<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Bouwverordening Vijfheerenlanden
De raad van de gemeente Vijfheerenlanden;
gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 19 mei 2020, zaaknummer 113361;
gelet op artikel 8 van de Woningwet;
besluit vast te stellen de Bouwverordening Vijfheerenlanden:

Hoofdstuk 1. Inleidende bepalingen

Artikel 1.1 Begripsomschrijvingen
1. In deze verordening wordt verstaan onder:
- bouwwerk: elke constructie van enige omvang van hout, steen, metaal of ander materiaal, met
inbegrip van een gedeelte daarvan, die op de plaats van bestemming hetzij direct hetzij indirect met
de grond verbonden is, hetzij direct of indirect steun vindt in of op de grond, bedoeld om ter plaatse te
functioneren;
- NEN: een door de Stichting Nederlands Normalisatie-Instituut uitgegeven norm.

 2. In deze verordening wordt verder verstaan onder:
- bevoegd gezag: dat wat daaronder wordt verstaan in de Woningwet;
- omgevingsvergunning voor het bouwen: dat wat daaronder wordt verstaan in de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht.
- gebouw: een gedeelte van een gebouw

Artikel 1.2 Termijnen
(vervallen)

Artikel 1.3 Indeling van het gebied van de gemeente
1. Voor de toepassing van deze verordening geldt als indeling van de gemeente:
        a. het gebied binnen de bebouwde kom;
        b. het gebied buiten de bebouwde kom;
2. Als gebieden, bedoeld in het vorige lid, onder a tot en met c, gelden de gebieden die op de bij deze
verordening behorende kaart als zodanig zijn aangegeven.

Hoofdstuk 2. De aanvraag omgevingsvergunning voor het bouwen

Paragraaf 1. Gegevens en bescheiden

Artikel 2.1.1 t/m Artikel 2.1.4
(vervallen)

Artikel 2.1.5 Bodemonderzoek
1. Het onderzoek betreffende de bodemgesteldheid als bedoeld in artikel 8, vierde lid, van de
Woningwet bestaat in ieder geval uit de resultaten van een recent milieuhygiënisch bodemonderzoek
verricht volgens NEN 5740:2009+A1:2016 nl, in overeenstemming met het onderzoeksprotocol dat
volgt uit figuur 1. Als op basis van het onderzoek aanleiding bestaat te veronderstellen dat asbest,
daaronder mede begrepen asbestvezels, -deeltjes of –stof, in de bodem aanwezig is, vindt het
onderzoek mede plaats op de wijze als voorzien in NEN 5707:2015 nl.
2. De plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport, bedoeld in artikel 2.4 van de Regeling
omgevingsrecht, geldt niet als het bouwen betrekking heeft op een bouwwerk dat naar aard en
omvang gelijk is aan een bouwwerk als genoemd in de artikelen 2 of 3 van bijlage II van het Besluit
omgevingsrecht. Deze verwijzing geldt niet voor de hoogtebepalingen in de artikelen 2 en 3 van
bijlage II van het Besluit omgevingsrecht.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>3. Het bevoegd gezag staat een geheel of gedeeltelijk afwijken van de plicht tot het indienen van een
onderzoeksrapport, bedoeld in artikel 2.4 van de Regeling omgevingsrecht, toe als voor toepassing
van artikel 2.4.1 bij het bevoegd gezag reeds bruikbare recente onderzoeksresultaten beschikbaar
zijn.
4. Het bevoegd gezag kan een gedeeltelijk afwijken van de plicht tot het indienen van een
onderzoeksrapport, bedoeld in artikel 2.4 van de Regeling omgevingsrecht, toestaan voor een
bouwwerk met een beperkte instandhoudingtermijn als bedoeld in artikel 2.23 van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht en artikel 5.16 van het Besluit omgevingsrecht als uit het in NEN 5725,
uitgave 2009, bedoelde vooronderzoek naar het historisch gebruik en de bodemgesteldheid blijkt dat
de locatie onverdacht is of dat de gerezen verdenkingen een volledig veldonderzoek volgens NEN
5740:2009+A1:2016 nl niet rechtvaardigen.
5. Als het bouwen pas kan plaatsvinden nadat de aanwezige bouwwerken zijn gesloopt, dient het
bodemonderzoek plaats te vinden nadat is gesloopt en voordat met de bouw wordt begonnen.

Artikel 2.1.6 t/m Artikel 2.1.8
(vervallen)

Paragraaf 2. Behandeling van de aanvraag om bouwvergunning
(vervallen)

Paragraaf 4. Het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodem

Artikel 2.4.1 Verbod tot bouwen op verontreinigde bodem
Op een bodem die zodanig is verontreinigd dat schade of gevaar is te verwachten voor de gezondheid
van de gebruikers, mag niet worden gebouwd voor zover dat bouwen betrekking heeft op een
bouwwerk:
        a. waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen zullen verblijven;
        b. voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning voor het bouwen is vereist; en
        c. dat de grond raakt, of waarvan het bestaande, niet-wederrechtelijke gebruik niet wordt
        gehandhaafd.

Artikel 2.4.2 Voorwaarden omgevingsvergunning voor het bouwen
In afwijking van het bepaalde in artikel 2.4.1 en onverminderd het bepaalde in artikel 2.4, onder d, van
de Regeling omgevingsrecht , kan het bevoegd gezag voorwaarden verbinden aan de
omgevingsvergunning voor het bouwen, in het geval zij op grond van de Regeling omgevingsrecht
bedoelde onderzoeksrapport en/of andere bij hen bekende onderzoeksresultaten dan wel op grond
van het overeenkomstig het tweede lid van artikel 39 van de Wet bodembescherming goedgekeurde
saneringsplan bedoeld in artikel 39, eerste lid, van die Wet van oordeel zijn, dat de bodem niet
geschikt is voor het beoogde doel maar door het stellen van voorwaarden alsnog geschikt kan worden
gemaakt.

Paragraaf 5. t/m Paragraaf 7.
(vervallen)

Hoofdstuk 3. t/m Hoofdstuk 6.
(vervallen)

Hoofdstuk 7. Overige gebruiksbepalingen

Paragraaf 1. Overbevolking
(vervallen).

Paragraaf 3. Gebruik van bouwwerken, open erven en terreinen
Artikel 7.3.1 Vergunningsplicht nachtverblijf
In afwijking van het bepaalde in artikel 2.2, eerste lid, van het Besluit omgevingsrecht , wordt het
aantal personen bepaald op meer dan vier personen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>Artikel 7.3.2 Hinder
(vervallen)

Paragraaf 4. t/m Paragraaf 6.
(vervallen)

Hoofdstuk 8. Slopen
(vervallen)

Hoofdstuk 9. Commissie Ruimtelijke kwaliteit en Erfgoed

Artikel 9.1 De advisering door de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit en Erfgoed
1. De advisering over redelijke eisen van welstand is opgedragen aan Stichting Dorp, Stad & Land die
deskundigen aanwijst als lid van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit en Erfgoed Vijfheerenlanden
hierna te noemen: de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit. De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit is de
welstandscommissie als bedoeld in artikel 1, eerste lid, van de Woningwet.
De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit is tevens de gemeentelijke erfgoedcommissie /
monumentencommissie als bedoeld in artikel 15 van de Monumentenwet 1988.
2. De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit adviseert over de welstands- en monumentenaspecten van
aanvragen voor een omgevingsvergunning in de gevallen waarin door of namens het college conform
het bepaalde in artikel 6.2 van het Besluit omgevingsrecht advies wordt gevraagd.
3. De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit baseert haar advies op de welstandscriteria en het
gemeentelijke beleid zoals die zijn vastgelegd in de welstandsnota Leerdam, de welstandsnota
Zederik, de welstandsnota Vianen en - na vaststelling - op de welstandsnota van de gemeente
Vijfheerenlanden en op criteria in andere - als aanvulling op deze nota´s vastgestelde
beeldkwaliteitplannen. Monumentenadviezen worden o.a. gebaseerd op de Erfgoedverordeningen en
het monumentenbeleid van Vianen, Leerdam en Zederik en na vaststelling op de Erfgoedverordening
en het monumentenbeleid van de gemeente Vijfheerenlanden, de Monumentenwet (1988), de Wabo
(Wet algemene bepalingen omgevingsrecht), de technische criteria planbeoordeling monumenten
(DSL, 2006) en de publicatie ’10 uitgangspunten voor het omgaan met monumenten’ (Federatie
Ruimtelijke Kwaliteit, 2008).
4. In het als bijlage 9 van deze bouwverordening opgenomen reglement van orde van de Commissie
Ruimtelijke Kwaliteit zijn aanvullende regels opgenomen ten aanzien van de werkzaamheden van de
commissie.

Artikel 9.2 Samenstelling van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit
1. De leden van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit zijn de personen die werkzaam zijn voor de
Stichting, die deskundig zijn op het gebied van bijvoorbeeld architectuur, ruimtelijke kwaliteit,
landschap/ stedenbouw, monumentenzorg, cultuurhistorie, bouw-/architectuurhistorie, restauratie of
archeologie en die onafhankelijk zijn van de gemeente Vijfheerenlanden.
2. De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit bestaat ten minste uit drie leden. De leden kiezen uit hun
midden een voorzitter. Er kan ten hoogste één zogenaamd “burgerlid” benoemd worden dat de
plaatselijke betrokkenheid kan vertegenwoordigen.
3. Indien een lid van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit verhinderd is, draagt Dorp, Stad & Land zorg
voor een plaatsvervanger met vergelijkbare deskundigheid op het gebied van bijvoorbeeld architec-
tuur, ruimtelijke kwaliteit, landschap/stedenbouw, monumentenzorg, cultuurhistorie, bouw-
/architectuurhistorie, restauratie of archeologie.
Indien een lid verhinderd is dat niet verbonden is aan Dorp, Stad & Land (b.v. een burgerlid), dan
draagt de gemeente zorg voor plaatsvervanging.
4 De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit kan slechts adviezen uitbrengen indien ten minste twee leden
aanwezig zijn welke beschikken over deskundigheid op het gebied van welstand en/of monumenten-
zorg.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>Artikel 9.3 Benoemingen ontslag van de commissieleden
De leden van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit en Erfgoed worden benoemd en ontslagen door het
college.

Artikel 9.4 Jaarlijkse verantwoording
1. De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit stelt jaarlijks een verslag op van haar werkzaamheden voor de
gemeenteraad, waarin ten minste aan de orde komt:
- op welke wijze toepassing is gegeven aan de welstandscriteria uit de Welstandsnota, van de
gemeente;
- op welke wijze toepassing is gegeven aan de Erfgoed- / Monumentenverordening van de gemeente;
- de werkwijze van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit;
- op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van vergaderen;
- de aard van de beoordeelde plannen;
- eventuele bijzondere projecten.
2. De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit kan in haar jaarverslag aanbevelingen doen ten aanzien van
het gemeentelijk ruimtelijk kwaliteitsbeleid en het erfgoedbeleid in het algemeen en de aanpassing
van de gemeentelijke welstandsnota in het bijzonder.

Artikel 9.5 Termijn van advisering
1. De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit brengt het advies over de aanvraag om een
omgevingsvergunning uit binnen vier weken nadat door of namens het college daarom is verzocht.
2. De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit brengt het advies over de aanvraag om een
omgevingsvergunning, indien deze vergunning betrekking heeft op een deel van een project of
wanneer het een gefaseerde aanvraag betreft, uit binnen drie weken nadat door of namens het
college daarom is verzocht.
3. Het college kan in zijn verzoek om advies de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit een langere termijn
dan genoemd in de bovengenoemde leden van dit artikel geven voor het uitbrengen van het
welstandsadvies en/of monumentenadvies. Een langere termijn kan door het college worden gegeven
indien de termijn van afdoening van de aanvraag is verlengd met toepassing van artikel 3.9, tweede
lid van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht.

Artikel 9.6 Openbaarheid van vergaderen en mondelinge toelichting
1. De behandeling van bouwplannen door of onder verantwoordelijkheid van de Commissie
Ruimtelijke Kwaliteit is openbaar. Tijdstip en plaats van de vergadering van de Commissie Ruimtelijke
Kwaliteit worden bekendgemaakt op de gemeentelijke internetsite of op een andere geschikte wijze.
De agenda voor de vergadering zal ook daags voorafgaand aan de vergadering via de gemeentelijke
internetsite kenbaar worden gemaakt. Indien het bevoegd gezag – al dan niet op verzoek van de
aanvrager – een verzoek doet tot niet-openbare behandeling, dan dient het bevoegd gezag daaraan
klemmende redenen op grond van artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur ten grondslag te
leggen. De openbaarheid geldt zowel voor de beraadslagingen, de beoordeling als de adviezen alleen
voor die vergadering waarin het welstandsadvies en/of monumentenadvies formeel wordt vastgesteld.
De openbaarheid geldt niet voor informeel vooroverleg.
2. Indien de aanvrager van de omgevingsvergunning hierom bij het indienen van de aanvraag om
omgevingsvergunning heeft verzocht, wordt deze door of namens de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit
in staat gesteld tot het geven van een toelichting op het bouwplan.
3. In het geval dat het bouwplan in de vergadering van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit wordt
behandeld en een verzoek tot het geven van een toelichting is gedaan, zorgt de gemeente er voor dat
de aanvrager van de omgevingsvergunning een uitnodiging ontvangt voor de vergadering van de
commissie, waarin de aanvraag wordt behandeld.
4. Belanghebbenden hebben in toelichtende zin spreekrecht.
Het reglement van orde van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit dat als bijlage 9 bij deze verordening
is vastgesteld, voorziet in een procedurele opzet.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>Artikel 9.7 Afdoening onder verantwoordelijkheid (mandaat)
1. De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit kan de advisering over een aanvraag om advies, in afwijking
van artikel 9.2, onder verantwoordelijkheid van de commissie overlaten aan een of meerdere van haar
leden. Het lid of de leden adviseren over bouwplannen waarvan volgens hen het oordeel van de
Commissie Ruimtelijke Kwaliteit als bekend mag worden verondersteld.
2. In geval van twijfel wordt de aanvraag om advies alsnog voorgelegd aan de Commissie Ruimtelijke
Kwaliteit.

Artikel 9.8 Vorm waarin het advies wordt uitgebracht
1. De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit adviseert schriftelijk of digitaal. Negatieve adviezen worden
gemotiveerd; positieve adviezen worden alleen gemotiveerd als daarom specifiek verzocht wordt.
2. Zodra het advies wordt uitgebracht, wordt het door of namens het college gevoegd bij de aanvraag
om een omgevingsvergunning.

Hoofdstuk 10. Overige administratieve bepalingen

Artikel 10.1 t/m Artikel 10.5
(vervallen)
Artikel 10.6 Herziening en vervanging van aangewezen normen en andere voorschriften
Het bevoegd gezag is bevoegd om rekening te houden met de herziening en vervanging van de NEN-
normen, voornormen, praktijkrichtlijnen en andere voorschriften waarnaar in deze verordening of in de
bij deze verordening behorende bijlagen wordt verwezen, indien de bevoegde instantie de betrokken
norm, voornorm, praktijkrichtlijn of het voorschrift heeft herzien of vervangen en die herziening of
vervanging heeft gepubliceerd.

Hoofdstuk 11. Handhaving
(vervallen)

Hoofdstuk 12. Straf-, overgangs- en slotbepalingen

Artikel 12.1 t/m Artikel 12.5
(vervallen)

Artikel 12.6 Slotbepaling
1. Deze verordening treedt in werking op de 8e dag na die waarop zij is afgekondigd.
2. Bij de inwerkingtreding van deze verordening vervalt de:
   - de bouwverordening Bouwverordening Zederik 2005, vastgesteld bij raadsbesluit d.d.
       12 maart 2012 en alle daarin aangebrachte wijzigingen.
   - de bouwverordening Bouwverordening Leerdam 2010, vastgesteld bij raadsbesluit
       d.d. 15 maart 2012 en alle daarin aangebrachte wijzigingen.
   - de bouwverordening Bouwverordening Vianen 2010, vastgesteld bij raadsbesluit d.d.
       23 november 2010 en alle daarin aangebrachte wijzigingen.
3. Deze verordening kan worden aangehaald als: Bouwverordening Vijfheerenlanden.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>Bijlage 1
Gegevens en bescheiden aanvraag bouwvergunning
(vervallen)

Bijlage 2
Gegevens en bescheiden aanvraag bouwvergunning
(vervallen)

Bijlage 3
Gebruikseisen voor bouwwerken
(vervallen)

Bijlage 4
Gebruikseisen voor bouwwerken met uitzondering van de niet-gemeenschappelijke ruimten in
woonfuncties
(vervallen)

Bijlage 5
Opslag brandgevaarlijke stoffen
(vervallen)

Bijlage 6
Opslag brandgevaarlijke stoffen
(vervallen)

Bijlage 7
Kwaliteitseisen voor buizen en hulpstukken van de buitenriolering op erven en terreinen
Bijlage als bedoeld in artikel 2.7.6
(vervallen)

Bijlage 8
Checklist voor de visuele inspectie van woningen en daarmee vergelijkbare bouwwerken op de
aanwezigheid van asbest
(vervallen)

Bijlage 9
Reglement van Orde Commissie Ruimtelijke Kwaliteit en Erfgoed Vijfheerenlanden,

Artikel 9.0 Begripsbepalingen

Advies:
Het advies dat betrekking heeft op de welstands- en/of monumentenaspecten van een aanvraag om
een omgevingsvergunning voor het bouwen of voor een reclame-activiteit.

Commissie:
De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit, als bedoeld in artikel 9.1 van de Bouwverordening.

College:
Het college van burgemeester en wethouders.

Reglement:
Dit Reglement van Orde Commissie Ruimtelijke Kwaliteit en Erfgoed Vijfheerenlanden.
Als de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit advies uitbrengt als bedoeld in dit Reglement, fungeert de
commissie als welstandscommissie en als erfgoedcommissie/monumentencommissie.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Artikel 9.1 De advisering door de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit en Erfgoed

9.1.1 Werkwijze
De commissie regelt zelf haar wijze van werken, zulks met inachtneming van de bepalingen genoemd
in hoofdstuk 9 van de Bouwverordening en in dit Reglement. De commissie kan zich naar eigen
inzicht laten bijstaan door extra adviseurs. Dit betreft o.a. disciplines als cultuur- en bouwhistorie,
landschapsarchitectuur, landgoederen of beeldende kunst. Afhankelijk van de aanvraag om een
omgevingsvergunning die moet worden beoordeeld, nemen de extra adviseurs deel aan de
vergadering. Zij hebben geen stemrecht, tenzij ze als commissielid zijn benoemd door de
gemeenteraad.

9.1.2 Taakomschrijving
De commissie heeft tot taak op verzoek van het college of uit eigen beweging advies uit te brengen
aan het college over aanvragen voor een omgevingsvergunning.
Voorts heeft de commissie tot taak op verzoek van het college of uit eigen beweging advies uit te
brengen aan het college over aanvragen voor een omgevingsvergunning activiteit reclame, tenzij het
college van oordeel is dat voor (bepaalde) reclame-activiteiten geen advies van de commissie
noodzakelijk is.
De Commissie Ruimtelijke Kwaliteit baseert haar advies op de welstandscriteria en het gemeentelijke
beleid zoals die o.a. zijn vastgelegd in de welstandsnota Leerdam, de welstandsnota Zederik, de
welstandsnota Vianen en - na vaststelling - op de welstandsnota van de gemeente Vijfheerenlanden
en op criteria in andere - als aanvulling op deze nota´s vastgestelde - beleidsdocumenten, zoals
bijvoorbeeld een beeldkwaliteitplan.
De commissie is ook de monumentencommissie van de gemeente, conform de Monumentenwet 1988
art. 15 en heeft tot taak op verzoek van het college of uit eigen beweging advies uit te brengen aan
het college over de monumentale aspecten van aanvragen voor een omgevingsvergunning.
De commissie baseert haar monumentenadviezen o.a. op de Erfgoedverordeningen en het
monumentenbeleid van Vianen, Leerdam en Zederik en na vaststelling op de Erfgoedverordening en
het monumentenbeleid van de gemeente Vijfheerenlanden, de Monumentenwet (1988), de Wabo, de
technische criteria planbeoordeling monumenten (DSL, 2006) en de publicatie ’10 uitgangspunten
voor het omgaan met monumenten’ (Federatie Ruimtelijke Kwaliteit, 2008).

9.1.3 Niet wettelijk verplichte taken
De commissie voert - op verzoek van het college - naast de reguliere taken de volgende (niet wettelijk
verplichte) taken uit:
- Onder de regie van de gemeente - en op verzoek van de commissie, de gemeente of de aanvrager -
noodzakelijk geacht vooroverleg voeren met betrokkenen bij de voorbereiding van bouwplannen.
- Advies uitbrengen aan het college over de ruimtelijke kwaliteitsaspecten van in voorbereiding zijnde
structuurvisies, bestemmingsplannen, ontheffingen / projectbesluiten, beheersverordeningen,
beeldkwaliteitplannen, stedenbouwkundige plannen, landschappelijke plannen, en andere relevante
gemeentelijke beleidsstukken waaronder de welstandsnota / nota ruimtelijke kwaliteit. De commissie
krijgt deze stukken in het ontwerpstadium voorgelegd ter advisering en brengt hier desgevraagd
schriftelijk advies over uit.
- Advies uitbrengen over stedenbouwkundige en architectonische ontwikkelingen die van belang zijn
voor de ruimtelijke kwaliteit in de gemeente.
- Adviseren in het geval van excessen: buitensporigheden in het uiterlijk van bouwwerken die ook voor
niet-deskundigen evident zijn.
- Voorlichting inzake ruimtelijke kwaliteit b.v. omgevingsvisie en omgevingsplan aan de
gemeenteraad, burgemeester en wethouders, ambtenaren en burgers.

9.1.4 Niet betrokken zijn bij een aanvraag om een omgevingsvergunning
De leden van de commissie en hun eventuele plaatsvervangers of extra adviseurs die als
opdrachtgever, ontwerper of anderszins bij een door de commissie te beoordelen aanvraag om een
omgevingsvergunning betrokken zijn, onthouden zich van medewerking aan de beoordeling daarvan
en zijn niet betrokken bij beraadslaging, beoordeling en advisering over die aanvraag.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>9.1.5 Openbaarheid van vergaderen en mondelinge toelichting
Het bepaalde in de artikelen 9.6 en 9.7 van de bouwverordening geldt niet voor informeel vooroverleg
over bijv. een principeaanvraag of een schetsplan, tenzij de aanvrager, het college en de commissie
geen bezwaar hebben tegen een openbare behandeling.
Zowel opdrachtgevers/ontwerpers als direct belanghebbenden hebben spreekrecht. Wanneer
opdrachtgevers/ontwerpers en/of direct belanghebbenden in toelichtende zin gebruik maken van hun
spreekrecht stelt de voorzitter of het aangewezen lid of de aangewezen leden, afhankelijk van de
agenda, de maximale spreektijd van eenieder vast. Spreektijd kan slechts worden gebruikt voor het
geven van een visie op de welstandsaspecten van het plan. Een belangenafweging of beoordeling,
anders dan op basis van de vastgestelde welstandscriteria vindt niet plaats tijdens de
welstandsbeoordeling.

9.1.6 Openbaarheid van de adviezen
De commissie brengt heldere en goed beargumenteerde adviezen uit aan het college. Het college
besluit of en op welke wijze de adviezen van de commissie openbaar gemaakt worden.

9.1.7 Afdoening onder verantwoordelijkheid
De commissie kan de advisering over een aanvraag om een omgevingsvergunning, onder
verantwoordelijkheid van de commissie, overlaten aan een of meerdere van haar leden.
(“gemandateerden”). Het lid of de leden kunnen, zowel positief als negatief, adviseren over
bouwplannen waarvan volgens hen het oordeel van de commissie als bekend mag worden
verondersteld.
De commissie is eindverantwoordelijk voor het advies.
In geval van twijfel wordt de aanvraag om een omgevingsvergunning als bedoeld in het bovenstaande
alsnog voorgelegd aan de commissie.
Aanvullend op het bepaalde in artikel 9.7 van de bouwverordening geldt dat indien dit gewenst is de
gemeente de advisering over de welstandsaspecten van aanvragen voor een omgevingsvergunning,
onder verantwoordelijkheid van de commissie, over kan laten aan een of meerdere daartoe door het
college aangewezen ambtenaren van de gemeente. De gemeente bepaalt de reikwijdte van deze
ambtelijke toets in overleg met de commissie. Deze toets geldt in principe alleen voor de kleinere veel
voorkomende bouwplannen en plannen die voldoen aan concrete criteria. De te gebruiken criteria uit
de welstandsnota worden hierop aangepast.

9.1.8 Vorm waarin het advies alsmede de motivering daarvan wordt uitgebracht
De gemeente regelt zelf haar wijze van ondertekenen en /of waarmerken van het advies en de
bijbehorende stukken, zulks met inachtneming van de daarvoor geldende wettelijke
bepalingen.
Negatieve adviezen worden gemotiveerd o.a. met een verwijzing naar de van toepassing zijnde
criteria; positieve adviezen worden alleen gemotiveerd als daarom specifiek wordt verzocht.

9.1.9 Second opinion
In sommige gevallen kan een second opinion gewenst zijn. Hiervoor neemt de gemeente contact op
met de Federatie Ruimtelijke Kwaliteit. Een second opinion wordt pas gevraagd nadat het college haar
vaste commissie de mogelijkheid tot heroverweging van het advies heeft gegeven.

Artikel 9.2 Citeertitel
9.2.1 Citeertitel
Dit Reglement kan worden aangehaald als Reglement van Orde Commissie Ruimtelijke Kwaliteit en
Erfgoed (welstandscommissie en erfgoedcommissie).

Bijlage 10 t/m Bijlage 12
(vervallen)
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>Toelichting
Artikelsgewijs

Hoofdstuk 1. Inleidende bepalingen

Artikel 1.1 Begripsomschrijvingen
De toezichthouder kan een aanstelling als buitengewoon opsporingsambtenaar krijgen, als deze
voldoet aan de daartoe gestelde eisen.

Bouwwerk en gebouw
De definitie van bouwen in artikel 1 van de Woningwet maakt gebruik van de als bekend
veronderstelde term bouwwerk. De inhoud van de term bouwwerk wordt bepaald door de
begripsomschrijving in de Model Bouwverordening (MBV) en de jurisprudentie.
De Woningwet maakt op diverse plaatsen onderscheid tussen gebouwen en bouwwerken, niet zijnde
een gebouw. Het begrip gebouw is bepaald in artikel 1 van de Woningwet.

Artikel 1.3 Indeling van het gebied van de gemeente
Algemeen
Sinds 1 juli 2008 geldt de Wet ruimtelijke ordening (Wro). In afwijking van de daarvoor geldende Wet
op de Ruimtelijke Ordening (WRO) moet op grond van de nieuwe wet ook een bestemmingsplan
worden vastgesteld voor de bebouwde kom.
Ook bestaat de mogelijkheid een beheersverordening vast te stellen, indien voor het betreffende
gebied geen grote veranderingen worden verwacht. Een beheersverordening vervangt een
bestemmingsplan. Op grond van overgangsrecht dient uiterlijk op 1 juli 2013 een bestemmingsplan
nieuwe stijl of beheersverordening te gelden voor alle gebieden van de gemeente.
De bouwverordening voorziet in hoofdstuk 2 in de stedenbouwkundige bepalingen voor gebieden
waar geen bestemmingsplan geldt. Het vaststellen van een bestemmingsplan voor de bebouwde kom
kan gevolgen hebben voor dit artikel en de daarop gebaseerde kaartbijlagen. Wanneer voor de
bebouwde kom een bestemmingsplan wordt vastgesteld, dient te worden bezien of en in hoeverre
artikel 1.3 van de bouwverordening daarop moet worden afgestemd of wellicht overbodig is geworden.
Het is toegestaan op grond van artikel 1.3 voor verschillende gebieden binnen de gemeente een
andere variant uit de MBV vast te stellen met voor elk gebied een eigen kaartbijlage. Zie hiervoor ook
paragraaf 2.5 van deze toelichting.

Hoofdstuk 2. De aanvraag omgevingsvergunning voor het bouwen

Algemeen
Regeling omgevingsrecht
De indieningvereisten staan vermeld in artikel 7.2 van de Regeling omgevingsrecht (Mor). De Mor
vervangt op dit punt het Besluit indieningvereisten aanvraag bouwvergunning.
De indiening van de in art. 7.2 Mor en andere voor de beoordeling van de aanvraag noodzakelijke
gegevens kan het bevoegd gezag verlangen op grond van art. 4.2 Algemene wet bestuursrecht (Awb)
juncto art. 4.4 Besluit omgevingsrecht (Bor).

Wet BIBOB
De Wet bevordering integriteitbeoordelingen door het openbaar bestuur (BIBOB), Stb. 2002, 347, en
het daaraan gekoppelde Besluit BIBOB, Stb. 2003, 180 zijn per 1 juni 2003 in werking getreden (Stb.
2003, 216) en nadien gewijzigd, laatstelijk in 2011. Deze wet houdt in dat na ontvangst van een
aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen, door het bevoegd gezag wordt beoordeeld
of over de aanvrager een integriteitadvies wordt gevraagd bij het Bureau BIBOB. Dit bureau
ressorteert onder het ministerie van Justitie en is bevoegd om onderzoek te doen naar de
antecedenten van de aanvrager - zowel natuurlijke als rechtspersonen - en naar de herkomst van de
gelden waarmee het bouwproject wordt gefinancierd. Een negatief advies kan voor het bevoegd
gezag aanleiding zijn de omgevingsvergunning te weigeren.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>Het vragen van een advies door het bevoegd gezag is facultatief. Indien een advies bij het Bureau
BIBOB wordt gevraagd, schort de termijn voor de behandeling van de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen met maximaal acht weken op (4 weken + verlenging 4
weken); artikelen. 15 en 31 Wet Bibob).

Algemene wet bestuursrecht
De Algemene wet bestuursrecht (Awb) geeft algemene regels voor het rechtsverkeer tussen burger en
overheid. Ook de rechtsbescherming tegen besluiten van de overheid is in de Awb opgenomen. De
Awb is bij de voorbereiding van besluiten van belang voor de te volgen procedure. Dit geldt onder
meer voor de gevallen waarin Afdeling 3.4 over de uniforme openbare voorbereidingsprocedure (uov)
van toepassing is.

Wet ruimtelijke ordening
Op 1 juli 2008 trad de Wet ruimtelijke ordening (Wro) in werking ter vervanging van de Wet op de
Ruimtelijke Ordening (WRO). Beoogd was om met de invoering van de Wro de stedenbouwkundige
voorschriften uit de bouwverordening, inclusief de regeling betreffende het parkeren, geleidelijk zijn
werkingskracht te laten verliezen. Met de Invoeringswet Wet ruimtelijke ordening (Stb. 2008, 180)
werd aanvankelijk de mogelijkheid om stedenbouwkundige bepalingen op te nemen in de
bouwverordening geschrapt. Hiervan werd in eerste instantie afgezien omdat destijds te veel vragen
bestonden of en over de wijze waarop het parkeren in het bestemmingsplan zou kunnen worden
geregeld. Dit betrof met name het parkeernormenartikel (2.5.30).
De betreffende bepaling uit de Invoeringswet is nooit inwerking getreden. Het geleidelijk laten
verliezen van de werkingskracht van de stedenbouwkundige voorschriften uit de bouwverordening is
echter op 29 november 2014 door de Reparatiewet BZK 2014 geregeld door een aantal wijzigingen in
de Woningwet. Zie hiervoor de toelichting bij paragraaf 2.5.
Op 1 november 2014 is het ‘Besluit tot wijziging diverse algemene maatregelen van bestuur in
verband met permanent maken Crisis- en herstelwet’ (Wijzigingsbesluit) in werking getreden
(Stb.2014, 333) . Hierdoor werd het Besluit ruimtelijke ordening (Bro) gewijzigd. Daarin werd (de reeds
bestaande mogelijkheid) expliciet vastgelegd om ‘interpreterende’ beleidsregels vast te stellen voor de
uitoefening van een bevoegdheid in een bestemmingsplan. Deze mogelijkheid kan worden gebruikt bij
het regelen van het ‘parkeren’ in het bestemmingsplan.
Artikel 3.1.2 Bro maakt duidelijk dat een bestemmingsplan regels kan bevatten waarvan de uitleg bij
het gebruik van een bevoegdheid afhankelijk wordt gesteld van later vast te stellen beleidsregels.
Deze bepaling is toegevoegd om buiten twijfel te stellen dat net als in een gewone verordening ook in
een bestemmingsplan regels kunnen worden gesteld die een zekere interpretatieruimte laten die later
aan de hand van beleidsregels kan worden ingevuld. Hierbij is echter wel de nodige voorzichtigheid
geboden, gelet op de vereiste rechtszekerheid in de bestemmingsplanjurisprudentie: de
bestemmingsplanregels moeten voldoende concreet zijn.
Met de wijziging van het Bro wordt tegemoet gekomen aan de wens uit de praktijk om de in een
bestemmingsplan op te nemen parkeernorm via beleidsregels verder uit te werken en om te kunnen
(blijven) werken met een parkeerfonds, net zoals dat nu gebeurt via de regeling in de
bouwverordening.
Bij het opnemen van een parkeernormenregeling in een bestemmingsplan kan gewerkt worden met
de mogelijkheid om af te wijken van een parkeereis door het verlenen van een (binnenplanse)
omgevingsvergunning. Dan wordt aan een voorwaardelijke verplichting een binnenplanse
afwijkingsbevoegdheid verbonden waaraan voorwaarden worden verbonden. Bijvoorbeeld dat van
een gestelde parkeereis op eigen terrein kan worden afgeweken indien de parkeerbehoefte elders kan
worden opgevangen. Veel gemeenten werken al met een parkeerfonds. Die praktijk kan op deze
wijze, ook bij een parkeernormenregeling die is opgenomen in een bestemmingsplan, worden
gecontinueerd.
In het Wijzigingsbesluit is niet expliciet voorzien in de mogelijkheid zogenoemde voorwaardelijke
verplichtingen in een bestemmingsplan op te kunnen nemen omdat het werken met voorwaardelijke
verplichtingen in een bestemmingsplan inmiddels gemeengoed is geworden. De mogelijkheid om
hiermee te werken is inmiddels in een ruime hoeveelheid jurisprudentie bevestigd.
Nu duidelijk is dat een regeling over het parkeren ook in het bestemmingsplan kan worden
opgenomen, en de grondslag in de Woningwet voor de stedenbouwkundige bepalingen in de
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>bouwverordening door de Reparatiewet BZK 2014 definitief is weggenomen (zie de toelichting bij
paragraaf 2.5), zullen de stedenbouwkundige voorschriften uit de bouwverordening, net als andere
delen van de bouwverordening, geleidelijk via overgangsrecht ‘uitsterven’. Daarmee zal de
bouwverordening als instrument op termijn verdwijnen.
Het is dan ook raadzaam voor gemeenten om ervoor te zorgen dat de stedenbouwkundige regelingen
en dan met name de parkeernormenregeling uit uw bouwverordening voor 1 juli 2018 worden
ondergebracht in de bestemmingsplannen binnen de gemeente. Informatie over de manier waarop dat
kan kunt u vinden via Platform31 ( http://www.platform31.nl/ ) of Rho (http://www.rho.nl/). Zie
bijvoorbeeld het supplement Op Dezelfde leest: ‘Parkeren en bestemmingsplan’ van 2011/2.
Voor nieuwe bestemmingsplannen hebben gemeenten echter geen tijd tot 1 juli 2018 om dit te
regelen. Hier moet nu meteen al een keuze in het bestemmingsplan gemaakt worden ten aanzien van
de regeling van de nu vervallen onderwerpen in de bouwverordening. Voor op korte termijn vast te
stellen bestemmingsplannen ontbreekt vaak de voorbereidingstijd daarvoor. Dit is met name het geval
bij de regeling van het parkeren. Vandaar dat een modelbepaling is ontworpen, die vergelijkbaar is
met de huidige parkeernormenbepaling in de bouwverordening en die in het bestemmingsplan kan
worden opgenomen. Deze is te vinden op de website van Rho adviseurs: http://www.rho.nl/.
‘Parkeernormregelingen’ zijn verder te vinden op http://www.ruimtelijkeplannen.nl/web-roo/roo/?. Zie
bijvoorbeeld http://www.ruimtelijkeplannen.nl/documents/NL.IMRO... en http://www.ruimtelijkeplannen.
nl/documents/NL.IMRO....

WOB en de openbaarheid van gegevens aanvraag omgevingsvergunning voor het bouwen
De aanvraag voor een omgevingsvergunning voor het bouwen ligt op grond van art. 3.8 Wabo voor
een ieder ter inzage. Bij het indienen van een verzoek om een omgevingsvergunning voor het bouwen
kan de aanvrager gemotiveerd verzoeken bepaalde gegevens niet openbaar ter inzage te leggen. De
gegevens die op grond van de Wabo ter inzage liggen zijn de zakelijke gegevens die nodig zijn bij de
beoordeling van het ingediende bouwplan.
De gegevens die de gemeente inwint op grond van de Wet BIBOB liggen niet ter inzage. Deze
gegevens hebben een persoonlijk karakter. Zij betreffen de antecedenten van de aanvrager, van
degene die bouwt en van degene die in het te bouwen bouwwerk bepaalde activiteiten onderneemt.
Deze gegevens zijn gevoelig voor misbruik en liggen niet ter inzage.

Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
De Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) introduceert de omgevingsvergunning. De
bouwvergunning maakt deel uit van de omgevingsvergunning en wordt in de MBV aangeduid als
omgevingsvergunning voor het bouwen (art. 2.1 Wabo). De Wabo heeft gevolgen voor de
vergunningen en ontheffingen van de bouwverordening. De MBV is met de 13e serie van wijzigingen
‘Wabo-proof’ gemaakt.

Paragraaf 1. Gegevens en bescheiden

Artikel 2.1.5 Bodemonderzoek
Inleiding
De artikelen over het bodemonderzoek in de MBV hebben tot doel te bevorderen dat niet wordt
gebouwd op verontreinigde grond. Artikel 2.4.1 bevat het verbod tot bouwen op verontreinigde grond.
Bij dit artikel is een uitvoerige toelichting geplaatst waarin de hele route van een bodemonderzoek
wordt beschreven, de van toepassing zijnde normen en de relatie wordt aangeduid met de
voorschriften uit de Woningwet en de Regeling omgevingsrecht.
De hierna vermelde toelichting per artikellid is beknopt. Een uitvoeriger beschrijving van het hele
proces staat vermeld in de toelichting bij artikel 2.4.1. Beide toelichtingen moeten in combinatie met
elkaar worden gelezen.

Lid 1
Uit de systematiek van NEN 5740:2009+A1:2016nl volgt dat voorafgaand aan het milieuhygiënisch
bodemonderzoek eerst een vooronderzoek volgens NEN 5725 wordt uitgevoerd - ook wel historisch
onderzoek genoemd - ten behoeve van het formuleren van de onderzoekshypothese en een
eventuele onderverdeling van het terrein. Indien het vooronderzoek naar de historie en de
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>bodemgesteldheid uitwijst dat de locatie onverdacht is, kan het bevoegd gezag op basis van het derde
lid besluiten af te wijken van de verplichting tot het uitvoeren van het verkennend onderzoek. Het
bodemonderzoek volgens NEN 5740:2009+A1:2016nl is niet toereikend om asbest in grond te
onderzoeken. Daartoe is de NEN 5707:2015nl ontwikkeld.

Lid 3
De mogelijkheid om geen onderzoeksgegevens op te vragen wordt geboden door artikel 4.4, lid 2 Bor.
Er komt geen afzonderlijk besluit tot het afwijken, geen beschikking. De omgevingsvergunning van de
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht is er immers op gericht alles in één brede
omgevingsvergunning te regelen.

Lid 4
Bouwwerken met een beperkte instandhoudingtermijn kunnen velerlei zijn, van klein tot groot en voor
een zeer divers gebruik. Vermelding van deze categorie betekent niet dat in alle gevallen kan worden
afgeweken van de plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport. De gemeente kan hiervoor
beleid ontwikkelen.

Lid 5
De strekking van dit lid is het tegengaan dat een bodemonderzoek plaatsvindt voordat de bestaande
bebouwing wordt gesloopt en eventueel ten gevolge van deze werkzaamheden een
bodemverontreiniging optreedt die dan niet wordt gesignaleerd.
Dit betekent dat het resultaat van een bodemonderzoek niet altijd kan worden overgelegd bij de
aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen. Daarom behoort dit onderzoek tot de
bescheiden die ook later kunnen worden ingediend.

Paragraaf 4. Het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodem

Artikel 2.4.1 Verbod tot bouwen op verontreinigde grond
Algemeen
In het tweede lid van artikel 8 van de Woningwet wordt aan de gemeenteraden de opdracht gegeven
om in de bouwverordening voorschriften op te nemen over het tegengaan van bouwen op
verontreinigde bodem. In het derde lid van genoemd artikel 8 is uitgewerkt op welke bouwwerken
deze voorschriften betrekking dienen te hebben. Het woord uitsluitend in de redactie van dit derde lid
duidt erop dat aanvulling in de bouwverordening niet is toegestaan.
De indieningvereisten voor het in behandeling nemen van een aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen, waartoe het bodemonderzoek behoort, staan in de Regeling
omgevingsrecht. De structuur is als volgt:
Bij de aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen moet een onderzoeksrapport
betreffende de bodemgesteldheid worden overgelegd, aldus artikel 2.4 onder d. van de Regeling
omgevingsrecht.
Artikel 4.4, lid 2 van het Bor bepaalt dat gegevens en bescheiden waarover het bevoegd gezag al
beschikt, niet opnieuw behoeven te worden verstrekt. Dit geldt in beginsel ook voor gegevens die zijn
verstrekt in de periode dat de Wabo nog niet in werking was getreden, en die als archiefbescheiden in
bewaring worden gehouden als bedoeld in artikel 3 van de Archiefwet 1995. Uit het algemene
bestuursrecht volgt dat het bevoegd gezag wel gehouden is de volledigheid en actualiteit te toetsen
van de gegevens en bescheiden die de aanvrager niet bij de aanvraag verstrekt, omdat deze al in het
bezit van het bevoegd gezag zijn.
Indien blijkt dat de ingediende bescheiden (waaronder het bodemonderzoeksrapport) onvoldoende
zijn en dit gebrek niet kan worden opgelost door het stellen van een voorwaarde bij de
vergunningverlening, wordt de aanvrager in overeenstemming met artikel 4:5 van de Awb in de
gelegenheid gesteld de ontbrekende gegevens aan te vullen.
Indien de aard van het bouwplan daartoe aanleiding geeft, kan het bevoegd gezag in een voorwaarde
bij de omgevingsvergunning bepalen dat de desbetreffende gegevens en bescheiden alsnog moeten
worden verstrekt voordat met de bouw mag worden begonnen. Tevens wordt hierbij een termijn
gesteld en een exacte aanduiding welke gegevens en bescheiden worden verlangd, aldus de
Regeling omgevingsrecht.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>De gezondheidsrisicos voor de mens bij het gebruik van het bouwwerk vormen in deze benadering het
onderscheidend criterium. Veiligheid en gezondheid zijn immers sinds de invoering van de Woningwet
in 1901 belangrijke grondslagen van de wet. Gelet op de uitgangspunten van de Woningwet, kan de
schade voor het milieu geen motief zijn voor de voorschriften in de bouwverordening met betrekking
tot het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond. Dit in tegenstelling tot de Wet
bodembescherming waarbij het herstel van de functionele eigenschappen van de bodem voor mens,
plant en dier centraal staat.
Met de inwerkingtreding van de Wabo is dit onderscheid minder van belang. Deze wet verenigt in een
overkoepelend vergunningstelsel milieueisen, bouw- en sloopeisen. Zie artikel 6.2, sub c van de
Wabo.

Bouwwerken bestemd voor het verblijf van mensen
Het doel van het artikel is en blijft: Het doel van de voorschriften is dat niet wordt gebouwd op een
bodem die dusdanig verontreinigd is, dat hierdoor gevaar voor de gezondheid van personen ontstaat.
Wat verstaan moet worden onder ‘bouwwerken waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen
zullen verblijven’ wordt in de Memorie van toelichting bij de Wet tot wijziging van de Woningwet inzake
het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond (TK 1995-1996, 24 809, nr. 3) nader omschreven.
Het betreft hier bouwwerken waarin dagelijks gedurende enige tijd dezelfde mensen verblijven,
bijvoorbeeld om te werken of onderwijs te geven of te genieten. Bij ‘enige tijd’ moet gedacht worden
aan een verblijfsduur van twee of meer uren per (werk)dag. Het gaat dus niet om een enkele keer
twee of meer uren, maar om een meer structureel (over een langere periode dan één dag) twee of
meer uren verblijven van dezelfde mensen in het gebouw.
Gebouwen voor het opslaan van materialen of goederen, voor het telen of kweken van land- en
tuinbouw producten evenals gebouwen ten behoeve van nutsvoorzieningen, zoals elektriciteitshuisjes
en gebouwen voor de waterhuishouding of -zuivering, worden in de Memorie van toelichting genoemd
als voorbeelden van bouwwerken waarin niet voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen
verblijven. De omstandigheid dat in deze bouwwerken wel eens mensen aanwezig zijn, bijvoorbeeld
voor het verrichten van over het algemeen kort durende werkzaamheden, zoals
onderhoudswerkzaamheden, maakt die gebouwen nog niet tot gebouwen die feitelijk zijn bestemd
voor het verblijven van mensen. In de Nota naar aanleiding van het verslag (TK, 1997-1996, 24809,
nr. 5, p. 6) wordt naar aanleiding van Kamervragen verder opgemerkt dat een recreatiewoning (in
termen van het Bouwbesluit een logiesverblijf) onder het begrip ‘voortdurend of nagenoeg voortdurend
verblijven van mensen’ valt, terwijl dit niet geldt voor een schuur of garage bij een woning.

Bouwwerken die de grond niet raken
Hierbij moet gedacht worden aan dakkapellen en het realiseren van een extra verdieping op een
gebouw. De Memorie van toelichting noemt in dit kader ook vergunningplichtige inpandige
verbouwingen, werkzaamheden aan een fundering of het maken van een kelder als voorbeeld. Indien
de bouwwerkzaamheden gepaard gaan met een functiewijziging kan echter onverminderd
bodemonderzoek worden geëist.

Bevoegd gezag bij ernstig en niet-ernstig geval van bodemverontreiniging
Burgemeester en wethouders zijn het bevoegde gezag om te beslissen of bij niet-ernstige gevallen
van bodemverontreiniging mag worden gebouwd.
Gedeputeerde staten of burgemeester en wethouders van de gemeenten, die daartoe zijn
aangewezen, zijn het bevoegde gezag ten aanzien van de te nemen saneringsmaatregelen, indien
sprake is van een ernstig geval van verontreinigde grond zijn.
Bij Besluit aanwijzing bevoegd gezag gemeenten Wet bodembescherming (Besluit van 12 december
2000) zijn gemeenten aangewezen die voor de toepassing van delen van deze wet worden gelijk
gesteld met een provincie (art. 88, zevende lid Wet bodembescherming). Het gevolg is dat de
provincie bevoegd gezag is en dat de vier grote steden op grond van de Wbb plus nog 25
aangewezen gemeenten bevoegd gezag zijn krachtens genoemd Besluit.
Met de invoering van de Waterwet is het waterbodembeheer van de Wet bodembescherming
overgegaan naar de Waterwet.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>Hoe werkt de verbodsbepaling in de praktijk
Indien noch uit een bodemonderzoek noch op basis van een redelijk vermoeden kan worden gesteld
dat sprake is van een ernstig geval van verontreiniging geldt er voor de omgevingsvergunning voor
het bouwen geen aanhoudingsverplichting en moet het bevoegd gezag beslissen op de
bouwaanvraag. Het feit dat geen sprake is van een ernstig geval van verontreiniging neemt echter niet
weg dat toch sprake kan zijn van een verontreiniginggraad waarbij gevaar is te verwachten voor de
gezondheid van de gebruikers van het bouwwerk. Hoewel het bevoegd gezag de
omgevingsvergunning voor het bouwen in deze gevallen formeel kan weigeren, zal echter veelal
volstaan kunnen worden met het stellen van aanvullende voorwaarden dat bepaalde voorzieningen
worden getroffen. Zie hiervoor de toelichting onder artikel 2.4.2 van MBV.
Voor gevallen met een ernstige bodemverontreiniging geldt een aanhoudingsverplichting totdat het
bevoegde gezag als bedoeld in de Wet bodembescherming een saneringsplan heeft goedgekeurd.
Zodra het saneringsplan is goedgekeurd dient een beslissing te worden genomen op de
bouwaanvraag. Ook in deze gevallen zal de vergunning in de regel verleend kunnen worden onder de
voorwaarde dat vooruitlopend op de aanvang van de bouwwerkzaamheden, de op grond van het
goedgekeurde saneringsplan noodzakelijke voorzieningen worden getroffen.

Artikel 2.4.2 Voorwaarden omgevingsvergunning voor het bouwen
Niet ernstige gevallen van bodemverontreiniging, waarin naar het oordeel van het bevoegd gezag toch
nog sprake is van een onaanvaardbare verontreiniginggraad, zijn meestal overzichtelijke gevallen. Op
korte termijn en zonder de noodzaak van saneringsonderzoek is aan te geven op welke wijze het
verontreinigingprobleem kan worden ondervangen.
In dit soort niet ernstige gevallen hoeft de conclusie, dat het terrein verontreinigd is, niet te leiden tot
weigering van de omgevingsvergunning voor het bouwen.
In de voorwaarden van de omgevingsvergunning voor het bouwen kan aangegeven worden op welke
wijze het terrein gesaneerd moet worden en - in relatie tot de bouw - op welk tijdstip. Als
saneringsvoorwaarden valt te denken aan:
    -    de voorwaarde, dat onder het bouwwerk een isolerende en dampremmende laag wordt
         aangebracht;
    -    de voorwaarde, dat een bepaald deel van de bodem wordt afgegraven en afgevoerd, alsmede
         het aanbrengen van een schone bodemlaag;
    -    de voorwaarde, dat een pompinstallatie ter zuivering van het grondwater wordt aangebracht
         en gedurende een aantal jaren na de totstandkoming van het bouwwerk in stand wordt
         gehouden.
Er wordt op gewezen, dat sanering in deze gevallen in principe een verantwoordelijkheid van de
aanvrager om omgevingsvergunning voor het bouwen is. Het kan in het belang van de aanvrager zijn,
als deze bij het overleggen van de aanvraag om omgevingsvergunning voor het bouwen voor het
bouwen op een verontreinigde bodem tevens aangeeft hoe deze de sanering denkt te laten
plaatsvinden.
Ook bouwaanvragen waarbij sprake is van een ernstig geval van bodemverontreiniging kunnen op
grond van dit artikel worden afgedaan.

Paragraaf 5. Voorschriften van stedenbouwkundige aard en bereikbaarheidseisen
Algemeen
Op 29 november 2014 is de zogenaamde ‘Reparatiewet BZK 2014’ in werking getreden (Stb. 2014,
458). De Reparatiewet nam onder meer de wettelijke grondslag weg voor de stedenbouwkundige
bepalingen uit de bouwverordening (artikel 8 lid 5, 9 en 10 Woningwet en artikel 8.17 onder B IWro
zijn komen te vervallen).
De Reparatiewet BZK 2014 regelde verder dat gemeenten de stedenbouwkundige bepalingen uit hun
bouwverordening voor 1 juli 2018 moeten hebben opgenomen in bestemmingsplannen of
beheersverordeningen (artikel 133 Woningwet werd toegevoegd). Dit betekent dat de
stedenbouwkundige voorschriften uit de bouwverordening geleidelijk via overgangsrecht zullen
‘uitsterven’. Daarmee zal de bouwverordening als instrument op termijn verdwijnen.

Overgangsregeling
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 15 ======================================================================

<pre>Er geldt een overgangstermijn die loopt tot 1 juli 2018. Dat is geregeld in artikel 133 Woningwet. Vanaf
die datum verliezen de stedenbouwkundige bepalingen in de bouwverordening van rechtswege hun
(aanvullende) werking voor bestaande bestemmingsplannen en beheersverordeningen, kunnen deze
niet meer als vangnet dienen en moeten deze (en met name de parkeernormenbepaling) zijn
ondergebracht in het bestemmingsplan (of de beheersverordening).
Het nieuwe recht treedt echter al eerder in werking wanneer voor 1 juli 2018 een (nieuw)
bestemmingsplan (of beheersverordening) wordt vastgesteld. Stedenbouwkundige bepalingen uit de
bouwverordening zijn namelijk (ook van rechtswege) niet meer van toepassing wanneer
ontwerpbestemmingsplannen na 29 november 2014 (definitief) worden vastgesteld door de
gemeenteraad.
Artikel 133 Woningwet regelt ook dat op een aanvraag om een omgevingsvergunning voor het
bouwen van een bouwwerk, als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder a, van de Wabo, ingediend
voor 29 november 2014, alsmede op enig bezwaar of beroep, ingesteld tegen een besluit over een
dergelijke aanvraag, de artikelen 1, eerste lid, onderdeel g, 7b, eerste lid, 8, vijfde en zevende lid, 9,
10 en 12, derde lid, zoals deze luidden op het tijdstip waarop de aanvraag werd ingediend, van
toepassing blijven.

Overigens
Het laten vervallen van de stedenbouwkundige bepalingen uit de bouwverordening is steeds de
bedoeling van de wetgever geweest. Beoogd was om met de invoering van de Wet ruimtelijk ordening
(Wro) in 2008 de stedenbouwkundige voorschriften uit de bouwverordening, inclusief de regeling
betreffende het parkeren, geleidelijk zijn werkingskracht te laten verliezen. Met de Invoeringswet Wet
ruimtelijke ordening (IWro) werd aanvankelijk de mogelijkheid om stedenbouwkundige bepalingen op
te nemen in de bouwverordening geschrapt. Uiteindelijk werd hiervan afgezien omdat te veel vragen
bestonden of en over de wijze waarop het parkeren in het bestemmingsplan zou kunnen worden
geregeld. De betreffende bepaling is nooit inwerking getreden. De Reparatiewet 2014 regelde dit dus
alsnog op een iets andere manier.

Wat betekent dit voor de gemeente?
   -   Er is een overgangstermijn voor bestaande bestemmingsplannen tot 1 juli 2018. Na die datum
       verliezen de stedenbouwkundige bepalingen in de bouwverordening van rechtswege hun
       (aanvullende) werking voor bestaande bestemmingsplannen, kunnen deze niet meer als
       vangnet dienen en moeten deze (en met name de parkeernormenbepaling) zijn
       ondergebracht in het bestemmingsplan. Dit kan bijvoorbeeld door een paraplu
       bestemmingsplan.
   -   Wanneer de gemeenteraad een nieuw bestemmingsplan vaststelt, treedt de nieuwe regeling
       in werking. Op dat moment zijn de stedenbouwkundige bepalingen uit de bouwverordening
       niet meer van toepassing. Dat kan dus al (ruim) eerder dan 1 juli 2018 het geval zijn.
   -   Tussen 29 november 2014 en 1 juli 2018 kunnen er dus twee regimes naast elkaar bestaan:
       de regeling in de bouwverordening en (steeds meer) bestemmingsplanregelingen. Het is zaak
       daar bij de beoordeling van aanvragen omgevingsvergunningen goed rekening mee te
       houden. Dit blijkt immers niet uit de tekst van deze regelingen zelf. Het verdient verder
       aanbeveling hierover in de communicatie helderheid te geven.

Relatie stedenbouwkundige bepalingen en het bestemmingsplan
Artikel 9 Woningwet is op 29 november 2014 komen te vervallen. De overgangsregeling uit artikel 133
Woningwet regelt dat deze bepaling tot 1 juli 2018 onder bepaalde condities van toepassing kan
blijven. Daarom wordt daar hier kort op ingegaan.
Artikel 9 van de Woningwet luidde tot 29 november 2014 als volgt:

Artikel 9
1. Voor zover de voorschriften van de bouwverordening niet overeenstemmen met de voorschriften
van het desbetreffende bestemmingsplan blijven eerstbedoelde voorschriften buiten toepassing.
2. De voorschriften van de bouwverordening blijven van toepassing indien het desbetreffende
bestemmingsplan geen voorschriften bevat, die hetzelfde onderwerp regelen, tenzij het
desbetreffende bestemmingsplan anders bepaalt.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 15 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 16 ======================================================================

<pre>Deze paragraaf van de MBV geldt tot 1 juli 2018 en alleen dan als er na 29 november 2014 geen
bestemmingsplan is vastgesteld en indien er geen bestemmingsplan voorhanden is, of indien het
desbetreffende bestemmingsplan niet-vergelijkbare voorschriften van stedenbouwkundige aard bevat.
Gedacht kan worden aan een slechts ten dele goedgekeurd bestemmingsplan, een globaal eindplan,
een heel oud bestemmingsplan of een bestemmingsplan met een aantal gebreken. Soms is het
moeilijk te bepalen of het desbetreffende bestemmingsplan exclusief wil zijn ten opzichte van de MBV.
De Woningwet geeft wel enige duidelijkheid in art. 9, lid 2 (slot): ‘..., tenzij het desbetreffende
bestemmingsplan anders bepaalt.’ Het primaat ligt bij het bestemmingsplan. De Woningwet gaat er
echter eenvoudigweg van uit dat bestemmingsplannen voor wat dit onderwerp betreft volstrekt
duidelijk zijn. Dit is echter niet altijd het geval. Indien er sprake is van onduidelijkheid zal een en ander
van geval tot geval bekeken moeten worden. Is een van deze gevallen aan de orde, dan vullen de
stedenbouwkundige bepalingen (inclusief het afwijken hiervan) uit de bouwverordening het
bestemmingsplan aan.
Zie in dit kader ook de uitspraak ABRvS 24 december 2014, ECLI:NL:RVS:2014:4647 (Zandvoort).
Hierin wordt bepaald dat de bouwverordening slechts een aanvullende werking heeft indien het
bestemmingsplan geen voorschriften bevat die hetzelfde onderwerp regelen. Het is niet zo dat de
voorschriften van de bouwverordening alleen buiten toepassing blijven indien het bestemmingsplan
dat uitdrukkelijk bepaalt.
Alvorens in een concreet geval tot aanvullende werking van de bouwverordening wordt
geconcludeerd, dient een drieledige toets te worden uitgevoerd:
         a. bevat het bestemmingsplan voorschriften over een onderwerp dat ook in de
         bouwverordening wordt gereguleerd? Luidt het antwoord ontkennend, dan dient vervolgens de
         vraag te worden gesteld,
         b. of het bestemmingsplan aanvullende werking van de bouwverordening ten aanzien van het
         desbetreffende, niet in het bestemmingsplan gereguleerde, onderwerp expliciet uitsluit. Luidt
         ook het antwoord op deze vraag ontkennend, dan dient ten slotte te worden bezien of,
         c. de voorschriften van de bouwverordening niet overeenstemmen met de voorschriften van
         het bestemmingsplan, in die zin dat aanvullende werking van de bouwverordening tot gevolg
         heeft dat de gebruiksmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt, geheel of nagenoeg
         geheel teniet worden gedaan. Is dit het geval, dan dient aanvullende werking van de
         bouwverordening alsnog op grond van artikel 9, eerste lid van de Woningwet te worden
         afgewezen.

Wet ruimtelijke ordening
De Wro en het Bro hebben gevolgen voor paragraaf 2.5. van de bouwverordening. In de algemene
toelichting bij hoofdstuk 2 onder Wro is hierop ingegaan..
Hieronder wordt apart ingegaan op de verschillende stedenbouwkundige bepalingen. Zoals gezegd,
gelden deze bepalingen in steeds minder gevallen. Ze vervallen namelijk van rechtswege wanneer
een nieuw bestemmingsplan wordt vastgesteld of (als dat niet gebeurt) per 1 juli 2018.

Artikel 2.5.2 t/m Artikel 2.5.30
(vervallen)

Hoofdstuk 7. Overige gebruiksbepalingen

Paragraaf 3. Gebruik van bouwwerken, open erven en terreinen

Artikel 7.3.1 Vergunningsplicht nachtverblijf
Artikel 2.2, eerste lid van het Bor geeft de raad de mogelijkheid om van het in artikel 2.11.1 eerste lid,
onderdeel a, genoemde aantal personen af te wijken. De raad kan indien afwijking van dit artikel is
gewenst, een nieuw artikel 7.3.1 Vergunningsplicht nachtverblijf in de bouwverordening vaststellen.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 16 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 17 ======================================================================

<pre>Hoofdstuk 9. Welstand
Algemeen
In hoofdstuk 9 van de MBV zijn zowel procedurele als inhoudelijke artikelen met betrekking tot het
welstandstoezicht opgenomen. Op grond van artikel 8, zesde lid van de Woningwet bevat de
bouwverordening voorschriften over de samenstelling, inrichting en werkwijze van de
welstandscommissie.
De werkwijze van de welstandscommissie is in de MBV niet concreet uitgewerkt vanwege de
diversiteit in lokale invulling. Gemeenten dienen nadrukkelijk zelf een keuze te maken ten aanzien van
de werkwijze, ook indien een gemeente werkt met een provinciale welstandscommissie. De
gemeentelijke keuze dient ook door te klinken in de werkwijze van de provinciale
welstandscommissie. Daartoe dient de gemeente het initiatief te nemen en is het aan de provinciale
welstandscommissie om deze keuze te onderschrijven.
Het is noodzakelijk om een huishoudelijk reglement toegesneden op de lokale situatie of een
reglement van orde voor de lokale welstandscommissie vast te stellen als bijlage bij deze verordening.
Juridisch gezien behoeft een dergelijk reglement niet in de bouwverordening zelf te worden
opgenomen, maar dient wel dezelfde procedure te worden doorlopen als de gemeentelijke
bouwverordening.

Welstandscriteria en welstandsnota
Alleen als in een welstandsnota aan de hand van criteria is aangegeven wat verstaan wordt onder
redelijke eisen van welstand kan het bevoegd gezag een vergunningplichtig bouwwerk beoordelen op
aspecten van welstand en kan de welstandscommissie hierover adviseren. Ook bouwwerken
waarvoor geen omgevingsvergunning voor het bouwen is vereist, moeten aan minimale
welstandseisen voldoen. Volgens artikel 13a van de Woningwet kunnen burgemeester en wethouders
de eigenaar van een bouwwerk dat in ernstige mate ‘in strijd is met redelijke eisen van welstand’
aanschrijven om die strijdigheid op te heffen. De criteria hiervoor moeten in de welstandsnota zijn
opgenomen. Zonder nota met criteria is geen welstandstoezicht mogelijk.
De welstandsbeoordeling c.q. -advisering dient gebaseerd te worden op de in de nota opgenomen
criteria. In artikel 12a van de Woningwet wordt bepaald dat deze criteria ‘zo veel mogelijk zijn
toegesneden op de onderscheidene categorieën bouwwerken en dat de criteria kunnen verschillen
naargelang de plaats waar een bouwwerk is gelegen’. Dit biedt mogelijkheden om de criteria per
samenhangend deel van de gemeente uit te werken. Zowel binnen als buiten de bebouwde kom
verschillen gebieden ten aanzien van de bestaande kwaliteiten en ten aanzien van de verwachte en/of
beoogde ruimtelijke ontwikkelingen, die vastliggen in een bestemmingsplan of specifieke
beleidsdocumenten, bijvoorbeeld in het kader van landschapsverbetering, stedelijke vernieuwing of
architectuurbeleid. De bestaande situatie en de beleidsdoelen voor de toekomst zullen in de meeste
gevallen de basis vormen voor een passend welstandsbeleid. In het ene gebied is aanleiding om een
behoudend beleid te voeren, in een ander gebied is juist verandering en vernieuwing aan de orde. In
het ene gebied is nauwelijks sprake van ruimtelijke dynamiek en kan een terughoudend
welstandsregime acceptabel zijn, in een ander gebied gaat juist alles op de schop en is een intensieve
beïnvloeding van de ruimtelijke kwaliteit vereist.
De welstandsnota is derhalve een dynamisch document. Steeds als er nieuwe gebieden worden
ontwikkeld, vormen de beleidsregels voor het betreffende gebied een toevoeging aan de nota, mits
telkens opnieuw de vaststellingsprocedure wordt gevolgd.
Indien het bevoegd gezag de welstandscriteria in bijzondere gevallen buiten toepassing laat als
bedoeld in artikel 4:84 Awb (inherente afwijkingsbevoegdheid), dient dit wel per concreet geval
deugdelijk door het bevoegd gezag te worden gemotiveerd.

Relatie bestemmingsplan en welstand
De jurisprudentie op basis van de Woningwet gaat uit van de voorrangsregel uit artikel 9 Woningwet,
inhoudende dat de welstandstoets zich dient te richten naar de bouwmogelijkheden die het geldende
bestemmingsplan biedt.
Het welstandscriterium is in artikel 2.10 sub d (voorheen artikel 44 van de Woningwet) omschreven als
zelfstandige toetsingsgrond voor bouwaanvragen. De voorrangsregeling van artikel 9 was daardoor
niet rechtstreeks van toepassing. De jurisprudentie heeft uit dit stelsel van de wet afgeleid dat die
</pre>

====================================================================== Einde pagina 17 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 18 ======================================================================

<pre>voorrang is blijven bestaan (ABRS 25 april 1995, BR 1995, 579, ABRS 16 maart 1999, AB 1999, 356
en ABRS 18 februari 2000, Gst.2000, 7119).
In lijn met artikel 9 Woningwet is de voorrang van het bestemmingsplan op de welstandseisen
geregeld in artikel 12, derde lid van de Woningwet. Daarin is tevens bepaald dat ook de
stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening boven de welstandseisen prevaleren. In
artikel 12b, eerste lid van de Woningwet is bovendien expliciet vastgelegd dat óók de
welstandscommissie deze voorrangsregeling moet betrekking bij de advisering. Het bestemmingsplan
is immers het wettelijk instrument waarmee, langs de in de Wet ruimtelijke ordening aangegeven en
met bijzondere waarborgen omklede weg, aan gronden een bestemming is gegeven en de daarbij
behorende bebouwings- en gebruiksmogelijkheden worden aangegeven. Dit betekent dat de
welstandstoets niet mag leiden tot beperkingen die een reële verwezenlijking van de aan de grond
toegekende bouwmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt, belemmeren (vgl. ABRS 16 maart
1999, AB 1999, 356 m.n. A.G.A. Nijmeijer). De kans dat die situatie zich voordoet is kleiner naarmate
het bestemmingsplan meer mogelijkheden biedt de toegekende bestemming te realiseren.
Naar valt aan te nemen is de voorrangsregel (artikel 12, derde lid Woningwet) naar analogie van
toepassing op de relatie toekomstig bestemmingsplan en welstand.

Artikel 9.1 De advisering door de welstandscommissie
Onder het regime van de Woningwet is inschakeling van een welstandscommissie bij een aanvraag
om een omgevingsvergunning voor het bouwen verplicht indien een welstandsnota is vastgesteld en
aan de hand van criteria is aangegeven wat verstaan wordt onder redelijke eisen van welstand. De
commissie adviseert, het bevoegd gezag beslist.
De gemeenteraad kan er voor kiezen om in plaats van een welstandscommissie een
stadsbouwmeester te benoemen. In dat geval dient de bouwverordening voorschriften te bevatten
over de rol en de functie van de stadsbouwmeester.
De adviespraktijk varieert per gemeente. Er wordt gewerkt met lokale dan wel provinciale
welstandscommissies. De gemeenteraad kan er voor kiezen om voor de welstandsadvisering gebruik
te maken van een provinciale welstandsorganisatie, die het resultaat is van een gemeenschappelijke
regeling of een privaatrechtelijke samenwerkingsvorm. Indien gebruik wordt gemaakt van een
provinciale welstandsorganisatie dient de gemeenteraad de leden van de welstandscommissie
eveneens nadrukkelijk te benoemen; zie toelichting bij artikel 9.2.

Artikel 9.2 Samenstelling van de welstandscommissie
Onafhankelijkheid
Voor elk afzonderlijk lid van deze commissie geldt het onafhankelijkheidsvereiste. Daaraan wordt in
elk geval voldaan indien de leden van de commissie niet ondergeschikt zijn aan het gemeentebestuur.
Ook is het raadzaam bij de selectie van de leden van de welstandscommissie alert te zijn op mogelijk
tegenstrijdige belangen. Deelneming van leden van het college van burgemeester en wethouders of
van het bevoegd gezag dat besluiten neemt over een aanvraag voor een omgevingsvergunning voor
het bouwen aan de welstandscommissie voor de eigen gemeente of voor de gemeente waarover het
bevoegd gezag besluiten neemt, is in dit verband uitgesloten.

Deskundigen en burgers
In de welstandscommissie behoeven niet uitsluitend deskundigen zitting te hebben. Deskundige leden
zijn leden die zich door ervaring en opleiding kwalificeren om zitting te nemen in de
welstandscommissie. Van deskundige commissieleden mag worden verwacht dat zij vanuit een eigen,
actieve beroepspraktijk kunnen oordelen over plannen van collega’s. Onder niet-deskundige leden
worden vertegenwoordigers van de plaatselijke bevolking verstaan, geen architecten of anderszins
beroepsmatig bij de kwaliteit van de gebouwde omgeving betrokken zijnde, die door het
gemeentebestuur in de welstandscommissie kunnen worden benoemd. De gemeenteraad beslist over
de benoeming van niet-deskundige leden. Er is geen wettelijke verplichting om niet-deskundige leden
op te nemen in de welstandscommissie.
Er zijn meerdere alternatieven denkbaar.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 18 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 19 ======================================================================

<pre>Artikel 9.4 Jaarlijkse verantwoording
Jaarverslag welstandscommissie
Een jaarverslag is bij uitstek geschikt om te signaleren waar de welstandsnota als beleidskader
onvoldoende houvast heeft kunnen bieden bij de welstandsbeoordeling en kan tevens dienen ter
verantwoording waarom in specifieke gevallen is afgeweken van het vastgestelde beleid. De jaarlijkse
verslagverplichting van de welstandscommissie vloeit voort uit artikel 12b, derde lid van de
Woningwet.
Het jaarverslag kan voor de gemeenteraad aanleiding zijn voor bijstelling van het gemeentelijk
welstandsbeleid door aanpassing van de gemeentelijke welstandsnota. Om die reden is het zinvol te
streven naar het uitbrengen van het jaarverslag tijdig vóór de beleids- en begrotingscyclus in de
gemeente. Ervan uitgaande dat de gemeentelijke begroting doorgaans in september/oktober wordt
behandeld, zou het ‘verslagjaar’ van de welstandscommissie kunnen lopen van juni tot juni.
Jaarverslag burgemeester en wethouders
Teneinde de politieke verantwoordelijkheid voor de uitoefening van het welstandstoezicht te
verstevigen en de betrokkenheid van de raad bij de welstandszorg te vergroten, is ook aan
burgemeester en wethouders ingevolge artikel 12c van de Woningwet de verplichting opgelegd
jaarverslagen omtrent de toepassing van het welstandsbeleid voor te leggen aan de gemeenteraad. In
dit jaarverslag zou ten minste aan de orde dienen te komen:
     -   op welke wijze burgemeester en wethouders zijn omgegaan met de welstandsadviezen;
     -   op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van vergaderen;
     -   in welke gevallen burgemeester en wethouders een besluit hebben genomen tot toepassing
         van bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom op grond van ernstige
         strijdigheid met redelijke eisen van welstand als bedoeld in artikel 13a van de Woningwet en
         na dat besluit tot uitvoering daarvan zijn overgegaan.
Voornoemd verslag kan tevens deel uitmaken van een algemeen jaarverslag over ruimtelijke ordening
en bouwregelgeving.
Samen met het jaarverslag van de welstandscommissie wordt hierdoor het gemeentelijk
welstandstoezicht inzichtelijk gemaakt en het publieke debat bevorderd.
In de Wabo en het Bor is een algemene verslagverplichting voor burgemeester en wethouders
ogenomen ten aanzien van ruimtelijke ordening en bouwregelgeving.

Artikel 9.5 Termijn van advisering
De termijnen voor de behandeling van bouwplannen ter verkrijging van een omgevingsvergunning
voor het bouwen staan in de Wabo. Deze termijnen zijn beduidend korter dan voorheen in de
Woningwet. Hierdoor ontstaat voor de welstandsadvisering een korte periode. In dit artikel is de
advisering binnen de Wabo-termijn vastgelegd in een voorschrift. Een verlenging van de adviestermijn
is slechts mogelijk indien op grond van de Wabo de beslistermijn voor de vergunningverlening is
verlengd.
De mogelijkheid van beoordeling van een zgn. schetsplan in een informele voorprocedure blijft
mogelijk, omdat de termijnen pas aanvangen bij de ontvangst van verzoek om vergunning.
Indien een aanvraag om een omgevingsvergunning wordt ingediend, ten aanzien waarvan een
discussie over alternatieven kan worden verwacht, is het raadzaam gebruik te maken van de
mogelijkheid tot verlenging van de beslistermijn.

Artikel 9.6 Openbaarheid van vergaderen en mondelinge toelichting
Openbaar vergaderen
Openbaar vergaderen is een fundamenteel beginsel van het openbaar bestuur, dat nu voor de
welstandscommissie expliciet is vastgelegd in artikel 12b van de Woningwet. De wettelijke taken van
de welstandscommissie worden uitgevoerd in openbaarheid. Daarvan kan slechts worden afgeweken
als de belanghebbende een beroep doet op artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur, als er
dusdanige aangelegenheden aan de orde zijn dat daarmee de aanvrager in zijn recht staat
openbaarheid te weigeren.
Het verdient aanbeveling om niet alleen de agenda voor de welstandsvergadering bekend te maken,
maar ook de stukken die betrekking hebben op de geagendeerde aanvragen voor een
omgevingsvergunning voor het bouwen ter inzage te leggen bij de agenda en daarvan melding te
maken in de bekendmaking.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 19 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 20 ======================================================================

<pre>De openbaarheid van welstandsvergaderingen zal bijdragen aan de vermaatschappelijking van het
welstandstoezicht. Daarbij speelt mede een rol van betekenis de algemene wens voor het
transparanter maken van de advisering op het terrein van de ruimtelijke kwaliteit. Bovendien zal de
openbaarheid van welstandsvergaderingen bijdragen aan het begrip voor en kennis over het
welstandstoezicht van de zijde van de burger/bouwer.

Belanghebbenden
Met betrekking tot de openbaarheid van welstandsvergaderingen dient een onderscheid te worden
gemaakt tussen openbaarheid voor enerzijds de aanvrager van de omgevingsvergunning en
anderzijds andere belanghebbenden.
Uit artikel 4:7 Awb volgt de beperkte verplichting dat de mogelijkheid tot toelichting van het bouwplan
ten overstaan van de welstandscommissie dient te worden geboden aan de aanvrager van de
omgevingsvergunning voor het bouwen.
Desondanks is het inbouwen van een moment voor de aanvrager om zijn aanvraag toe te lichten zeer
zinvol. Bij de aanwezigheid van de aanvrager kan - indien nodig - wellicht eerder tot alternatieve
bouwoplossingen worden gekomen, waardoor de noodzaak om een hernieuwde adviesaanvraag te
doen kan worden verkleind.

Spreekrecht
Indien er in het kader van de openbaarheid van vergadering spreekrecht wordt geboden aan anderen
dan de aanvrager, is het zinvol de kring van spreekgerechtigden te beperken tot belanghebbenden
(als bedoeld in artikel 1:2 Awb). Daarmee wordt voorkomen dat allerlei personen tijdens de
vergadering van de welstandscommissie kunnen inspreken, terwijl die in een eventuele rechterlijke
procedure tegen de omgevingsvergunning voor het bouwen geen recht van spreken hebben omdat zij
geen belanghebbenden zijn.
De keuze voor spreekrecht is voorts van invloed op het tijdstip waarop de vergadering van de
welstandscommissie wordt aangekondigd. Dat tijdstip moet dan zodanig worden gekozen dat
eventuele sprekers voldoende tijd hebben om zich op de vergadering voor te bereiden. Wordt geen
spreekrecht toegekend, dan kan de termijn korter zijn, aangezien in dat geval van enige voorbereiding
door eventuele sprekers geen sprake is.
De verplichting tot openbaar vergaderen heeft betrekking op de vergaderingen waarin het
welstandsadvies formeel wordt vastgesteld. Het is niet verplicht voor informeel vooroverleg over een
principeaanvraag of een schetsplan, dat meestal door een of meer daartoe gemandateerde leden van
de commissie wordt uitgevoerd. De potentiële bouwer kan in het stadium van vooroverleg gebaat zijn
met beslotenheid. Openbaarheid zou dan remmend op het vooroverleg kunnen werken, terwijl uit
oogpunt van de korte bouwplanprocedure vooroverleg stimulering verdient.
Behandeling van aanvragen onder verantwoordelijkheid welstandscommissie
Behandeling van aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het bouwen waarbij onder
verantwoordelijkheid van de welstandscommissie wordt gewerkt (art 9.7 MBV), vraagt voor de
openbaarheid enige aandacht. In geval van veelvoorkomende omgevingsvergunningen voor het
bouwen van kleine bouwwerken (als deze al niet vergunningvrij zijn) zal er geringe belangstelling zijn
om de behandeling van bouwplannen bij te wonen. Het verdient in dat geval aanbeveling om per
bouwplan slechts vijf minuten te agenderen, zodat aan de openbaarheid kan worden voldaan en er
geen ongebruikte (vergader)tijd verloren hoeft te gaan.

Artikel 9.7 Afdoening onder verantwoordelijkheid
In de praktijk kan, gelet op de korte beslistermijnen, behoefte bestaan aan het onder
verantwoordelijkheid van de welstandscommissie afdoen van het welstandadvies.
De meest voorkomende vorm van het ‘onder verantwoordelijkheid afdoen’, komt neer op de afdoening
van een welstandsadvies bij plannen waarvan de mening van de welstandscommissie als bekend
mag worden verondersteld.
Daarnaast kunnen burgemeester en wethouders ook kiezen voor afdoening onder
verantwoordelijkheid met betrekking tot bepaalde categorieën bouwwerken
Negatief adviseren wordt in dit geval meestal uitgesloten.
Voordat de Wabo in werking trad, regelde artikel 48 Woningwet (oud) de aanvraag welstandsadvies
van het college aan de welstandscommissie. Daarbij werd onderscheid gemaakt tussen de reguliere
</pre>

====================================================================== Einde pagina 20 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 21 ======================================================================

<pre>bouwvergunning en de lichte bouwvergunning. In het eerste geval was het vragen van
welstandsadvies verplicht, in het tweede geval niet. (‘Een aanvraag voor een lichte
bouwvergunning kunnen zij voor advies aan de welstandscommissie (..) voorleggen’).
Verder bood het Besluit bouwvergunningvrij en licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken (Bblb) de
mogelijkheid om zgn. loket- of sneltoetscriteria vast te stellen.
De combinatie van deze mogelijkheden werd door veel gemeenten gebruikt om de beoordeling van
aanvragen voor een licht- bouwvergunningspichtig bouwwerk over te laten aan een niet tot de
welstandscommissie behorende ambtenaar.
Op 1-10-2010 zijn de Wabo en het Bor in werking getreden. Dit heeft gevolgen gehad voor deze
werkwijze.
De welstandscommissie is de door de gemeenteraad benoemde onafhankelijke commissie die aan
burgemeester en wethouders advies uitbrengt ten aanzien van de vraag of het uiterlijk of de plaatsing
van een bouwwerk, waarvoor een aanvraag omgevingsvergunning is ingediend, in strijd is met
redelijke eisen van welstand (art. 1, onder n. Woningwet).
Op basis van artikel 2.10, lid 1 onder d Wabo moet de aanvraag om een omgevingsvergunning voor
het bouwen in beginsel worden geweigerd indien het uiterlijk of de plaatsing van het bouwwerk
waarop de aanvraag betrekking heeft om strijd is met de redelijke eisen van welstand, beoordeeld
naar de criteria zoals vermeld in de welstandsnota, bedoeld in art. 12a, eerste lid, onder a van de
Woningwet.
Het college van burgemeester en wethouders is verplicht om een aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen ter advisering voor te leggen aan de welstandscommissie of
de stadsbouwmeester (art. 2.26, lid 3 in samenhang met art. 6.2 Bor). Dit hoeft niet wanneer er voor
het desbetreffende bouwwerk geen redelijke eisen van welstand gelden (omdat de gemeenteraad op
basis van art. 12, lid 2 Woningwet heeft bepaald dat geen redelijke eisen van welstand van toepassing
zijn) of bij voorbaat vaststaat dat de omgevingsvergunning reeds op een andere grond moet worden
geweigerd.
Met de inwerkingtreding van de Wabo zijn artikel 48 Woningwet en het Bblb komen te vervallen.
Onder de Wabo is een bouwwerk omgevingsvergunningplichtig of vergunningvrij; een tussencategorie
bestaat niet meer. Dit betekent dat iedere aanvraag voor een omgevingsvergunningsplichtig
bouwwerk door het college ter advisering aan de welstandscommissie moet worden voorgelegd.
Dit betekent ook dat het college geen ambtenaar (meer) kan mandateren om te toetsen aan zgn.
loketcriteria.
De (model-)bouwverordening biedt in artikel 9.7 de mogelijkheid voor de welstandscommissie om de
advisering over een aanvraag om welstandsadvies onder verantwoordelijkheid van de commissie over
te laten aan een of meerdere daartoe aangewezen leden van die commissie. Het aangewezen lid of
de aangewezen leden kunnen alleen adviseren over bouwplannen waarvan volgens hen het oordeel
van de welstandscommissie als bekend mag worden verondersteld.

Geen mandatering
Hierbij is overigens geen sprake van mandatering in de zin van de Awb. Art. 10:1 Awb definieert
mandaat immers als: de bevoegdheid om in naam van een bestuursorgaan besluiten te nemen. De
welstandscommissie is geen bestuursorgaan. Bovendien neemt het geen besluiten (in de zin van de
Awb) maar adviseert de commissie het college. Om misverstanden te voorkomen, passen wij art. 9.7
van de modelbouwverordening bij de eerstvolgende wijziging aan.
Samengevat:
Sinds de inwerkingtreding van de Wabo is ‘flitsen’ alleen mogelijk als:
    -    voor het betreffende bouwplan geen welstandscriteria gelden of,
    -    het daartoe aangewezen lid van de welstandscommissie aanwezig is, en
    -    het oordeel van de welstandscommissie over het betreffende bouwplan als bekend mag
         worden verondersteld.

Artikel 9.8 Vorm waarin het advies wordt uitgebracht
Lid 1
Het eerste lid van artikel 9.8 legt een algemeen bestuursrechtelijk uitgangspunt vast, namelijk het
motiveringsbeginsel dat in artikel 12b, eerste lid van de Woningwet is opgenomen. In de praktijk is het
niet ongebruikelijk dat bij positieve welstandsadvisering een expliciete motivering achterwege blijft.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 21 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 22 ======================================================================

<pre>Volgens vaste jurisprudentie verandert dit direct zodra bezwaar tegen de (voorheen) bouwvergunning
wordt ingediend.

Artikel 9.9 Uitsluiting van gebieden en categorieën bouwwerken
vervallen)

Hoofdstuk 10. Overige administratieve bepalingen

Artikel 10.6 Herziening en vervanging van aangewezen normen en andere voorschriften
Het onderhavige artikel heeft betrekking op de door het Nederlands Normalisatie-instituut (NNI)
uitgegeven normen (NEN’s), voornormen (NVN’s) en praktijkrichtlijnen (NPR’s).

Hoofdstuk 11. Handhaving
Algemeen
Het niet naleven van de voorschriften van het Bouwbesluit 2012, de bouwverordening of de criteria uit
de Welstandsnota voor bestaande bouwwerken vormt een overtreding waartegen direct met
toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom kan worden opgetreden,
zonder dat daartoe nog (de tussenstap van) een specifieke aanschrijving vereist is. Het Bouwbesluit
2012 geldt voor alle bouwwerken (artikel 1b Woningwet), voor de bouwverordening krijgt deze
systematiek vormt in artikel 7b Woningwet en voor het welstandsvereiste voor bestaande bouw volgt
dit uit artikel 13a Woningwet. Met het generieke handhavinginstrumentarium op grond van de
Gemeentewet en de Awb kan worden afgedwongen dat het bouwen of de staat van een gebouw of
ander bouwwerk gaat voldoen aan de betreffende voorschriften van het Bouwbesluit 2012, dat het
gebruik ervan of de staat of het gebruik van een open erf of terrein in overeenstemming is met de
bouwverordening en dat het uiterlijk van een bouwwerk niet in ernstige mate strijdig is met redelijke
eisen van welstand, beoordeeld naar de criteria die zijn vastgelegd in de welstandsnota.
Tenzij sprake is van spoedeisende omstandigheden brengt artikel 4:8 van de Awb met zich mee dat
een belanghebbende, die naar verwachting bedenkingen zal hebben tegen een voorgenomen
handhavingbesluit, vooraf in de gelegenheid wordt gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen. In
het handhavingbesluit dient vervolgens zorgvuldig te worden omschreven met welke voorschriften van
het Bouwbesluit 2012 het bouwen of de staat van een gebouw of ander bouwwerk in strijd is en met
welke voorzieningen het bouwen of de staat van dat gebouw of ander bouwwerk weer in
overeenstemming met die voorschriften kan worden gebracht. Door zelf binnen de daartoe gestelde
termijn maatregelen te nemen kunnen belanghebbenden de toepassing van bestuursdwang
voorkomen (artikel 5:24 Awb) dan wel overeenkomstig artikel 5:32b van de Awb het verbeuren van
een dwangsom voorkomen.
Tegen een handhavingbesluit staan de normale rechtsmiddelen open die de Awb in samenhang met
de Wet op de Raad van State biedt (bezwaar, beroep, hoger beroep en daarnaast de mogelijkheid om
een voorlopige voorziening te vragen).
Op grond van artikel 125 van de Gemeentewet blijft de mogelijkheid bestaan om met toepassing van
bestuursdwang of op grond van artikel 5:32 van de Awb met een last onder dwangsom, handhavend
op te treden tegen illegale bouw- en sloopwerkzaamheden door middel van het stilleggen van deze
werkzaamheden. Daarbij is het feit dat zonder of in afwijking van een vereiste vergunning wordt
gebouwd of gesloopt op zichzelf in beginsel voldoende aanleiding om spoedshalve bestuursdwang toe
te passen overeenkomstig artikel 5:24 Awb. Het direct met bestuursdwang optreden tegen illegale
bouw- of sloopwerkzaamheden is er immers op gericht te voorkomen dat de illegale situatie verder in
omvang toeneemt, waardoor burgemeester en wethouders mogelijk voor voldongen feiten worden
geplaatst. In dit verband kan onder meer worden verwezen naar de uitspraken van ABRvS van 14
november 2001 (JG 020026) en 11 juni 2003 (BR 2003, 893).


Hoofdstuk 12. Straf-, overgangs- en slotbepalingen
Algemeen
Alle artikelen van deze verordening op overtreding waarvan straf is gesteld steunen op artikel 7b van
de Woningwet juncto artikel 1a, onder 2o van de Wet op de economische delicten.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 22 =================================================================

<br><br>