<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>Commentaar inzake "Unilateral Acts of States"
Redacteur(en):
Not specified
Not specified
Not specified
8 maart 2000
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>      Inhoudsopgave                                                                Pagina
1     . Algemeen                                                                          3
1.1   Verzoek om CAVV-advies                                                              3
1.2   Statenpraktijk                                                                      3
1.3   Algemene opmerkingen                                                                3
2     . Questionnaire                                                                     5
2.1   To what extent does the Government believe that the rules of the 1969 Vienna
      Convention on the Law of Treaties could be adapted mutatis mutandis to unilateral
      acts? 5
2.2   Who has the capacity to act on behalf of the State to commit the State
      internationally by means of an unilateral act?                                      5
2.3   To what formalities are unilateral acts subjected?                                  6
2.3.1 (a) written statements                                                              6
2.3.2 (b) oral statements                                                                 6
2.3.3 (c) context in which acts may be issued                                             6
2.3.4 (d) individual, joint or concerted acts                                             8
2.4   types and possible contents of unilateral acts                                      8
2.5   What legal effects do the acts purport to achieve?                                  9
2.6   What is the importance, usefulness and value States attach to their own unilateral
      acts on the international plane and to the unilateral acts of other States?         9
2.7   Which rules of interpretation apply to unilateral acts?                             9
2.8   Duration of unilateral acts                                                         9
2.9   Possible revocability of a unilateral act                                          10
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>1   . Algemeen
1.1  Verzoek om CAVV-advies
    Tijdens haar 51ste zitting (mei-juli 1999) heeft de International Law Com-
    mission (ILC) van gedachten gewisseld over het formuleren van algemene
    richtlijnen voor het verzamelen van informatie over de statenpraktijk m.b.t.
    eenzijdige handelingen van Staten. Op verzoek van de ILC heeft het VN
    secretariaat -in overleg met de ILC Special Rapporteur inzake dit
    onderwerp- een questionnaire opgesteld. Deze questionnaire is door middel
    van een Nota van de Secretaris-Generaal van de VN d.d. 30 september
    1999 aan de lidstaten voorgelegd.
    In een brief van 2 februari 2000 heeft de Minister van Buitenlandse Zaken
    aan de CAVV gevraagd om hem over de beantwoording van de
    questionnaire advies uit te brengen.
1.2  Statenpraktijk
    De CAVV is van oordeel dat het eerder op de weg van de regering ligt om
    te voldoen aan het verzoek van de ILC een inzicht te verschaffen in de
    Nederlandse statenpraktijk op het gebied van eenzijdige handelingen. De
    kennis hieromtrent is immers bij uitstek aanwezig binnen de betrokken
    ministeries.
    De CAVV beveelt de Minister aan door zijn departement een nader
    onderzoek naar de Nederlandse praktijk te laten instellen en geeft in
    overweging om een op te stellen inventarisatie van eenzijdige handelingen
    uit de Nederlandse praktijk regelmatig te actualiseren.
1.3  Algemene opmerkingen
    Alvorens in te gaan op de specifieke vragen die onderdeel uitmaken van de
    questionnaire hecht de CAVV eraan ook commentaar te geven -conform
    de uitnodiging daartoe aan het slot van de questionnaire- op de algemene
    aanpak en reikwijdte van het onderwerp. De criteria die de Special
    Rapporteur heeft gehanteerd ter afbakening van het concept "eenzijdige
    handeling" betekenen een strikte begrenzing van de reikwijdte van het
    concept. De CAVV realiseert zich dat het de bedoeling van de Special
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>Rapporteur was om al die handelingen en verklaringen uit te sluiten die
niet aan een andere rechtsbron hun bindend karakter ontlenen, maar plaatst
niettemin vraagtekens of de door de Special Rapporteur gevolgde
benadering niet leidt tot een onnodige verschraling van het onderwerp. Zo
constateert de CAVV dat o.m. eenzijdige handelingen die beogen een
trendbreuk te zijn met het gewoonterecht buiten de reikwijdte van het
concept blijven. Ook handelingen die de internationale aansprakelijkheid
van de Staat met zich brengen en handelingen die leiden tot estoppel vallen
er buiten. Het is de vraag of deze benadering valt vol te houden. De CAVV
verwelkomt derhalve de benadering van de door de ILC ingestelde
Werkgroep en het feit dat de aanbevelingen van deze Werkgroep door de
Commissie zijn overgenomen. Naar het oordeel van de CAVV betekent
deze benadering tot op zekere hoogte een verruiming van de reikwijdte van
het concept "unilateral act".
De Special Rapporteur heeft in zijn eerste rapport aangegeven dat
eenzijdige handelingen van internationale organisaties buiten dit
onderwerp gehouden moeten worden. Deze inperking wordt door de
Commissie ondersteund. Tegelijk bestaat er consensus over dat eenzijdige
handelingen van internationale organisaties een snel aan betekenis
winnend fenomeen is. De CAVV bepleit dat de ILC zich ook hierover gaat
buigen, nadat het onderwerp eenzijdige handelingen van Staten is
afgehandeld (net zoals dat bij de verdragenconventies Vienna I (1969) en
Vienna II (1986) is gedaan).
De CAVV beveelt aan dat Nederland zich een voorstander betoont van het
op de ILC-agenda plaatsen van het onderwerp "unilateral legal acts of
international organizations". De CAVV erkent dat er in geval van
eenzijdige handelingen van internationale organisaties andere aspecten en
problemen een rol spelen, maar ziet niet in waarom deze niet thans reeds
geïnventariseerd zouden kunnen worden. Het belang van het onderwerp
wordt alom onderkend. De ILC komt soms zelfs dicht in de buurt van de
gedachte van behandeling van dit onderwerp: Zie ILC; report on its fifty-
first session, para. 589: "It was also noted in the Working Group that a
unilateral statement could be made by one or more States jointly or in a
concerted manner". De ILC lijkt soms wat koudwatervrees te hebben
m.b.t. de codificatie van onderdelen van het recht der internationale
organisaties. De CAVV beveelt aan dat Nederland, als gastheer van de
nodige internationale organisaties, de behandeling van dit onderwerp
stimuleert, indien de ILC dat zelf niet doet.
M.b.t. de door de Commissie overeengekomen en in de questionnaire
vermelde definitie merkt de CAVV op dat het zo moge zijn dat een staat
de intentie kan hebben door middel van een eenzijdige verklaring
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>    rechtsgevolgen teweeg te brengen, maar het is de vraag of die intentie
    voldoende is om in het internationaal recht dergelijke rechtsgevolgen
    inderdaad teweeg te brengen. Het is uiteindelijk (een algemeen beginsel
    van) het internationaal recht zelf dat de beoogde bindende kracht verleent.
    De ILC zou hieraan nadere aandacht dienen te schenken.
2   . Questionnaire
2.1  To what extent does the Government believe that the rules of the 1969
    Vienna Convention on the Law of Treaties could be adapted mutatis
    mutandis to unilateral acts?
    M.b.t. deze vraag merkt de CAVV op dat toetsing aan de Vienna
    Convention on the Law of Treaties een voor de hand liggende stap is als
    referentiekader voor de codificatie van regels inzake eenzijdige
    handelingen van staten. De hoofdbestanddelen van de Vienna Convention
    (het ontstaan van verdragen, de interpretatie en toepassing, en de
    beëindiging van verdragen) kunnen immers mutatis mutandis ook
    (gedeeltelijk) van toepassing worden geacht op eenzijdige handelingen. Dit
    neemt niet weg dat het noodzakelijk zal zijn de toetsingsexercitie volledig
    te doorlopen alvorens een adequaat antwoord op de gestelde vraag
    gegeven kan worden. Pas aan het slot van dit onderzoek kan worden
    vastgesteld of (gedeeltelijke) analoge toepassing van de regels van de
    Vienna Convention -in aangepaste vorm- op het rechtsgebied van
    eenzijdige handelingen niet alleen mogelijk, maar ook noodzakelijk is.
2.2  Who has the capacity to act on behalf of the State to commit the State
    internationally by means of an unilateral act?
    Indien men zich baseert op analoge toepassing van de regels van de
    Vienna Convention, moet men ervan uitgaan dat dezelfde categorie van
    personen die in artikel 7 van de Vienna Convention genoemd worden
    bevoegd zijn om de Staat internationaal te binden door middel van een
    eenzijdige handeling, nl. staatshoofden, regeringsleiders, ministers van
    Buitenlandse Zaken en hoofden van diplomatieke missies. Anderen hebben
    een volmacht nodig. De benadering in de Vienna Convention is in dit
    opzicht zeer formeel. Men zou ervoor kunnen pleiten dat op het terrein van
    eenzijdige handelingen die categorie personen geacht moet worden de
    Staat te binden, die uit hoofde van hun taken en bevoegdheden geacht
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>      kunnen worden gemandateerd te zijn om uitspraken te doen waarop derde
      staten af kunnen gaan. Voorbeelden zijn de volgende: In geval van de
      Franse nuclear tests was het niet alleen de verklaring van de Franse
      President die in het geding was, maar ook die van de Franse Minister van
      Defensie. Men kan ook denken aan uitspraken van woordvoerders van
      ministers. Zie voorts ook de Gulf of Maine zaak, waar de vraag aan de
      orde was of correspondentie van ondergeschikte Canadese civil servants en
      het langdurig uitblijven van een Amerikaanse reactie daarop voldoende
      was om een stilzwijgende instemming van de VS op de Canadese
      voorstellen voor maritieme grensafbakening te construeren. Een ander
      voorbeeld zou kunnen zijn de toezegging van een commandant van een
      oorlogsbodem om bij evacuatie van personen van dezelfde nationaliteit als
      die van de oorlogsbodem uit een door oorlogsgeweld getroffen gebied
      tevens personen van een andere nationaliteit te evacueren.
      Afhankelijk van de aard van de eenzijdige verklaring ware te
      overwegen de voorwaarden waaronder eenzijdige verklaringen tot
      rechtsgevolgen leiden restrictief te omschrijven. Immers, de meeste typen
      van eenzijdige verklaringen leiden tot het aangaan van verplichtingen. De
      categorie protest vormt daarop een uitzondering. De capaciteit om de staat
      te binden is dus variabel al naar gelang de categorie eenzijdige handeling.
2.3    To what formalities are unilateral acts subjected?
2.3.1 (a) written statements
2.3.2 (b) oral statements
      Zowel voor written statements als voor oral statements geldt dat deze
      duidelijk ("unambiguous") dienen te zijn. Zoals het ICJ al opmerkte in de
      Nuclear Tests zaak is de kwestie van vorm niet bepalend. In sommige
      gevallen is het denkbaar dat een formele notificatieprocedure in acht
      genomen dient te worden zoals bij de verklaringen van aanvaarding van de
      rechtsmacht van het ICJ uit hoofde van de facultatieve clausule. Volgens
      de criteria van de Special Rapporteur moet men evenwel aannemen dat
      deze verklaringen buiten de reikwijdte van het concept eenzijdige
      handeling vallen.
2.3.3 (c) context in which acts may be issued
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>In de Nuclear Tests-zaak stelde het Hof dat teneinde bindend te zijn de
toezegging in het openbaar gedaan moet zijn ("an undertaking .....if given
publicly....and with an intent to be bound.....is binding"). Hier betrof het
evenwel een toezegging niet alleen vis-à-vis de eisende partijen, Nieuw-
Zeeland en Australië, maar een toezegging erga omnes. Een voorbeeld van
een protest dat weliswaar in de eerste plaats bedoeld was voor de
geadresseerde Staat, maar tevens van belang werd geacht voor de overige
statengemeenschap, was de Amerikaanse actie om demonstratief
oorlogsschepen door de Golf van Syrte te laten varen, waarmee openlijk te
kennen gegeven werd dat de Libische claim dat de Golf volledig tot de
(historische) binnenwateren van Libië behoorde, voor de VS
onaanvaardbaar was. In andere situaties is het echter zeer wel denkbaar dat
een toezegging of een protest een vertrouwelijk karakter heeft en
uitsluitend bestemd voor één andere staat (bijv. een vertrouwelijke
toezegging bij monde van een ambassadeur aan de ambassadeur van een
andere Staat).
Het publieke karakter van de eenzijdige verklaring is derhalve niet
bepalend voor het verbindend karakter ervan. Daar waar wel een publieke
eenzijdige handeling geboden lijkt, is het publiciteitsvereiste (zoals
verlangd door het Hof in de Nuclear Tests-zaak) ook verbonden met de
externe controle op de rechtmatigheid van de handeling. Dit is niet
uitsluitend een rechtmatigheidstoetsing, maar de wenselijkheid van
openbaarheid kan ook gebaseerd zijn op andere overwegingen van
gemeenschappelijk belang.
Het spreekt vanzelf dat de authenticiteit van de eenzijdige
verklaring boven elke verdenking behoort te staan. Dit caveat is geboden
indien men bedenkt dat bij de stand van de huidige informatietechnologie
websites van overheidsinstanties legio zijn en het verschijnsel van
vervalste websites reeds gesignaleerd is.
Eveneens in het kader van de context "in which unilateral acts may be
issued" kan de vraag worden gesteld welke status verklaringen hebben van
lidstaten van een internationale organisatie. Vaak kunnen zulke
verklaringen waarschijnlijk gelden als verklaringen afkomstig van de staat
in kwestie. Maar er kunnen zich ook gevallen voordoen waarbij deze staat
niet strikt en alleen optreedt als staat, maar tevens of zelfs uitsluitend als
lid van het orgaan van de betreffende organisatie. Als voorbeeld kan
hierbij gedacht worden aan de (niet-plenaire) Executive Boards van IMF
en Wereldbank. Nederland is lid van deze organen, maar treedt ook op als
vertegenwoordiger van andere lidstaten. Een Nederlandse verklaring in
deze organen kan derhalve niet automatisch worden gezien als een
eenzijdige handeling van Nederland.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 8 ======================================================================

<pre>2.3.4 (d) individual, joint or concerted acts
      Naar het oordeel van de CAVV gelden dezelfde hoger genoemde
      formaliteiten ongeacht of men te doen heeft met individuele dan wel
      gemeenschappelijke of op elkaar afgestemde eenzijdige handelingen.
2.4     types and possible contents of unilateral acts
      Wat eenzijdige verklaringen in het algemeen betreft, is de CAVV van
      oordeel dat de inhoud van de verklaring minder relevant is. Maatgevend is
      veeleer de specificiteit van de verklaring alsmede de geobjectiveerde
      bedoeling om rechtsgevolgen teweeg te brengen, d.w.z. een bedoeling die
      objectief kan worden aangetoond.
      Wat betreft verklaringen afgelegd door vertegenwoordigers van een Staat
      tijdens een internationale gerechtelijke procedure merkt de CAVV op dat
      een onderscheid gemaakt moet worden tussen toezeggingen en
      verklaringen welke een interpretatie van een bepaalde volkenrechtelijke
      regel inhouden. In het laatste geval kan de verklaring in beginsel
      uitsluitend in de context van de desbetreffende gerechtelijke procedure aan
      de Staat in wiens naam de verklaring is afgelegd worden tegengeworpen.
      Niettemin is het ook denkbaar dat een dergelijke verklaring ook in
      bilaterale onderhandelingen die door de internationale rechter aan beide
      partijen zijn opgelegd of aanbevolen aan de Staat in kwestie kan worden
      tegengeworpen. (Vergelijk de Gabcikovo-zaak).
      Eenzijdige verklaringen inzake aanvaarding van de rechtsmacht van het
      ICJ uit hoofde van de facultatieve clausule vormen een categorie apart,
      hoewel -zoals reeds opgemerkt- deze verklaringen volgens de criteria van
      de Special Rapporteur
      buiten de reikwijdte van het concept eenzijdige handeling zouden vallen.
      Tenslotte heeft de CAVV de indruk dat het de bedoeling van de Special
      Rapporteur is om "soft law" (bijv. de Rio Declaration on Environment and
      Development van 1992 of de Verklaring van de Noordzee Ministers
      Conferentie van 1993) buiten de reikwijdte van het concept te houden.
      Niettemin zou overwogen kunnen worden dat hier sprake is van een
      gezamenlijke eenzijdige verklaring ("joint or concerted statements"; zie
      hierboven para. 1.3)
</pre>

====================================================================== Einde pagina 8 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 9 ======================================================================

<pre>2.5  What legal effects do the acts purport to achieve?
    Indien het de bedoeling is van de Staat namens welke een eenzijdige
    verklaring wordt afgelegd om bindende rechtsgevolgen teweeg te brengen,
    dan worden die rechtsgevolgen beperkt door het rechtmatigheidsvereiste.
    M.a.w. een verklaring mag geen gevolgen beogen die in strijd zijn met
    algemene regels van volkenrecht, i.h.b. ius cogens. Een verklaring hoeft
    niet noodzakelijkerwijze te allen tijde te beogen conflict met bestaande
    internationale verdragsverplichtingen te vermijden. Dit doet de vraag
    rijzen van hiërarchie in de context van verdragsverplichtingen enerzijds en
    rechten of verplichtingen als gevolg van eenzijdige handelingen
    anderzijds. Men zou kunnen overwegen (maar dat is een beleidsbeslissing
    van de internationale gemeenschap) dat een verdragsverplichting altijd
    voorgaat dan wel dat de presumptie is dat de rechtsgevolgen van een
    verklaring niet strijdig zijn met verdragsverplichtingen en de verklaring in
    die zin geïnterpreteerd wordt.
2.6  What is the importance, usefulness and value States attach to their own
    unilateral acts on the international plane and to the unilateral acts of other
    States?
    Naar het oordeel van de CAVV ligt het veeleer op de weg van de regering
    om deze vraag te beantwoorden
2.7  Which rules of interpretation apply to unilateral acts?
    Het ligt voor de hand om hier de in het Weense Verdragenverdrag
    neergelegde regels van interpretatie analoge toepassing te geven. Dit met
    uitzondering van de aanvullende interpretatieregels, zoals de travaux
    préparatoires.
2.8  Duration of unilateral acts
    Ook hier geldt analoge toepassing van de relevante bepalingen van het
    Weens Verdragenverdrag. In beginsel is er geen beperking in de
    geldigheidsduur van eenzijdige handelingen.
    Zij verliezen echter hun geldigheid door desuetudo of doordat
</pre>

====================================================================== Einde pagina 9 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 10 ======================================================================

<pre>    zij worden opzij gezet door (bilaterale) verdragen.
    Verandering van regering doet niets af aan de geldigheid van de
    handelingen, tenzij zij uitdrukkelijk worden herroepen.
    Tenslotte kan de geldigheidsduur beperkt zijn doordat de eenzijdige
    handeling (i.c. verklaring) een tijdbepaling bevat dan wel een expliciete
    voorwaarde die op een gegeven moment vervalt.
2.9  Possible revocability of a unilateral act
    Ook het herroepen van een eenzijdige handeling is -naar het oordeel van
    de CAVV- onderhevig aan analoge toepassing van de relevante bepalingen
    inzake beëindiging van een Verdrag, zoals vervat in het Weens
    Verdragenverdrag. De CAVV geeft in overweging dat de ILC aandacht
    schenkt aan de toepassing van de clausula rebus sic stantibus op
    eenzijdige handelingen, met inbegrip van de kwestie van een beroep op
    deze clausula indien de vereiste fundamentele wijziging van
    omstandigheden zich voordoet aan de zijde van de Staat die de eenzijdige
    handeling verrichtte. Men denke als voorbeeld aan een Staat die een
    toezegging doet tijdens een "pledging conference" en vervolgens deze
    toezegging als gevolg van veranderde economische omstandigheden niet
    waar kan maken.
</pre>

====================================================================== Einde pagina 10 =================================================================

<br><br>