Verkenning van technologische oplossingen voor milieuproblemen in de textiel- en tapijtveredeling | RIVM

Dit rapport geeft een overzicht van technologische oplossingen voor de milieuknelpunten van de textiel- en tapijtveredeling in Nederland. De resultaten van deze studie dienen ter onderbouwing van de besluitvorming rond de mogelijke introductie van een programma-onderdeel textiel- en tapijtveredeling binnen de Stimuleringsregeling Milieutechnologie (StirMT) in 1995. Er zijn drie milieuknelpunten gesignaleerd. Achtereenvolgens zijn dat emissies van kleurstoffen en antimoonhoudende brandvertragers naar water, de produktie van chemisch afval t.g.v. kleurstoffengebruik en het waterverbruik. Voor de milieuknelpunten t.g.v. het toepassen van kleurstoffen zijn met name belangrijk: optimaliseren van de aanmaak door meten en regelen, procesaanpassingen (zoals minimaliseren van de systeeminhoud), nieuwe procestechnieken (zoals minimum-applicatietechnieken en opbrengtechnieken zonder water o.a. superkritisch CO2-verven en electronbeamverven) en hergebruik van restpasta's (bij drukken). Voor het milieuknelpunt m.b.t. antimoon geldt dat voor het antimoon dat zich in brandvertragers bevindt in principe alternatieven voorhanden zijn. Het vrijkomen van antimoon uit polyester tijdens de behandeling kan via procesaanpassingen binnen het textielveredelingsproces verminderd worden. Procesaanpassingen bij de polyesterproduktie zelf (binnen de chemische industrie) is een andere technologische oplossing voor dit knelpunt. Voor het knelpunt m.b.t. het waterverbruik zijn hergebruik van waterstromen (zowel koel- en waswater alsook andere waterstromen) als proceswater en het toepassen van meet-en regeltechnieken als technologische oplossingen geselecteerd.