<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Hekkelman Advocaten N.V.           Postbus 1094
Oranjesingel 1                     6501 BB Nijmegen
6511 NJ Nijmegen                   T 024 - 382 83 84
www.hekkelman.nl                   advocatuur@hekkelman.nl




                                                                                        1-lekkel
                                                                                        ma                  advocaten I notarissen



Gemeente Reusel-De Mierden
T.a.v. dhr. R. Krul
Postbus 11
5540 AA REUSEL




Per e-mail : r.krul@reuseldemierden.nl

Nijmegen, 19 september 2024

Ons kenmerk                                       Telefoonnummer
Reusel-De Mierden/Stikstofregeling                024 - 382 83 64
20241316 - 2976769/1 - SK/

E-mail                                            Faxnummer                   Betreft
s.keywani@hekkelman.ni                            024 - 382 83 88             Advies


Geachte heer Krul,

U heeft mij om advies gevraagd over de stikstofregeling van het
ontwerpbestemmingsplan Buitengebied 2023' van de gemeente Reusel-De Mierden.
Hierbij treft u mijn advies aan.

Dit advies is als volgt opgebouwd:
1. Inleiding
2. Het juridisch kader; een stikstofregeling in het bestemmingsplan
    2.1.Inleiding
    2.2. Het vormgeven van een stikstofregeling
        2.2.1.    Het bevriezen van de feitelijk en planologisch legale situatie
        2.2.2.    Een-op-één inpassing van een natuurvergunning
3. De stikstofregeling, en de standpunten van partijen
    3.1. De stikstofregeling
    3.2. De bespreking van de standpunten van partijen
        3.2.1.     Het beperken van de uitbreidingsmogelijkheden van veehouderijen
             vanwege Natura 2000-gebieden
        3.2.2.     Een-op-één inpassing
        3.2.3.     Binnenplanse afwijkingsmogelijkheid
        3.2.4.     Het buiten het bestemmingsplan laten van veehouderijen
4. Conclusie

1.      Inleiding
Op 30 juni 2023 is het ontwerpbestemmingsplan 'Buitengebied 2023' (hierna: `het
ontwerpplan') ter inzage gelegd. Dit ontwerpplan actualiseert het planologisch regime
Hekkelman advocaten en notarissen is de handelsnaam waaronder Hekkelman Advocaten N.V. (KvK nr. 09170462) en
Hekkelman Notarissen N.V. (KvK nr. 09170507), beide statutair gevestigd te Nijmegen, ieder voor eigen rekening werken.
Op onze dienstverlening zijn van toepassing de algemene voorwaarden (zie www.hekkelman.nl) waarin onder andere een
beperking van de aansprakelijkheid is opgenomen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>             ekkeI
          m
Pagina
2/14


voor het gehele buitengebied van Reusel-De Mierden. Het ontwerpplan bevat een
stikstofregeling voor het voorkomen van significante effecten op Natura 2000-gebieden.
Met deze stikstofregeling wordt de stikstofdepositie van de feitelijk bestaande en
planologisch legale situatie voorafgaand aan de vaststelling van het bestemmingsplan
vastgelegd.

Enkele partijen zijn het niet eens met de stikstofregeling en hebben daarom een wijziging
daarvan voorgesteld. U heeft mij gevraagd om de stikstofregeling in relatie tot de
standpunten van deze partijen te beoordelen.

2.      Het juridisch kader; een stikstofregeling in het bestemmingsplan
Op 1 januari 2024 is de Omgevingswet in werking getreden. Omdat het ontwerpplan vóór
1 januari 2024 ter inzage is gelegd, is het oude recht van toepassing.' Daarom ga ik
hierna uit van het oude recht. Onder het nieuwe recht is het toetsingskader overigens
niet wezenlijk anders.

2.1.     Inleiding
Bij de vaststelling van een bestemmingsplan moeten de regels voor de bescherming van
Natura 2000-gebieden in acht worden genomen. Deze regels volgen uit de Wet
natuurbescherming (en de Habitatrichtlijn) en de rechtspraak.

Een bestemmingsplan mag geen significant negatieve effecten hebben op Natura 2000-
gebieden. Als significante effecten niet op voorhand kunnen worden uitgesloten, moet
een passende beoordeling worden gemaakt. In de passende beoordeling worden de
gevolgen voor Natura 2000-gebieden gedetailleerd onderzocht, met bijvoorbeeld een
ecologisch onderzoek. Uit de passende beoordeling moet de zekerheid worden verkregen
dat de natuurlijke kenmerken van Natura 2000-gebieden niet worden aangetast.2 Alleen
dan kan een bestemmingsplan worden vastgesteld.

         NB: Het is niet mogelijk om deze toets vooruit te schuiven, door in de planregels te bepalen
         dat een activiteit is toegestaan als significante effecten zijn uitgesloten.3 Significante effecten
         moeten al bij de vaststelling van het bestemmingsplan zijn uitgesloten.

Voor het bepalen van de gevolgen van een bestemmingsplan voor Natura 2000-
gebieden, wordt een vergelijking gemaakt met de referentiesituatie (lees: de
uitgangssituatie). Het is de vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van
de Raad van State (hierna: 'de Afdeling') dat bij bestemmingsplannen de feitelijke en
planologisch legale situatie voorafgaand aan de vaststelling van het plan als
referentiesituatie geldt.4 Dat betekent dat een activiteit feitelijk moet plaatsvinden en
planologisch moet zijn toegestaan. Met andere woorden: gestaakte activiteiten maken


1 Artikel 4.6 lid 2 sub a onder 2 Invoeringswet Omgevingswet.
2 Artikel 2.7 jo. 2.8 Wet natuurbescherming. Zie verder AbRS 22 januari 2020,
ECLI:NL:RVS:2020:212, r.o. 6.1.
3 AbRS 21 juli 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1603, r.o. 15.8.
4 AbRS 6 juli 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1915, r.o. 8.3; AbRS 22 april 2020,
ECLI:NL:RVS:2020:1110, r.o. 12.7.



2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>         1-lekkel
         m
Pagina
3/14


geen onderdeel uit van de referentiesituatie. Daarmee vervalt de stikstofruimte van een
gestaakte activiteit op het moment dat een bestemmingsplan wordt vastgesteld.5


         NB: Voor de referentiesituatie voor Natura 2000-gebieden moet een onderscheid worden
         gemaakt tussen een project(toets) en een plan(toets). De plantoets wordt uitgevoerd bij een
         bestemmingsplan. De plantoets heb ik hierboven toegelicht.

         Voor een activiteit met gevolgen voor Natura 2000-gebieden is ook de projecttoets relevant.
         Bij de projecttoets wordt de referentiesituatie ontleend aan een natuurvergunning of, bij het
         ontbreken daarvan, aan een op de referentiedatum geldende milieutoestemming.6

         Bij de vaststelling van een bestemmingsplan vervalt de stikstofruimte van een gestaakte
         activiteit voor wat betreft de plantoets. Een eventuele stikstofruimte uit een vergunning
         vervalt - op basis van de huidige regelgeving en rechtspraak - niet. Dat betekent dat een
         natuurvergunning (of milieutoestemming) van een veehouder niet vervalt als een nieuw
         bestemmingsplan wordt vastgesteld. Met een omgevingsvergunning voor een buitenplanse
         afwijking kan de stikstofruimte uit een eventuele natuurvergunning (of milieutoestemming)
         worden gebruikt.

         Kortom: na vaststelling van een bestemmingsplan blijft de stikstofruimte uit een eventuele
         natuurvergunning (of milieutoestemming) geldig.


Met een stikstofregeling kunnen significante effecten op voorhand worden uitgesloten,
waardoor een passende beoordeling achterwege kan blijven. Hierna bespreek ik hoe een
stikstofregeling vorm kan krijgen.


2.2.        Het vormgeven van een stikstofregeling
Volgens de rechtspraak van de Afdeling kunnen bij activiteiten die stikstofdepositie
veroorzaken op overbelaste Natura 2000-gebieden, op twee manieren significante
effecten worden uitgesloten, zonder dat daarvoor een passende beoordeling hoeft te
worden verricht.7 Deze twee mogelijkheden bespreek ik hierna.


2.2.1.      Het bevriezen van de feitelijk en planologisch legale situatie
Volgens de vaste rechtspraak van de Afdeling kunnen significante effecten op voorhand
worden uitgesloten als voor de gebruiksmogelijkheden van een bestemmingsplan wordt
aangesloten bij de feitelijke en planologisch legale situatie voorafgaand aan de
vaststelling van het bestemmingsplan.8 Met andere woorden: als het nieuwe
bestemmingsplan niet meer mogelijk maakt dan reeds planologisch was toegestaan en
feitelijk plaatsvond, zijn significante effecten uitgesloten.




5 De stikstofruimte uit het bestemmingsplan vervalt, maar de stikstofruimte uit een vergunning
blijft - op basis van de huidige regelgeving en rechtspraak - wel gelden. Zie verderop voor een
nadere toelichting.
6 AbRS 2 november 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3159, r.o. 20.2.
  Significante effecten kunnen in bepaalde gevallen bij hele lage stikstofdepositie ook op voorhand
worden uitgesloten. Deze mogelijkheid laat ik buitenschouwing.
8 Zie bijvoorbeeld AbRS 21 juli 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1604, r.o. 15.3; AbRS 20 december 2017,
ECLI:NL:RVS:2017:3530, r.o. 4.4.



2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>Pagina
4/14


Voor agrarische bedrijven wordt vaak ervoor gekozen om in het bestemmingsplan een
gebruiksverbod op te nemen waarmee een toename van de stikstofdepositie ten opzichte
van de referentiesituatie (lees: de feitelijke en planologisch legale situatie voorafgaand
aan het plan) wordt verboden. Hierbij zou in de planregel een staat van
bedrijfsactiviteiten kunnen worden opgenomen, waarbij per inrichting een beschrijving
wordt gegeven van de referentiesituatie. Ook een minder gedetailleerde planregel kan
volstaan. Een voorbeeld hiervan is de Afdelingsuitspraak van 2 juni 20219 over het
bestemmingsplan 'Gemert-Bakel Buitengebied 2017'. Dit bestemmingsplan voorzag in
een planologische regeling voor het gehele buitengebied van Gemert-Bakel. In deze
uitspraak keurde de Afdeling een gebruiksverbod op een toename van de
stikstofdepositie goed. Een ander voorbeeld is de Afdelingsuitspraak van 29 oktober
201410 over het bestemmingsplan 'Buitengebied Tynaarlo'. Volgens dit plan mocht de
oppervlakte van gebouwen ten behoeve van het houden van landbouwhuisdieren per
agrarische bedrijf ten hoogste de bestaande oppervlakte bedragen, met dien verstande
dat een grotere oppervlakte was toegestaan indien er geen toename van de
stikstofemissieu plaatsvond.12

         NB: In een aantal uitspraken is impliciet de bevriezing van uitsluitend de ammoniakemissie
         (in plaats van de stikstofdepositie) geaccepteerd.13 Mijn advies is om de stikstofdepositie (en
         niet de stikstofemissie) te bevriezen, omdat een gelijkblijvende emissie kan leiden tot een
         toename van de stikstofdepositie. De stikstofdepositie is namelijk bepalend.

De referentiesituatie kan ook worden bevroren door per veehouderij de maximaal te
houden dieraantallen en diersoorten op te nemen met een gebruiksverbod die een
afwijking daarvan verbiedt. Echter, het voordeel van het bevriezen van de
stikstofdepositie, is dat het mogelijk blijft om intern te salderen; de activiteit kan worden
gewijzigd zolang het depositieplafond niet wordt overschreden. Dit biedt meer flexibiliteit.
Zo zou een veehouderij van diercategorie kunnen veranderen zolang het depositieplafond
niet wordt overschreden.

         NB: het bevriezen van de feitelijke en planologisch legale situatie brengt een risico op
         planschade met zich mee. Dit komt doordat de stikstofruimte van activiteiten die
         planologisch waren togestaan, onder het nieuwe bestemmingsplan vervalt als deze
         activiteiten op het moment van de vaststelling van dat bestemmingsplan niet werden
         uitgevoerd. Het nieuwe bestemmingsplan maakt dan minder mogelijk dan het oude
         bestemmingsplan.




9  ECLI:NL:RVS:2021:1180.
1° ECLI:NL:RVS:2014:3866.
11 In die zaak was de stikstofemissie (i.p.v. depositie) vastgelegd. Mijn advies is om uit te gaan van
de stikstofdepositie, omdat een gelijkblijvende emissie kan leiden tot een toename van de
stikstofdepositie.
12 Zie voor een recent voorbeeld AbRS 18 september 2024, ECLI:NL:RVS:2024:3758, r.o. 5 t/m
5.4
13 Zie bijvoorbeeld AbRS 29 oktober 2014, ECLI:NL:RVS:2014:3866.




2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>               ekkel
Pagina
5/14


2.2.2. Één-op-één inpassing van een natuurvergunning
Naast het bevriezen van de referentiesituatie, kan in een bestemmingsplan worden
aangesloten bij de uitbreidingsmogelijkheden die voortvloeien uit een vergunning op
basis van de Natuurbeschermingswet 1998 of de Wet natuurbescherming (of
omgevingsvergunning die met en verklaring van geen bedenkingen van gedeputeerde
staten is verleend)14 (hierna tezamen: natuurvergunning'). Dit wordt de zogenoemde
`één-op-één inpassing' genoemd, omdat daarmee een natuurvergunning wordt ingepast
in een bestemmingsplan. De gedachte hierachter is dat de planologische
uitbreidingsmogelijkheden reeds zijn beoordeeld in het kader van de natuurvergunning.

         NB:  In een Afdelingsuitspraak van 4 maart 202015 is geoordeeld dat intern salderen met een
         ingepaste natuurvergunning niet is toegestaan.

         "23.17 (...) De mogelijkheid om intern te salderen in het geval dat wordt aangesloten bij het
         bestaande planologisch toegelaten gebruik, is in overeenstemming met artikel 2.7, eerste lid,
         van de Wnb en behoeft dus niet passend te worden beoordeeld. Dit geldt echter niet voor de
         planologische mogelijkheid om intern te salderen in het geval dat wordt aangesloten bij een
         in rechte onaantastbare natuurverqunninq. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen in de
         uitspraak van 11 april 2018, ECLI:NL:RVS:2018:1185, maakt artikel 2.8, tweede lid, van de
         Wnb een uitzondering op de verplichting om een passende beoordeling op te stellen, maar
         alleen als het plan een herhaling of voortzetting is van een project ten aanzien waarvan
         reeds eerder een passende beoordeling is gemaakt, voor zover een nieuwe passende
         beoordeling redelijkerwijs geen nieuwe gegevens en inzichten kan opleveren omtrent de
         significante gevolgen van dat plan. In geval in het plan voor het toegelaten gebruik mag
         worden aangesloten bij een natuurvergunning, maar daarnaast tevens wordt toegestaan om
         door intern salderen af te wijken van de vergunde situatie, wordt niet voldaan aan de
         voornoemde vereisten die voortvloeien uit artikel 2.8, tweede lid, van de Wnb. Er is dan
         immers niet langer sprake van een herhaling of voortzetting van een project waarvoor op
         basis van een passende beoordeling de zekerheid is verkregen dat het de natuurlijke
         kenmerken van het Natura 2000-gebied niet zal aantasten. (...)". (onderstreping mijnerzijds
         SK)

Voor de één-op-één inpassing gelden de volgende voorwaarden:

     1. het moet gaan om een natuurvergunning die onherroepelijk is. De inpassing van
        een milieutoestemming en een nog niet-onherroepelijke natuurvergunning is
        daarom niet mogelijk;
     2. aan de natuurvergunning moet een passende beoordeling ten grondslag liggen.
        Dat betekent dat een natuurvergunning die is gebaseerd op intern salderen niet in
        aanmerking komt;
     3. een nieuwe passende beoordeling moet redelijkerwijs geen nieuwe gegevens en
        inzichten kunnen opleveren over de significante gevolgen van de met de
        natuurvergunning vergunde activiteit;
     4. het moet duidelijk zijn welke natuurvergunning wordt ingepast (bijvoorbeeld door
        te verwijzen naar de datum en het kenmerk van de natuurvergunning).


14   Artikel 2.2aa onder a Besluit omgevingsrecht juncto artikel 2.1 lid 1 onder i Wabo.
15   ECLI:NL:RVS:2020:684.



2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>         1-lekkel
Pagina
6/14




Met name de hierboven onder punt 3 aangegeven voorwaarde kan een belemmering zijn
voor het inpassen van een natuurvergunning. Als de passende beoordeling die ten
grondslag ligt aan de natuurvergunning op basis van de huidige inzichten gebreken
bevat, kan worden gesteld dat een nieuwe passende beoordeling redelijkerwijs nieuwe
gegevens en inzichten kan opleveren over de significante gevolgen.

Voorbeelden uit de rechtspraak van gevallen waarin is geoordeeld dat een passende
beoordeling al dan niet nieuwe gegevens en inzichten kan opleveren, zijn schaars. De
Afdeling heeft geoordeeld dat een op het PAS gebaseerde natuurvergunning niet ingepast
kan worden omdat de daaraan ten grondslag liggende passende beoordeling gebrekkig
is.16 Verder volgt uit een Afdelingsuitspraak van 24 december 2019 dat relevant is of de
instandhoudingsdoelstellingen voor het relevante Natura 2000-gebied zijn veranderd: 17

         "21.6. De Stichting en de Vereniging hebben niet gemotiveerd bestreden dat de
         mogelijkheden waarin het plan voorziet in het westelijke deel van het plangebied - op
         gronden met de bestemming "Woongebied" - overeenkomen met de situatie/invulling die ten
         grondslag lag aan de vergunning van 12 december 2013. Gelet hierop bestaat geen
         aanleiding voor het oordeel dat de raad zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat
         de planregeling voor dorp Reeve een één-op-één inpassing is van een deel van de
         ontwikkeling die is vergund in 2013. De Afdeling ziet in hetgeen de Stichting en de
         Vereniging hebben aangevoerd voorts geen aanleiding voor het oordeel dat de raad zich niet
         op het standpunt heeft mogen stellen dat een nieuwe passende beoordeling redelijkerwijs
         geen nieuwe gegevens en inzichten kan opleveren over de significante gevolgen van het
         plan. In dit verband is van belang dat verweerders onweerspoken hebben gesteld dat de
         instandhoudingsdoelstellingen voor (thans) de Rijntakken niet zijn veranderd.".
         (onderstreping mijnerzijds, SK)

Op basis van de de bovenstaande uitspraken en de letterlijke uitleg van de bewoordingen
van de Afdeling redelijkerwijs geen nieuwe gegeven en inzichten', kan worden gesteld
dat een natuurvergunning niet ingepast kan worden bij wijziging van een relevante
omstandigheid of vanwege nieuwe inzichten. In dat verband kan bijvoorbeeld gewezen
worden op tegenvallende emissiereductie van emissiearme huisvestingssystemen,
waardoor de stikstofdepositie naar huidige inzichten hoger is dan bij de eerdere passende
beoordeling als uitgangspunt was genomen.

NB: Bij de één-op-één inpassing van natuurvergunningen is het beweiden van vee een belangrijk
aandachtspunt. Uit de rechtspraak van de Afdeling volgt dat niet zonder meer kan worden
verwezen naar een natuurvergunning voor een melkveebedrijf met een huisvestingssysteem dat
het weiden van vee impliceert.18 Een natuurvergunning met een stalsysteem dat beweiden
impliceert, kan alleen zonder een passende beoordeling worden ingepast als het beweiden is
beoordeeld in de passende beoordeling van de natuurvergunning. Indien dit niet het geval is, dan
kan de natuurvergunning alleen worden ingepast als het beweiden ten tijde van de vaststelling van

16 AbRS 15 december 2021, ECLI:NL:RVS:2021:2849, r.o. 10.3; AbRS 29 mei 2019,
ECLI:NL:RVS:2019:1603, r.o. 36.
17 ECLI:NL:RVS:2019:4359.
18 AbRS 21 juli 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1603, r.o. 15.9. AbRS 9 september 2020,
ECLI:NL:RVS:2020:2170, r.o. 6.5; AbRS 22 januari 2020, ECLI:NL:RVS:2020:212, r.o. 9.4.



2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>         1-lekkel
Pagina
7/14


het bestemmingsplan planologisch was toegestaan en feitelijk plaatsvond, en in het
bestemmingsplan de feitelijke en planologisch legale situatie is bevroren.
3.       De stikstofregeling, en de standpunten van partijen
In deze paragraaf bespreek ik de stikstofregeling en behandel ik vervolgen de
standpunten van de betrokken partijen.


3.1.     De stikstofregeling
Zoals gezegd bevat het ontwerpplan een gebruiksverbod op de toename van de
stikstofdepositie. Per (relevante) bestemming is het volgende gebruiksverbod
opgenomen:


         "Tot een strijdig gebruik van gronden en bouwwerken met deze bestemming wordt in ieder
         geval gerekend het gebruik van gronden en bouwwerken, waarbij een toename van
         stikstofemissie plaatsvindt vanuit de betreffende gronden of bouwwerken.".


Onder een toename van de stikstofemissie wordt verstaan:

    "1.156 toename van stikstofemissie:
        a) Er is sprake van een toename van stikstofemissie door het gebruik van gronden en
            bouwwerken wanneer de emissie van stikstof (N/kg/jaar*) meer bedraagt dan de
            emissie van stikstof (N/kg/jaar*) afkomstig van het feitelijk bestaande, planologisch
            legale gebruik van gronden en bouwwerken, voorafgaand aan de vaststelling van het
            plan.
        b) Indien sprake is van een gelijkblijvende of een afname van emissie N/kg/jaar afkomstig
             van het, ten tijde van de vaststelling van het plan feitelijk aanwezige en planologisch
            legale, gebruik van de betreffende gronden en bouwwerken, maar wel sprake is van
            een hogere stikstofdepositie veroorzaakt op voor stikstof gevoelige habitats in een
            Natura 2000-gebied ten opzichte van de referentiesituatie, dan wordt dit eveneens
            beschouwd als een toename van stikstofemissie;
        c) Als uitzondering op lid a en lid b van deze bepaling geldt het volgende:
            er is geen sprake van een toename van stikstofemissie wanneer er sprake is van de
             volgende situatie:
                 1. de toename van de stikstofdepositie op voor stikstof gevoelige en voor stikstof
                 overbelaste habitats in een Natura 2000-gebied ten gevolge van een toename van
                 stikstofemissie zoals bedoeld in lid a en lid b van deze bepaling, kleiner is dan 0,00
                mol/ha/jaar.
     * wanneer in deze regels 'emissie N/kg/jaar' wordt gebruikt, wordt de hiervan onderdeel
     uitmakende hoofdletter 'N' bedoeld als verzamelnaam voor NH3 en NOx;".


Met deze regeling wordt een toename van de stikstofdepositie ten opzichte van de
referentiesituatie voorkomen. Daarmee zijn significante effecten uitgesloten.
Opzichzelfstaand voldoet deze regeling aan de eisen die de Afdeling daaraan stelt.


         NB: artikel 1.156 sub a van de planregels bevat een gebruiksverbod op de toename van de
         stikstofemissie, terwijl in sub c een uitzondering is gemaakt voor het geval de emissie wel
         maar de depositie niet toeneemt. Deze regeling is omslachtig. Een gebruiksverbod voor de
         stikstofdepositie volstaat, omdat daarmee een toename van de emissie is toegestaan.




2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>         )-lekkel
          m
Pagina
8/14


De vraag is echter of de regeling voldoende rekening houdt met de belangen van de
veehouderijen. Daarvoor bespreek ik hierna de standpunten van de betrokken partijen.


3.2.        De bespreking van de standpunten van partijen
Uit de stukken die ik heb ontvangen, blijkt dat de betrokken partijen het onevenredig
vinden om de uitbreidingsmogelijkheden van de veehouderijen te laten vervallen. Één
van de partijen illustreert dit met een voorbeeld over een veehouder die beschikt over
zowel een omgevingsvergunning bouwen als een natuurvergunning voor een nog te
bouwen stal, en dat na vaststelling van het bestemmingsplan de stal niet meer in gebruik
kan worden genomen.


Als oplossing dragen de betrokken partijen aan om (1) de natuurvergunningen van de
veehouderijen één-op-één in te passen in het bestemmingsplan en (2) om een
binnenplanse afwijkingsmogelijkheid op te nemen. Verder (3) is de vraag opgeworpen of
de veehouderijen (met concrete uitbreidingsplannen) buiten het bestemmingsplan
kunnen blijven.


Deze standpunten bespreek ik hierna.


3.2.1.      Het beperken van uitbreidingsmogelijkheden van veehouderijen vanwege Natura
            2000-gebieden
De Afdeling heeft het op slot zetten van veehouderijen vanwege de stikstofproblematiek
meerdere keren geaccepteerd. Een voorbeeld vormt de Afdelingsuitspraak van 24
september 201419 over het bestemmingsplan Buitengebied' van de gemeente Zundert.
In dit bestemmingsplan was, vanwege de stikstofdepositie op nabijgelegen Natura 2000-
gebieden, een bouwverbod ingevoerd om te voorkomen dat intensieve veehouderijen
hun uitbreidingsmogelijkheden zouden benutten. De Afdeling oordeelde:


         "10.6. Met betrekking tot het in artikel 4, lid 4.2, onder 4.2.1.2, onder a, van de planregels
         vervatte bouwverbod stelt de Afdeling vast dat het op de gronden met de bestemming
         "Agrarisch - Agrarisch bedrijf" met de aanduidingen "intensieve veehouderij" en
         "reconstructiewetzone - verwevingsgebied" niet is toegestaan te bouwen indien daarmee het
         aantal dierplaatsen wordt uitgebreid. Met deze regeling heeft de raad, naar aanleiding van
         het plan-MER en de aanvulling hierop, beoogd te voorkomen dat onbenutte vergunde
         milieugebruiksruimte van intensieve veehouderijen alsnog wordt benut en uitgesloten dat
         nieuwe bebouwing op gronden waar bebouwing is toegestaan kan worden aangewend voor
         extra dierplaatsen ten opzichte van het aantal dierplaatsen in de bestaande bebouwing ten
         tijde van het bestreden besluit. De Afdeling acht dit niet onredelijk. Dat deze regeling voor
         verwevingsgebieden geen grondslag heeft in de Verordening 2012 betekent, anders dan
         [appellant sub 6] betoogt, niet dat de raad in het kader van een goede ruimtelijke ordening
         deze regeling niet had mogen vaststellen. Daarbij is van belang dat in het algemeen aan een
         geldend plan geen blijvende rechten kunnen worden ontleend en de raad op grond van
         gewijzigde planologische inzichten en na afweging van alle betrokken belangen andere regels
         voor gronden kan vaststellen. Dat de raad in dit geval onvoldoende gewicht heeft toegekend
         aan de belangen van [appellant sub 6] is niet gebleken, nu de huidige bedrijfsvoering als



19
     ECLI:NL:RVS:2014:3481.



2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>         1-lekkel
Pagina
9/14


         zodanig is bestemd en een uitbreiding van zijn intensieve veehouderij met extra dierplaatsen
         in dit geval niet zonder meer mogelijk was. Het betoog faalt.".


Verder is de Afdelingsuitspraak van 21 januari 201520 over het bestemmingsplan
'Buitengebied 2009, herziening fase 1A' van (nota bene) de gemeente Reusel-De Mierden
illustratief. Dit bestemmingsplan bevatte de volgende systematiek. Intensieve
veehouderijen mochten in beginsel tot maximaal de bestaande oppervlakte bouwen. Het
bestemmingsplan stond via een afwijkingsmogelijkheid een grotere oppervlakte toe, mits
de stikstofemissie niet zou toenemen. Een aantal veehouderijen betoogden echter dat
deze bepaling hen op slot zette, aangezien onder het oude plan het bouwvlak wel
volledig benut mocht worden. De Afdeling oordeelde:


         "4.5 (...) Naar het oordeel van de Afdeling heeft de raad in redelijkheid de bij recht
         bestaande uitbreidingsmogelijkheden van intensieve veehouderijen kunnen beperken.
         Hiertoe wordt overwogen dat de raad onweersproken heeft gesteld dat binnen delen van het
         gemeentegebied sprake is van een overbelaste geursituatie en dat een uitbreiding van een
         intensieve veehouderij kan leiden tot een toename van de stikstofdepositie en daarmee
         mogelijk tot significante gevolgen op nabijgelegen Natura 2000-gebieden. Met de gekozen
         planregeling kan worden getoetst of een uitbreiding ruimtelijk aanvaardbaar kan worden
         geacht. (..)".


En:

         "5.4. In hetgeen [appellant sub 1A] en [appellant sub 18] hebben aangevoerd, ziet de
         Afdeling geen aanleiding om de keuze van de raad voor het opnemen van de
         wijzigingsvoorwaarde onredelijk bezwarend te achten. Hiertoe wordt overwogen dat de raad
         de wijzigingsvoorwaarde heeft gesteld om de kwaliteit van de leefomgeving in het plangebied
         en van nabijgelegen natuurgebieden te waarborgen. In dit verband is van belang dat ter
         plaatse van omliggende Natura 2000-gebieden reeds sprake is van een overbelaste situatie
         als gevolg van de huidige stikstofdepositie en dat een verdere toename van de
         stikstofdepositie kan leiden tot significante effecten. De raad heeft ook gewezen op
         nabijgelegen gebieden als bedoeld in de Wet ammoniak en veehouderij en gebieden die tot
         de Ecologische hoofdstructuur behoren, onder meer het natuurgebied de Reuselse Moeren
         waar voor verzuring gevoelige natuurdoeltypen voorkomen. De stelling dat artikel 19kd van
         de Nbw van toepassing zou kunnen zijn in voorkomende gevallen, wat daar verder van zij,
         geeft evenmin aanleiding voor dit oordeel. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat het
         bestemmingsplan een omvangrijk gebied omvat waarbinnen een aanzienlijk aantal
         veehouderijen is gevestigd en dat de raad niet uitsluitend vanwege de effecten van een
         toename van de stikstofemissie op Natura 2000-gebieden de wijzigingsvoorwaarde heeft
         gesteld. Het betoog faalt.".


Een ander voorbeeld vormt de Afdelingsuitspraak van 27 maart 202421 over het
bestemmingsplan 'Reparatie veehouderijen' van de gemeente Dronten. Een veehouder
voerde tegen dit bestemmingsplan aan dat de feitelijke en planologisch legale situatie
niet representatief was voor zijn bedrijfsvoering. Ook vreesde hij voor de beperking van
zijn uitbreidingsmogelijkheden. De Afdeling oordeelde:


20  ECLI:NL:RVS:2015:84.
zl ECLI:NL:RVS:2024:1279.




2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>         Tekkel
          m
Pagina
10/14




         "5.3. De Afdeling is van oordeel dat de raad zich op het standpunt heeft mogen stellen dat
         ter voorkoming van een toename van de stikstofdepositie op omliggende Natura 2000-
         gebieden waar de kritische depositiewaarden worden overschreden, zoals de Veluwe, het
         gebruiksverbod gerechtvaardigd is. De raad heeft voor de gevallen die niet onder artikel
         3.5.2, onder a, vallen terecht aangesloten bij de feitelijk aanwezige, planologisch toegestane
         situatie voorafgaand aan de vaststelling van het plan. Zoals de Afdeling eerder heeft
         overwogen in haar uitspraak van 4 maart 2020, ECLI:NL:RVS:2020:684, kunnen, indien voor
         de gebruiksmogelijkheden bij die situatie wordt aangesloten, significante gevolgen door de
         stikstofuitstoot op voorhand worden uitgesloten en kan een passende beoordeling in dat
         geval achterwege blijven. Het is aan [appellanten] om te onderbouwen wat het feitelijk
         aanwezige, planologisch toegestane gebruik was. Daarvoor kunnen zij gebruik maken van de
         verschillende soorten gegevens, vermeld in de plantoelichting. Deze gegevens hebben onder
         meer betrekking op de door [appellanten] genoemde melding op grond van het
         Activiteitenbesluit milieubeheer. Niet valt in te zien dat artikel 3.5.2, onder b, onevenredig
         bezwarend uitpakt voor [appellanten]. De Afdeling betrekt bij het voorgaande dat het
         vereiste in artikel 3.5.2, onder b, ook is opgenomen om te voorkomen dat voor het plan een
         passende beoordeling zou moeten worden gemaakt en [appellanten] ten tijde van de
         planvaststelling geen concrete initiatieven hadden voor uitbreiding van hun paardenhouderij.
         Voor zover wel sprake is van de wens om uit te breiden, heeft de raad een beleidsregel
         vastgesteld om invulling te geven aan een buitenplanse afwijkingsmogelijkheid voor
         uitbreiding van een veehouderij, zodat met inachtneming van de in dat verband geldende
         voorwaarden [appellanten] daarop een beroep kunnen doen.".


Kortom: het is in principe mogelijk om de uitbreidingsmogelijkheden van veehouderijen
vanwege de stikstofproblematiek te beperken.


Uit de bovenstaande uitspraken volgt evenwel dat de raad rekening moet houden met de
belangen van de veehouderijen. Naar mijn mening moet daarbij specifiek aandacht
worden besteed aan de concrete uitbreidingsplannen. Zo achtte de Afdeling in de
uitspraak van 27 maart 202422 voor het aanvaarden van de stikstofregeling van belang
dat de veehouder geen concrete uitbreidingsplannen had. Mijns inziens moet in dit kader
een onderscheid worden gemaakt tussen twee situaties: enerzijds wanneer de veehouder
al beschikt over zowel een omgevingsvergunning bouwen als een natuurvergunning (of
milieutoestemming) voor de uitbreiding, en anderzijds wanneer hij voor de uitbreiding
alleen een natuurvergunning heeft. Als voor de bouw van een stal al een
omgevingsvergunning bouwen is verleend en de veehouder daarvoor ook beschikt over
een natuurvergunning, is het uitbreidingsplan zover gevorderd dat de bouwen van de stal
kan aanvangen. Mijns inziens is in dat geval sprake van een concreet uitbreidingsplan.

         NB: Van concrete uitbreidingsplannen kan mogelijk ook sprake zijn als er nog geen
         omgevingsvergunning bouwen is verleend, maar deze wel is aangevraagd. Ik heb graag met
         u overleg over de exacte gevallen die zich in Reusel-De Mierden voordoen.


Gezien het voorgaande moet rekening worden gehouden met de belangen van de
veehouderijen, door te bezien of er concrete uitbreidingsplannen bestaan. Voor die



22   ECLI: NL: RVS: 2024 :1279.



2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>         Irlekkel
Pagina
11/14


gevallen moet naar een oplossing worden gezocht. Een mogelijke oplossing kan zijn om
natuurvergunningen één-op-één in te passen. Verder kan worden overwogen om
individuele gevallen buiten het bestemmingsplan te laten. Op deze mogelijkheden kom ik
in paragraaf 3.2.2 en 3.2.4 terug.

Een andere mogelijke oplossing is het verlenen van medewerking aan concrete
uitbreidingsplannen door middel van een omgevingsvergunning voor het afwijken van het
bestemmingsplan.23 Zoals in paragraaf 2.1 is aangegeven, vervalt een natuurvergunning
(of milieutoestemming) niet bij vaststelling van een bestemmingsplan. Dit betekent dat
een veehouderij ook na vaststelling van het bestemmingsplan haar natuurvergunning
behoudt, en deze kan benutten voor een uitbreiding via een omgevingsvergunning
waarmee wordt afgeweken van het bestemmingsplan.

Graag wil ik met u de specifieke situatie in Reusel-De Mierden bespreken, zodat wij de
mogelijke oplossingen nauwkeuriger kunnen bepalen.

3.2.2. Één-op-één inpassing
De betrokken partijen hebben verzocht om eventuele natuurvergunningen één-op-één in
het bestemmingsplan in te passen. Uit de stukken die mij zijn verstrekt, blijkt dat hier
niet voor is gekozen omdat het inpassen van natuurvergunning vaak niet haalbaar is en
veel onderzoeklasten met zich meebrengt.

Ik onderschrijf het standpunt dat het inpassen van een natuurvergunning vaak niet
mogelijk is en dat het onderzoek daarnaar veel lasten met zich kan meebrengen. Zoals
besproken in paragraaf 2.2.2 geldt als voorwaarde voor het inpassen van een
natuurvergunning dat het opstellen van een nieuwe passende beoordeling - kort gezegd
- geen toegevoegde waarde moet hebben. Daarvan is niet gauw sprake, omdat een
nieuwe passende beoordeling vanwege nieuwe inzichten en gewijzigde omstandigheden
al snel meerwaarde heeft. Daarvoor moet elke natuurvergunning in principe afzonderlijk
worden onderzocht.

Zoals ik in de vorige paragraaf aangaf, is het in principe mogelijk om de
uitbreidingsmogelijkheden van veehouderijen vanwege de stikstofproblematiek te
beperken. Mijns inziens moet daarbij wel rekening worden gehouden met concrete
uitbreidingsplannen. Voor die gevallen kan een mogelijke oplossing zijn om
natuurvergunningen één-op-één in te passen.

3.2.3. Binnenplanse afwijkingsmogelijkheid
De betrokken partijen verzoeken om een afwijkingsmogelijkheid in het bestemmingsplan
op te nemen. Het verzoek is echter niet duidelijk toegelicht. Vermoedelijk doelen partijen
op een afwijkingsmogelijkheid die, al dan niet via extern salderen, een activiteit toestaat
als significante effecten worden uitgesloten.


23 Een nieuwe aanvraag om omgevingsvergunning valt onder de Omgevingswet. In dat geval moet
een omgevingsvergunning voor een buitenplanse omgevingsplan activiteit worden verleend, zoals
bedoeld in artikel 5.1 lid 1 sub a Omgevingswet.



2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>         liekkel

Pagina
12/14




Zoals aangegeven in paragraaf 2.1 mag de toets of er significante effecten ontstaan niet
vooruit worden geschoven. Significante effecten moeten al bij de vaststelling van het
bestemmingsplan zijn uitgesloten. Zo oordeelde de Afdeling in een uitspraak van 21 juli
2021: 24

         "15.8 (...) Met artikel 71.1, aanhef en onder h, van de planregels is beoogd te voorkomen dat
         de stikstofdepositie toeneemt ten opzichte van de referentiesituatie, voor zover die kan
         leiden tot significante gevolgen voor de instandhoudingsdoelstellingen voor die Natura 2000-
         gebieden. Het gevolg van de door de raad gekozen regeling is dat de beantwoording van de
         vraag of een in het plan voorzien gebruik van gronden en bouwwerken tot een zodanige
         toename in stikstofdepositie op Natura 2000-gebieden leidt dat daarmee, gelet op de voor
         die Natura 2000-gebieden geldende instandhoudingsdoelstellingen, de kwaliteit van de
         natuurlijke habitats of de habitats van soorten in die gebieden kunnen verslechteren of
         daardoor een significant verstorend effect kan optreden op de soorten waarvoor die gebieden
         zijn aangewezen, niet plaatsvindt voorafgaand aan de vaststelling van het plan, maar pas op
         het moment, waarop dat gebruik plaatsvindt, hetgeen zich niet verdraagt met de artikelen
         2.7, eerste lid, en 2.8 van de Wnb. De beoordeling of hetgeen, waarin het plan voorziet, enig
          verslechterend of verstorend effect kan hebben, moet juist voorafgaand aan de vaststelling
          van het plan worden verricht en kan niet pas plaatsvinden bij de toepassing van het
         gebruiksverbod.".

Met het oog hierop is het niet toegestaan om extern salderen toe te staan via een
afwijkingsbevoegdheid. Hiermee wordt de toets namelijk vooruitgeschoven. Ik verwijs ter
illustratie naar de Afdelingsuitspraak van 30 september 2020: 25

         "7.3. De afwijkingsbevoegdheid maakt het mogelijk dat de externe saldering met de
         bedrijven die in de passende beoordeling zijn betrokken wordt teruggedraaid en wordt
         vervangen door externe saldering met een of meer andere bedrijven. De planregel maakt het
         dus mogelijk dat andere mitigerende maatregelen voor de realisering van het LPM worden
         ingezet dan de maatregelen die in de passende beoordeling zijn betrokken.

            Zoals in 4.1 is overwogen mogen de verwachte voordelen van mitigerende maatregelen in
         een passende beoordeling worden betrokken, mits die voordelen ten tijde van de passende
         beoordeling vaststaan. De verwachte voordelen van mitigerende maatregelen staan niet vast
         indien ten tijde van de passende beoordeling niet is uitgewerkt hoe de voordelen tot stand
         zullen worden gebracht (vergelijk r.o. 18 van de uitspraak van 29 mei 2019,
         ECLI:NL:RVS:2019:1603). De verwachte voordelen van extern salderen met bedrijven die
         ten tijde van de passende beoordeling niet bekend zijn en daarin niet zijn onderzocht staan
         niet vast als hiervoor bedoeld. De Afdeling is gelet daarop van oordeel dat artikel 19.6, onder
         b, van de planregels in strijd met artikel 2.8, derde lid, van de Wnb, is vastgesteld.".


3.2.4.      Het buiten het bestemmingsplan laten van veehouderijen
De vraag is of veehouderijen buiten een bestemmingsplan kunnen worden gelaten met
als enige reden om de uitbreidingsmogelijkheden te handhaven. Deze vraag betreft de
planbegrenzing. Uit de vaste rechtspraak van de Afdeling volgt dat de raad beleidsruimte



24    ECLI:NL:RVS:2021:1603.
     ECLI:NL:RVS:2020:2318.



2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>         iiekkel
          m
Pagina
13/14


heeft bij het bepalen van de begrenzingen van een bestemmingsplan. Een
planbegrenzing mag echter niet in strijd zijn met een goede ruimtelijke ordening.26


Relevant is dat het ontwerpplan betrekking heeft op het gehele buitengebied van Reusel-
De Mierden. Het doel van het ontwerpplan is om door een samenhangende aanpak een
planologische regeling voor dit gebied vast te leggen. De agrarische sector vormt een
belangrijk onderdeel van het buitengebied. Daarom kunnen veehouderijen niet
categorisch worden uitgesloten van het ontwerpplan. Een vergelijkbaar geval was aan de
orde in de Afdelingsuitspraak van 15 juli 201527 over het bestemmingsplan Buitengebied
2013' van de gemeente Bergen. Om de onbenutte planologische mogelijkheden van
veehouderijen te handhavend, had de raad ervoor gekozen om alle veehouderijen in het
buitengebied buiten het plan te laten. Deze beslissing was voornamelijk ingegeven
vanwege de stikstofproblematiek. De Afdeling oordeelde dat de raad een kernfunctie van
het buitengebied niet categoraal buiten het plan mocht laten:


         "3.4. In het buitengebied zijn ongeveer honderd veehouderijen gevestigd. Het onverkort
         vasthouden aan het uitgangspunt dat de actualisering van het planologische regime voor het
         buitengebied geen gevolgen mag hebben voor de bestaande uitbreidingsmogelijkheden van
         veehouderijen heeft de raad doen besluiten het bestemmingsplan ten opzichte van het
         ontwerp ervan gewijzigd vast te stellen. De raad heeft een bestemmingsplan vastgesteld
         waarin een kernfunctie van het buitengebied categoraal buiten het plan is gelaten. Voor
         veehouderijen geldt daarom nog steeds het - ook volgens de raad niet actuele - uit 1998
         daterende planologisch regime, met inbegrip van de daarin opgenomen
         uitbreidingsmogelijkheden. De gevolgen van die aldus mogelijk blijvende uitbreidingen van
         veehouderijen voor onder meer ook binnen het buitengebied gesitueerde beschermde
         natuurgebieden en het woon- en leefklimaat binnen het buitengebied zijn niet betrokken bij
         de actualisatie van het planologische regime voor het buitengebied. In het licht van ook de
         ruimtelijke samenhang tussen de veehouderijen met hun uitbreidingsmogelijkheden
         enerzijds en in het bijzonder de binnen het plangebied van het vastgestelde plan gelegen
         milieugevoelige bestemmingen anderzijds is de Afdeling van oordeel dat de raad met deze
         handelwijze heeft miskend dat terzake een inventarisatie en op basis daarvan een integrale
         afweging van de betrokken ruimtelijk relevante belangen moeten plaatsvinden, wil een met
         een bestemmingsplan te maken keuze voor een bepaalde planologische ontwikkeling in
         overeenstemming met een goede ruimtelijke ordening kunnen worden geacht. Het
         voorgaande leidt tot het oordeel dat het bestreden besluit, wat betreft het alsnog buiten het
         plan laten van de veehouderijen die in het ontwerpplan waren opgenomen, in strijd is met
         artikel 3.1, eerste lid, van de Wro. Het betoog slaagt.".


Deze overweging heeft betrekking op het categoraal buiten een plan laten van
activiteiten. In diezelfde uitspraak overwoog de Afdeling dat het wel gerechtvaardigd was
om een individueel agrarisch bedrijf buiten het plan te laten:

         "8.1. De raad komt beleidsvrijheid toe bij het bepalen van de begrenzingen van een
         bestemmingsplan. Deze vrijheid strekt echter niet zo ver dat de raad een begrenzing kan
         vaststellen die in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. De raad heeft toegelicht dat
         de situatie ten aanzien van het perceel R30 een bijzonder geval is, omdat voor deze gronden


26   Zie bijvoorbeeld AbRS 20 juli 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2073, r.o. 5.1.
27   ECLI:NL:RVS:2015:2254.



2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>             1-1ekkeI
    Pagina
    14/14


             een bestemmingsplan in voorbereiding is dat voorziet in de vestiging van een intensieve
             veehouderij. Het gaat om de verplaatsing van een bestaande intensieve veehouderij naar het
             perceel R30. Ten tijde van het vaststellen van het plan was de besluitvorming
             dienaangaande niet geheel afgerond. De raad heeft besloten het perceel R30 buiten het plan
             te houden, ervan uitgaande dat binnen afzienbare tijd na vaststelling van het plan alsnog
             een bestemmingsplan wordt vastgesteld voor het perceel R30, dat voorziet in de vestiging
             van een intensive veehouderij op die gronden. [appellant sub 8] en anderen hebben niet
             toegelicht welke ruimtelijke bezwaren bestaan tegen deze handelwijze van de raad. Voor
             zover het [appellant sub 8] en anderen gaat om de gevolgen van de vestiging van een
             intensieve veehouderij op het perceel R30 voor hun woon- en leefgenot, overweegt de
             Afdeling dat tegen een nog vast te stellen bestemmingsplan rechtsbescherming openstaat.".

    Kortom: het is niet mogelijk om alle (of een grootdeel van de) veehouderijen buiten het
    bestemmingsplan te laten. Wel is het toegestaan om voor individuele gevallen een
    uitzondering te maken, mits goed gemotiveerd. Dit zou een oplossing kunnen zijn voor
    veehouderijen met concrete uitbreidingsplannen, zolang niet een groot deel van de
    veehouderijen buiten het plan wordt gelaten.

    4.       Conclusie
    In het ontwerpplan is de stikstofdepositie bevroren op de feitelijke en planologisch legale
    situatie voorafgaand aan het bestemmingsplan. Een dergelijke stikstofregeling is
    opzichzelfstaand geoorloofd. Het is in principe mogelijk om de uitbreidingsmogelijkheden
    van veehouderijen vanwege de stikstofproblematiek te beperken. Daarbij moet wel
    rekening worden gehouden met de belangen van de veehouderijen. Bezien moet worden
    welke veehouderijen concrete uitbreidingsplannen hebben en hoe daarmee rekening kan
    worden gehouden.

    Voor die gevallen kan worden bezien of een natuurvergunning één-op-één in het
    bestemmingsplan ingepast kan worden. Een andere oplossing is om individuele gevallen
    buiten het bestemmingsplan te laten, zolang er geen bestemmingsplan ontstaat waarin
    een groot deel van de veehouderijen buiten het plan is gelaten. Verder kan worden
    bezien of de uitbreidingsplannen gefaciliteerd kunnen worden met een
    omgevingsvergunning om af te wijken van het bestemmingsplan.

    Graag wil ik met u de specifieke situatie in Reusel-De Mierden bespreken, zodat wij de
    mogelijke oplossingen nauwkeuriger kunnen bepalen.

    Met vriendelijke groet,
    Hekkelman Advocaten N.V.
i




    S. Keywani
    Advocaat




    2976769/1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>