Vaccine-induced antibody responses as parameters of the influence of endogenous and environmental factors | RIVM

De beste manier om in het proefdier effecten op het immuunsysteem vast te stellen, is de bestudering van effecten op antigeen specifieke immuunresponsen, bijvoorbeeld na sensibilisatie met T-cel afhankelijke antigenen. Waarschijnlijk gaat dit ook op voor het testen van effecten in de bevolking. Om die reden is gesuggereerd antilichaam responsen na vaccinatie als uitleessysteem te gebruiken. Naast omgevingsfactoren worden vaccinatieresponsen beinvloed door andere factoren. Een factor die van grote invloed is, is het vaccin zelf en de procedure om te vaccineren. Daarnaast is de intrinsieke capaciteit van de recipient om te reageren van belang; dit wordt bepaald door genetische factoren en de leeftijd. Daarnaast zijn psychologische stress, voeding en ziekte (waaronder infectieziekten) van belang. In het rapport wordt een overzicht gegeven van de literatuur over invloeden op vaccinatieresponsen. Het blijkt dat voor wat betreft exogene factoren er duidelijk aanwijzingen zijn dat roken, voeding, psychologische stress en bepaalde infectieziekten een effect op vaccinatieresponsen hebben, maar dat het moeilijk is vast te stellen wat het relatieve belang ervan is. Bekend is dat genetische factoren sommige individuen voor sommige vaccins ongevoelig maken. Een algemene conclusie is dat in epidemiologische studies, waarbij nadelige effecten van blootstelling aan omgevingsfactoren op het immuunsysteem worden bestudeerd, en waarbij vaccinatietiters worden gebruikt, die additionele factoren in aamerking genomen dienen te worden. Indien voor deze additionele factoren wordt gecorrigeerd, kan een studie waarbij associatie wordt gevonden van een verminderde vaccinatierespons met blootstelling aan een omgevingsfactor indiceren dat het immuunsysteem suboptimaal functioneert. Het is niet waarschijnlijk dat een dergelijk effect zal inhouden dat bescherming waarvoor de vaccinatie was bedoeld wordt aangetast. Alleen in die gevallen waarbij individuen een matige respons vertonen, zouden nadelige effecten wellicht tot een klinische significante afname van bescherming kunnen leiden. Meer in het algemeen zou kunnen worden vastgesteld dat een afname in vaccinatierespons aan kan geven dat er een verminderde weerstand zou kunnen bestaan tegen pathogenen waartegen niet is gevaccineerd.