Een werkwijze voor slachtofferberekeningen voor incidenten met toxische stoffen. Verkenning voor gebruik in de preventieve fase | RIVM

Bestuurders en lokale hulpverleners hebben er behoefte aan om van tevoren het aantal gewonden in te schatten als gevolg van mogelijke incidenten met chemische stoffen, evenals de aard van de verwondingen. Deze informatie is, naast gegevens over het mogelijke aantal dodelijke slachtoffers, nodig om ruimtelijke ordeningsplannen en aanvragen voor vergunningsplichtige activiteiten te kunnen beoordelen. Het RIVM doet een voorstel voor een werkwijze hiervoor. Er bestaan al methoden om het aantal dodelijke slachtoffers te berekenen, maar nog niet om het aantal gewonden in te schatten. Het RIVM geeft met dit voorstel een schets van een systeem dat verder in protocollen, gegevens en criteria uitgewerkt en beschikbaar moet komen. De voorgestelde werkwijze omvat drie fasen. In de eerste fase kunnen bestuurders en hulpverleners zelf de activiteit definieren, evenals het mogelijke incident en de blootstelling aan stoffen als gevolg daarvan. In de tweede fase kunnen hulpverleningsdiensten - ook zelf - het aantal mensen berekenen dat niet in staat is zichzelf te redden en het aantal van hen dat hulpverlening nodig heeft. De inschatting van het aantal gewonden is in deze fase gebaseerd op de zogeheten rampeninterventiewaarden. Daaruit kan blijken dat het aantal gewonden te hoog is ten opzichte van de geschatte benodigde capaciteit van de hulpverlening. De keus is dan de activiteit aan te passen (dat wil zeggen, niet of onder voorwaarden toestaan) of een nadere analyse te laten uitvoeren. Voor die analyse wordt deskundige expertise ingezet (derde fase). Aan de hand van de blootstelling aan een stof wordt dan een nauwkeurigere inschatting van het aantal slachtoffers berekend.