{
    "dc_identifier": "nl.oorg10123.2j.2009.103",
    "dc_title": "Nanomaterials under REACH. Nanosilver as a case study | RIVM",
    "dc_type": "2j",
    "dc_description": "Om de risico's van nanomaterialen te kunnen inschatten en beheersen, zijn enkele aanpassingen nodig in de Europese chemicalienwetgeving REACH. De gegevens over stoffen waar REACH standaard om vraagt, zijn namelijk onvoldoende om de specifieke eigenschappen van nanomaterialen te bepalen. Hetzelfde geldt voor het bepalen van de invloed van deze eigenschappen op het gedrag en de effecten van nanomaterialen in mens en milieu. Dit blijkt uit onderzoek van RIVM naar de geschiktheid van REACH voor nanomaterialen. Het instituut stelt daarom een aangepaste set minimum informatievereisten voor, voor alle te registreren nanomaterialen onder REACH, ongeacht de omvang van productie en import. Deze vereisten maken het mogelijk de risico's van nanomaterialen te beoordelen. Het gebruik van nanomaterialen neemt de laatste jaren sterk toe. Nanomaterialen worden vooralsnog gedefinieerd als stoffen waarvan de deeltjes minstens een dimensie kleiner dan honderd nanometer hebben. Vanwege hun afmeting hebben ze specifieke eigenschappen. Wetgeving moet erop gericht zijn de potentiele gevaren en risico's van deze nanomaterialen te beheersen. Aan de hand van een hypothetische registratie van nanozilver is onderzocht of REACH geschikt is om een veilig gebruik van nanomaterialen vast te stellen. Hieruit bleek onder andere dat een definitie van nanomateriaal ontbreekt, en dat de juiste maateenheid om de schadelijkheid en blootstelling in uit te drukken nog niet bekend is. Ook is de verplichte standaardinformatie ontoereikend om de blootstelling en gevaren in te kunnen schatten, en om het nanomateriaal goed te kunnen karakteriseren. Mede door de laatste beperking is niet vast te stellen in hoeverre de nanovorm van een stof overeenkomt met de niet-nanovorm van dezelfde stof. Bovendien is het onduidelijk of de huidige extrapolatiemethoden in de risicobeoordeling en de maatregelen om risico's te beheersen geschikt zijn voor nanomaterialen. Deze methoden en maatregelen zijn immers vastgesteld voor niet-nanomaterialen.",
    "dc_source": "https://www.rivm.nl/publicaties/nanomaterials-under-reach-nanosilver-as-a-case-study",
    "dc_publisher": "oorg10123",
    "dc_creator": "WooScraper_v1",
    "foi_nrDocuments": "1",
    "foi_retrievedDate": "2024-12-01",
    "foi_publishedDate": "2009-11-17",
    "dc_date_year": "2009",
    "dc_publisher_name": "Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu",
    "dc_type_description": "2j - Onderzoek",
    "tooiwl_type": "c_fdaee95e",
    "foi_page_title": "Onderzoek Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu",
    "foi_isWoo": "Ja",
    "foi_nrPagesInDossier": "145",
    "foi_fairiscoreVersions": "{\"v1\": 2, \"v2\": 1}",
    "foi_files": [
        {
            "dc_identifier": "nl.oorg10123.2j.2009.103.doc.1",
            "dc_title": "Nanomaterials under REACH. Nanosilver as a case study | RIVM",
            "foi_fileName": "601780003.pdf",
            "dc_type": "bijlage",
            "dc_source": "https://www.rivm.nl/bibliotheek/rapporten/601780003.pdf"
        }
    ]
}