Evaluating the Bonn Agreement and some key issues | RIVM

Deze rapportage evalueert de milieu-effectiviteit en de kosten van het onlangs in Bonn bereikte akkoord over het Kyoto Protocol. De evaluatie onderscheidt drie belangrijke fasen in het onderhandelingsproces: de pre-COP 6 versie van het Protocol, het terugtrekken van de VS en het Bonn Akkoord zelf. De evaluatie laat zien dat het Bonn Akkoord zonder de VS tot een emissiereductie van 130 MtC leidt en daarmee net iets onder het niveau van 1990 uitkomen. De milieu-effectiviteit is lager dan in de pre-COP 6 versie van het Kyoto Protocol. Het terugtrekken van de VS heeft verreweg de grootste invloed op deze verminderde milieu-effectiviteit. Vergeleken met het terugtrekken van de VS kunnen de beslissingen in het Bonn Akkoord, met name over sinks, worden gezien als een acceptabele prijs om een politiek akkoord te krijgen. Zonder de VS wordt hot air een dominant probleem en kan zelfs de ontwikkeling van de emissiemarkt ondermijnen. Aangezien de prijs naar nul dreigt te gaan, is het aannemelijk dat de (enige) aanbieder (FSU) marktmacht zal uitoefenen door hetzij volume- of prijscontrole. Het banken van de helft van de FSU hot air zal de milieu-effectiviteit versterken en tegelijk de financi6le opbrengsten voor de FSU en niet-Annex I landen verhogen. Een vrijwillige EU doelstelling om de helft van haar emissiereducties binnenlands te realiseren ondermijnt de ontwikkeling van een internationale emissiemarkt en moet in combinatie met een beperking van het aanbod worden beschouwd. Uiteindelijk is de hertoetreding van de VS de meest veelbelovende strategie om het Kyoto Protocol te versterken. Hoewel het Bonn Akkoord voldoende ruimte biedt zal feitelijke her-toetreding van de VS vooral worden bepaald door de binnenlandse politieke omgeving.