GGD-Richtlijn medische milieukunde : Visie op richtlijnontwikkeling | RIVM

De GGD adviseert de bevolking onder meer bij gezondheidsproblemen die voortkomen uit de fysieke leefomgeving, zoals verontreinigingen van bodem, lucht en water of het binnenmilieu met onder andere chemische verontreinigingen en straling. Om de adviezen te uniformeren, worden ze ontleend aan richtlijnen. Het RIVM heeft een nieuwe visie beschreven om de richtlijnen medische milieukunde op te stellen. De belangrijkste veranderingen zijn dat ze systematisch op basis van het 'beste bewijs' worden ontwikkeld en dat ze de mogelijkheid bevatten om continu te worden aangepast. Het 'beste bewijs' (evidence-based) kan variëren van het hoogste niveau van wetenschappelijk bewijs tot de mening van deskundigen op basis van praktijkervaringen. Dit laatste is relevant wanneer een wetenschappelijke onderbouwing ontbreekt. Door de richtlijn als 'levend document' in te richten, wordt de mogelijkheid gecreëerd om nationale en internationale ontwikkelingen te volgen en de richtlijn daar zonodig op aan te passen. Richtlijnen worden in elk geval elke vijf jaar geëvalueerd en desgewenst aangepast, maar dat kan nu ook tussentijds. Richtlijnen zijn niet bindend. De procedure is dusdanig opgesteld dat de richtlijnen optimaal worden ontwikkeld en beheerd. Het is mogelijk, en soms zelfs nodig, om, mits gemotiveerd, afhankelijk van de lokale situatie van een richtlijn af te wijken. De nieuwe visie is door het RIVM samen met GGD'en opgesteld en is gefinancierd door het ministerie van VWS. De consequenties van de voorgestelde veranderingen zullen nog door een werkgroep van GGD'en en het RIVM worden uitgewerkt. Hierbij wordt onder andere gekeken naar de haalbaarheid van veranderingen, de termijn waarop ze gerealiseerd kunnen worden en de inzet die het van betrokken organisaties vergt.