<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Toelichting Participatieverordening 2017 Bernheze

Algemeen

Het kabinet wil dat alle mensen als volwaardige burgers mee kunnen doen aan onze samenleving. Bij
voorkeur via een reguliere baan, maar als dat (nog) een brug te ver is, door op een andere manier te
participeren in de samenleving. Het kabinet wil kansen creëren, ook voor mensen met een
arbeidsbeperking.

Er is gekozen voor een algemene, globale verordening. Dit heeft te maken met de aard van de
opdracht die het college heeft gekregen, te weten het bij verordening regels stellen waarin het beleid
van de gemeente ten aanzien van haar re-integratietaak wordt neergelegd. Hieruit moet onder andere
aandacht blijken voor de in de Participatiewet onderscheiden doelgroepen en de daarbinnen te
onderscheiden subgroepen. Dit leent zich niet tot het formuleren van gedetailleerde regels die op
iedere situatie van toepassing zijn. Immers, re-integratie is maatwerk. Het is helemaal afhankelijk van
iemands mogelijkheden en beperkingen wat in het concrete geval een passend re-integratietraject is.
Daarom wordt aan het college de bevoegdheid gegeven om op een aantal punten eigen afwegingen
te maken. Artikel 10 van de Participatiewet bepaalt dat personen uit de doelgroep aanspraak hebben
op ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en de door het college noodzakelijk geachte voorziening
binnen de kaders van de re-integratieverordening. Daarom is ervoor gekozen in de verordening de
voorzieningen vast te leggen die het college in ieder geval kan aanbieden.

Met betrekking tot de volgende voorzieningen is het college verplicht om regels op te nemen in deze
verordening:
 persoonlijke ondersteuning (artikelen 8a, eerste lid, onderdeel a, en 10, eerste lid, van de
    Participatiewet);
 scholing of opleiding als bedoeld in artikel 10a, vijfde lid, van de Participatiewet (artikel 8a, eerste
    lid, onderdeel c, en tweede lid, onderdeel c, van de Participatiewet);
 participatievoorziening beschut werk als bedoeld in artikel 10b van de Participatiewet (artikelen
    8a, eerste lid, onderdeel e, en 10b, vierde lid, van de Participatiewet), en
 Regels over doelgroep Loonkostensubsidie en Loonwaarde (artikel 6, tweede lid Participatiewet)
 no-riskpolis (artikel 8a, tweede lid, onderdeel b, van de Participatiewet).




                                                     1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Artikelsgewijze toelichting
Enkel die bepalingen die verdere toelichting behoeven worden hieronder behandeld.

Artikel 1. Begrippen
Begrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet, Algemene wet bestuursrecht of de
Gemeentewet worden niet afzonderlijk gedefinieerd in deze verordening. Deze zijn vanzelfsprekend
van toepassing op deze verordening.

Doelgroep
De doelgroep wordt gevormd door personen zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a, van de
Participatiewet. Het betreft personen:
 die algemene bijstand ontvangen;
 als bedoeld in artikel 34a, vijfde lid onderdelen b en c, van de Wet werk en inkomen naar
    arbeidsvermogen (hierna: WIA), artikel 35, vierde lid, onderdelen b en c, van de WIA en artikel 36,
    derde lid, onderdelen b en c, van de WIA tot het moment dat het inkomen uit arbeid in
    dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten jaren ten minste het wettelijk minimumloon
    bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen loonkostensubsidie als bedoeld
    in artikel 10d van de Participatiewet is verleend;
 als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de Participatiewet;
 met een nabestaanden- of wezen uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet (hierna:
    ANW);
 met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
    arbeidsongeschikte werkloze werknemers (hierna: IOAW);
 met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
    arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (hierna: IOAZ);
 zonder uitkering
 en, die voor de arbeidsinschakeling zijn aangewezen op een door het college aangeboden
    voorziening.

Artikel 2. Maatwerk
Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel a, van de Participatiewet moet de gemeenteraad in de
verordening aangeven welke voorzieningen worden ingezet, waarbij rekening wordt gehouden met de
omstandigheden en de functionele beperkingen van die personen. Hierin ligt besloten dat de
gemeenteraad ook rekening houdt met de omstandigheden en functionele beperkingen van personen
met een handicap. Dit is in overeenstemming met het VN-verdrag inzake de rechten van personen
met een handicap. De doelstelling van dit verdrag is het bevorderen, beschermen en waarborgen van
het volledige genot door alle personen met een handicap van alle mensenrechten en fundamentele
vrijheden op voet van gelijkheid en het bevorderen van de eerbiediging van hun inherente
waardigheid. In dit artikel is aan het voorgaande uitvoering gegeven.

Rekening houden met omstandigheden en beperkingen
Het college moet bij de inzet van de voorzieningen rekening houden met de omstandigheden en
functionele beperkingen van een persoon. In artikel 2, tweede lid, is opgenomen waarmee het college
in ieder geval rekening moet houden.

Artikel 3. Algemene bepalingen over voorzieningen
De Participatiewet schrijft niet uitputtend voor welke voorzieningen het college aan moet bieden. Het
enige criterium is dat de voorziening gericht moet zijn op de arbeidsinschakeling en moet bijdragen

                                                   2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>aan het (op termijn) mogelijk maken van reguliere arbeid door een persoon. Al naar gelang de afstand
van een persoon tot de arbeidsmarkt kan een voorziening gericht zijn op bijvoorbeeld sociale
activering en het voorkomen van een isolement (zoals het doen van vrijwilligerswerk met behoud van
uitkering), het leren van vaardigheden of kennis, of het opdoen van werkervaring (bijvoorbeeld via een
werkervaringsplaats).

Beëindigingsgronden
Het eerste lid geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in welke gevallen het dat
kan doen. Onder beëindigen wordt hierbij ook verstaan het stopzetten van de subsidie aan een
werkgever of het opzeggen van de arbeidsovereenkomst bij detachering. Bij deze laatste wijze van
beëindigen dienen vanzelfsprekend de toepasselijke bepalingen uit het arbeidsrecht en de eventueel
aanwezige rechtspositieregeling in acht te worden genomen.

Het college kan een voorziening beëindigen in de gevallen zoals opgenomen in artikel 3, eerste lid,
van deze verordening. Een voorziening wordt bijvoorbeeld beëindigd als een persoon algemeen
geaccepteerde arbeid aanvaardt. Voor de persoon zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a
onder 2, van de Participatiewet wordt op dit punt een uitzondering gemaakt. Het gaat om de persoon
zoals bedoeld in artikel 34a, vijfde lid, onderdelen b en c, 35, vierde lid, onderdelen b en c en 36,
derde lid, onderdelen b en c, van de WIA. Voor deze doelgroep geldt dat het college ondersteuning bij
de arbeidsinschakeling moet bieden gedurende twee aaneengesloten jaren ten minste het wettelijk
minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen loonkostensubsidie is
verstrekt. Voor deze doelgroep geldt dat het college ondersteuning bij de arbeidsinschakeling moet
bieden tot het moment dat het inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee
aaneengesloten jaren ten minste het wettelijk minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon
in die twee jaren geen loonkostensubsidie is verstrekt.

De Participatiewet voorziet niet in een terugvorderingsgrond van re-integratiekosten die onnodig zijn
gemaakt. Noch van een uitkeringsgerechtigde, noch van een niet uitkeringsgerechtigde kunnen die
kosten worden teruggevorderd.1 Terugvordering dient te geschieden op grond van het Burgerlijk
Wetboek.

In lid 4 staat dat de gemeente, om de financiële risico’s te beheersen, een verdeling kan maken van
de middelen over de verschillende voorzieningen. Het uitgeput zijn van begrotingsposten kan echter
nooit een reden zijn om aanvragen voor voorzieningen te weigeren. Om dat wel mogelijk te maken
kan de gemeente bij verordening subsidie- en budgetplafonds instellen.

Het ontbreken van financiële middelen alleen kan geen reden zijn voor de afwijzing van een aanvraag.
De gemeente dient dan na te gaan welke andere, goedkopere alternatieven er beschikbaar zijn. Dit
houdt dus in dat er geen algemeen plafond ingesteld kan worden. Wat wel kan is dat per voorziening
een plafond ingebouwd wordt; dit laat de mogelijkheid open dat er naar een ander instrument wordt
uitgeweken. Het college zal hier terughoudend mee zijn, omdat het perspectief van de
belanghebbende voorop moet staan.

Een budgetplafond geldt voor de uitgaven die het college doet in het kader van voorzieningen. Een
subsidieplafond geldt voor voorzieningen die subsidies inhouden. Een subsidieplafond dient wel
bekendgemaakt te worden vóór de periode waarvoor deze geldt ( art. 4:27 lid 1 Awb).


1
    Rechtbank Arnhem 14-09-2006, nr. AWB 06/999, ECLI:NL:RBARN:2006:AZ3540
                                                   3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>Artikel 4. Voorzieningen
In dit artikel wordt aangegeven welke instrumenten het college onder andere in kan zetten ter
bevordering van re-integratie en participatie. In lid 2 staat dat het college beleidsregels vaststelt over
de inzet en kaders van de in dit artikel genoemde voorzieningen als de wet niet voorschrijft dat dit in
de verordening moet. Als de wet dit wel voorschrijft zijn deze regels in de verordening opgenomen.
Dat betekent concreet dat regels over beschut werk, scholing, persoonlijke ondersteuning en de no-
riskpolis zijn opgenomen in de verordening. Van de overige voorzieningen zijn nadere regels, voor
zover aan de orde, in de beleidsregels opgenomen.

Artikel 5. Participatievoorziening beschut werk
Het college kan de voorziening beschut werk aanbieden aan een persoon uit de doelgroep die door
een lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking een zodanige mate van begeleiding op en
aanpassingen van de werkplek nodig heeft dat niet van een reguliere werkgever redelijkerwijs niet kan
worden verwacht dat hij deze in dienst neemt (eerste lid).

Stap 1: voorselectie
Ten behoeve van de participatievoorziening beschut werk voert de gemeente een voorselectie uit.
Tijdens de voorselectie bepaalt het college welke mensen in aanmerking kunnen komen voor beschut
werk, en op welk moment. In het tweede lid is bepaald dat het college uitsluitend personen met een
grote afstand tot de arbeidsmarkt selecteert voor de beoordeling of zij uitsluitend in een beschutte
omgeving mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben. Voor dit criterium is gekozen omdat personen
met een korte afstand tot de arbeidsmarkt veelal niet uitsluitend in een beschutte omgeving
mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben. Onder de personen met een grote afstand tot de
arbeidsmarkt is het aannemelijk dat daartoe personen behoren die uitsluitend in een beschutte
omgeving kunnen werken.

Het college kan ambtshalve vaststellen of een persoon uitsluitend in een beschutte omgeving onder
aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft (artikel 10b, eerste lid, van de
Participatiewet). Hiervoor is dus geen aanvraag van een persoon nodig. Het college maakt uit de
personen uit de doelgroep een voorselectie. Het college moet bij het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (UWV) advies inwinnen voor de beoordeling of de geselecteerde personen
uitsluitend in een beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie hebben.

Stap 2: advies Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV)
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen adviseert het college met betrekking tot het oordeel
of een persoon tot de doelgroep beschut werk behoort. Het UWV voert op basis van landelijke criteria
een beoordeling uit (artikel 10b, tweede lid, van de Participatiewet).

Stap 3: besluit gemeente
Op basis van het advies van het UWV beslist de gemeente of iemand tot de doelgroep 'beschut werk'
behoort. Alleen als sprake is van een onzorgvuldige totstandkoming van het advies van het UWV, kan
de gemeente besluiten het advies niet te volgen.2

Stap 4: dienstbetrekking 'beschut werk'
Nadat is vastgesteld dat iemand tot de doelgroep 'beschut werk' behoort, kan het college ervoor
zorgen dat deze persoon in een dienstbetrekking onder beschutte omstandigheden aan de slag gaat

2
    Kamerstukken II 2013/14, 33 161, nr. 113.
                                                     4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>(artikel 10b, derde lid, van de Participatiewet). Het kan dan gaan om een privaatrechtelijke of een
publiekrechtelijke dienstbetrekking (artikel 6, eerste lid, onderdeel f, van de Participatiewet). Hoe de
dienstbetrekking wordt georganiseerd, behoort tot de beleidsvrijheid van gemeenten. Een
dienstbetrekking kan bijvoorbeeld worden georganiseerd via een gemeentelijke dienst, NV, BV of
stichting. Ook kunnen personen (via detachering) in een beschutte omgeving bij reguliere werkgevers
werken.3

Artikel 6. Scholing
Scholing is bij uitstek een maatwerkinstrument, waarbij het moeilijk is vooraf algemene richtlijnen te
geven. Wel spreekt voor zich dat het moet gaan om scholing die gericht is op arbeidsinschakeling of
op een verbetering van de uitgangspositie op de arbeidsmarkt (eerste en tweede lid). Normaal
gesproken zal de scholing deel uitmaken van een integraal re-integratietraject.

Personen jonger dan 27 jaar die nog mogelijkheden hebben binnen het uit 's Rijks kas bekostigde
onderwijs kunnen sinds 1 juli 2012 geen voorziening ontvangen die hen ondersteunt bij de
arbeidsinschakeling (artikel 7, derde lid, onderdeel a, van de Participatiewet). Dit is voor de
volledigheid opgenomen in het derde lid.

Artikel 7. Persoonlijke ondersteuning
In artikel 7 wordt de voorziening persoonlijke ondersteuning nader geduid. Het gaat dan om
begeleiding waarbij de werknemer op vaste tijden en gedurende een langere periode ondersteund
wordt bij het verrichten van zijn taken. Het moet ook gaan om een systematische ondersteuning.
Daarnaast moet de ondersteuning noodzakelijk zijn in die zin, dat de werknemer zonder die
ondersteuning in redelijkheid niet zijn werkzaamheden zou kunnen verrichten.

Artikel 8. No-riskpolis en low-riskpolis
De No-riskpolis is een verzekering waarbij de werkgever bij ziekte van de werknemer die een
structurele functionele of andere beperking heeft of ten behoeve van wie die werkgever een
loonkostensubsidie ontvangt in aanmerking komt voor de No-riskpolis.
De No-riskpolis kan worden ingezet als ondersteuning bij de arbeidsinschakeling (artikel 8a, tweede
lid, onderdeel b van de Participatiewet). De No-riskpolis is een belangrijk instrument om aarzelingen
bij werkgevers weg te nemen om mensen met arbeidsbeperkingen in dienst te nemen (zgn. doelgroep
banenafspraak). De No-riskpolis zorgt ervoor dat de werkgever compensatie ontvangt voor de
loonkosten, wanneer een werknemer met arbeidsbeperkingen ziek wordt. Een werkgever komt niet in
aanmerking voor een No-riskpolis als artikel 29b van de Ziektewet van toepassing is (artikel 8a,
tweede lid, onderdeel b van de Participatiewet).

Omdat niet iedereen van de doelgroep zoals genoemd in lid 1 sub c tot de doelgroep banenafspraak
behoort kan voor deze doelgroep geen gebruik worden gemaakt van de landelijke No-riskpolis. In
aanvulling op de landelijke afspraken stellen wij een gemeentelijke polis (Low-riskpolis) in. In lid 2
staat dat de hoogte van de vergoeding 70% van het dagloon is. Dit kan oplopen tot maximaal 70%
van het maximum premiedagloon (ex artikel 17 lid 1 Wet financiering sociale verzekeringen). In de
eerste 52 weken is de vergoeding minimaal het wettelijk minimumloon, ook als dit meer is dan 70%
van het dagloon.

Het college vergoedt de Low-riskpolis tot 5 jaar na indiensttreding van de werknemer bij de werkgever.
Hiermee sluiten we aan op de duur van de No-riskpolis van het UWV.

3
    Kamerstukken II 2013/14, 33 161, nr. 107, blz. 66.
                                                         5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>Met ingang van 1 januari 2016 is het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen verantwoordelijk.
De no-riskpolis kan maximaal voor de duur van één jaar worden ingezet. Nadat betrokkene één jaar
zelfstandig het wettelijk minimumloon heeft verdiend, gaat de verantwoordelijkheid voor de no-riskpolis
over naar Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen en kan artikel 29b van de Ziektewet van
toepassing zijn.

Dit artikel en toelichting bij dit artikel wordt nog uitgebreid of aangepast zodra er in het regionale
werkbedrijf van de arbeidsmarktregio Noordoost-Brabant een besluit is genomen over een regionale
voorziening voor no-risk. Dit is mede afhankelijk van de mogelijkheden die de verzekeringsmarkt de
gemeenten nog zal bieden.

Artikel 9. Vaststelling wie tot doelgroep loonkostensubsidie behoort
In artikel 10c van de Participatiewet is geregeld wanneer wordt vastgesteld of een persoon tot de
doelgroep loonkostensubsidie behoort: op schriftelijke aanvraag of ambtshalve. Ambtshalve
vaststelling is alleen mogelijk bij:
 personen die algemene bijstand ontvangen;
 personen als bedoeld in artikel 34a, vijfde lid, onderdelen b en c, van de Wet werk en inkomen
    naar arbeidsvermogen (hierna: WIA), artikel 35, vierde lid onderdelen b en c, van de WIA en
    artikel 36, derde lid, onderdelen b en c, van de WIA tot het moment dat het inkomen uit arbeid in
    dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten jaren ten minste het wettelijk minimumloon
    bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen loonkostensubsidie als bedoeld
    in artikel 10d van de Participatiewet is verleend;
 personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de Participatiewet;
 personen met een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
    arbeidsongeschikte werkloze werknemers, en
 personen met een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
    arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen.

In artikel 10c van de Participatiewet is ook bepaald dat het aan het college is om vast te stellen of een
persoon tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort. Binnen de kaders van de wet is het aan de
gemeente om vast te stellen op welke wijze zij bepalen of mensen tot de doelgroep
loonkostensubsidie behoren en of loonkostensubsidie voor hen wordt ingezet (zie Kamerstukken II
2013/14, 33 161, nr. 107, blz. 62). In artikel 6, tweede lid, is vastgelegd welke criteria daarbij in acht
genomen worden. Deze cumulatieve criteria zijn ontleend aan artikel 6, eerste lid, onderdeel e, van de
Participatiewet en het landelijke besluit loonkostensubsidie Participatiewet. Daarin is immers wettelijk
de doelgroep loonkostensubsidie vastgelegd.
De persoon van wie is vastgesteld dat hij behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie wordt
opgenomen in het doelgroepenregister dat wordt beheerd door het UWV.

Artikel 10. Vaststelling loonwaarde
In artikel 10d, eerste lid, van de Participatiewet is bepaald dat als een persoon behoort tot de
doelgroep loonkostensubsidie en een werkgever voornemens is een dienstbetrekking aan te gaan met
die persoon, het college de loonwaarde van die persoon vaststelt. Hiervoor is geen aanvraag vereist.
De vastgestelde loonwaarde legt het college vast in een beschikking waartegen zowel de betrokken
persoon als diens (potentiële) werkgever bezwaar en beroep kunnen instellen.




                                                    6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>De methodiek die het college gebruikt om de loonwaarde van die persoon te bepalen is de
loonwaarde methodiek van Matchcare die is vastgesteld door het regionale werkbedrijf van de
arbeidsmarktregio Noordoost-Brabant.

Artikel 11. individuele studietoeslag
De invoeringswet Participatiewet introduceert een studieregeling in de Participatiewet: de individuele
studietoeslag. Hiermee krijgt het college de mogelijkheid mensen, van wie is vastgesteld dat ze niet in
staat zijn het minimumloon te verdienen, een individuele studietoeslag te verstrekken als ze studeren.
Het afronden van een studie versterkt de positie op de arbeidsmarkt. Een diploma is een bewijs
tegenover werkgevers dat iemand gemotiveerd is en veel in zijn mars heeft. De individuele
studietoeslag is een extra steuntje in de rug voor mensen met een arbeidshandicap om te gaan
studeren. De drempel om te lenen voor de studie is een voor deze groep een stuk hoger, omdat de
kans op een baan later lager is. Een studieregeling stimuleert mensen om toch de stap te zeten om
naar school te gaan of een studie te gaan volgen. Ook biedt het een financiële compensatie voor het
feit dat het voor deze groep vaak moeilijk is om de studie te combineren met een bijbaan. De
individuele studietoeslag moet worden aangemerkt als een vorm van bijzondere bijstand (artikel 5,
onderdeel d, van de Participatiewet). De individuele studietoeslag is niet gerelateerd aan bepaalde
kosten. Het is een inkomensondersteunende maatregel voor mensen van wie is vastgesteld dat ze
niet in staat zijn het minimumloon te verdienen.

Verordeningsplicht
De invoeringswet Participatiewet legt de gemeenteraad de verplichting op om in een verordening
regels vast te stellen over het verlenen van een individuele studietoeslag. Deze verordeningsopdracht
is neergelegd in artikel 8, eerste lid, onderdeel c, van de Participatiewet. De regels moeten in ieder
geval betrekking hebben op de hoogte en de frequentie van de betaling van de individuele
studietoeslag.

Discretionaire bevoegdheid
Het verlenen van een individuele studietoeslag is een discretionaire bevoegdheid van het college. Dit
betekent dat het college aan personen die voldoen aan de voorwaarden van artikel 36b, eerste lid,
van de Participatiewet, een individuele studietoeslag kan toekennen, maar hiertoe niet is gehouden.

Voorwaarden individuele studietoeslag
Een persoon die behoort tot de doelgroep voor ondersteuning bij de arbeidsinschakeling als bedoeld
in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de Participatiewet kan een aanvraag indienen voor een
individuele studietoeslag. Het college kan op een dergelijk verzoek – gelet op de individuele
omstandigheden van een persoon – een individuele studietoeslag verlenen. Hiervoor is vereist dat
deze persoon op de datum van de aanvraag:
      18 jaar of ouder is;
      Recht heeft op studiefinanciering op grond van de Wet studiefinanciering 2000 of recht heeft
         op een tegemoetkoming op grond van hoofdstuk 4 van de Wet tegemoetkoming
         onderwijsbijdrage en schoolkosten;
      Geen in aanmerking te nemen vermogen als bedoeld in artikel 34 van de Participatiewet
         heeft;
      En een persoon is van wie is vastgesteld dat hij met voltijdse arbeid niet in staat is tot het
         verdienen van het wettelijk minimumloon, doch wel mogelijkheden tot arbeidsparticipatie
         heeft.



                                                   7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>Dat een persoon recht moet hebben op studiefinanciering of een WTOS-tegemoetkoming, betekent
niet dat deze persoon ook daadwerkelijk studiefinanciering of een tegemoetkoming moet ontvangen.
Het recht op studiefinanciering bestaat, afhankelijk van iemands gekozen opleiding, leeftijd en
inkomen. Of van dit recht gebruik gemaakt wordt is niet in de Participatiewet geregeld en is geen
vereiste voor het ontvangen van een individuele studietoeslag op grond van de Participatiewet. Voor
het recht op een individuele studietoeslag is het dan ook voldoende dat een persoon recht heeft op
studiefinanciering of een tegemoetkoming. De persoon zal - als aanvrager van de toeslag -
aannemelijk moeten maken dat hij recht op studiefinanciering of een tegemoetkoming heeft,
bijvoorbeeld door een beschikking van DUO of door een bewijs van inschrijving bij een bepaalde
opleiding te overleggen. De artikelen 12, 43, 49 en 52 van de Participatiewet zijn niet van toepassing
bij verlening van de individuele studietoeslag (artikel 36b, tweede lid, van de Participatiewet). De
aanvraag moet worden ingediend bij het college. Een individuele studietoeslag kan niet als lening
worden verstrekt als een persoon met de studietoeslag schulden wil aflossen. Artikel 49 van de
Participatiewet is namelijk niet van toepassing op de individuele studietoeslag (artikel 36b, tweede lid,
van de Participatiewet). Ook artikel 52 van de Participatiewet is niet van toepassing op de individuele
studietoeslag (artikel 36b, tweede lid, van de Participatiewet). Dit maakt dat de individuele
studietoeslag niet kan worden verstrekt in de vorm van een voorschot.


Indienen verzoek

Een verzoek om een individuele studietoeslag kan worden ingediend door personen als bedoeld in
artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de Participatiewet. Dit betreft personen die het college
ondersteunt bij arbeidsinschakeling:
      personen die algemene bijstand ontvangen;
      personen als bedoeld in de artikelen 34a, vijfde lid, onderdelen b en c, 35, vierde lid,
         onderdelen b en c, en 36, derde lid, onderdelen b en c, van de Wet werk en inkomen naar
         arbeidsvermogen tot het moment dat het inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende
         twee aaneengesloten jaren ten minste het minimumloon bedraagt en ten behoeve van die
         persoon in die twee jaren geen loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d is verleend;
      personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de Participatiewet;
      personen met een nabestaanden- of wezenuitkering op grond van de Algemene
         nabestaandenwet;
      personen met een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
         arbeidsongeschikte werkloze werknemers,
      personen met een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
         arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, en
      niet-uitkeringsgerechtigden.

Het college kan aan deze personen, op een daartoe strekkend verzoek, een individuele studietoeslag
verlenen (artikel 36b, eerste lid, van de Participatiewet). Een persoon dient op datum van de aanvraag
aan de voorwaarden te voldoen zoals genoemd in artikel 36b, eerste lid, van de Participatiewet. Onder
aanvraag wordt verstaan: een verzoek van een persoon, een besluit te nemen (artikel 1:3, derde lid,
van de Awb). Een aanvraag dient in beginsel schriftelijk te worden ingediend (artikel 4:1 van de Awb).
Om onduidelijkheid te voorkomen omtrent de wijze waarop het verzoek als bedoeld in artikel 36b,
eerste lid, van de Participatiewet moet worden ingediend, bepaalt artikel 1 van deze verordening dat
het verzoek moet worden gedaan middels een door het college vastgesteld formulier. Een verzoek
wordt dan gezien als een aanvraag zoals bedoeld in afdeling 4.1.1 van de Awb. Het gaat dan om een
schriftelijke aanvraag (artikel 4:1 van de Awb) die wordt ondertekend door de aanvrager en ten minste

                                                    8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>de naam en het adres van de aanvrager bevat, de dagtekening en een aanduiding van de beschikking
die wordt gevraagd (artikel 4:2, eerste lid, van de Awb). De aanvrager verschaft ook de gegevens en
bescheiden die voor de beslissing op de aanvraag nodig zijn en waarover hij redelijkerwijs de
beschikking kan krijgen (artikel 4:2, tweede lid, van de Awb). Een mondeling verzoek kan hiermee dus
niet worden aangemerkt als een verzoek om individuele studietoeslag zoals bedoeld in artikel 36b van
de Participatiewet.

Vaststellen arbeidscapaciteit

Dit artikel regelt het vaststellen of een persoon niet in staat is tot het verdienen van het wettelijk
minimumloon met voltijdse arbeid, maar wel mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft. In beginsel
stelt het college dit zelf vast, zoals aangegeven in lid een. Het tweede lid stelt het college in staat om
daartoe ook extern advies in te winnen wanneer dit noodzakelijk wordt geacht.

Eenmaal per periode verlenen

Dit artikel bepaalt dat iemand slechts eenmaal per zes maanden een toeslag aanvraagt. Het recht op
individuele studietoeslag wordt namelijk slechts getoetst op het moment van aanvraag. Het niet
voldoen aan de voorwaarden op enig moment na toekenning, heeft geen gevolgen voor het recht op
een individuele studietoeslag. Door maximaal voor een periode van zes maanden toe te kennen,
wordt zeker gesteld dat het voldoen aan de voorwaarden (bijvoorbeeld het nog steeds volgens van
een opleiding) elke zes maanden opnieuw getoetst kan worden.

Hoogte individuele studietoeslag

In dit artikel is de hoogte van de individuele studietoeslag geregeld. Hierbij wordt de studietoeslag per
persoon die voldoet aan de voorwaarden toegekend. Een individuele studietoeslag bedraagt 25% van
de bijstandsnorm voor een echtpaar (is gerelateerd aan het wettelijk minimumloon). Hiermee is
aansluiting gezocht bij de vergoeding die het UWV thans uitkeert aan Wajongers.
Is er sprake van gehuwden die allebei afzonderlijk voldoen aan de voorwaarden voor een individuele
studietoeslag, dan komen zij beide afzonderlijk hiervoor in aanmerking.

Betaling individuele studietoeslag

Dit artikel regelt de maandelijkse betaling van de individuele studietoeslag. Na zes maanden wordt het
recht opnieuw bepaald.

Uitvoering

Dit artikel stelt het college in staat om nadere voorwaarden te stellen om in aanmerking te komen voor
een individuele studietoeslag.




                                                     9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>