<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>








Indien de onderlinge verdeling van de verantwoordelijkheden helder is zal dit ook voor het veld meer duidelijkheid bieden.   BTN vindt het positief dat een heldere rolverdeling wordt gemaakt in de verantwoordelijkheden tussen de minister van VWS en de NZa. Op de voorgestelde manier kan de NZa de rol van toezichthouder beter uitvoeren zonder verstrengeling van belangen; de situatie nu dat NZa aan VWS adviseert en daar zelf vervolgens toezicht op moet houden kan conflicterend zijn. Van groot belang is wel dat de samenwerking en afstemming met het veld goed geborgd blijft waar nodig. Door de NZa, dan wel het ministerie van VWS.   BTN is er groot voorstander van om de ruimte en mogelijkheden voor innovatie en maatwerk te vergroten en meer te bevorderen. Van groot belang is dat dit niet leidt tot extra administratieve lasten. Op dit moment is de administratieve last groot bij het voldoen aan declaratie-eisen en materiele controles. In de maatwerkafspraken zou op deze terreinen meer ruimte geboden moeten worden. Vrije zorgtarieven en prestaties kunnen hier goed aan bijdragen. Daarbij is een voorwaarde dat er vrijheid en ruimte is voor het gesprek tussen aanbieder en zorgverzekeraar. Administratieve en controle eisen moeten dusdanig worden afgestemd dat niet alsnog achteraf om extra verantwoording wordt gevraagd. En er zal aandacht nodig zijn voor hoe individuele zorgverzekeraars dit vervolgens  uitwerken - het kan niet zo zijn dat een aanbieder per verzekeraar een andere administratie moet voeren.    BTN pleit voor een gedifferentieerd MBI door het alloceren van een totaalbudget voor gecontracteerde en niet gecontracteerde aanbieders. Bij eventuele overschrijding van een of beide deelbudgetten kan de betreffende overschrijding ook daar teruggehaald worden waar deze veroorzaakt wordt. Op deze wijze wordt strategisch gedrag voorkomen en wordt de last gelegd daar waar deze veroorzaakt wordt. Zoals nu voorgesteld zou het MBI een stimulans bieden om een contract af te sluiten. Echter, in de praktijk is het nu vaak zo dat partijen geen contract krijgen, ondanks inspanningen hiertoe. BTN vindt het daarom zeer belangrijk dat ook vanuit de kant van verzekeraars een stimulans is om partijen zoveel als mogelijk een contract te bieden. Hiermee kan de kwaliteit geborgd worden en blijft er voldoende keuze voor de cliënt. Selectieve inkoop kan die vrijheid teniet doen. Grote versnippering en onduidelijkheid voor de cliënt over welke zorgaanbieder wel/niet gecontracteerd is en daarmee wordt hij beperkt in zijn eigen invulling van z'n netwerk van hulpverleners. Cliënten worden steeds meer gedwongen door de keuze van de verzekeraar om bepaalde zorgaanbieders te gebruiken terwijl dit voor het netwerk/keten van hulpverleners niet wenselijk is. Ter regulering en daarmee beperken van de inzet MBI zou er wel contracteerverplichting moeten zijn als de betreffende aanbieder voldoet aan de inkoop/selectiecriteria (hoge toetredingsdrempels, daarna contract). BTN is bij de voorgestelde opzet van het macrobeheerssysteem voorstander dat over het gecontracteerde deel geen heffing wordt berekend. Dit is namelijk hetgeen vooraf is afgesproken met de verzekeraar en waarvoor dus ook toestemming voor is gegeven. Hierop kan men achteraf niet moeten terugbetalen. Ander systeem is dat zorgverzekeraar aan de voorkant meer regie neemt op toewijzing van de zorg (cliënt heeft recht op indicatie) waarmee gelegitimeerd wordt dat zorgaanbieder zorg levert. Risico en verantwoordelijkheid ligt dan bij beide partijen, in plaats van nu bij de zorgaanbieder. Zorgplicht hebben maar niet betaald krijgen is geen houdbaar systeem en zet de continuïteit van zorg onder druk.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>