Microbial cleaning products: an inventory of products, potential risks and applicable regulatory frameworks | RIVM

Microbiële reinigers zijn schoonmaakmiddelen met bacteriën erin. Dat kunnen schoonmaakmiddelen voor in en om het huis zijn, maar ook verzorgingsproducten om je huid of je haar schoon te maken. Voorbeelden zijn allesreinigers en shampoo met toegevoegde bacteriën. De bacteriën worden bijvoorbeeld toegevoegd omdat ze enzymen produceren die vuil of vlekken kunnen afbreken. Op de verpakking staat vaak dat de microbiële reiniger veilig, natuurlijk en vrij van chemische stoffen is. Het RIVM heeft op hoofdlijnen in kaart gebracht welke microbiële reinigers in Nederland te koop zijn. Er zijn 92 producten gevonden. Voor elk product is informatie verzameld over welke soort bacterie erin zit en hoe je het moet gebruiken. Het RIVM heeft dit overzicht gemaakt in opdracht van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Het doel was om meer zicht te krijgen op deze producten, waar ze voor zijn en welke risico's voor de gezondheid ze kunnen hebben. Microbiële reinigers kunnen onder verschillende wetgeving vallen. Bijvoorbeeld onder de wetgeving voor schoonmaakmiddelen (detergenten), voor verzorgingsproducten (cosmetica) of voor middelen die schadelijke organismen bestrijden (biociden). Alleen de biocidenwetgeving stelt specifieke veiligheidseisen aan bacteriën in microbiële reinigers. Om te toetsen of deze reinigers veilig zijn, is dus passende wetgeving nodig. Als mensen in aanraking komen met bacteriën uit een microbiële reiniger, kunnen ze daar klachten van krijgen zoals huiduitslag of een allergische reactie. Om de veiligheid van een microbiële reiniger te schatten, is onder andere informatie nodig over de eigenschappen van de bacteriesoort die erin zit. Ook moet bekend zijn hoe (inslikken, inademen of op je huid krijgen) en hoe vaak mensen met de bacteriën in aanraking komen. Voor veel microbiële reinigers ontbreekt deze informatie omdat er geen passende wetgeving is die dat vraagt. Daarom is het moeilijk om het risico te schatten. Wel is de fabrikant er in alle gevallen voor verantwoordelijk dat een product veilig is.