<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>‘Lastig plaatsbare jongeren’ in instellingen voor jeugdzorgplus en
jeugd-ggz: zorg in de knel?
Advies 4 december 2015
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming
                          2
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>Inhoudsopgave
Aanleiding en context                                                                                         5
Stelselwijziging Jeugd                                                                                        7
Uitbreiding werkterrein CCE                                                                                   8
Ontwikkelingen naar aanleiding van het Rapport van ZonMw                                                      8
Knelpunten                                                                                                    9
Geen zorg op maat                                                                                             9
Grote druk binnen (jeugdzorgplus en jeugd-ggz)instellingen                                                    9
Oplossingen                                                                                                   9
Bijlage                                                                                                      13
             ‘Lastig plaatsbare jongeren’ in instellingen voor jeugdzorgplus en jeugd-ggz: zorg in de knel?’
                                                             3
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming
                          4
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>Aanleiding en context
Met enige regelmaat zijn er signalen over jongeren die vanwege een combinatie van
psychische stoornissen en ernstig (ver)storend gedrag moeilijk te plaatsen of te handhaven
zijn in de instellingen die hen zorg moeten bieden. Door hun ernstig (ver)storend gedrag
zijn zij veelal minder groepsgeschikt en worden zij nogal eens overgeplaatst naar een
andere instelling. Dit overplaatsen komt de zorg voor hen niet ten goede. Deze problematiek
komt ook expliciet naar voren in de uitspraak van de Rechtbank Amsterdam van juni 2014.1
In dit advies gaat de RSJ vanuit zijn verantwoordelijkheid voor de jeugdbescherming in op
de belangrijkste oorzaken voor het ontbreken van voldoende passende zorg voor deze groep
jongeren en over de wijze waarop en de voorwaarden waaronder die zorg wél kan worden
geboden. Voor de RSJ is het Verdrag inzake de Rechten van het Kind leidend. Hierin is onder
meer opgenomen dat het kind recht heeft op de zorg die nodig is voor zijn of haar welzijn.2
Daarnaast heeft de RSJ zich met name laten inspireren door twee ‘beginselen van goede
bejegening’: het beginsel van individualisering (er moet rekening worden gehouden met
belangen, noden en omstandigheden van de individuele jongere) en dat van perspectief en
resocialisatie, dat vraagt om een zodanige aanpak dat de jongere op een goede manier in
de samenleving kan terugkeren.3 Deze uitgangspunten, Verdrag en beginselen, maken dat
de RSJ oplossingen zoekt waarbij het belang van passende zorg voor deze jongeren centraal
staat. Hetzelfde uitgangspunt vinden we terug in het Wetsvoorstel verplichte geestelijke
gezondheidszorg (Wvggz) en het wetsvoorstel zorg en dwang (Wzd): “de zorg staat
centraal, en niet langer de gedwongen opname. Deze zorg is afgestemd op de zorgbehoefte
van de cliënt en kan worden verleend ongeacht /de plaats waar de cliënt zich bevindt. Het
wetsvoorstel is daarmee persoonsvolgend en niet langer locatiegebonden”.4 Context van de
problematiek wordt gevormd door de stelselwijziging Jeugd, waarbij de verantwoordelijkheid
voor een goede jeugdzorg5 van het Rijk is overgegaan naar gemeenten.
De RSJ baseert dit advies op schriftelijke informatie en gesprekken met vertegenwoordigers
uit de praktijk van het jeugdveld. Verwezen wordt naar de lijst van geïnterviewden in de
bijlage.
Over welke jongeren gaat het, aantallen en problematiek
Ofschoon exacte getallen ontbreken, is de algemene indruk dat het om ongeveer vijftig
jongeren gaat. Het betreft dan alle jongeren die vanwege hun complexe problematiek
en extreem lastige gedrag circuleren door instellingen, variërend van jeugdzorgplus,
jeugd-ggz en justitiële inrichtingen. In dit advies ligt de focus op die jongeren die in
    1  Rechtbank Amsterdam, 24 juni 2014, ECLI:NL:RBAMS:2014:3910
    2  O.m. artikel 3, lid 1: bij alle maatregelen.... vormen de belangen van het kind de eerste afweging en lid 2: de Staten die partij zijn, ver-
       binden zich ertoe het kind te verzekeren van de bescherming en de zorg die nodig zijn voor zijn of haar welzijn... enz. en artikel 24 lid 1:
       de staten, die partij zijn, erkennen het recht van het kind op het genot van de grootst mogelijke mate van gezondheid en op voorzienin-
       gen voor de behandeling van ziekte en het herstel van gezondheid. ....... Streven ernaar te waarborgen dat geen enkel kind zijn of haar
       recht op toegang tot deze voorzieningen voor gezondheidszorg wordt onthouden.
    3  Beginselen van goede bejegening, RSJ 2012, http://www.rsj.nl/over_de_raad/bejegening_justitiabelen/
    4  Toelichting bij het ontwerp tweede nota van wijziging Wvggz, eerste alinea. Deze nota regelt de aansluiting tussen drie wetsvoorstellen
       op het gebied van gedwongen zorg, de Verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvgz), Wet Forensische Zorg (Wfz), en de Wet Zorg
       en Dwang (Wzd).
    5  In de Jeugdwet wordt de term ‘jeugdhulp’ gehanteerd. Dit advies spreekt van ‘jeugdzorg’, zoals in de praktijk ook gebruikelijk is.
                  ‘Lastig plaatsbare jongeren’ in instellingen voor jeugdzorgplus en jeugd-ggz: zorg in de knel?’
                                                                         5
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>jeugdzorgplusinstellingen6 en in jeugd-ggz-instellingen verblijven. Jeugdzorgplusinstellingen
zijn gericht op jongeren met (voornamelijk) gedragsmatige problematiek. Jeugd-ggz-
instellingen zijn er met name voor jongeren met psychiatrische problemen. Bij lastig
plaatsbare jongeren is sprake van een diverse (zowel gedragsmatige als psychiatrische)
problematiek.7 Deze jongeren komen nogal eens op grond van extreem (acting out)
gedrag met een machtiging gesloten plaatsing in de gesloten jeugdzorg terecht, terwijl de
onderliggende meervoudige problematiek niet is uitbehandeld of opgelost.
CASUS8
Robin is altijd bewerkelijk geweest door zijn prikkelbare karakter en zijn impulsieve gedrag. Op zijn twaalfde
komt hij voor het eerst in aanraking met hulpverlening, wanneer blijkt dat hij veelvuldig spijbelt en zich dan
schuldig maakt aan vandalisme. Onderzoek dat is uitgevoerd op verzoek van Bureau Jeugdzorg, wijst op een
depressieve stoornis bij een jongen met een lichte verstandelijke beperking, die opgroeit bij welwillende, maar
pedagogisch onmachtige ouders. Hij wordt geobserveerd in een instelling voor jeugd-ggz, waar in plaats van een
depressie een oppositioneel-opstandige gedragsstoornis wordt vastgesteld. Men adviseert behandeling binnen
de jeugdhulpverlening. Inmiddels hebben de ouders gemerkt hoe de andere kinderen in het gezin opleven nadat
hun problematische broer uit huis was geplaatst. Zij weigeren hem terug te laten komen tot zijn behandeling
is afgerond. Om die behandeling mogelijk te maken wordt een ondertoezichtstelling (OTS) uitgesproken. Robin
wordt in een pleeggezin geplaatst, terwijl hem ambulante hulp wordt geboden. Die kan niet verhinderen dat het
schoolverzuim toeneemt en dat Robin steeds vaker wordt betrapt op antisociaal gedrag. Daarop wordt besloten
hem uit huis te plaatsen naar een instelling voor jeugdzorg. Daar lijkt hij aanvankelijk op te bloeien, maar na
enkele maanden is er een snelle toename van conflicten met de pedagogisch medewerkers, waarbij Robin zoveel
aandacht vraagt dat de behandeling van de andere jongeren er door in gevaar komt. Bovendien loopt hij zo vaak
weg, dat behandeling onmogelijk wordt. Hierop wordt besloten hem te plaatsen in een instelling voor gesloten
jeugdzorg oftewel een jeugdzorgplus-instelling. Opnieuw is er een veelbelovende start – de duidelijke structuur
doet hem goed. Maar wanneer hij gewend lijkt, ontstaan opnieuw conflicten met begeleiders, waarbij Robin
zo agressief wordt dat hij regelmatig in afzondering moet worden geplaatst. Daarop reageert hij met heftige
zelfverwonding, door keihard met zijn hoofd tegen de muur te slaan. Wanneer hij op advies van de geconsulteerde
psychiater medicatie krijgt voorgeschreven, valt de werking daarvan tegen, terwijl hij veel last heeft van
bijwerkingen. De geconsulteerde psychiater heeft ook een hechtingsstoornis vastgesteld, die er de oorzaak van zou
zijn dat Robin het niet verdraagt wanneer zich een persoonlijke band lijkt te ontwikkelen. Hij adviseert hem in een
andere instelling een nieuwe start te laten maken, waarbij met dit aspect rekening wordt gehouden. Voor het zover
is, wordt hij tijdelijk overgeplaatst naar een tussenvoorziening. Daar doet Robin een serieuze poging tot zelfdoding.
Overplaatsing naar de jeugd-ggz lukt niet, omdat daar wordt gesteld dat daarvoor zijn gedragsproblemen te
ernstig zijn.
    6   In instellingen voor gesloten jeugdzorg (de jeugdwet spreekt van gesloten jeugdhulp) kunnen jongeren met ernstige gedragsproblemen
        gedwongen worden opgenomen met een machtiging van de kinderrechter. Door de jeugdzorginstellingen wordt de benaming jeugd-
        zorgplusinstelling gebruikt. Omdat deze benaming goed het doel van deze instelllingen aangeeft, te weten het verlenen van intensieve
        jeugdzorg (het opsluiten is geen doel, maar een middel om jeugdzorg te bieden), wordt deze term in dit advies overgenomen. In 2015
        zijn er 13 jeugdzorgplusinstellingen. In 2014 verblijven hierin 1336 jongeren ( website jeugdzorgplus.jeugdzorgnederland.nl, www.nji.nl).
    7   Danwel problematiek die thuishoort in de sector voor verstandelijk gehandicapten.
    8   Deze casus is gefingeerd
                                          Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming
                                                                          6
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>Historie
Het ‘fenomeen’ lastig plaatsbare jongeren is er één van alle tijden en is al beschreven in
WODC-onderzoek uit 1990 en 1992.9 Daarbij is doorgaans sprake van een combinatie van
problemen, zoals psychiatrische, agressieve, seksuele en relationele problematiek met
moeilijk hanteerbaar gedrag, dat kenmerkend is voor deze jongeren. Bovendien speelt er
ook vaak een verstandelijke beperking.
Dat het probleem nog steeds bestaat komt naar voren in de gesprekken die de RSJ met het
veld heeft gevoerd en blijkt ook uit klachten die de Kinderombudsman de laatste jaren heeft
ontvangen van ouders van jongeren met een complexe zorgvraag (zie de casus Radia op
de website van de Kinderombudsman): gedrag en problematiek worden alleen maar erger
omdat deze jongeren niet op een voor hen goede manier worden opgevangen10.
In zijn reactie d.d. 29 augustus 2014 op Kamervragen over mensen met een complexe
zorgvraag die te lang moeten wachten op een plaats of waarvoor geen passende (vervolg)
plek kan worden gevonden,11 zegt de staatssecretaris toe een aantal maatregelen te zullen
nemen, waaronder de volgende: het (samen met de Kinderombudsman) verkennen van
achtergronden en oorzaken van tekorten, het opzetten van regionale overlegteams (met
regionale casusoverleggen en een op te richten landelijk overleg), en het nemen van
initiatief voor oplossingen wanneer partijen er niet in slagen de knelpunten op te lossen,
zoals een passend zorgaanbod voor jongeren met complexe problematiek als gevolg van
autisme.12
Ontwikkelingen
Een aantal maatschappelijke ontwikkelingen speelt een rol bij de problematiek van deze
jongeren. De volgende worden hier genoemd:
Stelselwijziging Jeugd
Sedert de invoering van de stelselwijziging Jeugd, met ingang van 1 januari 2015, is
de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de gesloten jeugdzorg/jeugdzorgplus
en jeugd-ggz overgegaan van de provincies en het Rijk naar de gemeenten. Vanaf dat
moment moeten gemeenten gesloten jeugdzorg en jeugd-ggz-zorg leveren zodra de
rechter een machtiging gesloten jeugdzorg of Bopz heeft afgegeven. Gemeenten kopen
gesloten jeugdzorg en jeugdggz-zorg in bij instellingen. Dit betekent de introductie van
marktwerking in deze sector, wat het risico meebrengt dat instellingen elkaar minder als
samenwerkingspartners zullen beschouwen en meer als concurrenten op de zorgmarkt.
Juist voor deze groep lastig plaatsbare jongeren is het echter van belang dat instellingen
met elkaar samenwerken om passende zorg te kunnen verlenen. De kans op samenwerking
wordt door deze marktwerking kleiner.13 Tegelijkertijd is er bij de jeugd-ggz sprake van
    9  Zie bijv. P.H. van der Laan, C. Verwers en A.A.M. Essers Moeilijk plaatsbare jongeren, ‘een onderzoek naar plaatsingen en pogingen tot
       plaatsing in tehuizen van OTS-pupillen in de leeftijd van 12 tot 17 jaar’, Gouda Quint, 1992
    10 Verwezen wordt ook naar de recente uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 23 juni 2015 ECLI:NL:RBAMS:2015:6658
    11 KamerstukkenII 2013/2014 33 891, nr. 12, Wet langdurige Zorg, nota naar aanleiding van het nader verslag, 4 juli 2014. Het gaat hier om
       de bredere groep jongeren, dus niet alleen om de jongeren in de jeugdzorgplusinstellingen.
    12 Brief van de Staatssecretaris VWS aan de Tweede Kamer, naar aanleiding van de documentaire ‘een goede plek voor Dex’, Kamerstuk-
       ken II 2013/2014, 24 170, nr. 147
    13 Zie bijv. lijst van vragen en antwoorden d.d. 30 mei 2012 van de commissie voor Jeugdzorg aan de staatssecretarissen van VWS en VenJ
       (Kamerstukken II 2011/201231 839 nr. 205), vraag nr. 39:”hoe wordt voorkomen dat jeugdzorginstellingen met elkaar de concurrentie
       aangaan in plaats van de samenwerking te zoeken?”
                    ‘Lastig plaatsbare jongeren’ in instellingen voor jeugdzorgplus en jeugd-ggz: zorg in de knel?’
                                                                        7
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>ambulantisering en een afbouw van bedden. Dit maakt het risico groter dat jongeren
worden overgeplaatst naar een jeugdzorgplusinstelling, terwijl ze wegens ernstige
psychische stoornissen juist in de ggz thuishoren.
Uitbreiding werkterrein CCE
Het Centrum voor Consultatie en Expertise (CCE) is een landelijke organisatie die
zorgverleners in de langdurige zorg adviseert die vastlopen met een cliënt, zowel
jongeren als volwassenen. Het CCE geeft advies op maat en helpt bij de uitvoering van
dat advies. Het CCE neemt de zorg niet over, maar is tijdelijk en aanvullend betrokken bij
zorgprofessionals, rust hen toe en versterkt hen zodat zij weer zelf verder kunnen met de
cliënt. Deze manier van werken betekent dat ook van de instelling inspanningen worden
verwacht.
Het werkgebied van het CCE is in de loop van zijn 25-jarig bestaan steeds breder geworden
en is uitgebreid van problematiek rond ernstige verstandelijke beperkingen en ernstige
gedragsstoornissen tot complexe zorgvragen binnen de langdurige zorg. Het CCE kan
inmiddels ook worden ingeschakeld bij jongeren met complexe problematiek die verblijven
in de gesloten jeugdzorg. Het CCE wordt gefinancierd door het ministerie van VWS. In
gesprekken met het gesloten jeugdzorgveld bleek dat het CCE daar nog niet erg bekend is
en ook weinig wordt ingeschakeld.
Ontwikkelingen naar aanleiding van het Rapport van ZonMw
In het rapport van ZonMw14 worden belangrijke adviezen gegeven met betrekking tot
de zorg voor deze categorie jongeren. De twee meest relevante voor dit advies zijn de
volgende.
Sommige jongeren worden in een jeugdggz- instelling geplaatst vanwege een psychische
stoornis, maar leveren door hun gedrag problemen op en worden dan soms overgeplaatst
naar een gesloten jeugdzorgplusinstelling. In dit rapport wordt geconstateerd dat
jeugdzorgplusinstellingen steeds meer jeugdggz-hulp inkopen maar dat er ook behoefte is
aan mogelijkheden tot overplaatsing van jongeren van de jeugdggz naar de jeugdzorgplus
bij hen die naast behandeling van de psychische stoornis ook opvoeding nodig hebben.
Om dit mogelijk te maken en bestaande belemmeringen hiervoor weg te nemen, zou
de herziening van de wet Bopz een oplossing moeten bieden15. Nadelig effect van een
dergelijke herziening kan een toename van het aantal oneigenlijke (ver)plaatsingen van
jongeren zijn16, terwijl de focus zou moeten zijn: zorg op de plek waar de jongere zich
bevindt. Ook nu al is het mogelijk om jongeren over te plaatsen van de jeugd-ggz naar een
jeugdzorgplusinstelling. Verwezen wordt ook naar het advies van de RSJ d.d. 19 november
2015 over de 2e Nota van Wijziging bij de Wvggz. In deze Nota van Wijziging wordt
ondermeer het verkeer tussen de ggz en de gesloten jeugdzorg/jeugdzorgplus over en weer
geregeld.
Een tweede belangrijk punt in het rapport van ZonMw is het voorstel om (wettelijke)
voorzieningen te treffen die het mogelijk maken dat de kinderrechter in een jeugdstrafzaak
of in plaats van de verzochte machtiging gesloten jeugdhulp een zorgmachtiging (voor
    14 ZonMwThematische wetsevaluatie gedwongen zorg, september 2014.
    15 Rapport ZonMw, p. 312
    16 Verplaatsingen om andere redenen dan het bereiken van de best mogelijke zorg voor de jongere
                                     Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming
                                                                  8
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>opname in een jeugdggz-instelling) verleent17. Daardoor zou de rechter in alle gevallen
waarin een beslissing wordt genomen over gedwongen zorg een eerder gemaakte
plaatsingskeuze kunnen corrigeren en zou hij ervoor kunnen zorgen dat de jongere in
een andere instelling wordt geplaatst, zodat hij de noodzakelijk geachte zorg kan krijgen.
Overigens stelt de RSJ in zijn advies van 19 november 2015 over de 2 e nota van wijziging
voor om al in deze Nota ook op te nemen dat de kinderrechter, net als de strafrechter
conform art. 2.3 Wfz jo. 5:20 Wvggz voor volwassenen, ambtshalve een zorgmachtiging in
het kader van de Wvggz en de Wzd kan geven.
Knelpunten
Geen zorg op maat
In gesprekken met de RSJ herkenden jeugdzorgplusinstellingen de problematiek rond lastig
plaatsbare jongeren. Sommige van deze jongeren worden in de gesloten jeugdzorginstelling
geplaatst omdat het door hun complexe problematiek niet goed gaat bij bijvoorbeeld de
jeugd-ggz; dan is de gesloten jeugdzorginstelling ‘last resort’. Andere jongeren komen in
de jeugdzorgplusinstelling terecht en zijn daar aanvankelijk op hun plek, maar vertonen
direct of later zeer problematisch gedrag, waarop de behandeling niet voldoende aansluit
of toereikend is en waardoor zij niet de best mogelijke zorg krijgen. Duidelijk is dat een
oplossing zoals het ‘rondpompen’ van deze jongeren niet in hun belang is, bovendien gaat
dit gepaard met extra ( hoge) kosten voor gemeenten.
Grote druk binnen (jeugdzorgplus en jeugd-ggz)instellingen
Zowel in jeugdzorgplus- als jeugd-ggz-instellingen verblijven jongeren in leefgroepen. Gelet
op hun problematiek, waarbij sprake is van een mix aan stoornissen (bijv. een combinatie
van autisme met een gedragsstoornis) is juist verblijf in een groep voor deze jongeren erg
ingewikkeld. Hun verblijf verhoogt de druk op het personeel, de (personeels)bezetting is er
meestal niet op berekend. Gevolg zijn oplopende spanningen bij zowel de jongere zelf, het
personeel als bij andere bewoners. Oplossingen worden nogal eens gezocht in overplaatsing
van de jongere, bijv. van de jeugd-ggz-instelling naar een jeugdzorgplus-instelling, die een
opnameplicht heeft.
Oplossingen
Juist deze categorie jongeren is gebaat bij ‘zorg op maat’. Om deze zorg te realiseren denkt
de RSJ aan de volgende oplossingen:
1. Zorg ervoor dat de jongere bij een eerste plaatsing op de meest passende plek
    terechtkomt. Neem, om dit te bereiken, het voorstel uit het rapport van ZonMw over:
    tref (wettelijke) voorzieningen waardoor de kinderrechter kan bepalen of een jongere in
    een jeugdzorgplusinstelling, een jeugd-ggz of een justitiële jeugdinrichting18 geplaatst
    zou moeten worden.
2. Zorg ervoor dat bepaalde zorg die ontbreekt op de locatie waar de jongere is, naar de
    jongere toe komt. Dit betekent in principe geen verplaatsingen. Dit uitgangspunt dient
   17 Rapport ZonMw, aanbeveling 26
   18 Indien de jongere schuldig is bevonden aan een strafbaar feit.
                 ‘Lastig plaatsbare jongeren’ in instellingen voor jeugdzorgplus en jeugd-ggz: zorg in de knel?’
                                                                     9
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>    voor de praktijk meer een leidraad te zijn dan het thans het geval is, zowel voor de
    jeugdzorgplus als voor de jeugd-ggz.19 Daartoe moet de gemeente wél de regie voeren,
    dat wil zeggen, ervoor zorgen dat (zonodig) gedragskundige expertise terechtkomt
    bij de jeugd-ggz-instelling en jeugd-ggz-zorg bij de jeugdzorgplusinstelling. Op deze
    manier wordt bij beide instellingen deskundigheid binnengehaald.
    Zorg er daarbij tegelijkertijd voor:
    a. dat jeugdzorgplus- en jeugd-ggz-instellingen werken in een (regionaal)
         samenwerkingsverband met andere instellingen danwel de voor deze jongeren
         noodzakelijke zorg inkopen. Sommige oplossingen krijgen in de praktijk al vorm. Een
         voorbeeld daarvan zijn de zogenaamde zorgtafels20 her en der in het land, gericht op
         zowel lichtere als op meer complexe zaken in zowel het vrijwillig als het gedwongen
         kader. Een ander voorbeeld is het Circuit Jeugdcomplex, een samenwerkingsverband
         van een aantal instellingen in Noord-Brabant, waaronder jeugdzorgplus-instellingen,
         speciaal voor jongeren met meervoudige gedragsstoornissen en psychiatrische
         problematiek. Maandelijks wordt casuïstiek besproken van jongeren die veelal op
         meerdere plaatsen in behandeling zijn geweest en aandacht uit meerdere sectoren
         nodigen hebben.             21
                                        Als derde voorbeeld van samenwerking, die zich uitstrekt tot
         buiten de regio, noemen wij hier de zogenaamde Conrisq Groep, waarin vier
         organisaties, Pactum, Jeugdzorgplus Ottho Gerhard Heldringstichting, Bijzonder
         Jeugdwerk Brabant en het centrum voor forensische psychiatrie, De Rooyse
         Wissel22, samenwerken om ondermeer een tijdige doorstroom of snelle inzet van
         (specialistische) interventies te realiseren.
    b. dat jeugdzorgplus- en jeugdggz-instellingen, indien regionale expertise geen
         uitkomst biedt of niet voorhanden is, gebruik maken van landelijke expertise zoals
         die van het CCE.
         Het jeugdzorgplusveld is voor het CCE nieuw terrein en het CCE is omgekeerd nog
         niet erg bekend bij de jeugdzorgplusinstellingen. Het CCE zou zelf meer bekendheid
         moeten geven aan de mogelijkheden voor de jeugdzorgplusinstellingen om het
         te raadplegen. Ook voor de brancheverenigingen zoals Jeugdzorg Nederland en
         beroepsverenigingen lijkt hier een rol te zijn weggelegd.
Uit het voorgaande volgt dat oplossingen naar het oordeel van de Raad niet moeten worden
gevonden in het bestemmen van een centrale instelling tot ‘landelijke instelling voor
jongeren met zeer complexe problematiek.’23
   19  Dit uitgangspunt wordt ook gehanteerd in de Wvggz en de Wzd, zie noot 3 bij dit advies.
   20  Aan een zogenaamde zorgtafel nemen verschillende betrokkenen bij de zorg deel en wordt gezamenlijk gezocht naar een persoonsge-
      richte aanpak.
   21 Zie hiervoor ook www.circuitjeugdcomplex.nl
   22 Zie hiervoor ook www.Conrisqgroep.nl
   23 Dit lijkt wellicht haaks te staan op het standpunt in het RSJ advies van 10 maart 2015 ‘gekanteld perspectief’ over de toekomst van
      de justitiële jeugdinrichtingen (j.j.i.’s). Daarin is voorgesteld jongeren in de toekomst meer in nabijheid van gezin en school onder te
      brengen, maar een beperkte groep jongeren uit de j.j.i.’s wél op te nemen in een landelijke voorziening. Dat gebeurt dan met name om
      veiligheidsredenen, die bij de onderhavige groep geen (doorslaggevende) rol spelen.
                                          Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming
                                                                           10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 11 ======================================================================

<pre>Conclusie
Sommige jongeren met complexe problematiek zoals in dit advies omschreven krijgen
momenteel niet de zorg die zij nodig hebben. Zij worden regelmatig overgeplaatst van
de ene instelling naar de andere. De reden daarvoor is dat instellingen hun complexe
problematiek onvoldoende kunnen hanteren. Overplaatsing is echter vaak niet de beste
oplossing voor de jongere, in veel gevallen verergert de problematiek hierdoor juist. De
RSJ pleit in dit advies voor passende zorg in de instelling waar de jongere het meest op zijn
plek is. Dat betekent: zorgen voor een in eerste instantie zo goed mogelijke plaatsing, en
daaraan vasthouden; zo weinig mogelijk overplaatsingen en het aanbieden van ontbrekende
zorg op de locatie waar de jongere zich bevindt. Dit zou veel meer het uitgangspunt moeten
zijn dan het nu is. De RSJ deelt derhalve het beginsel in de Wvggz en Wzd, dat de zorg
centraal moet staan, persoonsvolgend is en niet meer locatiegebonden. Gemeenten dienen
hierin als verantwoordelijken voor de jeugdzorg de regie te voeren. Voor het verkrijgen van
meer expertise en het vinden van oplossingen dienen instellingen veel meer met elkaar
samen te werken en zonodig moeten zij (landelijke) expertise inroepen zoals die van het
CCE.
De ontwikkelingen op het gebied van samenwerking tussen instellingen zijn positief maar
er moet ook nog veel gebeuren. De oplossingen in dit advies zijn bedoeld om de positieve
ontwikkelingen te versnellen en om wat thans nog losse (samenwerkings)initiatieven zijn,
te laten groeien tot een meer algemene praktijk. Het advies is om die reden met name
gericht tot de Staatssecretaris van VWS als systeemverantwoordelijke, gemeenten als
verantwoordelijken voor de jeugdzorg en tot degenen die zijn betrokken bij de uitvoering
van de jeugdzorg, zoals jeugdzorgplusinstellingen en de jeugd-ggz.
             ‘Lastig plaatsbare jongeren’ in instellingen voor jeugdzorgplus en jeugd-ggz: zorg in de knel?’
                                                            11
</pre>

====================================================================== Einde pagina 11 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 12 ======================================================================

<pre>Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming
                         12
</pre>

====================================================================== Einde pagina 12 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 13 ======================================================================

<pre>Bijlage
De Raad heeft gesprekken gevoerd met:
dr. M.H. van Binsbergen, algemeen directeur OG Heldring & Ambulatorium
drs. T. de Boeuf, projectleider risicotaxatie OG Heldring & Ambulatorium
drs. G.J. Boumans, behandelcoördinator Bijzonder Jeugdwerk Brabant
drs. W.P.H. Brunenberg, programma/projectmanager directie langdurige zorg Ministerie van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport
drs. F.H. Candel, voorzitter Raad van Bestuur Intermetzo
drs. P. Dijkshoorn, kinder-en jeugdpsychiater en bestuurder bij Accare GGZ voor Jeugd en
Gezin
drs. M.L.W. van Esch, clustermanager Bijzonder Jeugdwerk Brabant
dr. A.T. Harder, universitair docent Rijksuniversiteit Groningen
prof. dr. mr. M.E. Kalverboer, Universitair hoofddocent en bijzonder hoogleraar Kind van de
afdeling (Ortho)pedagogiek en Vreemdelingenrecht Rijksuniversiteit te Groningen
drs. A. Padmos, regiodirecteur Centrum voor Consultatie en Expertise (CCE)
drs. K.A.I. Raemdonk, manager behandeling bij Schakenbosch
drs. D.A.M. de Rijk, accountmanager gesloten jeugdzorg Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport
G.P. Schipaanboord, senior beleidsmedewerker Jeugd Vereniging van Nederlandse
Gemeenten
drs. A.C. Theil, lid Raad van Bestuur van Stichting De Jutters, Centrum voor Jeugd-GGZ
drs. J.P. van der Vlugt, bestuurder bij Het Poortje Jeugdinrichtingen
mr. E. Vreeburg- van der Laan, jurist/ombudswerker bij de Kinderombudsman
mr. A.A. Westhuis, senior projectleider JeugdzorgPlus bij Jeugdzorg Nederland
H.M.T. de Wit, bestuurder Centrum voor Consultatie en Expertise (CCE)
drs. A.M.N. de Wit, adjunct-directeur Bijzonder Jeugdwerk Brabant
              ‘Lastig plaatsbare jongeren’ in instellingen voor jeugdzorgplus en jeugd-ggz: zorg in de knel?’
                                                             13
</pre>

====================================================================== Einde pagina 13 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 14 ======================================================================

<pre>Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming
                         14
</pre>

====================================================================== Einde pagina 14 =================================================================

<br><br>