<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Model Verordening maatschappelijke ondersteuning 2015
(Laatst gewijzigd: maart 2017)

Leeswijzer modelbepalingen
- [...] of (bijvoorbeeld) [tijdstip] ^ door gemeente in te vullen, zie bijvoorbeeld artikel 6, tweede lid.
- [iets OF iets] ^ door gemeente te kiezen, zie bijvoorbeeld artikel 19, tweede lid.
- [/ets] ^ facultatief, zie bijvoorbeeld artikel 3 of artikel 7, eerste lid, laatste volzin.
- [(iets)] ^ een voorbeeld ter illustratie of uitleg voor gemeente, zie bijvoorbeeld artikel 15, vierde lid.
- Combinaties zijn ook mogelijk, zie bijvoorbeeld artikel 17 voor een bepaling die zowel facultatief is
als dat deze nog ingevuld moet worden.
- Ook wordt er gewerkt met varianten waaruit gekozen kan worden. Hierbij kan het voorkomen dat
de ene variant uit meer artikelen of artikelleden bestaat dan een andere variant. Zie bijvoorbeeld
artikel 2; variant B bestaat uit de artikelen 2 tot en met 7, terwijl de variant A uit één artikel bestaat.

Nadere uitleg is opgenomen in de bij deze modelverordening behorende implementatiehandleiding.

De raad van de gemeente [naam gemeente];
gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van [datum en nummer];
gelet op de artikelen 2.1.3, 2.1.4, [eerste, tweede,] derde en zevende lid, [2.1.5, eerste lid,] 2.1.6,
[2.1.7, 2.3.6, vierde lid,] en 2.6.6, eerste lid, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 [en
artikelen 3.8, tweede lid, en 5.4 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015];
gezien het advies van [naam commissie];
overwegende dat burgers een eigen verantwoordelijkheid dragen voor de wijze waarop zij hun leven
inrichten en deelnemen aan het maatschappelijk leven; dat van burgers verwacht mag worden dat zij
elkaar daarin naar vermogen bijstaan; dat burgers die zelf, dan wel samen met personen in hun
omgeving onvoldoende zelfredzaam zijn of onvoldoende in staat zijn tot participatie, een beroep
moeten kunnen doen op ondersteuning door de gemeente, zodat zij zo lang mogelijk in de eigen
leefomgeving kunnen blijven wonen; dat het noodzakelijk is om regels vast te stellen ter uitvoering
van het beleidsplan als bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet met betrekking tot de ondersteuning bij
de versterking van de zelfredzaamheid en participatie van personen met een beperking of met
chronische psychische of psychosociale problemen, beschermd wonen en opvang, en dat het
noodzakelijk is om de toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met
een beperking te bevorderen en daarmee bij te dragen aan het realiseren van een inclusieve
samenleving;

besluit vast te stellen de Verordening maatschappelijke ondersteuning [naam gemeente] 2015

Artikel 1. Begripsbepalingen
In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
- algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een
beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten;
- andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Wet maatschappelijke
ondersteuning 2015;
- bijdrage: bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4, eerste lid, van de wet;
[- gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet;]
- hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van
de wet;
[- melding: melding aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet;]
- pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet;
- wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.

                                                                                                           1
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Variant A (raad delegeert aan college de vaststelling van procedureregels)
Artikel 2. Procedureregels aanvraag maatschappelijke ondersteuning
Het college bepaalt met inachtneming van de artikelen 2.3.1 tot en met 2.3.5 van de wet bij nadere
regeling op welke wijze in samenspraak met de cliënt wordt vastgesteld of de cliënt voor een
maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang in
aanmerking komt.

Variant B (raad stelt procedureregels in de artikelen 2 tot en met 7 van de verordening vast)
Artikel 2. Melding hulpvraag
1. Een hulpvraag kan door of namens een cliënt bij het college worden gemeld.
2. Het college bevestigt de ontvangst van een melding schriftelijk.
[3. In spoedeisende gevallen als bedoeld in artikel 2.3.3 van de wet treft het college na de melding
onverwijld een tijdelijke maatwerkvoorziening in afwachting van de uitkomst van het onderzoek.]

[Artikel 3. Cliëntondersteuning
1. Het college zorgt ervoor dat ingezetenen een beroep kunnen doen op kosteloze
cliëntondersteuning, waarbij het belang van de cliënt uitgangspunt is.
2. Het college wijst de cliënt en zijn mantelzorger voor het onderzoek, bedoeld in artikel 2.3.2, eerste
lid, van de wet, op de mogelijkheid gebruik te maken van gratis cliëntondersteuning.]

Artikel 4. Vooronderzoek; indienen persoonlijk plan
1. Het college verzamelt alle voor het onderzoek, bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet, van
belang zijnde en toegankelijke gegevens over de cliënt en zijn situatie en maakt zo spoedig mogelijk
met hem een afspraak voor een gesprek.
2. Voor of tijdens het gesprek verschaft de cliënt het college alle overige gegevens en bescheiden die
naar het oordeel van het college hiervoor nodig zijn en waarover de cliënt op dat moment
redelijkerwijs de beschikking kan krijgen. De cliënt verstrekt in ieder geval een identificatiedocument
als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage.
3. Als de cliënt genoegzaam bekend is bij de gemeente, kan het college in overeenstemming met de
cliënt afzien van een vooronderzoek als bedoeld in het eerste en tweede lid.
[4. Het college brengt de cliënt op de hoogte van de mogelijkheid om een persoonlijk plan als bedoeld
in artikel 2.3.2, tweede lid, van de wet op te stellen en stelt hem gedurende zeven dagen na de
melding in de gelegenheid het plan te overhandigen.]

Artikel 5. Gesprek
1. Het college onderzoekt in een gesprek tussen deskundigen en de degene door of namens wie de
melding is gedaan, dan wel diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met de mantelzorger of
mantelzorgers en desgewenst familie, zo spoedig mogelijk en voor zover nodig:
   a. de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt;
   b. het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning;
   c. de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke
   voorzieningen zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te handhaven of te verbeteren, of te
   voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang;
   d. de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk te
   komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorzien in zijn behoefte
   aan beschermd wonen of opvang;
   e. de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt;
   f. de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening, zoals opgenomen in
   het beleidsplan, bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet, of door het verrichten van maatschappelijk
   nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of de


                                                                                                           2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>    mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening te voorzien in zijn behoefte
    aan beschermd wonen of opvang;
    g. de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders
    als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid,
    jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te komen tot een zo goed mogelijk
    afgestemde dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid
    of zijn participatie of aan beschermd wonen of opvang;
    h. de mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te verstrekken;
    i. welke bijdragen in de kosten de cliënt met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel
    2.1.4 van de wet verschuldigd zal zijn, en
    j. de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in
    begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze.
[2. Als de cliënt een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 4, vierde lid, aan het college heeft
overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek, bedoeld in het eerste lid.]
3. Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten
en de vervolgprocedure.
4. Als de hulpvraag genoegzaam bekend is, kan het college onverminderd het bepaalde in artikel
2.3.2 van de wet, in overleg met de cliënt afzien van een gesprek.

Artikel 6. Verslag
1. Het college zorgt voor schriftelijke verslaglegging van het onderzoek.
2. Binnen [...] werkdagen na het gesprek verstrekt het college aan de cliënt een verslag van de
uitkomsten van het onderzoek.

Variant A (simpele uitwerking in één lid)
3. Opmerkingen of latere aanvullingen van de cliënt worden aan het verslag toegevoegd.

Variant B (gedetailleerde uitwerking in drie leden)
3. De cliënt tekent het verslag voor gezien of akkoord en zorgt ervoor dat een getekend exemplaar
binnen [...] werkdagen wordt geretourneerd aan de contactpersoon waarmee hij het gesprek heeft
gevoerd.
4. Als de cliënt tekent voor gezien, kan hij daarbij tevens aangeven wat de reden is waarom hij niet
akkoord is.
5. Als de cliënt van mening is dat hij in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening, kan hij dit
aangeven op het door hem ondertekende verslag.

Artikel 7. Aanvraag
1. Een cliënt of zijn gemachtigde of vertegenwoordiger kan een aanvraag om een
maatwerkvoorziening schriftelijk indienen bij het college. [Fen aanvraag wordt ingediend door
middel van een door het college vastgesteld aanvraagformulier.]
[2. Het college kan een ondertekend verslag van het gesprek aanmerken als aanvraag als de cliënt
dat op het verslag heeft aangegeven.]

Artikel 8. Criteria voor een maatwerkvoorziening
[1. Het college neemt het verslag als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag om een
maatwerkvoorziening.]
2. Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening:
    a. ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie die de cliënt
    ondervindt, voor zover de cliënt deze beperkingen naar het oordeel van het college niet op eigen
    kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale
    netwerk dan wel met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen of algemene
    voorzieningen kan verminderen of wegnemen. De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend

                                                                                                       3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>    met de uitkomsten van het in artikel 5 bedoelde onderzoek, een passende bijdrage aan het
    realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of
    participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven, of
    b. ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving van de cliënt met
    psychische of psychosociale problemen en de cliënt die de thuissituatie heeft verlaten, al dan niet
    in verband met risico's voor zijn veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, voor zover de cliënt
    deze problemen naar het oordeel van het college niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp,
    met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk dan wel met
    gebruikmaking van algemene voorzieningen kan verminderen of wegnemen. De
    maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in artikel 5 bedoelde
    onderzoek, een passende bijdrage aan het voorzien in de behoefte van de cliënt aan beschermd
    wonen of opvang en aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld zo
    zich snel mogelijk weer op eigen kracht te handhaven in de samenleving.
[3. Als het college van oordeel is dat een cliënt zijn hulpvraag redelijkerwijs van te voren had kunnen
voorzien en met zijn beslissing had kunnen voorkomen, kan het college besluiten dat de cliënt niet in
aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening met betrekking tot zelfredzaamheid of participatie.]
4. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het college
verstrekte voorziening, wordt deze slechts verstrekt als de eerder verstrekte voorziening technisch is
afgeschreven,
    a. tenzij de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die
    niet aan de cliënt zijn toe te rekenen;
    b. tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoet komt in de veroorzaakte kosten, of
    c. als de eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de behoefte van de
    cliënt aan maatschappelijke ondersteuning.
5. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst adequate
voorziening.

[Artikel 9. Advisering
Het college kan een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie om advies vragen als het dit van
belang acht voor de beoordeling van de aanvraag om een maatwerkvoorziening.]

Artikel 10. Inhoud beschikking
[1. In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval aangegeven
of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt en wordt tevens aangegeven hoe bezwaar
tegen de beschikking kan worden gemaakt.]
2. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval
vastgelegd:
    a. welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is;
    b. wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is;
    c. hoe de voorziening wordt verstrekt, en indien van toepassing, en
    d. welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn.
3. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking
in ieder geval vastgelegd:
    a. voor welk resultaat het pgb kan worden aangewend;
    b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb;
    c. wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen;
    d. wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld, en
    e. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb.
4. Als sprake is van een te betalen bijdrage wordt de cliënt daarover in de beschikking geïnformeerd.

Artikel 11. Regels voor pgb
[1. Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 2.3.6 van de wet.]

                                                                                                      4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>2. Onverminderd artikel 2.3.6, tweede en vijfde lid, van de wet verstrekt het college geen pgb voor
zover de aanvraag betrekking heeft op kosten die de belanghebbende voorafgaand aan de indiening
van de aanvraag heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de ingekochte voorziening noodzakelijk
was.
3. De hoogte van een pgb:
   a. wordt vastgesteld aan de hand van een door de cliënt opgesteld plan over hoe hij het pgb gaat
    besteden;
    b. wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb
   toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen,
   woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, van
   derden te betrekken, en wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en
   verzekering, en
   c. bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate in
   de gemeente beschikbare maatwerkvoorziening in natura.

Variant A (raad legt regels t.a.v. berekeningswijze pgb vast in verordening)
4. De hoogte van een pgb wordt vastgesteld voor:
   a. een zaak: op basis van de kostprijs van de zaak die de cliënt zou hebben ontvangen als de zaak
   in natura zou zijn verstrekt en rekening houdende met een reële termijn voor de technische
   afschrijving en de onderhouds- en verzekeringskosten;
    b. huishoudelijke hulp door een niet daartoe opgeleid persoon, een daartoe opgeleid persoon of
   waarvoor bijzondere deskundigheid is vereist: op basis van het laagste toepasselijke tarief per uur
   of resultaat dat hiervoor zou worden gehanteerd door een door de gemeente gecontracteerde
   aanbieder;
   c. individuele begeleiding:
        ^. uitgevoerd door een niet daartoe opgeleid persoon: op basis van het laagste toepasselijke
        tarief per uur of resultaat dat voor dergelijke hulp uitgevoerd door informele hulpverleners
        wordt gehanteerd bij de uitvoering van de Wet langdurige zorg;
        2°. uitgevoerd door een daartoe opgeleid persoon of waarvoor bijzondere deskundigheid is
        vereist: op basis van het laagste toepasselijke tarief per uur of resultaat dat voor dergelijke
        hulp zou worden gehanteerd door een door de gemeente gecontracteerde aanbieder;
   d. groepsbegeleiding en dagbesteding met laag intensieve ondersteuning uitgevoerd door
   vrijwilligers met ondersteuning van een beroepskracht: op basis van het laagste toepasselijke
   tarief voor dergelijke begeleiding uitgevoerd door een daartoe opgeleide beroepskracht dat zou
   worden gehanteerd door een door de gemeente gecontracteerde aanbieder;
   e. gespecialiseerde dagbesteding met hoog intensieve ondersteuning uitgevoerd door een
   daartoe opgeleid persoon: op basis van het laagste toepasselijke tarief voor dergelijke begeleiding
   door een daartoe opgeleide beroepskracht dat zou worden gehanteerd door een door de
   gemeente gecontracteerde aanbieder;
   f. kortdurend verblijf- en respijtzorg met laag intensieve ondersteuning uitgevoerd door
   vrijwilligers met ondersteuning van een beroepskracht en hoog intensieve ondersteuning
    uitgevoerd door een daartoe opgeleid persoon: op basis van het laagste toepasselijke tarief dat
   voor dergelijke begeleiding uitgevoerd door een daartoe opgeleide beroepskracht zou worden
   gehanteerd door een door de gemeente gecontracteerde aanbieder;
   g. vervoer van en naar de dagbesteding: op [basis van het tarief dat hiervoor wordt gehanteerd bij
   de uitvoering van de Wet langdurige zorg OF basis van het in de regio gangbare toepasselijke
   tarief, uitgaande van de dichtst bij de woning van de cliënt gelegen geschikte
   dagbestedingslocatie] en rekening houdende met eventuele beperkingen die het reizen met
    bepaalde vormen van het openbaar vervoer door de cliënt belemmeren;
    h. taxi- en rolstoeltaxivervoer: op basis van het in de regio gangbare toepasselijke tarief,
    uitgaande van maximaal 1500 kilometers per jaar;


                                                                                                     5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>   i. een autoaanpassing: op basis van de laagste kostprijs van de noodzakelijke aanpassingen die
   hiervoor zou worden gehanteerd door een door de gemeente gecontracteerde leverancier;
   j. verhuishulp: op basis van de laagste kostprijs van de verhuizing die hiervoor zou worden
   gehanteerd door een door de gemeente contracteerde verhuizer en rekening houdende met de
   keuze van de cliënt om al dan niet gebruik te maken van een erkende verhuizer;
   k. aanschaf en onderhoud van een sportrolstoel: op basis van de laagste prijs en het laagste tarief
   die hiervoor zouden worden gehanteerd door een door de gemeente gecontracteerde
   leverancier;
   l. het bezoekbaar maken van een woning: op basis van de laagste kostprijs van de noodzakelijke
   aanpassingen die hiervoor zou worden gehanteerd door een door de gemeente gecontracteerde
   aannemer en rekening houdende met de keuze van de cliënt om al dan niet gebruik te maken van
   een erkende aannemer.

Variant B (raad delegeert (dwingend) bevoegdheid vaststellen nadere regels t.a.v. berekeningswijze
pgb naar het college)
4. Het college stelt nadere regels ten aanzien van de berekeningswijze van pgb's. Hierbij wordt
onderscheid gemaakt tussen verschillende vormen van zorg en ondersteuning en, voor zover van
toepassing, in ieder geval in verband met [de te bieden deskundigheid EN/OF het vereiste
opleidingsniveau EN/OF er gewerkt wordt volgens toepasselijke professionele of
kwaliteitsstandaarden EN/OF [,..]].

5. Een cliënt aan wie een pgb wordt verstrekt, kan diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en
andere maatregelen betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk als:
    a. deze persoon hiervoor een tarief hanteert dat niet hoger is dan [het op grond van het derde en
    vierde lid gehanteerde tarief OF het bij de uitvoering van de Wet langdurige zorg gangbare tarief
    voor informele hulpverleners], en
    b. tussenpersonen of belangenbehartigers niet uit het pgb worden betaald.

Artikel 12. Bijdrage in de kosten van algemene voorzieningen
1. Een cliënt is een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik van:
    a. huishoudelijke hulp niveau I, ter hoogte van [bedrag] per uur;
    b. collectief vervoer, ter hoogte van [bedrag] [per kilometer OF per rit];
    c. dagbesteding met laag intensieve ondersteuning, ter hoogte van [bedrag] per dagdeel;
    d. kortdurend verblijf- of respijtzorg met laag intensieve ondersteuning, ter hoogte van [bedrag]
    per dagdeel;
    e. de was- en strijkservice, ter hoogte van [bedrag] per [gewassen EN/OF gestreken] was;
    f. de klussendienst, ter hoogte van [bedrag] per uur en de materiaalkosten, en
    g. [...].
2. Op de bijdrage, bedoeld in het eerste lid, onder [... (bijvoorbeeld a tot en met d)], is een korting
van toepassing van:
    a. [percentage], voor cliënten met een inkomen tot [percentage (bijvoorbeeld 110%)] van het
    wettelijk minimumloon;
    b. [percentage], voor cliënten met een inkomen vanaf [percentage gesteld onder a] tot en met
    [percentage (bijvoorbeeld 130%)] van het wettelijk minimumloon.
[3. De in het eerste lid genoemde bedragen zijn uitgedrukt in het prijspeil van [jaar van vaststellen
bedragen] en worden ieder opvolgend kalenderjaar gewijzigd aan de hand van ontwikkeling van [de
consumentenprijsindex OF het minimumloon, bedoeld in artikel 8, eerste lid, onder a, van de Wet
minimumloon en minimumvakantiebijslag]. De berekende bedragen worden naar beneden afgerond
op een veelvoud van C 0,2.
4. Als toepassing is gegeven aan het vorige lid, draagt het college zorg voor de kenbaarheid van de
laatstelijk in de plaats gestelde bedragen.]


                                                                                                          6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Artikel 12a. Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen en pgb's
1. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening dan wel pgb,
zolang de cliënt van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het
pgb wordt verstrekt, en afhankelijk van het inkomen en vermogen van de cliënt en zijn echtgenoot.
2. De bijdrage, dan wel het totaal van de bijdragen, is gelijk aan de kostprijs, tenzij overeenkomstig
hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 [of het volgende lid] een lagere bijdrage is
verschuldigd.

Variant A (uitgebreide verlaging bijdrage voor alle categorieën personen, genoemd in artikel 3.8,
eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015)
[3. In afwijking van artikel 3.8, eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 bedraagt de bijdrage,
bedoeld in artikel 3.1, tweede lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 dan wel het totaal van deze
bijdragen:
    a. voor de ongehuwde cliënt, niet meer dan [bedrag lager dan C 17,50] per bijdrageperiode met
    dien verstande dat dit bedrag, indien zijn bijdrageplichtig inkomen, berekend volgens artikel 3.9
    van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015:
        1 \ meer bedraagt dan [bedrag hoger dan C 22.632] en hij de pensioengerechtigde leeftijd nog
        niet heeft bereikt, wordt verhoogd met een dertiende deel van [percentage lager dan 12,5X]
        van het verschil tussen dat inkomen en [bedrag hoger dan C 22.632];
        2a. meer bedraagt dan [bedrag hoger dan C 17.033] en hij de pensioengerechtigde leeftijd
        heeft bereikt, wordt verhoogd met een dertiende deel van [percentage lager dan 12,5X] van
        het verschil tussen dat inkomen en [bedrag hoger dan C 17.033];
    b. voor de gehuwde cliënt of de gehuwde cliënten tezamen, niet meer dan [bedrag lager dan C
    17,50] per bijdrageperiode, met dien verstande dat dit bedrag, indien het gezamenlijke
    bijdrageplichtig inkomen, berekend volgens artikel 3.9 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015:
        1 \ meer bedraagt dan [bedrag hoger dan C 35.000] en een van beiden of beiden de
        pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt of nog niet hebben bereikt, wordt verhoogd
        met een dertiende deel van [percentage lager dan 12,5X] van het verschil tussen dat
        gezamenlijke inkomen en [bedrag hoger dan C 35.000];
        2°. meer bedraagt dan [bedrag hoger C 23.525] en beiden de pensioengerechtigde leeftijd
        hebben bereikt, wordt verhoogd met een dertiende deel van [percentage lager dan 12,5X] van
        het verschil tussen dat gezamenlijke inkomen en [bedrag hoger dan C 23.525].
4. De in het derde lid genoemde bedragen zijn uitgedrukt in het prijspeil van [jaar van vaststellen
bedragen] en worden ieder opvolgend kalenderjaar gewijzigd aan de hand van de ontwikkeling van
het minimumloon, bedoeld in artikel 8, eerste lid, onder a, van de Wet minimumloon en
minimumvakantiebijslag. De berekende bedragen worden naar beneden afgerond op een veelvoud
van C 0,2.
5. Als toepassing is gegeven aan het vorige lid, draagt het college zorg voor de kenbaarheid van de
laatstelijk in de plaats gestelde bedragen.]

Variant B (simpele verlaging bijdrage voor alle categorieën personen, genoemd in artikel 3.8, eerste
lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015)
[3. Voor alle categorieën personen, genoemd in artikel 3.8, eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo
2015 wordt de bijdrage, dan wel het totaal van de bijdragen, verlaagd door het percentage, genoemd
in dat lid, te verlagen naar [percentage lager dan 12,5X].]

6. De kostprijs van een:
    a. maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na
    overleg met de aanbieder;
    b. pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb.
7. In de gevallen, bedoeld in artikel 2.1.4, zevende lid, van de wet, worden de bijdragen voor een
maatwerkvoorziening of pgb door [instantie die zal innen] vastgesteld en geïnd.

                                                                                                         7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>8. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor
een minderjarige cliënt is verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen
degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is
toegewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een
cliënt.

Artikel 13. Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning
1. Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de
deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen, door:
    a. het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de cliënt;
    b. het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg en ondersteuning;
    c. erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren
    van voorzieningen handelen in overeenstemming met de professionele standaard;
    d. voor zover van toepassing, erop toe te zien dat de kwaliteit van de voorzieningen en de
    deskundigheid van beroepskrachten tenminste voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te
    komen voor de in de toepasselijke sector erkende keurmerken, en
    e. [...].
2. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van deze
eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek, en het
zo nodig in overleg met de cliënt ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen.

[Artikel 14. Meldingsregeling calamiteiten en geweld
1. Het college treft een regeling voor het melden van calamiteiten en geweld bij de verstrekking van
een voorziening door een aanbieder en wijst een toezichthoudend ambtenaar aan.
2. Aanbieders melden iedere calamiteit en ieder geweldsincident dat zich heeft voorgedaan bij de
verstrekking van een voorziening onverwijld aan de toezichthoudend ambtenaar.
3. De toezichthoudend ambtenaar, bedoeld in artikel 6.1, van de wet, doet onderzoek naar de
calamiteiten en geweldsincidenten en adviseert het college over het voorkomen van verdere
calamiteiten en het bestrijden van geweld.]

Artikel 15. Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen en pgb's en
misbruik of oneigenlijk gebruik van de Wmo 2015
1. Het college informeert cliënten of hun vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen over de
rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb zijn verbonden en
over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet.
[2. Onverminderd artikel 2.3.8 van de wet doet een cliënt aan het college op verzoek of onverwijld uit
eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk
moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel
2.3.5 of 2.3.6 van de wet.
3. Onverminderd artikel 2.3.10 van de wet kan het college een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of
2.3.6 van de wet herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat:
    a. de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of
    volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;
    b. de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening of het pgb is aangewezen;
    c. de maatwerkvoorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten;
    d. de cliënt niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening of het pgb verbonden voorwaarden,
    of
    e. de cliënt de maatwerkvoorziening of het pgb niet of voor een ander doel gebruikt.]
4. Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen [...
(bijvoorbeeld zes maanden)] na toekenning niet is aangewend voor de bekostiging van de
voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden.


                                                                                                       8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>[5. Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken en de
verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de cliënt opzettelijk heeft plaatsgevonden,
kan het college van de cliënt en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend,
geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of
het ten onrechte genoten pgb.]
6. Als het recht op een in eigendom of in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze
voorziening worden teruggevorderd.

[Artikel 15a. Opschorting betaling uit het pgb
Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een geheel of
gedeeltelijke opschorting voor ten hoogste dertien weken van betalingen uit het pgb als er ten
aanzien van een cliënt een ernstig vermoeden is gerezen dat er sprake is van een omstandigheid als
bedoeld in artikel 2.3.10, eerste lid, onder a, d of e, van de wet.]

[Artikel 15b. Onderzoek naar kwaliteit en recht- en doelmatigheid maatwerkvoorzieningen en
pgb's
Het college onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, het gebruik van
maatwerkvoorzieningen en pgb's met het oog op de beoordeling van de kwaliteit en recht- en
doelmatigheid daarvan.]

Artikel 16. Jaarlijkse waardering mantelzorgers
1. Mantelzorgers van cliënten in de gemeente kunnen door middel van een melding bij het college
voor het ontvangen van een jaarlijkse blijk van waardering in aanmerking worden gebracht.
Variant A (raad bepaalt zelf waaruit de jaarlijkse blijk van waardering bestaat)
2. De jaarlijkse blijk van waardering bestaat uit: [... (bijvoorbeeld een uitnodiging voor de dag van de
mantelzorger, gezamenlijke koffie/borrel/uitstapje, het verstrekken van een stadspas, een
geldbedrag, cadeaubon, boeket bloemen - desgewenst kan er onderscheid gemaakt worden
tussen bijvoorbeeld jongeren en volwassenen)].

 Variant B (raad stelt een maximumwaarde vast en laat het verder aan het college om - eventueel na
overleg met aangewezen partijen - te bepalen waaruit de jaarlijkse blijk van waardering bestaat)
2. De jaarlijkse blijk van waardering heeft een waarde van ten hoogste [bedrag] [en wordt door het
college jaarlijks na overleg met [... (bijvoorbeeld het steunpunt mantelzorg of de Wmo-raad)]
vastgesteld].
3. Het college kan bij nadere regeling regels stellen over op welke wijze zorg wordt gedragen voor de
jaarlijkse blijk van waardering voor de mantelzorgers van cliënten in de gemeente.

[Artikel 17. Tegemoetkoming meerkosten personen met een beperking of chronische problemen
Variant A (vast bedrag per jaar, enkel voor aangewezen inkomensgroep, zonder relatie tot specifieke
voorziening)
1. Het college kan in overeenstemming met het beleidsplan, bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet, op
aanvraag aan personen met een beperking of chronische psychische of psychosociale problemen die
daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, en die een inkomen hebben lager dan
[percentage] van het wettelijke minimumloon, een tegemoetkoming van [bedrag] verstrekken ter
ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie.
[2. De in het tweede lid genoemde bedragen zijn uitgedrukt in het prijspeil van [jaar van vaststellen
bedragen] en worden ieder opvolgend kalenderjaar gewijzigd aan de hand van ontwikkeling van [de
consumentenprijsindex OF het minimumloon, bedoeld in artikel 8, eerste lid, onder a, van de Wet
minimumloon en minimumvakantiebijslag]. De berekende bedragen worden naar beneden afgerond
op een veelvoud van C 0,2.
3. Als toepassing is gegeven aan het vorige lid, draagt het college zorg voor de kenbaarheid van de
laatstelijk in de plaats gestelde bedragen.]

                                                                                                       9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>Variant B (tegemoetkoming voor bepaalde voorzieningen, ook als mogelijk alternatief voor pgb)
1. Het college kan in overeenstemming met het beleidsplan, bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet, op
aanvraag aan personen met een beperking of chronische psychische of psychosociale problemen die
daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, een tegemoetkoming verstrekken ter
ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie.
2. De tegemoetkoming voor:
    a. taxikosten bedraagt jaarlijks: [bedrag];
    b. rolstoeltaxikosten bedraagt jaarlijks: [bedrag];
    c. een autoaanpassing bedraagt: [bedrag];
    d. verhuiskosten bedraagt: [bedrag];
    e. aanschaf en onderhoud van een sportrolstoel bedraagt: [bedrag], en
    f. het bezoekbaar maken van een woning bedraagt: [bedrag].
[3. De in het tweede lid genoemde bedragen zijn uitgedrukt in het prijspeil van [jaar van vaststellen
bedragen] en worden ieder opvolgend kalenderjaar gewijzigd aan de hand van ontwikkeling van [de
consumentenprijsindex OF het minimumloon, bedoeld in artikel 8, eerste lid, onder a, van de Wet
minimumloon en minimumvakantiebijslag]. De berekende bedragen worden naar beneden afgerond
op een veelvoud van C 0,2.
4. Als toepassing is gegeven aan het vorige lid, draagt het college zorg voor de kenbaarheid van de
laatstelijk in de plaats gestelde bedragen.]]

Artikel 18. Verhouding prijs en kwaliteit levering voorziening door derden
1. Het college houdt in het belang van een goede prijs kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de
tarieven die het hanteert voor door derden te leveren diensten in iodor geval rekening met:
    a. de aard en omvang van de te verrichten taken;
    b. een redelijke toeslag voor overheadkosten;
    c. een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het personeel als gevolg van verlof,
    ziekte, scholing en werkoverleg;
    d. kosten voor bijscholing van het personeel;
    e. de kosten van de beroepskracht, waaronder de loonkosten en overige kosten voortvloeiend uit
    de toepasselijke collectieve arbeidsovereenkomst, de kosten van wettelijke verplichtingen ter
    zake van de arbeid en de overige kosten van wettelijke verplichtingen verbonden aan het leveren
    van een dienst, en
    f. [—]
2. Het college houdt in het belang van een goede prijs kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de
tarieven die het hanteert voor door derden te leveren overige voorzieningen in ieder geval rekening

   a. de marktprijs van de voorziening, en
   b. de eventuele extra taken die in verband met de voorziening van de leverancier worden
   gevraagd, zoals:
       ľ. aanmeten, leveren en plaatsen van de voorziening;
       20. instructie over het gebruik van de voorziening;
       30. onderhoud van de voorziening, en
       40. verplichte deelname in bepaalde samenwerkingsverbanden.

Artikel 18. Verhouding prijs en kwaliteit levering dienst door derden
1. Ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van een dienst door
een derde als bedoeld in artikel 2.6.4 van de wet en de eisen die gesteld worden aan de kwaliteit van
de dienst stelt het college vast:
        a. een vaste prijs, die geldt voor een inschrijving als bedoeld in de Aanbestedingswet 2012 en
        het aangaan overeenkomst met derde; of
        b. een reële prijs die geldt als ondergrens voor:

                                                                                                    10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>                   ľ. een inschrijving en het aangaan overeenkomst met de derde, en
                   20. de vaste prijs, bedoeld in onderdeel a.
2. Het college stelt de prijzen, bedoeld in het eerste lid, vast:
         a. overeenkomstig de eisen aan de kwaliteit van die dienst, waaronder de eisen aan de
         deskundigheid van de beroepskracht, bedoeld in artikel 2.1.3, tweede lid, onderdeel c, van
         de wet, en
          b. rekening houdend met de continuïteit in de hulpverlening, bedoeld in artikel 2.6.5, tweede
          lid, van de wet, tussen degenen aan wie de dienst wordt verstrekt en de betrokken
          hulpverleners.
3. Het college baseert de vaste prijs of de reële prijs op de volgende kostprijselementen:
         a. de kosten van de beroepskracht;
          b. redelijke overheadkosten;
         c. kosten voor niet productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte,
         scholing, werkoverleg;
         d. reis en opleidingskosten;
         e. indexatie van de reële prijs voor het leveren van een dienst;
         f. overige kosten als gevolg van door de gemeente gestelde verplichtingen voor aanbieders
         waaronder rapportageverplichtingen en administratieve verplichtingen, en
         gJ^L
[4. Het college kan het eerste lid, onderdeel b, buiten beschouwing laten indien bij de inschrijving aan
de derde de eis wordt gesteld een prijs voor de dienst te hanteren die gebaseerd is op hetgeen gesteld
is in het tweede en derde lid. Daarover legt het college verantwoording af aan de gemeenteraad.]
Í5. Het college bepaalt met welke derde als bedoeld in het eerste lid hij een overeenkomst aangaat.1

Artikel 19. Klachtregeling
[1. Het college stelt een regeling vast voor afhandeling van klachten van cliënten die betrekking
hebben op de wijze van afhandeling van meldingen en aanvragen als bedoeld in deze verordening.]
2. Aanbieders stellen een regeling vast voor de afhandeling van klachten van cliënten ten aanzien van
[alle voorzieningen OF de volgende voorzieningen: [,..]].
3. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de
klachtregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de aanbieders, en een jaarlijks
cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 20. Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke ondersteuning
1. Aanbieders stellen een regeling vast voor de medezeggenschap van cliënten over voorgenomen
besluiten van de aanbieder welke voor de gebruikers van belang zijn ten aanzien van [alle
voorzieningen OF de volgende voorzieningen: [,..]].
2. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de
medezeggenschapsregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de aanbieders en een
jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 21. Betrekken van ingezetenen bij het beleid
1. Het college stelt ingezetenen, waaronder in ieder geval cliënten of hun vertegenwoordigers, in de
gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning te doen,
vroegtijdig gevraagd en ongevraagd advies uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen
en beleidsvoorstellen betreffende maatschappelijke ondersteuning, en voorziet hen van
ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen.
2. Het college zorgt ervoor dat ingezetenen, waaronder in ieder geval cliënten of hun
vertegenwoordigers, kunnen deelnemen aan periodiek overleg, waarbij zij onderwerpen voor de
agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien van de voor een adequate deelname aan het
overleg benodigde informatie.
3. Het college stelt nadere regels vast ter uitvoering van het eerste en tweede lid.

                                                                                                     11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>[Artikel 22. Evaluatie
Het door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt eenmaal per [...] jaar geëvalueerd. Het college
zendt hiertoe telkens [...] jaar na de inwerkingtreding van de verordening aan de gemeenteraad een
verslag over de doeltreffendheid en de effecten van de verordening in de praktijk.]

Artikel 23. Intrekking oude verordening en overgangsrecht
1. De [citeertitel oude verordening] wordt ingetrokken.
[2. Een cliënt houdt recht op een lopende voorziening verstrekt op grond van de [citeertitel oude
verordening], totdat het college een nieuw besluit heeft genomen waarbij het besluit waarmee deze
voorziening is verstrekt, wordt ingetrokken.
3. Aanvragen die zijn ingediend onder de [citeertitel oude verordening] en waarop nog niet is beslist
bij het in werking treden van deze verordening, worden afgehandeld krachtens deze verordening.
4. Op bezwaarschriften tegen een besluit op grond van de [citeertitel oude verordening], wordt
beslist met inachtneming van die verordening.]

Artikel 24. Inwerkingtreding en citeertitel
1. Deze verordening treedt in werking op [datum].
2. Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening maatschappelijke ondersteuning [naam
gemeente] 2015.




                                                                                                   12
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>Toelichting Model Verordening maatschappelijke ondersteuning 2015

NB Deze toelichting is geschreven met de (mogelijke) keuzes die in de Model Verordening
maatschappelijke ondersteuning 2015 gemaakt zijn in gedachte. Als een individuele gemeente op
punten andere keuzes maakt, dan sluit deze toelichting mogelijk niet aan. Wel kan ze uiteraard als
basis dienen voor een door de gemeente zelf op te stellen toelichting. Voor een goed beeld dient deze
modelverordening in samenhang met de hierbij behorende ledenbrieven gelezen te worden.

Algemeen

Deze verordening geeft uitvoering aan de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (hierna: Wmo
2015). De Wmo 2015 maakt onderdeel uit van de bestuurlijke en - met toepassing van een
budgetkorting - financiële decentralisatie naar gemeenten van een aantal taken uit de Algemene
Wet Bijzondere Ziektekosten (hierna: AWBZ). Deze taken zijn toegevoegd aan het takenpakket dat al
bij gemeenten lag onder de 'oude' Wet maatschappelijke ondersteuning. Hierbij is deels
voortgeborduurd op de weg die met die wet al was ingezet. Er wordt bekeken wat redelijkerwijs
verwacht mag worden van de cliënt en zijn sociale netwerk, vervolgens zal waar nodig de gemeente
in aanvulling hierop hem in staat stellen gebruik te maken van een algemene voorziening of - als dat
niet volstaat - een maatwerkvoorziening waarmee een bijdrage wordt geleverd aan zijn
mogelijkheden om deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer en zelfstandig te functioneren in
de maatschappij.

Er dient telkens een zorgvuldige toegangsprocedure doorlopen te worden om de hulpvraag van de
cliënt, zijn behoeften en de gewenste resultaten helder te krijgen, om te achterhalen wat de cliënt
op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, algemeen gebruikelijke voorzieningen, mantelzorg of met
hulp van zijn sociale netwerk dan wel door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten
kan doen om zijn zelfredzaamheid en participatie te handhaven of verbeteren, om te bepalen of zo
nodig met gebruikmaking van een algemene voorziening kan worden volstaan, of dat een
maatwerkvoorziening nodig is, en of sprake is van een andere voorziening die niet onder de
reikwijdte van de Wmo 2015 valt. De Wmo 2015 en deze verordening leggen deze
toegangsprocedure daarom [in hoofdlijnen] vast. Want waar het recht op compensatie dat bestond
onder de 'oude' Wet maatschappelijke ondersteuning is komen te vervallen, wordt een recht op een
zorgvuldige, tweezijdige procedure daartegenover gesteld. Een dergelijke procedure die bovendien
goed wordt uitgevoerd, zal telkens tot een juist eindoordeel moeten leiden; ondersteuning waar
ondersteuning nodig is.
Indien de cliënt van mening is dat het college hem ten onrechte geen maatwerkvoorziening verstrekt
of dat de maatwerkvoorziening onvoldoende bijdraagt aan de zelfredzaamheid of participatie, of dat
hem opvang of beschermd wonen ten onrechte wordt onthouden, kan betrokkene daartegen
vanzelfsprekend bezwaar maken en daarna eventueel in beroep gaan tegen de beslissing op zijn
bezwaar. De rechter zal toetsen of de gemeente zich heeft gehouden aan de voorgeschreven
procedures, het onderzoek naar de omstandigheden van betrokkene op adequate wijze heeft
verricht en of de ondersteuning een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie
waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk in de
eigen leefomgeving kan blijven.

De Wmo 2015 en deze verordening leggen veel bevoegdheden bij het college. De uitvoering hiervan
zal echter in de regel namens het college gedaan worden (in mandaat) door deskundige consulenten,
ambtenaren of bijvoorbeeld aanbieders. Waar in deze verordening en in de wet 'het college' staat,
kan het college deze bevoegdheid namelijk mandateren aan ondergeschikten dan wel niet-
ondergeschikten op grond van de algemene regels van de Awb. Op grond van artikel 2.6.3 van de wet
kan het college de vaststelling van rechten en plichten van de cliënt echter alleen mandateren aan
een aanbieder. Zie voor de definitie van 'aanbieder' de toelichting onder artikel 1. Deze beperking

                                                                                                   13
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>geldt alleen voor mandatering aan niet-ondergeschikten. Het college kan de vaststelling van rechten
en plichten ook aan ondergeschikten mandateren.

De Wmo 2015 schrijft in artikel 2.1.3, eerste lid, voor dat de gemeente per verordening de regels
dient vast te stellen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het verplichte gemeentelijk
beleidsplan met betrekking tot maatschappelijke ondersteuning. Bij verordening dient
overeenkomstig de artikelen 2.1.3, tweede en derde lid, 2.1.4, derde en zevende lid, en 2.1.6 van de
Wmo 2015 in ieder geval bepaald te worden:
- op welke wijze en op basis van welke criteria wordt vastgesteld of een cliënt voor een
maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang in
aanmerking komt;
- op welke wijze de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt vastgesteld;
- welke eisen worden gesteld aan de kwaliteit van voorzieningen, inclusief eisen met betrekking tot
de deskundigheid van beroepskrachten;
- ten aanzien van welke voorzieningen een regeling voor de afhandeling van klachten van cliënten
vereist is;
- ten aanzien welke voorzieningen een regeling voor medezeggenschap van cliënten over
voorgenomen besluiten van de aanbieder die voor de gebruikers van belang zijn vereist is;
- op welke wijze ingezeten, waaronder cliënten of hun vertegenwoordigers, worden betrokken bij
uitvoering van de wet, voorstellen voor beleid kunnen doen, gevraagd en ongevraagd advies kunnen
uitbrengen over verordeningen en beleidsvoorstellen, worden voorzien van ondersteuning en deel
kunnen nemen aan periodiek overleg;
- op welke wijze de kostprijs van een maatwerkvoorziening en pgb worden berekend; en
- op welke wijze het college zorg draagt voor een jaarlijkse blijk van waardering voor de
mantelzorgers van cliënten in de gemeente.

Ook dient de gemeente overeenkomstig de artikelen 2.1.3, vierde lid, en 2.6.6, eerste lid, van de
Wmo 2015 per verordening regels te stellen:
- voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een maatwerkvoorziening of een
persoonsgebonden budget, en van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet;
- ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering en de eisen die worden
gesteld aan de kwaliteit van de voorziening, waar het college ten aanzien daarvan de uitvoering van
de Wmo 2015 door derden laat verrichten. Hierbij dient rekening gehouden te worden met de
deskundigheid van de beroepskrachten en de toepasselijke arbeidsvoorwaarden.

Daarnaast kan de gemeente op grond van de artikelen 2.1.4, eerste en tweede lid, 2.1.5, eerste lid,
2.1.7 en 2.3.6, derde lid, van de Wmo 2015:
- bepalen dat cliënten voor algemene voorzieningen, niet zijnde cliëntondersteuning, en
maatwerkvoorzieningen een bijdrage verschuldigd zullen zijn;
- de hoogte van de bijdrage voor de verschillende soorten van voorzieningen, ook wanneer de cliënt
de ondersteuning zelf inkoopt met een persoonsgebonden budget, in de verordening verschillend
vaststellen. Hierbij kan tevens worden bepaald dat op de bijdrage een korting wordt gegeven voor
personen die behoren tot daarbij aan te wijzen groepen en dat de bijdrage afhankelijk is van het
inkomen en het vermogen van de cliënt en zijn echtgenoot;
- bepalen dat de bijdragen voor opvangvoorzieningen door een andere instantie dan het CAK wordt
vastgesteld en geïnd;
- bepalen dat in geval van een minderjarige cliënt die niet zelf de eigenaar is van de woning, een
bijdrage wordt opgelegd aan diens onderhoudsplichtige ouders en degene die anders dan als ouder
samen met de ouder het gezag over de cliënt uitoefent;
- bepalen dat aan personen met een beperking of chronische psychische of psychosociale problemen
die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, een tegemoetkoming wordt


                                                                                                  14
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>verstrekt ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie (en dan in welke gevallen en
mate);
- bepalen onder welke voorwaarden betreffende het tarief de persoon aan wie een
persoonsgebonden budget wordt verstrekt, de ondersteuning kan inkopen van een persoon die
behoort tot het sociale netwerk.

[Artikel 2.1.3, tweede lid, van de Wmo 2015 biedt verder ruimte om met inachtneming van het
bepaalde bij of krachtens de Wmo 2015 andere regels te stellen. Deze verordening maakt hier
spaarzaam gebruik van om een meer compleet beeld te geven van de rechten en plichten van burgers
en de gemeente.]

Deze verordening kan niet los worden gezien van het beleidsplan, dat de raad op grond van artikel
2.1.2 van de Wmo 2015 eveneens dient vast te stellen. In dit beleidsplan wordt het door het
gemeentebestuur te voeren beleid met betrekking tot maatschappelijke ondersteuning vastgelegd.

Artikelsgewijs

Artikel 1. Begripsbepalingen
Een algemeen gebruikelijke voorziening is bijvoorbeeld een elektrische fiets. 'Gebruikelijke hulp' is
niet in de verordening, maar in de wet gedefinieerd en is bijvoorbeeld de hulp van een partner van
de cliënt. Zie ook de wettelijke definitie hieronder.
[Het gesprek is het mondeling contact na een melding waarin het college met degene die
maatschappelijke ondersteuning vraagt zijn gehele situatie inventariseert ten aanzien van zijn
mogelijkheden om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere
personen uit zijn sociale netwerk dan wel met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke
voorzieningen, algemene voorzieningen of maatwerkvoorzieningen zijn zelfredzaamheid of
participatie te verbeteren of te voorkomen dat hij gebruik moet maken van beschermd wonen of
opvang.]

Het aantal definities van artikel 1 is beperkt aangezien de wet (in artikel 1.1.1) al een flink aantal
definities kent die ook bindend zijn voor deze verordening. Voor de duidelijkheid zijn een aantal
belangrijke wettelijke definities hieronder weergegeven.

- aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die jegens het college gehouden is een algemene
voorziening of een maatwerkvoorziening te leveren;
- algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar
de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is
gericht op maatschappelijke ondersteuning;
- begeleiding: activiteiten gericht op het bevorderen van zelfredzaamheid en participatie van de cliënt
opdat hij zo lang mogelijk in zijn eigen leefomgeving kan blijven;
- cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een
maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is
gedaan als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid;
- cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie, advies en algemene
ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het
verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke
ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen;
- gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden
verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten;
- maatschappelijke ondersteuning:
1 \ bevorderen van de sociale samenhang, de mantelzorg en vrijwilligerswerk, de toegankelijkheid
van voorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met een beperking, de veiligheid en

                                                                                                         15
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre> leefbaarheid in de gemeente, alsmede voorkomen en bestrijden van huiselijk geweld,
 2". ondersteunen van de zelfredzaamheid en de participatie van personen met een beperking of met
 chronische psychische of psycho-sociale problemen zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving,
 3". bieden van beschermd wonen en opvang;
 - maatwerkvoorziening: op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon
 afgestemd geheel van diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen:
 1". ten behoeve van zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend verblijf in een instelling ter
 ontlasting van de mantelzorger, het daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen,
 woningaanpassingen en andere maatregelen,
 2". ten behoeve van participatie, daaronder begrepen het daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede
 hulpmiddelen en andere maatregelen,
 3". ten behoeve van beschermd wonen en opvang;
 - mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang,
jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de
Zorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie
 en niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep;
 - participatie: deelnemen aan het maatschappelijke verkeer;
 - persoonsgebonden budget: bedrag waaruit namens het college betalingen worden gedaan voor
 diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een
 maatwerkvoorziening behoren, en die een cliënt van derden heeft betrokken;
 - sociale netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale
 relatie onderhoudt;
 - vertegenwoordiger: persoon of rechtspersoon die een cliënt vertegenwoordigt die niet in staat kan
 worden geacht tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake;
 - voorziening: algemene voorziening of maatwerkvoorziening;
 - zelfredzaamheid: in staat zijn tot het uitvoeren van de noodzakelijke algemene dagelijkse
 levensverrichtingen en het voeren van een gestructureerd huishouden.

Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal (definitiebepalingen die voor
deze verordening van belang zijn, zoals: 'aanvraag' (artikel 1:3, derde lid): een verzoek van een
belanghebbende om een besluit te nemen, en 'beschikking' (artikel 1:2).

Artikel 2. Procedureregels aanvraag maatschappelijke ondersteuning (als voor variant A wordt
gekozen)
Deze bepaling is opgenomen om een kader en grondslag te bieden voor de door het college uit te
werken procedureregels ten aanzien van de wijze waarop wordt vastgesteld of een cliënt in
aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie, beschermd
wonen of opvang. Dit kader en de te stellen procedureregels kunnen gezien worden als de op grond
van artikel 2.1.3, tweede lid, aanhef en onder a, van de wet verplichte uitwerking hiervan. Uitwerking
van dergelijke regels van proceduretechnische en administratieve aard leent zich overeenkomstig Igr
2 van de 100 Ideeën voor de gemeentelijke regelgever uitstekend voor delegatie aan het college. In
tegenstelling tot bijvoorbeeld het bepalen van de criteria op basis waarvan wordt vastgesteld of een
cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening of de vaststelling dat een cliënt een
bijdrage in de kosten is verschuldigd voor (het gebruik van) een voorziening.

Artikel 2. Melding hulpvraag (als voor variant B wordt gekozen)
Deze bepaling is opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen en kan worden gezien als
de verplichte uitwerking op grond van artikel 2.1.3, tweede lid, aanhef en onder a, van de wet.
Daarbij is onder meer bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval bepaalt op welke wijze
een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie,
beschermd wonen of opvang.


                                                                                                    16
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>In artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet wordt al bepaald dat indien bij het college melding wordt
gedaan van een behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, het college deze melding
onderzoekt. Deze bepaling verankert ook in de verordening dat bij het college een melding kan
worden gedaan en door wie. In artikel 2.3.2, negende lid, van de wet is bepaald dat een aanvraag
niet kan worden gedaan dan nadat (naar aanleiding van de melding) onderzoek is uitgevoerd, tenzij
het onderzoek niet is uitgevoerd binnen de termijn van zes weken.

Het eerste lid bevat regels voor de verplichte meldingsprocedure. De melding is vormvrij en kan
schriftelijk, elektronisch, mondeling of telefonisch bij het college worden gedaan. Zie de algemene
toelichting over mandatering door het college.
In artikel 2:15 van de Awb is bepaald dat een aanvraag elektronisch (onder meer per email) kan
worden gedaan indien het bestuursorgaan kenbaar heeft gemaakt dat deze weg geopend is. De
melding kan 'door of namens de cliënt' worden gedaan. Dit kan ruim worden opgevat. Naast de
cliënt kan bijvoorbeeld diens vertegenwoordiger, mantelzorger, partner, familielid, buurman of
andere betrokkene de melding doen.
In het eerste lid is met gebruik van de in artikel 1 gedefinieerde term 'hulpvraag' een
afbakeningsbepaling gegeven. Een persoon met een hulpvraag die op grond van een andere wet kan
worden beantwoord, kan direct en gericht worden doorverwezen. Te denken valt hier bijvoorbeeld
aan de Zorgverzekeringswet, de Wet werk en bijstand en de Leerplichtwet. Zie ook de tekst en
toelichting van artikel 8, tweede lid.

In het tweede lid is de verplichte ontvangstbevestiging verankerd (artikel 2.3.2, eerste lid, slotzin, van
de wet). Conform artikel 4:3a van de Awb is het bestuursorgaan gehouden een elektronisch
ingediende aanvraag te bevestigen. Dat kan dan - en ligt voor de hand - ook elektronisch. Indien de
melding mondeling of telefonisch is gedaan, zou dit ook kunnen worden afgesproken.
Aangezien het onderzoek na een melding maximaal zes weken mag beslaan (zie artikel 2.3.2, eerste
lid, van de wet), is registratie en ontvangstbevestiging van de melding ook in het kader van deze
termijn van belang.

[In het derde lid is overeenkomstig artikel 2.3.3 van de wet een uitzondering vervat voor
spoedeisende gevallen. Het college is op grond van de wet verplicht in dergelijke gevallen een
passende tijdelijke maatwerkvoorziening te verstrekken in afwachting van de uitkomsten van het
onderzoek dat volgt na de melding.]

Als een cliënt zich direct 'meldt' bij de aanbieder van een algemene voorziening, dan zal deze een
'lichte toets' uitvoeren. In ieder geval wordt dan getoetst of iemand onder de Wmo-doelgroep valt,
of de cliënt de voorziening kan betalen en of bij de cliënt niet overduidelijk is dat de algemene
voorziening geen passende bijdrage zal leveren aan zijn zelfredzaamheid of participatie. Hierbij kan
onder meer gedacht worden aan vragen over algemene eigenschappen, zoals of iemand een
bewoner is van de gemeente of iemand een bepaalde leeftijd heeft, en de vraag aan de cliënt of hij
de voorziening kan betalen. Zodra de aanbieder constateert dat meer onderzoek nodig is of de cliënt
aangeeft dat er geen passende ondersteuning wordt geleverd met de algemene voorziening, zowel in
termen van inzet als in verband met de financiële haalbaarheid door de verschuldigde bijdrage,
verwijst de aanbieder de cliënt door naar de gemeente.

[Artikel 3. Cliëntondersteuning
Het eerste lid is een uitwerking van de wettelijke verplichting van het college in artikel 2.2.4, eerste
lid, onder a, en tweede lid, van de wet. De wet adresseert het college rechtstreeks en vraagt niet om
hierover bij verordening een regeling op te stellen. De bepaling uit de wet is toch in de verordening
opgenomen vanwege het belang om in de verordening een compleet overzicht van rechten en
plichten van cliënten te geven. Hierbij is benadrukt dat de cliëntondersteuning op grond van de wet
voor de cliënt kosteloos is. In de memorie van toelichting bij artikel 2.2.4 van de wet (Kamerstukken II

                                                                                                       17
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>2013/14, 33 841, nr. 3) is vermeld dat gemeenten hiermee de opdracht hebben in ieder geval een
algemene voorziening voor diëntondersteuning te realiseren, waar burgers informatie en advies over
vraagstukken van maatschappelijke ondersteuning en hulp bij het verkrijgen daarvan kunnen krijgen.
Ook uitgebreide vraagverheldering alsmede kortdurende en kortcyclische ondersteuning bij het
maken van keuzes op diverse levensterreinen maken daarvan deel uit.

In het tweede lid is overeenkomstig artikel 2.3.2, derde lid, van de wet bepaald dat het college de
betrokkene na de melding van de hulpvraag inlicht over de mogelijkheid van gratis
cliëntondersteuning.]

Artikel 4. Vooronderzoek; indienen persoonlijk plan
Deze bepaling is hier opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen. Het eerste lid dient
ter ambtelijke voorbereiding van het gesprek op basis van de melding waarbij in samenspraak met de
cliënt bekende gegevens in kaart worden gebracht en cliënten niet worden belast met vragen over
zaken die bij de gemeente al bekend zijn. Dit vooronderzoek kan afhankelijk van de inhoud van de
melding meer of minder uitgebreid zijn en omvat ook het in samenspraak met de belanghebbende
afspreken van een datum, tijd en plaats voor het gesprek. Tijdens het gesprek kunnen op basis van
dit vooronderzoek ook al wat concrete vragen worden gesteld of aan de cliënt worden verzocht om
nog een aantal stukken over te leggen.
De verplichting tot het overleggen van stukken voorafgaand of tijdens het gesprek, zoals vermeld in
het tweede lid, is opgenomen in het verlengde van de artikelen 2.3.2, zevende lid, en 2.3.4 van de
wet. In het kader van de rechtmatigheid is het op grond van artikel 2.3.4 van de wet in ieder geval
verplicht om de identiteit van de cliënt vast te stellen aan de hand van een document als bedoeld in
artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht en is de cliënt die een aanvraag doet voor een
maatwerkvoorziening ook verplicht dat document ter inzage te geven.
Op grond van het derde lid kan worden afgezien van het vooronderzoek indien dat een onnodige
herhaling van zetten zou betekenen.
[In het vierde lid is overeenkomstig artikel 2.3.2, tweede lid, van de wet de verplichting voor het
college opgenomen om informatie te verschaffen over de mogelijkheid voor de cliënt om een
persoonlijk plan op te stellen en deze aan het college te overhandigen. Zie ook artikel 5, tweede lid.]

Artikel 5. Gesprek
Deze bepaling is opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen en kan worden gezien als
een uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel 2.1.3, eerste lid en tweede lid, onder
a, van de wet, waarbij onder meer is bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval regels
vaststelt die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het in artikel 2.1.2 bedoelde plan en de door het
college te nemen besluiten of te verrichten handelingen.
De onderdelen van het eerste lid zijn in overwegende mate overeenkomstig de opsomming in artikel
2.3.2, vierde lid, van de wet opgenomen. In artikel 2.3.2, eerste lid, wordt niet de aanduiding "het
gesprek" gebruikt maar "een onderzoek in samenspraak met degene door of namens wie de melding
is gedaan en waar mogelijk met de mantelzorger of mantelzorgers dan wel diens
vertegenwoordiger". De memorie van toelichting op deze bepaling (Kamerstukken II 2013/14, 33
841, nr. 3, blz. 143) verduidelijkt dat voor een zorgvuldig onderzoek veelal sprake zal zijn van enige
vorm van persoonlijk contact met betrokkene of een vertegenwoordiger van betrokkene, aangezien
daardoor een adequaat totaalbeeld van de betrokkene en zijn situatie verkregen kan worden. Het
eerste lid van artikel 5 bepaalt daarom dat in het kader van het onderzoek (als bedoeld in artikel
2.3.2, eerste lid, van de wet) een gesprek plaatsvindt tussen de betrokkenen (degene door of namens
wie de melding is gedaan en waar mogelijk met de mantelzorger of mantelzorgers dan wel diens
vertegenwoordiger) en deskundigen (namens het college). Een precieze vorm van het onderzoek en
gesprek wordt hiermee niet voorgeschreven. Tijdens het gesprek komen de onderwerpen genoemd
in de onderdelen a tot j ter sprake, voor zover het (nog) nodig is dit in persoon te bespreken. Waar
het betreft de onderwerpen genoemd in artikel 2.3.2, vierde lid, van de wet dient echter zonder

                                                                                                      18
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>meer - in enige mate - onderzoek plaats te vinden. In bepaalde gevallen is hiervoor een gesprek in
persoon echter niet (meer) nodig.
Het gesprek vindt zo mogelijk bij de cliënt thuis plaats. Indien woningaanpassingen nodig zijn, is dat
zeker essentieel om de thuissituatie goed te kunnen beoordelen en doeltreffende oplossingen te
vinden.
In onderdeel b is als onderwerp van gesprek 'het gewenste resultaat van het verzoek om
ondersteuning' opgenomen. Dit is belangrijk omdat in de woorden van de nota naar aanleiding van
het verslag (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 34, blz. 183) "de ultieme toetssteen of de
maatschappelijke ondersteuning effectief is geweest, ligt in de beantwoording van de vraag of de
cliënt zelf vindt dat de verleende maatschappelijke ondersteuning heeft bijgedragen aan een
verbetering van zijn zelfredzaamheid of participatie. In het wetsvoorstel Wmo 2015 staat het
bereiken van dit resultaat centraal".

[In het tweede lid is overeenkomstig artikel 2.3.2, vijfde lid, van de wet verankerd dat het college een
door of namens de cliënt ingediend persoonlijk plan betrekt bij het onderzoek.]

Overeenkomst het derde lid wordt de cliënt geïnformeerd over de gang van zaken bij het gesprek,
diens rechten en plichten - onder andere t.a.v. de verwerking van zijn (bijzondere)
persoonsgegevens - en de vervolgprocedure.

Het gesprek is hoofdregel en hoeft uiteraard niet plaats te vinden als dit niet nodig is (zie het vierde
lid). Het kan bijvoorbeeld om een cliënt gaan die al bekend is bij de gemeente en een eenvoudige
'vervolgvraag' heeft. Zoals aangegeven, waar het betreft de onderwerpen genoemd in artikel 2.3.2,
vierde lid, van de wet, ontslaat dit het college niet van diens onderzoeksverplichting in algemene zin.
In sommige gevallen kan dit echter op basis van al beschikbare informatie en hoeft het niet tijdens
het gesprek nogmaals inhoudelijk besproken te worden.

Artikel 6. Verslag
Deze bepaling is opgenomen in het belang van een zorgvuldige dossiervorming en een zorgvuldige
procedure en is overeenkomstig artikel 2.3.2, vijfde lid, van de wet opgenomen.

Het eerste lid borgt dat altijd verslag wordt opgemaakt. De invulling van deze verslagplicht is
vormvrij. Hierbij kan worden voortgeborduurd op de praktijk van de Wmo. In de memorie van
toelichting (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3, p. 32-33) staat dat de gemeente aan de cliënt
een weergave van de uitkomsten van het onderzoek verstrekt om hem in staat te stellen een
aanvraag te doen voor een maatwerkvoorziening. Dat moet in beginsel schriftelijk. Een goede
weergave maakt het voor de gemeente inzichtelijk om een juiste beslissing te nemen te nemen op
een aanvraag en draagt bij aan een inzichtelijke communicatie met de cliënt. Uiteraard zal de
weergave van de uitkomsten van het onderzoek variëren met de uitkomsten van het onderzoek. Zo
zal de weergave van het onderzoek bijvoorbeeld heel beperkt kunnen zijn als de cliënt van mening is
goed geholpen te zijn en de uitkomst is dat geen aanvraag van een maatwerkvoorziening
noodzakelijk is. Bij meer complexe onderzoeken zal uiteraard een uitgebreidere weergave
noodzakelijk zijn. Desgewenst kan de gemeente de schriftelijke weergave van de uitkomsten van het
onderzoek ook gebruiken als een met de cliënt overeengekomen plan (arrangement) voor het
bevorderen van zijn zelfredzaamheid en participatie waarin de gemaakte afspraken en de
verplichtingen die daaruit voortvloeien, zijn vastgelegd. Het is in dat geval passend dat het college en
de cliënt dit plan ondertekenen. Indien een persoonlijk plan is overhandigd, wordt dit plan ook
opgenomen of toegevoegd aan het verslag.

Soms kan een verslag al direct worden meegegeven, maar vaak zal dit toch nog moeten worden
uitgewerkt en gaat daar een paar dagen overheen. Daarom begint het tweede lid met de zinsnede
"Binnen [...] werkdagen na het gesprek". Het kan overigens ook zijn dat na een gesprek de cliënt

                                                                                                      19
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>bijvoorbeeld nog onderzoekt wat er in zijn omgeving mogelijk is, bijvoorbeeld of hij met iemand kan
meerijden om boodschappen te doen, of dat hij nog een aanvullende opmerking heeft. Ook dan is
een paar dagen tijd na het gesprek nuttig.

Artikel 7. Aanvraag
Ook deze bepaling is een uitwerking van artikel 2.1.3, eerste lid, en tweede lid, onder a, van de wet,
waarbij is bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval bepaalt op welke wijze wordt
vastgesteld of een cliënt voor een maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie,
beschermd wonen of opvang in aanmerking komt. De wet bepaalt dat het college binnen twee
weken na de ontvangst van de aanvraag de beschikking moet geven (artikel 2.3.5, tweede lid). In de
Awb worden regels gegeven omtrent de aanvraag. Deze verordening wijkt daarvan niet af. Op grond
van artikel 4:1 van de Awb wordt een aanvraag tot het geven van een beschikking schriftelijk
ingediend bij het bestuursorgaan dat bevoegd is op de aanvraag te beslissen (hier het college), tenzij
bij wettelijk voorschrift anders is bepaald.

In het eerste lid is aangegeven dat naast de cliënt alleen een daartoe door hem gemachtigd persoon
of een vertegenwoordiger (zie voor een definitie van vertegenwoordiger de toelichting onder artikel
1) een aanvraag kan indienen. Dit is minder ruim dan de kring van personen rond de cliënt die een
melding kan doen. Zie hiervoor artikel 2 en de toelichting daarbij. Aangezien het hier gaat om de
formele aanvraag om een beschikking in de zin van de Awb, is hier de formele eis van machtiging of
vertegenwoordiging gesteld.

[Een aanvraag die niet is ingediend met gebruikmaking van een aanvraagformulier hoeft niet in
behandeling genomen te worden.]

[Ter voorkoming van onnodige administratieve lasten is in het tweede lid de mogelijkheid opgenomen
om een door de cliënt ondertekend verslag als aanvraag aan te merken.]

Artikel 8. Criteria voor een maatwerkvoorziening
In artikel 2.1.3, tweede lid, onder a, van de wet is bepaald dat de raad bij verordening moet
aangeven op basis van welke criteria het college kan vaststellen of een cliënt voor een
maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang in
aanmerking komt. In de memorie van toelichting op deze bepaling (Kamerstukken II 2013/14, 33 841,
nr. 3, blz. 134) wordt aangegeven dat het bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening op
maatwerk aankomt. Gemeentelijke vrijheid is nodig omdat de behoeften van inwoners per gemeente
kunnen verschillen en de sociale en fysieke infrastructuur per gemeente anders is. Ook het aanbod
van algemene voorzieningen is niet in iedere gemeente gelijk. Het is daarom niet mogelijk of
wenselijk dat in de verordening limitatief wordt geregeld welke maatwerkvoorzieningen zullen
worden verstrekt. De gemeente moet wel aan de hand van geschikte en toepasbare criteria meer in
detail en concreet nader afbakenen in welke gevallen iemand een maatwerkvoorziening kan krijgen.
In dit artikel is deze verplichting uitgewerkt.
Het tweede lid is gebaseerd op artikel 2.3.5, derde en vierde lid, van de wet. Het gebruik van 'of'
tussen de twee onderdelen van het tweede lid maakt duidelijk dat deze onderdelen niet cumulatief
zijn bedoeld.
[Het derde lid van artikel 8 betreft een 'kan'-bepaling en weet eveneens zijn grondslag in artikel 2.1.3,
(eerste lid en) tweede lid, aanhef en onder a, van de wet. In de memorie van toelichting is bij artikel
2.3.5, derde lid, van de wet (Kamerstukken II2013-14, 33 841, nr. 3, p. 148) opgemerkt dat de
maatwerkvoorziening nadrukkelijk een hekkensluiter is:
"Alleen wanneer iemand echt niet zelf of met hulp van zijn omgeving in staat is tot zelfredzaamheid
of participatie en ook een algemene voorziening geen uitkomst biedt, is er een rol voor het college.
Dat is niet het geval wanneer het gaat om diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen of andere
maatregelen die naar hun aard gebruikelijk zijn (fiets, schoonmaakmiddelen, wandelstok, eenvoudige

                                                                                                      20
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre>rollator). Wanneer iemand beschikt over algemeen gebruikelijke zaken, maar deze in verband met
zijn beperking of problemen niet meer afdoende zijn, kan aanleiding bestaan om een voorziening te
treffen. Dat is ook niet het geval als de aanvrager zijn hulpvraag redelijkerwijs van te voren had
kunnen voorzien en met zijn beslissing had kunnen voorkomen, bijvoorbeeld: indien iemand is
aangewezen op een rolstoel en een huis koopt waarin veel dure aanpassingen moeten worden
aangebracht, had het in de rede gelegen dat de aanvrager in een al aangepast huis zou zijn gaan
wonen."
Deze passage in het bijzonder - maar gelezen in samenhang met de verdere parlementaire
geschiedenis - biedt een onderbouwing om het begrip 'voorzienbaarheiď in individuele gevallen een
rol te laten spelen bij de afwijzing van een maatwerkvoorziening. Zoveel volgt ook uit de passages in
de parlementaire geschiedenis waaruit blijkt dat de wetgever aan heeft willen sluiten bij de huidige
rechtspraak op dit punt (zie in het bijzonder de nadere memorie van antwoord, Kamerstukken I 2013­
14, 33841, nr. J, p. 18). Hieruit volgt verder dat met artikel 8, derde lid, nadrukkelijk geen (verkapte)
inkomenstoets is - of kan worden - beoogd. Ook op grond van de wettekst en blijkens de
parlementaire geschiedenis is hiervoor namelijk uitdrukkelijk geen ruimte gelaten (zie verder de nota
naar aanleiding van het verslag, Kamerstukken II2013-14, 33 841, nr. 34, p. 24).
Gelet op artikel 2.1.3, eerste lid en tweede lid, aanhef en onder a, van de wet, de genoemde
wetsgeschiedenis en de huidige jurisprudentie is het van belang een expliciete grondslag te hebben
voor afwijzing van een maatwerkvoorziening waarbij de 'voorzienbaarheiď een rol speelt. Het derde
lid voorziet in een dergelijke grondslag. Gelet op de noodzaak tot een individuele beoordeling is de
weigeringsgrond als 'kan-bepaling' vormgegeven; het college van burgemeester en wethouders is
daarmee altijd gegeven een inhoudelijke afweging te maken bij iedere individuele aanvraag.]
Het vijfde lid van artikel 8 kan er bijvoorbeeld toe leiden dat als maatwerkvoorziening niet een
woningaanpassing wordt verstrekt maar een verhuisverkostengoeding. De woningaanpassing kan
dermate kostbaar zijn dat het college het primaat van verhuizing hanteert.

[Artikel 9. Advisering
Het college kan extern advies inwinnen indien dat voor de beoordeling van een aanvraag nodig is; als
dat de enige mogelijkheid is om een zorgvuldig onderzoek naar de aanvraag te doen, is het zelfs in
zekere zin verplicht.
Het is bij de adviesaanvraag van belang dat hierbij een heldere vraag of afgebakende opdracht wordt
verstrekt, zodat duidelijk is voor de cliënt en de adviseur welk aanvullend onderzoek nog nodig is.
In artikel 2.3.8, derde lid, van de wet is een medewerkingsplicht opgenomen. De cliënt is verplicht aan
het college desgevraagd de medewerking te verlenen die redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering
van deze wet.]

Artikel 10. Inhoud beschikking
Uitgangspunt van de wet is dat de cliënt een maatwerkvoorziening in 'natura' krijgt. Indien gewenst
door de cliënt bestaat echter de mogelijkheid van het toekennen van een budget.

Tweede lid, onder a, en derde lid, onder a: het beoogde resultaat is bijvoorbeeld 'mobiliteit' en niet
'een scootmobiel'. Zie ook de toelichting op artikel 5, eerste lid, onder b.
Tweede, onder b, en derde lid, onder d: onder 'duur' valt ook de termijn waarop een voorziening
technisch is afgeschreven.

Het vierde lid dient uitsluitend ter informatie aan de cliënt. Het college neemt niet de hoogte van de
bijdrage in de kosten in de beschikking op. Dat loopt immers via het CAK, evenals de mogelijkheid
van bezwaar en beroep daartegen. Zie artikel 12 en artikel 2.14, zesde lid, van de wet, waarin is
bepaald dat de bijdrage voor een maatwerkvoorziening dan wel een persoonsgebonden budget, met
uitzondering van die voor opvang, wordt vastgesteld en voor de gemeente geïnd door het CAK.

Artikel 11. Regels voor pgb

                                                                                                      21
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 22 ======================================================================

<pre>[Het college kan op grond van artikel 2.3.6 van de wet een pgb verstrekken. Als aan alle wettelijke
voorwaarden daartoe is voldaan, kan zelfs van een verplichting van het college worden gesproken.
Van belang is dat een pgb alleen wordt verstrekt indien de cliënt dit gemotiveerd vraagt (zie artikel
2.3.6, tweede lid, onder b). Met behoud van de motivatie-eis wordt geborgd dat duidelijk is dat het de
beslissing van de aanvrager zelf is om een pgb aan te vragen (zie de toelichting op amendement
Voortman c.s., Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 103).]

Het tweede lid geeft aan dat het in beginsel niet mogelijk is om achteraf kosten te declareren.

Het derde en vierde lid berusten op artikel 2.1.3, tweede lid, onder b, van de wet. Hierin staat dat in
de verordening in ieder geval wordt bepaald op welke wijze de hoogte van een pgb wordt
vastgesteld, waarbij geldt dat de hoogte toereikend moet zijn. In de memorie van toelichting
(Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3, blz. 39) is vermeld dat de gemeente bijvoorbeeld kan
bepalen dat het pgb niet hoger mag zijn dan een percentage van de kosten die voor de gemeente
verbonden zijn aan het verlenen van adequate ondersteuning in natura. Gemeenten hebben
daarmee ook de mogelijkheid om differentiatie aan te brengen in de hoogte van het pgb. Gemeenten
kunnen verschillende tarieven hanteren voor verschillende vormen van ondersteuning en voor
verschillende typen hulpverleners. Gemeenten kunnen bij het vaststellen van tarieven bijvoorbeeld
onderscheid maken tussen ondersteuning die wordt geleverd door het sociale netwerk, door
hulpverleners die werken volgens de kwaliteitsstandaarden en hulpverleners die dat niet doen (zoals
werkstudenten, zzp'ers zonder diploma's e.d.).
Een aanvraag voor een pgb kan geweigerd worden voor zover de kosten van het pgb hoger zijn dan
de kosten van de maatwerkvoorziening (artikel 2.3.6, vijfde lid, onder a, van de wet). De situatie
waarin het door de cliënt beoogde aanbod duurder is dan het aanbod van het college betekent dus
niet bij voorbaat dat het pgb om die reden geheel geweigerd kan worden. Cliënten kunnen zelf
bijbetalen wanneer het tarief van de door hen gewenste aanbieder duurder is dan het door het
college voorgestelde aanbod. Het college kan het pgb slechts weigeren voor dat gedeelte dat
duurder is dan het door het college voorgestelde aanbod. Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen
doordat de gemeente vanwege inkoopvoordelen maatwerkvoorzieningen al snel goedkoper zal
kunnen leveren dan wanneer iemand zelf ondersteuning inkoopt met een pgb. Daarbij kan gedacht
worden aan vervoers- of opvangvoorzieningen.
Een pgb is gemiddeld genomen ook goedkoper dan zorg en ondersteuning in natura omdat er minder
overheadkosten hoeven te worden meegerekend. De maximale hoogte van een pgb is in de
verordening begrensd op de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate door
het college ingekochte maatwerkvoorziening in natura.

Nadere toelichting als voor variant A wordt gekozen
Het vierde lid geeft regels voor de wijze van berekening van de hoogte van de bedragen voor pgb's
voor afzonderlijke maatwerkvoorzieningen. Bij de onderdelen b tot en met f maakt de gemeente
onderscheid tussen welke persoon de ondersteuning levert. Voor een vrijwilliger of persoon die niet
is opgeleid voor de betreffende werkzaamheden, wordt bij het vaststellen van de hoogte van het pgb
een lager tarief gehanteerd dan voor een daarvoor opgeleid persoon. Waar bijzondere
deskundigheid is vereist, wordt in sommige gevallen nog weer een ander tarief gehanteerd. Het
tarief wordt daarbij telkens bepaald op basis het laagste tarief per uur, resultaat of dagdeel dat voor
de te leveren hulp - rekening houdende met de kwalificaties van degenen die deze leveren - zou
worden gehanteerd als deze door een door de gemeente gecontracteerde aanbieder zou worden
geleverd. Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor verhuishulp (onderdeel j) en voor het
bezoekbaar maken van een woning (onderdeel l) wordt rekening gehouden of de cliënt al dan niet
gebruik zal maken van een erkende verhuizer, respectievelijk erkende aannemer. In aanvulling hierop
gelden op grond van het vijfde lid voorwaarden waaronder de ontvanger van een pgb een
voorziening kan betrekken van een persoon die behoort tot zijn sociale netwerk. Hieruit kan volgen
dat de cliënt in aanmerking komt voor een lager tarief dan berekend overeenkomstig het vierde lid.

                                                                                                    22
</pre>

====================================================================== Einde pagina 22 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 23 ======================================================================

<pre>De zaak 'die de aanvrager zou hebben ontvangen als de zaak in natura zou worden verstrekt'
(onderdeel a) kan in bepaalde gevallen ook een tweedehands voorziening betreffen. Als dat zo is,
dan worden de kostprijs en afschrijvingstermijn daarop gebaseerd.

Nadere toelichting als voor variant B wordt gekozen
Het vaststellen van nadere regels voor de berekeningswijze van de hoogte van pgb's is gedelegeerd
aan het college. Het college is verplicht dergelijke regels vast te stellen, rekenschap gevende van het
derde lid (dat de 'essentialia' bevat) in samenhang het wettelijke kader. Hierbij moet onderscheid
gemaakt worden tussen verschillende vormen van zorg en ondersteuning en in verband met [...].
Uitwerking van de details van de verordening leent zich overeenkomstig Igr 2 van de 100 Ideeën voor
de gemeentelijke regelgever in beginsel uitstekend voor delegatie aan het college.

Op grond van het vijfde lid gelden de volgende voorwaarden waaronder de ontvanger van een pgb
diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen kan betrekken van een
persoon die behoort tot zijn sociale netwerk. Ten eerste mag deze persoon geen tarief hanteren dat
hoger is dan [het door het college bij de berekening van de hoogte van het pgb gehanteerde tarief
(overeenkomstig het derde en vierde lid) OF het gangbare tarief voor informele hulpverleners onder
de Wet langdurige zorg]. Bovendien mogen er geen tussenpersonen of belangenbehartigers uit het
pgb betaald worden.

Daarnaast is van belang dat in de nota naar aanleiding van het verslag (Kamerstukken II 2013/14, 33
841, nr. 34) de regering heeft aangegeven dat onder dit sociale netwerk ook mantelzorgers kunnen
vallen. Wel is de regering van mening dat de beloning van het sociale netwerk in elk geval beperkt
moet blijven tot die gevallen waarin het de gebruikelijke hulp overstijgt en dit aantoonbaar tot
betere en effectievere ondersteuning leidt en aantoonbaar doelmatiger is. Overeenkomstig de
huidige Wmo-praktijk met betrekking tot informele hulp wordt hierbij in ieder geval gedacht aan
diensten (zorg van mantelzorgers bijvoorbeeld). Informele hulp bij hulpmiddelen,
woningaanpassingen en andere maatregelen is minder goed denkbaar. Ingeval ook hiervoor een pgb
wordt aangevraagd is voor gemeenten van belang dat slechts een pgb wordt verstrekt indien naar
het oordeel van het college is gewaarborgd dat de in te kopen diensten, hulpmiddelen,
woningaanpassingen en andere maatregelen veilig, doeltreffend en cliëntgericht worden verstrekt
(artikel 2.3.6, tweede lid, onder c, van de wet). Bij het beoordelen van de kwaliteit als bedoeld in
artikel 2.3.6, tweede lid, onder c, van de wet weegt het college mee of de diensten, hulpmiddelen,
woningaanpassingen en andere maatregelen in redelijkheid geschikt zijn voor het doel waarvoor het
persoonsgebonden budget wordt verstrekt (artikel 2.3.6, derde lid, van de wet).

Het bij de uitvoering van de Wet langdurige zorg gangbare tarief voor informele hulpverleners - waar
in dit artikel naar verwezen wordt - bedraagt op dit moment overeenkomstig artikel 5.22 van de
Regeling langdurige zorg C20. Door de dynamische verwijzing naar het stelsel van de Wet langdurige
zorg stijgt het bij de uitvoering van deze verordening gehanteerde tarief mee als het bij de uitvoering
van de Wet langdurige zorg gehanteerde tarief stijgt.

Artikelen 12 en 12a. Bijdrage in de kosten van algemene voorzieningen, maatwerkvoorzieningen
en pgb's
De wet maakt een onderscheid tussen de bijdragen in de kosten van algemene voorzieningen en
maatwerkvoorzieningen. De bijdragen in de kosten van algemene voorzieningen mag de gemeente
bepalen en deze mogen kostendekkend zijn. In de nota naar aanleiding van het verslag
(Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 34, blz. 95) staat hierover dat de regering gemeenten
beleidsruimte geeft door hen de mogelijkheid te bieden om in de verordening te bepalen welke
eigen bijdrage een cliënt verschuldigd is voor een algemene voorziening. Bij het bieden van deze
beleidsruimte gaat de regering ervan uit dat gemeenten hier verstandig mee omgaan en
voorzieningen, zoals laagdrempelige informatievoorziening, uit zal sluiten van eigen bijdragen.

                                                                                                    23
</pre>

====================================================================== Einde pagina 23 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 24 ======================================================================

<pre>Gemeenten hebben er zelf belang bij om een algemene voorziening (financieel) laagdrempelig te
maken, zodat de druk op vaak duurdere maatwerkvoorzieningen wordt beperkt. Bovendien is een
vereiste - om een passende bijdrage te kunnen leveren aan de zelfredzaamheid of participatie van
een cliënt - dat een algemene voorziening financieel toegankelijk is voor de cliënt. In individuele
gevallen is het mogelijk dat dit niet het geval is ondanks de geldende kortingsregeling (bijvoorbeeld
vanwege schulden of andere hoge kosten). In dat geval is verwijzing naar de bijzondere bijstand niet
mogelijk en komt de cliënt - als de ondersteuning noodzakelijk is - in aanmerking voor een
maatwerkvoorziening. De hoogte van de eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening wordt door
het CAK vastgesteld en opgelegd op basis van het individuele inkomen en vermogen.

Artikel 12 geeft uitvoering aan artikel 2.1.4, eerste lid, aanhef en onder a, van de wet. Hierbij wordt
gebruik gemaakt van de in artikel 2.1.4, tweede lid, aanhef, van de wet geboden mogelijk om de
hoogte van de bijdrage voor de verschillende soorten van voorzieningen verschillend vast te stellen
(eerste lid). Ook wordt gebruik gemaakt van de in artikel 2.1.4, tweede lid, aanhef en onder a, van de
wet geboden mogelijk om te bepalen dat voor bepaalde groepen een korting op de bijdrage van
toepassing is (tweede lid). [De hoogte van de bijdragen wordt jaarlijks geïndexeerd op basis van
[gekozen indexeringswijze] (derde lid). Omdat het voor cliënten vooraf duidelijk moet zijn welke
bijdrage zij verschuldigd zullen zijn voor het gebruik van een algemene voorziening, is in het vierde lid
geregeld dat het college er zorg voor dient te dragen dat de geldende hoogte van de bijdragen voor
eenieder kenbaar is. De wijze waarop is vrij, als de kenbaarheid maar in redelijkheid verzekerd is.
Gedacht kan worden aan publicatie in het (elektronisch) gemeenteblad, op de gemeentelijke website
en/of in een lokaal dagblad, via redactionele aanpassing van de verordening in de Centrale
Voorziening Decentrale Regelgeving (onderdeel van www.overheid.nl) en/of door het beschikbaar
stellen van een flyer.]

Verder ligt het voor de hand dat daarnaast met de aanbieders afgesproken wordt dat cliënten,
voordat zij gebruik maken van een algemene voorziening, op de hoogte worden gesteld van de
bijdrage die zij daarvoor verschuldigd zullen zijn.

Huishoudelijke hulp niveau 1 betreft hulp bij het schoonmaken en opruimen van de woning van een
cliënt die daartoe vanwege somatische beperkingen niet meer in staat is, maar nog wel de regie over
het huishouden kan voeren.

Artikel 12a geeft uitvoering aan de artikelen 2.1.4, eerste lid, aanhef en onder b, tweede lid, aanhef
en onder b, en het derde en zevende lid, en 2.1.5, eerste lid, van de wet. [Hierbij wordt gebruik
gemaakt van de in artikel 3.8, tweede lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geboden mogelijk om
de bijdrage voor de in artikel 3.8, eerste lid, van dat besluit genoemde categorieën personen te
verlagen (zie het derde lid).]

Het totaal van de bijdragen in de kosten van maatwerkvoorzieningen dan wel pgb's is gelimiteerd tot
een bedrag gelijk aan de kostprijs van de voorzieningen (deze limitering volgt uit artikel 2.1.4, derde
lid, eerste zin, van de wet). Een bijdrage ter hoogte van de kostprijs is verschuldigd als dat bedrag
lager is dan het overeenkomstig hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 [of het derde lid]
berekende maximum. Als dat maximum echter lager is dan de kostprijs, dan is een bijdrage
overeenkomstig het op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 [of het derde lid] berekende
maximum verschuldigd.

[De hoogte van de bijdragen genoemd in het derde lid wordt jaarlijks geïndexeerd op basis van de
ontwikkeling van het minimumloon (vierde lid). Hetzelfde gebeurt met de bedragen genoemd in
artikel 3.8, eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 (zie artikel 3.7, derde lid, van dat besluit).
Het college draagt er zorg voor dat de nieuwe bedragen voor iedereen kenbaar kunnen zijn (vijfde
lid). De wijze waarop is vrij, als de kenbaarheid maar in redelijkheid verzekerd is. Gedacht kan worden

                                                                                                        24
</pre>

====================================================================== Einde pagina 24 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 25 ======================================================================

<pre>aan publicatie in het (elektronisch) gemeenteblad, op de gemeentelijke website en/of in een lokaal
dagblad, via redactionele aanpassing van de verordening in de Centrale Voorziening Decentrale
Regelgeving (onderdeel van www.overheid.nl) en/of door het beschikbaar stellen van een flyer.]

De wet verplicht tot het vaststellen van de kostprijs van een maatwerkvoorziening (artikel 2.1.4,
derde lid, tweede zin). Dat kan op drie manieren en deze zijn vastgelegd in de drie onderdelen van
het zesde lid.

Artikel 13. Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning
Deze bepaling betreft een uitwerking van de verordeningsplicht in artikel 2.1.3, tweede lid, onder c,
van de wet, waarin is bepaald dat in de verordening in ieder geval wordt bepaald welke eisen
worden gesteld aan de kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de deskundigheid van
beroepskrachten daaronder begrepen.
De regering legt de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van voorzieningen bij de gemeente en de
aanbieder. Het is aan de gemeente om in de verordening te bepalen welke kwaliteitseisen worden
gesteld aan aanbieders van voorzieningen. Die eisen zullen ook betrekking kunnen hebben op de
deskundigheid van het in te schakelen personeel. De regering benadrukt in de memorie van
toelichting op artikel 2.1.3, tweede lid, onder c, van de wet (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3)
dat de kwaliteitseisen die zijn vervat in de artikelen 3.1 e.v. van de wet en die zich rechtstreeks tot
aanbieders richten, daarbij uitgangspunt zijn. De eis dat een voorziening van goede kwaliteit wordt
verleend, biedt veel ruimte voor de gemeenten om in overleg met organisaties van cliënten en
aanbieders te werken aan kwaliteitsstandaarden voor de ondersteuning.

In het eerste lid zijn een aantal voor de hand liggende kwaliteitseisen uitgewerkt. Het in het tweede
lid genoemde jaarlijkse cliëntervaringsonderzoek is verplicht op grond van artikel 2.5.1, eerste lid,
van de wet.

[Artikel 14. Meldingsregeling calamiteiten en geweld
In artikel 3.4, eerste lid, van de wet is bepaald dat de aanbieder bij de toezichthoudend ambtenaar,
bedoeld in artikel 6.1 van de wet onverwijld melding doet van iedere calamiteit die bij de verstrekking
van een voorziening heeft plaatsgevonden en van geweld bij de verstrekking van een voorziening. In
artikel 6.1 van de wet is bepaald dat het college personen aanwijst die zijn belast met het houden van
toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens de wet.
In aanvulling op het bovenstaande regelt artikel 14 dat er door het college een regeling wordt
opgesteld over het doen van meldingen (eerste lid) en dat de toezichthoudend ambtenaar deze
meldingen onderzoekt en het college adviseert over het voorkomen van verdere calamiteiten en het
bestrijden van geweld (derde lid).]

Artikel 15. Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen en pgb's en
misbruik of oneigenlijk gebruik van de Wmo 2015
Deze bepaling betreft een uitwerking van de verordeningsplicht in artikel 2.1.3, vierde lid, van de
wet, waarin is bepaald dat in de verordening in ieder geval regels worden gesteld voor de bestrijding
van het ten onrechte ontvangen van een maatwerkvoorziening of een pgb, alsmede van misbruik of
oneigenlijk gebruik van de wet.

[Aan het'bestrijden' van ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen en pgb's gaat als het goed
is een poging dit te 'voorkomen' vooraf. Duidelijke informatie over enerzijds de rechten en plichten
van de cliënt en anderzijds de gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik spelen hierbij een
belangrijke rol. Daarom is in het eerste lid een 'informatieplicht' voor het college opgenomen.]

[Het tweede, derde en vijfde lid bevatten een herhaling van hetgeen al in de tekst van de wet is
opgenomen (artikel 2.3.8, 2.3.10 en 2.4.1). Met opname van deze wettekst in de verordening wordt

                                                                                                     25
</pre>

====================================================================== Einde pagina 25 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 26 ======================================================================

<pre>beoogd een compleet beeld te geven van de regels voor de bestrijding van het ten onrechte
ontvangen van een maatwerkvoorziening of een pgb, alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van
de wet.]
Het vierde lid is een 'kan'-bepaling. Een pgb wordt verstrekt met de bedoeling dat men daarmee een
voorziening treft. Als binnen zes maanden na de beslissing tot het verstrekken van het pgb nog geen
voorziening is getroffen, heeft het college de bevoegdheid om de beslissing geheel of gedeeltelijk in
te trekken. Deze bepaling is te zien als een verbijzondering van de bepaling in het derde lid, onder e
(dat tevens op maatwerkvoorzieningen (in natura) ziet).

In artikel 2.4.1 tot en met 2.4.4 van de wet zijn regels voor het verhaal van kosten opgenomen en is
de bevoegdheid aan het college gegeven tot het (in geldswaarde) terugvorderen van een ten
onrechte verstrekte maatwerkvoorziening of pgb. Hierbij is tevens bepaald dat het college het terug
te vorderen bedrag bij dwangbevel kan invorderen. Uit de memorie van toelichting op artikel 2.4.1
(Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3, blz. 157) wordt duidelijk dat daarnaast de mogelijkheid blijft
bestaan om maatwerkvoorzieningen terug te vorderen; 'omdat het niet in alle gevallen mogelijk is
een al genoten maatwerkvoorziening terug te vorderen, kan het college de waarde van de genoten
maatwerkvoorziening uitdrukken in een bedrag dat voor terugvordering in aanmerking komt.'
In het zesde lid is dan ook een bepaling opgenomen die het college de bevoegdheid geven tot
terugvordering van in eigendom of in bruikleen verstrekte voorzieningen.

[Artikel 15a. Opschorting betaling uit het pgb
Met deze regeling wordt uitvoering gegeven aan artikel 2.1.3, vierde lid, van de wet, in combinatie
met artikel 2, vierde lid, aanhef en onder e, van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015, en wordt beoogd
misbruik en oneigenlijk gebruik van pgb's te bestrijden.
In bepaalde gevallen is (tijdelijke) opschorting van een betaling uit het pgb naar aanleiding van een
declaratie een beter instrument dan beëindiging of weigering (op grond van artikel 2, vierde lid, van
de Uitvoeringsregeling Wmo 2015) of zelfs intrekken of herzien van het verleningsbesluit (op grond
van artikel 2.3.10 van de wet). Middels opschorting kan ruimte geboden worden voor
herstelmaatregelen of nader onderzoek. Bijvoorbeeld als het gaat om de overeenkomsten die de
budgethouder is aangegaan of bij herziening van de toekenningbeschikking.
Om deze redenen is de mogelijkheid voor het college om de SVB te verzoeken over te gaan tot
opschorting aan de verordening toegevoegd. Het college kan een verzoek enkel doen als een ernstig
vermoeden is gerezen dat:
1) de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige
gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid,
2) de cliënt niet voldoet aan de aan het persoonsgebonden budget verbonden voorwaarden, of
3) de cliënt het persoonsgebonden budget niet of voor een ander doel gebruikt.

Van de onder 2 genoemde omstandigheid is ook sprake als de cliënt niet langer voldoende in staat is
op eigen kracht, dan wel met hulp uit zijn sociale netwerk of van zijn vertegenwoordiger, de aan een
persoonsgebonden budget verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren, en als niet langer is
gewaarborgd dat de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de
maatwerkvoorziening behoren, veilig, doeltreffend en cliëntgericht worden verstrekt.

Uiteraard moet het college het verzoek goed motiveren en - met inachtneming van de daarvoor
geldende regels - de SVB van voldoende informatie voorzien op grond waarvan de SVB over kan gaan
tot deugdelijke besluitvorming ten aanzien van het al dan niet nemen van een besluit tot opschorting.
Verder kan er voor ten hoogste dertien weken worden opgeschort. Hierbij is aansluiting gezocht bij de
termijn zoals deze ook wordt gehanteerd in artikel 4:56 van de Awb en onder de Wet langdurige
zorg.]




                                                                                                      26
</pre>

====================================================================== Einde pagina 26 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 27 ======================================================================

<pre>[Artikel 15b. Onderzoek naar kwaliteit en recht- en doelmatigheid maatwerkvoorzieningen en
pgb's
Net als artikel 15 betreft deze bepaling grotendeels een uitwerking van de verordeningsplicht in
artikel 2.1.3, vierde lid, van de wet, waarin is bepaald dat in de verordening in ieder geval regels
worden gesteld voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een maatwerkvoorziening of
een pgb, alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet.
Op grond van artikel 2.3.9 van de wet moet het college periodiek onderzoeken of er aanleiding is om
een besluit tot verstrekking van een maatwerkvoorziening of toekenning van een pgb te
heroverwegen. Soms bestaat er echter twijfel over de kwaliteit, doelmatigheid en rechtmatigheid van
geleverde ondersteuning, het onderzoek in het kader van artikel 2.3.9 biedt dan onvoldoende houvast
om hier goed naar te kijken. Daarom is artikel 15b toegevoegd. Op grond van deze bepaling moet het
college in aanvulling op het onderzoek overeenkomstig artikel 2.3.9 ook periodiek, al dan niet
steekproefsgewijs onderzoeken of de verstrekte maatwerkvoorzieningen in natura en pgb's worden
gebruikt, respectievelijk besteed ten behoeve van het doel waarvoor ze zijn verstrekt, of de besteding
op een rechtmatige manier gebeurt en of de geleverde ondersteuning van goede kwaliteit is. Een
onderzoek kan zowel betrekking hebben op het handelen van een cliënt of pgb-houder, als op de
ondersteuningsverlening door een aanbieder. Het onderzoek kan onder meer bestaan uit:
dossieronderzoek, bezoek aan de cliënt, bezoek aan de locatie waar de cliënt ondersteuning krijgt en
gesprekken met de aanbieder.]

Artikel 16. Jaarlijkse waardering mantelzorgers
Deze bepaling betreft een uitwerking van de verordeningsplicht in artikel 2.1.6 van de wet. Hierin is
opgenomen dat bij verordening wordt bepaald op welke wijze het college zorg draagt voor een
jaarlijkse blijk van waardering voor de mantelzorgers van cliënten in de gemeente. De verordening
moet in ieder geval voorzien in een procedure die waarborgt dat alle mantelzorgers, die voldoen aan
de voorwaarden, voor het ontvangen van een blijk van waardering in aanmerking kunnen worden
gebracht.

Artikel 2.1.6 stelt dat het moet gaan om mantelzorgers van cliënten in de gemeente. Artikel 1.1.1 van
de wet definieert een cliënt als een persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening,
maatwerkvoorziening of pgb, of door of namens wie een melding is gedaan. Het gaat dus ook om
mantelzorgers van cliënten die een hulpvraag hebben aangemeld, ook al is daar geen voorziening op
basis van deze wet uitgekomen. Voorts is de woonplaats van de cliënt bepalend, zodat het dus ook
mantelzorgers kan betreffen die in andere gemeenten wonen.

Kort en goed komt het erop neer dat - met inachtneming van het bovenstaande - mantelzorgers van
cliënten in de gemeente via een melding bij het college in aanmerking kunnen worden gebracht voor
de jaarlijkse blijk van waardering (eerste lid). Onder andere ten aanzien van de meldingsprocedure
kunnen het college nadere regels stellen (derde lid).

NB Individuele gemeenten kunnen naar aanleiding van de gekozen invulling van het tweede lid deze
toelichting zelf aanvullen.

[Artikel 17. Tegemoetkoming meerkosten personen met een beperking of chronische problemen
Deze bepaling betreft een uitwerking van artikel 2.1.7 van de wet. Daarin is opgenomen dat bij
verordening kan worden bepaald dat door het college aan personen met een beperking of chronische
psychische of psychosociale problemen die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten
hebben, een tegemoetkoming wordt verstrekt ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de
participatie. En als dat mogelijk is, in welke gevallen en in welke mate ((Kamerstukken II2013/14, 33
841, nr. 3, blz. 140).




                                                                                                   27
</pre>

====================================================================== Einde pagina 27 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 28 ======================================================================

<pre>De tegemoetkoming kan op aanvraag kan verstrekt. De beslissing op een dergelijke aanvraag is een
beschikking en meer in het bijzonder een subsidiebeschikking. De bepalingen in de Awb, onder andere
over bezwaar en beroep en subsidies zijn hierop van toepassing.
De tegemoetkoming kan een alternatief zijn voor een maatwerkvoorziening of pgb. Hiervoor is wel
vereist dat de cliënt zelf kiest voor een tegemoetkoming. Hierbij valt bijvoorbeeld te denken aan een
cliënt die een aanvraag doet voor een maatwerkvoorziening of pgb en die tijdens het onderzoek naar
de aanvraag de keuze krijgt om een tegemoetkoming te ontvangen voor de door hem gewenste
voorziening. Deze tegemoetkoming is niet kostendekkend maar geeft de cliënt wel het voordeel dat
hij zelf een bedrag in handen krijgt waarmee meer eigen regie heeft bij de inkoop van de gewenste
voorziening. Indien hij het geld niet aanwendt voor dit doel, kan op grond van de subsidietitel van de
Awb worden gehandhaafd. Indien hij later wederom een aanvraag zou doen voor maatschappelijke
ondersteuning, zonder dat er nieuwe feiten of omstandigheden in zijn situatie zijn, kan deze aanvraag
worden afgewezen op grond van de Awb onder verwijzing naar de eerdere beschikking ter
verstrekking van de tegemoetkoming.

Nadere toelichting als voor variant B wordt gekozen én daarbij het derde en vierde lid worden
overgenomen
De hoogte van de tegemoetkoming wordt jaarlijks geïndexeerd op basis van [gekozen
indexeringswijze] (derde lid). Het college draagt er zorg voor dat de nieuwe bedragen voor iedereen
kenbaar kunnen zijn (vierde lid). De wijze waarop is vrij, als de kenbaarheid maar in redelijkheid
verzekerd is. Gedacht kan worden aan publicatie in het (elektronisch) gemeenteblad, op de
gemeentelijke website en/of in een lokaal dagblad, via redactionele aanpassing van de verordening in
de Centrale Voorziening Decentrale Regelgeving (onderdeel van www.overheid.nl) en/of door het
beschikbaar stellen van een flyer.]

Artikel 18. Verhouding prijs on kwaliteit levering voorziening door dorden
Hot college kan do uitvoering van do wet, mot uitzondering van do vaststelling van do rechten on
plichten van do cliënt, door dorden laten verrichten (artikel 2.6.4, eerste lid, van do wet). Mot hot
oog op gevallen waarin dit ton aanzion van oon voorziening gobourt, mooton bij verordening rogols
worden gestold tor waarborging van oon goodo verhouding tussen do prijs voor do lovoring van oon
voorziening on do oison dio worden gestold aan do kwaliteit daarvan (artikel 2.6.6, oorsto lid, van do
wot). Daarbij diont in iodor rokoning gohoudon to worden mot do deskundigheid van do
beroepskrachten on do arbeidsvoorwaarden.
Om to voorkomen dat alloon gokokon wordt naar do laagste prijs voor do uitvoering wordon in dit
artikel oon aantal andoro aspocton gonoomd waarmoo hot collogo bij hot vaststellen van tarieven
(naast do prijs) rokoning diont to houden. Hiormoo wordt boroikt dat oon botor boold ontstaat van
roëlo kostprijs voor do activitoiton dio zij door aanbieders willen laton uitvooron. Uitgangspunt is dat
do aanbieder kundig porsonool inzot togon do arbeidsvoorwaarden dio passen bij do voroisto
vaardigheden. Hiervoor is ton minste oon boold nodig van do voroisto activitoiton on do
arbeidsvoorwaarden dio daarbij horon. Dit biodt oon waarborg voor worknomors dat hun
werkzaamheden aansluiten bij do daarvoor goldondo arbeidsvoorwaarden.

Artikel 18. Verhouding prijs en kyahtert levering diensţ door derden                                       - ' Met opmaak: Lettertype:
Algemeen                                                                                                       +Hoofdtekst, 11 pt
Het college kan de uitvoering van de wet, met uitzondering van de vaststelling van de rechten en              Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                              +Hoofdtekst, 11 pt
plichten van de cliënt, door derden (aanbieders) laten verrichten (artikel 2.6.4, eerste lid, van de
wet). Met het oog op gevallen waarin dit ten aanzien van een voorziening gebeurt, moeten bij
verordening regels worden gesteld ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor
de levering van een voorziening en de eisen die worden gesteld aan de kwaliteit daarvan (artikel
2.6.6, eerste lid, van de wet). Daarbij dient in ieder rekening gehouden te worden met de
deskundigheid van de beroepskrachten en de arbeidsvoorwaarden en de op grond van artikel 2.6.6.
tweede lid, gestelde nadere regels in het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.

                                                                                                      28
</pre>

====================================================================== Einde pagina 28 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 29 ======================================================================

<pre>Met artikel 5.4 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 is die nadere invulling gegeven aan de
verplichting van artikel 2.6.6, eerste lid, van de wet om bij verordening regels te stellen ter
waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van een voorziening en de
eisen die worden gesteld aan de kwaliteit daarvan. Het artikel bepaalt aan welke eisen ten minste
moet worden voldaan om een goede prijs-kwaliteitverhouding te borgen. Gemeenten kunnen meer
zaken hieromtrent regelen; een uitputtende regeling is in het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 niet
bedoeld.

De regels hebben tot doel dat een vaste prijs of reële prijs wordt vastgesteld voor diensten die in
opdracht van het college door derden worden verleend, zodat de kwaliteit en continuïteit van deze
diensten kunnen worden gewaarborgd door het gemeentebestuur (artikel 2.1.1 van de wet) en de
gecontracteerde aanbieders (artikel 3.1 van de wet).
Er wordt gerefereerd aan het begrip voorziening dat op grond van artikel 1.1.1 van de wet zowel een
algemene voorziening als maatwerkvoorziening kan betekenen. Daarnaast ziet dit artikel enkel op
diensten als onderdeel van een voorziening. Dat betekent een beperking van de reikwijdte. De eis
voor de continuïteit, bedoeld in het tweede lid, onderdeel b, van artikel 5.4 van het
Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 ziet enkel op diensten die in het kader van een maatwerkvoorziening
wordt geleverd. Dit volgt uit artikel 2.6.5, tweede lid, van de wet. Voor de volledigheid wordt
vermeld dat het artikel alleen toeziet op overeenkomsten die het college sluit met derden over
opdrachten in het kader van de uitvoering van deze wet. Het toekennen van een subsidiebeschikking
is niet het sluiten van een overeenkomst voor een opdracht voor een dienst. Artikel 5.4 van het
Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en artikel 18 zien dan ook niet toe op subsidies. Denk hierbij aan veelal
kleine welzijnssubsidies die een gemeente verstrekt aan bewoners of vrijwilligersorganisaties.
Vanzelfsprekend kan het college bij de bepaling van het toe te kennen subsidiebedrag wel gebruik
maken van de genoemde kostprijselementen.

Op grond van artikel 5.4, tweede lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 dient het college voor het
vaststellen van de vaste prijs of reële prijs rekening te houden met de vastgestelde kwaliteit van de
dienst en de continuïteit in de relatie tussen cliënt en hulpverlener. Met het derde lid van artikel 5.4
van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 wordt een vaste prijs of reële prijs nader gedefinieerd en
geconcretiseerd, zodat kan worden beoordeeld of in redelijkheid de kostprijselementen zijn
verdisconteerd in een reële prijs. De kostprijselementen waar het college ten minste een vaste prijs
of reële prijs op moet baseren staan hierin vermeld en zijn opgenomen in het tweede en derde lid
van artikel 18. Het betreft de kosten van de beroepskracht, redelijke overheadkosten en overige
kostprijselementen. Voor de uitvoeringspraktijk zijn handreikingenjaver de normering vaņ                     - ' Met opmaak: Lettertype:
kostprijselementen beschikbaar die colleges en aanbieders kunnen toepassen om te komen tot een                   +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
                                                                                                                 Subscript
reële prijs. ^
                                                                                                                 Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                                 +Hoofdtekst, 11 pt______________
Ęen vastepriļsof reële_ prijs wordt on der an d ere ge baseerd op de koste n vande beroeps kra cht
                                                                                                                 Met opmaak: Lettertype:
(artikel 3, derde lid, onderdeel a, - een beroepskracht is een natuurlijk persoon die de ondersteuning           +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
uitvoert; dit kan zowel een zelfstandige zonder personeel zijn als een werknemer), waaronder de                  Subscript
loonkosten en overige kosten voortvloeiend uit de toepasselijke collectieve arbeidsovereenkomst, de
kosten van wettelijke verplichtingen ter zake van de arbeid en de overige kosten van wettelijke
verplichtingen verbonden aan het leveren van een dienst. Het gaat hierbij onder meer om wettelijke
verplichtingen als werkgeverspremies, wettelijke sociale verzekeringen en pensioenpremies,
wettelijk verlof, wettelijke verplichtingen op het gebied van arbeidsomstandigheden en overige
wettelijke verplichtingen die het leveren van de dienst met zich mee brengt. Als uitgangspunt geldt

1 Bijvoorbeeld Handreiking aanbesteding Wmo, de wet Basistarieven en als onderdeel daarvan het Hulpmiddel
onderbouwing bepaling tarief. Publicatie ActiZ, Vereniging van Nederlandse Gemeenten en het ministerie van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport, 2013 en de Code verantwoordelijk marktgedrag thuisondersteuning
(Kamerstukken II 2014/15, 34 104, nr. 70, blg-576970).

                                                                                                        29
</pre>

====================================================================== Einde pagina 29 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 30 ======================================================================

<pre>dat een aanbieder beroepskrachten inzet tegen de arbeidsvoorwaarden die passen bij de vereiste
vaardigheden (de eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de
deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen, zie artikel 2.1.3, tweede lid, onderdeel c,
van de wet). Het college zal zich dus een beeld moeten vormen van de vereiste activiteiten en de
daaraan verbonden reële kosten. Het college baseert een reële prijs vervolgens op de collectieve
arbeidsovereenkomsten die door de aanbieder in de betreffende sector moeten worden gehanteerd.
In Nederland zijn immers bij veel aanbestedingen de algemeen verbindend verklaarde bepalingen
van een collectieve arbeidsovereenkomsten van toepassing en daarmee gelden de bepalingen voor
alle werknemers in de betreffende sector. Als op een beroepskracht geen collectieve
arbeidsovereenkomst van toepassing is, omdat het bijvoorbeeld gaat om een zelfstandige zonder
personeel of een buitenlandse aanbieder (Europese aanbesteding), wordt van colleges evengoed
verwacht een reële kostprijs te hanteren die qua arbeidsvoorwaarden gelijk is aan de positie van een
werknemer (immers de gemeente is al gebonden aan één kwaliteitsniveau) en de wijze van
kostprijsopbouw te motiveren. Bij een algemeen verbindend verklaarde collectieve
arbeidsovereenkomst kan bij een Europese aanbesteding hetzelfde niveau aan arbeidsvoorwaarden
worden geëist. Immers via de Wet arbeidsvoorwaarden grensoverschrijdende arbeid (Waga)
waarmee de Europese Detacheringsrichtijn is omgezet in Nederlandse wetgeving, zijn de
kernbepalingen van deze algemeen verbindend verklaarde collectieve arbeidsovereenkomsten ook
van toepassing op gedetacheerde werknemers van dienstverleners uit andere EU-lidstaten die hier
(tijdelijk) werken. Indien er geen sprake is van een algemeen verbindend verklaarde collectieve
arbeidsovereenkomst en de werkgever geen partij is bij een afgesloten bedrijfstak-cao gelden de
wettelijke minimumnormen zoals opgenomen in de Wet minimumloon en vakantiebijslag. ^                        - ' Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                                +Hoofdtekst, 11 pt
Ņaast de kosten van de beroepskracht is een reëļe prijs gebaseerd op directe en indirecte                      Met opmaak: Lettertype:
kostprijselementen als een redelijke mate van overheadkosten (derde lid, onderdeel b), een voor de             +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
                                                                                                               Subscript
sector reële mate van niet productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte,
scholing en werkoverleg (derde lid, onderdeel c), reis- en opleidingskosten (derde lid, onderdeel d),
indexatie van loon en prijs binnen een overeenkomst (derde lid, onderdeel e) en kosten als gevolg
van gemeentelijke eisen zoals rapportageverplichtingen en administratieve verplichtingen (derde lid,
onderdeel f). Vanuit het oogpunt van kostenbeheersing kunnen colleges en derden afspraken maken
om bepaalde kostenverhogende activiteiten die niet aan de directe dienstverlening zijn gerelateerd
zoals gemeentelijke rapportageverplichtingen niet meer te doen of de administratieve lasten terug te
brengen. Dergelijke afspraken tussen het college en derden kunnen een reële prijs verlagen..                - ' Met opmaak: Lettertype:
Het vaststellen vaneen reëje prijs door het cojlei^ sorteert pas effect als duidelijk is yoqrwejk               +Hoofdtekst, 11 pt
proces het college die prijs dient te gebruiken. De vastgestelde reële prijs dient daartoe zijn plaats te      Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                               +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
krijgen in de aanbestedingsprocedure en in de overeenkomst met de derde. Er moet na gunning nog                Subscript
een overeenkomst met de betrokken ondernemer worden gesloten. De mededeling van de
gunningsbeslissing betekent immers nog niet dat een overeenkomst tot stand is gekomen (zie ook
artikel 2:129 van de Aanbestedingswet 2012). Het college dient op grond van artikel 2.114, eerste lid,
van de Aanbestedingswet 2012 en artikel 2.6.4, tweede lid, van de wet, de overheidsopdracht te
gunnen op grond van het criterium van de economisch meest voordelige inschrijving. Overigens kan
het college in afwijking van artikel 2.114, tweede lid, van de Aanbestedingswet 2012 een
overheidsopdracht niet enkel op grond van het criterium de laagste prijs gunnen (artikel 2.6.4, derde
lid, van de wet). Het college moet bij het criterium "economisch meest voordelige inschrijving" in de
aankondiging van de opdracht bekendmaken welke nadere criteria hij toepast met het oog op de
toepassing van dat criterium (artikel 2:115 van de Aanbestedingswet 2012). Die nadere criteria
kunnen onder meer prijs en kwaliteit betreffen. De toepassing van het criterium "prijs" betekent dat
de inschrijving met de laagste prijs het beste scoort op dat criterium. De vastgestelde reële prijs
wordt opgenomen in de aankondiging of de aanbestedingsstukken als eis zodat een inschrijving geen
prijs bevat die lager is dan de vastgestelde reële prijs. De vaststelling van de reële prijs betreft een
besluit van het college ter voorbereiding op een privaatrechtelijke rechtshandeling
(gunningsbeschikking) waartegen geen beroep kan worden ingesteld (artikel 8:3 van de Awb). De

                                                                                                      30
</pre>

====================================================================== Einde pagina 30 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 31 ======================================================================

<pre>reguliere rechtsbescherming bij aanbestedingsprocedures staat uiteraard gewoon open. Aan dit
besluit moet een zorgvuldige afweging ten grondslag liggen (artikel 3:4 van de Awb). De
inschrijvingen die niet voldoen aan de eis van de reële prijs zijn ongeldig. Het college dient ongeldige
inschrijvingen ter zijde te leggen, de betrokken ondernemers komen niet meer in aanmerking voor
de gunning. Het artikel vormt dus een toetsingskader voor het gunnen van de overheidsopdracht
voor maatschappelijke ondersteuning en vult deze bevoegdheden op grond van de
Aanbestedingswet 2012 nader in op grond van artikelen 2.6.4 en 2.6.6 van de wet. Het is dus van
belang om de reële prijs goed en objectief te onderbouwen. Deze artikelen vormen een lex specia lis
ten opzichte van de algemene bevoegdheden van de Aanbestedingswet 2012. Artikel 5.4 maakt geen                            Met opmaak: Lettertype:
onderscheid tussen diensten in het kader van een algemene voorziening of een                                              +Hoofdtekst, 11 pt
maatwerkvoorziening. ±                                                                                                    Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                                          +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
                                                                                                                          Subscript
Eerste [id,
                                                                                                                          Met opmaak: Lettertype:
jn dit artikel wordt geregeld dat het college voor het leveren van een dienst door een derde als                          +Hoofdtekst, 11 pt
 bedoeld in artikel 2.6.4. van de wet, of een vaste prijs vaststelt of een reële prijs vaststelt die geldt als            Met opmaak: Lettertype:
 ondergrens voor een inschrijving en het aangaan van een overeenkomst met de derde of die geldt als                       +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
 ondergrens voor de vaste prijs. In het geval het college een reële prijs vaststelt, is het mogelijk dat                  Subscript
 inschrijvers een hoger tarief dan de reële prijs neerleggen. Het is niet mogelijk een lagere prijs neer                  Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                                          +Hoofdtekst, 11 pt
 te leggen. Indien het college een vaste prijs vaststelt, dan zal het tarief voor de inschrijvers gelijk zijn
 aan de vaste prijs.                                                                                                      Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                                          +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
                                                                                                                          Subscript
Ţweede lid                                                                                                            „   Met opmaak: Lettertype:
jij het vaststellen van de prijs djent hetcoNegerekenmgte houden met de eisen aan de kwalitejtvan                         +Hoofdtekst, 11 pt
 die dienst, waaronder de eisen aan de deskundigheid van de beroepskracht, bedoeld in artikel 2.1.3,             ''       Met opmaak: Lettertype:
tweede lid, onderdeel c, van de wet en met de continuïteit in de hulpverlening, bedoeld in artikel                        +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
                                                                                                                          Subscript
 2.6.5, tweede lid, van de wet, tussen degenen aan wie de dienst wordt verstrekt en de betrokken
 hulpverleners. De invulling van de continuïteit van de hulpverleningsrelatie in financiële zin is nieuw                  Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                                          +Hoofdtekst, 11 pt
voor de gemeenten. De aanbieder die de opdracht gegund krijgt moet overleggen met de aanbieder
                                                                                                                          Met opmaak: Lettertype:
 die de opdracht tot dan toe had uitgevoerd over de overname van personeel. De gedachte is dat                    Z       +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
 overname van personeel gemakkelijker verloopt indien de gemeente een reële prijs betaalt voor de                Z i      Subscript
 opdracht.^___________________________________________________________________________ i                          i       Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                                          +Hoofdtekst, 11 pt
Derde ljdl____________________________________________________________________________ ;/ y                               Met opmaak: Lettertype:
Jet coljege moeĵ de vaste prijs of de reële priisjriipijmajL baseren op de jn dit artikel genoemde                        +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
                                                                                                                          Subscript
 kostprijselementen. De opsomming in dit lid is niet uitputtend. De gemeente kan er elementen aan
                                                                                                                          Met opmaak: Lettertype:
toevoegen. -__________________________________________________________________________                                    +Hoofdtekst, 11 pt
                                                                                                                          Met opmaak: Lettertype:
[Vierde lid.___________________________________________________________________________                     +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
pit lid is niet verplicht op grond van. het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en is hier opgenomen.ter wille   ^ Subscript
 van de leesbaarheid en de samenhang van het hele artikel 18. Het vierde lid biedt het college de      \    Met opmaak: Lettertype:
 mogelijkheid om geen vaste of reële prijs te bepalen op basis van de genoemde kostprijselementen         \ +Hoofdtekst, 11 pt
 maar de bepaling van de hoogte van een reële prijs over te laten aan de inschrijvende partijen. Het        Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                            +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
 college legt hierover verantwoording af aan de gemeenteraad.] ^                                            Subscript
                                                                                                                          Met opmaak: Lettertype:
[yļifdeļidl                                                                                                               +Hoofdtekst, 11 pt
pit lid is niet verplicht op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015jepjs. hier.opgenomen.ter Wie „ - '' '              Met opmaak: Lettertype:
 van de leesbaarheid en de samenhang van het hele artikel 18. Het college bepaalt met welke derde \ '                     +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
 hij een overeenkomst aangaat. Hieronder wordt verstaan een aanbieder, te weten een natuurlijke          \ \              Subscript
 persoon of een rechtspersoon die jegens het college gehouden is een voorziening te leveren (zie          \               Met opmaak: Lettertype:
 artikel 1.1.1 van de wet en artikel 1 van de toelichting bij deze verordening). Het overeenkomen van                     +Hoofdtekst, 11 pt
 contracten is het primaat van het college. Het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 treedt dan ook niet in de                     Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                                          +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
                                                                                                                          Subscript

                                                                                                           31
</pre>

====================================================================== Einde pagina 31 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 32 ======================================================================

<pre>contractvrijheid van het gemeentebestuur. Het college legt hierover verantwoording af aan de
gemeenteraad.] ļ_                                                                                           - ' Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                                +Hoofdtekst, 11 pt
NB Hetigewijzigde Uitvoerinasbesļuit Wmo 2015 treedt'in werkingper 1 iun[2017. Hetnieuwe artíkej               Met opmaak: Lettertype:
 5.4 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 /artikel 18 van de verordening) is van toepassing op                  +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
                                                                                                               Subscript
 opdrachten die na de inwerkingtreding van het besluit zijn aangekondigd (zie hoofdstuk 2.2 van de
Aanbestedingswet 2012) of gegund (gunningbeslissingì.^                                                      - ' Met opmaak: Lettertype:
ļOp bestaande overeenkomsten is het oude recht van toepassing, tenzij die overeenkomst eenzijdjg                +Hoofdtekst, 11 pt
 wordt verlengd. Dit zal met name spelen bij een in de overeenkomst opgenomen beding tot eenzijdige            Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                               +Hoofdtekst, 11 pt, Niet Superscript/
 en ongewijzigde verlenging. Na de inwerkingtreding van het besluit kunnen deze bestaande                      Subscript
 overeenkomsten alleen worden voortgezet indien zij passen binnen het kader van artikel 5.4 (artikel
 18 van de verordening). A                                                                                  - ' Met opmaak: Lettertype:
                                                                                                                +Hoofdtekst, 11 pt
Artikel 19. Klachtregeling
De gemeente is op grond van de Awb in het algemeen verplicht tot een behoorlijke behandeling van
mondelinge en schriftelijke klachten over gedragingen van personen en bestuursorganen die onder
haar verantwoordelijkheid werkzaam zijn. [In het eerste lid is een bepaling opgenomen over het
gemeentelijke klachtrecht. Deze bepaling is niet verplicht op grond van deze wet en is hier
opgenomen in het belang om in de verordening een compleet overzicht van rechten en plichten van
cliënten te geven. Gelet op het van toepassing zijnde hoofdstuk 9 van de Awb, waarin een uitvoerige
regeling omtrent klachtbehandeling is gegeven, en ook het recht is neergelegd om na de afhandeling
van de klacht de bevoegde ombudsman te verzoeken een onderzoek in te stellen, kan in deze
verordening met de eenvoudige bepaling van het eerste lid worden volstaan.]

In het tweede lid is een bepaling over klachten ten aanzien van aanbieders opgenomen. Een
dergelijke bepaling is verplicht op grond van artikel 2.1.3, tweede lid, onder e, van de wet, waarin is
bepaald dat in de verordening in ieder geval wordt bepaald ten aanzien van welke voorzieningen een
regeling voor de afhandeling van klachten van cliënten is vereist. De aanbieder is ten aanzien van de
in de verordening genoemde voorzieningen verplicht een klachtregeling op te stellen (artikel 3.2,
eerste lid, onder a, van de wet).
In de memorie van toelichting (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3, blz. 57-58) staat dat cliënten
in beginsel moeten kunnen klagen over alles wat hen niet aanstaat in de manier waarop zij zich
bejegend voelen. De cliënt kan ontevreden zijn over het gedrag van een
gemeenteambtenaar, bijvoorbeeld over de wijze waarop een gesprek is gevoerd of over diens
(vermeende) gebrek aan deskundigheid. Is de cliënt niet tevreden over een gedraging van de
aanbieder, dan kan het ook gaan om bijvoorbeeld de kwaliteit van de geleverde maatschappelijke
ondersteuning (in verband met de deskundigheid van de medewerker of een bepaalde houding of
uitlating, gebrekkige communicatie of (on)bereikbaarheid van de aanbieder).
Het ligt voor de hand dat cliënten die zich benadeeld voelen zo veel mogelijk deze klacht eerst bij de
betreffende aanbieder deponeren. Zij moeten erop kunnen vertrouwen dat de aanbieder de klacht
snel in behandeling neemt en de klacht ook snel afhandelt. Daar waar de afhandeling niet naar wens
is, staat de weg naar de gemeente voor het indienen van de klacht open.

In het derde lid zijn een aantal instrumenten voor het college aangegeven om te zorgen dat de
klachtregelingen door aanbieders goed wordt uitgevoerd

NB Individuele gemeenten kunnen naar aanleiding van de gekozen invulling van het tweede lid deze
toelichting zelf aanvullen.

Artikel 20. Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke ondersteuning
Dit artikel geeft uitvoering aan artikel 2.1.3, tweede lid, onder f, van de wet, waarin is bepaald dat in
ieder geval moet worden bepaald ten aanzien van welke voorzieningen een regeling voor

                                                                                                       32
</pre>

====================================================================== Einde pagina 32 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 33 ======================================================================

<pre>medezeggenschap van cliënten over voorgenomen besluiten van de aanbieder welke voor de
gebruikers van belang zijn, vereist is.
In dit artikel gaat het dus om medezeggenschap van cliënten tegenover de aanbieder. Voorheen
moest de aanbieder voldoen aan de in de Wet klachtrecht cliënten en de Wet medezeggenschap
cliënten zorginstellingen (Wmcz) gestelde regels. Onder de Wmcz werd inspraak tegenover de
aanbieder reeds verwezenlijkt via de cliëntenraad. Onder de Wmo 2015 is het stellen van regels
geheel aan gemeenten overgelaten.
In het eerste lid is dit uitgewerkt door te bepalen dat aanbieders een regeling voor
medezeggenschap dienen vast te stellen. De aanbieder is ten aanzien van de in de verordening
genoemde voorzieningen verplicht een medezeggenschapsregeling op te stellen (artikel 3.2, eerste
lid, onder b, van de wet).
In het tweede lid zijn een aantal instrumenten voor het college aangegeven om te zorgen dat de
verplichting tot medezeggenschap door aanbieders goed wordt uitgevoerd.

NB Individuele gemeenten kunnen naar aanleiding van de gekozen invulling van het eerste lid deze
toelichting zelf aanvullen

Artikel 21. Betrekken van ingezetenen bij het beleid
Deze bepaling geeft uitvoering aan artikel 2.1.3, derde lid, van de wet.
Met het derde lid wordt het aan het college overgelaten om de exacte invulling van de
medezeggenschap vorm te geven. Uitwerking van dergelijke regels van proceduretechnische en
administratieve aard leent zich overeenkomstig Igr 2 van de 100 Ideeën voor de gemeentelijke
regelgever uitstekend voor delegatie aan het college.

[Artikel 22. Evaluatie
Deze evaluatie is niet hetzelfde als de evaluatie die op centraal niveau (zie artikel 7.10 van de wet) zal
plaatsvinden, maar kan wel de daarin verzamelde gegevens benutten.]

[Artikel 23. Intrekking oude verordening en overgangsrecht
In het tweede lid is overgangsrecht opgenomen voor lopende voorzieningen op basis van de oude
verordening. In het derde lid is bepaald dat aanvragen die voor de inwerkingtreding van deze nieuwe
verordening zijn ingediend maar waarop bij de inwerkingtreding nog niet is beslist, worden afgedaan
op grond van de nieuwe verordening. In het vierde lid is voor lopende bezwaarschriften bepaald dat
deze volgens de oude verordening worden afgedaan. Daarnaast bevat de wet nog overgangsrecht
voor AWBZ cliënten die overgaan naar de Wmo en voor de doelgroep beschermd wonen (zie de
artikelen 8.1 tot en met 8.4 van de wet).]




                                                                                                       33
</pre>

====================================================================== Einde pagina 33 =================================================================

<br><br>