<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>








Het hedendaagse informatietijdperk heeft het verzamelen, opslaan en verwerken van gegevens zeer goedkoop gemaakt. Echter, wanneer dit persoonsgegevens betreft, vormt dit een bedreiging voor onze parlementaire democratie: deze is namelijk gebouwd op een aantal belangrijke vrijheden (vrijheid van meningsuiting, vrijheid van vereniging en persvrijheid). Wanneer alles wat je doet en uit vastgelegd wordt en je als individu geen enkele controle meer hebt met wie zulke informatie gedeeld wordt komen die vrijheden in de knel. Niet kunnen overzien wat de gevolgen kunnen zijn geeft vrees. Onder surveillance moet je erg bedacht zijn wat je precies doet en zegt. Dat is niet vrij. De regering moet deze bedreiging van de basis onder onze democratie serieus nemen en juist aansturen op het inperken van surveillance (door zowel overheid als bedrijfsleven). Hoewel dit probleem veel groter is, speelt dit wetsvoorstel hierin een belangrijke rol en aangezien het voorstel niet inzet op het voorkomen van verdere verzwakking van het fundament onder onze democratie zou het dus verworpen moeten worden. Communicatiegegevens bij voorbaat opslaan van alle burgers is voornamelijk gemakzucht (er is nooit aangetoond dat dit noodzakelijk is voor het oplossen van misdrijven of daarin een significante bijdrage levert). Zulke gemakzucht is de inbreuk op de privacy en vrijheid totaal niet waard. Het bij wet moeten vastleggen en/of bewaren van telecomgegevens zou beter een behandeling krijgen soortgelijk aan telefoontaps, dus alleen voor specifieke personen na concrete verdenking. Andere landen zijn ook nog puzzelende hoe ze met het informatietijdperk om moeten gaan, want het is geen simpele materie. Vrijwel alle andere landen met een bewaarplicht zijn echter al op de bewaarplicht teruggekomen. Nederland loopt hierin achter, terwijl ik van het progressieve Nederland (kenniseconomie, hoge 'internetdichtheid') juist verwacht voorop te lopen. Ook moet veiligheid niet te koste gaan van vrijheid; wat is veiligheid nog waard als je niet meer vrij bent?
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>