Microbiotests as tools for environmental monitoring | RIVM

In deze literatuurstudie is nagegaan hoe microbiotestsystemen toepasbaar zijn als toxiciteitsindicatoren in milieumeetnetten. Onder microbiotestsystemen worden hier geminiaturiseerde aquatische ecotoxiciteitstoetsen begrepen die relatief snel, eenvoudig en goedkoop kunnen worden uitgevoerd. De uit de internationale literatuur verkregen testsystemen worden geevalueerd en op basis van deze evaluatie wordt een minimum testbatterij van microbiotests voorgesteld. Deze testbatterij is zo ontworpen dat met grote zekerheid de meeste klassen van toxicanten kunnen worden gedetecteerd. De meeste behandelde testsystemen zijn gebaseerd op bacterien die als respons op blootstelling aan toxische stoffen een vermindering van hun luminescentie laten zien, of een verandering vertonen in de aanmaak van bepaalde enzymen, hetgeen een kleurreactie teweeg brengt. Eveneens zijn onderzocht: een "microplate" algentoets, enkele geminiaturiseerde LC50 toetsen met evertebraten (Toxkits), enkele toetsen waarbij in evertebraten in vivo een enzymremming wordt gemeten, een teratogeniteitstoets met de larven van klauwpadden en een tweetal bacteriele genotoxiciteitstoetsen. Van elke test zijn de volgende eigenschappen onderzocht: 1. het toetsgemak, 2. de volledigheid van de documentatie, 3. de kosten, 4. de reproduceerbaarheid van de resultaten, 5. de mate van standaardisatie van de test, 6. de beinvloeding van de resultaten door de toetscondities, 7. de relatieve gevoeligheid voor milieumonsters en enkelvoudige zuivere stoffen. Het onderzoek toont aan dat de meeste toetsen in de literatuur onvoldoende zijn gedocumenteerd. De geselecteerde testbatterij omvat het Microtox toetsysteem, de algen "microplate" toets, de Thamnotoxkit F met larven van een kreeftachtige en een bacteriele mutageniteitstoets (Mutatox of SOS-chromotest).