<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Aan:        De leden van de gemeenteraad
Van:        Wethouder Kim Schmitz
Datum:      19 april 2021
Betreft:    Toezegging Ronde d.d. 8 april 2021 inzake Rekenkameronderzoek “Effectiviteit van het
            armoede- en schuldhulpverleningsbeleid”

Tijdens de raadsronde van 8 april jl. heeft u kennis genomen van het rapport naar aanleiding
van het Rekenkameronderzoek “Effectiviteit van het armoede- en
schuldhulpverleningsbeleid”.

Het bijbehorende raadsvoorstel is als hamerstuk toegevoegd aan de raadsagenda van 22
april 2021. Tijdens de betreffende raadsronde is de toezegging gedaan om een aantal
vragen schriftelijk te beantwoorden. Deze beantwoording treft u in deze memo aan.

Vraag 1
Hoe vaak en op welke wijze wordt artikel 55 Participatiewet (verplichting arbeidsinschakeling)
toegepast in relatie met een schuldhulptraject?

Artikel 55 PW wordt in relatie met een schuldhulptraject niet toegepast.

Wanneer er sprake is van een schuldregeling in het kader van de Wet Schuldsanering
Natuurlijke Personen (WSNP), heeft de betrokkene een actieve sollicitatieverplichting voor
36 uur per week, welke rechtstreeks voortvloeit uit de WSNP. De WSNP-bewindvoerder
vervult hierin een toezichthoudende rol. Art 55 PW wordt niet toegepast gerelateerd aan het
WSNP-traject.

Wanneer er sprake is van schuldregeling via een saneringskrediet (SK) of een minnelijk
traject (MSNP), vloeit daar geen sollicitatieplicht uit voort vanuit de Wet gemeentelijke
schuldhulpverlening (Wgs). Wanneer het een uitkeringsgerechtigde betreft vanuit de
Participatiewet, wordt, waar mogelijk, ingezet op arbeidsinschakeling, zodat betrokkene ook
voor de langere termijn perspectief krijgt op een betere inkomenspositie. Het opleggen van
een verplichting vanuit art 55 PW en het opleggen van een maatregel in geval van niet
naleven van deze verplichting, vindt plaats in relatie tot de verstrekte uitkering en niet vanuit
het schuldhulptraject.

Het toepassen van artikel 55 PW, betreft een nadere verplichting die individueel en op maat
wordt beoordeeld en opgelegd.


Vraag 2
Wat zijn de mogelijkheden om in Sittard-Geleen de schuldhulptrajecten te verkorten van drie
naar twee jaar?

Om deze mogelijkheden in kaart te brengen zal er onderzocht worden wat de voor- en
nadelen en de risico’s zijn van een dergelijke werkwijze. Daarnaast zal onderzocht worden
onder welke inhoudelijke en financiële voorwaarden een dergelijk verkort traject mogelijk is.
De bevindingen van dit onderzoek worden teruggekoppeld aan de raad. Deze terugkoppeling
zal plaatsvinden voor de opiniërende raadsronde, die gepland wordt in het 3e kwartaal, naar
aanleiding van de aanbevelingen in het Rekenkameronderzoek.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Vraag 3
Op welk moment heeft de raad besloten dat uitstroom uit armoede niet als doel gezien
wordt?

Antwoord
Een dergelijk besluit heeft de raad niet genomen. Met dit antwoord licht ik u de context van
deze woorden toe zoals die ook in de bestuurlijke reactie is geschetst.

Definitie armoede
De gangbare definitie van armoede die ook in het rapport wordt gebruikt, is bepaald op een
(lage) inkomensgrens. Het betreft dan het inkomen uit uitkering of werk (loondienst of
zelfstandig ondernemerschap). Het betreft niet het besteedbare inkomen: dat wordt bepaald
door het inkomen in combinatie met de lasten maar ook bv toeslagen of
inkomensondersteuning.

Gemeentelijke invloed
Als gemeente zijn wij niet in staat zijn om de hoogte van het inkomen dat een deel van onze
inwoners heeft, te verhogen. Algemeen Inkomensbeleid, zoals het verhogen van uitkeringen,
behoort niet tot de bevoegdheid van gemeenten en daarmee ook niet van de raad.
Inkomensbeleid wordt landelijk vastgesteld door de Rijksoverheid. Een deel van onze
inwoners is om persoonsgebonden redenen blijvend afhankelijk van een uitkering of een
minimuminkomen.1

Met onze meervoudige aanpak van armoede richten wij ons door voorkomen, doorbreken en
verzachten op meerdere doelen.
 Door preventie/voorkomen richten wij ons op de effecten op langere termijn en het
   bereiken van een trendbreuk in het aantal inwoners met een laag inkomen.
 Doorbreken en dan specifiek het ondersteunen naar een hoger inkomen kan op kortere
   termijn en voor een beperktere groep leiden tot resultaten van ‘uitstroom uit armoede’.
 Verzachten leidt niet tot uitstroom uit armoede. Het inkomen blijft namelijk gelijk. Terwijl
   de effecten worden bereikt op andere doelen zoals meedoen in de maatschappij.




1 Cirkel van invloed
Met het geheel van onze gemeentelijke interventies, het stimuleren en faciliteren van ontwikkelingen
en initiatieven in onze gemeente, subsidierelaties en de samenwerking met partners zetten wij in op
een omgeving waarin het voor iedereen mogelijk is om mee te doen. Met maatwerkvoorzieningen
kunnen we inwoners -die dat nodig hebben- tegemoetkomen om ook zoveel mogelijk mee te kunnen
in die omgeving.

Dat wil echter niet zeggen dat wij, als gemeente, in staat zijn om alle beperkingen in het leven van
onze inwoners weg te nemen. Met het gedachtengoed van ‘positieve gezondheid’ als leidraad gaat het
er meer om dat onze inwoners met een eventuele beperking om kunnen gaan en eventueel in andere
levensgebieden compensatie en kracht vinden.

Wij zijn niet in staat om het lage inkomen dat een deel van onze inwoners heeft, te verhogen. Een deel
van onze inwoners met een bijstandsuitkering, een arbeidsongeschiktheidsuitkering (WIA of Wajong)
of een nabestaandenuitkering is, om persoonsgebonden redenen, nu eenmaal niet in staat om een
hoger inkomen te verkrijgen. En zelfs voor de werkende met een minimuminkomen is dat niet altijd
mogelijk. ‘Uitstroom uit armoede’ (pagina 6) kan voor ons dan ook geen doel zijn.
Inwoners met een bijstandsuitkering ondersteunen op weg naar betaald werk om hen daarmee een
beter financieel en sociaal perspectief te bieden wél.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>