verbonden,
                        werkt de politie op basis van een goed overkoepelend intelligencebeeld en werkt de politie integraal samen met stakeholders
                        binnen en buiten de organisatie. Op die manier kan politie ook beter en gerichter inspelen op nieuwere maatschappelijke
                        ontwikkelingen, zoals criminele uitbuiting en de online dimensie van mensenhandel.

                        Hieronder wordt deze ambitie vertaald in een aantal concrete doelstellingen.

                        Doelstellingen
                        Om de ambitie in de aanpak van mensenhandel te kunnen realiseren, is het nodig dat de politie onder
                        gezag van en met het Openbaar Ministerie en samen met gemeenten en andere relevante partijen (zoals
                        ngo’s en hulpverleners) zich gedurende de looptijd van deze Veiligheidsagenda richt op onderstaande
                        resultaten en inspanningen.

                        Een goede informatiepositie is randvoorwaardelijk voor de aanpak van mensenhandel. In paragraaf 3.5 is een
                        overkoepelende afspraak gemaakt over de intelligencebeelden die de politie voor de thema’s in de
                        Veiligheidsagenda kan leveren.




                    9
                        Kamerstukken II 2019/20, 35300, nr. 25.

10   Veiligheidsagenda 2023-2026
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>1. Doorontwikkeling van de online opsporing
Toelichting: steeds meer aspecten van mensenhandel verplaatsen zich naar de online omgeving. Daarom is
het wenselijk dat de politie zich versterkt op de aanpak van uitbuiting die online plaatsvindt.

Afspraken:
a) De politie vormt en geef uitvoering aan een online opsporingsstrategie gericht op het signaleren,
    voorkomen en opsporen van verschillende vormen van (faciliteren van) uitbuiting die online
    plaatsvinden. De politie zorgt voor landelijke coördinatie en het centraal signaleren en interveniëren bij
    verschillende vormen van uitbuiting.

b) De politie versterkt de samenwerking met partners op het signaleren van uitbuiting die online
   plaatsvindt. Dit doet de politie door onder meer in gesprek te gaan met de leveranciers van online
   platformen en door aandacht te vragen voor het verstrekken van signalen aan de politie vanuit de
   verschillende partners. Ook draagt de politie bij aan meer bewustwording bij burgers door samen met
   partners in haar communicatie te wijzen op de gevaren van (online vormen van) uitbuiting. Daarnaast
   worden afspraken gemaakt over het gebruik van eenduidige meldformulieren, zodat de kwaliteit van de
   meldingen omhoog gaat en slachtofers zich bij één loket (landelijk) kunnen melden.

2. Inzet op eenheidsoverstijgende samenwerking
Toelichting: daders en slachtofers bewegen zich tussen regio’s. Als een bepaald fenomeen in meerdere regio’s
wordt geconstateerd, leidt een eenheidsoverstijgende samenwerking uiteindelijk tot de grootste
maatschappelijke impact. Begin 2022 is een pilot gestart om tot meer coördinatie op eenheidsoverstijgende
zaken te komen. Deze pilot richt zich op signalen, onderzoeken en fenomenen van mensenhandel die
middels een strafrechtelijke aanpak een eenheidsoverstijgende aanpak vereisen. Vanuit de pilot wordt ook
geadviseerd over aanvullende interventies. Immers, efectief ingrijpen op een fenomeen vraagt een
structurele interventiestrategie: complementaire interventies op alle niveaus (lokaal en/of (inter)nationaal)
waarop het fenomeen zich manifesteert. Vanuit de pilot worden eenheidsoverstijgende onderzoeken
toegewezen aan onder andere de AVIM’s in de eenheden.

Afspraken:
a) De politie geef vorm aan een eenheidsoverstijgende prioriteringsstrategie en gaat eenheids­
    overstijgend werken.

b) Het aantal eenheidsoverstijgende strafrechtelijke onderzoeken groeit. Op basis van de aantallen in
   de afgelopen jaren is het vertrekpunt daarbij een aantal van 14 eenheidsoverstijgende onderzoeken
   per jaar.

3. Internationaal
Toelichting: in de aanpak van mensenhandel werkt de politie aan het leggen van verbinding tussen
internationale elementen van mensenhandel en aan het verbeteren van de samenwerking met bronlanden
van mensenhandel (‘upstream disruption’). Daarbij wordt onder andere samengewerkt met EMM, EMPACT
en EUROPOL en wordt een bijdrage geleverd aan Joint Investigation Teams. Op dit moment is er een
internationale fenomeenstrategie en een programma met een overzicht van alle huidige internationale
politieactiviteiten op het gebied van mensenhandel, maar om te kunnen prioriteren op de meest efectieve
interventies is een internationaal fenomeenbeeld noodzakelijk.

Afspraken:
a) De politie draagt zorg voor een dynamisch internationaal fenomeenbeeld.

b) De politie komt mede op basis van dit beeld tot een internationaal programma met gerichte
   interventies. Hiervoor werkt de politie nauw samen met internationale partners en met de liaison
   ofcers.




                                                                     Veiligheidsagenda 2023-2026             11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>                         4. Aantal OM-verdachten van mensenhandel
                         Toelichting: De jaarlijkse doelstellingen in de vorige Veiligheidsagenda zijn te hoog gebleken en om die reden
                         gedurende de looptijd een aantal malen herijkt. Wel is in de laatste jaren het aantal verdachten dat door
                         politie is aangeleverd bij het Openbaar Ministerie gestegen. In de periode 2018 tot en met 2021 was dat
                         aantal gemiddeld 184 per jaar. De doelstelling voor de periode 2023 tot en met 2026 is daarom gesteld op
                         220 OM-verdachten per jaar; dat is gelijk aan het laatst herijkte streefcijfer voor 2022. Met de beschikbare
                         capaciteit, en alle kwalitatieve trajecten die worden ingezet, is dit een realistisch streefcijfer voor het aantal
                         OM-verdachten.

                         Afspraak:


                                                                                         2023               2024               2025              2026

                          Aantal verdachten van mensenhandel                              220                220                220                220




     3.3                 Cybercrime en gedigitaliseerde criminaliteit, waaronder online
                         seksueel kindermisbruik

                         Inleiding
                         Online groeit de criminaliteit. In 2021 werd 16,9% van de personen in Nederland slachtofer van een vorm
                         van online criminaliteit. Daarvan werd 6,9% slachtofer van een vorm van hacken en 9,7% slachtofer van
                         een vorm van online oplichting of fraude. De impact op burgers en organisaties is groot. Ransomware-
                         aanvallen kunnen vooral voor organisaties enorme schade veroorzaken.10 Online criminaliteit11 omvat
                         diverse vormen, zoals cybercrime (hacken, ransomware en dergelijke), online fraude (zoals online
                         identiteitsfraude, online handelsfraude) en de verspreiding van beeldmateriaal van seksueel
                         kindermisbruik. Uit de Veiligheidsmonitor 2021 blijkt dat er inmiddels ongeveer net zo veel slachtofers van
                         online als van ofine criminaliteit zijn. Daarbovenop lijkt voor organisaties het gevaar van ransomware
                         (gijzelsofware) sterk te zijn toegenomen. Deze ontwikkelingen zijn zorgelijk. De overheid heef, naast wat
                         burgers en organisaties zelf kunnen doen, als taak de samenleving tegen deze vormen van criminaliteit te
                         beschermen, te waarschuwen, slachtofers te ondersteunen en daders aan te pakken. Het internet mag geen
                         criminele vrijplaats zijn en misdaad mag niet lonen.

                         De groei van online criminaliteit moet worden geremd en, indien mogelijk, worden omgezet in een daling.
                         Slachtoferschap moet worden voorkomen. De afgelopen periode is ingezet op het vergroten van
                         bewustwording om tijdig risico’s te herkennen en preventief maatregelen te nemen om de kans op
                         slachtoferschap te verkleinen. Het moet voor criminelen lastiger en risicovoller worden om online
                         criminaliteit te plegen. Criminele winsten moeten worden tegengegaan. De overheid werkt daarom met
                         private partners aan het tegengaan van online criminaliteit door preventie, opsporing, vervolging,
                         verstoring, hulp aan slachtofers en daderpreventie. In het bijzonder is er aandacht voor de kwetsbaarheid
                         van jongeren die kan leiden tot slachtoferschap of daderschap bij online criminaliteit.

                         De inzet van de politie en het Openbaar Ministerie is gericht op het realiseren van een brede, schaalbare en
                         innovatieve aanpak, waarmee zowel de plegers als dienstverleners van online criminaliteit worden
                         aangepakt. Naast strafrechtelijke vervolging wordt ingezet op alternatieve interventies met publieke en




                    10
                         De Veiligheidsmonitor 2019 laat een gestage groei zien van hacken en aan- en verkoopfraude. De Veiligheidsmonitor 2021
                         bevat gegevens over meer soorten online criminaliteit. De prevalentie van aan- en verkoopfraude en hacken blijkt verder te
                         zijn gestegen. Daarnaast blijkt uit politiegegevens een gestage toename van de geregistreerde cybercrime (data.politie.nl).
                    11
                         De term online criminaliteit omvat cybercrime en gedigitaliseerde criminaliteit. Cybercrime betref criminaliteit waarbij een
                         ICT-middel het doelwit is. Deze vormen van criminaliteit kunnen zonder ICT-middelen niet bestaan. Gedigitaliseerde
                         criminaliteit is criminaliteit die ook in traditionele vorm bestaat, maar nu via ICT-middelen plaatsvindt.

12   Veiligheidsagenda 2023-2026
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>private partners. Met deze brede bestrijding worden criminele activiteiten en netwerken verstoord, wordt
strafaar gedrag voorkomen, worden criminele winsten afgepakt en wordt opgetreden tegen strafare
feiten. Het Coalitieakkoord benoemt investeringen in de keten voor de aanpak van cybercrime. Het
Openbaar Ministerie investeert in de aanpak van cybercrime, vooral om de achterstand ten opzichte van de
politie in te lopen. De politie investeert in het versterken van de organisatie in brede zin, onder meer door
investeringen in de toepassing van data-science en Artifciële Intelligentie.

Een goede informatiepositie is randvoorwaardelijk voor de aanpak van cybercrime, gedigitaliseerde criminaliteit en
online seksueel kindermisbruik. In paragraaf 3.5 is een overkoepelende afspraak gemaakt over de
intelligencebeelden die de politie voor de thema’s in de Veiligheidsagenda kan leveren.

Doelstellingen

1. Cybercrime
Toelichting: de afgelopen jaren zijn de indicatoren voor cybercrime in de vorige Veiligheidsagenda nutig
gebleken. In het algemeen werden de indicatoren als passend ervaren en sloten ze goed aan op de
maatschappelijke opgave. Wel is verbetering mogelijk bij de reguliere onderzoeken om te zorgen dat de
aandacht onder meer blijf uitgaan naar het aanpakken van de meer ernstige of georganiseerde vormen van
cybercrime. Daarom is bij de reguliere onderzoeken een subindicator opgenomen voor de aanpak van
criminele samenwerkingsverbanden die cybercrime plegen. Daarnaast zijn de defnities voor cybercrime
tegen het licht gehouden, met name om een heldere scheiding tussen cybercrime en gedigitaliseerde
criminaliteit zeker te stellen. In 2023 ligt de ambitie voor reguliere onderzoeken op hetzelfde niveau als in
2022. Verwacht wordt dat vanaf 2024 de door het Openbaar Ministerie en de politie ingezete versterkingen
in de organisatie vrucht gaan afwerpen. Vanaf dat jaar gaat de ambitie stapsgewijs stijgen. Om die stijgende
ambities te realiseren is het nodig dat de aandacht voor cybercrime bij de politie en het Openbaar Ministerie
wordt versterkt. De stapsgewijze opbouw geef de organisaties de nodige tijd om de maatregelen te nemen
die daarvoor nodig zijn. Complexe onderzoeken blijken steeds meer door de regionale eenheden te worden
uitgevoerd, waardoor het Team High Tech Crime steeds beter in staat is om de meest complexe onderzoeken
op te pakken. Dat is een positief gevolg van de professionalisering van de cybercrimeteams in de regionale
eenheden, mede mogelijk gemaakt door de intensiveringen uit het vorige regeerakkoord. Vrijwel elk
onderzoek van Team High Tech Crime is inmiddels zeer complex en vergt veel tijd. Fenomeenonderzoeken
zijn gericht op de brede bestrijding van eenheidsoverstijgende criminele fenomenen en dadergroepen.

Het aantal alternatieve interventies wordt beschouwd als streefgetal. Bij een alternatieve interventie worden
geen verdachten aangehouden, maar worden andere acties uitgevoerd om criminele werkwijzen te
verstoren, en schade en/of slachtoferschap te beperken. Daarbij kan het bijvoorbeeld gaan om het
ontoegankelijk maken van een social media-account waarop inlogcodes voor websites worden verhandeld,
het informeren van gebruikers van systemen die zonder het te weten tot een crimineel botnet behoren, of
het onbruikbaar (laten) maken van een criminele command & control-server. Alternatieve interventies zijn bij
bepaalde cybercrimefenomenen vaak efectiever in het beperken van slachtoferschap en/of schade, onder
meer gezien de schaalbaarheid van cybercrime en de soms beperkte snelheid of mogelijkheden waarmee
verdachten kunnen worden aangehouden.




                                                                        Veiligheidsagenda 2023-2026                  13
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>                         Afspraken:


                                                                                       2023               2024               2025             2026

                          Aantal verdachten van cybercrime regulier                      310               350                400               450

                             Waarvan csv’s                                              10%               10%                20%               20%

                             Waarvan alternatieve interventies                          25%               25%                25%               25%

                          Aantal fenomeenonderzoeken                                      41                41                 43                45

                             Waarvan alternatieve interventies                          50%               50%                50%               50%

                          Aantal high tech crime onderzoeken                              20                20                 20                20
                          (inclusief alternatieve interventies)



                         2. Gedigitaliseerde criminaliteit
                         Toelichting: criminelen verleggen steeds vaker hun werkterrein van de fysieke naar de digitale wereld.
                         Gedigitaliseerde criminaliteit betref in beginsel zeer veel typen delicten en doet zich in steeds nieuwe
                         vormen voor. In deze Veiligheidsagenda wordt de aandacht primair gericht op vier specifeke vormen van
                         gedigitaliseerde criminaliteit. Het gaat om fraude met online handel, online fraude met betaalproducten,
                         online voorschotfraude en online identiteitsfraude.12 Een zekere fexibiliteit is nodig om in te kunnen
                         spelen op nieuwe modus operandi en zo het grootst mogelijke maatschappelijk efect te bewerkstelligen.
                         Daarom is er de mogelijkheid om, op voorstel van politie in samenspraak met het Openbaar Ministerie,
                         nieuwe vormen van gedigitaliseerde criminaliteit toe te voegen of bepaalde vormen te vervangen.13

                         Er worden afspraken gemaakt over reguliere onderzoeken, met een aandeel alternatieve interventies, en
                         over fenomeenonderzoeken. Het aantal alternatieve interventies wordt beschouwd als streefcijfer. Bij een
                         alternatieve interventie worden doorgaans geen verdachten aangehouden, maar worden andere acties
                         uitgevoerd om criminele werkwijzen te verstoren en schade en/of slachtoferschap te beperken. Daarbij kan
                         het bijvoorbeeld gaan om het ontoegankelijk maken van een frauduleuze webshop of het samen met
                         private partners inzeten op verstoring van het criminele verdienmodel. Daartoe kunnen ook technische
                         maatregelen behoren, zoals verbetering van de detectiesystemen van de fnanciële instellingen. Het doel
                         van alternatieve interventies is het doen stoppen van de mogelijkheid om strafare feiten te plegen, het
                         ontlasten van de strafrechtketen en tegelijk een betekenisvolle afdoening realiseren die inspeelt op de
                         behoefe van het slachtofer.

                         Afspraken:
                         a)


                                                                                       2023               2024               2025             2026

                          Aantal verdachten van gedigitaliseerde                       2200               2450               2700             2950
                          criminaliteit regulier

                             Waarvan alternatieve interventies                          25%               25%                25%               25%

                          Aantal fenomeenonderzoeken                                       5                  5                 5                 5


                         b) Intake en service voor cybercrime en gedigitaliseerde criminaliteit
                            Het gehele intake- en aangifeproces van de politie voor cybercrime en gedigitaliseerde criminaliteit is




                    12
                         De Veiligheidsmonitor (CBS: 2021) belicht de ontwikkeling van het aantal slachtofers en aangifen.
                    13
                         De leden van het Landelijk Overleg Veiligheid en Politie worden in een dergelijke actualisatie op passende wijze meegenomen.

14   Veiligheidsagenda 2023-2026
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>         eind 2026 volgens planning14 gedigitaliseerd en geoptimaliseerd waardoor cybercrime en
         gedigitaliseerde criminaliteit beter kunnen worden bestreden. Dit betekent dat de organisatie van
         intake en service is verbeterd en geborgd, dat de kennis en professionaliteit van intake en service-
         medewerkers is vergroot, dat data op de juiste plek, op de juiste manier en binnen de juridische kaders
         wordt veiliggesteld voor data-gedreven werken, en dat er een efciëntere samenwerking is tussen de
         medewerkers van de verschillende afdelingen binnen het intake- en aangifeproces. Het levert
         bovendien een bijdrage aan de informatiebeelden.

     3. Online seksueel kindermisbruik
     Toelichting: de aanpak van online seksueel kindermisbruik, waaronder hier ook transnationaal seksueel
     kindermisbruik (voorheen: kindersekstoerisme) wordt begrepen, vergt gezien de aard en omvang van de
     problematiek blijvende aandacht en kan alleen efectief zijn als die integraal is. Het aantal meldingen van
     beeldmateriaal van seksueel kindermisbruik groeit exponentieel. Zo ontving de politie alleen al in 2021
     36.000 meldingen over het bestaan van dit materiaal op het internet en is het de verwachting dat dit aantal
     in 2022 oploopt tot boven de 50.000. Er is geen reden om te denken dat dit aantal op korte termijn omlaag
     gaat. Verwachte nieuwe, nationale en Europese inspanningsverplichtingen van bedrijven om dit
     beeldmateriaal te detecteren, melden en verwijderen gaan er naar verwachting juist voor zorgen dat er meer
     van dit materiaal in beeld komt.

     De aanpak van online seksueel kindermisbruik en transnationaal seksueel kindermisbruik (TSK) bij politie
     wordt uitgevoerd door de Teams ter bestrijding van Kinderpornografe en Kindersekstoerisme (TBKK).
     Hiertoe zijn 152 fe vrijgesteld.

     Voor de afspraken in de Veiligheidsagenda is leidend dat opsporingscapaciteit wordt ingezet daar waar het
     maatschappelijk efect daarvan het grootst is. Dit is wanneer slachtofers ontzet worden uit acute
     misbruiksituaties, zowel nationaal als internationaal. Dit kan door het opsporen en vervolgen van daders,
     het verstoren van de netwerken die seksueel kindermisbruik aanjagen of het tegengaan van het reizen van
     daders die voor het plegen van seksueel kindermisbruik naar het buitenland gaan. Daarom zal de komende
     jaren gefocust worden op opsporingsonderzoeken in categorie A (vervaardigers en misbruikers) en
     categorie B (keyplayers en netwerken). Door bij beide categorieën een uitsplitsing te maken naar
     (medewerking aan) internationale opsporingsonderzoeken wordt bovendien zichtbaar welke inzet de
     politie pleegt ten behoeve van grensoverschrijdende onderzoeken, waaronder die naar transnationaal
     seksueel kindermisbruik. Ook wordt zicht gegeven op het aantal slachtofers dat de politie registreert. Het
     blijf belangrijk dat downloaders en verspreiders van beeldmateriaal van seksueel kindermisbruik niet
     vrijuit gaan (categorie C). Gezien de massale aard van deze activiteiten in combinatie met de schaarse
     politiecapaciteit is het nodig om naast de strafrechtelijke aanpak te bezien welke alternatieve interventies of
     verstoringsacties uitgevoerd kunnen worden, zoals de controle van gegevensdragers, het bieden van
     hulpverlening, het voeren van stopgesprekken, gerichte acties op het darkweb of het ontoegankelijk maken
     van fora waar beeldmateriaal gedownload kan worden. Ook wordt onderzocht op welke wijze de politie
     andere (hulp)organisaties kan ondersteunen bij het voorkomen van downloaden.

     Afspraken:
     a) Aantal interventies. De cijfers in de tabel staan voor het aantal voorgenomen interventies. Het
         uitgangspunt is dat jaarlijks 600 interventies worden gedaan, waarvan minimaal 130 in categorie A en
         minimaal 20 in categorie B. Het streven is er vanwege het maatschappelijk efect telkens op gericht om




14
     Hierbij wordt uitgegaan van de volgende planning:
     2023: Digitaal meldingen, signalen (inclusief pogingen tot) en aangifen kunnen doen van de meest voorkomende cybercrime
     en gedigitaliseerde criminaliteit thema’s voor zowel burger als bedrijven. In 2024 volgen aanvullende thema’ en zijn bedrijven
     en burgers beter geïnformeerd over aangife- en meldingsmogelijkheden.
     2025: Terugmelding naar slachtofers vindt systematisch en structureel plaats.
     2026: De behandeling van de meldingen, signalen en aangifen vindt geautomatiseerd plaats en is in lijn met de data-gedre-
     ven manier van werken.



                                                                                    Veiligheidsagenda 2023-2026                       15
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>                             in de sturing op een zo hoog mogelijk aantal interventies uit te komen in de categorieën A en B. Om die
                             reden is voor categorie C geen kwantitatieve afspraak opgenomen.


                                                                                 2023          2024             2025               2026

                          A: Vervaardigers en misbruikers                        130             130             130               130

                             waaronder internationaal

                          B: Keyplayers en netwerken                              20              20              20                20

                             waaronder internationaal

                          C: Beziters/verspreiders/downloaders

                             Strafrechtelijke afdoening

                             Afdoening buiten het strafrecht

                          TOTAAL                                                  600            600             600                600



                         b) De politie draagt bij aan de bereidheid van slachtofers om zich te melden bij organisaties die hen
                            kunnen helpen, bijvoorbeeld bij het ofine halen van beeldmateriaal. De politie doet dit bijvoorbeeld
                            door het ondersteunen van deze hulporganisaties of het uitvoeren van voorlichtingscampagnes.



     3.4                 Verbinding met de samenleving en maatschappelijke onrust
                         Inleiding
                         Kritische geluiden zijn essentieel voor de democratie en de rechtsstaat en de ruimte voor het uiten van
                         maatschappelijk ongenoegen en onrust staat dan ook niet ter discussie.

                         Maatschappelijke onrust is te omschrijven als collectieve gedragingen in situaties die voortkomen uit
                         maatschappelijk ongenoegen. Maatschappelijk ongenoegen is een gevoel van angst, onzekerheid, onvrede,
                         of miskenning ten gevolge van ongrijpbare fenomenen, zoals globalisering, klimaatverandering, migratie
                         en ongelijkheid. Er zijn verschillende vormen van maatschappelijke onrust, uiteenlopend van vreedzame en
                         kleinschalige demonstraties tot radicale, strafare en grootschalige acties.15 Maatschappelijke onrust wordt
                         problematisch wanneer het escaleert en gepaard gaat met het plegen van strafare feiten, ernstige
                         grootschalige verstoringen van de openbare orde of het ondermijnen van de democratische rechtsorde.

                         Het interbestuurlijk programma maatschappelijke onrust, een samenwerking van de ministeries van
                         Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, Sociale Zaken en Werkgelegenheid en Justitie en Veiligheid en
                         de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en de politie, zet zich onder andere in voor bewustwording en
                         ontsluiting van alle beschikbare kennis rondom maatschappelijke onrust en ongenoegen.16

                         Opgave en rol van politie en partnerorganisaties
                         De opgave van het omgaan met maatschappelijke onrust is niet nieuw, maar heef de laatste jaren
                         nadrukkelijk aan actualiteit en intensiteit gewonnen en is volop in ontwikkeling. Deze opgave, die de
                         politie deelt met partnerorganisaties, vraagt om een efectieve samenhang tussen preventie, dialoog en
                         handhaving.

                         De politie voert haar taken uit in verbinding met de samenleving en in gesprek met de burger. Door het
                         begeleiden van onder meer demonstraties, draagt de politie bij aan de ruimte binnen onze democratische
                         rechtsstaat om kritische geluiden te uiten. Daar waar nodig wordt maatschappelijke onrust begrensd bij de



                    15
                         Bron: Nationaal Coördinator Terrorisme en Veiligheid.
                    16
                         Zie: Leeraanbod maatschappelijke stabiliteit.

16   Veiligheidsagenda 2023-2026
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>     daadwerkelijke handhaving van de rechtsorde in ondergeschiktheid aan het bevoegd gezag. Escalatie van
     maatschappelijke onrust in (grootschalige) verstoringen van de openbare orde en strafare feiten vraagt
     veel van de politieorganisatie en haar medewerkers. Dit legt een fors beslag op schaarse politiecapaciteit en
     gaat daarmee ten koste van de aanwezigheid van de politie in de wijk. Daar komt bij dat handhavend
     politieoptreden voortdurend onder een vergrootglas ligt en bij escalatie onbedoeld kan bijdragen aan
     nieuwe tegenstellingen in de samenleving en toename van maatschappelijke onrust.

     Politie, gemeenten, Openbaar Ministerie en maatschappelijke organisaties hebben binnen verschillende
     fasen van maatschappelijk ongenoegen en maatschappelijke onrust elk een eigen rol bij preventie, dialoog
     en handhaving. Dat vraagt om intensivering van de samenwerking, bespreking van dilemma’s in dat kader
     en een gezamenlijk handelingsperspectief aan de voorkant. Het zwaartepunt van deze samenwerking ligt op
     het lokale niveau, omdat maatschappelijke onrust zich primair lokaal manifesteert en er geen blauwdruk is
     voor de omgang daarmee. Dat neemt niet weg dat ondersteuning vanuit het niveau van de eenheid en het
     landelijke niveau van meerwaarde is om lokale partners voldoende toe te rusten.17

     Het voorkomen van escalatie is uiteraard het streven en samenwerking met dat doel is van groot belang.
     Maatschappelijke onrust kan echter in kort tijdsbestek escaleren in (grootschalige) verstoringen van de
     openbare orde en strafare feiten. Daarom is van belang dat partijen binnen de lokale driehoek op elkaar
     zijn ingespeeld en dezelfde taal spreken zodat adequaat en voortvarend handhavend kan worden
     opgetreden. Het kan hierbij onder andere gaan om het voeren van stopgesprekken, de handhaving van de
     openbare orde onder het gezag van de burgemeester of de inzet van strafvorderlijke bevoegdheden vanwege
     verdenking van opruiing of schadeverhaal. De keuze voor de juiste interventiestrategie en communicatie
     wordt op basis van de lokale context, de beschikbare informatie en gedragskenmerken van de specifeke
     doelgroep gezamenlijk bepaald, waarbij de driehoek afweegt welk efect wordt beoogd.

     Randvoorwaarden
     In tijden van toenemende polarisatie en maatschappelijke onrust is van belang dat de politie, als een
     neutrale politie voor iedereen, in verbinding is met de samenleving om legitiem en efectief te blijven in
     haar optreden. Dit houdt in dat de politieorganisatie in staat is om te gaan met verschillende opvatingen in
     de samenleving en daarover het gesprek aan te gaan. Op basis van die verschillende beelden kan worden
     gerefecteerd op het eigen handelen. In dit kader wordt verwezen naar de activiteiten van het programma
     ‘Politie voor Iedereen’ alsmede naar de Vertrouwensmonitor waarin ook jaarlijks wordt ingezoomd op
     specifeke groepen die geen vertrouwen hebben in de politie. Als het gaat om vertrouwen is de politie als
     handhavende arm van de overheid ook sterk afankelijk van de gezagen en de landelijke overheid. Wat
     vragen zij van de politie en hoe investeren zij in (herstel van) vertrouwen?

     Een andere belangrijke randvoorwaarde voor preventie, dialoog en handhaving is een adequate
     informatiepositie. In paragraaf 3.5 is een overkoepelende afspraak gemaakt over de intelligencebeelden
     die de politie voor de thema’s in de Veiligheidsagenda kan leveren. In bredere zin gaat het zowel om de
     wetelijke mogelijkheden van politie om noodzakelijke informatie te verzamelen op basis van haar
     bevoegdheden als om deze uit te wisselen met andere organisaties. Hierbij kan worden gedacht aan de
     informatie die de politie nodig heef bij dreigende verstoringen van de openbare orde zodat binnen de
     driehoek de juiste keuze kan worden gemaakt voor handhavingsprioriteiten bij de inzet van mensen en
     middelen.

     Informatie kan ook nodig zijn voor het adresseren van maatschappelijk ongenoegen met preventie en
     dialoog door de gemeente of een andere organisatie teneinde de noodzaak van handhavend optreden te
     voorkomen. Een goede informatiepositie is een opgave voor alle samenwerkpartners en niet alleen voor de
     politie. De huidige behoefe aan informatie kan niet los worden gezien van de digitalisering van de
     samenleving, waardoor maatschappelijke onrust via online platforms wordt aangejaagd. Daardoor zijn niet
     langer alleen de fysieke ‘ogen en oren’ in de wijk van belang, maar zijn er ook online signalen. Dit vraagt



17
     Het interbestuurlijk programma maatschappelijke onrust zet zich onder andere in voor bewustwording en ontsluiting van alle
     beschikbare kennis rondom maatschappelijke onrust en ongenoegen.

                                                                                  Veiligheidsagenda 2023-2026                     17
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>                         om professionalisering van online gegevensvergaring binnen de politie, onder andere door gerichte
                         werving van nieuwe medewerkers, opleiding en aanpassen van instructies en leidraden. De opbouw van een
                         adequate informatiepositie voor maatschappelijke onrust is niet mogelijk zonder scherpstelling van de
                         behoefe in het licht van de verschillende taken en bevoegdheden.

                         Doelstellingen

                         1. Jaarlijks gesprek

                         Afspraak:
                         Op het niveau van de eenheid wordt jaarlijks het gesprek gevoerd over de inzet en efectiviteit van politie in
                         het kader van verbinding met de samenleving, waaronder wijken en doelgroepen, binnen verschillende
                         fasen van maatschappelijke onrust. Ook wordt stilgestaan bij de verschillende rollen van gemeenten en
                         andere organisaties. Hierbij worden best practices en voorbeelden uit de praktijk besproken, recente
                         casuïstiek geëvalueerd en gezamenlijk gerefecteerd op trends, knelpunten en verbetermogelijkheden in de
                         praktijk. Het gaat hierbij ook om de gedeelde informatiebehoefe ten aanzien van maatschappelijke onrust.
                         Tot slot wordt stil gestaan bij de mogelijkheden om gezamenlijk de dialoog te zoeken met kritische groepen
                         in de samenleving.

                         Toelichting: wanneer politie, gemeenten, Openbaar Ministerie en andere betrokken organisaties elkaar tijdig
                         weten te vinden en dezelfde taal spreken, zijn zij gezamenlijk in staat om bij (dreigende) maatschappelijke
                         onrust escalatie te voorkomen met preventie en dialoog, dan wel voortvarend en adequaat handhavend op
                         te treden.

                         Hoewel de omgang met maatschappelijke onrust en het gesprek daarover primair een lokale
                         aangelegenheid is, wordt dit gesprek jaarlijks ook op het niveau van de eenheid gevoerd om het lokale
                         niveau hierin te ondersteunen. De wijze waarop dit gesprek wordt vormgegeven is aan de partijen binnen
                         het gebied van de eenheid zelf.

                         2. Toolbox

                         Afspraak:
                         De politie werkt aan een toolbox met best practices en integrale interventiestrategieën die
                         handelingsperspectief bieden op verschillende gebieden in relatie tot maatschappelijk ongenoegen en
                         maatschappelijke onrust.

                         Toelichting: deze toolbox is in de eerste plaats gericht op de politieorganisatie en heef als doel te komen tot
                         een efectieve samenhang tussen preventie, dialoog en handhaving. Nadat de toolbox is opgeleverd, wordt
                         bezien welke instrumenten nutig kunnen zijn voor het (lokaal) bestuur. Deze zullen in samenwerking met
                         het interbestuurlijk programma maatschappelijke onrust beschikbaar worden gesteld.

                         3. Informatiestrategie

                         Afspraak:
                         Politie werkt in samenspraak met de gezagen en het ministerie van Justitie en Veiligheid aan een
                         informatiestrategie voor de omgang met maatschappelijke onrust. Dit begint met een inventarisatie van de
                         informatiebehoefe in het licht van de verschillende taken18 en bevoegdheden en een juridische verkenning
                         van de wetelijke mogelijkheden om deze informatie te verzamelen respectievelijk uit te wisselen met
                         andere organisaties. Deze informatiestrategie richt zich op het combineren van online en ofine signalen
                         in informatieproducten.



                    18
                         Het gaat hierbij om de verschillende onderdelen van de politietaak. De politie heef tot taak te zorgen voor de strafrechtelijke
                         handhaving van de rechtsorde, de handhaving van de openbare orde, het verlenen van hulp aan hen die deze behoeven en het
                         waken over de veiligheid van personen.

18   Veiligheidsagenda 2023-2026
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>      Toelichting: in de digitaliserende samenleving wordt maatschappelijke onrust ook via online platforms
      aangejaagd. Dit heef gevolgen voor de informatie die politie nodig heef om haar taken uit te voeren in
      verschillende fasen van maatschappelijke onrust. De opbrengst van de als eerste doel genoemde regionale
      gesprekken wordt betrokken bij de inventarisatie van de behoefe.



3.5   Intelligence en internationale samenwerking
      Deze afspraken zien op alle in paragraaf 3.1 tot en met 3.4 benoemde thema’s.

      Intelligence
      Een goede informatiepositie is randvoorwaarde voor de aanpak van alle thema’s in deze Veiligheidsagenda.
      De intelligenceorganisatie van politie is in staat om op drie niveaus intelligencebeelden te leveren: niveau 1:
      nationaal operationeel beeld (overzichtsniveau), niveau 2: nationaal tactisch beeld / trendanalyse (overzicht
      met duiding) en niveau 3: fenomeenbeeld (analyse en duiding fenomeen).

      De politie levert op alle in de Veiligheidsagenda vermelde thema’s een bijdrage in de vorm van
      intelligencebeelden. Uitgaande van de bovenstaande drie niveaus wordt per thema een afweging gemaakt
      over de omvang, diepgang, kwaliteit en actualiteit van de op te leveren beelden. De beschikbare capaciteit is
      hiervoor mede maatgevend. Bij de per thema te maken afweging worden vanuit die optiek ook de eventuele
      consequenties voor de op te stellen beelden met betrekking tot andere thema’s betrokken, zoals regionale
      thema’s of thema’s die niet (meer) in de Veiligheidsagenda staan. Naast de voornoemde drie niveaus is de
      intelligenceorganisatie in staat om dagelijks inzicht te geven in actualiteiten en incidenten in het verlengde
      van de geprioriteerde thema’s. Ook is maatwerk mogelijk, bijvoorbeeld met het oog op de aanpak van
      lokale of regionale problematiek. Welke concrete producten de politie per veiligheidsthema maakt, vloeit
      voort uit de Nationale Intelligenceagenda, waarin nationale prioriteiten worden vertaald naar
      inspanningen voor de intelligenceorganisatie binnen alle eenheden.

      Internationale samenwerking
      Internationale samenwerking is aan de orde bij de aanpak van vrijwel alle thema’s. In het Coalitieakkoord
      staat het voornemen om internationale samenwerking te versterken, met name bij de aanpak van
      ondermijning. In het Strategisch Kader Internationale Politiesamenwerking zijn de hoofdthema’s uit de
      vorige Veiligheidsagenda in belangrijke mate leidend voor de inzet van politie op internationale
      samenwerking. Uitgangspunt is dat dit voor de thema’s uit deze Veiligheidsagenda onverkort zal gelden.




                                                                            Veiligheidsagenda 2023-2026                 19
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>     Deze brochure is een uitgave van:

     Ministerie van Justitie en Veiligheid

     December 2022 | Publicatie-nr. 122408302

20   Veiligheidsagenda 2023-2026
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>