Uncertainty analysis and parameter optimisation in early phase nuclear emergency management. A case study using the NPK-PUFF dispersion model | RIVM

De opgedane stralingsdosis na een kernongeval is beter te bepalen door modelberekeningen te combineren met een analyse van radiologische metingen in de directe omgeving van de lozing. Dosisschattingen die alleen op basis van modelberekeningen zijn gemaakt, zoals nu gebeurt, bevatten meerdere grote onzekerheden. Dit blijkt uit een casestudie van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM). Onzekerheid in modelberekeningen na een kernongeval maakt het de beleidsmakers lastig te beslissen welke maatregelen nodig zijn om de bevolking te beschermen. Daarom gaat het RIVM metingen van het nationale radiologische meetnet in Nederland gebruiken om de modelberekeningen te verbeteren. De belangrijkste onzekere variabelen zijn beperkt tot de lozingshoeveelheid en een aantal meteorologische parameters. Het onderzoek toont aan dat al in een vroeg stadium van het ongeval met slechts een klein aantal radiologische metingen een significante verbetering van de dosisberekening mogelijk is. Het verdient daarom aanbeveling deze methodiek te implementeren in het Back Office voor Radiologische Informatie (BORI) van het RIVM. Het BORI heeft de taak in te schatten wat de radiologische gevolgen van een kernongeval zijn voor mens en omgeving. Dit onderzoekt maakt deel uit van het strategisch onderzoeksprogramma van het RIVM (SOR) op het gebied van kwantitatieve risicoanalyse.