Emissie en verspreiding van Cryptosporidium, Giardia en enterovirussen via huishoudelijk afvalwater | RIVM

In een kwantitatieve beschrijving van de emissie en verspreiding van Cryptosporidium, Giardia en enterovirussen in de Nederlandse oppervlaktewateren met behulp van emissie- en verspreidingsmodellen zijn concentraties van genoemde pathogenen geschat. De emissies werden met PROMISE gemodelleerd, uitgaande van gemiddelde concentraties in ongezuiverd afvalwater en gemiddelde verwijdering bij afvalwaterzuivering. De emissie van Cryptosporidium was grotendeels afkomstig van gezuiverde lozingen (84%), terwijl emissie van Giardia en enterovirussen grotendeels afkomstig was van ongezuiverde lozingen (respectievelijk 82% en 69%). Verspreiding in het oppervlaktewater werd berekend met WATNAT met voor Cryptosporidium een constante inactivatie-snelheid en voor Giardia en enterovirussen een temperatuurafhankelijke inactivatie-snelheid. Op verschillende locaties in de grote rivieren was er een goede overeenstemming tussen gemeten en berekende concentraties van de protozoa. Voor enterovirussen was dit op vrijwel alle locaties het geval. Volgens de schattingen had echter de buitenlandse aanvoer van pathogene micro-organismen een overheersende invloed op de concentraties in het oppervlaktewater van de grote rivieren. De concentraties protozoa vanuit Duitsland waren in orde van grootte gelijk aan die vanuit Belgie, hetgeen een indicatie is voor de aanwezigheid van andere emissiebronnen dan huishoudelijk afvalwater, zoals uit- en afspoeling van mest van landbouwhuisdieren. De benodigde verwijderingen van Cryptosporidium, Giardia en enterovirussen voor de bereiding van drinkwater werden geschat op 5 tot 8 logeenheden. Deze modellering vormt de basis voor berekening van de blootstelling aan deze micro-organismen ten gevolge van het gebruik van oppervlaktewater voor recreatie en drinkwater. In combinatie met dosis-response relaties kunnen gezondheidsrisico's worden geschat. Deze modellen kunnen ook worden toegepast om de effecten van maatregelen te kwantificeren en om volgens bepaalde scenario's prognoses te geven van de te verwachten kwaliteit van het oppervlaktewater en de daaraan gerelateerde gezondheidsrisico's.