Greenhouse gas emissions in the Netherlands 1990-2015. : National Inventory Report 2017 | RIVM

In 2015 is de totale uitstoot van broeikasgassen van Nederland met ongeveer 4 procent gestegen ten opzichte van de emissie in 2014. Deze stijging komt vooral doordat er meer elektriciteit is geproduceerd in de door steenkool gestookte elektriciteitscentrales. Daarnaast is er meer brandstof gebruikt voor ruimteverwarming dan in 2014 als gevolg van de koudere winter. Totaal van alle broeikasgassen gedaald De totale emissie van broeikasgassen naar de lucht wordt uitgedrukt in CO2-equivalenten en bedroeg in 2015 195,2 miljard kilogram (megaton of teragram). Ten opzichte van het zogeheten Kyoto-basisjaar (223,1 miljard kilogram CO2-equivalenten) is dit een afname van ongeveer 12,5 procent. Dit basisjaar, dat afhankelijk van het broeikasgas 1990 of 1995 is, dient voor het Kyoto-protocol als referentiejaar voor de uitstoot van broeikasgassen. CO2 emissie gestegen tot boven niveau 1990 De emissie van CO2 lag in 2014 voor het eerst onder het niveau van het basisjaar 1990. In 2015 is de CO2-uitstoot toegenomen met 4,5% en komt daarmee weer boven het niveau van het basisjaar 1990 (+1,5 procent) te liggen. Deze toename werd voor de totale emissie van broeikasgassen ruim gecompenseerd door de lagere emissies van methaan, distikstofoxide en gefluoreerde gassen (CH4, N2O en F-gassen). Dit blijkt uit een inventarisatie van broeikasgasemissies die het RIVM jaarlijks op verzoek van het ministerie van Infrastructuur en Milieu (IenM) opstelt. Met deze inventarisatie voldoet Nederland aan de nationale rapportageverplichtingen voor 2017 van het Klimaatverdrag van de Verenigde Naties (UNFCCC), van het Kyoto Protocol en van het Bewakingsmechanisme Broeikasgassen van de Europese Unie. De inventarisatie bevat verder trendanalyses voor de emissies van broeikasgassen in de periode 1990-2015, een analyse van belangrijkste emissiebronnen ('sleutelbronnen'), evenals de onzekerheid in hun emissies. Daarnaast zijn in de inventarisatie de gebruikte berekeningsmethoden beschreven, evenals databronnen en gebruikte emissiefactoren. Ten slotte bevat het een overzicht van het kwaliteitssysteem en de validatie van de emissiecijfers door de Nederlandse Emissieregistratie.