<b>Bijsluiter</b>. De hyperlink naar het originele document werkt niet meer. Daarom laat Woogle de tekst zien die in dat document stond. Deze tekst kan vreemde foutieve woorden of zinnen bevatten en de opmaak kan verdwenen of veranderd zijn. Dit komt door het zwartlakken van vertrouwelijke informatie of doordat de tekst niet digitaal beschikbaar was en dus ingescand en vervolgens via OCR weer ingelezen is. Voor het originele document, neem contact op met de Woo-contactpersoon van het bestuursorgaan.<br><br>====================================================================== Pagina 1 ======================================================================

<pre>20845538
         Een toekomstvisie          voor  het   landelijk gebied
         Het stikstofdebat beroert al enige         tijd de gemoederen        in  ons  land. Veel  van   de
         Natura2000 gebieden bevinden zich in slechte staat,                 en  de overheid heeft te weinig
         gedaan    om ze    te beschermen      tegen verdere achteruitgang.           Daar komt nu     verandering in,
         al is men er    nog niet uit hoe dat precies       gestalte   moet     krijgen.  In dit pamflet doe ik een
         voorstel, wat met      name    betrekking heeft op de ruimtelijke inrichting            van  het  landelijk
         gebied.   Het is een voorstel dat breder        kijkt dan alleen de stikstof problematiek, en ook
         andere    problemen die het landelijk gebied beheersen               meeneemt. De       voorgestelde
         maatregelen zijn misschien niet genoeg            om   de stikstof in     natuurgebieden terug       te
         brengen     naar  de gewenste waarden         (de kritische depositiewaarden),          maar   daar staat
         tegenover dat het geschetste plan zo’'n breed scala               aan   mooie   en  prettige
         landschapsdiensten levert, dat         een   breed draagvlak       van   zowel boeren als burgers
         aannemelijk is. Ik definieer       eerst het bredere      palet  aan    problemen, draag dan       een
         alomvattende      oplossing    aan, en   bespreek hoe deze oplossing gerealiseerd              zou  kunnen
         worden.
         Het   probleem
         Met onze biodiversiteit is het niet al te best         gesteld,    en  dat komt    voor een    groot deel
         door de intensieve landbouw.          Op dit   moment is, vanwege de interventie van de Raad van
         State, vooral aandacht        voor  de  stikstofdepositie    in Natura2000       gebieden.    Die is groot
         omdat    natuurgebieden behoorlijk gefragmenteerd zijn,                en  overal  omringd worden door
         tamelijk intensieve landbouw. Met           name    langs de grenzen       tussen natuur en
         landbouwgebied treden problemen als eutrofiering                 en  verzuring op, veroorzaakt door
         uitstoot van nitraten, fosfaten en ammoniak uit met name de                    veehouderij.    Daarnaast
         verdrogen veel natuurgebieden doordat aangrenzende boeren irrigeren                        uit grondwater.
         Overigens hebben boeren op hun beurt ook               weer    last  van   de natuurgebieden, omdat er
         onkruidzaden uit overwaaien          en soms een      deel  van   de   oogst vernield wordt door dassen,
         zwijnen of andere wilde dieren.,
         Maar   er  is nog  een   ander  probleem,     en dat betreft de biodiversiteit in het        agrarisch
         gebied zelf. Allereerst is     er een enorme      teruggang     aan    insecten   en  bodemleven
         geconstateerd, waarschijnlijk veroorzaakt door het gebruik                  van   bestrijdingsmiddelen.
         Daarnaast wordt       er  te veel en te vroeg in het     jaar gemaaid       wat funest is voor
         weidevogels. Verder        neemt de diversiteit in het aantal         agrarische    soorten al   jaren lang
         gestaag af, waarbij      we   afsteven op    een  monocultuur       van   Engels raaigras    en  de Holstein
         Frisian koe. Voor de       achteruitgang    van  biodiversiteit in het agrarisch gebied hebben            we
         geen   rechterlijke   interventie   gehad,    wat het   probleem misschien         wat minder     urgent
         maakt,    maar   zeker niet minder      belangrijk!
         Ik voeg daar nog drie andere         problemen      aan  toe, die niet direct verband houden met
         biodiversiteit,   maar    die ons  ook   voor een    grote uitdaging stellen: Eén betreft de uitstoot
         van   broeikasgassen door de landbouw. Broeikasgas                 nummer     1 is  methaan, wat
         hoofdzakelijk geproduceerd         wordt door koeien,       geiten    en  schapen. Op    nummer      2 staat
         lachgas,    wat ontstaat als er veel stikstof in de bodem zit.            Op de 3° plaats komt CO;,       wat
                                                                                                                       0000001159
</pre>

====================================================================== Einde pagina 1 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 2 ======================================================================

<pre>20845538
         uit drie bronnen     afkomstig is: de glastuinbouw, die stookt              met   aardgas, de oxidatie      van
         veen,  en  de productie     van    stikstofkunstmest        waar  veel CO2 bij vrijkomt.
         Een tweede     probleem betreft de efficiéntie           waarmee      het landelijk gebied ontwaterd
         wordt, middels     een   ingenieus systeem         van   sloten  en   kanalen. Dat    was  ooit wenselijk,
         maar nu    niet meer. Door       klimaatverandering kampen             we  steeds vaker met      lange droge
         periodes,   maar    ook met excessieve         regenval.     Om zowel de tekorten als overschotten           van
         regenwater het hoofd        te  bieden, is het belangrijk dat het regenwater juist             zo  lang
         mogelijk   in  bodems, vennen,         en  beken    blijft zitten. Op   die manier worden
         stroomafwaarts      gelegen gebieden niet          met    piekafvoeren geconfronteerd,        en  blijft er
         langer  water beschikbaar in         tijden  van   droogte.
         Een derde     probleem betreft de        toename in conflicten in het        landelijk gebied,     met name
         over  intensieve    veehouderij. Gezondheidsrisico’s            ontstaan door      Q koorts  en  fijnstof,  en
         veel  mensen betreuren landschapsvervuiling door megastallen, de eentonigheid van
         landschappen, minder weidegang, enzovoorts. Die problemen leiden tot onrust onder
         zowel burgers als boeren. Er lijkt hier sprake te zijn               van een   steeds groter wordende
         discrepantie    tussen wat boeren zien als een ‘mooi              bedrijf’ (modern, productief, netjes)        en
         hoe  burgers    tegen zo’'n   bedrijf aankijken (steriel, industrieel, dieronvriendelijk).             Wat voor
         boeren   lastig is,  is dat ze als inwoners van het           landelijk gebied steeds verder        in de
         minderheid raken: inmiddels is 90%              van    de inwoners     van  het  landelijk gebied niet
         werkzaam in de       agrarische sector,      en   daar dient dus      rekening   mee   gehouden     te worden.
         De  oplossing
         Nu stel ik  een   mogelijke alternatieve ruimtelijke indeling             van   het landelijk gebied voor,
         die al deze problemen tegelijk aanpakt. Het eerste element                   van    deze landschapsindeling
         bestaat uit   een   brede   zone van      natuurinclusieve landbouw rondom natuurgebieden. Dus
         natuurgebieden       worden niet      langer omringd door reguliere          en  intensieve   landbouw,     maar
         door extensief    begraasde graslanden           en   andere   vormen van      biologische landbouw.
         Extensief betekent: geen kunstmest, weinig import                   van  veevoer, geen     landbouwgif,
         weinig maaien,      en  hoge grondwaterstanden. Dan hebben de natuurgebieden van
         eutrofiering, verdroging       en   verzuring geen last       meer.    En we  hebben     we ook meteen het
         tweede   probleem,      van  de   lage  biodiversiteit in de     landbouwgebieden opgelost,           want dit
         worden kruidenrijke graslanden waarin bodemleven, insecten                      en   weidevogels het     zeer
         goed zullen doen. Soorten die zich            nu  voornamelijk ophouden          in  natuurgebiedjes zoals
         das  en boommarter, kunnen gemakkelijk door deze velden kunnen migreren                            van   het ene
         natuurgebiedje      naar  het andere. Het huidige koeienbestand wordt langzaam vervangen
         door  een  variatie aan rundsoorten die beter met               kruidenrijk gras om kunnen gaan, en
         waarmee     de diversiteit in de      veestapel wordt vergroot. Het extensieve karakter van deze
         zone  maakt het ook mogelijk           om   de beken vrij te laten meanderen zodat            er  dynamische
         oever-ecosystemen ontstaan             en  het watervasthoudend vermogen              van  het gebied
         vergroot. Dan halen       we   de hekken tussen         percelen zoveel mogelijk weg,        en   leggen   we
         een  netwerk    aan van    wandelpaden waardoor             mensen     door dit  landschap kunnen
         wandelen. Met andere woorden: hier creéren                  we  schitterende Nederlandse
         oerlandschappen       met een     rijke schakering       van  landschap    en  habitat types.
                                                                                                                           0000001160
</pre>

====================================================================== Einde pagina 2 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 3 ======================================================================

<pre>20845538
                                             *
                                                   ot ot Uj     ey
                                                ia
                                                    TR
                                                         ee Le Eee]
                                                joe
         Impressie natuurinciusieve      zone
         Hiermee bereiken        we  het  volgende:
              eo    Een  zeer aantrekkelijk landschap                    voor   boer   en  burger;
              e     Een  aanzienlijke reductie            in      stikstofdepositie     in Natura2000     gebieden;
              e
                    Hoge biodiversiteit in zowel het agrarische gebied als de natuurgebieden;
              e     Geen noodzaak      meer    tot       aanleg verbindingszones               tussen   natuurgebieden,    want
                    deze  zone  is ‘permeabel’           voor         vrijwel alle  soorten die ertoe     doen;
              o     Het watervasthoudend vermogen in dit                         gebied    zal  enorm  toenemen, door hogere
                    grondwaterstanden, betere infiltratie                     van   regenwater,     en  het laten meanderen    van
                    beken.
         Maar     we  moeten ook eten      en     de rest             van  de wereld    van   voedsel voorzien. Het    zou
         bovendien naief      zijn  te veronderstellen dat iedere boer op de                        bovengeschetste,
         extensieve manier kan gaan boeren. Daar is niet genoeg                                grond  voor, het marktaandeel
         voor     biologische producten is klein,                  en   Nederland heeft als voedselproducent ook           een
         verantwoordelijkheid jegens de rest                        van  de wereld. Dus, het tweede element           van  de
         voorgestelde landschapsindeling bestaat                          uit agroparken.      Hierin brengen   we  alle vormen
         van     niet-grondgebonden landbouw,                       dus  varkensstallen, kippenschuren, kassen,
         champignonkwekerijen, enzovoorts,                           samen.   Dat   zijn namelijk doorgaans ook de
         bedrijven die     vanuit het    burgerperspectief                  voor   overlast zorgen,    en  waartegen veel
         maatschappelijke weerstand bestaat. Die overlast                             en  weerstand    maximaliseer    je door dit
         soort     bedrijven midden     in het      landelijk gebied             te laten bestaan.     Mijn voorstel is dus: haal
         ze  weg uit het     landschap    en   concentreer ze in                 agroparken.     In agroparken kun je namelijk
         allerlei synergién bewerkstelligen door bijvoorbeeld het recycleren                              van  reststromen. Want
         wat voor de ene sector een afval of                        bijproduct   is, is voor   de andere sector   een
                                                                                                                                   0000001161
</pre>

====================================================================== Einde pagina 3 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 4 ======================================================================

<pre>20845538
         waardevolle grondstof. Er bestaan al heel wat voorbeelden               van   nuttige synergién tussen
         veehouderijen     en  glastuinders zoals bijvoorbeeld de uitwisseling           van   meststoffen,
         organisch afval, methaan, CO>         en warmte. En wat ook       handig is,     is als ketenbedrijven bij
         elkaar   geplaatst zijn, dus dat    naast de varkensflat de     varkensslachterij       en  de
         vleesverwerkende industrie staat. Dat scheelt           een  hoop   in transportbewegingen,
         waaronder het transport       van   levende dieren. En wat betreft het         dierenwelzijn: het     is  voor
         velen   een vervelend idee     om   veehouderij   als industrie te zien,     maar    het is wel de
         realiteit. En  voor  de dieren zal het niet veel uitmaken of        ze nu   in een    industriegebied
         zitten of niet. Sterker nog,     een  moderne stal die     ontworpen     is op basis    van  moderne
         technologie én inzichten      in factoren die het   welzijn   van  dieren bepalen, zal       voor  veel
         dieren   een vooruitgang zijn     ten  opzicht  van  de  huidige  situatie.
                                                                                                        :
                                                                                                          a
                                                                                                            4  a
                                                                                                 2 AAS,
                                                                                                               >
                                                                                                                ;
                                                                                                                  1 /
         Impressie agroparken
         Het   verplaatsen   van  intensieve, niet-grondgebonden landbouw              naar   agroparken levert
         het volgende op:
             eo   Een eind aan conflicten tussen      burgers    en  intensieve veehouders over lucht-
                  stank,  en  geluidsoverlast    en landschapsaantasting;
             e    Grote reductie   aan   uitstoot van   broeikasgas, ammoniak,          nitraten en   fosfaten;
             e    Enorme    synergién door verschillende bedrijfstakken, inclusief verwerkende
                  industrie,  samen   te  brengen zodat    ze van   elkaars   nabijheid kunnen profiteren.
             e    \Verbeterde   leefomstandigheden       voor  die dieren die   nu   eenmaal     —
                                                                                                   door   onze
                  consumptiepatronen
                                           —
                                              gedoemd zijn    het leven moeten       doorbrengen       in de bio-
                  industrie.
             e    Een zinvolle   herbestemming      voor een    aantal zieltogende bedrijventerreinen.
         Dan is   er nog een derde zone die bestaat uit        bedrijven die zich niet lenen        voor
         extensieve, natuurinclusieve landbouw,          maar   ook niet passen in de agroparken. Dat zijn
                                                                                                                        0000001162
</pre>

====================================================================== Einde pagina 4 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 5 ======================================================================

<pre>20845538
         de vollegrondstuinbouwbedrijven          en boomkwekerijen, de reguliere akkerbouwbedrijven,
         en  melkveehouderijen     van    boeren geen enkele affiniteit hebben met de geschetste
         natuurinclusieve landbouw. Die kunnen prima             blijven bestaan,    want ook hier is ruimte
         voor:  agroparken beslaan       maar   heel kleine   gebieden,   en  het resterende landbouw        gebied
         zou  grofweg 50-50 ingedeeld kunnen worden             in een  natuurinclusieve     zone en   in een zone
         met conventionele landbouw.         Hierbij  is het wel  van  belang dat    er  de twee  zones
         ruimtelijk  van  elkaar  gescheiden zijn, zodat de natuurinclusieve           zone  niet telkens
         onderbroken wordt door        gebieden waarin wel      weer   stallen staan    en veel mest   en
         insecticiden  gebruikt   worden.
                  &     Agropark
                ZZ      Gangbare grondgebonden landbouw
                        Natuurinclusieve
                V///                        kringlooplandbouw
         Impressie  van  mogelijke clustering   voor Noord Brabant. Exacte    omlijning zou  tzt bepaald  moeten
         worden op basis   van locatie  natuurgebieden, watervanggebieden, bebouwing, bodemtype,           maar
         ook  draagvlak  onder de huidige grondeigenaren.
         De realisatie
         De  voorgestelde landschapsindeling levert grote milieuwinst             en  schitterende
         landschappen op,     en  biedt   een  prominente rol    voor  boeren in het beheer      van  landschap
         en  het produceren    van  voedsel. Maar is het ook       een  haalbaar    plan?  Wel als  je kijkt  naar
         de bereidheid    van  boeren    om  tot verandering    over  te gaan: er    zijn genoeg boeren die
         willen stoppen    (wat nodig is   om   de natuurinclusieve     zone  te  ‘deintensiveren’) én er zijn
         genoeg boeren die willen omschakelen            naar  andere  vormen van      duurzame
         bedrijfsvoering (wat nodig is      om   de natuurinclusieve     zone  te  beheren). Het feit dat die
         eerste groep vooral varkenshouders          betreft,  en  die tweede vooral melkveehouders, komt
         hier heel  goed uit.
                                                                                                                    0000001163
</pre>

====================================================================== Einde pagina 5 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 6 ======================================================================

<pre>20845538
         De  uitdaging zit dus vooral        in de   ruimtelijke scheiding         van  de drie zones,     en   in het
         verdienmodel       van  de natuurinclusieve zone, aangezien daar de opbrengst per hectare
         lager zal liggen dan      wat de boeren nu          gewend zijn.
         Om met de      ruimtelijke scheiding        van    de  bedrijven    in de drie zones te      beginnen.
         Allereerst   zou er een     stichting    in het leven moeten worden geroepen die op                   tamelijk
         grote   schaal   grond   in de   beoogde     natuurinclusieve       zone    gaat  verwerven:      iets wat ook wel
         bekend staat als      een   “community land trust”.           De  stichting koopt die grond         van   boeren die
         willen stoppen, of boeren die graag             verplaatst    worden      naar  één  van   de andere      zones.  Ze
         kan de    grond ook kopen van bedrijven die er willen blijven, maar die hun kapitaal willen
         liquideren. Die grond wordt vervolgens tegen zeer voordelige tarieven, maar onder
         strenge voorwaarden, verpacht              aan   boerenbedrijven        in deze   zone.  Natuurmonumenten
         doet dat    nu  al regelmatig     en   het werkt goed. Bijkomend voordeel               van   het grootschalig
         verwerven van       grond gaat helpen         om    de kavel-versnippering tegen te gaan, zodat de
         dieren   vrijelijk kunnen bewegen over grote stukken grond. Financiering                        van   de   stichting
         Zou  geen    probleem     moeten     zijn. Grond is immers         een zeer     stabiele investering,       en er zijn
         meer   dan genoeg      kapitaalkrachtige partijen           —
                                                                       loterijen, pensioenfondsen,
         drinkwaterbedrijven, banken            —
                                                   die zoeken      naar  duurzame       bestemmingen       voor    hun  geld.
         Een   aanzienlijke ontwaarding          van   grond, als    er  bijvoorbeeld geen       mest meer op mag
         worden     uitgereden,    moet wel opgevangen             worden,    en   het  geld dat door de overheid is
         gereserveerd      voor  het   uitkopen     van   boerenbedrijven kan hiervoor gebruikt worden. Een
         deel  van   dat geld   zou   verder gebruikt kunnen worden                om  de opstallen op de        verworven
         gronden     te kopen   en
                                     -
                                       waar    nodig    —
                                                           af te breken;     een    ander deel moet gereserveerd
         worden     voor  de verhuiskosten        van   bedrijven die     menen      thuis te horen in     een    andere
         zone   dan   waar ze   op dat moment zitten.            Overigens zouden stoppende boeren ook
         betaald kunnen worden in de             vorm van      aandelen in de       agroparken: op die manier blijven
         ze toch nog mede        eigenaar    van een      boerenbedrijf, zij het eentje op een agropark.
         Daarnaast moet de intensieve veehouderij in de beoogde natuurinclusieve zones
         ontmoedigd worden. Een nuttig instrument hiervoor zou een zonering betreffen die de
         handel in fosfaat-     en   stikstofrechten stuurt (fosfaatrechtenhandel bestaat al                    en
         stikstofrechten handel staat in de stijgers). Het               zou   mogelijk gemaakt        moeten worden
         om   gebieden     aan  te  wijzen waarin alleen rechten verkocht,               en  niet  aangekocht       mogen
         worden.     Op die   manier    verdwijnt geleidelijk de        intensieve landbouw uit          bepaalde     zones,
         en  concentreert zich in de daarvoor aangewezen                   gebieden.     Omdat    we   de boeren in feite
         tot niets   verplichten,    ze  niet  onteigenen,       en niks  van ze     afpakken,    is het een heel
         effectief   en humaan instrument. Door het systeem                   zo  te  ontwerpen dat      er  ieder jaar
         opnieuw rechten worden uitgegeven, kan de verkoop                        van  rechten zorgen      voor een
         constante     geldstroom     van   intensiverende        naar  extensiverende       bedrijven worden
         opgewekt.
         Dan   nu   het verdienmodel       van   de natuur-inclusieve         zone.   Voor de   grondverwervende
         stichting lijkt   een  haalbaar verdienmodel te bestaan. De investering verdient zich terug
         op verschillende manieren: Eén             zijn de inkomsten uit de pacht; twee is het vragen                  van
         een   bescheiden toegangsprijs          aan   wandelaars      en  fietsers in het gebied;       en   drie is het op
         bescheiden schaal uitgeven           van   bouwkavels in dit gebied. Met            name voor      off-grid
         woningen, dus woningen die niet zijn               aangesloten     op riool, elektriciteit     en  waterleiding,     is
                                                                                                                                 0000001164
</pre>

====================================================================== Einde pagina 6 =================================================================

<br><br>====================================================================== Pagina 7 ======================================================================

<pre>20845538
         dit gebied erg aantrekkelijk. En de                normen voor       luchtkwaliteit     —
                                                                                                   die  nu  nog verhinderen
         dat  er  in agrarisch gebied ook woonfuncties bestaan                      -
                                                                                       zijn niet  langer beperkend.
         Natuurlijk    is het  nodig dat andere belanghebbenden                     een   bijdrage leveren in ruil voor de
         geboden ecosysteemdiensten.                 Zo zou de overheid in ruil voor alle            maatschappelijke
         baten moeten afzien           van   bepaalde belastingen,           en  zouden de       waterschappen korting
         moeten geven op de            waterschapsheffingen            in ruil voor    verbeterd watervasthoudend
         vermogen      van   het   gebied,    en een      eind   aan   de  splijtende discussies       over
         grondwaterstanden           en   irrigatiebeperkingen.
         Voor de boeren in de natuur-inclusieve                  zone    ziet het verdienmodel        er als volgt uit. De
         boeren kunnen de          grond    van   de   stichting tegen       zeer   voordelige tarieven pachten, wat
         toelaat dat    ze voor     weinig geld hun koeien            op veel grotere arealen kunnen laten grazen:
         ze  zijn daarmee dan         meteen      “geéxtensiveerd”. Daarnaast ontvangen                  ze  inkomsten uit
         het verkopen      van   fosfaat-     en   stikstofrechten       aan   bedrijven     in de  reguliere landbouw
         zone.   Verder zouden alle EU subsidies bedoeld                    voor   plattelandsontwikkeling        en agrarisch
         natuurbeheer       naar    de boeren in deze          zone   moeten gaan. Dan zou er ook een               hogere prijs
         gevraagd     moeten kunnen worden voor de                   producten, wat         je ook kunt bereiken door het
         actief ‘branden’     van     hun   producten als zijnde streekproducten                 met  hoge landschappelijke
         waarde. Boeren        zijn daarnaast minder kosten kwijt                 aan   veevoer, kunstmest en
         bestrijdingsmiddelen,          en er   zijn aanwijzingen dat ook kosten                voor medicijnen     en
         dierenartsen     omlaag gaan bij          natuurinclusieve        bedrijfsvoering.       Verder kunnen boeren
         natuurlijk ook extra inkomsten halen uit het aanbieden van producten                              en  diensten   aan
         bezoekers. Dit pakket          aan   maatregelen als geheel             zou   moeten volstaan in het bieden van
         een   volwaardig inkomen           voor    boeren in deze        zone.    Een zekere     afvloeiing   van  boeren   en
         vee   is wel vereist, maar daar           lijkt  —
                                                             in weerwil van de        huidige protesten      -
                                                                                                                ook voldoende
         animo voor te      zijn.
         Al met al een     tamelijk ambitieus plan. Kost het geld: ja,                   maar    de kosten worden wel
         verspreid    over   alle   maatschappelijke partners,             van    centrale overheid tot      provinciale    en
         gemeente-overheden,             van   recreérende       burgers     tot  pensicenfondsen, natuurorganisaties,
         de boeren zelf, de waterschappen, drinkwatermaatschappijen, enzovoorts. En bedenk
         ook: de kosten       van    niks doen      zijn op termijn minstens           even    hoog.
         Het voordeel      van   dit plan is verder:         er is  plaats   voor   alle typen boeren,      en   niemand
         wordt ergens toe gedwongen. Er wordt alleen gesteld dat bepaalde ontwikkelingen op
         bepaalde plekken         niet meer mogen.            Natuurlijk wordt wel         actie verwacht van de       boeren,
         en  daarmee staat of valt het            plan. Mijn stellige overtuiging            is dat boeren dit    plan zullen
         omarmen, mits het met             overtuiging       en  daadkracht       gebracht wordt.      Boeren willen
         namelijk vooral één ding niet,             en   dat is  een    weifelende overheid met          een   ontbrekende
         visie,  wat in hun ogen         altijd  uitdraait op      wispelturig     en  onbetrouwbaar beleid. De          huidige
         situatie waarin veel        bedrijven zich bevinden is zeer onaantrekkelijk:                   een   constante
         zoektocht    naar    manieren       om   hun    krimpende marges           te kunnen compenseren betekent
         een   nooit  eindigende ratrace, waarbij              er  nooit minder       maar    alleen meer    regels  gaan
         komen. Boeren zijn gebaat bij duidelijkheid                   en een     lange termijn perspectief        waarop ze
         hun bedrijfsvoering kunnen gaan aanpassen. Om die redenen ben ik overtuigd                                  van   de
         slagingskansen       van    dit plan.
                                                                                                                                 0000001165
</pre>

====================================================================== Einde pagina 7 =================================================================

<br><br>