Naar een integrale aanpak van gezondheidsachterstanden. Een beschrijving van beleidsmaatregelen binnen en buiten de volksgezondheidssector | RIVM

Er bestaan veel beleidsmaatregelen om gezondheidsachterstanden te verkleinen, maar er is nog onvoldoende bekend over de effecten ervan. Dit blijkt uit onderzoek van het RIVM waarin, in opdracht van het ministerie van VWS, het effect van beleidsmaatregelen op gezondheidsachterstanden is onderzocht. In dit onderzoek is geanalyseerd welke beleidsvoornemens in de rijksbegroting 2008 er aan kunnen bijdragen gezondheidsachterstanden terug te dringen. Daarnaast is gekeken naar de effecten bij 14 bestaande beleidsmaatregelen. Uit eerder onderzoek blijkt dat de gezondheid van mensen met een lage sociaaleconomische status over het algemeen slechter is dan de gezondheid van mensen met een hoge sociaaleconomische status. Ook allochtonen zijn over het algemeen ongezonder dan autochtonen. Om de veelheid aan oorzaken van gezondheidsachterstanden aan te pakken, is het van belang om naast de volksgezondheidssector andere beleidssectoren te betrekken. Voorbeelden zijn de sectoren onderwijs, sociale zaken en ruimtelijke ordening. Het beleid dient integraal te zijn en de volgende vier punten te verbeteren: 1. de sociaaleconomische positie van mensen; 2. de arbeidsdeelname van mensen met gezondheidsproblemen; 3.de woon- en werkomstandigheden en de leefstijl van mensen met een lage sociaaleconomische positie; 4. de toegankelijkheid en effectiviteit van de gezondheidszorg voor deze groepen. Uit dit onderzoek blijkt dat van de 153 voorgenomen beleidmaatregelen in de rijksbegroting er 38 op minimaal een van de vier bovengenoemde punten gericht zijn. Daardoor is het aannemelijk dat ze gezondheidsachterstanden terugdringen. Het verband tussen de effecten van de 14 bestaande maatregelen en de bijdrage aan het terugdringen van gezondheidsachterstanden is echter moeilijk te leggen.