Developmental immunotoxicity of Diazepam in prenatally exposed weanling Wistar rats | RIVM

Een prenatale reproductietoxiciteitsstudie werd uitgevoerd bij ratten, die daartoe gedurende dag 14 tot dag 20 van de dracht behandeld werden met het geneesmiddel diazepam. In de literatuur is gerapporteerd dat diazepam immuunsuppressie bewerkstelligt bij nakomelingen van ratten die in het derde trimester van de dracht behandeld werden. Deze verbinding wordt in de kliniek toegepast bij zwangere vrouwen. Het doel van het onderzoek was om te onderzoeken of opname van een aantal parameters voor immunotoxiciteit in de reproductiestudie deze immunotoxiciteit zou aantonen. Deze immuunparameters bestonden uit routine hematologie, gewicht en microscopie van lymfoide organen, beenmerg cellulariteit, totale serum immunoglobuline concentraties, relatief voorkomen van lymfocyten populaties in de milt, "natural killer cell" activiteit van lymfocyten in de milt, mitogene stimulatie van lymfocyten uit de milt, en de primaire en secondaire antilichaamrespons tegen schapen rode bloedcellen. Bovendien werd de weerstand tegen Trichinella spiralis parasieten onderzocht. Er werden enige effecten op het immuunsysteem waargenomen. Deze effecten werden niet gezien bij niet-fuctionele testen van het immuunsysteem, terwijl met functionele testen enige effecten werden waargenomen (een (statistisch niet-significante) reductie in natural killer cell activiteit en een toegenomen IgE respons na Trichinella spiralis infectie). De resultaten geven aan dat diazepam niet een ernstige immunosuppressie induceren in de nakomelingen die via hun moeders tijdens de dracht zijn blootgesteld. Achteraf zou voor de studie naar de wenselijkheid van opnname van immunotoxicologiusche parameters derhalve beter voor een meer actieve verbinding gekozen zijn. Niettemin rechtvaardigen de resultaten verder onderzoek om de bruikbaarheid van een uitbreiding van het OECD 414 protocol met immuunparameters te testen.