<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>










Ik vind het niet meer dan normaal dat mensen in (langdurige) nood óf met een voltooid leven mogen én kunnen kiezen voor euthanasie. En dat dan ook krijgen! Mijn jongste zus heeft vorig jaar na jarenlang psychisch lijden, haar leven beëindigd op 62 jarige leeftijd, op een onplezierige manier. Ze had al van alles geprobeerd, diverse opnames achter de rug, een karrenvracht aan vieze medicijnen gebruikt en het wou gewoon niet. Ze had ook pijn, in haar bekken, waarschijnlijk psychisch somatisch. Maar het beperkte haar vreselijk, kon niet wandelen, fatsoenlijk zitten was ook af en toe niet te doen. Ze heeft een eerdere poging ondernomen, die mislukte dus omdat we er te vroeg bij uitkwamen en ook al eens een overdosis slaaptabletten genomen omdat ze gewoon wou slapen. Ook dat lukte haar vaker niet, waardoor ze het overdag dan ook amper trok, jaar in, jaar uit, ze was er zo klaar mee. En wat biedt de regering dan? Een euthanasie traject, waarin je 2 jaar lang wordt begeleidt en waar ze je op het laatst van die 2 jaar nog de euthanasie kunnen weigeren omdat er ergens weer een nieuw medicijn of nieuwe therapie is opgedoken. Mijn vraag is dan ook: waar bemoeit een regering zich mee? Wat weten jullie van deze gevallen, van alle ellende achter al die voordeuren. Wat heeft een of andere ambtenaar in Den Haag daarmee te maken en/of kennis van? Ik vind dit iets tussen patiënt en behandelend arts, waar in geval van een euthanasiewens een derde gespecialiseerde euthanasie arts/deskundige bij geraadpleegd moet worden. Mijn zusje was niet meer te helpen, maar wij hadden haar hierin kunnen begeleiden en dan had ze een waardig afscheid kunnen hebben, van ons broers en zussen, maar vooral van haar kinderen.  Nu heeft ze zich moeten wenden tot wederom een overdosis, die haar nu fataal werd. Heel jammer. Voor haar en zoveel anderen: het kan anders en menswaardiger!
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>