<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Verordening jeugdhulp Midden-
Delfland 2015



23 oktober 2015
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Verordening jeugdhulp Midden-Delfland 2015
Verordening jeugdhulp Midden Delfland ................................................. 3
Hoofdstuk 1 - Begripsomschrijvingen ..................................................... 4
      Artikel 1. Begripsbepalingen .......................................................................................... 4
      Artikel 2. Vormen van jeugdhulp .................................................................................... 7

Hoofdstuk 2 - Aanvraagprocedure .......................................................... 8
      Artikel 3 Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts ......................... 8
      Artikel 4 Toegang jeugdhulp, melding hulpvraag............................................................... 8
      Artikel 5 Vooronderzoek ............................................................................................... 8
      Artikel 6 Gesprek/onderzoek ......................................................................................... 9
      Artikel 7 Gespreks- / onderzoeksverslag ......................................................................... 9
      Artikel 8 Aanvraag ...................................................................................................... 10

Hoofdstuk 3 – Voorwaarden individuele voorzieningen ........................ 11
      Artikel 9 Regels voor persoonsgebonden budget (pgb)...................................................... 11
      Artikel 10 Inhoud beschikking ...................................................................................... 11

Hoofdstuk 4 Overige bepalingen ........................................................... 12
      Artikel 11 Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering ........... 12
      Artikel 12 Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
      kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering ...................................................... 12
      Artikel 13 Vertrouwenspersoon .................................................................................... 12
      Artikel 14 Klachtregeling ............................................................................................. 13
      Artikel 15. Betrekken van ingezetenen bij het beleid ........................................................ 13
      Artikel 16. Medezeggenschap bij aanbieders van Jeugdhulp ............................................... 13

Hoofdstuk 5 - Slotbepalingen ............................................................... 14
      Artikel 17 Hardheidsclausule ........................................................................................ 14
      Artikel 18. Evaluatie ................................................................................................... 14
      Artikel 19. Indexering ................................................................................................. 14
      Artikel 20. Inwerkingtreding en citeertitel ....................................................................... 14

Toelichting ............................................................................................ 15




2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>Verordening jeugdhulp Midden Delfland

De raad van de gemeente Midden Delfland gelezen het voorstel van het college van burgemeester en
wethouders van 28 oktober 2014; gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.12 en 8.1.1, vierde lid, van de
Jeugdwet; gezien het advies van de Adviesraad Sociaal Domein;


overwegende dat


    -   de Jeugdwet de verantwoordelijkheid voor het organiseren van goede en toegankelijke
        jeugdhulp bij de gemeente heeft belegd, waarbij het uitgangspunt is dat de
        verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen allereerst bij de
        ouders en de jeugdige zelf ligt;


    -   het noodzakelijk is om regels vast te stellen over de door het college te verlenen individuele
        voorzieningen en overige voorzieningen, met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning
        en de wijze van beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening,
        over de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele voorziening wordt
        afgestemd met andere voorzieningen; En de wijze waarop de hoogte van een
        persoonsgebonden budget wordt vastgesteld, voor de bestrijding van het ten onrechte
        ontvangen van een individuele voorziening of een persoonsgebonden budget alsmede
        misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet, en regels ter waarborging van een goede
        verhouding tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp of de uitvoering van een
        kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die worden gesteld aan de
        kwaliteit daarvan;


    -   het voorts wenselijk is te bepalen onder welke voorwaarden degene aan wie een
        persoonsgebonden budget wordt verstrekt, de jeugdhulp kan betrekken van een persoon die
        behoort tot diens sociale netwerk;


besluit vast te stellen de Verordening jeugdhulp Midden-Delfland 2015




3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 1 - Begripsomschrijvingen

Artikel 1. Begripsbepalingen
In deze verordening en de daarop berustende bepalingen verstaan we onder:


    a.    Andere voorziening
Andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet, op het gebied van zorg,
onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen.


    b.    Begeleiding
Begeleiding: activiteiten waarmee een jeugdige wordt ondersteund bij het uitvoeren van dagelijkse
levensverrichtingen en het aanbrengen en behouden van structuur in en regie over het persoonlijk
leven.


    c.    Basishulp jeugd
Basishulp jeugd: laagdrempelige zorg en ondersteuning zo dicht mogelijk bij de inwoners
georganiseerd als bedoeld in artikel 2, eerste lid. De basishulp is vrij toegankelijk na verwijzing door
de huisarts of het maatschappelijk team. Gewoon opvoeden, preventie en de basishulp samen dienen
er voor te zorgen dat het beroep op de specialistische hulp en ondersteuning afneemt en dat de
zelfredzaamheid van de burger en de samenleving toeneemt.


    d. Cliënt
Cliënt:          1.     Jeugdige die gebruik maakt van jeugdhulp;
                 2.     Ouders van een jeugdige die gebruik maakt van jeugdhulp;


    e.    College
College: het college van burgemeester en wethouders.


    f.    Deskundige
Deskundige: professional werkzaam bij of voor Midden-Delfland binnen het sociale domein.


    g.    Gesprek:
Gesprek: het mondeling contact bij het onderzoek naar de hulpvraag waarin een deskundige met
degene die jeugdhulp vraagt zijn gehele situatie bespreekt ten aanzien van de ondervonden
problemen en de gevolgen daarvan en de gewenste resultaten van de te kiezen oplossingen. Het
kunnen meerdere gesprekken zijn.


    h.    Gecertificeerde instelling
Gecertificeerde instelling: rechtspersoon die in het bezit is van een certificaat of voorlopig certificaat
als bedoeld in artikel 3.4 van de Jeugdwet en die een kinderbeschermingsmaatregel of
jeugdreclassering uitvoert.


    i.    Huiselijke kring
Huiselijke kring: een familielid, een huisgenoot of een mantelzorger.




4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>    j.    Hulpvraag
Hulpvraag: behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan jeugdhulp in verband met opgroei- en
opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen, als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid, van
de wet.



    k.    Individuele voorziening:
Individuele voorziening: op de jeugdige of zijn ouders toegesneden (maatwerk) jeugdhulpvoorziening,
als bedoeld in artikel 2, tweede lid.


    l.    Jeugdgezondheidszorg
Jeugdgezondheidszorg: de publieke gezondheidszorg ten behoeve van personen tot negentien jaar als
bedoeld in artikel 1 van de Wet publieke gezondheid.


    m. Jeugdhulp
Jeugdhulp:
          1.   ondersteuning van en hulp en zorg, niet zijnde preventie, aan jeugdigen en hun ouders bij
               het verminderen, stabiliseren, behandelen en opheffen van of omgaan met de gevolgen
               van psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of
               een verstandelijke beperking van de jeugdige, of opvoedingsproblemen van ouders;
          2.   het bevorderen van de deelname aan het maatschappelijk verkeer en van het zelfstandig
               functioneren van jeugdigen met een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking,
               een chronisch psychisch probleem of een psychosociaal probleem en die de leeftijd van
               achttien jaar nog niet hebben bereikt, en;
          3.   het ondersteunen bij of het overnemen van activiteiten op het gebied van de persoonlijke
               verzorging gericht op het opheffen van een tekort aan zelfredzaamheid bij jeugdigen met
               een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking of een somatische of
               psychiatrische aandoening of beperking, die de leeftijd van achttien jaar nog niet hebben
               bereikt, in achtneming dat de leeftijdgrens van achttien jaar niet geldt voor jeugdhulp in
               het kader van jeugdstrafrecht;


    n.    Jeugdige
Jeugdige: persoon die
          1.   de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, of
          2.   de leeftijd van achttien jaar heeft bereikt en ten aanzien van wie op grond van artikel 77c
               van het Wetboek van Strafrecht recht is gedaan overeenkomstig de artikelen 77g tot en
               met 77gg van het Wetboek van Strafrecht, of
          3.   de leeftijd van achttien jaar doch niet de leeftijd van drieëntwintig jaar heeft bereikt, en
               voor wie de voortzetting van jeugdhulp als bedoeld in onderdeel 1°, die was aangevangen,
               of voor wie het college vóór het bereiken van de leeftijd van achttien jaar heeft bepaald
               dat een voorziening op het gebied van jeugdhulp noodzakelijk is of voor wie, na
               beëindiging van jeugdhulp die was aangevangen vóór het bereiken van de leeftijd van
               achttien jaar, binnen een termijn van een half jaar hervatting van de jeugdhulp
               noodzakelijk is.


    o.    Maatschappelijk team
Maatschappelijk team: team van deskundigen die de toegang tot basishulp jeugd, jeugdhulp en
maatschappelijke ondersteuning uitvoert.



5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>    p.   Melding
Melding: het eerste contact van jeugdigen en ouders met het college om aan te geven dat zij behoefte
hebben aan jeugdhulp. De melding (artikel 4, eerste lid) is iets anders dan de aanvraag om een
individuele voorziening; dit laatste is geregeld in artikel 8.



    q.   Ouder
Ouder: gezaghebbende ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend
tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder.


    r.   Overige voorziening
Overige voorziening: voorziening ter voorkoming van jeugdhulp (zie beschrijving onder m) en in het
kader van preventief jeugdbeleid; als beschreven in artikel 2, eerste lid.


    s.   Pgb
Pgb: persoonsgebonden budget een door het college verstrekt budget aan een jeugdige of zijn
ouders, dat hen in staat stelt de jeugdhulp die tot de individuele- of een jeugdmaatwerkvoorziening
behoort van derden te betrekken.


    t.   Preventie
Preventie: op preventie gerichte ondersteuning van jeugdigen met of jeugdigen met een risico op
psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een
verstandelijke beperking of van de ouders met of met een risico op opvoedingsproblemen.


    u.   Vertrouwenspersoon
Vertrouwenspersoon: persoon die jeugdigen, ouders of pleegouders op hun verzoek ondersteunt in
aangelegenheden die samenhangen met de wettelijke taken en verantwoordelijkheden van het
college, de jeugdhulpaanbieder, de gecertificeerde instelling en het advies- en meldpunt huiselijk
geweld en kindermishandeling.


    v.   Wet
Wet: de Jeugdwet: wet over de gemeentelijke verantwoordelijkheid voor preventie, ondersteuning,
hulp en zorg aan jeugdigen en hun ouders bij opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische
problemen en stoornissen.


    w. Woonplaats
Woonplaats:
         1.   woonplaats als bedoeld in artikel 12 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek;
         2.   ingeval de voogdij over de jeugdige berust bij een instelling als bedoeld in artikel 302 van
              Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek: de plaats van het werkelijke verblijf van de jeugdige;
         3.   in geval de woonplaats bedoeld onder 1 en 2, onbekend is dan wel buiten Nederland is: de
              plaats van het werkelijke verblijf van de jeugdige op het moment van de hulpvraag.




6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Artikel 2. Vormen van jeugdhulp
1.   De volgende vormen van overige voorzieningen zijn beschikbaar:
         a.   voorzieningen ter voorkoming van jeugdhulp:
                    1.voorlichting;
                    2.advies;
                    3.informatie.
         b.   voorzieningen in het kader van preventief jeugdbeleid:
                    4.informatie en (opvoed)advies;
                    5.signaleren van problemen;
                    6.toeleiding tot hulpaanbod;
                    7.licht pedagogische hulp;
                    8.coördinatie van zorg.
         c.   participatie;
         d.   kortdurende ondersteuning;
         e.   consultatie;
         f.   diagnose.


2.   De volgende vormen van individuele voorzieningen zijn beschikbaar:
        a.    de ondersteuning, hulp en zorg, niet zijnde preventie, aan jeugdigen en hun ouders bij het
              verminderen, stabiliseren, behandelen en opheffen van of omgaan met de gevolgen van
              psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen of gedragsproblemen van
              de jeugdige, of opvoedingsproblemen;
        b.    het ondersteunen van jeugdigen met een beperking, een chronisch psychisch
              probleem of een psychosociaal probleem ten behoeve van het behouden en
              bevorderen van het zelfstandig functioneren of hun deelname aan het
              maatschappelijke verkeer;
        c.    persoonlijke verzorging, die voor jeugdigen tot 18 jaar naar de Wet op jeugdzorg
              wordt gedecentraliseerd vanuit de AWBZ;
        d.    jeugdzorgplus;
        e.    jeugdbescherming en jeugdreclassering;
        f.    jeugdhulp in het residentiële kader.


3.   Het college stelt bij nadere regeling vast:
        a.    welke overige en individuele voorzieningen op basis van het eerste en tweede lid
              beschikbaar zijn;
        b.    wat de voorwaarden van toekenning van individuele voorzieningen zijn;
        c.    wat de afwegingsfactoren zijn bij de toekenning van individuele voorzieningen.




7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 2 - Aanvraagprocedure

Artikel 3 Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts
1. Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door de huisarts, medisch
     specialist en jeugdarts naar een jeugdhulpaanbieder, als en voor zover genoemde
     jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is.


2. Als de jeugdige of zijn ouders hierom verzoeken, legt het college de te verlenen individuele
     voorziening, dan wel het afwijzen daarvan, vast in een beschikking als bedoeld in artikel 10.


Artikel 4 Toegang jeugdhulp, melding hulpvraag
1. Jeugdigen en hun ouders kunnen een hulpvraag melden bij het college en het college verzoeken
     om toeleiding naar een overige voorziening of toekenning van een door het college bij besluit te
     verlenen individuele voorziening.


2. Het college zorgt voor de inzet van jeugdhulp na verwijzing door de behandelend huisarts,
     medisch specialist of jeugdarts naar een jeugdhulpaanbieder, indien en voor zover genoemde
     jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is. In het geval dat de jeugdige
     of zijn ouders hierom verzoeken, legt het college de beslissing omtrent de inzet vast in een
     beschikking als bedoeld in artikel 10.


3. Het college zorgt voor inzet van de jeugdhulp die de rechter of de gecertificeerde instelling nodig
     acht bij de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel, die de rechter, het openbaar
     ministerie, de selectiefunctionaris, de inrichtingsarts of de directeur van de justitiële inrichting
     nodig achten bij de uitvoering van een strafrechtelijke beslissing, of die de gecertificeerde
     instelling nodig acht bij de uitvoering van jeugdreclassering. Hiervoor verstrekt het college geen
     beschikking als bedoeld in artikel 10.


4. In spoedeisende gevallen treft het college zo spoedig mogelijk een passende tijdelijke
     voorziening of vraagt het college een spoedmachtiging gesloten jeugdhulp als bedoeld in artikel
     6.1.3 samen met artikel 6.1.8 van de wet. In het geval dat de jeugdige of zijn/haar ouders hierom
     verzoeken, legt het college de beslissing omtrent de inzet vast in een beschikking als bedoeld in
     artikel 10.


5. Jeugdigen en ouders die menen een beroep te kunnen doen op een overige voorziening, niet
     zijnde basishulp, kunnen zich rechtstreeks hiertoe wenden. Ook de huisarts, medisch specialist,
     jeugdarts of andere betrokken instanties kunnen hen rechtstreeks verwijzen naar een overige
     voorziening.


Artikel 5 Vooronderzoek
1.   Het college verzamelt in overleg met de jeugdige of zijn ouders alle voor het onderzoek, bedoeld
     in artikel 6, van belang zijnde en toegankelijke gegevens over de jeugdige en zijn situatie en
     maakt vervolgens zo spoedig mogelijk met hem een afspraak voor een gesprek.


2.   Voor het gesprek verschaffen de jeugdige of zijn ouders aan het college alle overige gegevens en
     bescheiden die naar het oordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover zij
     redelijkerwijs de beschikking kunnen krijgen. De jeugdige of zijn ouders verstrekken in ieder geval


8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>     een identificatiedocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage.


3.   Het college kan in overleg met de jeugdige en/of zijn ouders afzien van een vooronderzoek als
     bedoeld in het eerste en tweede lid.


Artikel 6 Gesprek/onderzoek
1.   Het college onderzoekt, zo spoedig mogelijk en voor zover nodig, in een gesprek tussen
     deskundigen en de jeugdige of zijn ouders:
       a.   de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling en gezinssituatie
            van de jeugdige en het probleem of de hulpvraag;
       b.   het gewenste resultaat van de in te zetten jeugdhulp;
       c.   het vermogen van de jeugdige en/of zijn ouders om zelf of met ondersteuning van de
            naaste omgeving een oplossing voor de hulpvraag te vinden;
       d.   de mogelijkheden om gebruik te maken van een andere voorziening;
       e.   de mogelijkheden om jeugdhulp te verlenen met gebruikmaking van een overige
            voorziening;
       f.   de mogelijkheden om een individuele voorziening te verstrekken;
       g.   de wijze waarop een mogelijk toe te kennen individuele voorziening wordt afgestemd met
            andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning,
            of werk en inkomen;
       h.   de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de jeugdige of
            zijn ouders in begrijpelijke bewoordingen worden ingelicht over de gevolgen van die keuze.


2.   In de gevallen bedoeld in artikel 8.2.1 van de wet informeert het college de ouders dat een
     ouderbijdrage is verschuldigd en hoe deze bijdrage wordt geïnd.


3.   Het college informeert de jeugdige of zijn ouders over de gang van zaken bij het gesprek, hun
     rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt hen toestemming om hun
     persoonsgegevens te verwerken.


4.   Het college kan in overleg met de jeugdige of zijn ouders afzien van een gesprek.


Artikel 7 Gespreks- / onderzoeksverslag
1.   Het college zorgt voor schriftelijke verslaglegging van het onderzoek, bedoeld in artikel 6.


2.   Binnen uiterlijk tien werkdagen na het gesprek verstrekt het college aan de jeugdige of zijn
     ouders een verslag van de uitkomsten van het onderzoek, tenzij zij hebben meegedeeld dit niet te
     wensen.


3.   De jeugdige of zijn ouder tekent het verslag voor gezien of akkoord en zorgt ervoor dat een
     getekend exemplaar binnen uiterlijk tien werkdagen wordt geretourneerd aan de contactpersoon
     waarmee hij het gesprek heeft gevoerd.


4.   Als de jeugdige of zijn ouder tekent voor gezien, kan deze daarbij tevens aangeven wat de reden
     is waarom hij niet akkoord is.


5.   Als de jeugdige of zijn ouder van mening is dat hij in aanmerking komt voor een individuele
     voorziening, kan hij dit aangeven op het door hem ondertekende verslag.



9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>6.   Opmerkingen of latere aanvullingen van de jeugdige of zijn ouders worden aan het verslag
     toegevoegd.


Artikel 8 Aanvraag
1. Jeugdigen en ouders kunnen een aanvraag om een maatwerkvoorziening indienen bij het college.
   Een aanvraag wordt ingediend door middel van een door het college vastgesteld
   aanvraagformulier.                                                                             Opmerking [d1]: Wel of niet
                                                                                                  opnemen?
2. Het college merkt een ondertekend verslag van het onderzoek aan als aanvraag als dat door de
   jeugdige of zijn ouders op het verslag is aangegeven.




10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 3 – Voorwaarden individuele voorzieningen

Artikel 9 Regels voor persoonsgebonden budget (pgb)
1.   Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1 van de wet.


2.   Het tarief voor een pgb :
       a.     is gebaseerd op een door de jeugdige of zijn ouders opgesteld plan over hoe zij het pgb
              gaan besteden;
       b.     is toereikend om effectieve en kwalitatief goede zorg in te kopen, en
       c.     de hoogte van een pgb wordt bepaald aan de hand van en tot het maximum van de
              kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate voorziening in natura en is
              toereikend voor de aanschaf daarvan, en wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding
              voor onderhoud en verzekering.


3.   Het college kan nadere regels stellen over de wijze waarop de hoogte van een pgb wordt
     vastgesteld.


4.   Het college bepaalt bij nadere regeling onder welke voorwaarden een pgb beheert en besteed
     mag worden via tussenpersonen of een belangbehartiger.


Artikel 10 Inhoud beschikking
1.   In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt in ieder geval
     gemotiveerd aangegeven of deze voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt en wordt tevens
     aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt.


2.   Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de beschikking tevens vastgelegd:
         a.    welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is;
         b.    wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is;
         c.    hoe de voorziening wordt verstrekt, en indien van toepassing,
         d.    welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn;


3.   Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking tevens in
     ieder geval vastgelegd:
         a.    voor welk resultaat het pgb kan worden aangewend;
         b.    welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb;
         c.    wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen;
         d.    wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld, en
         e.    de wijze van toezicht en verantwoording van de besteding van het pgb.


4.   Als sprake is van een te betalen ouderbijdrage worden de jeugdige of zijn ouders daarover in de
     beschikking geïnformeerd.


5.   In de volgende gevallen verstrekt het college altijd een beschikking:
         a.    bij verstrekking van een pgb;
         b.    bij een verzoek van de jeugdige of zijn ouders om een beschikking te ontvangen, uiterlijk
               binnen 3 weken na het voor akkoord ondertekenen van een onderzoeksverslag,
               gespreksverslag of ondersteuningsplan.


11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 4 Overige bepalingen

Artikel 11 Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering
1.   Onverminderd artikel 8.1.2 van de wet doen een jeugdige of zijn ouders op verzoek of uit eigen
     beweging aan het college mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hun
     redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een
     beslissing aangaande een individuele voorziening.


2.   Onverminderd artikel 8.1.4 van de wet kan het college een beslissing aangaande een individuele
     voorziening herzien dan wel intrekken indien het college vaststelt dat:
         a.   de jeugdige of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens hebben verstrekt en de
              verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een ander besluit zou hebben geleid;
         b.   de jeugdige of zijn ouders niet langer op de individuele voorziening of op het pgb zijn
              aangewezen;
         c.   de individuele voorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten;
         d.   de jeugdige of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van de individuele
              voorziening of het pgb, of
         e.   de jeugdige of zijn ouders de individuele voorziening of het pgb niet of voor een ander
              doel gebruiken dan waarvoor het is bestemd.


3. Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken en de
     verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het
     college van degene die opzettelijk onjuiste of onvolledige gegevens heeft verschaft geheel of
     gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten individuele voorziening of het
     ten onrechte genoten pgb.


4. Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken indien blijkt dat het pgb binnen
     zes maanden na uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor
     de verlening heeft plaatsgevonden.


5. Het college onderzoekt uit oogpunt van kwaliteit van de geleverde zorg, al dan niet
     steekproefsgewijs, de besteding van het pgb.


Artikel 12 Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering
Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de
tarieven die het hanteert voor door derden te leveren jeugdhulp of uit te voeren
kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, in ieder geval rekening met:
       a.        de aard en omvang van de te verrichten taken;
       b.        de voor de sector toepasselijke CAO-schalen in relatie tot de zwaarte van de functie;
       c.        een redelijke toeslag voor overheadkosten;
       d.        een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het personeel als gevolg van
                 verlof, ziekte, scholing en werkoverleg, en
       e.        kosten voor bijscholing van het personeel.


Artikel 13 Vertrouwenspersoon
1. Het college zorgt ervoor dat jeugdigen, ouders en pleegouders een beroep kunnen doen op een
     onafhankelijke vertrouwenspersoon.


12
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>2. Het college wijst jeugdigen en ouders erop dat zij zich desgewenst kunnen laten bijstaan door een
     onafhankelijke vertrouwenspersoon.


Artikel 14 Klachtregeling
1. Het college hanteert de vastgestelde gemeentelijke klachtenregeling voor de afhandeling van
     klachten, voor zover de klacht betrekking heeft op de gemeente.


2. Aanbieders stellen een regeling vast voor de afhandeling van klachten van jeugdigen en ouders
     ten aanzien van alle voorzieningen die zij verstrekken.


3. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de
     klachtregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de aanbieders, en een
     cliëntervaringsonderzoek.


Artikel 15. Betrekken van ingezetenen bij het beleid
1.   Het college betrekt de ingezetenen van de gemeente bij de voorbereiding van het beleid
     betreffende jeugdhulp overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde
     regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt verleend.


2.   Het college stelt cliënten en vertegenwoordigers van cliëntgroepen vroegtijdig in de gelegenheid
     voorstellen voor het beleid betreffende jeugdhulp te doen, advies uit te brengen bij de
     besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende jeugdhulp, en voorziet hen
     van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen.


3.   Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg, waarbij zij
     onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien van de voor een
     adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en ondersteuning.


4. Het college stelt nadere regels vast ter uitvoering van het tweede en derde lid.


Artikel 16. Medezeggenschap bij aanbieders van Jeugdhulp
1. Aanbieders stellen een regeling vast voor de medezeggenschap van (ouder / voogd van) cliënten
     over voorgenomen besluiten van de aanbieder welke voor de gebruikers van belang zijn ten
     aanzien van alle voorzieningen die zij verstrekken.


2. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de
     medezeggenschapsregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de aanbieders en
     een cliënt ervaringsonderzoek.




13
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 5 - Slotbepalingen

Artikel 17 Hardheidsclausule
Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de jeugdige of zijn ouders afwijken van de
bepalingen in deze verordening, als toepassing van deze verordening tot onbillijkheden van
overwegende aard leidt.


Artikel 18. Evaluatie
Het door de gemeente gevoerde beleid wordt eenmaal per 2 jaar geëvalueerd. Het college zendt
hiertoe telkens na de inwerkingtreding van de verordening aan de gemeenteraad een verslag over de
doeltreffendheid en de effecten van de verordening in de praktijk.


Artikel 19. Indexering
Het college kan jaarlijks per 1 januari de in het kader van deze verordening en het op deze
verordening berustende Besluit maatschappelijke ondersteuning Midden-Delfland geldende bedragen
verhogen of verlagen.


Artikel 20. Inwerkingtreding en citeertitel
1. Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.


2. Deze verordening wordt aangehaald als Verordening jeugdhulp gemeente Midden-Delfland 2015.




Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van


De raad van Midden Delfland


de griffier,……….                                              de voorzitter,………..



Arjan de Vos                                                  Arnoud Rodenburg




14
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>Toelichting op verordening Jeugdhulp gemeente Midden-Delfland

Algemeen
Deze verordening geeft uitvoering aan de Jeugdwet. Deze wet maakt onderdeel uit van de
bestuurlijke en financiële decentralisatie naar gemeenten van de jeugdzorg, de jeugd-ggz, de zorg
voor verstandelijk beperkte jeugdigen en de begeleiding en persoonlijke verzorging van jeugdigen.
Daarnaast wordt met deze wet een omslag gemaakt van een stelsel gebaseerd op een wettelijk recht
op zorg (aanspraak) naar een stelsel op basis van een voorzieningenplicht voor gemeenten
(voorziening), op een wijze zoals eerder is gebeurd met de Wet maatschappelijke ondersteuning
(Wmo).


Het wettelijke recht op jeugdzorg en individuele aanspraken op jeugdzorg worden hierbij vervangen
door een voorzieningenplicht waarvan de aard en omvang in beginsel door de gemeente worden
bepaald (maatwerk). Het doel van het jeugdzorgstelsel blijft echter onverminderd overeind: jeugdigen
en ouders krijgen waar nodig tijdig bij hun situatie passende hulp, met als beoogd doel ervoor te
zorgen de eigen kracht van de jongere en het zorgend en probleemoplossend vermogen van het gezin
te versterken.


Daarnaast regelt de Jeugdwet de jeugdhulp. Hieronder vallen de volgende in art. 1.1 van de Jeugdwet
gedefinieerde functies:
     •   ondersteuning van en hulp en zorg aan jeugdigen en hun ouders bij het verminderen,
         stabiliseren, behandelen en opheffen van of omgaan met de gevolgen van psychische
         problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke
         beperking van de jeugdige of opvoedingsproblemen van ouders;
     •   het bevorderen van de deelname aan het maatschappelijk verkeer en van het zelfstandig
         functioneren van jeugdigen met een verstandelijke, lichamelijk of zintuiglijke beperking, een
         chronisch psychisch of een psychosociaal probleem;
     •   het ondersteunen bij of het overnemen van activiteiten op het gebied van de persoonlijke
         verzorging gericht op het opheffen van een tekort aan zelfredzaamheid bij jeugdigen met een
         verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking of een somatische of psychiatrische
         aandoening of beperking.


Niet onder de werking van de Jeugdwet vallen:
     •   Het basistakenpakket jeugdgezondheidszorg dat onder verantwoordelijkheid van gemeenten
         aan ouders en kinderen wordt aangeboden op grond van de Wet publieke gezondheid.
     •   Onderwijs gebonden leerlingenzorg in school. Deze zorg wordt geregeld in de
         ondersteuningsplannen van Samenwerkingsverbanden van scholen voor primair onderwijs en
         voortgezet onderwijs in opdracht van de Wet passend onderwijs.
     •   Huisartsenzorg aan jeugdigen, praktijkondersteuning huisartsen aan jeugdigen en
         extramurale psychofarmaca verstrekt aan jeugdigen (minderjarigen), vallende onder de
         basisverzekering in het kader van de Zorgverzekeringswet.
     •   Zorg verleend op basis van de AWBZ-zorg die overblijft na decentralisatie taken naar
         gemeenten, te weten de intramurale zorg voor gehandicapten en ouderen met een zware
         zorgvraag.




15
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>Opdrachten Jeugdwet aan de gemeente
De Jeugdwet draagt gemeenten via een beleidsplicht op het opvoedkundig klimaat in gezinnen en
wijken, buurten, scholen, kinderopvang en peuterspeelzalen te versterken. Ook vraagt de wet
gemeenten beleid te maken gericht op vroege signalering van en vroegtijdige interventie bij opvoed-
en opgroeiproblemen, psychische problemen en stoornissen (preventie). De wet stelt geen nadere
eisen aan deze beleidsopdrachten. Wel moet het aanbod van jeugdhulp kwalitatief en kwantitatief
toereikend zijn.


De Jeugdwet schrijft daarnaast in de artikelen 2.9, 2.10 en 2.12 voor dat de gemeenteraad per
verordening in ieder geval regels opstelt:
•    over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige
     (jeugdhulp)voorzieningen;
•    met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning, de wijze van beoordeling van en de
     afwegingsfactoren bij een individuele voorziening;
•    over de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele voorziening wordt
     afgestemd met andere voorzieningen op gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke
     ondersteuning, werk en inkomen;
•    over de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt vastgesteld;
•    voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele voorziening of
     persoonsgebonden budget, alsmede van misbruik of oneigenlijke gebruik van de Jeugdwet;
•    over de wijze waarop ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van de Jeugdwet, en ter
     waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering en de eisen die worden
     gesteld aan de kwaliteit van jeugdhulp, kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, waar
     het college ten aanzien daarvan de uitvoering van de Jeugdwet door derden laat verrichten. Hierbij
     dient rekening gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de
     toepasselijke arbeidsvoorwaarden.


Deze verordening is verbonden aan het 3D beleidsplan gemeente Midden-Delfland


Toeleiding naar jeugdhulp
De toeleiding naar de jeugdhulp kan op verschillende manieren plaatsvinden.


Vrij toegankelijk
In de verordening is onderscheid gemaakt tussen overige (vrij-toegankelijke) en individuele (niet vrij-
toegankelijke) voorzieningen op het gebied van jeugdhulp (zie artikel 2, eerste, respectievelijk tweede
lid). Voor een deel van de hulpvragen zal volstaan kunnen worden met een vrij-toegankelijke
voorziening. Hier kunnen de jeugdige en zijn ouders gebruik van maken zonder dat zij daarvoor een
verwijzing of een besluit van de gemeente nodig hebben. De jeugdige en zijn ouders kunnen zich voor
deze jeugdhulp dus rechtstreeks tot de jeugdhulpaanbieder wenden.


Toegang jeugdhulp via de gemeente
Ook kan een hulpvraag van een jeugdige of zijn ouder binnenkomen bij de gemeente. De beslissing
door de gemeente welke zorg een jeugdige of zijn ouder precies nodig heeft, komt vervolgens tot
stand in overleg met die jeugdige en zijn ouders. In een gesprek tussen een door de gemeente
ingezette deskundige en de jeugdige en zijn ouders zal gekeken worden wat de jeugdige en zijn
ouders eventueel zelf of met behulp van hun netwerk kunnen doen aan het probleem.


Als aanvullend daarop een voorziening op het gebied van jeugdhulp nodig is, dan zal eerst gekeken
worden of dit een vrij-toegankelijke voorziening is of een niet vrij-toegankelijke voorziening. Is het

16
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>laatste het geval dan neemt deze deskundige, namens het college, een besluit en verwijst hij de
jeugdige door naar de jeugdhulpaanbieder die volgens de deskundige de aangewezene is om de
betreffende problematiek aan te pakken.



Toegang via de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist
De Jeugdwet regelt daarnaast dat de jeugdhulp toegankelijk is na een verwijzing door de huisarts, de
jeugdarts en de medisch specialist. Na een dergelijke verwijzing staat echter nog niet vast welke
specifieke behandelvorm van jeugdhulp (dus bijvoorbeeld welke therapie) een jeugdige of zijn ouder
precies nodig heeft. Een jeugdige kan op dat moment terecht bij de jeugdhulpaanbieders die de
gemeente heeft ingekocht. In de praktijk zal het de jeugdhulpaanbieder zelf zijn die op basis van zijn
professionele autonomie na de verwijzing beoordeelt welke voorziening precies nodig is (de
behandelvorm), hoe vaak iemand moet komen (de omvang) en hoe lang (de duur).


Bij deze beoordeling dient de jeugdhulpaanbieder zich te houden aan de afspraken die hij daarover
met de gemeente heeft gemaakt in het kader van de contract- of subsidierelatie. Deze afspraken zien
toe op hoe de gemeente haar regierol kan waarmaken en op de omvang van het pakket. Deze
afspraken gaan verder ook in op hoe de artsen en de gemeentelijke toegang van elkaar op de hoogte
zijn van de doorverwijzing of behandeling van een kind. Met als onderliggende reden het waarborgen
van de integrale benadering rond het kind en het principe van 1 gezin – 1 regisseur – 1 plan, met
name bij multiproblematiek. Om te voorkomen dat geen nieuwe ‘verkokering’ plaatsvindt, waarbij
professionals niet goed van elkaar weten dat zij bij het gezin betrokken zijn. Daarnaast zal de
jeugdhulpaanbieder rekening moeten houden met de regels die de gemeente bij verordening heeft
gesteld.


Deze verordening regelt welk aanbod van de gemeente alleen via verwijzing of met een besluit van de
gemeente toegankelijk is (zie artikel 2). Omdat de gemeente verder geen nadrukkelijke rol speelt in
bij de toegang via de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist, regelt deze slechts een enkel
aspect met betrekking tot het proces (zie artikel 3). Artikel 9 en verder zijn wel van overeenkomstige
toepassing.


Toegang via de gecertificeerde instelling, de kinderrechter, het openbaar ministerie en de directeur of
de selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting
Een andere ingang tot de jeugdhulp is via de gecertificeerde instelling, de kinderrechter (via een
kinderbeschermingsmaatregel of een maatregel tot jeugdreclassering), het openbaar ministerie en de
directeur of de selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting. De gecertificeerde instelling is
verplicht om bij de bepaling van de in te zetten jeugdhulp in het kader van een door de rechter
opgelegde kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering te overleggen met de gemeente.
Uiteraard kan bij dit overleg een kostenafweging plaatsvinden.


De gemeente is op haar beurt vervolgens gehouden de jeugdhulp in te zetten die deze partijen nodig
achten ter uitvoering van de kinderbeschermingsmaatregel of de jeugdreclassering. Deze
leveringsplicht van de gemeente vloeit voort uit het feit dat uitspraken van rechters te allen tijde
moeten worden uitgevoerd om rechtsgelijkheid en rechtszekerheid te kunnen garanderen. Ook hier
geldt dat de gecertificeerde instelling in beginsel gebonden is aan de jeugdhulp die de gemeente heeft
ingekocht. Als de kinderrechter een ondertoezichtstelling of gezagsbeëindiging uitspreekt, wijst hij
gelijktijdig in de beschikking de gecertificeerde instelling aan die de maatregel gaat uitvoeren. Dit kan
juist de rechter omdat de raad voor de kinderbescherming in zijn verzoekschrift een concreet advies
geeft over welke gecertificeerde instelling de maatregel zou moeten uitvoeren.

17
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>De raad voor de kinderbescherming neemt een gecertificeerde instelling in zijn verzoekschrift op die
na overleg met de gemeente en gezien de concrete omstandigheden van het geval hiervoor het meest
geschikt lijkt. De raad voor de kinderbescherming is verplicht om hierover met de gemeente te
overleggen. Deze toegang regelt de Jeugdwet zelf en komt daardoor verder niet terug in deze
verordening.


Toegang via het advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling (AMHK)
Ten slotte vormt ook het AMHK een toegang tot onder andere jeugdhulp. Het AMHK geeft advies over
vermoedens en gevallen van huiselijk geweld en kindermishandeling, onderzoekt indien nodig op
basis van een melding of er sprake is van kindermishandeling, motiveert zo nodig ouders tot
accepteren van jeugdhulp en legt daartoe contacten met de hulpverlening. Deze toegang regelt de
Jeugdwet zelf en komt om deze reden niet terug in deze verordening.


Rechtsbescherming
De wet gaat er vanuit dat de gemeente via de verordening helder maakt wat concreet het aanbod is
aan voorzieningen dat wordt ingezet om te voldoen aan de hulpvragen van jeugdigen en ouders. Dat
aanbod is op te maken uit de opsomming in artikel 2, waarbij ook de in de wet genoemde ‘overige
voorzieningen’ vermeld zijn. Deze zijn in principe vrij toegankelijk en kunnen daarom zonder
beschikking worden aangeboden (zie hierna ook de meer uitbreide toelichting bij artikel 2 onder het
kopje artikelsgewijs). De gemeente kan overigens wel behulpzaam zijn bij het toeleiden van een
jeugdige of zijn ouders naar een overige voorziening. Dat is dan dus niet in het kader van een
‘aanvraag’ in de zin van de Algemene wet bestuursrecht. Die aanvraag is immers uitsluitend gericht
op het toekennen van een individuele voorziening.


Mocht uit de contacten met een jeugdige of zijn ouders blijken dat deze van mening zijn dat er meer
nodig is dan een overige voorziening, dan wordt dit in het gespreksverslag vastgelegd en kan die
vastlegging alsnog als een aanvraag voor een individuele voorziening in behandeling worden
genomen. Bij een weigering is er dan de mogelijkheid van bezwaar en beroep. In de artikelsgewijze
toelichting wordt op deze situatie nader ingegaan.


Bezwaar en beroep is uitgesloten bij jeugdhulp die wordt ingezet in het gedwongen kader, dus bij de
uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering. Dan geeft de gemeente ook
geen beschikking af. De gemeente is niettemin ten volle verantwoordelijk voor het leveren van de
jeugdhulp. Welke dat is, wordt door de gecertificeerde instelling bepaald. De wet eist wel dat die
daarover overlegt met de gemeente.


Deze verordening gaat verder niet in op de procedure in het gedwongen kader, waarbij vooral
dwingende bepalingen van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek (in verband met
kinderbeschermingsmaatregelen) en uit het Wetboek van Strafrecht (in verband met reclassering) van
belang zijn. De verantwoordelijkheid van de gemeente is hierbij beperkt tot de verplichting om in
voorkomende gevallen de nodig geachte inzet van jeugdhulp te bieden.


Uit oogpunt van rechtsbescherming is het van belang dat er geen onredelijke doorlooptijden ontstaan.
In de artikelsgewijze toelichting is daarom verduidelijkt waartoe de gemeente verplicht is volgens de
bepalingen in de Algemene wet bestuursrecht met betrekking tot de maximale termijn waarbinnen
beslist moet worden.


Het klachtrecht en de medezeggenschap van belanghebbenden tegenover de aanbieders
(jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen c.q. uitvoerders van

18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering) is geregeld in de wet (paragraaf 4.2,
‘rechtspositie jeugdigen en ouders’). Voor zover het de gemeente betreft, gelden de reeds bestaande
algemene regelingen. Voor klachtrecht zijn deze opgenomen in hoofdstuk 9 van de Algemene wet
bestuursrecht (Awb) en voor inspraak in artikel 150 van de Gemeentewet.


Ouderbijdrage
Voor ondersteuning , hulp en zorg op grond van de Jeugdwet artikel 8.2 kunnen geen eigen bijdragen
worden opgelegd. Er kan wel sprake zijn van een ouderbijdrage voor zover de jeugdhulp verblijf
buiten het gezin, of verblijf in een justitiële jeugdrichting inhoudt. De ouderbijdrage is ingegeven
door het besparingsmotief: ouders van wie de kinderen buiten het gezin worden verzorgd hebben
minder kosten voor die kinderen. Over de exacte invulling van dit wetsartikel, waaronder de hoogte
van de ouderbijdrage, zal de regering middels een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) nog een
besluit nemen.


Wettelijk overgangsrecht
Hoofdstuk 10 van de wet bevat bepalingen omtrent het overgangsrecht. In de Memorie van
Toelichting, artikelsgewijze deel, onder artikel 10.1 tot en met 10.4, staat hierover onder andere het
volgende vermeld:
Uitgangspunt bij de decentralisatie van alle jeugdhulp is dat gemeenten vanaf de inwerkingtreding
van deze wet verantwoordelijk zijn voor alle jeugdigen en ouders die een beroep doen op jeugdhulp.
Wel is ervoor gekozen om een overgangsjaar in te bouwen met betrekking tot die jeugdigen en hun
ouders die op het moment van inwerkingtreding reeds een verwijzing in de zin van de
Zorgverzekeringswet (Zvw) of een indicatiebesluit in de zin van de Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten (AWBZ) of de Wet op de jeugdzorg (Wjz) hebben. Deze verwijzingen en
indicatiebesluiten blijven nog een jaar na inwerkingtreding van de onderhavige wet gelden, met dien
verstande dat de gemeente vanaf het moment van inwerkingtreding de financieel verantwoordelijke
partij wordt.


Leeswijzer
Overal waar in de verordening wordt gesproken over de jeugdige of zijn ouders, moet tevens de
jeugdige en zijn ouders worden gelezen. Er is dan sprake van een en/of-situatie.




19
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>Artikelsgewijs

Artikel 1. Begripsbepalingen
Het aantal definities van artikel 1 is beperkt aangezien de wet al een flink aantal definities kent die
ook bindend zijn voor deze verordening. Deze wettelijke definities zijn deels nogmaals opgenomen in
de verordening. In de verordening gebruiken we de begrippen jeugdige en ouder overeenkomstig de
Jeugdwet. Indien mogelijk aangeduid algemeen als ‘jeugdigen en ouders’ en specifiek veelal als ‘de
jeugdige of zijn ouders’. Gebruik van ‘of’ impliceert ook de betekenis ‘en’. Met de aanduiding ‘de
jeugdige of zijn ouders’ bedoelen we dus: de jeugdige (van bijvoorbeeld 16 jaar of ouder) zelfstandig,
de jeugdige met een of beide ouders (in de definitie van artikel 1 van de wet: de gezaghebbend
ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en
opvoedt, niet zijnde een pleegouder) (bij een jeugdige tussen de 12 en de 16 jaar), of de ouders
namens de jeugdige (bij een jeugdige jonger dan 12 jaar).


Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal definitiebepalingen die voor deze
verordening van belang zijn, zoals: ‘aanvraag’ (artikel 1:3, derde lid, van de Awb) en ‘beschikking’
(artikel 1:2 van de Awb).


Artikel 2. Vormen van jeugdhulp
Dit artikel geeft een nadere uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel 2.9, onder a,
van de wet, waarin is bepaald dat de gemeente bij verordening regels stelt over de door het college te
verlenen individuele voorzieningen en overige (jeugdhulp)voorzieningen. Uit de memorie van
toelichting op de wet (Kamerstukken II 2012/13, 33 684, nr. 3) komt naar voren dat de burger recht
heeft op een duidelijk beeld van het aanbod van voorzieningen binnen de gemeente.


Het begrip 'voorziening' is een lastig te vatten begrip. De wetgever waagt zich dan ook niet aan een
definitie, maar geeft wel in de memorie van toelichting aan dat de door de gemeente te treffen
voorziening zowel een algemene, vrij toegankelijke voorziening kan zijn als een individuele
voorziening. De basishulp valt nog onder preventieve hulp, maar is wel een zwaardere inzet van
preventief aanbod waardoor deze alleen vrij toegankelijk is na verwijzing door de huisarts of het
maatschappelijk team. Een individuele voorziening zal vaak betrekking hebben op meer
gespecialiseerde zorg. De gemeente bepaalt zelf welke hulp vrij toegankelijk is en welke niet.


Voor de niet vrij toegankelijke vormen van ondersteuning zal door de gemeente (artikel 4 tot en met
8) of door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts en de jeugdhulpaanbieder (artikel 3) eerst
beoordeeld moeten worden of de jeugdige of zijn ouders deze ondersteuning daadwerkelijk nodig
hebben. Voorzieningen in de zin van de Jeugdwet zijn gerelateerd aan de drieledige wettelijke definitie
van jeugdhulp (zie de toelichting op artikel 1). Een voorziening kan derhalve een breed spectrum van
verschillende soorten ondersteuning, hulp en zorg omvatten. Een beschrijving is gewenst omdat de
wetgever gemeenten opdraagt ervoor te zorgen dat de burger zich een beeld kan vormen van de
voorzieningen in het kader van jeugdhulp.


De volgende overige (vrij-toegankelijke) voorzieningen uit artikel 2.1 zijn beschikbaar:
     a) Basishulp:
        - begeleiding en verzorging jeugdigen met verstandelijke beperking
        - generalistische basis-ggz voor jeugdigen
        - gebiedsgerichte hulp bij jeugdcriminaliteit en jeugdoverlast


20
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre>          - gezinscoaching
          - gezinsondersteuning
          - jongerentrajecten
          - ambulante opvoedhulp
     b) Informatie en (opvoed)advies
     c) Intensief casemanagement
     d) Jeugdgezondheidszorg maatwerkdeel
     e) Jongerencoaching en participatiebevordering
     f)   Online hulpverlening
     g) Schoolmaatschappelijk werk
     h) Voorlichting, cursussen en trainingen


De volgende individuele (niet vrij-toegankelijke) voorzieningen uit artikel 2.2 zijn beschikbaar:
          Specialistische hulp:
               •   langdurige crisisopvang
               •   forensische hulp
               •   gesloten jeugdhulp
               •   medische kinderdagbehandeling
               •   pleegzorg
               •   residentiële hulp in vrijwillig kader
               •   residentiële hulp voor jeugdigen met verstandelijke beperkingen
               •   specialistische dagbehandeling en verzorging verstandelijk beperkte jeugd
               •   specialistische ggz voor jeugdigen
               •   verzorging van jeugd met een lichamelijke en zintuiglijke beperking

Artikel 3 Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts
In artikel 2.6, eerste lid, onderdeel g, van de Jeugdwet is geregeld dat, naast de gemeentelijk
georganiseerde toegang tot jeugdhulp, ook de directe verwijzingsmogelijkheid door de huisarts,
medisch specialist en jeugdarts naar de jeugdhulp blijft bestaan. Dit laatste geldt zowel voor de vrij-
toegankelijke (overige) voorzieningen als de niet vrij-toegankelijke (individuele) voorzieningen. Met
een dergelijke verwijzing kan de jeugdige rechtstreeks aankloppen bij de jeugdhulpaanbieder. In de
praktijk zal het de jeugdhulpaanbieder (bijvoorbeeld de jeugdpsychiater, de gezinswerker of
orthopedagoog) zijn die na de verwijzing (stap 1) beoordeelt welke jeugdhulp precies nodig is. Deze
bepaalt in overleg met de jeugdige of ouder daadwerkelijk de concrete inhoud, vorm, omvang en duur
van de benodigde jeugdhulp. Deze aanbieder stelt dus feitelijk vast wat naar zijn oordeel de inhoud
van de benodigde voorziening dient te zijn en hij zal zijn oordeel mede baseren op de protocollen en
richtlijnen die voor een professional de basis van zijn handelen vormen (stap 2). Zie ook de algemene
toelichting.


Als de jeugdige of zijn ouders dit wensen òf in het uitzonderlijke geval dat het college een besluit
neemt dat afwijkt van het oordeel van de jeugdhulpaanbieder, legt het college de te verlenen
individuele voorziening, dan wel het afwijzen daarvan, vast in een beschikking aan de jeugdige of zijn
ouders. Op die manier wordt de jeugdige en zijn ouders de benodigde rechtsbescherming geboden en
wordt voorkomen dat het college talloze beschikkingen moet afgeven die hetzelfde luiden als hetgeen
de jeugdige of zijn ouders naar het oordeel van de jeugdhulpaanbieder nodig hebben.


Artikel 4. Toegang jeugdhulp via de gemeente, melding hulpvraag
Deze bepaling regelt de toegang van jeugdhulp via de gemeente en is opgenomen om een zorgvuldige
procedure te waarborgen. Dit alles ter uitvoering van artikel 2.9, onder a, van de wet waarin is

21
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 22 ======================================================================

<pre>bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval regels stelt over de door het college te
verlenen individuele voorzieningen en overige voorzieningen, met betrekking tot de voorwaarden voor
toekenning en de wijze van beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening.


Voor het verkrijgen van een individuele, niet overige voorziening, geldt de in artikel 4 tot en met 8
beschreven procedure. Bij het onderzoek ter beoordeling van een aangemelde hulpvraag zal, zoals
beschreven in artikel 6, in een gesprek met de jeugdige en zijn ouders de gehele situatie worden
bekeken en kan bijvoorbeeld alsnog worden verwezen naar een overige jeugdhulpvoorziening in
plaats van, of naast, mogelijke toekenning van een individuele voorziening.


Eerste lid: het college is verantwoordelijk voor de inzet van de noodzakelijke voorzieningen op het
gebied van jeugdhulp. Het college is bevoegd om de toegang tot jeugdhulp te verlenen op grond van
de wet. In de praktijk zal het college de beslissing over het inzetten van jeugdhulp niet zelf uitvoeren,
maar mandateren aan deskundigen. Ook op andere plaatsen in deze verordening en in de wet waar
staat “het college”, kan het college deze bevoegdheid mandateren naar ondergeschikten dan wel
niet-ondergeschikten op grond van de algemene regels van de Awb. Vierde lid: de jeugdige of zijn
ouders die een beroep willen doen op een overige voorziening kunnen hier direct naartoe zonder
meldingsprocedure in de zin van (artikel 4 en volgende) deze verordening.


Zoals in de algemene toelichting al is aangehaald hebben jeugdigen en ouders onder de Jeugdwet
geen wettelijk recht op jeugdzorg en geen individuele aanspraken op jeugdzorg. Wel is er een
voorzieningenplicht voor de gemeente en het daaruit voortvloeiende recht van jeugdigen en ouders op
een zorgvuldige procedure. Deze verordening bevat een aantal bepalingen die dit moeten
waarborgen. Hiermee kan ten onrechte de schijn worden gewekt dat het telkens om een uitvoerig,
onnodig bureaucratische proces gaat. Dit is echter geenszins de bedoeling. Zo kan het vooronderzoek
(artikel 5), afhankelijk van de inhoud van de melding, meer of minder uitgebreid zijn. Er kan
bovendien hiervan – en in bepaalde gevallen ook van het gesprek (artikel 6) – in overleg met de
jeugdige of zijn ouders afgezien worden.


Daartegenover staat dat, als dat nodig is, er ook sprake kan zijn van meerdere (opeenvolgende
gesprekken). Als de jeugdige al bij de gemeente bekend is, zullen een aantal gespreksonderwerpen
niet meer uitgediept hoeven te worden. Komen een jeugdige of zijn ouders voor het eerst bij de
gemeente, dan zal een gesprek nodig zijn om een totaalbeeld van de jeugdige en zijn situatie te
krijgen. Een vooronderzoek en gesprek zullen uiteindelijk vaak wel in enige vorm nodig zijn, omdat
voor een zorgvuldig te nemen besluit het van belang is dat alle feiten en omstandigheden van de
specifieke hulpvraag worden onderzocht. Ook andere bepalingen (schriftelijke verslaglegging (artikel
7) en schriftelijke indiening aanvraag (artikel 8)) zijn opgenomen met het oog op een zorgvuldige
procedure en in het belang van een zorgvuldige dossiervorming.


Artikel 5. Vooronderzoek
Deze bepaling is hier opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen en te zorgen dat
jeugdigen en ouders goed worden geïnformeerd.


Het eerste lid dient ter voorbereiding van het gesprek waarbij voor het onderzoek naar aanleiding van
de melding relevante bekende gegevens in kaart worden gebracht, zodat cliënten niet worden belast
met vragen over zaken die bij de gemeente al bekend zijn en een goede afstemming mogelijk is met
eventuele andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning
of werk en inkomen. De regels met betrekking tot de privacy van betrokkenen en
gegevensuitwisseling die gelden op grond van de Jeugdwet en de Wet bescherming

22
</pre>

====================================================================== Einde pagina 22 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 23 ======================================================================

<pre>persoonsgegevens zijn hierop van overeenkomstige toepassing. Indien gegevens nodig zijn waartoe
het college geen toegang heeft in verband met de privacyregels, kan het college de jeugdige of zijn
ouders vragen om toestemming om deze op te vragen of in te zien. Het vooronderzoek kan
afhankelijk van de inhoud van de melding meer of minder uitgebreid zijn en omvat ook de uitnodiging
voor het gesprek.


Tweede lid: bij de vaststelling van de datum, het tijdstip en de locatie voor het gesprek kunnen dan
ook al wat concrete vragen worden gesteld of aan de jeugdige of zijn ouders worden verzocht om nog
een aantal stukken te overleggen. In het kader van de rechtmatigheid wordt in ieder geval de
identiteit van de jeugdige of ouders vastgesteld aan de hand van een document als bedoeld in artikel
1 van de Wet op de identificatieplicht. Tevens kan worden beoordeeld of sprake is van een
voorliggende voorziening en of het college op grond van artikel 1.2 van de wet al dan niet is
gehouden om een voorziening op basis van deze wet te treffen.


In het derde lid is een bepaling opgenomen ter voorkoming van onnodige bureaucratie. Als de
gemeente al een dossier heeft van de jeugdige of zijn ouders, en de jeugdige of zijn ouders geven
toestemming om dit dossier te gebruiken, dan kan een vooronderzoek achterwege blijven. Een
gesprek over de acute hulpvraag is dan in de regel nog wel nodig. Indien de hulpvraag ook al bekend
is, en het bijvoorbeeld over een vervolgvraag gaat, dan kan in overleg met de jeugdige of zijn ouders
ook van het gesprek worden afgezien. Dit laatste is bepaald in artikel 6, vierde lid.


Artikel 6. Gesprek
Voor een zorgvuldig te nemen besluit is het van belang dat alle feiten en omstandigheden van de
specifieke hulpvraag worden onderzocht. Daarbij is het van belang dat het onderzoek in samenspraak
met de jeugdige en zijn ouders wordt verricht. Voor een zorgvuldig onderzoek is veelal persoonlijk
contact nodig om een totaalbeeld van de jeugdige en zijn ouders te krijgen. Het ligt daarom ook voor
de hand dat tijdens een gesprek met de jeugdige en zijn ouders het een en ander wordt besproken.
Of dit gesprek op een gemeentelocatie (wijkteam) plaatsvindt, op school, bij de jeugdige of zijn
ouders thuis, of bij een andere deskundige zal afhankelijk van de concrete situatie worden besloten.
Indien nodig voor het onderzoek, kan ook sprake zijn van meerdere (opeenvolgende) gesprekken.


In het gesprek zou duidelijk moeten worden hoe ook de meest complexe individuele voorzieningen
kunnen worden getroffen. De wetgever omkleedt de procedure om te komen tot een individuele
voorziening met allerlei waarborgen rond een deskundige beoordeling. Het kan zelfs gaan om
diagnostiek om voor een psychiatrische behandeling in aanmerking te komen of voor een verblijf in
24-uursopvang. Dat zijn zwaarwegende beslissingen waaraan professioneel onderzoek en afweging
aan ten grondslag ligt.


In het eerste lid is opgenomen dat het gesprek zo spoedig mogelijk moet plaatsvinden. Het hangt af
van de situatie hoe snel dat kan of moet plaatsvinden.


In de onderdelen a tot en met h zijn de onderwerpen van het gesprek weergegeven. Het betreft
uiteraard altijd maatwerk. Indien de jeugdige al bij de gemeente bekend is, zullen een aantal
gespreksonderwerpen niet meer uitgediept hoeven te worden en zal bijvoorbeeld alleen kunnen
worden gevraagd of er nog nieuwe ontwikkelingen zijn. Komen een jeugdige of zijn ouders voor het
eerst bij de gemeente, dan zal het gesprek dienen om een totaalbeeld van de jeugdige en zijn situatie
te krijgen. In onderdeel c wordt de eigen kracht van jeugdigen en ouders voorop gesteld
overeenkomstig het in de considerans van de wet en deze modelverordening vermelde uitgangspunt
dat de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen allereerst bij de

23
</pre>

====================================================================== Einde pagina 23 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 24 ======================================================================

<pre>ouders en de jeugdige zelf ligt. Een te verstrekken voorziening kan ook juist nodig zijn om de mate
van probleemoplossend vermogen van de jeugdige en zijn ouders en die van de naaste omgeving te
versterken.


Ten aanzien van de afstemmingsplicht in onderdeel g valt te denken aan een voorziening die een
jeugdige ontvangt op grond van de AWBZ of de Zvw en een voorziening op het gebied van passend
onderwijs.


Artikel 7. Verslag
Deze bepaling is opgenomen in het belang van een zorgvuldige dossiervorming en een zorgvuldige
procedure. De invulling van deze verslagplicht is vormvrij. Hierbij is een voorbeeld genomen aan de
praktijk van de Wmo. In de memorie van toelichting op het wetsvoorstel Wmo 2015 (Kamerstukken II
2013/14 33 841, nr.3) staat hierover dat het college een weergave van de uitkomsten van het
onderzoek verstrekt om de cliënt in staat te stellen een aanvraag te doen voor een
maatwerkvoorziening. Dat moet in beginsel schriftelijk. Een goede weergave maakt het voor de
gemeente inzichtelijk om een juiste beslissing te nemen te nemen op een aanvraag en draagt bij aan
een inzichtelijke communicatie met de cliënt.


Uiteraard zal de weergave van de uitkomsten van het onderzoek variëren met de uitkomsten van het
onderzoek. Zo zal de weergave van het onderzoek bijvoorbeeld heel beperkt kunnen zijn als de cliënt
van mening is goed geholpen te zijn en de uitkomst is dat geen aanvraag van een
maatwerkvoorziening noodzakelijk is. Bij meer complexe onderzoeken zal uiteraard een uitgebreidere
weergave noodzakelijk zijn. Desgewenst kan de gemeente de schriftelijke weergave van de
uitkomsten van het onderzoek ook gebruiken als een met de cliënt overeengekomen plan
(arrangement) waarin de gemaakte afspraken en de verplichtingen die daaruit voortvloeien, zijn
vastgelegd. Het is in dat geval passend dat het college en de cliënt dit plan ondertekenen.


Het later toevoegen van opmerkingen of het aanbrengen van wijzigingen of het herstellen van
feitelijke onjuistheden is eveneens vormvrij (derde lid).


Artikel 8. Aanvraag
Deze bepaling is een uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel 2.9, onder a, van de
Jeugdwet, waarbij is bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval regels stelt met
betrekking tot de voorwaarden voor toekenning en de wijze van beoordeling van, en de
afwegingsfactoren bij een individuele voorziening. Een aanvraag is nodig om een
verleningsbeschikking voor een individuele voorziening te verkrijgen.


In de Awb worden regels gegeven omtrent de aanvraag. Deze verordening wijkt daarvan niet af. Op
grond van artikel 4:1 van de Awb wordt een aanvraag tot het geven van een beschikking schriftelijk
ingediend bij het bestuursorgaan dat bevoegd is op de aanvraag te beslissen (hier het college), tenzij
bij wettelijk voorschrift anders is bepaald.


Beslistermijnen Awb
In de verordening is geen termijn opgenomen om te beslissen op een aanvraag. De regeling in de
Awb geldt onverkort. In artikel 4:13 van de Awb is bepaald dat een beschikking dient te worden
gegeven binnen een redelijke termijn van acht weken na ontvangst van de aanvraag. Indien een
beschikking niet acht weken kan worden gegeven, dient het bestuursorgaan dit binnen deze termijn
aan de aanvrager mede te delen en daarbij een redelijk termijn te noemen waarbinnen de beschikking
wel tegemoet kan worden gezien (artikel 4:14, derde lid, van de Awb). Deze termijnen zijn

24
</pre>

====================================================================== Einde pagina 24 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 25 ======================================================================

<pre>maximiumtermijnen. Indien nodig kan na een melding binnen enkele dagen een individuele
voorziening worden verstrekt, in complexe situaties zal in de regel in het belang van een zorgvuldig
onderzoek een langere termijn nodig zijn. Bijvoorbeeld, indien een langer durend diagnosetraject
benodigd is, kan dit ook tot een wat langere afhandelingsduur van de aanvraag leiden.


Ter voorkoming van onnodige administratieve lasten is in het tweede lid opgenomen een door de
jeugdige of zijn ouders ondertekend verslag als aanvraag aan te merken.


Artikel 9. Regels pgb
Bij nota van wijziging (Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 11, artikel MM) is de regeling in artikel
8.1.1 van de wet voor het pgb aangepast (“gestandaardiseerd”) aan de verwante regelgeving met
betrekking tot de maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015), In deze regeling stond dat een pgb
slechts wordt verstrekt indien aan de in het derde lid gestelde voorwaarden is voldaan. Bij
amendement Bergkamp/Voortman (Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 109) is het woord ‘slechts’
geschrapt omdat dit een onnodige en overbodige inperking van het recht op een pgb leek te
suggereren.


Bij amendement Bisschop en Voortman (Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 100) is het vijfde lid zo
aangepast dat duidelijk is geworden dat jeugdigen of hun ouders zelf kunnen bijbetalen wanneer het
tarief van de door hen gewenste aanbieder duurder is dan de in de betreffende situatie goedkoopst
adequate door het college te bieden individuele voorziening in natura. Het college kan het pgb slechts
weigeren voor dat gedeelte dat duurder is dan deze door het college te bieden individuele voorziening
in natura.


Het tweede tot en met vierde lid berusten op artikel 2.9, onder c, van de wet. In deze wetsbepaling
staat dat in de verordening in ieder geval wordt bepaald op welke wijze de hoogte van een pgb wordt
vastgesteld.


Alle inwoners met een pgb ontvangen het budget niet meer zelf op hun rekening, maar regelen hun
betalingen via de Sociale VerzekeringsBank (SVB). Deze regeling is vanaf 1 januari 2015 verankerd in
de nieuwe Wmo, Jeugdwet en WLZ. Hierin staat dat alle pgb‘s per via het trekkingsrecht gaan
verlopen, dat betekent dat de uitbetaling via de SVB plaatsvindt. Op deze wijziging heeft het
overgangsrecht geen invloed. De SVB heeft alleen een rol in de uitvoering van het PGB, niet bij de
financiële tegemoetkoming.


De gemeente is verplicht met de SVB samen te werken en bespreekt met de SVB in welke situaties de
gemeente van de SVB tussentijds een signaal wenst te ontvangen. Hier gaat het bijvoorbeeld om een
situatie waarin de budgethouder het budget veel sneller besteedt dan op basis van het persoonlijk
plan verwacht kan worden of juist veel minder zorg declareert dan verwacht. De gemeente bespreekt
met de SVB in welke situaties ook de cliënt een signaal krijgt vanuit de SVB.


Artikel 10. Inhoud beschikking
Indien de jeugdige of zijn ouders een formele aanvraag bij het college indienen (artikel 8) of er
overeenkomstig artikel 3, tweede lid, een beschikking afgegeven wordt, dient het college een
schriftelijke beschikking op te stellen, waartegen zij bezwaar en beroep op grond van de Awb kunnen
indienen. Uitgangspunt van de wet is dat de jeugdige of zijn ouders een voorziening in ‘natura’
krijgen. Indien gewenst door de jeugdige of zijn ouders bestaat echter de mogelijkheid van het
toekennen van een pgb.



25
</pre>

====================================================================== Einde pagina 25 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 26 ======================================================================

<pre>In de beschikking wordt alleen ter informatie opgenomen dat een ouderbijdrage is verschuldigd
(vierde lid). De vaststelling en inning geschiedt door het bestuursorgaan dat namens de gemeente
met de inning is belast.


Artikel 11. Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering
Deze bepaling is een uitwerking van de bij nota van wijziging ( Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr.
11, artikel D) ingevoegde verplichte delegatiebepaling van artikel 2.9, onder d, van de wet, waarbij is
bepaald dat de gemeente bij verordening regels stelt voor de bestrijding van het ten onrechte
ontvangen van een individuele voorziening, alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet.
Ook deze bepaling beoogt het standaardiseren met de regelgeving met betrekking tot de aan elkaar
verwante beleidsterreinen van jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning. Zie ook de toelichting
onder artikel 10.


In de toelichting op de nota van wijziging is voorts vermeld dat het tot de gemeentelijke
verantwoordelijkheid behoort misbruik van de geboden voorzieningen te voorkomen en, waar nodig,
op te treden tegen onterecht gebruik van individuele voorzieningen of persoonsgebonden budgetten.
Een zorgvuldig gebruik van collectieve middelen is wezenlijk voor het draagvlak daarvan. De artikelen
8.1.2 tot en met 8.1.4 (oorspronkelijk genummerd: 8.1.1a tot en met 8.1.1c) zijn eveneens bij nota
van wijziging en ter standaardisering van de regelgeving aan het wetsvoorstel toegevoegd.


Het eerste lid berust mede op artikel 8.1.2, eerste lid, van de wet. Ook de overige onderdelen van
artikel 8.1.2 en artikel 8.1.3 en 8.1.4 geven handen en voeten aan de bestrijding van misbruik en
oneigenlijk gebruik en zijn opgenomen in deze verordening. De wettekst van de artikelen 8.1.2 tot en
met 8.1.4 is veelal beperkt tot de pgb. Waar mogelijk en zinvol, is dit ter uitwerking van de
delegatiebepaling in artikel 2.9, onder d, van de wet, in de verordening uitgebreid tot de individuele
voorziening in natura. Hiervoor kan ook steun gevonden worden in de tekst van de toelichting op
artikel 8.1.2, waarbij is vermeld dat de in het eerste lid geregelde inlichtingenverplichting als
uitgangspunt heeft dat van de jeugdige en zijn ouders aan wie een individuele voorziening of een
daaraan gekoppeld pgb is verstrekt, verlangd kan worden dat ze voldoende gegevens en inlichtingen
verstrekken om het college in staat te stellen te beoordelen of het beroep op die individuele
voorziening of het daaraan gekoppelde pgb terecht is gedaan.


Indien het de jeugdige of zijn ouders redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat er feiten en
omstandigheden, of daarin opgetreden wijzigingen, zijn die van invloed kunnen zijn op de toekenning
van de individuele voorziening of het daaraan gekoppelde pgb, dienen zij dit onverwijld aan het
college te melden. Verstrekken zij niet onverwijld uit eigen beweging of op verzoek van het college
alle gevraagde inlichtingen en bewijsstukken, dan heeft dat gevolgen voor de toekenning van de
voorziening of het daaraan gekoppelde pgb. Het college kan niet alleen bij een aanvraag, maar ook in
andere stadia concrete informatie en bewijsstukken van de belanghebbende vragen.


Het tweede lid is geënt op artikel 8.1.4 van de wet. Ook hier is de tot de pgb beperkte reikwijdte van
artikel 8.1.4 van de wet op grond van het bepaalde in artikel 2.9, onder d, van de wet uitgebreid tot
de individuele voorziening in natura.


Artikel 12. Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering
Het college kan de uitvoering van de Jeugdwet, met uitzondering van de vaststelling van de rechten
en plichten van de jeugdige of zijn ouders, door aanbieders laten verrichten (artikel 2.11, eerste lid,
van de Jeugdwet). Met het oog op gevallen waarin dit ten aanzien van jeugdhulp,

26
</pre>

====================================================================== Einde pagina 26 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 27 ======================================================================

<pre>kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering gebeurt, moeten bij verordening regels worden
gesteld ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp of
de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die worden
gesteld aan de kwaliteit daarvan (artikel 2.12 va de Jeugdwet). Daarbij dient in ieder rekening
gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de toepasselijke
arbeidsvoorwaarden.


Om te voorkomen dat er alleen gekeken wordt naar de laagste prijs voor de uitvoering worden in dit
artikel een aantal andere aspecten genoemd waarmee het college bij het vaststellen van tarieven
(naast de prijs) rekening dient te houden. Hiermee wordt bereikt dat er een beter beeld ontstaat van
reële kostprijs voor de activiteiten die zij door aanbieders willen laten uitvoeren. Uitgangspunt is dat
de aanbieder kundig personeel inzet tegen de arbeidsvoorwaarden die passen bij de vereiste
vaardigheden. Hiervoor is ten minste een beeld nodig van de vereiste activiteiten en de
arbeidsvoorwaarden die daarbij horen. Dit biedt een waarborg voor werknemers dat hun
werkzaamheden aansluiten bij de daarvoor geldende arbeidsvoorwaarden.


Artikel 13. Vertrouwenspersoon
In artikel 2.6, eerste lid, onder f, van de wet is bepaald dat het college ervoor verantwoordelijk is dat
jeugdigen, hun ouders of pleegouders een beroep kunnen doen op een vertrouwenspersoon. Met de
vertrouwenspersoon wordt een functionaris bedoeld zoals deze nu al werkzaam is binnen de
jeugdzorg. Onafhankelijkheid, beschikbaarheid en toegankelijkheid zijn belangrijke factoren
(wettelijke vereisten) voor een goede invulling van deze functie.


De bepaling uit de wet is in de verordening opgenomen vanwege het in het belang om in de
verordening een compleet overzicht van rechten en plichten van jeugdigen en ouders te geven. Bij
algemene maatregel van bestuur (het Uitvoeringsbesluit Jeugdwet) zal een nadere uitwerking worden
gegeven van de taken en bevoegdheden van de vertrouwenspersoon.


Artikel 14. Klachtregeling                                                                                  Opmerking [d2]: Zie Wmo
Dit artikel regelt het gemeentelijke klachtrecht. De gemeente is al op grond van de Awb in het              (Smahan)

algemeen verplicht tot een behoorlijke behandeling van mondelinge en schriftelijke klachten over
gedragingen van personen en bestuursorganen die onder haar verantwoordelijkheid werkzaam zijn.
Gelet op het van toepassing zijnde hoofdstuk 9 van de Awb, waarin een uitvoerige regeling omtrent
klachtbehandeling is gegeven, en ook het recht is neergelegd om na de afhandeling van de klacht de
bevoegde ombudsman te verzoeken een onderzoek in te stellen, kan in deze verordening met een
enkele bepaling worden volstaan.


In de regel zal eerst de aanbieder worden aangesproken bij klachten over de wijze van behandeling.
De klachtmogelijkheid tegenover de aanbieder is geregeld in artikel 4.2.1 e.v. van de wet. Pas
wanneer dit klachtrecht niet bevredigend is, of niet logisch, bijvoorbeeld bij gedragingen van
gemeenteambtenaren, dan komt de gemeentelijke klachtmogelijkheid in zicht.


Artikel 15. Inspraak en medezeggenschap
In dit artikel zijn bepalingen opgenomen over inspraak en medezeggenschap bij de gemeente. De
mogelijkheid tot inspraak en medezeggenschap tegenover de aanbieder is al geregeld in artikel 4.2.4
e.v. van de wet.


Regeling van de inspraak en medezeggenschap is verplicht op grond van artikel 2.10 van de wet in
samenhang met artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015. In artikel 2.10 (in de redactie van de Nota

27
</pre>

====================================================================== Einde pagina 27 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 28 ======================================================================

<pre>van wijziging op het wetsvoorstel Wmo 2015 van 12 maart 2014, kamerstukken II 22841, nr. 35)
worden de artikelen 2.1.3, derde lid, en 2.5.1 (jaarlijks cliëntervaringsonderzoek) van de Wmo 2015
van overeenkomstige toepassing verklaard. Ingevolge artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015 dient
bij verordening te worden bepaald op welke wijze ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van
deze wet.


In het eerste lid is verwezen naar de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet vastgestelde
inspraakverordening. Op deze manier wordt gewaarborgd dat eenzelfde inspraakprocedure geldt voor
het jeugdhulpbeleid als op andere terreinen. De inspraak geldt voor alle ingezetenen. Dit is
uitdrukkelijk de bedoeling van de wetgever, omdat iedereen op enig moment aangewezen kan raken
op ondersteuning. Met het vierde lid wordt het aan het college overgelaten om de exacte invulling
van de medezeggenschap vorm te geven.


Artikel 16. Evaluatie
Deze evaluatie is niet hetzelfde als de evaluatie die op centraal niveau zal plaatsvinden, maar kan wel
de daarin verzamelde gegevens benutten.


Na aanvaarding van het amendement Bergkamp (Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 30) is in
artikel 12.2 van de wet opgenomen dat binnen drie jaar na de inwerkingtreding een evaluatie moet
plaatsvinden over de doeltreffendheid en de effecten van deze wet in de praktijk.


Artikel 17. Hardheidsclausule
Deze bepaling regelt de toepassing van een hardheidsclausule als instrument voor het college om
onvoorziene omstandigheden het hoofd te bieden.


Artikel 18 Indexering
Het college kan jaarlijks per 1 januari de in het kader van deze verordening en het op deze
verordening berustende gemeentelijk Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente
Midden-Delfland geldende bedragen verhogen of verlagen.


Het college stelt een Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Delfland
vast. Hierin neemt het college nadere regels op over de omvang van de (financiële) verstrekkingen en
over de omvang van de eigen bijdrage en het eigen aandeel.


Artikel 19 Nadere regels
Het kan noodzakelijk zijn om nadere regels te stellen op het gebied van onderwerpen die niet expliciet
als onderwerp van nadere regelgeving zijn aangemerkt of die nog niet in andere algemeen
verbindende regels zijn uitgewerkt. Dit artikel biedt de grondslag voor een dergelijke nadere
uitwerking.




28
</pre>

====================================================================== Einde pagina 28 =================================================================

<br><br>