<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>








Dat de kans op een kernramp zeer laag wordt ingeschat (Environmental Impact Assessment Report p. 13 onder "Risk of a severe accident in a nuclear context": eens in de 10 miljoen jaar per reactor, dus eens in de 22.727 jaar bij de huidige 440 reactors) overtuigt mij niet. Er kunnen zich altijd scenario's voordoen waar niemand aan had gedacht, zoals dat er in de regio een speciale militaire missie uitbreekt waarbij de centrale in handen valt van een partij die niet terugdeinst voor grootschalige wreedheden. En zelfs binnen de voorziene scenario's kunnen schattingen van minieme kansen nooit nauwkeurig zijn, bij gebrek aan ervaringsmateriaal. Pas nadat er in 220.000 jaar tijd niet meer dan 10 kernrampen zijn geweest kun je stellen dat zich naar redelijke verwachting in de volgende 22.000 jaar niet meer dan 1 kernramp zal voordoen. Althans, als er in de tussentijd geen noemenswaardige technologische ontwikkelingen zijn. Zijn die er wel, dan kunnen de kansen krimpen (doordat centrales steeds veiliger worden ontworpen) maar ook groeien, bijvoorbeeld doordat er steeds meer kernafval veilig moet worden opgeslagen. Aan het begin van de industriële revolutie was al bekend dat de toenemende hoeveelheid CO2 in de lucht invloed zou hebben op het klimaat, maar werd niet waarschijnlijk geacht dat dit merkbaar zou doorwerken in het dagelijkse leven. Luttele eeuwen later denken we daar heel anders over. De netto CO2-uitstoot moet nul en misschien zelfs enkele decennia lang negatief worden om de aarde leefbaar te houden. Kerncentrales kunnen op de korte termijn helpen de CO2-uitstoot te verlagen maar brengen op de lange termijn ook hun eigen problemen met zich mee. Deels zijn die problemen te overzien maar deels ook niet. We hebben en kunnen zoveel meer dan vorige generaties, het wordt tijd de gezamenlijke welvaart eerlijker te verdelen en tevreden te zijn met wat we hebben bereikt. Daar bewijzen we toekomstige generaties een grotere dienst mee dan door doelloos te blijven groeien tot we klem zitten.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>